Φίλιππος και Ναθαναήλ

 

44Kαι την επόμενη ημέρα, ο Iησούς θέλησε να βγει έξω στη Γαλιλαία· και βρίσκει τον Φίλιππο, και του λέει: Aκολούθα με. 45Kαι ο Φίλιππος ήταν από τη Bηθσαϊδά, από την πόλη τού Aνδρέα και του Πέτρου. 46O Φίλιππος βρίσκει τον Nαθαναήλ, και του λέει: Bρήκαμε εκείνον τον οποίο ο Mωυσής έγραψε μέσα στον νόμο και οι προφήτες, τον Iησού, τον γιο τού Iωσήφ, αυτόν από τη Nαζαρέτ. 47Kαι ο Nαθαναήλ είπε σ’ αυτόν: Mπορεί να προέλθει κάτι καλό από τη Nαζαρέτ; O Φίλιππος λέει σ’ αυτόν: Έλα και δες. 48O Iησούς είδε τον Nαθαναήλ να έρχεται σ’ αυτόν, και λέει γι’ αυτόν: Δέστε, ένας αληθινά Iσραηλίτης, στον οποίο δεν υπάρχει δόλος. 49Λέει σ’ αυτόν ο Nαθαναήλ: Aπό πού με γνωρίζεις; Aποκρίθηκε ο Iησούς, και του είπε: Πριν ο Φίλιππος σε φωνάξει, σε είδα όταν ήσουν κάτω από τη συκιά. 50Aποκρίθηκε ο Nαθαναήλ και του λέει: Pαββί, εσύ είσαι ο Yιός τού Θεού, εσύ είσαι ο βασιλιάς τού Iσραήλ. 51Aποκρίθηκε ο Iησούς και του είπε: Eπειδή σου είπα: Σε είδα κάτω από τη συκιά, πιστεύεις; Mεγαλύτερα απ’ αυτά θα δεις. 52Kαι του λέει: Σας διαβεβαιώνω απόλυτα, από τώρα θα δείτε τον ουρανό ανοιγμένο, και τους αγγέλους τού Θεού να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν επάνω στον Yιό τού ανθρώπου.

Η ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

10. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (1-7 ΜΑΡ. 2026)

Η ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η αναστήλωση των εικόνων δίνει την ευκαιρία στην Εκκλησία να τονίσει την πιστότητά της στην αποστολική παράδοση, δηλαδή στην μία και μοναδική πίστη που παραδόθηκε μια για πάντα από τον Θεό στους Χριστιανούς. «Τη άπαξ παραδοθείση πίστει τοις αγίοις». Στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας, μια συνοπτική έκθεση της Ορθόδοξης πίστης, διακηρύσσεται με εντόνως εμφαντικό τρόπο: «Αύτη η πίστις των Αποστόλων, αύτη η πίστις των Πατέρων, αύτη η πίστις των Ορθοδόξων, αύτη η πίστις την Οικουμένην εστήριξε» (Κυριακή της Ορθοδοξίας).

Γιατί η πίστη των Αποστόλων είναι η βάση της Εκκλησίας;

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΟΥΡΑΝΟΥ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

9. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (22-28 ΦΕΒ. 2026)

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΟΥΡΑΝΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η παλινόστηση ήταν πάντα το μεγάλο ποθούμενο για όσους βρίσκονταν μακριά από την πατρική τους εστία. Το νόστιμον ήμαρ, η μέρα του νόστου, της επιστροφής στην πατρίδα, ήταν μια μέρα ευτυχισμένη. Μέχρι να συντελεσθεί ο πολυπόθητος γυρισμός στο σπίτι των παιδικών ονείρων, ο χρόνος γέμιζε νοσταλγία, πόνο, λύπη και στεναγμό. Η επιστροφή στην Ιθάκη ήταν στόχος ζωής για τον Οδυσσέα.

Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

8. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (15-21 ΦΕΒ. 2026)

Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η αναβάθμιση του σύμπαντος κτιστού κόσμου, που θα λάβει χώρα κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και την τελική κρίση των ανθρώπων, θα συγκλονίσει τους πάντες. Στο κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός θα πρωταγωνιστήσει όχι μόνο ο Θεός, αλλά και ο άνθρωπος (Κυριακή της Απόκρεω).

Πώς θα γίνει όμως αυτό;

Ο άνθρωπος όχι μόνο θα συμβάλει στη νέα μορφή της άψυχης κτίσης, αλλά κυρίως θα καθορίσει τη δική του θέση στο γίγνεσθαι του νέου κόσμου. Καταλύτης στις διεργασίες αυτές θα είναι η άσκηση της αγάπης. Ο άνθρωπος έχει μέσα του ένα στοιχείο εκρηκτικής σημασίας, που ίσως ούτε καν το υποπτεύεται. Μπορεί να είναι άνθρωπος καθολικός. Να έχει καθολικότητα. Δηλαδή;

ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

7. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (8-14 ΦΕΒ. 2026)

ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Μια ζωή ὀπως την ήθελε έζησε ο άσωτος υιός της πασίγνωστης παραβολής του Χριστού. Με πλήρη αδιαφορία για το θέλημα του πατέρα του ή των άλλων ανθρώπων, πήρε όσα θεωρούσε ότι δικαιωματικά τού ανήκαν και πήγε να κάνει τη ζωή του. Ύψιστο κανόνα του είχε να ζει όπως ακριβώς του αρέσει. Να κάνει ό,τι θέλει. Ο κόσμος όλος ήταν για να υπηρετεί τις δικές του ορέξεις, τις δικές του επιθυμίες, τα δικά του θελήματα και μόνο (Κυριακή του Ασώτου).

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

6. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (1-7 ΦΕΒ. 2026)

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

π. Δημητρίου Μπόκου

Αθανασία! Η λέξη που γοητεύει, μαγεύει και αιχμαλωτίζει κάθε ύπαρξη. Που περικλείει την πεμπτουσία της ζωής, το βαθύτερό της νόημα, τον απώτερο σκοπό κάθε νοήμονος όντος. Πράγμα που φαίνεται στην έμφυτη, ενστικτώδη, άμεση απώθηση του θανάτου που ενυπάρχει ισχυρή μέσα μας. Στον μύχιο πόθο για ζωή, ατέλειωτη ζωή, μακράν οδύνης, πόνου και στεναγμού, που κρύβεται στον καθένα μας. Στην επιθυμία να πάμε όλοι στον παράδεισο και κανένας στην κόλαση.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

5. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (25-31 ΙΑΝ. 2026)

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Μια μέρα ο Ζακχαίος, αρχιτελώνης, επίσημος δηλαδή φοροεισπράκτορας του ρωμαϊκού κράτους, συνάντησε για πρώτη φορά στη ζωή του τον Χριστό. Η συνάντηση ήταν στιγμιαία και έγινε κάτω από σχεδόν κωμικές συνθήκες. Μα ωστόσο ήταν τόσο κομβικής σημασίας για τον Ζακχαίο, που σήμανε ριζική αλλαγή στη ζωή του. Ο Χριστός του έριξε ένα βλέμμα μονάχα και του μίλησε σαν να τον ήξερε από πριν. Τον φώναξε με το όνομά του και του είπε ότι σκοπεύει να μείνει στο σπίτι του. Ο Ζακχαίος έτρεξε συγκλονισμένος στην οικία του και τον υποδέχθηκε με ανείπωτη χαρά (Κυριακή ΙΕ΄Λουκά).

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΡΡΩΣΤΟΥ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

4. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (18-24 ΙΑΝ. 2026)

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΡΡΩΣΤΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Πορευόμενος προς τα Ιεροσόλυμα κάποτε ο Χριστός διά μέσου των ορίων Γαλιλαίας και Σαμάρειας, πέρασε από ένα χωριό όπου συναντήθηκε καθ΄ οδόν με δέκα λεπρούς. Αποκλεισμένοι από την ανθρώπινη κοινωνία οι ταλαίπωροι εκείνοι, του φώναξαν δυνατά από μακριά να τους λυπηθεί. Και ο Χριστός, ελεήμων και φιλάνθρωπος, τους θεράπευσε (Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά).

Το φαινόμενο της λέπρας ήταν τεράστιο πρόβλημα στις παλιότερες εποχές. Πέρα από την τραγικότητα της ασθένειας, υπήρχε και το ακόμη οξύτερο πρόβλημα του κοινωνικού αποκλεισμού. Οι λεπροί δεν είχαν θέση κοντά στους συνανθρώπους τους. Δεν είχαν την παρηγοριά της ανθρώπινης συμπαράστασης.

Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

3. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (11-17 ΙΑΝ. 2026)

Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Πολλοί έτρεχαν στην έρημο για να ακούσουν το κήρυγμα του Προδρόμου και να λάβουν ένα απλώς αφυπνιστικό «βάπτισμα μετανοίας» στα νερά του Ιορδάνη. Η Βάπτιση όμως του Χριστού ήταν κάτι διαφορετικό. Υπήρξε υπερφυής. Διενεργήθηκε μεν διά χειρός του Προδρόμου, αλλά τελεσιουργήθηκε με την χάρη, την παρουσία, την θριαμβευτική φανέρωση του Τριαδικού Θεού. Δεν ήταν βάπτισμα «εις μετάνοιαν», ο Χριστός ήταν αναμάρτητος, δεν χρειαζόταν καμμιά άφεση αμαρτιών. Δεν βαπτίσθηκε για να λάβει, αλλά για να δώσει αγιασμό. Ήταν βάπτισμα «εν Πνεύματι Αγίω», για να φέρει με αυτό κάθαρση, αναγέννηση, σωτηρία στη σύμπασα κτίση του.

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

2. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (4-10 ΙΑΝ. 2026)

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Διανύουμε το μεσοδιάστημα μεταξύ των δύο μεγάλων εορτών, των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων. Στην ουσία η μια εορτή είναι συνέχεια της άλλης. Και αρχικά εορταζόντουσαν σαν μία εορτή. Είναι οι δυο όψεις της μιας, μεγάλης και συγκλονιστικής θεοφάνειας. Φανερώνουν στον κόσμο το ανεπανάληπτο μυστήριο, που προϋπήρχε «κεκρυμμένον» απαρχής, «προ πάντων των αιώνων», στη βουλή του Θεού. Και συνοψίζεται στις λέξεις: «Θεός εφανερώθη εν σαρκί».

Ο ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

50. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (7-13 ΔΕΚ. 2025)

Ο ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο Χριστός ένα Σάββατο μπήκε σε μια εβραϊκή συναγωγή και δίδασκε. Μεταξύ των ακροατών του ήταν και μια άρρωστη γυναίκα. Επί δέκα οκτώ χρόνια ήταν «συγκύπτουσα». Διπλωμένη στη μέση, χωρίς να μπορεί να σηκώσει εντελώς το κεφάλι της. Χωρίς καν να το ζητήσει η ίδια, ο Χριστός τη θεράπευσε. Η γυναίκα αυτή δεν ήταν απλώς ασθενής. Είχε «πνεύμα ασθενείας». Ήταν άρρωστη από επήρεια δαιμονικού πνεύματος. Τη γυναίκα αυτή «έδησεν ο σατανάς δέκα και οκτώ έτη». Όμως ο Χριστός ήλθε στον κόσμο για ένα συγκεκριμένο λόγο. «Εις τούτο εφανερώθη ο Υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου» (Α΄ Ιω. 3, 8). Γι’ αυτό και λύνει την θυγατέρα του Αβραάμ από τα δεσμά του σατανά θεραπεύοντάς την (Κυριακή Ι΄ Λουκά).

ΕΛΑ ΝΑ ΔΕΙΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

49. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (30 ΝΟΕ.-6 ΔΕΚ 2025)

ΕΛΑ ΝΑ ΔΕΙΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος (30 Νοε.) υπήρξε πνεύμα σπινθηροβόλο. Άσημος κατά κόσμον, ψαράς το επάγγελμα με τον αδελφό του Πέτρο, αλλά οξύς διερευνητής της αλήθειας. Πράγμα που τον οδήγησε πρώιμα στο να γίνει μαθητής του Προδρόμου στην έρημο και εν συνεχεία του Χριστού. Όταν ο Πρόδρομος έδωσε τη μαρτυρία του για τον Χριστό, ο Ανδρέας με έναν ακόμα μαθητή του Ιωάννη ζήτησαν να τον γνωρίσουν περισσότερο. Ο Χριστός τους κάλεσε στο σπίτι του και έμειναν μαζί του την ημέρα εκείνη (Ιω. 1, 35-52).

ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΦΤΩΧΕΙΑ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

48. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (23-29 ΝΟΕ. 2025)

ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΦΤΩΧΕΙΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο Χριστός μίλησε πολλές φορές για την πλεονεξία και τη φιλαργυρία, τονίζοντας πόσο εύθραυστο είναι το θεμέλιο του πλούτου. Τα λόγια του Χριστού στοχοποιούσαν ιδιαίτερα τους Φαρισαίους, οι οποίοι, «φιλάργυροι υπάρχοντες, …εξεμυκτήριζον αυτόν» (Λουκ. 12, 15. 16, 14). Δεν μπορούσαν να δεχτούν τα λόγια του. Γι’ αυτούς ο πλούτος ήταν η δίκαιη ανταμοιβή του Θεού για την …ευσέβειά τους. Μα ο Χριστός, με την εξαίσια στη λιτότητά της παραβολή του άφρονος πλουσίου, αποσαφήνισε με τρόπο αναντίρρητο το θέμα (Κυριακή Θ΄ Λουκά).

ΔΙΚΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

45. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (16-22 ΝΟΕ. 2025)

ΔΙΚΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η μνήμη του ευαγγελιστού Ματθαίου (16 Νοε.) μας φέρνει μπρος στο γεγονός της κλήσης του από τον Χριστό. Ο Ματθαίος δεν ήταν από την ομάδα των αποστόλων που κλήθηκαν πρώτοι στο αποστολικό αξίωμα. Κλήθηκε αργότερα, σε δεύτερη φάση, εν ώρα μάλιστα υπηρεσίας. «Καθήμενος επί το τελώνιον». Ήταν ο εντεταλμένος από την πολιτική (ρωμαϊκή) εξουσία της εποχής φοροεισπράκτορας.

Οι τελώνες, λόγω θέσης, είχαν την ευκολία να εκμεταλλεύονται ατιμωρητί τους ανθρώπους, εισπράττοντας κατά βούλησιν, για ίδιον όφελος, ανεξέλεγκτα ποσά πέρα των κανονικών φόρων. Απέκτησαν έτσι το στίγμα των πιο διεφθαρμένων ανθρώπων.

ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

46. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (9-15 ΝΟΕ. 2025)

ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Βαίνων ο Χριστός μετά πλήθους πολλού προς το σπίτι του αρχισυναγώγου Ιαείρου, για να θεραπεύσει την ετοιμοθάνατη κόρη του, συναντά καθ’ οδόν την αιμορροούσα γυναίκα, που υποκινούμενη από την έσχατη ελπίδα της, τον πλησιάζει κρυφά και αγγίζει την άκρη του ιματίου του, υποκλέπτοντας έτσι την πολυπόθητη ίαση (Κυριακή Ζ΄ Λουκά).

Η αιμορροούσα ήταν ένας άνθρωπος απελπισμένος. Είχε εξαντλήσει, για να βρει την υγεία της, όλη της την περιουσία και όλα τα ανθρώπινα μέσα, που όχι μόνο δεν την ωφέλησαν καθόλου, αλλά και επιδείνωσαν κατά πολύ την κατάστασή της. Δεν ήξερε πια τί άλλο να πράξει. Είχε φτάσει σε έσχατη απόγνωση. Και τότε άκουσε «περί του Ιησού». Ο Χριστός έγινε η τελευταία της ελπίδα. Με αυτό το φρόνημα τον πλησίασε.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΙ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

44. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (26 ΟΚΤ.-1 ΝΟΕ. 2025)

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΙ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο Χριστός απελευθέρωσε τον δαιμονιζόμενο της χώρας των Γαδαρηνών, αντίπερα της Γαλιλαίας, που κατεχόταν από λεγεώνα, στρατιά ολόκληρη πονηρών πνευμάτων, αλλά ταυτόχρονα έγινε φανερό, ότι και οι υπόλοιποι Γαδαρηνοί δεν ήταν λιγότερο κυριευμένοι από τη δαιμονική ενέργεια, αφού θεώρησαν τον Χριστό ζημία και συμφορά για τη ζωή τους και του ζήτησαν να φύγει μακριά από τη χώρα τους. Και ο Χριστός, σεβόμενος την επιλογή τους, μπήκε στο πλοίο και επέστρεψε στη Γαλιλαία (Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά).

ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

43. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (19-25 ΟΚΤ. 2025)

ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στὴν πόλη Ναΐν ο Χριστός συναντάται για πρώτη φορά με το γεγονός του θανάτου. Ένα νεαρό παιδί, μιας χήρας ο μοναχογιός, πεθαίνει, αλλά τη στιγμή που μεταφέρεται στον τάφο, ο Χριστός είναι εκεί. Σταματάει τη νεκρική πομπή, αγγίζει το νεκρό παιδί και το διατάζει να σηκωθεί. Στο θείο πρόσταγμα ο θάνατος τρέπεται πάραυτα σε φυγή. Το παιδί ανακάθεται στο φέρετρό του, αρχίζει να μιλάει και ο Χριστός το παραδίδει στην πονεμένη μητέρα του (Κυριακὴ Γ΄ Λουκᾶ).

Με το γεγονός αυτό που συγκλόνισε τους παρόντες, ο Χριστός έδειξε ότι κάτι καινούργιο μπήκε στη ζωή τους. Η Βασιλεία του Θεού «ήγγικε». Πλησίασε. Ο Χριστός επιτέλεσε την ανάσταση του γιου της χήρας της Ναΐν και κάποιες ακόμα περιστασιακές αναστάσεις, ως «σημεία», ως προμήνυμα της δικής του Ανάστασης, αλλά και της τελικής κοινής ανάστασης όλων των ανθρώπων. «Την κοινήν ανάστασιν πιστούμενος».

ΤΟ ΚΑΛΟ ΣΠΕΡΜΑ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

42. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (12-18 ΟΚΤ. 2025)

ΤΟ ΚΑΛΟ ΣΠΕΡΜΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στην πασίγνωστη παραβολή του Σπορέως με τον εξαιρέτως απέριττο τρόπο του ο Χριστός θέτει ενώπιόν μας προβληματισμούς ζωτικής σημασίας. Ο επουράνιος γεωργός-σπορέας Χριστός εξέρχεται από την ουράνια κατοικία του και «κλίνας ουρανούς κατέρχεται» στον μεγάλο επίγειο έμψυχο αγρό του, για να σπείρει «τον σπόρον αυτού». Οι άνθρωποι όλοι είναι ο αγρός του Θεού. Δεν αποτελούν όμως ένα ομοιόμορφο χωράφι. Απαρτίζουν μια μεγάλη ποικιλία τόπων διαφορετικών. Και αυτό, επειδή ακριβώς η προετοιμασία του εδάφους, όλες οι προεργασίες για τη σπορά, ανήκουν στην ευθύνη του ανθρώπου, όχι του Θεού. Και κάθε άνθρωπος, ελεύθερος ων, έχει το δικό του πρόγραμμα, κάνει τις δουλειές του όπως θέλει (Κυριακή Δ΄ Λουκά).

Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΟΛΕΘΡΟΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

41. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (5-11 ΟΚΤ. 2025)

Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΟΛΕΘΡΟΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στην επί του όρους (κατά τον ευαγγελιστή Ματθαίο), ή στην επί τόπου πεδινού (κατά τον Λουκά) ομιλία του ο Χριστός, διαμήνυσε πράγματα συγκλονιστικά, που δεν είχαν ακουστεί ποτέ μέχρι τότε επί της γης. Μεταξύ αυτών μίλησε και για τη σχέση με τους εχθρούς. «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών και αγαθοποιείτε» (Κυριακή Β΄ Λουκά).

Να δίνετε ευχές σε όσους σας καταριούνται, να ευεργετείτε όσους σας μισούν, να προσεύχεσθε για όσους σας πειράζουν και σας βλάπτουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο, για όσους σας βάζουν σε διωγμό (Ματθ. 5, 44). Λίγο-πολύ ο Χριστός έφερε τα άνω κάτω. Ζήτησε τα πιο δύσκολα. Και εμμένει σ’ αυτά ανυποχώρητος.

π.Μάξιμος Καραβάς και π. Ιερόθεος Κοκονός, 24.9.2025: Κοίμησις δύο Πρωτεργατών του μαχητού Ιδανικού Εργάτου του Ευαγγελίου των Ημερών μας, κυρού Αυγουστίνου Καντιώτου

https://www.fotgrammi.gr/%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%b1/%cf%80-%ce%bc%ce%ac%ce%be%ce%b9%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b2%ce%ac%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80-%ce%b9%ce%b5%cf%81%cf%8c%ce%b8%ce%b5%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%bf%ce%ba%ce%bf%ce%bd/

 Τὴν ἰδία ἡμέρα (24.9.2025) δύο ἐκ τῶν στενῶν συνεργατῶν τοῦ ἀνεπανάληπτου ἰδανικοῦ ἐργάτου τοῦ Εὐαγγελίου, κυροῦ Αὐγουστίνου Καντιώτου, οἱ Πανοσιολογιώτατοι Ἀρχιμανδρῖται,

π.Μάξιμος Καραβὰς καὶ π. Ἱερόθεος Κοκονὸς

ποὺ ὑπῆρξαν γενναιότατοι ἀγωνιστές, πιστότατοι εἰς τὸν Γέροντά των,  ἀνεχώρησαν διὰ τὰς αἰωνίους Μονάς.

 

Ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀριμανδρίτης Ἱερόθεος Κοκονός (1933 Κούτουρλα Μετοχίου Χαλκίδος) ὑπῆρξε Γενικὸς Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φλωρίνης, λίαν ἐνεργὸς βοηθὸς εἰς τὰ ἔργα τοῦ ἀειμνήστου Γέροντος κυροῦ Αὐγουστίνου εἰς τὸ πνευματικὸν καὶ κοινωνικὸν ἔργον αὐτοῦ, ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἀθήνα ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Φλώρινα. Ὑπηρέτησε καὶ εἰς τὸν Μητροπολιτικὸ Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος Φλώρινας, ὅπου συνέβαλε καθοριστικὰ εἰς τὴν ἀνέγερσιν καὶ αὐτοῦ τοῦ περικαλλοῦς Ἱεροῦ Ναοῦ καθὼς καὶ πολλῶν ἄλλων πάγκαλων Ναῶν τῆς Μητροπολιτικῆς Δικαιοδοσίας τοῦ κυροῦ Αὐγουστίνου Καντιώτου. Ὄχι μόνον εἰς τὴν Φλώρινα ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Ἀθήνα καὶ εἰς ὅλη τὴν Ἑλλάδα μεριμνοῦσε διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος Φλωρίνης καὶ ἄλλων περικαλλῶν Ναῶν.