https://www.antinews.gr/168722/politiki/diafimizoyn-tin-ellada-stoys-lathrometanastes/
Χρειάστηκε να γίνει viral το βίντεο ενός αλλοδαπού από το Μπανγκλαντές που βρισκόταν στο Ναύπλιο, στο οποίο διαβεβαίωνε με προκλητικό θράσος τους ομοεθνείς του ότι η Ελληνική Αστυνομία δεν πρόκειται να ασχοληθεί μαζί τους, ακόμα κι αν στερούνται νομιμοποιητικών εγγράφων, προκειμένου να ασχοληθεί με το ζήτημα το υπουργείο Μετανάστευσης.
https://www.antinews.gr/168766/antitheseis/os-edo-i-ethniki-aytocheiria/
Οι Τούρκοι χρησιμοποιούν τον όρο «Mankurtlaşma» ως μια κοινωνική και πολιτισμική έννοια που περιγράφει πώς μπορεί ένα έθνος να γίνει εχθρικό προς τον εαυτό του, προς τις αξίες του και ουσιαστικά να σκοτώσει τον εαυτό του, να αυτοκτονήσει.
https://www.antinews.gr/168719/politiki/kathe-mera-kai-cheiroteri-gia-ti-mitsotakiki-katharsi/
Kορυφαίος παράγοντας του δημόσιου βίου διατύπωνε την προηγούμενη εβδομάδα την εκτίμηση ότι «η κυβέρνηση στην κατάσταση που είναι σήμερα δεν αντέχει άλλη υπόθεση Λαζαρίδη». Το «βαθύ λαρύγγι» του Μαξίμου, που είχε «φακελωμένο» τον βουλευτή και άφησε να διαρρεύσει την υπόθεση του πτυχίου του προς τα έξω, κόστισε στη Ν.Δ. τότε την απώλεια ποσοστού 2% στις μετρήσεις.
https://www.antinews.gr/168599/antitheseis/i-ptosi-toy-anemeloy-gonoy/
Του Strange Attractor
Στην αρχαία και ιστορική βαλκανική χώρα της Γρεκίας, ένα ιδιαίτερο πολίτευμα άνθιζε επί δεκαετίες: η τηλεοπτική κληρονομική δημοκρατία.
Εκεί οι πολιτικές οικογένειες αναπαράγονταν σαν τηλεοπτικές σειρές των ‘90ς του ΜΕΓΚΑ, και ο ένας γόνος διαδέχονταν τον άλλον στις υψηλές κυβερνητικές θέσεις… με την ψήφο πάντα του πάνσοφου λαού!
Όπως άλλοι κληρονομούσαν ελαιώνες, χωράφια, και παλιά σπίτια, κάποιοι κληρονομούσαν κόμματα, βουλευτικές και υπουργικές έδρες, και το δικαίωμα να μιλούν στη Βουλή και στην τηλεόραση επί πενήντα λεπτά χωρίς να λένε τίποτα, δεχόμενοι καταιγιστικά χειροκροτήματα.
https://www.antinews.gr/168534/politiki/ton-eyropaion-perigela-kai-ton-archaion-paliatsoi/
Υπάρχουν ποιήματα που γράφονται κάποτε κι ύστερα ξεχνιούνται…
Αλλά υπάρχουν και ποιήματα που γράφονται σε μια εποχή και περιμένουν τις επόμενες για να αποκαλυφθούν…
Ένα τέτοιο είναι το «Γύριζε» του Κωστή Παλαμά.
Σύντομο όσο και σπαρακτικό:
Γύριζε, μη σταθείς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,
ο ψεύτης είδωλο είναι εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια,
η Αλήθεια τόπο να σταθεί μια σπιθαμή δε θα βρει.
Συνέβη σε ένα χωριό της ελληνικής περιφέρειας το οποίο επισκέπτεται κατά καιρούς ένας υπουργός που κατάγεται από εκεί για να ανάψει ένα κερί στον τάφο των γονέων του. Την τελευταία φορά που πήγε στο νεκροταφείο, το οποίο βρίσκεται σε ένα ύψωμα, αγνάντευε νοσταλγικά από μακριά το έρημο χωριό του. «Παιδί μου», του είπε ένας χωριανός που τον αναγνώρισε, «μην ψάχνεις το χωριό εκεί κάτω! Το χωριό είναι εδώ! Εδώ πάνω! Στο νεκροταφείο». Πιο πικρή κουβέντα για την εγκατάλειψη της υπαίθρου χώρας και ειδικώς για τον γενέθλιο τόπο του δεν είχε ξανακούσει. Ούτε κι εγώ που μου το εμπιστεύτηκε. Και όλον αυτόν τον καιρό που πέρασε από τότε που το έμαθα, μέχρι να ωριμάσει μέσα μου το σημερινό σημείωμα και με άλλες αφορμές, τη σκεφτόμουν τακτικά αυτή τη φράση: «Εδώ είναι το χωριό!»
https://www.antinews.gr/168355/ellada/exoydeterosi-narkopedion-toxikon-scheseon/
Του Παναγιώτη Λιάκου
Η αυτοαναφορικότητα στη δημοσιογραφία είναι πρακτική άκομψη, ενίοτε και αντιδεοντολογική. Όμως, μερικές φορές είναι αναπόφευκτη. Γι’ αυτό σήμερα θα γίνει μία εξαίρεση. Η τραγωδία στη Δράμα, η φρικτή δολοφονία της 45χρονης Αντιγόνης από τον εν διαστάσει σύζυγό της και η μαύρη τρύπα του Άδη που χάσκει στις καρδιές και τις ψυχές των παιδιών της δεν μπορούν να αφήσουν ασυγκίνητο οποιονδήποτε άνθρωπο έχει μια στάλα συνείδησης στο τσερβέλο του.
https://www.antinews.gr/168341/politiki/ellines-kai-anthellines/
Τα θέματα Ιστορίας δεν κλείνουν ποτέ επειδή το θέλουν οι πολιτικοί. Μας κυνηγούν διαρκώς. Η Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία υπεγράφη στις 17 Ιουνίου 2018, εμφανίζεται περίπου ως το «πετράδι του στέμματος» της Αριστεράς κατά τη διακυβέρνησή της. Σήμερα αποδεικνύεται ότι όχι μόνο δεν είναι, αλλά στην ουσία αποτελεί προϊόντος του χρόνου κάρφος στην υστεροφημία της. Και βεβαίως κηλίδα στην Ιστορία και της φιλελεύθερης παράταξης, που δεν έκανε τίποτε για να την αναθεωρήσει, την ώρα που οι Βούλγαροι εγείρουν βέτο για την εθνότητα και τη γλώσσα της γείτονος στην Ε.Ε.
Αποθεώνει τις εξαγγελίες του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στην Αδριανούπολη το ΠΑΣΟΚ Έβρου, που κάνει ταυτόχρονα σκληρή κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για την ανυπαρξία της στον νομό!
https://www.antinews.gr/168280/antitheseis/i-stasimotita-poy-apostatheropoiei/
Υπάρχει μια λέξη που έχει γίνει σχεδόν αυτονόητη στον πολιτικό λόγο: η «σταθερότητα».
Όλοι την επικαλούνται. Όλοι την παρουσιάζουν ως “ύψιστο αγαθό”.
Και πράγματι: η πολιτική σταθερότητα είναι πολύτιμη.
Μόνο που υπάρχει μια κρίσιμη διάκριση που συχνά ξεχνιέται:
Άλλο σταθερότητα και άλλο στασιμότητα!
Ένα πολιτικό σύστημα δεν είναι σταθερό επειδή μένει ακίνητο.
Είναι σταθερό όταν μπορεί να αλλάζει χωρίς να διαλύεται.
Όταν μπορεί να προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες, να διορθώνει τα λάθη του,
και να οδηγεί την κοινωνία σε μεγαλύτερη ασφάλεια και ευημερία.
https://www.antinews.gr/168059/antimagazine/i-ellada-antisteketai/
Εάν σταθούμε στα συνθήματα που ακούστηκαν κατά τη διάρκεια των πορειών στα Gay Pride της Θεσσαλονίκης και του Ρεθύμνου, που αποτέλεσαν την αιτία για το διαδικτυακό ξέσπασμα της εργαζόμενης φοιτήτριας Κοινωνιολογίας Λύρα, πρέπει να τα βάψουμε μαύρα. Τι μέλλον μπορεί να έχει μια χώρα στους δρόμους της οποίας ακούγεται το σύνθημα «στο διάολο η οικογένεια, στο διάολο η πατρίς, το ζήτημα είναι να ζήσουμε εμείς». Εδώ και αν έχουμε ομοφοβία και ρατσισμό. Κάποιοι Έλληνες μισούν άλλους Έλληνες. Δεν είναι όμως η Ελλάδα αυτή. Υπάρχουν γεγονότα μικρά και μεγάλα που δείχνουν ότι άλλη είναι η τάση στην πατρίδα μας και γεννιέται αθόρυβα σχετικώς μέσα στη σιωπή.
https://www.antinews.gr/167918/kosmos/agonas-epiviosis-tis-eyropis/
Του Παναγιώτη Λιάκου
Μπορείς να σκαρφιστείς χιλιάδες εύηχες λέξεις, βελούδινες εκφράσεις και μυριάδες σοφίσματα για να «ξορκίσεις» ένα πρόβλημα, μια κρίση, μια δοκιμασία ή συμφορά που καλπάζει προς τα μέρη σου. Όπως, όμως, και να την αποκαλέσεις, εκείνη θα παραμείνει ίδια. Ο τυφώνας δεν θα αλλάξει ρότα αν τον αποκαλέσεις «αεράκι». Ο σεισμός δεν καταλαγιάζει αν αποφανθείς φωναχτά ότι είναι χρήσιμος ως παθητική γυμναστική που σε χορεύει χωρίς εσύ να χρειαστεί να χορέψεις. Ο πεινασμένος λύκος δεν θα αδιαφορήσει για τις σάρκες σου αν του μιλήσεις για τις αρετές του βεγκανισμού, το τόφου και τον κιμά από σόγια. Το πρόβλημα είναι πρόβλημα. Δεν παίρνει από λόγια. Το καλύτερο είναι να μην επιτρέψεις την πρόκλησή του. Όμως, από τη στιγμή που θα βρεθεί στο διάβα σου, πρέπει αφενός να παραδεχθείς ότι υπάρχει και αφετέρου να το λύσεις. Στα μαθηματικά, στη γεωμετρία και τη φυσική, αν έχεις δεξιότητα μπορείς να λύσεις προβλήματα με διάφορες λύσεις. Στην πολιτική και στην άσκηση εξουσίας (και εξουσία έχουν και οι πολίτες, παρόλο που δεν το υποπτεύονται) οι επιλογές συνήθως δεν ξεπερνούν τη μία.
https://www.antinews.gr/167899/antitheseis/ego-o-kyriakos/
Εξελήφθη ως αστεϊσμός. Αλλά μια βαθύτερη ανάλυση της κίνησης μας οδηγεί σε ένα δυσάρεστο ιδεολογικό συμπέρασμα. Ιδού ποιο: Προχθές ο πρωθυπουργός πληκτρολόγησε δημοσίως στο κινητό του μπροστά σε δεκάδες κάμερες -και μάλιστα σε μια εποχή που κάνει καμπάνια για την απεξάρτηση των νέων από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης- ένα ερώτημα προς το ChatGPT της Τεχνητής Νοημοσύνης: Το ερώτημα «πότε θα γίνουν εκλογές;»
https://www.antinews.gr/167933/politiki/mipos-prepei-na-xanagraftoyn-oi-kanones-toy-paichnidioy/
Κάθε φορά που η χώρα περνά περίοδο θεσμικής κόπωσης, πολιτικής δυσπιστίας και γενικευμένης απογοήτευσης, επανέρχεται σχεδόν νομοτελειακά η συζήτηση περί συνταγματικής αναθεώρησης. Μήπως, όμως, ήρθε η ώρα για μια μεγαλύτερη αλλαγή; Μήπως χρειάζεται μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση; Μήπως πρέπει να ξαναγραφτούν οι κανόνες του παιχνιδιού;
https://www.antinews.gr/167816/kosmos/giati-i-vretania-odeyei-pros-emfylio/
Ο Χένρι Νόβακ, 18χρονος λευκός Άγγλος φοιτητής, δολοφονήθηκε με μαχαιριές στο Σαουθάμπτον. Ο δράστης ήταν Σιχ, ο οποίος μετά τη δολοφονία δεν κάλεσε ασθενοφόρο. Αντίθετα, τηλεφώνησε στην αστυνομία, παρέδωσε το τελετουργικό μαχαίρι στη μητέρα του και ισχυρίστηκε ότι ήταν ο ίδιος το θύμα ρατσιστικής επίθεσης.
Το πιο σοκαριστικό, όμως, δεν είναι η ίδια η δολοφονία. Δεν είναι ούτε το μεταναστευτικό υπόβαθρο, διότι οι Σιχ είναι εν συνόλω μια εξαιρετικά φιλήσυχη κοινότητα σε αντίθεση με άλλες. Είναι η αντίδραση της αστυνομίας που έφτασε στο σημείο του εγκλήματος.
https://www.antinews.gr/167843/politiki/i-aforiti-mpocha-tis-kyvernitikis-anikanotitas/
Τρεις εβδομάδες πέρασαν από την ημέρα που μια ανυπόφορη και απειλητική οσμή έπνιξε την Αττική, σπέρνοντας ανησυχία σε εκατομμύρια πολίτες για την ποιότητα του αέρα που αναπνέουν. Τρεις εβδομάδες, κατά τις οποίες η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί παρακολουθούν το φαινόμενο σαν απλοί παρατηρητές ή σαν αρχάριοι ρεπόρτερ που επιδιώκουν να γεμίσουν σελίδες με σενάρια και όχι γεγονότα. Αντί για άμεσες απαντήσεις, υπεύθυνες πράξεις και θωράκιση της δημόσιας υγείας, οι πολίτες εισπράττουν εικασίες!
Στο υστερόγραφο μας τα χαλάει ο κ. Κοττάκης.
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου καθαίρεσε ''πραξικοπηματικά'' τον μητροπολίτη Πάφου κ. Τυχικό, ενώ θέλει να κάνει το ίδιο και με τον μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτο (δεν τολμάει προς το παρόν...)..
SociologyAlert
https://www.antinews.gr/167834/antitheseis/i-epilektiki-pisti-toy-chrysodaktyloy/
Την τελευταία φορά που πραγματοποίησε ο πρωθυπουργός επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ παρέλειψε να επισκεφθεί τον Πανάγιο Τάφο και να συναντήσει τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο.
Είχε πάει μια φορά το 2020 πριν από το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία. Το αυτό έπρατταν και μέλη της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών στις κατά καιρούς επισκέψεις τους. Αγνοούσαν τον Θεόφιλο. Για την Αθήνα, που ήταν τραγικά απούσα όλα αυτά τα χρόνια σε ευαίσθητα θέματα λειτουργίας του Πατριαρχείου, ο Θεόφιλος ήταν «Ρώσος». Και τούτο, επειδή τα προσκυνήματα του Πατριαρχείου, ελλείψει οιασδήποτε εθνικής αρωγής από οιοδήποτε έθνος, συντηρούνταν από τη Μόσχα, η οποία έσπευσε να εκμεταλλευτεί το κενό.
Ο Λούλης Κουκλεντές ήταν ανέκαθεν δεξιός. Έτσι έλεγε…
Και μάλιστα το δήλωνε παντού με στόμφο, και με τέτοια βεβαιότητα που θα νόμιζε κανείς ότι είχε γεννηθεί κρατώντας γαλάζια κομματική ταυτότητα αντί για ληξιαρχική πράξη γέννησης.
«Εγώ είμαι δεξιός αναμπάμ μπαμπαντάμ!» φώναζε καθημερινά στο καφενείο, χτυπώντας το τραπέζι τόσο δυνατά που αναπηδούσαν τα τάβλια.
Και όταν κάποιος τολμούσε να τον αμφισβητήσει, ο Λούλης επικαλούνταν πάντα το ίδιο ιστορικό επιχείρημα: «Ο παππούς μου εκτελέστηκε από αντάρτες του ΕΛΑΣ! Θα σέβεστε!».
https://www.antinews.gr/167773/politiki/parataxi-choris-axies-kai-ithos-den-echei-logo-yparxis/
Ζω αυτή την παράταξη από μικρό παιδί, από τα δεκατέσσερά μου. Πάντοτε αυτή η παράταξη, όταν ήταν παράταξη, είχε άγραφες αρχές. Κώδικες. Ήθος. Και στα καλύτερά της και στα χειρότερά της. Τα μέλη της, από το πλέον κορυφαίο στέλεχος μέχρι τον τελευταίο αφισοκολλητή, ένιωθαν τη Ν.Δ., ειδικά στα πέτρινα χρόνια της εικοσαετίας του ΠΑΣΟΚ, ως το σπίτι τους. Είτε συμφωνούσαν είτε διαφωνούσαν – και αν πέρασε η Ν.Δ. εσωκομματικές κρίσεις μέσα στη σχεδόν πεντηκονταετία από το 1981 ως σήμερα! Κανείς δεν έκοβε την καλημέρα σε κανέναν οριστικά. Τσακώνονταν, φίλιωναν, μόνοιαζαν, αντιπαρατίθενταν, έκλαιγαν, χαίρονταν, στο τέλος κατέληγαν μια αγκαλιά. Ασχέτως αν οι πλάτες ενός εκάστου ήταν γεμάτες πληγές από τα «συντροφικά μαχαιρώματα»! Ποτέ δεν κόβονταν τα σχοινιά στις σχέσεις οριστικώς. Ποτέ οι γέφυρες. Υπήρχε αίσθημα συλλογικής μοίρας. Αίσθημα οικογένειας. Και στην κορυφή και στη βάση.
