Ο Αμπελώνας της Καρδιάς

 Μαρτυρία ενός αόρατου γεωργού· για τον σπόρο που ποτίστηκε με δάκρυ και τον Θεό που δεν λησμονεί την υπομονή.

Μέρος πρώτο

Εγώ είμαι ο αμπελουργός, ο κρυφός καλλιεργητής της γης των παιδιών, της ψυχής που εμπιστεύθηκε ο Κύριος στα χέρια μου. Και άρχισα να σπείρω, με δάκρυα που με έκαιγαν πιο πολύ από τον ήλιο, με σιωπές που κράταγαν πιο πολύ από λόγια. Δεν ήξερα αν θα φυτρώσουν ποτέ οι σπόροι. Αλλά τους έσπειρα όπως έμαθα από τη γιαγιά μου, που είχε στο εικονοστάσι τη φωτογραφία του παππού και το μπουκαλάκι με το λάδι της Παναγίας.

Η ψυχή του παιδιού είναι γη. Αλλά ποια γη; Μη μου πεις ότι είναι παρθένα. Τη βρήκα ήδη σκαμμένη από τους προγόνους. Άλλος την πότισε με πίκρα, άλλος έσπειρε μανία, άλλος έκοψε κληματίδες σε καιρό που δεν έπρεπε. Τα βάθη της παιδικής ψυχής μοιάζουν με αμπελώνα παλιό, παρατημένο, που πρέπει να ξαναγνωρίσεις από την αρχή.

Από την Αρχαία Ελληνική Τραγωδία στην Ανάσταση

 

1. Μαρτυρία ψυχής για τη διαχρονία του λόγου

Την Τραγωδία την αγάπησα σαν πληγή.

Σαν φωνή που έσπασε μέσα μου, την ώρα που άκουγα για πρώτη φορά τον χορό της Αντιγόνης να λέει:

«πολλὰ τὰ δεινὰ...»

και κατάλαβα πως μέσα σε αυτά τα δεινά υπήρχε κι η δική μου ζωή.

Το δικό μου πάθος. Η δική μου αναζήτηση.

Δεν με δίδαξε ο νους πρώτος·

με δίδαξε το ρίγος.

Κι ύστερα ήρθε ο νους να με ρωτήσει: Τι είναι αυτό που με αγγίζει τόσο; Γιατί ο θρήνος της τραγωδίας μοιάζει με τον θρήνο του Επιταφίου; Γιατί κάθε φορά που τελειώνει μια τραγωδία, νιώθω μια κάθαρση σαν να κοινωνώ;

Κι άρχισα να ψάχνω…

Όχι όπως ψάχνει ο φιλόλογος, μα όπως ψάχνει ο πεινασμένος τον άρτο.

Κι εκεί είδα:

Ότι η αρχαία ελληνική τραγωδία δεν πέθανε.

Δεν είναι απολίθωμα.

Ζει.

Φλέγων Νηρεύς - Η Τελευταία μαρτυρία

 Μία φωνή που κάηκε για να μαρτυρήσει, κι ύστερα σώπασε — γιατί ο Χριστός δεν χρειάζεται φωνές, μα καρδιές που Τον έχουν ζήσει.

Δεν γράφω αυτό το κείμενο για να πείσω. Ούτε για να κερδίσω κάτι. Γράφω γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Γιατί η αλήθεια δεν με αφήνει να σωπάσω.

Πολλοί μιλούν για τον Χριστό σαν να είναι ιδέα. Σαν να είναι στοιχείο πολιτισμού, ταυτότητας, εθνικής μνήμης. Άλλοι τον τοποθετούν μέσα σε πολιτικές θεωρίες, θεολογικές διαμάχες, κοινωνιολογικά πλαίσια. Τον κάνουν εργαλείο για να εξηγήσουν την ιστορία, το ήθος, τον “ελληνισμό”.

Μα εγώ... Δεν μπορώ να Τον δω έτσι. Γιατί Αυτός πρώτος δεν μου παρουσιάστηκε έτσι.

Ο Χριστός δεν με επισκέφθηκε σαν εθνική αφήγηση. Δεν με άγγιξε ως πολιτική παράδοση ή πολιτισμική ρίζα. Ήρθε σε μένα σαν Ζωή. Σαν Πρόσωπο. Σαν το φως που μπήκε σε μια καρδιά πνιγμένη στο σκοτάδι.

Και αν δεν είναι Αυτός Η Οδός, αν δεν είναι Η Αλήθεια, αν δεν είναι Η Ζωή, τότε όλα είναι μάταια. Μάταιος ο Σταυρός. Μάταιος ο πόνος. Μάταιη η Ανάσταση.

Προσευχή στον Χριστό

 Με γυμνά γόνατα και γυμνή ψυχή

Σε αναγνωρίζω μέσα στο σκοτάδι

Κύριε… δεν σε βλέπω όπως θα ήθελα. Ο κόσμος γύρω μου είναι θολός, οι σκέψεις μου με σέρνουν προς τα πίσω, και κάποιες μέρες, ακόμα κι η πίστη μου σιωπά. Αλλά εσύ… παραμένεις εκεί. Δεν κρύβεσαι επειδή εγώ δεν σε καταλαβαίνω. Δεν σβήνεις επειδή εγώ τρεμοπαίζω. Είσαι το Φως που αναπνέει στο σκοτάδι μου.

Φίλιππος και Ναθαναήλ

 

44Kαι την επόμενη ημέρα, ο Iησούς θέλησε να βγει έξω στη Γαλιλαία· και βρίσκει τον Φίλιππο, και του λέει: Aκολούθα με. 45Kαι ο Φίλιππος ήταν από τη Bηθσαϊδά, από την πόλη τού Aνδρέα και του Πέτρου. 46O Φίλιππος βρίσκει τον Nαθαναήλ, και του λέει: Bρήκαμε εκείνον τον οποίο ο Mωυσής έγραψε μέσα στον νόμο και οι προφήτες, τον Iησού, τον γιο τού Iωσήφ, αυτόν από τη Nαζαρέτ. 47Kαι ο Nαθαναήλ είπε σ’ αυτόν: Mπορεί να προέλθει κάτι καλό από τη Nαζαρέτ; O Φίλιππος λέει σ’ αυτόν: Έλα και δες. 48O Iησούς είδε τον Nαθαναήλ να έρχεται σ’ αυτόν, και λέει γι’ αυτόν: Δέστε, ένας αληθινά Iσραηλίτης, στον οποίο δεν υπάρχει δόλος. 49Λέει σ’ αυτόν ο Nαθαναήλ: Aπό πού με γνωρίζεις; Aποκρίθηκε ο Iησούς, και του είπε: Πριν ο Φίλιππος σε φωνάξει, σε είδα όταν ήσουν κάτω από τη συκιά. 50Aποκρίθηκε ο Nαθαναήλ και του λέει: Pαββί, εσύ είσαι ο Yιός τού Θεού, εσύ είσαι ο βασιλιάς τού Iσραήλ. 51Aποκρίθηκε ο Iησούς και του είπε: Eπειδή σου είπα: Σε είδα κάτω από τη συκιά, πιστεύεις; Mεγαλύτερα απ’ αυτά θα δεις. 52Kαι του λέει: Σας διαβεβαιώνω απόλυτα, από τώρα θα δείτε τον ουρανό ανοιγμένο, και τους αγγέλους τού Θεού να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν επάνω στον Yιό τού ανθρώπου.

Ἐν ἀρχῇ ἦν ἡ Δίψα - Ο Ηράκλειτος. Ο Εκκλησιαστής. Ο Άνθρωπος. Ο Χριστός.

 «Ἀνὴρ ἄνθρωπος οὐκ ἐρευνήσει τὸν πάντα λόγον, οὐδὲ ἐὰν πᾶσαν ὁδὸν πορευθῇ· οὕτω βαθὺς ἐστὶν ὁ λόγος.» (Κανείς δεν μπορεί να εξιχνιάσει πλήρως τον Λόγο, όσο κι αν ταξιδέψει· τόσο βαθύς είναι.)

«Εγώ, ο Ηράκλειτος»

(από τον εσωτερικό κύκλο του Ηρακλείτου)

Ψαλμός του Βαθέος Λόγου

''Πάντα ῥεῖ, καὶρὸς μένει'' - Ηράκλειτος και Εκκλησιαστής σε διάλογο με τον Αιώνιο Λόγο

 «Εγώ, ο Ηράκλειτος»

Όλα κυλούν. Κι εγώ, ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος, ζω μέσα σε τούτη τη φλόγα που δεν σβήνει, που αλλάζει, που γεννάται κάθε στιγμή και ποτέ δεν είναι η ίδια. Δεν ήρθα να γίνω σοφός για τους άλλους· ήρθα να σωπάσω μπροστά στον ποταμό που ποτέ δεν μπορώ να διαβώ δύο φορές. Γιατί ούτε εγώ θα είμαι ίδιος, ούτε εκείνος. Κι όμως... μέσα σε αυτή τη ροή, μέσα σε αυτή τη διάλυση, εγώ νιώθω πιο αληθινός απ’ όσους κρατιούνται σε βεβαιότητες.

Το Φως της Καληνύχτας - Να είσαι φως Χριστού εκεί που θα πας

 Πριν κοιμηθώ όταν ήμουν μικρός,

είχα ένα μικρό τελετουργικό:

κοίταζα το ταβάνι,

κι ακριβώς δίπλα απ’ τη λάμπα του δωματίου,

φανταζόμουν ένα παράθυρο που έβλεπε στον ουρανό.

Η ΠΤΩΣΗ - Η ΠΡΩΤΗ ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΔΥΜΑ.

 

Ήταν τότε,

στην απαλή δροσιά που διαδέχεται το ρήγμα,

που κατάλαβα:

ο Παράδεισος με έδιωξε όχι με μίσος,

αλλά με σπαραγμό Θεού

που θέλει να μη χαθώ.

Το Παιδί που Κολύμπησε Μαζί με τον Θεό. Μια μαρτυρία για την πίστη που γίνεται δύναμη μέσα στα κύματα.

 

Υποσχέθηκε να Βαπτιστεί, Ζητώντας Δύναμη από τον Θεό ενώ Κολυμπούσε 4 ώρες για να σώσει την Οικογένειά του.

Το Αγόρι Που Κολύμπησε Με Τον Θεό: Austin Appelbee.

Ήρωας που θα έπρεπε να είναι πρώτη είδηση σε όλα τα κανάλια και σε όλες τις εφημερίδες και σε όλα τα sites ώστε να βρει μιμητές...

Ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς μοι (Στη θλίψη με ανακούφισες.)

 ΟΤΑΝ ΕΤΣΙ ΤΑ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΚΑΙΡΟΥ ΑΥΤΟΥ ΒΙΟΥ ΟΙ ΣΥΓΚΥΡΙΕΣ, ΩΣΤΕ ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΖΟΦΕΡΑ ΚΑΙ ΕΧΘΡΙΚΑ, ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ, ΣΟΥ ΜΕΝΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΕΙΝΕΙΣ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ ΤΑ ΜΑΤΙΑ, ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΕΡΘΕΙ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΚΑΙ ΛΥΤΡΩΜΟΣ. ΕΩΣ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΕΡΑ ΠΟΥ ΑΝΑΠΝΕΕΙΣ ΛΙΓΟΣΤΟ ΤΟΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ, ΚΑΙ ΣΤΕΝΑ, ΠΟΛΥ ΣΤΕΝΑ, ΣΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΠΟΥ ΦΟΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΧΩΡΟΣ ΟΠΟΥ ΜΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΙΝΕΙΣΑΙ. ΓΙΑ ΑΥΤΟ, ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΧΩΡΟΥ ΑΝΕΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΜΟΦΩΝΑ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΑΝ, ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΑ.

Ἐπίκτητος: «Οὐ τὰ πράγματα ταράσσει τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ τὰ περὶ τῶν πραγμάτων δόγματα.»

 

Ο λόγος αυτός του Επίκτητου είναι από τους πιο απλούς και ταυτόχρονα από τους πιο ανατρεπτικούς που διατυπώθηκαν ποτέ. Με μία μόνο φράση μετακινεί το κέντρο της ταραχής από τον έξω κόσμο στον εσωτερικό άνθρωπο. Δεν κατηγορεί τα γεγονότα, ούτε τις περιστάσεις, ούτε τους άλλους ανθρώπους. Στρέφει το βλέμμα στην κρίση μας, στο νόημα που αποδίδουμε σε όσα συμβαίνουν.

Ένας δρόμος κοινός

Μαρτυρία πίστης, μνήμης και ευθύνης — γιατί υπάρχουμε και γιατί σε χρειαζόμαστε

 Η ιστορία του λύχνου και του δρόμου

Θυμάμαι μια νύχτα που προχωρούσα μόνος σε έναν δρόμο παλιό. Δεν ήξερα πού ακριβώς πήγαινα, αλλά ήξερα πως αν στεκόμουν, θα χανόμουν. Ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος· είχε πέτρες, σκόνη και σιωπή. Και γύρω μου, διάσπαρτα, ερείπια από σπίτια που κάποτε είχαν φως.

Στο χέρι κρατούσα έναν μικρό λύχνο. Όχι δυνατό. Ίσα που φώτιζε τα επόμενα δυο βήματα. Στην αρχή δυσανασχέτησα. Ήθελα κάτι μεγαλύτερο, κάτι που να φωτίζει μακριά. Μα όσο προχωρούσα, κατάλαβα πως αν έβλεπα όλον τον δρόμο, ίσως να τρόμαζα και να γύριζα πίσω. Ο λύχνος μου έδινε όσο φως χρειαζόμουν για να συνεχίσω.

Άγιος Χαράλαμπος: O άγιος που δεν φοβήθηκε τον θάνατο

Υπάρχουν άγιοι που δεν μιλούν με πολλά λόγια, αλλά με τη στάση τους απέναντι στον φόβο. Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι ένας από αυτούς. Έζησε σε χρόνια σκληρά, όταν η πίστη στον Χριστό δεν ήταν κοινωνική συνήθεια, αλλά απόφαση ζωής και θανάτου. Ιερέας του Θεού, σε βαθιά γεράματα, κλήθηκε να αρνηθεί Αυτόν που υπηρέτησε σε όλη του τη ζωή. Δεν του ζητήθηκε κάτι περίπλοκο. Μόνο μια λέξη άρνησης. Μόνο μια υποχώρηση. Μόνο λίγη σιωπή. Κι όμως, δεν λύγισε.

Ο Σωκράτης και ο φόβος που δεν κυβερνά τον δίκαιο

 

Στην Απολογία του Πλάτωνα, ο Σωκράτης στέκεται ενώπιον του δικαστηρίου γνωρίζοντας ότι το τέλος πλησιάζει. Δεν αγνοεί τον κίνδυνο. Δεν τρέφει αυταπάτες. Κι όμως, δεν αλλάζει λόγο. Δεν ζητά έλεος. Δεν παζαρεύει τη ζωή του με μια υποχώρηση.

Κάποια στιγμή λέει κάτι που διαπερνά τους αιώνες:

ότι ο φόβος του θανάτου είναι προσποίηση σοφίας, γιατί κανείς δεν γνωρίζει αν ο θάνατος είναι το μεγαλύτερο κακό. Το πραγματικό κακό, λέει, είναι να πράττει κανείς άδικα και να προδίδει την αλήθεια του.

Ο Σωκράτης δεν παρουσιάζεται ως ήρωας. Παρουσιάζεται ως άνθρωπος που δεν θέλει να ζήσει με οποιοδήποτε τίμημα. Προτιμά να πεθάνει όρθιος, παρά να ζήσει σκυφτός. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη στάση του τόσο οικεία και τόσο δύσκολη.

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ: Ἔκκληση σὲ ὅλους τοὺς εὐγενεῖς Ἕλληνες καί Ἑλληνίδες νὰ βοηθήσουμε τὸν ἐπίσκοπο Τιμόθεο Ἄσσου Κολομβίας

Ἔκκληση σὲ ὅλους τοὺς εὐγενεῖς Ἕλληνες καί Ἑλληνίδες νὰ βοηθήσουμε τὸν ἐπίσκοπο Τιμόθεο Ἄσσου Κολομβίας τὸν φίλο, ἀδερφὸ καὶ πατέρα μας Γιὰ τὸ Δ.Ε. Γιῶργος Παῦλος Ἀδέρφια μας Ἕλληνες καὶ Ἑλληνίδες Μέλη καὶ φίλοι τοῦ Δ.Ε. Σᾶς εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴν ἐμπιστοσύνη σας καὶ τὴν ἀγάπη σας. Ὅλοι στὸ Δ.Σ. τοῦ Δ.Ε. καὶ ἄλλοι συνεργάτες ἀγωνιζόμαστε νὰ βοηθήσουμε τὴν πατρίδα μας Μὰ ἀληθινὴ πατρίδα μας εἶναι ὁ Χριστὸς καί ὅλα τὰ πλάσματα ποὺ δημιούργησε καί δημιουργεῖ ὁ Θεὸς Λόγος, Χριστὸς ὁ Εἷς τῆς Τριάδος μαζὶ μὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα του. Ὁ κόσμος μπαίνει σὲ μεγάλη τρικυμία Παντοῦ πόλεμοι Παντοῦ πεῖνα ἀνέχεια δυστυχία

Συνάντηση Δικτύου Ἑλληνισμοῦ: Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν, Παρασκευὴ, 12 Δεκεμβρίου 2025, 6:00 μ.μ.

 

Συνάντηση Δικτύου Ἑλληνισμοῦ

Ἀθήνα Παρασκευὴ 12 Δεκεμβρίου 2025 6:00 μ.μ.

Κεντρικὴ αἴθουσα τοῦ Κτηρίου Κωστῆς Παλαμᾶς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν (ΕΚΠΑ) Γωνία Ἀκαδημίας 48 καὶ Σίνα

Εἴσοδος εἴτε ἀπὸ Ἀκαδημίας εἴτε ἀπὸ Σίνα

Ὁ καθηγητὴς Γιῶργος Παῦλος τοῦ ΔΠΘ θὰ συζητήσει μὲ τοὺς φίλους καὶ τὰ μέλη τοῦ ΔΕ

Γιὰ τὴν εὐθύνη τῶν σύγχρονων Ἑλλήνων γιὰ τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδας

Βαρυσήμαντη Ἐπιστολὴ Μοναχοῦ Γαβριήλ Ἁγιορείτου γιὰ τήν ἠλεκτρονική ταυτότητα καί τὸν προσωπικὸ ἀριθμό

Ὁ Μοναχὸς Γαβριὴλ ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὅρος, Κουτλουμουσιανὸ κελὶ Καρυῶν, πρόσφατα δημοσίευσε ἐπιστολή του γιὰ τὸν προσωπικὸ ἀριθμὸ χάραγμα τοῦ Ἀντίχριστου.

Ἤδη πολλὲς Ἱερὲς μονὲς εἶχαν δημοσιεύσει σχετικὴ ἐπιστολὴ ὅπου τεκμηριώνεται μὲ προφητικὰ κείμενα ὅτι καὶ ὁ προσωπικὸς ἀριθμὸς καὶ οἱ ψηφιακὲς ταυτότητες εἶναι χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου ὅπως τὸ περιγράφει ἡ ἀποκάλυψη.
Βέβαια τὸ χάραγμα αὐτὸ ἀρχικὰ τίθεται στὶς ταυτότητες καὶ ἀργότερα θὰ τεθεῖ καὶ στὸ σῶμα μας.
Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ τὴν ὁποία ὑπογράφουν πολλοὶ Ἁγιορίτες πατέρες ἀποδεικνύει πὼς ἐπαληθεύονται παλαιὲς καὶ πρόσφατες σχετικὲς προφητεῖες ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὴν ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου, σύμφωνα μὲ τὶς ὁποῖες, ὅποιος δὲν φέρει τὸν ἀριθμὸ τοῦ θηρίου 666, δὲν θὰ μπορεῖ νὰ πουλᾶ νὰ ἀγοράζει καὶ ἐν γένει νὰ ζεῖ.
Ὅμως ὅπως ἐπισημαίνει ὁ γέροντας Γαβριὴλ ἡ ἀρχικὴ ἐπιστολὴ τῶν πατέρων ἀπεσύρθει καὶ ξαναδημοσιεύτηκε μὲ σχετικὸ προοίμιο στὸ ὁποῖο ὅλως ἀντιθέτως ἀπὸ τὸ ὑπόλοιπο κείμενο τὸ ὁποῖο ἔμεινε τὸ ἴδιο μὲ τὸ ἀρχικό, βεβαιώνεται πὼς ὁ προσωπικὸς ἀριθμὸς καὶ οἱ ψηφιακὲς ταυτότητες δὲν ἀποτελοῦν χάραγμα τῆς ἀποκαλύψεως.
Ἔτσι εἰσάγεται μιὰ ἀντίφαση καὶ σύγχυση στὸν κόσμο ποὺ ὑπολογίζει τὴν γνώμη τῶν πατέρων.

Δίκτυο Ἑλληνισμοῦ: Πρόσκληση – κάλεσμα ὅλων τῶν Ἑλλήνων γιὰ ἀγῶνα

Πρόσκληση – κάλεσμα ὅλων τῶν Ἑλλήνων γιὰ ἀγῶνα Τὸ Δίκτυο Ἑλληνισμοῦ καλεῖ ὅλα τὰ μέλη του τοὺς φίλους του καὶ ὅλους τοὺς εὐγενεῖς καὶ αἰσθαντικοὺς Ἕλληνες νὰ συμμετάσχουν στὸν ἱερὸ ἀγῶνα τοῦ ΔΕ γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν κομματοκρατία ἡ ὁποία ἔχει τὴν κυρία εὐθύνη μετὰ ἀπὸ κάθε ἄλλον γιὰ τὴν σημερινὴ κατάντια τῶν Ἑλλήνων καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους τὸ ὁποῖο ἀσκεῖ γενοκτονία ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων. Ὁ ἀγῶνας αὐτὸς ἔχει πολλαπλὸ χαρακτῆρα καὶ χρειαζόμαστε τὴν βοήθεια ὅλων

Ἐπεῖγον μήνυμα ἀγάπης. Ἔρανος γιά τό Μοναστήρι Σαντινάγια τῆς Παναγίας στὴν Συρία.

 

Ἀδέρφια τὴν Τετάρτη 20-8-2025 στὴν θεσσαλονίκη θὰ συναντηθοῦμε μὲ αντιπροσωπεία γυναικῶν μοναχῶν ἀπὸ τὸ Μοναστήρι Σαντινάγια τῆς Παναγίας στὴν Συρία.

Ἐπεῖγον μήνυμα ἀγάπης.

Ἔρανος γιά τό Μοναστήρι Σαντινάγια τῆς Παναγίας στὴν Συρία.

Ἀδέρφια τὴν Τετάρτη 20-8-2025 στὴν θεσσαλονίκη θὰ συναντηθοῦμε μὲ αντιπροσωπεία γυναικῶν μοναχῶν ἀπὸ τὸ Μοναστήρι Σαντινάγια τῆς Παναγίας στὴν Συρία.

Κάνουμε ἔρανο γιὰ νὰ μαζέψουμε ὅσο περισσότερα χρήματα νὰ τοὺς δώσουνε στὸ χέρι διότι ἀκυρώθηκαν ὅλοι οἱ τραπεζικοί λογαριασμοί τῆς Μονῆς καὶ δὲν φθάνουν ποτὲ τὰ χρήματα στὸν προορισμό τους

Εἶναι μεγάλη ἀνάγκη νὰ βοηθήσουμε ἐκεῖ τὰ ἀδέρφια μας στὴν Συρία τοὺς Ροὺμ Ὄρθοντοξ τοὺς Ρωμηοὺς Ὀρθόδοξους ὅπως τοὺς ἀποκαλοῦν οἱ Ἄραβες