ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ
35. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (27 ΟΚΤ.-2 ΝΟΕ. 2024)
Πηγαίνοντας ο Χριστός να αναστήσει την κόρη του Ιαείρου, θεράπευσε καθ’ οδόν και μια γυναίκα που έπασχε από δωδεκαετή αιμορραγία. Η αιμορροούσα (που κατά την παράδοση είναι η αγία Βερονίκη) θεραπεύτηκε αγγίζοντας κρυφά την άκρη από τον χιτώνα του Χριστού (Κυριακή Ζ΄ Λουκά).
Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ευρισκόμενος στις Βρυξέλλες και απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για τις επικρίσεις που δέχεται η κυβέρνηση στο θέμα του συνεχιζόμενου διαλόγου με την Τουρκία, εξανέστη και απάντησε ως εξής: «Διαπιστώνω ότι υπάρχουν πολλές εξαιρετικά ακραίες φωνές στην Ελλάδα από κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά της Ν.Δ., τα οποία περίπου κατηγορούν την κυβέρνηση, εμένα, τον υπουργό Εξωτερικών ότι είμαστε “μειοδότες”, γιατί κάνουμε τι; Γιατί συζητάμε με την Τουρκία; Αναρωτιέμαι: πού ήταν όλοι αυτοί οι υπερπατριώτες όταν εμείς προστατεύαμε τα σύνορα της Ελλάδος στον Έβρο; Πού ήταν όλοι αυτοί οι υπερπατριώτες όταν εμείς επεκτείναμε τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια στο Ιόνιο; Όταν υπογράφαμε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη με την Αίγυπτο, δημιουργώντας κυριαρχικά δικαιώματα με τη βούλα; Πού ήταν όλοι αυτοί οι υπερπατριώτες όταν αγοράζαμε τις Belh@rra, τα Rafale; Όταν κάναμε την παραγγελία για τα F-35;»
https://enromiosini.gr/biografies/24ag-ioannis-monemvasiotis/
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ μονεμβασιώτης γεννήθηκε στίς Γοῦβες τῆς Μονεμβάσιας τό 1758 μ.Χ. Δέν εἶχε ἀδέρφια καί ἑπόμενο ἦταν ἡ ἀγάπη τῶν γονιῶν του νά συγκεντρώνεται σ` αὐτόν. Καθώς μεγάλωνε αὐξανόταν ἡ γνώση καί ἡ ἀρετή του. Ὁ πατέρας τοῦ καταγόταν ἀπό τό Γεράκι καί ἦταν ἐφημέριος στίς Γοῦβες τῆς Μονεμβασίας. Ἡ μητέρα τοῦ ἦταν μιά ἁπλοϊκή γυναῖκα, ἀφοσιωμένη στό σπίτι καί τήν ἀνατροφή τοῦ παιδιοῦ της. Σχολεῖα ἐκεῖνο τόν καιρό δέν ὑπῆρχαν καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης σπούδαζε τή ζωή τοῦ παπᾶ πατέρα του. Ξυπνοῦσε πολύ πρωί γιά τόν ὄρθρο. Ἀκολουθοῦσε πάντα τόν πατέρα του στούς Ἑσπερινούς, μάθαινε νά χτυπάει τίς καμπάνες τῆς ἐκκλησίας, ἔκανε μετάνοιες καί σταυρούς μέ τόν θεοφοβούμενο παπα-Δημήτρη καί τόν βοηθοῦσε στό ψαλτῆρι.
Εξεπλάγησαν ορισμένοι με τον βαθμό κυνικότητας των δηλώσεων της κυρίας Γαβουνέλη, διευθύντριας του περιβόητου ΕΛΙΑΜΕΠ, η οποία μέσα από τη συχνότητα της κρατικής τηλεόρασης συνέκρινε τη διαπραγμάτευση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας με το παζάρι για μερικά κιλά πατάτες στη λαϊκή της γειτονιάς της.
Η έκπληξη παραδόξως προκλήθηκε από την επιστράτευση της ατυχούς αντιπαραβολής και όχι από την καθαυτό αναφορά σε «διαπραγμάτευση κυριαρχικών δικαιωμάτων», που συνιστά σχήμα οξύμωρο για ανεξάρτητο κράτος εν καιρώ ειρήνης. Πλην, όμως, αυτό το αντιφατικό «θεώρημα» περί αναγκαστικής εκχώρησης θαλάσσιας κυριαρχίας στο Αιγαίο ανακλά τη «φιλοσοφία» της συγκεκριμένης «δεξαμενής σκέψεως», η οποία εν πολλοίς καθορίζει και τη νοοτροπία του ενδοτισμού που διέπει την ελληνική διπλωματία, ιδιαίτερα μετά το επεισόδιο των Ιμίων.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ούτε ως φάρσα. Αλλά, μέρες που είναι -η προεδρολογία ανθεί αυτή την εβδομάδα-, αποφάσισα να σας κάνω σήμερα ένα «δώρο»: τη μαρτυρία του Κωνσταντίνου Καραμανλή για τα γεγονότα που οδήγησαν στην επανεκλογή του στο αξίωμα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας τον Μάιο του 1990 με 153 ψήφους.
Από τη μελέτη της (δημοσιεύεται στον τόμο 12Α του αρχείου, σελ. 511-513) φαίνεται ξεκάθαρα πώς συμπεριφερόταν τότε ένας Καραμανλής σε έναν Μητσοτάκη και ένας Μητσοτάκης σε έναν Καραμανλή.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική και απέχει από την πραγματικότητα. Οποιαδήποτε ομοιότητα όμως με την παρακμή της τρέχουσας εποχής και με την κρίση του δημοκρατικού πολιτεύματος και των θεσμών είναι απολύτως επίκαιρη, αληθινή και πραγματική. Ο Εθνάρχης «έβλεπε» 35 χρόνια μπροστά!
«Θυμάται», λοιπόν, ο Καραμανλής:
Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών
Mε ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση υποδεχθήκαμε την ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως για την επίσημη αγιοκατάταξη μιας ευλογημένης και αγιασμένης μορφής του Ορθόδοξου Μοναχισμού, δηλαδή του οσίου και θεοφόρου πατρός Χριστοφόρου, του επονομαζόμενου Παπουλάκου (κατά κόσμον Χρήστου Παναγιωτόπουλου), που υπήρξε ένας φλογερός ιεραπόστολος και διδάσκαλος του Γένους κατά τον 19ο αιώνα, αναπτύσσοντας πλούσια διδακτική και κηρυκτική δράση στην περιοχή κυρίως της Πελοποννήσου. Με ομόφωνη απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου ορίστηκε να τιμάται η αγία μνήμη του στις 18 Ιανουαρίου εκάστου έτους, ημέρα της οσιακής κοιμήσεώς του.
https://enromiosini.gr/biografies/24ag-gerasimos-neos/
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Ο μοναχισμός είναι ένας από τους δύο δρόμους που μπορεί να επιλέξει ο Χριστιανός στην ζωή του, ήτοι τον έγγαμο ή τον άγαμο βίο. Και οι δύο αυτοί δρόμοι είναι για την Εκκλησία μας ισότιμοι και ευλογημένοι, και οδηγούν εξίσου στη θέωση. Ο μοναχισμός είναι μια δυναμική παρουσία στη ζωή της Εκκλησίας μας, τον οποίο αγίασαν αμέτρητα πλήθη οσίων, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια. Ένας από τους πολυάριθμους αγίους μοναχούς είναι και ο άγιος Γεράσιμος, ο Νέος Ασκητής, ο οποίος αναδείχτηκε ως μια από τις σπουδαιότερες μοναστικές μορφές των νεωτέρων χρόνων, εφάμιλλος των μεγάλων μοναχών της αρχαίας Εκκλησίας.
Δελτίο Τύπου 18.10.2024Τι είναι πατριωτισμός |
Οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού για πατριώτες «της φακής» προσβάλλουν τον μέσο Έλληνα που ανησυχεί για την εξέλιξη των εθνικών μας θεμάτων.
Πατριωτισμός είναι να βάζεις το συμφέρον της πατρίδας σου πιο πάνω από το κομματικό και προσωπικό συμφέρον, την συμμαχική αλληλεγγύη, τις «συστάσεις» των ξένων, την εξυπηρέτηση οικονομικών συμφερόντων, αλλά και ομάδων πίεσης τύπου ΛΟΑΤΚΙ+.
Πατριωτισμός δεν είναι να χρηματοδοτείς και να συμβουλεύεσαι το ΕΛΙΑΜΕΠ, που προωθεί αντεθνικές θέσεις και θέτει θέματα κυριαρχίας σε διαπραγματεύσεις. |
Δευτέρα 21/10/24, 7μμ στο Monk (Καρόρη 4, Μοναστηράκι)
https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2024/10/blog-post_506.html
