Το Πνεύμα το Πυρώδες: Η Φλόγα Που Έγινε Σάρκα Μέσα Μου

 

Από τον Αέτιο στους Πατέρες· από το κάλλος του κόσμου στη συντριβή της καρδιάς — μια εξομολόγηση στο Θεό που καίει και σώζει. Υπάρχουν λόγια που δεν γράφονται· απλώς είναι βίωμα. Δεν προέρχονται από σκέψη, αλλά από πληγή. Δεν είναι άρθρα. Δεν είναι αναρτήσεις. Είναι μαρτυρίες. Είναι κραυγές από κάποιον που περπάτησε στο σκοτάδι και βρήκε μέσα του φως. Αυτό είναι ό,τι ακολουθεί. Όλα όσα περιέχονται σε τούτο το κείμενο γεννήθηκαν από σώμα που υπέφερε, από ψυχή που φώναξε, από καρδιά που δεν άντεξε και κάηκε. Και μέσα απ’ αυτή τη φωτιά, γεννήθηκε η μαρτυρία. Όχι για να πείσει. Αλλά για να συγκαλέσει. Γιατί κάθε άνθρωπος, αν μείνει αρκετά σιωπηλός, κάποια στιγμή ακούει μέσα του μια φωνή που δεν είναι δική του. Μια φωνή που τον καλεί. Που του λέει: «Δεν είσαι μόνος. Δεν τελείωσες. Δεν είναι αυτό όλο.» Κι εγώ, γράφοντας αυτό το κείμενο, δεν έκανα τίποτα άλλο από το να υπακούσω σ’ αυτή τη φωνή. Στήριξα τον λόγο πάνω σε τρεις πυλώνες: – Στο κείμενο του Αέτιου, όπου οι φωνές των αρχαίων φιλόσοφων αναζητούν με σπαραγμό τη θεότητα, – Στην Αγία Γραφή, που δεν είναι βιβλίο αλλά καρδιογράφημα του Θεού, – Στους Πατέρες της Εκκλησίας, που δεν μας μίλησαν για έναν ουράνιο ηθικολόγο, αλλά για έναν Θεό που κατέβηκε και περπάτησε μέσα στη λάσπη μας. Όμως, αν θες να ξέρεις την αλήθεια, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν θα είχε σημασία αν δεν είχε περάσει μέσα από μένα. Το κείμενο αυτό είναι εξομολόγηση. Είναι αυτοβιογραφία ψυχής. Όχι για να διδάξει, αλλά για να καθρεφτίσει. Όποιος το διαβάσει, θα αναγνωρίσει κάτι απ’ τον εαυτό του μέσα του. Όχι επειδή μοιάζουμε, αλλά επειδή όλοι έχουμε μέσα μας το ίδιο ρήγμα. Κι όλοι διψάμε για το ίδιο πράγμα: ένα βλέμμα που να μη μας εγκαταλείπει. Αυτό το βλέμμα βρήκα. Και σε τούτο το κείμενο, το καταγράφω. Μέσα θα βρεις προσευχή, σάρκα, ανάμνηση, φωνή. Θα βρεις τον Χριστό όχι στη θεωρία, αλλά στο αίμα. Όχι στη νομοτέλεια, αλλά στη συγκατάβαση. Θα Τον δεις να γονατίζει δίπλα σου, και να σου λέει: «Δεν σε ντρέπομαι. Δεν σε απορρίπτω. Σε αγαπώ.» Αυτός είναι ο Θεός μου. Γι’ αυτό, αν είσαι έτοιμος, μπες. Όχι για να μάθεις κάτι καινούργιο. Αλλά για να θυμηθείς κάτι αιώνιο. Κάτι που δεν γράφεται με επιχειρήματα, αλλά με δάκρυα. Κι αν στο τέλος πεις κι εσύ μαζί μου: «Δόξα τω Θεώ για όλα», τότε δεν έγραψα μάταια. Αν θες να διαβάσεις όλο το κείμενο αυτού του λόγου, μπορείς να το βρεις στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://www.diktyoellinismou.gr/to-pnevma-to-pyrodes-i-floga-pou-egine-sarka-mesa-mou/ Φλέγων Νηρεύς