
ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
Οι αδελφοί μας και φίλοι είναι πανταχού έτοιμοι, οι Σέρβοι, οι Σουλιώται, και όλη η Ηπειρος, οπλοφορούντες μας περιμένωσιν· ας ενωθώμεν λοιπόν με Ενθουσιασμόν! η Πατρίς μάς προσκαλεί!

Ο 19ος αιώνας μας προικοδότησε έναν ακόμα ορισμό για το έθνος. Αυτόν του αμιγώς πολιτικού έθνους που βασίζεται στο νομικό συμβόλαιο και στην ρήξη με το πολιτισμικό παρελθόν. Πιο πριν είχαμε τα γλωσσικά έθνη αλλά και το ευρύτερο, το πολύγλωσσο, που δεν ήταν άλλο από το οικουμενικό-χριστιανικό, εφόσον το βασικό στοιχείο που συγκροτούσε το κράτος ήταν η χριστιανική πίστη. Με την άλωση του 1453 και το δυτικό σχίσμα που ακολούθησε, η χριστιανική ενότητα στη μεν Δύση υπέστη σοβαρό πλήγμα, στην δε Ανατολή διατηρήθηκε εντός της μουσουλμανικής αυτοκρατορίας.
