https://www.antinews.gr/161866/antitheseis/skotonan-oi-germanoi-ochi-mono-oi-nazi/
Του Παναγιώτη Λιάκου
«Οι ναζί που εκτέλεσαν τους 200 στην Καισαριανή». Μια παπάτζα που διαδίδεται από το σύνολο, σχεδόν, του Τύπου και τη μηρυκάζουν δολίως ή ανοήτως οι κομματάνθρωποι. Θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι στην Κατοχή δεν σκότωναν οι Γερμανοί. Σκότωναν μόνο οι ναζί. Οι υπόλοιποι απλώς βρίσκονταν εκεί, ίσως για τον καθαρό αέρα, ίσως για να κάνουν τουρισμό σε χωριά που έτυχε να καούν.
https://enromiosini.gr/arthrografia/25-9dekemvrioy-1940-voreiahpeiros/
1940 – Χλωμό Πωγωνίου. Ἀπερίγραπτες στιγμές…!!
Μ’ ὅλο πού τότε ἦμουν 7 χρονῶν, θυμοῦμαι καλά.
”Ξύπνα, μοῦ εἶπε ἡ μάννα μου, ἦρθε ὁ ἑλληνικός στρατός. Οἱ ἀδελφές μου, ἡ Κλεοπάτρα καί ἡ Ὄλγα, ἔβαζαν τήν ἑλληνική σημαία στό παράθυρο τοῦ νοντά.
Μοῦ ἔδεσαν κι ἐμένα στό χέρι τήν ἑλληνική σημαία. Βγῆκα ἔξω. Βλέπω στοῦ Στέφου, στοῦ Μπελλᾶ, στοῦ Γκάτζου, στοῦ Γκοντέλα, σ’ὅλα τά σπίτια εἶχαν ἀναρτηστεῖ, μέ διάφορους τρόπους, οἱ ἑλληνικές σημαίες, καί ὅλα τά παιδιά εἶχαν στόν βραχίονά τους τήν ἑλληνική σημαία. Προχωρούσαμε πρός τήν ἐκκλησία. Ἀκουστήκανε μερικοί πυροβολισμοί. Ὁ ἑλληνικός στρατός εἶχε φτάσει στήν Ἁγιοσάββα.
Όταν ο Άγιος Νικόλαος κατέβηκε στα χαρακώματα, στους στρατιώτες
Μοναχός Βαρσανούφιος (Κουζνετσόβ)
Μια αληθινή ιστορία του 1944
Αυτή την ιστορία μου την είχε διηγηθεί ο παππούς μου, που ήταν συνεργός στα ακόλουθα γεγονότα.
Ο παππούς μου, ο Φιόντορ Σίντοροβιτς, είχε πάει στο μέτωπο του πολέμου το 1941. Είχε καταταγεί στο 282ο Σύνταγμα Πεζικού Τυφεκιοφόρων της 19ης Μεραρχίας Τυφεκιοφόρων. Οι μάχες στο Δυτικό Μέτωπο, κατά τους πρώτους μήνες του πολέμου, ήταν πολύ σκληρές και ήδη τον Αύγουστο του 1941 είχε τραυματιστεί βαριά στο κεφάλι, στα δυο του πόδια και το δεξί χέρι. Μετά την ανάρρωση, τον έστειλαν στο Βαλτικό Μέτωπο. Το χαρμόσυνο μήνυμα της Νίκης ο παππούς μου αναγκάστηκε να το υποδεχτεί σε στρατιωτικό νοσοκομείο, επειδή λίγο πριν, τον Φεβρουάριο του 1945, είχε τραυματιστεί και πάλι βαριά από θραύσμα νάρκης ενόσω έκαναν αναγνωριστική επιχείρηση με πυρά, στην περιοχή της πόλης Λιμπάβα. Για τα πολεμικά του επιτεύγματα ο Φιόντορ Σίντοροβιτς είχε βραβευτεί με το παράσημο «Τάγμα του Ερυθρού Αστέρα» και άλλα παράσημα και μετάλλια. Δεν του άρεσε να αναθυμάται τα χρόνια του πολέμου και στις ερωτήσεις των δικών του προτιμούσε να απαντάει με σιωπή. Ωστόσο, από το πολεμικό του παρελθόν ο παππούς μοιραζόταν με χαρά ένα επεισόδιο που είχε ξεχωριστή θέση στην καρδιά του. Ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του πιστό άνθρωπο, αν και ποτέ δεν έδειχνε τα θρησκευτικά του συναισθήματα προς τα έξω. Τη φλόγα της πίστης την είχαν ανάψει στην καρδιά του οι γονείς του για να την στερεώσει μέσα από το χωνευτήρι του Μεγάλου Πολέμου. Όταν θυμόταν τη μητέρα του, ο παππούς με δάκρια διηγούταν ένα θαύμα.
https://enromiosini.gr/arthrografia/25machi-gkrampalas1940/
Στις 2 Νοεμβρίου το πρωί οι Ιταλοί είχαν ολοκληρώσει τις προετοιμασίες τους για την αποφασιστική τους επίθεση και από τις 09:00 σμήνη ιταλικών αεροσκαφών σε διαδοχικά κύματα άρχισαν να βομβαρδίζουν τον Τομέα Νεγράδων και ιδιαίτερα τη Γκραμπάλα, το Καλπάκι, τη Μονή Βελάς, το αεροδρόμιο Ιωαννίνων και τη γέφυρα Μαζαράκη, χωρίς όμως σοβαρά αποτελέσματα. Βομβάρδισαν επίσης τα Ιωάννινα με αρκετές ζημιές και θύματα μεταξύ του άμαχου πληθυσμού. Τις μεσημβρινές ώρες αποχώρησε η αεροπορία και άρχισε σφοδρός βομβαρδισμός της τοποθεσίας από το ιταλικό πυροβολικό, με μεγαλύτερη πυκνότητα κατά της τοποθεσίας Ελαίας—Γκραμπάλας, με ασήμαντα όμως και πάλι αποτελέσματα.
Στο μεταξύ τμήματα της Μεραρχίας «Φερράρα», η οποία είχε ενισχυθεί και με άρματα από τη Μεραρχία «Κενταύρων», άρχισαν να κινούνται κατά του Τομέα Νεγράδων και στις 15:00 εκτόξευσαν την πρώτη τους επίθεση από πολλές συγχρόνως κατευθύνσεις, με ιδιαίτερη βαρύτητα κατά των υψωμάτων Γκραμπάλα και Ψηλορράχη. Η επίθεση, παρά την προετοιμασία της και τους σφοδρούς βομβαρδισμούς που είχαν προηγηθεί, αποκρούστηκε με σοβαρές απώλειες για τους Ιταλούς. Έτσι η ημέρα της 2ας Νοεμβρίου πέρασε χωρίς οι Ιταλοί να μπορέσουν να διαρρήξουν την τοποθεσία Ελαίας.
Ένδοξο και ηρωικό το κεφάλαιο της Εθνικής Αντιστάσεως του Ελληνικού Λαού εναντίον των κατακτητικών δυνάμεων του άξονα Γερμανίας του Χίτλερ και της Ιταλίας του Μουσολίνι. Δεν έσκυψε το κεφάλι ο φιλελεύθερος Λαός μας. Αγνόησε και το γεγονός ότι ο γερμανοϊταλικός άξονας είχε συνάψει συμμαχία με τη Σοβιετική Ένωση του Στάλιν.
Πολλές αντιστασιακές ομάδες δημιουργηθήκανε και αντιστάθηκαν εις τους κατακτητάς. Μικρή ομάδα Ελλήνων ανταρτών υπήρξε και ο Μίδας 614 με αρχηγό τον Τσιγάντες Ιωάννη, ο οποίος με το αίμα του πότισε το δένδρο της Λευτεριάς, πρόσφερε τη ζωή του για τη Δημοκρατία και την Ελλάδα.
https://professors-phds.com/2025/04/07/74606/
6/4/25
Σήμερα συμπληρώνονται 84 χρόνια από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 6ηςΑπριλίου του 1941. Ήταν Κυριακή, όπως σήμερα, όταν η υπέρβαρη ναζιστική μπότα εισέβαλε ξημερώματα εναντίον της πατρίδας μας. Και, στη συνέχεια, για 1625 μέρες οι Έλληνες μαρτύρησαν κάτω από ένα ιδιότυπο γενοκτονικό καθεστώς ασύλληπτης βαρβαρότητας.
https://enromiosini.gr/arthrografia/24olokaytoma-sta-kalavryta/
Ένα από μεγαλύτερα εγκλήματα της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στις 13 Δεκεμβρίου του 1943 δυνάμεις της «Βέρμαχτ» σκότωσαν σχεδόν όλους τους άρρενες κατοίκους των Καλαβρύτων, σε αντίποινα για την εκτέλεση αιχμαλώτων Γερμανών στρατιωτών από τον ΕΛΑΣ.
Το τελευταίο ιδίως έτος της Κατοχής είχαν αυξηθεί δραματικά οι ακρότητες των κατακτητών, καθώς η κυριαρχία τους βρισκόταν υπό διαρκή αμφισβήτηση από την ελληνική αντίσταση και οι δυνάμεις τους δεν επαρκούσαν για να ελέγχουν τη χώρα. Η τύχη των Καλαβρύτων φαίνεται να προδιαγράφτηκε μετά την ήττα των Γερμανών από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ στη Μάχη της Κερπινής (20 Οκτωβρίου 1943), κατά την οποία σκοτώθηκαν δεκάδες Γερμανοί στρατιώτες και αιχμαλωτίστηκαν 78.
https://enromiosini.gr/arthrografia/24-machi-gkrampalas1940/
Στις 2 Νοεμβρίου το πρωί οι Ιταλοί είχαν ολοκληρώσει τις προετοιμασίες τους για την αποφασιστική τους επίθεση και από τις 09:00 σμήνη ιταλικών αεροσκαφών σε διαδοχικά κύματα άρχισαν να βομβαρδίζουν τον Τομέα Νεγράδων και ιδιαίτερα τη Γκραμπάλα, το Καλπάκι, τη Μονή Βελάς, το αεροδρόμιο Ιωαννίνων και τη γέφυρα Μαζαράκη, χωρίς όμως σοβαρά αποτελέσματα. Βομβάρδισαν επίσης τα Ιωάννινα με αρκετές ζημιές και θύματα μεταξύ του άμαχου πληθυσμού. Τις μεσημβρινές ώρες αποχώρησε η αεροπορία και άρχισε σφοδρός βομβαρδισμός της τοποθεσίας από το ιταλικό πυροβολικό, με μεγαλύτερη πυκνότητα κατά της τοποθεσίας Ελαίας—Γκραμπάλας, με ασήμαντα όμως και πάλι αποτελέσματα.
Ο Λαός ο οποίος λησμονεί την Ιστορία του ή την μαθαίνει λανθασμένη είναι υποχρεωμένος να διαπράξει τα ίδια λάθη ή και χειρότερα. Η μελέτη της Ιστορίας βοηθά τους Λαούς. Όχι, δεν καλλιεργεί μίση και αντιπαλότητες. Αντίθετα, οδηγεί σε συμμαχίες και συμφιλίωση.
Σε εποχές φτωχές σε πρότυπα και ιδέες οι οποίες θα εμπνεύσουν τους Λαούς σε κάτι ωραίο και την νεότητα να γνωρίσει ιδανικά και πατριωτικά πρότυπα και παραδείγματα προσφοράς ανιδιοτελούς, είναι ανάγκη να ανατρέξουμε εις την πλούσια ιστορική δεξαμενή του έθνους μας.
Εις το κείμενο το οποίο ακολουθεί θα αναφερθούμε εις το πρόσφατο ηρωικό παρελθόν. Εις την εποχή της εθνικής αντίστασης∙ της πραγματικής και ηρωικής. Σε εν πολλοίς άγνωστη μεν, αλλά με πλούσια δράση και αγώνα εναντίον των κατακτητών δε.
https://professors-phds.com/2024/10/27/70403/
Η αντιπαλότητα των Ιταλών με την Ελλάδα χρονολογείται τουλάχιστον μια 25ετία νωρίτερα. Η κατάληψη των Δωδεκανήσων και προσπάθεια ιταλοποίησής τους, η επιδίωξη να πάρουν τη Σμύρνη, η ενίσχυση του Μουσταφά Κεμάλ με όπλα μέσω της Ατάλειας, ο βομβαρδισμός της Κέρκυρας με αφορμή την δολοφονία του στρατηγού Τελίνι στα ελληνοαλβανικά σύνορα είναι τα γεγονότα που συνέβησαν από το 1914 έως το 1924. Ο Μουσολίνι με ιδέες μεγαλείου για τον ίδιο και τη χώρα του έλεγε ότι η Μεσόγειος θάλασσα ανήκει στην Ιταλία και όλες οι παράκτιες χώρες λίγο ή πολύ ανήκαν στην Ιταλία. Η Ιταλία εμπόδισε την ενσωμάτωση της Β. Ηπείρου στην Ελλάδα. Ακολούθησαν και άλλες εχθρικές ενέργειες απέναντι στην Ελλάδα όπως η κατάκτηση της Αλβανίας και η ανθελληνική προπαγάνδα με τελική ενέργεια τον αναίτιο τορπιλισμό του καταδρομικού της Έλλης την μέρα της γιορτής της Παναγίας στις 15 Αυγούστου του 1940. Η Ελλάδα από το 1936 με πρωθυπουργό τον Ιωάννη Μεταξά ξεκίνησε μια μεγάλη προσπάθεια για άμυνα της χώρας απέναντι στη Βουλγαρία με την κατασκευή 25 οχυρών στα σύνορα και ετοίμασε με τον αρχιστράτηγο Αλ. Παπάγο μυστικό σύστημα βαθμιαίας επιστράτευσης. H Ελλάδα ήξερε από μέρες ότι επίκειται επίθεση της Ιταλίας η οποία προκαλούσε και συνοριακά επεισόδια. Το βράδυ στις 28 Οκτωβρίου στις 3πμ ο Μεταξάς είπε ΟΧΙ (alors c’est la guerre) στο τελεσίγραφο που του εξέδωσε ο Ιταλός πρέσβης Εν. Γκράτσι και ο ελληνικός λαός σύσσωμος ακολούθησε.
Πλήρης ανάπτυξη του θέματος στον ακόλουθο συνδεσμο σύνδεσμο (λινκ).
Δημ. Θ. Καραμήτσος
Ομότιμος Καθηγητής ΑΠΘ
Συγγραφέας-μέλος ΙΗΑ
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς –Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα του ΙΗΑ
28.10.2024
ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ ΑΡΘΡΟΥ: Εἰς τοὺς σκοπούς μας εἶναι καὶ ἡ προάσπισις τῆς σωστῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης.
Ἔχουμε ἐπικοινωνίες μὲ Σχολεῖα τοῦ ἐξωτερικοῦ ὅπου μαθαίνουν τὴν Ἑλληνικὴ Γλῶσσα Ἑλληνόπουλα ἤ ἰθαγενῆ παιδιὰ ἤ καὶ ἐνήλικες. Ταξειδεύοντας νοερὰ εἰς τὴν πόλιν ΜΕΝΤΑΝ τῆς Σουμάτρας τῆς Ἰνδονησίας, παρουσιάζουμε, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπετείου τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, τὸ Σχολεῖο «Ἁγία Σοφία», ἔργον τοῦ ἀειμνήστου πατρὸς Δρ. Χρυσοστόμου Manalu ποὺ τὸ συνεχίζει ἐπαξίως ἡ Πρεσβυτέρα Δρ. Ἐλισάβετ Manalu. Εἰς τὴν Ἰνδονησία μὲ 280.000.000 πληθυσμὸ καὶ μὲ τὸ 85 % μωαμεθανοὺς καὶ ἐπικράτησιν προτεσταντῶν, καλλιεργεῖται ἡ Ὀρθοδοξία μαζὶ μὲ τὸν Ἑλληνισμό ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἱεραποστολὴ τῆς Ἰνδονησίας, μὲ
11 Ἐνορίες, 3 Δημοτικά, 2 Γυμνάσια, 1 Λύκειο, 2 Ἀνώτατες Σχολές, ὅπου ἡ φοίτησις εἶναι δωρεάν,
4 Οἰκοτροφεῖα, 1 Νοσοκομεῖο καὶ 1 κλινικὴ γιὰ δωρεὰν περίθαλψιν ἀπόρων καὶ ἐπιτελοῦν μεγάλο φιλανθρωπικὸ ἔργο.
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
================================
Σήμερα, Ελλάδα και Κύπρος γιορτάζουμε το μεγαλειώδες ΟΧΙ. ΟΧΙ στην υποταγή (αλλά, αναγκαστικά, και ΝΑΙ στα όποιας μορφής δεινά απορρέουν από το ανεξάρτητο ΟΧΙ).
Το ΟΧΙ είναι δηλωτικό της ελεύθερης σκέψης, της ανεξαρτησίας, της πρωτοβουλίας, της υπερηφάνειας, της αξιοπρέπειας, της συνέχειας, της υπεροχής, της προσωπικότητας, της ύπαρξης επιλογών, της εξασφάλισης του μέλλοντος .
Αντιθέτως, το ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ είναι δηλωτικό της ανυπαρξίας όλων των παραπάνω.
https://enromiosini.gr/arthrografia/24gynaikes-pindoy-thrilos/
γράφει ο κ. Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός
Το Αθάνατο ΟΧΙ του 1940 μας εμπνέει και μας καθοδηγεί.
Οι Ήρωες πολεμούν ως Έλληνες.
Ο κάθε Λαός ο οποίος σέβεται τον εαυτό του και τιμά την Ιστορία του καθιερώνει τον εορτασμό σημαντικών επετείων της πορείας του. Η Ιστορία περιέχει τις χρυσές σελίδες με τα λαμπρά επιτεύγματα και τις νίκες. Υπάρχουν βέβαια και οι μαύρες σελίδες εις τις οποίες καταγράφονται οι ατιμωτικές ήττες και οι προδοσίες. Από την Ιστορία πρέπει να διδασκόμεθα, να αποφεύγουμε τα λάθη και να εμπνεόμαστε από τα υψηλά ιδανικά των χρυσών σελίδων.
Την 28η Οκτωβρίου ο Ελληνισμός απανταχού της γης εορτάζει μια λαμπρή σελίδα της τρισχιλιόχρονης πορείας του. Είναι η επέτειος του ηρωικού και ιστορικού ΟΧΙ του δικτάτορα- Πρωθυπουργού της χώρας εις το ιταμό και επαίσχυντο τελεσίγραφο που επέδωσε ο Ιταλός πρέσβης Γκράτσι λίγο μετά τις 3 προς τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου για την παράδοση της πατρίδας στον Ιταλό φασίστα Μουσουλίνι. Όπως γράφει εις το βιβλίο του— Εμμανουέλε Γκράτσι, Η αρχή του τέλους, Εστία. 1980, σελ. 285
22.10.2024
Εὐχόμεθα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ – ΦΩΤΙΣΙΝ καὶ ΔΥΝΑΜΙΝ!!!
Συμμετέχοντες ἐνεργῶς εἰς τὴν πράξιν, συμβάλλομε καὶ μέσῳ τοῦ διαδικτύου, διαδίδοντας :
ΠΡΩΤΟΝ
Παρουσίαση του Βιβλίου της Καθηγήτριας Ελ. Σαββάκη
«Τα Γερμανικά Εγκλήματα και
τα Χρέη της Γερμανίας προς την Ελλάδα»
22.10.2024 Φιλ. Σύλλογος Παρνασσός ώρα 19.00
ΔΕΥΤΕΡΟΝ
Διαδικτυακή εκδήλωση εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου από τους μαθητές της International Hellenic Association (Διεθνής Ελληνική Ένωση) απ όλην την Υφήλιο με συμμετοχή του ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Της ΜΟΣΧΑΣ, Τα Σχολεία Ινδονησίας ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ, Το ΊΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ Και ΗΘΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ και την ΔΙΕΘΝΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ-ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ την Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2024, ώρα Ελλάδος 20.00.
Ὀλοι δύνανται να το παρακολουθήσουν ζωντανά στο ΖΟΟΜ μέσω του Συνδέσμου :
https://us02web.zoom.us/j/2592482838
ΤΡΙΤΟΝ
Ταυτοχρόνως ἀπὸ τὴν Μόσχα μία ἄλλη πολὺ καλὴ φίλη καὶ Πρέσβυς Καλῆς Θελήσεως ὑπὲρ τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους (ὅπως καὶ ἡ κα Θεοδώρα Γιαννίτση Διευθύντρια τοῦ Κέντρο Πολιτισμοῦ τῆς Μόσχας)
ἡ Δρ. Ναταλία Νικολάου, πρώην Καθηγήτρια τοῦ περιφήμου Πανεπιστημίου Lomonosof τῆς Mόσχας καὶ νῦν Kαθηγήτρια τοῦ Σχολείου Ἑλληνικῆς Γλώσσης τοῦ Συλλόγου Ἑλλήνων Μόσχας τὸ ὁποῖο ὀνομάζεται ,,Ζωσιμάδες,,
ἀγωνίζεται ἀπὸ τὸ δικό της «μετερίζι» – χαράκωμα διὰ τὴν διάδοσιν τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης εἰς παιδιὰ ἑλληνόπουλα καὶ ρωσάκια ἀλλὰ καὶ εἰς ἐνήλικες.
ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ
Προσωπικὲς ἐμπειρίες ἀπὸ Πρεσβείαν μας εἰς τὴν Βόννη Γερμανίας, ἐπὶ Πρέσβεως τοῦ ἀειμνήστου Θεμιστοκλῆ Τσάτσου, ὁ ὁποῖος μὲ ὑπερεκτιμοῦσε καὶ ἦτο εὐθύς, ἀπόλυτα εἰλικρινὴς καὶ ἔντιμος ἀπεναντί μου….
Ἀντίθετος πρὸς τὶς ἠθικὲς ἀρχὲς τοῦ ἀειμνήστου Θεμιστακλῆ Τσάτσου – ἀνάρμοστος συμπεριφορὰ κάποιων συνεργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκμετταλεύοντο τὰ ἑλληνικὰ χρήματα, καί, ἀντὶ διὰ σχολικὰ βοηθήματα ἀγόραζαν … περιοδικά ,,πορνό,, καὶ τὰ ἔστελναν στὰ Ἑλληνικὰ Ὑπουργεῖα…
Καὶ σήμερα μείωσις τῶν κονδυλίων τοῦ Νόμου 4027/2011, βάσει τοῦ ὁποίου οἱ Ἕλληνες Καθηγηταὶ ἐλάμβανον κάποιο θελκτικὸ ἐπίδομα διὰ νὰ Διδάσκουν στὸ ἐξωτερικό…Ἀποτέλεσμα ἡ μείωσις αὐτῶν τῶν Καθηγητῶν καὶ δυσμενέστατες ἐπιπτώσεις εἰς τὴν μόρφωσιν τῶν ἑλληνοπαίδων τοῦ ἐξωτερικοῦ.
Μία σωστὴ κίνησις θὰ ἦταν νὰ ἀπαιτήσῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησιςἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς νὰ πληρώνουν ἐκεῖνοι τοὺς καθηγητάς μας, εἰς τὸ πνεῦμα τῶν γερμανικῶν ἀποζημιώσεων………….
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Παρουσίαση του Βιβλίου
Τα Γερμανικά Εγκλήματα και τα Χρέη της Γερμανίας προς την Ελλάδα
Ελένης Σαββάκη
22.10.2024 Φιλ. Σύλλογος Παρνασσός
Τὸ θέμα ἐνδιαφέρει καὶ πρέπει νὰ ἐνδιαφέρῃ ὅλους τοὺς Ἕλληνες ὅλων τῶν κομμάτων καὶ πολιτικῶν παρατάξεων!!!!!!!!!
https://www.antinews.gr/57744/politiki/pos-mas-tin-eferan-o-tsortsil-kai-o-stalin/
Του Μανώλη Κοττάκη
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, παλαιότερα με μεγαλύτερη ένταση, αναβιώνει ο ιστορικός καβγάς Αριστεράς-Δεξιάς για τον Γράμμο και το Βίτσι. Για το ΚΚΕ οι εορτές αυτές είναι συνώνυμες με το μίσος, ενώ οι δικές του με την… αγάπη. Για τη φιλελεύθερη παράταξη, την πατριωτική και την ανόθευτο, την παλιά Ν.Δ., την «ορθόδοξη», αυτές οι ημερομηνίες παραπέμπουν στην οριστική ένταξη της Ελλάδος στον ελεύθερο κόσμο. Στην αποφυγή του εφιάλτη του υπαρκτού σοσιαλισμού και της δικτατορίας της φτώχειας, η οποία καταδίκασε τους λαούς της ανατολικής Ευρώπης στην ανέχεια και τη μιζέρια διαρκείας έως το 1989. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η δεύτερη εκδοχή είναι η πλησιέστερη στην πραγματικότητα. Οι λαοί αυτοί μόλις τώρα συνέρχονται οικονομικά από το εβδομηκονταετές σοκ. Εμείς ευτυχώς τη γλιτώσαμε.
https://enromiosini.gr/arthrografia/24kyra-tis-ro-me/
Γράφει η Άντρια Γεωργίου
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό νησί στη μέση του πελάγους, ζούσε μια γυναίκα, η οποία κάθε πρωί ύψωνε την ελληνική σημαία και την κατέβαζε με τη δύση του ήλιου. Το νησί αυτό βρισκόταν μια ανάσα από τα τουρκικά παράλια, αλλά η γενναία γυναίκα έμεινε πιστή στο καθήκον της για 40 ολόκληρα χρόνια. Θα μπορούσε να ήταν η αρχή ενός παραμυθιού, αλλά είναι η αληθινή ιστορία της Κυράς της Ρω, κατά κόσμον Δέσποινας Αχλαδιώτη, η οποία σαν σήμερα, στις 13 Μαΐου 1982, άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 92 ετών.
Η Δέσποινα γεννήθηκε το 1890, στο τότε τουρκοκρατούμενο Καστελόριζο, και τη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκε με τον σύζυγό της στη γειτονική βραχονησίδα της Ρω, της οποίας ήταν οι μοναδικοί κάτοικοι. Το 1940, ο άντρας της, Κώστας Αχλαδιώτης, αρρώστησε βαριά και πέθανε. Μετά τον θάνατό του, η Κυρά επέστρεψε στη Ρω, το 1943, με την τυφλή μητέρα της.
*Της Μαρίας Νεγραπόντη-Δεληβάνη
Χθες, 12-2 το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία, για τα απλήρωτα, επί 83 χρόνια χρέη των Γερμανών, προς την Ελλάδα, από τη βάρβαρη κατοχή (έχω ήδη τοποθετηθεί στο ΦΒ).
Ήταν πρωτοβουλία του Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου, πρέσβη ε.τ. Και, αρχικά, είχα πολλούς ενδοιασμούς, από το φόβο μήπως το συμβάν χαρακτηριστεί «γραφικό». Ωστόσο, αποφάσισα να είμαι παρούσα με μετάβαση από τη Θεσσαλονίκη και επιστροφή αυθημερόν. Θα επιχειρήσω κάποιας μορφής απολογισμό:
1. Θλίβομαι να αποδεχθώ, ότι σε κάποιο βαθμό, το στοιχείο της γραφικότητας, ήταν εμφανές, αν ληφθεί υπόψη, ότι:
