https://romioitispolis.gr/o-agios-kosmas-o-aitolos-i-kokkini-milia-kai-o-erntogan/
Ερντογάν: «Εργαζόμαστε ασταμάτητα για το όραμα της «Κόκκινης Μηλιάς». Η Kızıl Elma, “Κόκκινη Μηλιά”, δεν είναι ένα απλό ιστορικό αφήγημα της οθωμανικής εποχής. Είναι και τώρα το κέντρο της νέο-Οθωμανικής στρατηγικής επεκτασιμότητας, η οποία σαν με κλάδους απλώνεται και προσπαθεί να ελέγχει μουσουλμανικές κυρίως χώρες.
https://www.antinews.gr/161746/politiki/i-ethniki-antistasi-oyte-charizetai-oyte-monopoleitai/
Με αφορμή την αποκάλυψη στο διαδίκτυο συγκλονιστικών φωτογραφικών ντοκουμέντων από την εκτέλεση των 200 Ελλήνων πατριωτών από τους Γερμανούς, κάποιοι, που μάλλον δεν σέβονται την Ιστορία της Αντίστασης, έσπευσαν να προβάλουν ισοπεδωτικά την κομματική ιδιότητα των νεκρών («κομμουνιστές») με μοναδικό στόχο να επισκιάσουν τον καθαρά εθνικό συμβολισμό της ηρωικής τους πράξης. Για να αποφεύγονται λοιπόν οι σκόπιμες παρεξηγήσεις ή παρερμηνείες στην κατεύθυνση καπηλείας ή ιδιοποίησης του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα στα χρόνια της Κατοχής η «δημοκρατία» θεωρεί σκόπιμο να προβεί στις ακόλουθες επισημάνσεις:
https://www.antinews.gr/161370/antimagazine/o-filikoos-ton-xenon-einai-prodotis/
Του Παναγιώτη Λιάκου
Ο Ιωάννης Καποδίστριας γεννήθηκε στην Κέρκυρα, στις 11 Φεβρουαρίου 1776. Δολοφονήθηκε στο Ναύπλιο στις 27 Σεπτεμβρίου 1831. Ήταν ο πρώτος και ο καλύτερος Κυβερνήτης που είχε το νεότερο ελληνικό κράτος. Ανάμεσα στις χιλιάδες πολύτιμες υπηρεσίες του προς τον Ελληνισμό, για τις οποίες αξίζει να τον θυμόμαστε και να τον τιμάμε, περιλαμβάνονται και όσα είπε το 1828 στον μετέπειτα δολοφόνο του, τον Γεώργιο Μαυρομιχάλη, όταν ο δεύτερος πήγε στην Αίγινα να επισκεφθεί τον Κυβερνήτη. Ακολουθούν τα κυριότερα σημεία της εμπνευσμένης ομιλίας του Καποδίστρια, τα οποία πρέπει να τα διδάσκονται οι μαθητές σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, για να καταλάβουν τι σημαίνει ενάρετη και αποτελεσματική άσκηση πατριωτικής πολιτικής:
https://enromiosini.gr/arthrografia/26ag-charalampos-filiatra/
+ Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη
Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι κάποιο θαύμα τού Αγίου Χαραλάμπου που συνέβη το 1944.
Στην νοτιοδυτική Πελοπόννησο, στην επαρχία Τριφυλίας, υπάρχει μία γραφική πόλις με 9.000 κατοίκους, τα Φιλιατρά. Πολιούχος της πόλεως είναι ο Αγιος Χαράλαμπος, και κάθε χρόνο στις 10 Φεβρουαρίου γίνεται μεγάλο πανηγύρι προς τιμήν του, και κατεβαίνουν σ’ αυτό και οι Φιλιατρινοί που μένουν στην Αθήνα.
Σ’ αυτό το πανηγύρι πηγαίνει κάθε χρόνο και ένας ηλικιωμένος Γερμανός, ονόματι Κοντάου, με την οικογένειά του. Έρχεται από μακρυά. Και θα έλεγε κανείς: «Τι τού ήρθε, ώστε έτσι στα καλά καθούμενα να ξεκινά από την Γερμανία για ένα τόσο μακρινό ταξείδι»!
Η ιστορία του λύχνου και του δρόμου
Θυμάμαι μια νύχτα που προχωρούσα μόνος σε έναν δρόμο παλιό. Δεν ήξερα πού ακριβώς πήγαινα, αλλά ήξερα πως αν στεκόμουν, θα χανόμουν. Ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος· είχε πέτρες, σκόνη και σιωπή. Και γύρω μου, διάσπαρτα, ερείπια από σπίτια που κάποτε είχαν φως.
Στο χέρι κρατούσα έναν μικρό λύχνο. Όχι δυνατό. Ίσα που φώτιζε τα επόμενα δυο βήματα. Στην αρχή δυσανασχέτησα. Ήθελα κάτι μεγαλύτερο, κάτι που να φωτίζει μακριά. Μα όσο προχωρούσα, κατάλαβα πως αν έβλεπα όλον τον δρόμο, ίσως να τρόμαζα και να γύριζα πίσω. Ο λύχνος μου έδινε όσο φως χρειαζόμουν για να συνεχίσω.
https://www.antinews.gr/161293/antimagazine/omiloyme-ellinika/
Σήμερα εορτάζεται σε ολόκληρο τον κόσμο η ημέρα της ελληνικής γλώσσας, έπειτα από απόφαση που έλαβε η UNESCO με πρωτοβουλία του πρέσβη μας στο Παρίσι Γιώργου Κουμουτσάκου. Σε συνέχεια παλαιότερης πρωτοβουλίας που είχε αναλάβει ως πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής Απόδημου Ελληνισμού ο πρώην βουλευτής της Ν.Δ. Σάββας Αναστασιάδης.
Πρέπει να θέσουμε όμως ένα ερώτημα στον εαυτό μας: Πόσο εορτάζουμε στο εσωτερικό της χώρας μας την ελληνική γλώσσα; Πόσο υπερήφανοι είμαστε γι’ αυτήν; Πόσο την τιμούμε κάθε μέρα; Την τιμούμε;
.jpg)
Στην Απολογία του Πλάτωνα, ο Σωκράτης στέκεται ενώπιον του δικαστηρίου γνωρίζοντας ότι το τέλος πλησιάζει. Δεν αγνοεί τον κίνδυνο. Δεν τρέφει αυταπάτες. Κι όμως, δεν αλλάζει λόγο. Δεν ζητά έλεος. Δεν παζαρεύει τη ζωή του με μια υποχώρηση.
Κάποια στιγμή λέει κάτι που διαπερνά τους αιώνες:
ότι ο φόβος του θανάτου είναι προσποίηση σοφίας, γιατί κανείς δεν γνωρίζει αν ο θάνατος είναι το μεγαλύτερο κακό. Το πραγματικό κακό, λέει, είναι να πράττει κανείς άδικα και να προδίδει την αλήθεια του.
Ο Σωκράτης δεν παρουσιάζεται ως ήρωας. Παρουσιάζεται ως άνθρωπος που δεν θέλει να ζήσει με οποιοδήποτε τίμημα. Προτιμά να πεθάνει όρθιος, παρά να ζήσει σκυφτός. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη στάση του τόσο οικεία και τόσο δύσκολη.
https://www.antinews.gr/160681/antitheseis/amerikan-mpar/
Τρεις φορές «Εύγε!» στα λεβεντόπαιδα που έσωσαν τους ανήμπορους εν κινδύνω ηλικιωμένους (https://www.antinews.gr/160639/ellada/i-nea-genia-lampei-mesa-apo-ta-syntrimmia/).
Είθε να δημιουργήσουν πρότυπο που θα ακολουθήσει η πλειοψηφία από τα ελληνόπουλα το γένος.
Κατά την προσωπική μου από τη φωτογραφία παρατήρηση, φαίνονται παιδιά από καλά σπίτια. Αν έτσι είναι, έχει τη σημασία του. Και μεγαλύτερη γιατί, επιτέλους, προσφέρει μιαν ανάσα ομαλότητας κι ελπίδας από το πεδίο του νεανικού κόσμου. Σε λαμπρή αντίθεση με όσα διαρκώς, καθημερινά, εκείθεν απασχολούν.
Τὴν 28ην Ἰανουαρίου 2008 ἐκοιμήθη ὁ ἀείμνηστος πρώην Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κυρὸς Χριστόδουλος.
Ἀναμφησβητήτως ὑπῆρξε μία λαμπροτάτη ἱστορικὴ προσωπικότητα.
Διὰ τὶς δραστηριότητές μας εἶχε πάντοτε νὰ πῇ μία καλὴ κουβέντα καὶ μᾶς ὑποδεχόταν, ὅποτε συναντιόμαστε, μὲ τὴν κλασσικὴ φράσι του : «νὰ μοῦ ζήσετε!!!».
Ὅταν συζητούσαμε διὰ τὶς ἀνθρωπιστικὲς βοήθειες τῶν φορέων μας, δάκρυζε, καὶ ὅταν συζητούσαμε διὰ τὸ Τάμα τῶν Ἡρώων τοῦ 1821, ἔλαμπε.
Υπήρξε μια εποχή που τα σπίτια ήταν φτωχά, αλλά οι καρδιές γεμάτες. Που οι άνθρωποι δεν είχαν πολλά, όμως ήξεραν πού να ακουμπήσουν. Στο εικονοστάσι. Εκεί, δίπλα στο καντηλάκι, στεκόταν πάντα το λιβανιστήρι. Όχι από συνήθεια. Από ανάγκη. Γιατί τότε, οι άνθρωποι περίμεναν μόνο από τον Θεό.
Οι γειτονιές ήταν ένας μικρός κόσμος αυτάρκης. Το πράσινο σαπούνι είχε την τιμητική του. Ένα σαπούνι για όλα. Για το σώμα, τα ρούχα, τα πατώματα. Στις αγορές το έβρισκες παντού — άλλοτε επώνυμο, άλλοτε ανώνυμο, πάντα όμως χρήσιμο. Τα αρωματικά σαπούνια υπήρχαν κι αυτά, μα θεωρούνταν πολυτέλεια. «Για τις νύφες», έλεγαν. Και το έλεγαν με σεβασμό.
https://www.antinews.gr/160572/politiki/poy-pame-ti-kanoyme/
Εάν ο κόσμος επανιδρύεται πράγματι, οι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου υποχωρούν, η Δύση διασπάται, η Αμερική παίρνει διαζύγιο από την Ευρώπη και το μέλλον μας θα είναι περιστασιακές συμμαχίες με τη μορφή «παρέας» κρατών, εμείς στην Ελλάδα έχουμε δύο μεγάλα καθήκοντα μέσα στο 2026.
Το πρώτο είναι να σχεδιάσουμε ένα νέο δόγμα ασφαλείας για την πατρίδα μας και να αναδιατάξουμε το κράτος στην κατεύθυνση της υλοποίησης αυτού. Το δεύτερο είναι να αποφασίσουμε για το μοντέλο διακυβέρνησης σε αυτό το νέο άναρχο κόσμο, καθώς το σημερινό βαλκανικό σύστημα, που βασίζεται σε ένα κάπως μεγαλύτερο κόμμα ανάμεσα σε πολλά μικρά (η κατά Μητσοτάκη «δημοκρατία του ενάμισι κόμματος»), δεν ταιριάζει στις νέες περιστάσεις. Ειδικώς αν οι εκλογές συρρικνώσουν και κατατάξουν τη Ν.Δ. ως το μεγαλύτερο από τα μικρά κόμματα. Ούτε σοβαρή εναλλακτική υπάρχει αυτή τη στιγμή ως διάδοχο σχήμα, αλλά ούτε και κανένας μόνος του μπορεί να σηκώσει το βάρος ιστορικών αποφάσεων.
https://www.antinews.gr/160416/politiki/yparchei-ethnikos-kapetanios/
Θα ξεκινήσω με δυο τρείς άμεσες και αναγκαίες νομοθετικές πρωτοβουλίες της (όποιας) νέας κυβέρνησης – όταν σβηστούν στον καιάδα του ερέβους μέσα στον οποίο βρίσκονται «τρισευτυχισμένοι» οι «Σημιτοκομητσοτακιστές» (και οι κάθε λογής και είδους σκοταδιστές από «όλο το πολιτικό φάσμα»).
https://www.antinews.gr/160434/oikonomia/pos-i-mercosur-katastrefei-tin-protogeni-paragogi/
Σε τεντωμένο σχοινί βαδίζει ακόμα μία φορά η Ευρώπη, με την επανέναρξη του εμπορικού πολέμου με τις ΗΠΑ να είναι ορατός, μετά τις απειλές του Αμερικανού προέδρου για επιβολή επιπλέον δασμών σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες, στη σκιά των ραγδαίων εξελίξεων με τη Γροιλανδία. Την ίδια ώρα η ελληνική κυβέρνηση, παρά τις αντιδράσεις επαγγελματιών της χώρας, που προειδοποιούσαν για ολέθριες συνέπειες στον ελληνικό πρωτογενή τομέα, υποστήριξε με σθένος τη συμφωνία με τις χώρες της Mercosur. Ευτυχώς, η υπογραφή της συμφωνίας «πάγωσε», καθώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να την παραπέμψει για νομικό έλεγχο στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
https://www.antinews.gr/160348/politiki/oi-ellines-tis-makedonias-den-xechnoyn/
Θεσμικοί εκπρόσωποι της Θεσσαλονίκης (π.χ., δήμαρχος, μητροπολίτης) υποδέχθηκαν πριν από λίγες ημέρες τον μοιραίο για τη Μακεδονία μας πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Η παρουσίαση του βιβλίου του σε κινηματογράφο της πόλης δεν ήταν απλώς μια ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά μία πράξη βαθύτατου συμβολισμού, ενταγμένη στο πλαίσιο της απόπειράς του για επιστροφή του στην πολιτική σκηνή. Και αυτό χωρίς ίχνος αυτοκριτικής, χωρίς ίχνος ενοχής, χωρίς ούτε μία λέξη για το βαθύ τραύμα που άφησε πίσω του στη Μακεδονία με την προδοτική «συμφωνία» των Πρεσπών. Και, δυστυχώς, κάποιοι επέλεξαν να τα παραβλέψουν όλα αυτά και να του δώσουν συγχωροχάρτι.
Εὐχόμέθα ἐκ μέσης εἰλικρινοῦς καρδίας
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ διὰ τὸ νέον Ἐνιαυτὸν 2026.
Καὶ τὸν νέον ἐνιαυτὸν 2026 νὰ ἐργαζόμεθα καὶ συνεργαζόμεθα ἐντατικότατα ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν διὰ τά :
«ὅμαιμον, ὁμόδοξον, ὁμόθρησκον, ὁμόγλωσσον, ὁμοούσιον (καὶ ὄχι ὁμοιούσιον), ὑπὲρ ἱερῶν συμβόλων, θεσμῶν, ἐθίμων…».
Ἄς γίνουν παράδειγμά μας οἱ Σπαρτιάτισσες, οἱ ὁποῖες κατευώδωνοντας τοὺς συζύγους των, τὰ τέκνα των καὶ λοιποὺς συγγενεῖς των, ὅταν ἔφευγαν διὰ τὸν πόλεμον τοὺς ἔδιδον τὴν ἀσπίδα μὲ τὴν φράσιν :
‘’ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τάς’’,
δηλαδὴ ἤ θὰ ἐπιστρέψῃς μὲ αὐτήν (τάν) νικητὴς ἤ θὰ σὲ φέρουν ἐπάνω σὲ αὐτήν (μαχώμενον νεκρόν).
Καὶ ὁ πρόγονός μας πάνσοφος Σωκράτης μὲ τά :
https://www.antinews.gr/160210/politiki/i-istoria-mas-timorei-stis-leptomereies/
Ενώπιον επώδυνων διλημμάτων βρίσκεται αυτή την εποχή η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών, καθώς ο νέος κόσμος που ανατέλλει τη φέρνει ως εκπρόσωπο της χώρας μας και ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας αντιμέτωπη με μεγάλες προκλήσεις: Από τη μία η ζυγαριά του εθνικού συμφέροντος και από την άλλη το ιδεολογικό προφίλ καθεστώτων και ηγετών που είναι αντιπαθείς στους Έλληνες αστούς. Ιδεολογίες και εθνικά συμφέροντα δεν πάνε μαζί στις διεθνείς σχέσεις, ούτως ή άλλως. Η Ελλάς διατηρεί άριστες σχέσεις με αραβικά κράτη που κατηγορούνται για δολοφονίες και για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επειδή έτσι «πρέπει». Σε καιρούς ρευστότητας και αναθεωρητισμού το πρόβλημα αυτό γιγαντώνεται. Μια πρώτη γεύση λάβαμε με τη θέση που διατύπωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για την απαγωγή-σύλληψη Μαδούρο. Την ενέταξε στο όνομα της σύσφιξης των σχέσεών του με τον πρόεδρο Τραμπ, με τίμημα την τροποποίηση των θέσεων της πατρίδας μας για την ισχύ του Διεθνούς Δικαίου ως εργαλείου επίλυσης των διεθνών διαφορών. Τέθηκε σε δεύτερη μοίρα. Στην προκειμένη περίπτωση η Ελλάς προτίμησε το εθνικό κόστος για το πολιτικό και ιδεολογικό όφελος. Μεταξύ της καταγγελίας του «συριζαίου» Μαδούρο και της υπεράσπισης του Διεθνούς Δικαίου επέλεξε το πρώτο. Υπάρχουν όμως και διλήμματα με αντίστροφη λογική: Κάλυψη σε ολοκληρωτικά καθεστώτα για χάρη του εθνικού συμφέροντος. Ο αρμόδιος υπουργός Γιώργος Γεραπετρίτης και η υφυπουργός του Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου βρέθηκαν αυτόν τον καιρό μπροστά σε τέσσερις συγκεκριμένες προκλήσεις:
Όλα τα πράγματα σε αυτή την ψεύτρα και άπονη ζωή φίλοι μου έχουν την εξήγησή τους.
Είδα προ ημερών την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή «Καποδίστριας» και πήρα απαντήσεις γιατί η προοδευτικάντζα τραβάει τις κοτσίδες της.
Του Γιώργου Χατζηδημητρίου
Ήταν το στερεότυπο καταφύγιο κάθε λεπταίσθητης ιδιοσυγκρασίας πριν από λίγα χρόνια ο στίχος του Γιώργου Σεφέρη (κι ας αγνοούσαν το υπόλοιπο έργο του ποιητή…) «όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει». Θα παρατηρούσε βέβαια κανείς ότι αυτή η ποιητική αναφορά αντιστοιχούσε σε κάποιους καιρούς αλλοτινούς, όχι και τόσο ειδυλλιακούς, αλλά σχετικώς πιο αγνούς, όταν στην Ελλάδα μπορούσες να ταξιδέψεις κανονικά.
Σήμερα η Ελλάδα «σε πληγώνει» από το καθιστικό σου. Γιατί δεν μπορείς να ταξιδέψεις πουθενά. Θες να πας να κάνεις έκπληξη στη μάνα στον Βορρά και πέφτεις εσύ ο ίδιος θύμα μιας ανεπανάληπτης έκπληξης στο αεροδρόμιο όπου δεν πετάει ούτε κουνούπι γιατί τα απαρχαιωμένα συστήματα έχουν καταρρεύσει.
 Ἔκκληση σὲ ὅλους τοὺς εὐγενεῖς Ἕλληνες καί Ἑλληνίδες νὰ βοηθήσουμε τὸν ἐπίσκοπο Τιμόθεο Ἄσσου Κολομβίαςτὸν φίλο, ἀδερφὸ καὶ πατέρα μας Γιὰ τὸ Δ.Ε. Γιῶργος Παῦλος Ἀδέρφια μας Ἕλληνες καὶ Ἑλληνίδες Μέλη καὶ φίλοι τοῦ Δ.Ε. Σᾶς εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴν ἐμπιστοσύνη σας καὶ τὴν ἀγάπη σας. Ὅλοι στὸ Δ.Σ. τοῦ Δ.Ε. καὶ ἄλλοι συνεργάτες ἀγωνιζόμαστε νὰ βοηθήσουμε τὴν πατρίδα μας Μὰ ἀληθινὴ πατρίδα μας εἶναι ὁ Χριστὸς καί ὅλα τὰ πλάσματα ποὺ δημιούργησε καί δημιουργεῖ ὁ Θεὸς Λόγος, Χριστὸς ὁ Εἷς τῆς Τριάδος μαζὶ μὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα του. Ὁ κόσμος μπαίνει σὲ μεγάλη τρικυμία Παντοῦ πόλεμοι Παντοῦ πεῖνα ἀνέχεια δυστυχία |
Μόνον εξ’ ουρανού μπορούμε να αναμένουμε κάποια λύση. Ναι μόνον εξ’ ουρανού! Και αυτή η λύση ναι!, όντως!, θα έρθει! Θα έχουμε ολοφάνερη Θεϊκή παρέμβαση του Ενός, του Αληθινού και Ζώντος Τριαδικού Θεού!…
Ας δούμε τι έλεγαν τρεις άγιες και χαριτωμένες ψυχές της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας:
Ο Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας έχει αναφέρει:
