ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

6. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (1-7 ΦΕΒ. 2026)

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

π. Δημητρίου Μπόκου

Αθανασία! Η λέξη που γοητεύει, μαγεύει και αιχμαλωτίζει κάθε ύπαρξη. Που περικλείει την πεμπτουσία της ζωής, το βαθύτερό της νόημα, τον απώτερο σκοπό κάθε νοήμονος όντος. Πράγμα που φαίνεται στην έμφυτη, ενστικτώδη, άμεση απώθηση του θανάτου που ενυπάρχει ισχυρή μέσα μας. Στον μύχιο πόθο για ζωή, ατέλειωτη ζωή, μακράν οδύνης, πόνου και στεναγμού, που κρύβεται στον καθένα μας. Στην επιθυμία να πάμε όλοι στον παράδεισο και κανένας στην κόλαση.

Δεν κοινωνούμε γιατί είμαστε άξιοι. Δεν κοινωνούμε γιατί είμαστε καλοί. Κοινωνούμε γιατί είμαστε ανάξιοι, γιατί είμαστε ασθενείς, γιατί θέλουμε να γίνουμε του Χριστού

 https://romioitispolis.gr/den-koinonoyme-giati-eimaste-axioi-den-koinonoyme-giati-eimaste-kaloi-koinonoyme-giati-eimaste-anaxioi-giati-eimaste-astheneis-giati-theloyme-na-ginoyme-toy-christoy/

Τι είναι η Θεία Λειτουργία;
Το τραπέζι που μας κάνει ο Πατέρας μας. Μαζευόμαστε γύρω από ένα «τραπέζι», την Αγία Τράπεζα και εκεί έρχεται ο Πατέρας μας και μας προσφέρει το φαγητό. Και μάλιστα δυο είδη.
Το πρώτο ο Λόγος Του το Ιερό Ευαγγέλιο.
Και το δεύτερο είναι το Σώμα και το Αίμα Του.
Ο Χριστός μας είπε πολύ καθαρά μερικά πράγματα: Το πρώτο «Ὁ τρώγων μου τήν σάρκα καί πίνων μου τό αἷμα ἐν ἐμοί μένει κἀγώ ἐν αὐτῷ», αυτός που κοινωνεί το Σώμα και το Αίμα μου είναι ενωμένος με εμένα και εγώ είμαι ενωμένος με αυτόν.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

5. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (25-31 ΙΑΝ. 2026)

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

π. Δημητρίου Μπόκου

Μια μέρα ο Ζακχαίος, αρχιτελώνης, επίσημος δηλαδή φοροεισπράκτορας του ρωμαϊκού κράτους, συνάντησε για πρώτη φορά στη ζωή του τον Χριστό. Η συνάντηση ήταν στιγμιαία και έγινε κάτω από σχεδόν κωμικές συνθήκες. Μα ωστόσο ήταν τόσο κομβικής σημασίας για τον Ζακχαίο, που σήμανε ριζική αλλαγή στη ζωή του. Ο Χριστός του έριξε ένα βλέμμα μονάχα και του μίλησε σαν να τον ήξερε από πριν. Τον φώναξε με το όνομά του και του είπε ότι σκοπεύει να μείνει στο σπίτι του. Ο Ζακχαίος έτρεξε συγκλονισμένος στην οικία του και τον υποδέχθηκε με ανείπωτη χαρά (Κυριακή ΙΕ΄Λουκά).

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΡΡΩΣΤΟΥ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

4. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (18-24 ΙΑΝ. 2026)

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΡΡΩΣΤΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Πορευόμενος προς τα Ιεροσόλυμα κάποτε ο Χριστός διά μέσου των ορίων Γαλιλαίας και Σαμάρειας, πέρασε από ένα χωριό όπου συναντήθηκε καθ΄ οδόν με δέκα λεπρούς. Αποκλεισμένοι από την ανθρώπινη κοινωνία οι ταλαίπωροι εκείνοι, του φώναξαν δυνατά από μακριά να τους λυπηθεί. Και ο Χριστός, ελεήμων και φιλάνθρωπος, τους θεράπευσε (Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά).

Το φαινόμενο της λέπρας ήταν τεράστιο πρόβλημα στις παλιότερες εποχές. Πέρα από την τραγικότητα της ασθένειας, υπήρχε και το ακόμη οξύτερο πρόβλημα του κοινωνικού αποκλεισμού. Οι λεπροί δεν είχαν θέση κοντά στους συνανθρώπους τους. Δεν είχαν την παρηγοριά της ανθρώπινης συμπαράστασης.

Άγιος Γέροντας Σωφρόνιος: Έτσι θα γίνει με κάθε λαό, με κάθε άνθρωπο που πολεμά τον Χριστό

 https://romioitispolis.gr/agios-gerontas-sofronios-etsi-tha-ginei-me-kathe-lao-me-kathe-anthropo-poy-polema-ton-christo-2/

Θα σας πω κάτι φοβερό. Όταν ζούμε ως χριστιανοί στον κόσμο αυτό, πειθόμαστε ότι η σκέψη του κόσμου δεν συμπίπτει πουθενά με τον Χριστό. Και η πορεία της δικής μας σκέψεως δεν συμπίπτει καθόλου με τη σκέψη του κόσμου. Πρόσφατα διαβάσαμε στον Βίο του Μεγάλου Παχωμίου ότι, όταν η μία ή η άλλη επιδημία αφαιρούσε πολλές ζωές μοναχών, αυτοί το θεωρούσαν ως συγκομιδή αγίων. Ενώ για άλλους αυτό αποτελεί συμφορά…

Γιατί ο Ιωάννης συνέχιζε να βαπτίζει ενώ βάπτιζαν και οι μαθητές του Ιησού;

 https://enromiosini.gr/arthrografia/giati-o-ioannis-synechize/

Επειδή μέχρι τη σφαγή του διατηρούσε αμετάβλητη την ίδια γνώμη, χάρη στην οποία είχε αναδειχθεί από την αρχή υπηρέτης του βαπτίσματος. Και τότε βέβαια βάπτιζε, για να κηρύττει στα πλήθη που πήγαιναν σ’ αυτόν τον κοινό Σωτήρα του ανθρώπινου γένους, ενώ έπειτα, για να μη φανεί ότι εγκατέλειπε αυτή τη θεοφιλή μαρτυρία και την αγιοπρεπή διάθεση.

Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

3. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (11-17 ΙΑΝ. 2026)

Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Πολλοί έτρεχαν στην έρημο για να ακούσουν το κήρυγμα του Προδρόμου και να λάβουν ένα απλώς αφυπνιστικό «βάπτισμα μετανοίας» στα νερά του Ιορδάνη. Η Βάπτιση όμως του Χριστού ήταν κάτι διαφορετικό. Υπήρξε υπερφυής. Διενεργήθηκε μεν διά χειρός του Προδρόμου, αλλά τελεσιουργήθηκε με την χάρη, την παρουσία, την θριαμβευτική φανέρωση του Τριαδικού Θεού. Δεν ήταν βάπτισμα «εις μετάνοιαν», ο Χριστός ήταν αναμάρτητος, δεν χρειαζόταν καμμιά άφεση αμαρτιών. Δεν βαπτίσθηκε για να λάβει, αλλά για να δώσει αγιασμό. Ήταν βάπτισμα «εν Πνεύματι Αγίω», για να φέρει με αυτό κάθαρση, αναγέννηση, σωτηρία στη σύμπασα κτίση του.

Υπάρχει και Θεός, αμερικανικά σιχάματα

https://romioitispolis.gr/yparchei-kai-theos-amerikanika-sichamata/

Για άλλη μια φορά στην δυσσεβή ιστορία του, το αμερικανικό κράτος, δείχνει ότι είναι η κόλαση επί της γης. Μετά από αυτό που έκαναν στην Βενεζουέλα και στον Πρόεδρό της Νίκολα Μαδούρο, απλά επιβεβαιώνουν ότι αν οι δαίμονες έπαιρναν σάρκα και οστά, θα έκαναν ακριβώς αυτά που κάνει το μισητό κράτος της Ουάσιγκτον. 

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

2. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (4-10 ΙΑΝ. 2026)

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Διανύουμε το μεσοδιάστημα μεταξύ των δύο μεγάλων εορτών, των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων. Στην ουσία η μια εορτή είναι συνέχεια της άλλης. Και αρχικά εορταζόντουσαν σαν μία εορτή. Είναι οι δυο όψεις της μιας, μεγάλης και συγκλονιστικής θεοφάνειας. Φανερώνουν στον κόσμο το ανεπανάληπτο μυστήριο, που προϋπήρχε «κεκρυμμένον» απαρχής, «προ πάντων των αιώνων», στη βουλή του Θεού. Και συνοψίζεται στις λέξεις: «Θεός εφανερώθη εν σαρκί».

Χριστούγεννα. Ἡ νύχτα ποὺ χώρεσε τὸν Θεό

 Γράφω ἐγώ.

Ἕνας ἄνθρωπος.
Ὄχι ἄξιος, ὄχι ἕτοιμος, ὄχι καθαρὸς ὅπως θὰ ἤθελα.
Κι ὅμως, γράφω γιὰ τὰ Χριστούγεννα, γιατί αὐτὴ ἡ νύχτα δὲν ζητᾶ καθαροὺς· ζητᾶ ἀνοιχτὲς καρδιές.

Ἐκείνη τὴ νύχτα ὁ Θεὸς δὲν κατέβηκε μὲ βροντές.
Δὲν ζήτησε θρόνους.
Δὲν ντύθηκε μὲ δύναμη.
Χώρεσε σὲ μιὰ φάτνη.
Στὴν ἀνάσα τῶν ζώων.
Σὲ μιὰ σιωπὴ ποὺ ἔτρεμε ἀπὸ τὸ κρύο.
Καὶ κάθε φορὰ ποὺ τὸ σκέφτομαι, κάτι μέσα μου λυγίζει καὶ συντρίβεται.

Γιατί ἂν ὁ Θεὸς ἔγινε ἄνθρωπος, τότε δὲν ὑπάρχει πιὰ ἄνθρωπος ποὺ νὰ μὴν Τὸν ἀφορᾶ.
Ἄν ὁ Ἄπειρος δέχτηκε ὅρια, τότε τὰ ὅριά μου δὲν εἶναι ντροπή.
Ἄν Ἐκεῖνος πείνασε, ἔκλαψε, κρύωσε, φοβήθηκε, τότε οἱ δικές μου ρωγμὲς δὲν εἶναι
ἀπόρριψη — εἶναι τόπος συνάντησης.

Ο ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

50. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (7-13 ΔΕΚ. 2025)

Ο ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο Χριστός ένα Σάββατο μπήκε σε μια εβραϊκή συναγωγή και δίδασκε. Μεταξύ των ακροατών του ήταν και μια άρρωστη γυναίκα. Επί δέκα οκτώ χρόνια ήταν «συγκύπτουσα». Διπλωμένη στη μέση, χωρίς να μπορεί να σηκώσει εντελώς το κεφάλι της. Χωρίς καν να το ζητήσει η ίδια, ο Χριστός τη θεράπευσε. Η γυναίκα αυτή δεν ήταν απλώς ασθενής. Είχε «πνεύμα ασθενείας». Ήταν άρρωστη από επήρεια δαιμονικού πνεύματος. Τη γυναίκα αυτή «έδησεν ο σατανάς δέκα και οκτώ έτη». Όμως ο Χριστός ήλθε στον κόσμο για ένα συγκεκριμένο λόγο. «Εις τούτο εφανερώθη ο Υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου» (Α΄ Ιω. 3, 8). Γι’ αυτό και λύνει την θυγατέρα του Αβραάμ από τα δεσμά του σατανά θεραπεύοντάς την (Κυριακή Ι΄ Λουκά).

ΕΛΑ ΝΑ ΔΕΙΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

49. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (30 ΝΟΕ.-6 ΔΕΚ 2025)

ΕΛΑ ΝΑ ΔΕΙΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος (30 Νοε.) υπήρξε πνεύμα σπινθηροβόλο. Άσημος κατά κόσμον, ψαράς το επάγγελμα με τον αδελφό του Πέτρο, αλλά οξύς διερευνητής της αλήθειας. Πράγμα που τον οδήγησε πρώιμα στο να γίνει μαθητής του Προδρόμου στην έρημο και εν συνεχεία του Χριστού. Όταν ο Πρόδρομος έδωσε τη μαρτυρία του για τον Χριστό, ο Ανδρέας με έναν ακόμα μαθητή του Ιωάννη ζήτησαν να τον γνωρίσουν περισσότερο. Ο Χριστός τους κάλεσε στο σπίτι του και έμειναν μαζί του την ημέρα εκείνη (Ιω. 1, 35-52).

ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΦΤΩΧΕΙΑ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

48. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (23-29 ΝΟΕ. 2025)

ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΦΤΩΧΕΙΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο Χριστός μίλησε πολλές φορές για την πλεονεξία και τη φιλαργυρία, τονίζοντας πόσο εύθραυστο είναι το θεμέλιο του πλούτου. Τα λόγια του Χριστού στοχοποιούσαν ιδιαίτερα τους Φαρισαίους, οι οποίοι, «φιλάργυροι υπάρχοντες, …εξεμυκτήριζον αυτόν» (Λουκ. 12, 15. 16, 14). Δεν μπορούσαν να δεχτούν τα λόγια του. Γι’ αυτούς ο πλούτος ήταν η δίκαιη ανταμοιβή του Θεού για την …ευσέβειά τους. Μα ο Χριστός, με την εξαίσια στη λιτότητά της παραβολή του άφρονος πλουσίου, αποσαφήνισε με τρόπο αναντίρρητο το θέμα (Κυριακή Θ΄ Λουκά).

ΔΙΚΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

45. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (16-22 ΝΟΕ. 2025)

ΔΙΚΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η μνήμη του ευαγγελιστού Ματθαίου (16 Νοε.) μας φέρνει μπρος στο γεγονός της κλήσης του από τον Χριστό. Ο Ματθαίος δεν ήταν από την ομάδα των αποστόλων που κλήθηκαν πρώτοι στο αποστολικό αξίωμα. Κλήθηκε αργότερα, σε δεύτερη φάση, εν ώρα μάλιστα υπηρεσίας. «Καθήμενος επί το τελώνιον». Ήταν ο εντεταλμένος από την πολιτική (ρωμαϊκή) εξουσία της εποχής φοροεισπράκτορας.

Οι τελώνες, λόγω θέσης, είχαν την ευκολία να εκμεταλλεύονται ατιμωρητί τους ανθρώπους, εισπράττοντας κατά βούλησιν, για ίδιον όφελος, ανεξέλεγκτα ποσά πέρα των κανονικών φόρων. Απέκτησαν έτσι το στίγμα των πιο διεφθαρμένων ανθρώπων.

ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

46. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (9-15 ΝΟΕ. 2025)

ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Βαίνων ο Χριστός μετά πλήθους πολλού προς το σπίτι του αρχισυναγώγου Ιαείρου, για να θεραπεύσει την ετοιμοθάνατη κόρη του, συναντά καθ’ οδόν την αιμορροούσα γυναίκα, που υποκινούμενη από την έσχατη ελπίδα της, τον πλησιάζει κρυφά και αγγίζει την άκρη του ιματίου του, υποκλέπτοντας έτσι την πολυπόθητη ίαση (Κυριακή Ζ΄ Λουκά).

Η αιμορροούσα ήταν ένας άνθρωπος απελπισμένος. Είχε εξαντλήσει, για να βρει την υγεία της, όλη της την περιουσία και όλα τα ανθρώπινα μέσα, που όχι μόνο δεν την ωφέλησαν καθόλου, αλλά και επιδείνωσαν κατά πολύ την κατάστασή της. Δεν ήξερε πια τί άλλο να πράξει. Είχε φτάσει σε έσχατη απόγνωση. Και τότε άκουσε «περί του Ιησού». Ο Χριστός έγινε η τελευταία της ελπίδα. Με αυτό το φρόνημα τον πλησίασε.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΙ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

44. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (26 ΟΚΤ.-1 ΝΟΕ. 2025)

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΙ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο Χριστός απελευθέρωσε τον δαιμονιζόμενο της χώρας των Γαδαρηνών, αντίπερα της Γαλιλαίας, που κατεχόταν από λεγεώνα, στρατιά ολόκληρη πονηρών πνευμάτων, αλλά ταυτόχρονα έγινε φανερό, ότι και οι υπόλοιποι Γαδαρηνοί δεν ήταν λιγότερο κυριευμένοι από τη δαιμονική ενέργεια, αφού θεώρησαν τον Χριστό ζημία και συμφορά για τη ζωή τους και του ζήτησαν να φύγει μακριά από τη χώρα τους. Και ο Χριστός, σεβόμενος την επιλογή τους, μπήκε στο πλοίο και επέστρεψε στη Γαλιλαία (Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά).

ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

43. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (19-25 ΟΚΤ. 2025)

ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στὴν πόλη Ναΐν ο Χριστός συναντάται για πρώτη φορά με το γεγονός του θανάτου. Ένα νεαρό παιδί, μιας χήρας ο μοναχογιός, πεθαίνει, αλλά τη στιγμή που μεταφέρεται στον τάφο, ο Χριστός είναι εκεί. Σταματάει τη νεκρική πομπή, αγγίζει το νεκρό παιδί και το διατάζει να σηκωθεί. Στο θείο πρόσταγμα ο θάνατος τρέπεται πάραυτα σε φυγή. Το παιδί ανακάθεται στο φέρετρό του, αρχίζει να μιλάει και ο Χριστός το παραδίδει στην πονεμένη μητέρα του (Κυριακὴ Γ΄ Λουκᾶ).

Με το γεγονός αυτό που συγκλόνισε τους παρόντες, ο Χριστός έδειξε ότι κάτι καινούργιο μπήκε στη ζωή τους. Η Βασιλεία του Θεού «ήγγικε». Πλησίασε. Ο Χριστός επιτέλεσε την ανάσταση του γιου της χήρας της Ναΐν και κάποιες ακόμα περιστασιακές αναστάσεις, ως «σημεία», ως προμήνυμα της δικής του Ανάστασης, αλλά και της τελικής κοινής ανάστασης όλων των ανθρώπων. «Την κοινήν ανάστασιν πιστούμενος».

ΤΟ ΚΑΛΟ ΣΠΕΡΜΑ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

42. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (12-18 ΟΚΤ. 2025)

ΤΟ ΚΑΛΟ ΣΠΕΡΜΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στην πασίγνωστη παραβολή του Σπορέως με τον εξαιρέτως απέριττο τρόπο του ο Χριστός θέτει ενώπιόν μας προβληματισμούς ζωτικής σημασίας. Ο επουράνιος γεωργός-σπορέας Χριστός εξέρχεται από την ουράνια κατοικία του και «κλίνας ουρανούς κατέρχεται» στον μεγάλο επίγειο έμψυχο αγρό του, για να σπείρει «τον σπόρον αυτού». Οι άνθρωποι όλοι είναι ο αγρός του Θεού. Δεν αποτελούν όμως ένα ομοιόμορφο χωράφι. Απαρτίζουν μια μεγάλη ποικιλία τόπων διαφορετικών. Και αυτό, επειδή ακριβώς η προετοιμασία του εδάφους, όλες οι προεργασίες για τη σπορά, ανήκουν στην ευθύνη του ανθρώπου, όχι του Θεού. Και κάθε άνθρωπος, ελεύθερος ων, έχει το δικό του πρόγραμμα, κάνει τις δουλειές του όπως θέλει (Κυριακή Δ΄ Λουκά).

Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΟΛΕΘΡΟΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

41. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (5-11 ΟΚΤ. 2025)

Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΟΛΕΘΡΟΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στην επί του όρους (κατά τον ευαγγελιστή Ματθαίο), ή στην επί τόπου πεδινού (κατά τον Λουκά) ομιλία του ο Χριστός, διαμήνυσε πράγματα συγκλονιστικά, που δεν είχαν ακουστεί ποτέ μέχρι τότε επί της γης. Μεταξύ αυτών μίλησε και για τη σχέση με τους εχθρούς. «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών και αγαθοποιείτε» (Κυριακή Β΄ Λουκά).

Να δίνετε ευχές σε όσους σας καταριούνται, να ευεργετείτε όσους σας μισούν, να προσεύχεσθε για όσους σας πειράζουν και σας βλάπτουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο, για όσους σας βάζουν σε διωγμό (Ματθ. 5, 44). Λίγο-πολύ ο Χριστός έφερε τα άνω κάτω. Ζήτησε τα πιο δύσκολα. Και εμμένει σ’ αυτά ανυποχώρητος.

Ο Μάθιου Μακόναχι μιλά για την πίστη του στον Χριστό και γιατί άφησε το Χόλιγουντ

 https://romioitispolis.gr/o-mathioy-makonachi-mila-gia-tin-pisti-toy-ston-christo-kai-giati-afise-to-choligoynt-vid/

Ο Μάθιου Μακόναχι βρίσκεται στη διαδικασία προώθησης του νέου του βιβλίου Poems & Prayers.

Αυτό το νέο βιβλίο του, μετά το πρώτο του που έγινε best seller, περιγράφεται ως μια «γεμάτη πίστη» συλλογή ποίησης και γραπτής προσευχής, ενώ υπάρχουν πολλές συζητήσεις με τον Θεό καθώς αναζητά το θείο μέσα του. Μερικά από τα ποιήματα γράφτηκαν πριν από χρόνια, ακόμη και μερικά όταν ήταν έφηβος,