https://enromiosini.gr/apodhmos-ellhnismos/i-orthodoxia-os-stoicheio/
Οἱ Ἕλληνες τῆς Διασπορᾶς
Ἀπό τήν Μαρία-Εἰρήνη Αὐγουλᾶ,
(Ἐρευνήτρια, Ἰνστιτοῦτο Ἀθηνῶν
& Ἐπίκουρος Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Central Queensland, Αὐστραλία).
Ἡ συγκεκριμένη μελέτη, μέσα ἀπό συνεντεύξεις ὁμογενῶν τῆς Μελβούρνης σέ βάθος τριῶν γενεῶν, ἀναζητᾶ τά πολιτισμικά στοιχεῖα πού συνδέουν τούς ἀνθρώπους αὐτούς μέ τήν Ἑλλάδα. Οἱ πυλῶνες πού ἐξετάζει εἶναι: ἡ διατήρηση τῆς γλώσσας, ἡ θρησκευτική ταυτότητα καί οἱ πεποιθήσεις γύρω ἀπό τήν ὑγεία. Καταλήγει στό συμπέρασμα πώς ἡ στάση τῶν διαφορετικῶν γενεῶν ἀπέναντι στίς πολιτισμικές σταθερές εἶναι διαφορετική καί ὑφίσταται μετασχηματισμούς. Γιά παράδειγμα οἱ διατροφικές συνήθειες μεταβάλλονται σέ σχέση μέ τήν καθιερωμένη ἑλληνική κουζίνα, ἡ ἀγάπη γιά τόν ἑλληνικό κῆπο δέν διατηρεῖται ἀμείωτη στήν δεύτερη καί τρίτη γενιά, ἡ γνώση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας ὑποχωρεῖ, ὁ δεσμός καί οἱ ἐπισκέψεις στήν πατρίδα γιά τούς νεώτερους γίνονται πιό ἐπιφανειακές (σέ ὁρισμένες περιπτώσεις). Αὐτό πού, ὅμως, παραμένει ἀμετάβλητο εἶναι τό ἐνδιαφέρον γιά τήν διατήρηση τῆς θρησκευτικῆς ταυτότητας καί τήν συμμετοχή στήν ὀρθόδοξη λατρευτική ζωή καί τά μυστήριά της, ὅπως εἶναι ἡ λειτουργία τῆς Κυριακῆς ἢ ἡ νηστεία. Αὐτό τό ὁποῖο ἐπισημαίνεται καί στήν μελέτη εἶναι ὅτι οἱ πρακτικές αὐτές εἶναι τό ἰσχυρότερο ἑνοποιητικό ἐθνοτικό στοιχεῖο τῶν οἰκογενειῶν τῆς ὁμογένειας καί εἶναι ἕνας ἀπό τούς σημαντικώτερους ρόλους πού ἐξυπηρετοῦν. Ὡστόσο, οἱ συνεντευξιαζόμενοι ἀναφέρουν ὅτι δέν τίς υἱοθετοῦν ἁπλᾶ ὡς τοποτηρητές κάποιας «ἀπώτερης» παράδοσης, ἀλλά ὡς συνειδητή ἐπιλογή ψυχοκοινωνικῆς ὑγείας, ἀναγνωρίζοντας τήν ἀξία τῆς ὀρθόδοξης πίστης στήν καθημερινότητά τους.
.jpg)
Τὸ περιοδικὸ Time χρησιμοποίησε πρῶτο τὸν ὅρο «Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος» στὸ τεῦχος τῆς 3ης Νοεμβρίου 1941, πρὶν ἀπὸ τὴν ξαφνικὴ ἐπίθεση τῆς Ἰαπωνίας στὸ Πὲρλ Χάρμπορ ποὺ ἔλαβε χώρα στὶς 7 Δεκεμβρίου 1941. Στὸ τεῦχος τῆς 22ας Μαρτίου 1943 τὸ ἴδιο διάσημο περιοδικὸ χρησιμοποίησε καὶ πάλι τὸν τίτλο «World War III?» ἢ «Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος;», κάνοντας αὐτὴ τὴ φορὰ ἀναφορὰ στὰ λόγια τοῦ τότε ἀντιπροέδρου τῶν ΗΠΑ Χένρι Οὐάλας (1941–1945): «Θὰ ἀποφασίσουμε κάποια στιγμὴ τὸ 1943 ἢ τὸ 1944.. ἂν θὰ φυτέψουμε τοὺς σπόρους τοῦ Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου».
Ὁ Βρετανὸς πρωθυπουργὸς Οὐίνστον Τσώρτσιλ ἀνησυχοῦσε ὅτι, λόγω τοῦ τεράστιου ἀριθμοῦ σοβιετικῶν στρατευμάτων ποὺ στάθμευαν στὴν Εὐρώπη στὸ τέλος τοῦ Β’ΠΠ, ὁ ἀπρόβλεπτος καὶ σκληρὸς Ἰωσὴφ Στάλιν ἀποτελοῦσε μία σοβαρὴ ἀπειλὴ γιὰ τὴν Εὐρώπη. Ἦταν τότε χρονικὰ ὅπου οἱ Ἔνοπλες Δυνάμεις τῆς Βρετανίας συνέταξαν τὸ σχέδιο «Ἀδιανόητη Ἐπιχείρηση», τὸ ὁποῖο θεωρήθηκε ὡς τὸ πρῶτο σχέδιο γιὰ τὸν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κύρια θέση καὶ στόχος τοῦ ἐν λόγω σχεδίου ἦταν «νὰ ἐπιβάλει στὴ Ρωσία τὴ βούληση τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ τῆς Βρετανικῆς Αὐτοκρατορίας».
