https://www.antinews.gr/167014/politiki/karamanlis-echthros-tis-dimokratias-o-mitsotakismos/
Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε «καθαρά και ξάστερα», εξαπολύοντας ευθείες και ιδιαίτερα αιχμηρές προειδοποιήσεις τόσο για την κατεύθυνση της εξωτερικής πολιτικής όσο και για την εσωτερική ποιότητα της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου στη χώρα.
Δεν είχαμε καμία αμφιβολία ότι η υποτιθέμενη νέα αρχή του κόκκινου ολετήρα θα ήταν ένα απύθμενο παπατζιλίκι.
Το τραγικό είναι ότι αντί να φανεί έστω λίγο μετανοημένος ένεκα της ανηκέστου βλάβης που προκάλεσε στη χώρα… κυριολεκτικά αυτή τη φορά το τερμάτισε.
https://www.antinews.gr/166640/ellada/mpak-sto-podosfairo-senter-for-sti-zoi/
Ο επαγγελματισμός στον αθλητισμό έχει γίνει αιτία να απαξιωθεί σε μεγάλο βαθμό η έννοια του «ευ αγωνίζεσθαι» και συνήθως το όποιο ενδιαφέρον της ενασχόλησης κάποιου με αυτόν εστιάζει στην αποκόμιση χρημάτων, προβολής και δημόσιων σχέσεων. Κι όμως, υπάρχουν περιπτώσεις που μας θυμίζουν ότι πίσω από τις κάμερες και τα φώτα υπάρχουν ακόμη άνθρωποι με καρδιά, ευαισθησίες και κοινωνική συνείδηση. Η στιγμή που μας χάρισε απλόχερα ο Λάζαρος Ρότα, ο διεθνής ποδοσφαιριστής της Αθλητικής Ενώσεως Κωνσταντινουπόλεως (ΑΕΚ) και της εθνικής μας ομάδας, ήταν μία από αυτές τις περιπτώσεις.
https://www.antinews.gr/166527/politiki/kalos-i-kakos-mono-i-politiki-tha-mas-sosei/
Ξεκαθαρίζει το τοπίο στον δρόμο για τις κάλπες.
Η άποψή μας;
Όλοι δουλεύουν για τον Αντώνη Σαμαρά.
Με πρώτο και καλύτερο τον Μητσοτάκη.
Του οποίου ο Ερντογάν έχει πιάσει τα οπίσθια και με τα δυο χέρια και τον… γλεντάει κανονικότατα.
Προ ολίγων ημερών ο πολυπράγμων Σπυρίδων Γεωργιάδης, ο γνωστός Άδωνις δηλαδή, σε μία από τις καθιερωμένες τηλεοπτικές παρλάτες του, διακινδύνευσε με σιγουριά την πρόβλεψη ότι στις επόμενες εκλογές δεν θα έρθει δεύτερο το ΠΑΣΟΚ, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, αλλά το μόρφωμα της «κυβερνώσας Αριστεράς» που θα συνθέσει ο Αλέξης Τσίπρας.
Ο Σπυρίδων-Άδωνις διατύπωσε τη μαντεψιά του με απόλυτη βεβαιότητα ειδικού, διανθίζοντάς τη με ενθουσιώδεις χειρονομίες, γκριμάτσες και μορφασμούς, αλλά και τους γνώριμους άναρθρους αλαλαγμούς στους οποίους επιδίδεται εσχάτως όταν περιέρχεται σε κατάσταση συγκινησιακής φόρτισης.
https://www.antinews.gr/166503/oikonomia/i-komision-chtizei-ton-megalo-adelfo-tis-e-e/
Την ώρα που η επικαιρότητα εστιάζει στον πόλεμο στο Ιράν, στην επίσκεψη του Τραμπ στην Κίνα ή στον Χανταϊό, η τύχη των Ευρωπαίων… δουλεύει, μια και η μαζική, εντατική επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση εντείνεται και επεκτείνεται σε κάθε μορφή συναλλαγών και αλληλεπίδρασης.
Μετά, λοιπόν, την ψηφιακή ταυτότητα, το ψηφιακό πορτοφόλι, το ψηφιακό δίπλωμα οδήγησης κ.λπ., η ψηφιακή γραφειοκρατική παράνοια στοχεύει και τα προϊόντα, καινούργια ή μεταχειρισμένα… Σύμφωνα με έναν ευρωπαϊκό κανονισμό του 2024, που θα τεθεί σε εφαρμογή από το τέλος του έτους μέχρι το 2030, σχεδόν όλα τα προϊόντα της καθημερινότητας, εκτός, για την ώρα, από τα τρόφιμα και κάποια φάρμακα, θα έχουν το δικό τους ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος (Digital Product Passport – DPP), ακόμα και τα μεταχειρισμένα ή τα ανακυκλωμένα.
https://romioitispolis.gr/mia-proeidopoiisi-ston-kosmo-olokliro/
Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Γιατί μερικοί άνθρωποι περιφέρονται τόσο άσκοπα και κάνουν τόσο αδιάφορα πράγματα;
Επειδή δεν είναι βέβαιοι για το σκοπό της ζωής τους, για τον προορισμό τού επίγειου ταξιδιού τους. Γιατί μερικοί άνθρωποι υπερφορτώνονται με άσκοπες υποχρεώσεις, προβαίνουν σε υπερβολικές ενέργειες, σε σημείο που να μην μπορούν να κινούνται ελεύθερα κάτω από τέτοιο βάρος υποχρεώσεων;
Επειδή δε γνωρίζουν το ένα πράγμα, «ού εστι χρεία».
https://www.antinews.gr/166150/politiki/paei-kai-to-aigaio/
Η ελληνική κοινή γνώμη «πέφτει» πάλι από τα σύννεφα: Πώς είναι δυνατόν να έχουμε υπογράψει με την Τουρκία Διακήρυξη Ειρήνης και Φιλίας και οι γείτονες να μας ειδοποιούν μέσω της εφημερίδας «Μιλιέτ» ότι πρόκειται να νομοθετήσουν μέσω της Εθνοσυνέλευσής τους για λογαριασμό μας τα 6 μίλια χωρικά ύδατα στο Αιγαίο και ο πρόεδρος τους να ετοιμάζει διάταγμα βάσει εξουσιοδότησης της Εθνοσυνέλευσης για να κηρύξει «Ειδικό Καθεστώς στο Αιγαίο» σε όσες περιοχές θεωρεί αμφισβητούμενες; Και ότι πρέπει να λαμβάνουμε και την άδειά τους ακόμη και για «πολιτιστικούς σκοπούς»;
Πριν από μιά περίπου εβδομάδα κυκλοφόρησαν φήμες (που τελικά επιβεβαιώθηκαν) πως η Ryanair σταματάει (ή μειώνει δραστικά) τις πάμπολλες πτήσεις της από και προς τη Θεσσαλονίκη εξαιτίας των παράλογων αυξήσεων στα τέλη αεροδρομίου από πλευράς Fraport, που το διαχειρίζεται από το 2017, τότε που ο Σύριζα της παρέδωσε 14 αεροδρόμια μέσα σε μια νύχτα.
Με τον τότε αρμόδιο υπουργό (Σπίρτζη) να δηλώνει πως έκλαιγε όταν υπέγραφε την παραχώρηση.
Ένας Σύριζα, που μέχρι και μια μέρα πριν τις εκλογές του ’15, υπόσχονταν (ο ίδιος ο Αλέξης) στους τότε συνδικαλιστές, πως «από Δευτέρα καταργούμε τη σύμβαση των σαμαροβενιζέλων, και τα αεροδρόμια θα παραμείνουν δημόσια και δωρεάν».
Εσύ είσαι που το λες;
https://www.antinews.gr/166063/antimagazine/i-aytodikia-kai-o-fovos-theoy/
Πρέπει να κατανοήσουμε τα κίνητρα όσων καταλήγουν να διεκδικήσουν το δίκιο με τα χέρια τους, βαστώντας ένα όπλο, και γιατί πληθαίνουν όσοι φτάνουν στο σημείο να τους χειροκροτήσουν. Αν δεν καταλάβουμε τον μηχανισμό που το προκαλεί αυτό, τότε η νόσος της αυτοδικίας θα συνεχιστεί, θα κλιμακωθεί, θα φτάσει και στο έσχατο σημείο της επικράτειας και θα μας καταστρέψει ολοκληρωτικά. Γι’ αυτό οφείλουμε, πρώτα απ’ όλα, να κατανοήσουμε την εποχή μας.
Οι καιροί μας υπό μίαν έννοια μας παρέχουν ένα σπάνιο προνόμιο: να εξετάσουμε και βιωματικά αλλά και με ποικίλα ενημερωτικά μέσα, ψηφιακά και αναλογικά, πώς βιώνεται μια συλλογική ελεύθερη πτώση στο κενό. Το σαράκι του μηδενισμού, που βασιλεύει ακόμα και μέσα στην καρδιά της θρησκευτικής ιεραρχίας, που ρυθμίζει τα του λατρευτικού βίου, έχει καταφάει τα θεμέλια των θεσμών, οι οποίοι συνέχουν την κοινωνία.
Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο Αλέξης Τσίπρας δυσανασχετεί με την προβολή του ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό» για το δραματικό πρώτο εξάμηνο του 2015. Αντίθετα, έχει αρκετούς λόγους να θεωρεί ότι η υπενθύμιση εκείνης της περιόδου μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του. Αντί να τον εξαφανίσει πολιτικά, η συνεχής και εμμονική επίκληση του παρελθόντος τον νομιμοποιεί ξανά ως βασικό πόλο αντιπολίτευσης. Με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση δεν τον εξουδετερώνει απλώς, αλλά τον επαναφέρει στο κάδρο ως τη ρεαλιστική εναλλακτική που διαθέτει σήμερα ο χώρος της αντιπολίτευσης…
https://www.antinews.gr/165754/politiki/41-aristoi-protagonistes-ton-skandalon/
Από τον Κώστα Καββαδία
Στην πολιτική ιστορία της Μεταπολίτευσης καμία κυβέρνηση δεν κατάφερε να συνδέσει τόσο συστηματικά τις μέρες διακυβέρνησής της με έναν αδιάκοπο κύκλο σκανδάλων, παραιτήσεων, διαγραφών, δικογραφιών, ευρωπαϊκών εισαγγελικών ερευνών και θεσμικών εκτροπών όσο αυτή της επταετίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση, που εμφανίστηκε το 2019 ως δήθεν υπόδειγμα «αριστείας», «τεχνοκρατισμού» και «εκσυγχρονισμού», εξελίχθηκε σταδιακά σε ένα πολιτικό οικοδόμημα όπου η παραγωγή σκανδάλων μετατράπηκε σε καθημερινό φαινόμενο, αγκαλιάζοντας πάνω από 40 υπουργούς, υφυπουργούς, βουλευτές, γενικούς γραμματείς, κομματικά στελέχη και στενούς συνεργάτες του ίδιου του πρωθυπουργού.
https://www.antinews.gr/165640/politiki/i-aristeia-tora-kai-ston-araxo-i-allios-apo-tychi-zoyme/
Ανάμεσα στα πολλά, κυρίως τραγελαφικά, που γίνονται καθημερινά στην Ελλάδα 2.0, ή αλλιώς στη «χώρα των αρίστων», έχουμε και μερικά που θα μπορούσαν (εν δυνάμει) να είναι ιδιαίτερα σοβαρά, και να προκαλέσουν τραγωδία, καθώς άπτονται της αεροπορικής ασφάλειας, άρα θα ήταν διεθνούς ενδιαφέροντος, οπότε και θα έπλητταν καίρια τον βασικό πυλώνα της οικονομίας μας… τον τουρισμό.
Χθες λοιπόν, στο αεροδρόμιο του Αράξου, οι τοπικοί παράγοντες του τουρισμού, της αυτοδιοίκησης, βουλευτές μαζί με δημοσιογράφους, και άλλοι πολλοί, περίμεναν πώς και πώς την πρώτη πτήση από το εξωτερικό, της αεροπορικής εταιρίας TUΙ, προκειμένου να υποδεχτούν τους πρώτους τουρίστες για μια νέα και πολύ δύσκολη, απ’ ό,τι φαίνεται, τουριστική σεζόν.
https://www.antinews.gr/165491/kosmos/giati-polloi-amfisvitoyn-tin-epithesi-kata-toy-tramp/
Της Μαρίας Δεναξά
Πολλά έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί από την Κυριακή για την τρίτη απόπειρα δολοφονίας κατά του Ντόναλντ Τραμπ, κατά τη διάρκεια του δείπνου των ανταποκριτών ξένου Τύπου του Λευκού Οίκου, στο ξενοδοχείο «Washington Hilton».
https://www.antinews.gr/165414/kosmos/to-eyrotropario-toy-makron-kai-i-isopedosi-ton-kraton/
Η τοποθέτηση του Εμανουέλ Μακρόν στη Ρωμαϊκή Αγορά για το «μέλλον της Ευρώπης» προκάλεσε τα ειρωνικά σχόλια ορισμένων και μια αίσθηση καλοσκηνοθετημένης επανάληψης.
Έπειτα από την ομιλία του στην Πνύκα το 2017, που είχε προκαλέσει εντύπωση παγκοσμίως -τότε δεν γνωρίζαμε πόσο πολύ σαγηνεύει τον Γάλλο πρόεδρο το σανίδι, ούτε υποψιαζόμασταν πως οι μεγαλόστομες αναφορές του στη δημοκρατία ήταν απλώς καλοδουλεμένα λόγια των επικοινωνιολόγων του-, ο ίδιος και το επιτελείο του αναζητούσαν άλλο ένα επιβλητικό σκηνικό υψηλού συμβολισμού εν Αθήναις για να στηθεί η επόμενη παράσταση.
https://www.antinews.gr/165439/politiki/symmories-liston/
Η εσπευσμένη αρχειοθέτηση των υποκλοπών από τον Άρειο Πάγο, μέσα στο Σαββατοκύριακο, μια μέρα δηλαδή μετά τη διαβίβαση του φακέλου, δείχνει πως όσοι εμπλέκονται στην υπόθεση θα κάνουν τα πάντα για να καλυφθούν, διότι το αδίκημα είναι πολύ σοβαρό.
Ωστόσο, θα υπάρξει πολιτικό κόστος, μετά την αρχειοθέτηση. Ήδη ο Ανδρουλάκης το προχωράει, ενώ και σύσσωμη η αντιπολίτευση βάλει πυρ ομαδόν κατά του Μαξίμου. Η ουσία είναι πως στην οικογένεια Μητσοτάκη οδεύουν πλέον μέσα από συμπληγάδες πέτρες και θα κάνουν τα πάντα να διατηρήσουν την ηγεμονία στο κόμμα, που σημαίνει ποσοστό γύρω στο 30%. Θα σκορπίσουν και το τελευταίο χρήμα από το ταμείο το φθινόπωρο και ελπίζουν να γίνει καλή διαχείριση όλων των σκανδάλων. Αλλά δεν θα τα καταφέρουν.
https://www.antinews.gr/165340/politiki/poios-pisteyei-ta-bien-sur-toy-makron/
Ομολογώ ότι δεν ξεροστάλιασα για να παρακολουθήσω την πολυδιαφημισμένη παρλάτα Μακρόν και Μητσοτάκη με τον διευθυντή της «Καθημερινής» στον όντως επιβλητικό -και μάλλον αταίριαστο με το πραγματικό διαμέτρημα των ομιλητών- χώρο της αρχαίας Ρωμαϊκής Αγοράς. Με τη δημοσιογραφική μου εμπειρία μπορούσα εκ των προτέρων να διαγνώσω ότι αυτή η αυτάρεσκη ανταλλαγή απόψεων μπροστά σε ένα αυστηρά επιλεγμένο κοινό θα ήταν αφόρητα προβλέψιμη. Απλά και μόνον γιατί δεν επρόκειτο ποτέ να τεθούν κρίσιμες (όσο και στοιχειώδεις) ερωτήσεις όπως τι είδους «δύο μέτρα και δύο σταθμά» είναι αυτά που επιτρέπουν στη δημοκρατική και ακριβοδίκαιη «Ευρώπη μας» να επιβάλλει κυρώσεις στη Ρωσία επειδή εισέβαλε στην Ουκρανία, αλλά την ίδια ώρα να χαϊδεύει την Τουρκία που κατέχει παράνομα και με χρήση στρατιωτικής βίας τμήμα κράτους-μέλους της Ε.Ε.
https://www.antinews.gr/165400/antitheseis/exo-pame-kala-leme-tora-alla-mesa-eimaste-gia-klamata/
Στην ιστορική Γρεκία, στην οποία έχουμε τη τύχη να ζούμε, έχουμε και ένα σπάνιο χαρακτηριστικό, ή μάλλον ταλέντο. Να νομίζουμε ότι είμαστε το κέντρο του κόσμου, και να βλέπουμε μια διπλωματική (εμπορική) συνάντηση και να καταλήγουμε σε… εθνικό έπος.
Έτσι έγινε και με τη συνάντηση του Μανώλη του Μακρόν με τον γόνο που μας κυβερνά. Λες και πήραμε το… Τεπελένι!
https://www.antinews.gr/165202/politiki/o-mitsotakismos-sto-apospasma/
«Δεν θέλουμε Δικαιοσύνη Τσαουσέσκου στην Ελλάδα» φοβέριζε η Βούλτεψη στα κανάλια. Όμως η «Τσαουσέσκου» όχι μόνο έφτασε στην Ελλάδα, αλλά ήρθε, είδε και βούλωσε στόματα. Όσα είπε η Κοβέσι στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών εξηγούν πλήρως το μένος της κυβέρνησης εναντίον της, είναι πράγματι ο μοναδικός θεσμός που δεν μπορούν να ελέγξουν.
Η πρώτη θλιβερή αλήθεια είναι ότι ο «πόλεμος» της κυβέρνησης κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν είναι παρά ένα θρασύδειλο θέατρο για εσωτερική κατανάλωση. Κορόνες, μπουρδολογίες και ανοιχτοί τραμπουκισμοί από τη Βουλή μέχρι τα τηλεστασίδια. Όμως, «εκ του σύνεγγυς», ξαφνικά σιωπή.
https://www.antinews.gr/165306/politiki/i-voylgaria-edeixe-ton-dromo/
Έπειτα από μια παρατεταμένη περίοδο αστάθειας με οκτώ διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις σε πέντε χρόνια και μεσοδιαστήματα με θνησιγενείς κυβερνήσεις συνασπισμού, η κάλπη της περασμένης Κυριακής στη Βουλγαρία ανέδειξε επιτέλους αυτοδύναμο πρωθυπουργό.
Το εκλογικό αποτέλεσμα, όμως, έκρυβε ένα βαθύτερο μήνυμα. Γιατί επιβράβευσε έναν πολιτικό ασυνήθιστο για τα βαλκανικά δεδομένα, σεμνό, πειθαρχημένο, χαμηλόφωνο, κυρίως, όμως, χωρίς εξαρτήσεις από το γνωστό δίπολο εξουσίας, οικονομικής ολιγαρχίας και media.
