π. Ἀνανία Κουστένη
Πᾶμε, τώρα, στὶς 11 τοῦ μηνός Μαΐου. Ἔχομε, πρῶτα καὶ κύρια, στὸ ἔτος 330 μ.Χ. τὰ ἐγκαίνια τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως.
Ὁ Μέγας καὶ Ἅγιος Κωνσταντῖνος ἔφερε στὴ Βασιλεύουσα τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας κι ἔκαμαν τὰ ἐγκαίνια. Καθιέρωσαν καὶ ἀφιέρωσαν τὴ νέα πρωτεύουσα, τὴ Νέα Ρώμη, τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας, στὸν Χριστό, καὶ περισσότερο στὴν Παναγία. Καὶ κατέστη ἡ Κωνσταντίνου πόλις Θεοσκέπαστη, Θεοφρούρητη. Πόλη τῆς Θεοτόκου, τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ.
Τί ήτανε, λοιπόν, ὁ Ἅγιος καὶ Μέγας Κωνσταντῖνος; Ὁ μεγαλύτερος ἀπὸ τοὺς Ἰσαποστόλους καὶ Θεοστέπτους βασιλεῖς. Καὶ ἔκαμε ἔργο, ποὺ λέει ὁ ἐθνικός μας ἱστορικός Κωνσταντῖνος Παπαρρηγόπουλος, ἴσον μὲ τὸ ἔργον τῶν Ἀποστόλων ὅλων. Γιατὶ ἐκεῖνος ἐπῆρε ὅλα τὰ ἔθνη, ποὺ ἐκεῖνοι ἔφεραν στὸν Χριστό, τὰ ἕνωσε, ἄλλωστε ἑνότητα εἶναι ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία, καὶ ἔβαλε, κατὰ κάποιον τρόπο κι ἐκεῖνος, συνέχισε νὰ βάζει, ὅλα τὰ ἔθνη στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Καὶ νὰ τὰ κάνει ἕνα ἔθνος: Τὴ Ρωμιοσύνη. Εἶναι ὁ πατέρας καὶ ὁ Γενάρχης τῆς Ρωμιοσύνης, ποὺ σημαίνει ὅλα τὰ ἔθνη στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ὅλα τὰ ἔθνη ἀδελφοί. Ὅλα τὰ ἔθνη ἕνα. Ἕνα αἷμα. Ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ Νέου Αδάμ, τοῦ Χριστοῦ. Καὶ τὸ αἷμα τῆς Νέας Εὔας, τῆς Παναγίας. Αὐτὸ εἶναι ἔργο τῶν Ἀποστόλων, πρωτίστως καὶ πάντοτε ἔργον τοῦ Χριστοῦ, καὶ στὴ συνέχεια ἔργον τοῦ Ἁγίου καὶ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ὁ ὁποῖος εἶναι προστάτης καὶ εὐεργέτης τοῦ κόσμου καὶ περισσότερον ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων. Τοῦ χρωσταμε πολλά. Καὶ ὁ λαός μας τὸν ἀγαπάει.
