''Πάντα ῥεῖ, καὶρὸς μένει'' - Ηράκλειτος και Εκκλησιαστής σε διάλογο με τον Αιώνιο Λόγο

 «Εγώ, ο Ηράκλειτος»

Όλα κυλούν. Κι εγώ, ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος, ζω μέσα σε τούτη τη φλόγα που δεν σβήνει, που αλλάζει, που γεννάται κάθε στιγμή και ποτέ δεν είναι η ίδια. Δεν ήρθα να γίνω σοφός για τους άλλους· ήρθα να σωπάσω μπροστά στον ποταμό που ποτέ δεν μπορώ να διαβώ δύο φορές. Γιατί ούτε εγώ θα είμαι ίδιος, ούτε εκείνος. Κι όμως... μέσα σε αυτή τη ροή, μέσα σε αυτή τη διάλυση, εγώ νιώθω πιο αληθινός απ’ όσους κρατιούνται σε βεβαιότητες.

Ἐπίκτητος: «Οὐ τὰ πράγματα ταράσσει τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ τὰ περὶ τῶν πραγμάτων δόγματα.»

 

Ο λόγος αυτός του Επίκτητου είναι από τους πιο απλούς και ταυτόχρονα από τους πιο ανατρεπτικούς που διατυπώθηκαν ποτέ. Με μία μόνο φράση μετακινεί το κέντρο της ταραχής από τον έξω κόσμο στον εσωτερικό άνθρωπο. Δεν κατηγορεί τα γεγονότα, ούτε τις περιστάσεις, ούτε τους άλλους ανθρώπους. Στρέφει το βλέμμα στην κρίση μας, στο νόημα που αποδίδουμε σε όσα συμβαίνουν.