Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ, Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΜΗΛΙΑ ΚΑΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ

 https://romioitispolis.gr/o-agios-kosmas-o-aitolos-i-kokkini-milia-kai-o-erntogan/

Ερντογάν: «Εργαζόμαστε ασταμάτητα για το όραμα της «Κόκκινης Μηλιάς». Η Kızıl Elma, “Κόκκινη Μηλιά”, δεν είναι ένα απλό ιστορικό αφήγημα της οθωμανικής εποχής. Είναι και τώρα το κέντρο της νέο-Οθωμανικής στρατηγικής επεκτασιμότητας, η οποία σαν με κλάδους απλώνεται και προσπαθεί να ελέγχει μουσουλμανικές κυρίως χώρες. 

«Χαίροις τῶν Ἀθηνῶν ἡ λαμπάς»

 https://enromiosini.gr/biografies/26chairois-athinon-lampas/

«Χαίροις τῶν Ἀθηνῶν ἡ λαμπάς, ἡ ἐν τῶ βίῳ καιομένη καὶ φαίνουσα», ἀνευφημεῖ ὁ ὑμνογράφος σ’ ἕνα ἀπὸ τὰ τροπάρια τῆς ἑορτῆς τῆς Ἁγίας Φιλοθέης ποὺ τιμάει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας καὶ μάλιστα ἡ περιώνυμος πόλη τῶν Ἀθηνῶν. Πράγματι, ἡ Ἁγία σὲ ὅλη της τὴν ἐπίγεια ζωὴ ἔλαμψε διὰ τῶν ἀρετῶν τοῦ βίου της καὶ διὰ τῶν κοινωνικῶν της ἔργων. Διακρίθηκε γιὰ τὴν εὐσέβεια, τὴν σοφία, τὴν σεμνότητα, τὴν ὑπομονή, τὴν ἀγαπητική της προσφορά, κυρίως ὅμως γιὰ τὴν τόλμη καὶ τὴν ἀνδρεία της. Προέβαλε μάλιστα κάποιες ξεχωριστὲς ἀντιστάσεις, γιὰ τὶς ὁποῖες ἀξίζει ἰδιαιτέρως νὰ τὴν τιμοῦμε:

ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΟΥ: Mάρτυς της δόξης του Θεού και οδηγός εν Πνεύματι ( Θεολογικό Συμπόσιο, Αθήνα 8 -10 Μαΐου 2026)

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Η Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου και η Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας, διοργανώνουν Διεθνές Θεολογικό Συμπόσιο με θέμα «ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΟΥ: Mάρτυς της δόξης του Θεού και οδηγός εν Πνεύματι». Το διεθνές αυτό Θεολογικό Συμπόσιο θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα από τις 8 έως τις 10 Μαΐου 2026. H επίσημη έναρξη θα γίνει στο Christmas Theater (Ολυμπιακό Ακίνητο Γαλατσίου) την Παρασκευή 8 Μαΐου και ώρα 5:00 μ.μ., ενώ οι εργασίες του Συμποσίου στις 9 και 10 Μαΐου στο Wyndham Grand Hotel (Μ. Αλεξάνδρου 2, Πλατεία Καραϊσκάκη).

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΟΥΡΑΝΟΥ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

9. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (22-28 ΦΕΒ. 2026)

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΟΥΡΑΝΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η παλινόστηση ήταν πάντα το μεγάλο ποθούμενο για όσους βρίσκονταν μακριά από την πατρική τους εστία. Το νόστιμον ήμαρ, η μέρα του νόστου, της επιστροφής στην πατρίδα, ήταν μια μέρα ευτυχισμένη. Μέχρι να συντελεσθεί ο πολυπόθητος γυρισμός στο σπίτι των παιδικών ονείρων, ο χρόνος γέμιζε νοσταλγία, πόνο, λύπη και στεναγμό. Η επιστροφή στην Ιθάκη ήταν στόχος ζωής για τον Οδυσσέα.

Η Αγ. Φιλοθέη η Αθηναία και το Ανεκτίμητο Έργο της

 https://enromiosini.gr/biografies/26ag-filothei/

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Η τουρκοκρατία ανέδειξε ένα νέο νέφος μαρτύρων, το ίδιο ηρωικό με αυτό της αρχαίας Εκκλησίας. Είναι οι πολυπληθείς Νεομάρτυρες, οι οποίοι κοσμούν το εκκλησιαστικό στερέωμα ως αστέρες πολύφωτοι. Ένα τέτοιο πολύφωτο αστέρι της μαύρης αυτής εποχής, για την Εκκλησία και το Έθνος μας, είναι και η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία, της οποίας τη μνήμη εορτάζει στις 19 Φεβρουαρίου.

Η Μοναχή Αντωνία που επέστρεψε από τον θάνατο και προφήτευσε για την Ρωσία

 https://romioitispolis.gr/i-monachi-antonia-poy-epestrepse-apo-ton-thanato-kai-profiteyse-gia-tin-rosia/

Η ΚΑΛΟΓΡΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑ ΒΓΗΚΕ ΖΩΝΤΑΝΗ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ

“Θέλω να πω σε όλους. Δεν υπάρχει θάνατος. Υπάρχει αιώνια ζωή. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να αγαπάτε ο ένας τον άλλον και να είστε πιστή στον Θεό. Η Ρωσία θα περάσει σοβαρές εξετάσεις. Αλλά ας είμαστε ευγενικοί ο Θεός θα μας συγχωρήσει”.

Η Μεγαλόσχημη μοναχή Αντωνία, γνωστή και ως γερόντισσα Αντωνία (στα ρωσικά: Схимонахиня Антония), αναφέρεται σε διάφορες μορφές Ρωσίδων ασκητριών του 20ού αιώνα, (γεν. περίπου 1900-1910, εκοιμήθη τέλη 20ού αιώνα), η οποία έζησε σε απομακρυσμένη περιοχή της Ρωσίας (όπως κοντά στα Πσκωφ ή σε σιβηρικά μέρη), υπέμεινε διωγμούς, φυλακίσεις και ασθένειες κατά την σοβιετική περίοδο, διατηρώντας ακλόνητη πίστη. Μετά τον «θάνατό» της, επανήλθε στη ζωή την τρίτη ημέρα, μιλώντας για αιώνια ζωή, αγάπη και τις δοκιμασίες της Ρωσίας. Η ζωή της χαρακτηρίζεται από ταπείνωση, αδιάλειπτη προσευχή και πνευματική καθοδήγηση πιστών, παρά τις σκληρές συνθήκες, και θεωρείται παράδειγμα ομολογήτριας της Ορθοδοξίας στους αθεϊστικούς καιρούς.

Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

8. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (15-21 ΦΕΒ. 2026)

Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η αναβάθμιση του σύμπαντος κτιστού κόσμου, που θα λάβει χώρα κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και την τελική κρίση των ανθρώπων, θα συγκλονίσει τους πάντες. Στο κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός θα πρωταγωνιστήσει όχι μόνο ο Θεός, αλλά και ο άνθρωπος (Κυριακή της Απόκρεω).

Πώς θα γίνει όμως αυτό;

Ο άνθρωπος όχι μόνο θα συμβάλει στη νέα μορφή της άψυχης κτίσης, αλλά κυρίως θα καθορίσει τη δική του θέση στο γίγνεσθαι του νέου κόσμου. Καταλύτης στις διεργασίες αυτές θα είναι η άσκηση της αγάπης. Ο άνθρωπος έχει μέσα του ένα στοιχείο εκρηκτικής σημασίας, που ίσως ούτε καν το υποπτεύεται. Μπορεί να είναι άνθρωπος καθολικός. Να έχει καθολικότητα. Δηλαδή;

Το Φως της Καληνύχτας - Να είσαι φως Χριστού εκεί που θα πας

 Πριν κοιμηθώ όταν ήμουν μικρός,

είχα ένα μικρό τελετουργικό:

κοίταζα το ταβάνι,

κι ακριβώς δίπλα απ’ τη λάμπα του δωματίου,

φανταζόμουν ένα παράθυρο που έβλεπε στον ουρανό.

Η ΠΤΩΣΗ - Η ΠΡΩΤΗ ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΔΥΜΑ.

 

Ήταν τότε,

στην απαλή δροσιά που διαδέχεται το ρήγμα,

που κατάλαβα:

ο Παράδεισος με έδιωξε όχι με μίσος,

αλλά με σπαραγμό Θεού

που θέλει να μη χαθώ.

Προσωπικός Αριθμός και Εκκλησία

 https://enromiosini.gr/arthrografia/26prosopikos-arithmos-ekklisia/

Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος

 

Η κατάσταση αυτή με τον δυσώνυμο, για τις ατομικές ελευθερίες, αριθμό σε συνδυασμό με την περιρρέουσα διεθνή ατμόσφαιρα που ορέγεται φρέσκου αίματος, μας έχει οδηγήσει όλους σχεδόν σε μια πνευματική και σωματική “κακομοιριά”.

Άνθρωποι μπλεγμένοι και τρομαγμένοι δεν ξέρουν κατά που να πάνε για να αναπαυθούν λίγο και να βρουν την άκρη του κουβαριού μαζί με λίγη παρηγοριά.

Άλλοι πάλι αναλώνονται σε διαδικτυακά “σεργιάνια” που με σιγουριά οδηγούν στον τρόμο, την απελπισία, την μελαγχολία, την ανησυχία.

Αγ. Μελέτιος Αντιοχείας: Ο Ομολογητής της Ορθοδοξίας

https://enromiosini.gr/biografies/26ag-meletios-antiocheias/

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Ο 4ος μ. Χ. αιώνας υπήρξε η πιο κρίσιμη εποχή για τόσο για την Εκκλησία, όσο και για την παγκόσμια ιστορία. Κι’ αυτό διότι οι χρόνοι εκείνοι ήταν η μεταβατική περίοδος από τον παλιό προχριστιανικό κόσμο, στον καινούριο, τον χριστιανικό. Σε αυτή την μετάβαση, η οποία δεν ήταν πάντα ήρεμη, συνέβαλλαν τα μέγιστα οι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος Μελέτιος Επίσκοπος Αντιοχείας.

Ο Σατανάς κάνει την τελευταία έφοδο. Πάντως η τιμωρία θα έλθει…

 https://romioitispolis.gr/o-satanas-kanei-tin-teleytaia-efodo-pantos-i-timoria-tha-elthei/

Γέροντος Φιλόθεου Ζερβάκου

Ακράτητοι είναι οι άνθρωποι και λαός και κλήρος, σαν τα αχαλίνωτα άλογα, τρέχουν εις την αμαρτία – ούτε συλλογίζονται Θεό, θάνατο, κρίση, ανταπόδοση, τίποτε – τίποτε, μόνο για την ύλη, για το σώμα, για τις ηδονές, για τις τιμές. Για την ψυχή, για τον Θεό, για την αρετή; τίποτε. Πολύ ολίγοι είναι εκείνοι που έχουν αληθινά ενδιαφέροντα και ίσως χάριν αυτών των ολίγων κρατεί ο Θεός τον κόσμο.

Το Παιδί που Κολύμπησε Μαζί με τον Θεό. Μια μαρτυρία για την πίστη που γίνεται δύναμη μέσα στα κύματα.

 

Υποσχέθηκε να Βαπτιστεί, Ζητώντας Δύναμη από τον Θεό ενώ Κολυμπούσε 4 ώρες για να σώσει την Οικογένειά του.

Το Αγόρι Που Κολύμπησε Με Τον Θεό: Austin Appelbee.

Ήρωας που θα έπρεπε να είναι πρώτη είδηση σε όλα τα κανάλια και σε όλες τις εφημερίδες και σε όλα τα sites ώστε να βρει μιμητές...

Ο μικρός Δημήτρης με το διορατικό χάρισμα.. (συγκλονιστικό!)

https://www.vimaorthodoxias.gr/theologikos-logos-diafora/o-mikros-dimitris-me-to-dioratiko-charisma/

Διορατικό χάρισμα: Τον Σεπτέμβριο κάποιου έτους στο ογκολογικό τμήμα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ρίου επικρατεί μεγάλη αναστάτωση.

Ο μικρός Δημητράκης ζητούσε επειγόντως τον ιερέα του Νοσοκομείου. Ήθελε οπωσδήποτε να κοινωνήση.

Ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς μοι (Στη θλίψη με ανακούφισες.)

 ΟΤΑΝ ΕΤΣΙ ΤΑ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΚΑΙΡΟΥ ΑΥΤΟΥ ΒΙΟΥ ΟΙ ΣΥΓΚΥΡΙΕΣ, ΩΣΤΕ ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΖΟΦΕΡΑ ΚΑΙ ΕΧΘΡΙΚΑ, ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ, ΣΟΥ ΜΕΝΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΕΙΝΕΙΣ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ ΤΑ ΜΑΤΙΑ, ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΕΡΘΕΙ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΚΑΙ ΛΥΤΡΩΜΟΣ. ΕΩΣ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΕΡΑ ΠΟΥ ΑΝΑΠΝΕΕΙΣ ΛΙΓΟΣΤΟ ΤΟΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ, ΚΑΙ ΣΤΕΝΑ, ΠΟΛΥ ΣΤΕΝΑ, ΣΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΠΟΥ ΦΟΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΧΩΡΟΣ ΟΠΟΥ ΜΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΙΝΕΙΣΑΙ. ΓΙΑ ΑΥΤΟ, ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΧΩΡΟΥ ΑΝΕΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΜΟΦΩΝΑ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΑΝ, ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΑ.

O Άγιος Χαράλαμπος και η σωτηρία των Φιλιατρινών

 https://enromiosini.gr/arthrografia/26ag-charalampos-filiatra/

+ Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη

   Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι κάποιο θαύμα τού Αγίου Χαραλάμπου που συνέβη το 1944.

Στην νοτιοδυτική Πελοπόννησο, στην επαρχία Τριφυλίας, υπάρχει μία γραφική πόλις με 9.000 κατοίκους, τα Φιλιατρά. Πολιούχος της πόλεως είναι ο Αγιος Χα­ράλαμπος, και κάθε χρόνο στις 10 Φεβρουαρίου γίνεται μεγάλο πανηγύρι προς τιμήν του, και κατεβαίνουν σ’ αυ­τό και οι Φιλιατρινοί που μένουν στην Αθήνα.

Σ’ αυτό το πανηγύρι πηγαίνει κάθε χρόνο και ένας ηλικιωμένος Γερμανός, ονόματι Κοντάου, με την οικο­γένειά του. Έρχεται από μακρυά. Και θα έλεγε κανείς: «Τι τού ήρθε, ώστε έτσι στα καλά καθούμενα να ξεκινά από την Γερμανία για ένα τόσο μακρινό ταξείδι»!

Αγ. Βλάσιος: Ο Ανάργυρος Ιατρός και Επίσκοπος του Χριστού

 https://enromiosini.gr/biografies/26ag-vlasios-o-anargyros/

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Οι άγιοι της Εκκλησίας μας είναι οι ζωντανές εικόνες του Θεού. Το «Συνοδικό» της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου επιτάσσει να τιμούνται από τους πιστούς, ως «φίλοι και θεράποντες του Χριστού». Αυτό κάνουν οι πιστοί, τους τιμούν όπως ορίζει η Εκκλησία μας. Ένας από τους τιμώμενους αγίους Της είναι και ο λαοφιλής άγιος Βλάσιος επίσκοπος Σεβάστειας.

Ένας δρόμος κοινός

Μαρτυρία πίστης, μνήμης και ευθύνης — γιατί υπάρχουμε και γιατί σε χρειαζόμαστε

 Η ιστορία του λύχνου και του δρόμου

Θυμάμαι μια νύχτα που προχωρούσα μόνος σε έναν δρόμο παλιό. Δεν ήξερα πού ακριβώς πήγαινα, αλλά ήξερα πως αν στεκόμουν, θα χανόμουν. Ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος· είχε πέτρες, σκόνη και σιωπή. Και γύρω μου, διάσπαρτα, ερείπια από σπίτια που κάποτε είχαν φως.

Στο χέρι κρατούσα έναν μικρό λύχνο. Όχι δυνατό. Ίσα που φώτιζε τα επόμενα δυο βήματα. Στην αρχή δυσανασχέτησα. Ήθελα κάτι μεγαλύτερο, κάτι που να φωτίζει μακριά. Μα όσο προχωρούσα, κατάλαβα πως αν έβλεπα όλον τον δρόμο, ίσως να τρόμαζα και να γύριζα πίσω. Ο λύχνος μου έδινε όσο φως χρειαζόμουν για να συνεχίσω.

ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

7. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (8-14 ΦΕΒ. 2026)

ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Μια ζωή ὀπως την ήθελε έζησε ο άσωτος υιός της πασίγνωστης παραβολής του Χριστού. Με πλήρη αδιαφορία για το θέλημα του πατέρα του ή των άλλων ανθρώπων, πήρε όσα θεωρούσε ότι δικαιωματικά τού ανήκαν και πήγε να κάνει τη ζωή του. Ύψιστο κανόνα του είχε να ζει όπως ακριβώς του αρέσει. Να κάνει ό,τι θέλει. Ο κόσμος όλος ήταν για να υπηρετεί τις δικές του ορέξεις, τις δικές του επιθυμίες, τα δικά του θελήματα και μόνο (Κυριακή του Ασώτου).

Άγιος Χαράλαμπος: O άγιος που δεν φοβήθηκε τον θάνατο

Υπάρχουν άγιοι που δεν μιλούν με πολλά λόγια, αλλά με τη στάση τους απέναντι στον φόβο. Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι ένας από αυτούς. Έζησε σε χρόνια σκληρά, όταν η πίστη στον Χριστό δεν ήταν κοινωνική συνήθεια, αλλά απόφαση ζωής και θανάτου. Ιερέας του Θεού, σε βαθιά γεράματα, κλήθηκε να αρνηθεί Αυτόν που υπηρέτησε σε όλη του τη ζωή. Δεν του ζητήθηκε κάτι περίπλοκο. Μόνο μια λέξη άρνησης. Μόνο μια υποχώρηση. Μόνο λίγη σιωπή. Κι όμως, δεν λύγισε.