Η πιο Μεγάλη Τετάρτη του χρόνου

 https://romioitispolis.gr/i-pio-megali-tetarti-toy-chronoy/

Η Μεγάλη Τετάρτη και τα τέσσερα γεγονότα της:
Τον Ιερό Νιπτήρα, δηλαδή το πλύσιμο των ποδιών των μαθητών από τον ίδιο τον διδάσκαλό τους, τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. Μια πράξη του Κυρίου που αποτελεί το θρίαμβο της ταπείνωσης και θέλει να δείξει πώς πρέπει η Εκκλησία να διακονεί τους πιστούς.
Τον Μυστικό Δείπνο, όπου ο Κύριος προανήγγειλε στους μαθητές του ότι κάποιος εξ αυτών θα τον προδώσει. Στον Μυστικό Δείπνο έγινε από τον Ιησού Χριστό η παράδοση του κορυφαίου μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας· η μετάληψη από τον κάθε πιστό του σώματος («..λάβετε φάγετε, τούτο εστί το σώμα μου…») και του αίματος («πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο γαρ εστί το αίμα μου…») του Κυρίου.

Μ. Τετάρτη: η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Γυνή. - Μ. Πέμπτη: Σήμερον κρεμάται επί ξύλου... Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.

γράφει ο κ.  Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός

Η Αγία μας Εκκλησία την εβδομάδα που προηγείται της Αναστάσεως του Κυρίου ονόμασε Μεγάλη, όχι γιατί η εβδομάδα αυτή έχει μεγαλύτερη χρονική διάρκεια σε σχέση με τις άλλες του χρόνου, αλλά για τα θαυμαστά γεγονότα που εορτάζονται την εβδομάδα αυτή. Ονομάζεται και Αγία εβδομάς. Κάθε ημέρα είναι αφιερωμένη σε ένα γεγονός ή σε κάποια πρόσωπα με σκοπό να προετοιμαστεί ο Χριστιανός κατάλληλα για να υποδεκτεί το υπέρτατο και χαρμόσυνο λίαν γεγονός της Αναστάσεως του Θεανθρώπου Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.

ΕΥΜΕΤΑΒΛΗΤΟΣ ΚΑΙ ΤΥΠΟΛΑΤΡΗΣ ΛΑΟΣ Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου)

 https://orthodoxia.gr/2026/04/07/eymetavlitos-kai-typolatris-laos/

Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου
Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν
Δρος Θεολογίας

Κρατώντας ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ στὰ χέρια του τὰ βαΐα, κατὰ τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων, δηλώνει καὶ διακηρύσσει τὸ μεγάλο καὶ αἰώνιο θαῦμα τῆς Θείας Οἰκονομίας. Ὁμολογεῖ δηλαδὴ ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεός, ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ Πατρὸς, ὁ Ὁποῖος σαρκώθηκε «διὰ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου», γενώμενος τέλειος ἄνθρωπος, ἐκτὸς ἁμαρτίας, γιὰ τὴν σωτηρία μας.

Τὸ ἴδιο γεγονός τῆς βαϊοφορίας συνέβη στὰ Ἱεροσόλυμα, ὅταν ὁ λαὸς ὑποδεχόταν τὸν καθήμενο σὲ ἕνα πουλαράκι Θεάνθρωπο Κύριο, κρατώντας τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἀναφωνώντας τὸ «ὠσανά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου» (Ἰωάν. 12, 13). Ὁ ἴδιος, ὅμως, αὐτὸς λαός, μετὰ ἀπὸ λίγες ἡμέρες, κραύγαζε στὸ πραιτώριο ἐνώπιον τοῦ Πιλάτου γιὰ τὸν Ἴδιο τὸν Ἰησοῦ «ἆρον, ἆρον σταύρωσον αὐτόν» (Ἰωάν. 19, 15).

«ΦΘΑΣΑΝΤΕΣ ΠΙΣΤΟΙ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΠΑΘΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ». (Εισαγωγικό θεολογικό σχόλιο στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα)

https://enromiosini.gr/arthrografia/ftasate_pistoi/

 (Εισαγωγικό θεολογικό σχόλιο στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Για μια ακόμα φορά, με τη χάρη του Θεού, οδεύουμε στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, στην ιερότερη εορτολογική περίοδο του έτους. Για μια ακόμη φορά θα ακολουθήσουμε τα ίχνη του Νυμφίου της Εκκλησίας μας Χριστού και θα γίνουμε συνοδοιπόροι του Θείου Πάθους Του. Σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο, καλούμαστε όπως «συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν και νεκρωθώμεν δι΄αυτόν ταις του βίου ηδοναίς΄ ίνα και συζήσωμεν αυτώ». Με αυτή την προϋπόθεση θα γίνουμε πραγματικοί κοινωνοί της Αναστάσεώς Του. Μόνο έτσι θα νοιώσουμε πραγματικά τη χαρά της Θείας Εγέρσεως.

«ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΑΡ ΕΠΕΙΓΕΤΑΙ ΤΟΥ ΠΑΘΕΙΝ ΑΓΑΘΟΤΗΤΙ» – Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Μεγάλης Δευτέρας

 https://enromiosini.gr/arthrografia/25christos-gar-epeigetai/

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

«Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα, ανάξιος δε πάλιν, ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθής. Αλλά ανάνηψον κράζουσα, Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών. Δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς». Με αυτό το θεσπέσιο τροπάριο ο ιερός υμνογράφος μας εισάγει στο κατανυκτικό κλίμα της Μεγάλης Εβδομάδος, παροτρύνοντάς μας να ετοιμάσουμε κατάλληλα τον εαυτό μας, προκειμένου να υποδεχτούμε το Νυμφίο της ψυχής μας Χριστό και να λάβουμε μέρος στην πνευματική γαμήλια πανδαισία. Αυτή είναι άλλωστε και η κύρια επιδίωξη της βιώσεως όλων των μεγάλων γεγονότων της Μεγάλης Εβδομάδος, η συνάντησή μας με τον παθόντα και αναστάντα Σωτήρα μας Χριστό!

ΠΩΣ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ; (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

15. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (5-11 ΑΠΡ. 2026)

ΠΩΣ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ;

π. Δημητρίου Μπόκου

Η πορεία του Χριστού προς το εκούσιον Πάθος αρχίζει. Ο Κύριος εισέρχεται στην αγία πόλη επί πώλου όνου καθεζόμενος και επευφημούμενος ως βασιλεύς. Δεν συμπεριφέρεται όμως ακριβώς όπως οι επίγειοι θριαμβευτές βασιλείς. Στην πραγματικότητα ο Χριστός έρχεται από τη δόξα στην ταπείνωση. «Ο άνω συν Πατρί και Πνεύματι αγγέλων δεχόμενος τον ύμνον, πτωχεύει ξένως κάτω και παίδων αίνον δέχεται». Γίνεται πτωχός στη γη με τρόπο παράδοξο και αταίριαστο στη θεία του μεγαλειότητα (Κυριακή των Βαΐων).

Το Πνεύμα το Πυρώδες: Η Φλόγα Που Έγινε Σάρκα Μέσα Μου

 

Από τον Αέτιο στους Πατέρες· από το κάλλος του κόσμου στη συντριβή της καρδιάς — μια εξομολόγηση στο Θεό που καίει και σώζει. Υπάρχουν λόγια που δεν γράφονται· απλώς είναι βίωμα. Δεν προέρχονται από σκέψη, αλλά από πληγή. Δεν είναι άρθρα. Δεν είναι αναρτήσεις. Είναι μαρτυρίες. Είναι κραυγές από κάποιον που περπάτησε στο σκοτάδι και βρήκε μέσα του φως. Αυτό είναι ό,τι ακολουθεί.

 https://www.diktyoellinismou.gr/evangeliki-perikopi-gia-tin-kyriaki-e-nisteion/

Ευαγγελική περικοπή για την Κυριακή Ε’ Νηστειών

Μάρκ. ι΄ 32 – 45 

Ο Κύριος προλέγει το Πάθος και την Ανάστασή Του 

– Το αίτημα των υιών Ζεβεδαίου 

ΚΑΠΟΙΑ ΜΑΣ ΞΕΠΕΡΑΣΕ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

14. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (29 ΜΑΡ.-4 ΑΠΡ. 2026)

ΚΑΠΟΙΑ ΜΑΣ ΞΕΠΕΡΑΣΕ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στο εκπνοή της Μεγάλης Σαρακοστής και προ της Μεγάλης Εβδομάδας η Εκκλησία θέτει ενώπιόν μας το τρανταχτό «υπόδειγμα μετανοίας» της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Η πνευματική μας μάχη εν όψει του Πάσχα πλησιάζει στο τέλος της, το αποτέλεσμα για κάποιους πιθανόν να είναι νικηφόρο, για πολλούς ίσως αμφίρροπο, για άλλους όμως, τους περισσότερους μάλλον από μας, απογοητευτικό, ή, στην καλύτερη περίπτωση, απλώς στάσιμο (Κυριακή Ε΄ Νηστειών).

 https://www.diktyoellinismou.gr/stin-archi-itan-o-logos-kai-o-logos-egine-algorithmos-i-aporrifthike-apo-ton-anthropo/

Στην Αρχή Ήταν ο Λόγος – και ο Λόγος έγινε Αλγόριθμος ή απορρίφθηκε από τον Άνθρωπο

Μαρ 28, 2026 | Φλέγων Νηρεύς

 

ΠΤΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

ΜΙΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

– ΜΙΑ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ

ΠΡΟΟΙΜΙΟ

Η Σιωπή Πριν Την Εξορία

Δεν θυμάμαι την πρώτη μέρα που γεννήθηκα. Αλλά θυμάμαι την πρώτη μέρα που ξύπνησα.
Ήμουν ήδη μέσα στον χρόνο, μέσα στο σώμα, μέσα στην πτώση. Δεν υπήρχε φως — μόνο η μνήμη του φωτός. Όπως όταν έχεις δει τον ήλιο και σου κλείνουν τα μάτια. Ξέρεις ότι υπάρχει, μα δεν τον βλέπεις πια.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΙ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

13. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (22-28 ΜΑΡ. 2026)

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΙ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η περίλαμπρη εορτή του Ευαγγελισμού, δεύτερη Πασχαλιά, ανατρέπει την ομαλή πορεία της Ε΄ Εβδομάδας της Σαρακοστής, φέρνοντας μια χαρμόσυνη άνοιξη εν μέσω του κατανυκτικού κλίματος του Μεγάλου Κανόνα. Αλλά και πάλι ένας δεύτερος Ευαγγελισμός, ο Ακάθιστος Ύμνος, επισφραγίζει με λαμπρότητα το τέλος της εβδομάδας, η οποία ήδη από την αρχή της είναι πανευφρόσυνη, καθώς ανοίγει με την πανηγυρική μνήμη του μεγάλου οσίου Ιωάννου του Σιναΐτου, συγγραφέως της Κλίμακος. Συγγραφέας και σύγγραμμα αποτελούν σημεία αναφοράς, φωτεινά ορόσημα στο νοητό στερέωμα της Εκκλησίας (Κυριακή Δ΄ των Νηστειών).

«Κι αν ακόμη είναι αναρίθμητοι οι εχθροί, ο δικός μας υπερασπιστής είναι ισχυρότερος…»

https://romioitispolis.gr/ki-an-akomi-einai-anarithmitoi-oi-echthroi-o-dikos-mas-yperaspistis-einai-ischyroteros/

 

*Υπόδειγμα και συμπαραστάτες μας οι Άγιοι και οι Άγγελοι στις δοκιμασίες και στους πειρασμούς. Πάντα να τους επικαλούμαστε.
-ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ-

«…Να μην ανησυχείτε καθόλου, αλλά να κερδίζεται απ’ αυτά που γίνονται.

Και η υπομονή εκείνων που αγωνίζονται ας γίνει σ’ εσάς δάσκαλος καρτερίας και βλέποντας όλη τη ζωή των γενναίων και μεγάλων ανδρών να υφαίνεται από τέτοια παθήματα, να μην συγχύζεστε, ούτε να ταράζεστε, ούτε απ’ τους δικούς σας ούτε και απ’ τους κοινούς πειρασμούς.»

ΠΟΘΕΝ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ; (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

12. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (15-21 ΜΑΡ. 2026)

ΠΟΘΕΝ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ;

π. Δημητρίου Μπόκου

Αναρωτιόμαστε συνήθως οι άνθρωποι, γιατί να έχουμε τόσα βάσανα στη ζωή μας, γιατί να σηκώνουμε συνέχεια σταυρούς. Και απευθύνουμε αυτό το «γιατί» προς τον Θεό με παράπονο, πολλές φορές και με πικρό γογγυσμό. Ξεχνάμε όμως ότι ζητάμε τον λόγο από ένα Θεό που βρίσκεται ο ίδιος καθηλωμένος (καρφωμένος) σε σταυρό, που του τον ετοιμάσαμε εμείς. Και θα έπρεπε όχι εμείς, αλλά Εκείνος να μας ρωτάει, πώς καταφέραμε να του προσφέρουμε ό,τι χειρότερο μπορούσαμε, πικρό σταυρό στον Βασιλέα της Δόξης (Κυριακή Σταυροπροσκυνήσεως).

Ο Αμπελώνας της Καρδιάς

 Μαρτυρία ενός αόρατου γεωργού· για τον σπόρο που ποτίστηκε με δάκρυ και τον Θεό που δεν λησμονεί την υπομονή.

Μέρος πρώτο

Εγώ είμαι ο αμπελουργός, ο κρυφός καλλιεργητής της γης των παιδιών, της ψυχής που εμπιστεύθηκε ο Κύριος στα χέρια μου. Και άρχισα να σπείρω, με δάκρυα που με έκαιγαν πιο πολύ από τον ήλιο, με σιωπές που κράταγαν πιο πολύ από λόγια. Δεν ήξερα αν θα φυτρώσουν ποτέ οι σπόροι. Αλλά τους έσπειρα όπως έμαθα από τη γιαγιά μου, που είχε στο εικονοστάσι τη φωτογραφία του παππού και το μπουκαλάκι με το λάδι της Παναγίας.

Η ψυχή του παιδιού είναι γη. Αλλά ποια γη; Μη μου πεις ότι είναι παρθένα. Τη βρήκα ήδη σκαμμένη από τους προγόνους. Άλλος την πότισε με πίκρα, άλλος έσπειρε μανία, άλλος έκοψε κληματίδες σε καιρό που δεν έπρεπε. Τα βάθη της παιδικής ψυχής μοιάζουν με αμπελώνα παλιό, παρατημένο, που πρέπει να ξαναγνωρίσεις από την αρχή.

Φλέγων Νηρεύς - Η Τελευταία μαρτυρία

 Μία φωνή που κάηκε για να μαρτυρήσει, κι ύστερα σώπασε — γιατί ο Χριστός δεν χρειάζεται φωνές, μα καρδιές που Τον έχουν ζήσει.

Δεν γράφω αυτό το κείμενο για να πείσω. Ούτε για να κερδίσω κάτι. Γράφω γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Γιατί η αλήθεια δεν με αφήνει να σωπάσω.

Πολλοί μιλούν για τον Χριστό σαν να είναι ιδέα. Σαν να είναι στοιχείο πολιτισμού, ταυτότητας, εθνικής μνήμης. Άλλοι τον τοποθετούν μέσα σε πολιτικές θεωρίες, θεολογικές διαμάχες, κοινωνιολογικά πλαίσια. Τον κάνουν εργαλείο για να εξηγήσουν την ιστορία, το ήθος, τον “ελληνισμό”.

Μα εγώ... Δεν μπορώ να Τον δω έτσι. Γιατί Αυτός πρώτος δεν μου παρουσιάστηκε έτσι.

Ο Χριστός δεν με επισκέφθηκε σαν εθνική αφήγηση. Δεν με άγγιξε ως πολιτική παράδοση ή πολιτισμική ρίζα. Ήρθε σε μένα σαν Ζωή. Σαν Πρόσωπο. Σαν το φως που μπήκε σε μια καρδιά πνιγμένη στο σκοτάδι.

Και αν δεν είναι Αυτός Η Οδός, αν δεν είναι Η Αλήθεια, αν δεν είναι Η Ζωή, τότε όλα είναι μάταια. Μάταιος ο Σταυρός. Μάταιος ο πόνος. Μάταιη η Ανάσταση.

Προσευχή στον Χριστό

 Με γυμνά γόνατα και γυμνή ψυχή

Σε αναγνωρίζω μέσα στο σκοτάδι

Κύριε… δεν σε βλέπω όπως θα ήθελα. Ο κόσμος γύρω μου είναι θολός, οι σκέψεις μου με σέρνουν προς τα πίσω, και κάποιες μέρες, ακόμα κι η πίστη μου σιωπά. Αλλά εσύ… παραμένεις εκεί. Δεν κρύβεσαι επειδή εγώ δεν σε καταλαβαίνω. Δεν σβήνεις επειδή εγώ τρεμοπαίζω. Είσαι το Φως που αναπνέει στο σκοτάδι μου.

Φίλιππος και Ναθαναήλ

 

44Kαι την επόμενη ημέρα, ο Iησούς θέλησε να βγει έξω στη Γαλιλαία· και βρίσκει τον Φίλιππο, και του λέει: Aκολούθα με. 45Kαι ο Φίλιππος ήταν από τη Bηθσαϊδά, από την πόλη τού Aνδρέα και του Πέτρου. 46O Φίλιππος βρίσκει τον Nαθαναήλ, και του λέει: Bρήκαμε εκείνον τον οποίο ο Mωυσής έγραψε μέσα στον νόμο και οι προφήτες, τον Iησού, τον γιο τού Iωσήφ, αυτόν από τη Nαζαρέτ. 47Kαι ο Nαθαναήλ είπε σ’ αυτόν: Mπορεί να προέλθει κάτι καλό από τη Nαζαρέτ; O Φίλιππος λέει σ’ αυτόν: Έλα και δες. 48O Iησούς είδε τον Nαθαναήλ να έρχεται σ’ αυτόν, και λέει γι’ αυτόν: Δέστε, ένας αληθινά Iσραηλίτης, στον οποίο δεν υπάρχει δόλος. 49Λέει σ’ αυτόν ο Nαθαναήλ: Aπό πού με γνωρίζεις; Aποκρίθηκε ο Iησούς, και του είπε: Πριν ο Φίλιππος σε φωνάξει, σε είδα όταν ήσουν κάτω από τη συκιά. 50Aποκρίθηκε ο Nαθαναήλ και του λέει: Pαββί, εσύ είσαι ο Yιός τού Θεού, εσύ είσαι ο βασιλιάς τού Iσραήλ. 51Aποκρίθηκε ο Iησούς και του είπε: Eπειδή σου είπα: Σε είδα κάτω από τη συκιά, πιστεύεις; Mεγαλύτερα απ’ αυτά θα δεις. 52Kαι του λέει: Σας διαβεβαιώνω απόλυτα, από τώρα θα δείτε τον ουρανό ανοιγμένο, και τους αγγέλους τού Θεού να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν επάνω στον Yιό τού ανθρώπου.

Ἐν ἀρχῇ ἦν ἡ Δίψα - Ο Ηράκλειτος. Ο Εκκλησιαστής. Ο Άνθρωπος. Ο Χριστός.

 «Ἀνὴρ ἄνθρωπος οὐκ ἐρευνήσει τὸν πάντα λόγον, οὐδὲ ἐὰν πᾶσαν ὁδὸν πορευθῇ· οὕτω βαθὺς ἐστὶν ὁ λόγος.» (Κανείς δεν μπορεί να εξιχνιάσει πλήρως τον Λόγο, όσο κι αν ταξιδέψει· τόσο βαθύς είναι.)

«Εγώ, ο Ηράκλειτος»

(από τον εσωτερικό κύκλο του Ηρακλείτου)

Ψαλμός του Βαθέος Λόγου

Η ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

10. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (1-7 ΜΑΡ. 2026)

Η ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η αναστήλωση των εικόνων δίνει την ευκαιρία στην Εκκλησία να τονίσει την πιστότητά της στην αποστολική παράδοση, δηλαδή στην μία και μοναδική πίστη που παραδόθηκε μια για πάντα από τον Θεό στους Χριστιανούς. «Τη άπαξ παραδοθείση πίστει τοις αγίοις». Στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας, μια συνοπτική έκθεση της Ορθόδοξης πίστης, διακηρύσσεται με εντόνως εμφαντικό τρόπο: «Αύτη η πίστις των Αποστόλων, αύτη η πίστις των Πατέρων, αύτη η πίστις των Ορθοδόξων, αύτη η πίστις την Οικουμένην εστήριξε» (Κυριακή της Ορθοδοξίας).

Γιατί η πίστη των Αποστόλων είναι η βάση της Εκκλησίας;

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΟΥΡΑΝΟΥ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

9. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (22-28 ΦΕΒ. 2026)

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΟΥΡΑΝΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η παλινόστηση ήταν πάντα το μεγάλο ποθούμενο για όσους βρίσκονταν μακριά από την πατρική τους εστία. Το νόστιμον ήμαρ, η μέρα του νόστου, της επιστροφής στην πατρίδα, ήταν μια μέρα ευτυχισμένη. Μέχρι να συντελεσθεί ο πολυπόθητος γυρισμός στο σπίτι των παιδικών ονείρων, ο χρόνος γέμιζε νοσταλγία, πόνο, λύπη και στεναγμό. Η επιστροφή στην Ιθάκη ήταν στόχος ζωής για τον Οδυσσέα.