Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2014

Το όνομα της Μακεδονίας, ο Ανδρέας Παπανδρέου, η απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992, η παράνομη «ενδιάμεση συμφωνία» του 1995, ο Σαμαράς και ο Ε. Βενιζέλος. (Πολίτη Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου)

Το όνομα της Μακεδονίας, ο Ανδρέας Παπανδρέου, η απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992, η παράνομη «ενδιάμεση συμφωνία» του 1995, ο Σαμαράς και ο Ε. Βενιζέλος.

Μεγάλος ο τίτλος του σχολίου αλλά μεγάλο το εθνικό θέμα και μεγάλη η πολιτική απάτη. Τα γράφω χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρόκειται να ενδιαφερθεί κανείς να πει ή να γράψει κάτι στο σάπιο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα. Έχουμε λοιπόν και λέμε: 1. Στις 14 Σεπτεμβρίου ανήρτησα από τούτο το χώρο το σχόλιό μου για το πώς και πού υπογράφτηκε η ανθελληνική «ενδιάμεση Συμφωνία» του 1995 ανάμεσα στο ‘’Πρώτο Μέρος’’ - που ήταν η Ελλάδα - και στο ‘’Δεύτερο Μέρος’’ – που ήταν τα Σκόπια. Θυμίζω ότι πρωταγωνιστές εκείνης της κατάπτυστης συμφωνίας ήταν η αξιότιμος κυρία Μιμή Παπανδρέου και ο Αμερικάνος Υφυπουργός Εξωτερικών Ρ. Χόλμπραουκ, ο οποίος συνέταξε τη σχετική ανακαίνιση στο αυτοκίνητο που τον μετέφερε από το αεροδρόμιο στο «κωλόσπιτο» της οδού Αγράμπελης, όπου διέμενε ο άρρωστος τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου. Το γεγονός δεν έθιξε την εθνική υπερηφάνεια κανενός Έλληνα! 2. Στο σχόλιό μου εκείνο παρέλειψα να σημειώσω ένα ουσιαστικό ζήτημα συνταγματικής τάξεως. Δεν έγραψα δηλ. ότι αυτοί οι καταραμένη συμφωνία ήταν και ανυπόστατη αφού δεν ψηφίστηκε από τη βουλή των Ελλήνων (ας την πω «βουλή» για λόγους επικοινωνίας). Ως οικονομική και Εθνική Συνθήκη θα έπρεπε να επικυρωθεί και από τη βουλή για να αποκτήσει νομική ισχύ, σύμφωνα με το άρθρο 36 παραγρ. 2 του Συντάγματος και του άρθρου 28. Όμως αυτή η επικύρωση δεν έγινε και συνεπώς υπήρξε νομικά ανυπόστατη εξαρχής. Ένας διακεκριμένος νομικός εκτός και αυτός του σάπιου συστήματος, ο Φώτης Κανελλόπουλος, ανακάλυψε την παρανομία και με ένα σύντομο νομικό του κείμενο - αίτηση στον πρόεδρο της βουλής, με ημερομηνία 29/03/2010 ζητούσε να πληροφορηθεί αν η εν λόγω συμφωνία επικυρώθηκε από το Σώμα. Η προϊσταμένη της διεύθυνσης Νομοθετικού Έργου της Βουλής, με «εντολή του Προέδρου» δίνει την εξής απάντηση (Α.Π. 1386/31-Μαρτίου 2010), την οποία κοινοποιεί και στον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας Τύπου Ελλάδος Γ. Καραβία: «σε απάντηση του από 29/03/2010 εγγράφουσας σας γνωρίζουμε ότι… η «Ενδιάμεση Συμφωνία» Ελλάδος - Σκοπίων του έτους 1995 δεν έχει επικυρωθεί από τη βουλή των Ελλήνων».

Μετά από αυτή την απάντηση πολύ σωστά ο νομομαθής και μαχητής Φώτης Κανελλόπουλος διακηρύσσει ότι η «ενδιάμεση συμφωνία» είναι παντελώς άκυρη και «ανύπαρκτη», σε κείμενό του, το οποίο δημοσιεύθηκε και στην εφ. «Το Παρόν», την 18/12/2011 (τα σχετικά εις χείρας μου). 3. Στις 18 Φεβρουαρίου 1992, έγινε η πρώτη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, υπό την προεδρία του Κων/νου Καραμανλή και ακολούθησε η δεύτερη στις 13 Απριλίου 1992. Ιδού όμως τι έγραφε την προηγούμενη της συσκέψεως ο τότε υπουργός Εξωτερικών - και νυν πρωθυπουργός Κ. Αντώνης Σαμαράς καταθέτοντας έγγραφες προτάσεις επτά σημείων για το όνομα. Σ’ ένα απ’ αυτά, ο τέως πατριώτης έγραφε: το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών να εκδώσει ανακοίνωση «η οποία να προβλέπει κατά τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι το όνομα της Μακεδονίας είναι αδιαπραγμάτευτο υπό οιανδήποτε μορφή». 4. Αμέσως μετά τη σύσκεψη, εκδίδεται ανακοίνωση της απόφασης, των πολιτικών αρχηγών, η οποία έλεγε τα εξής «Σχετικά με το θέμα των Σκοπίων η πολιτική ηγεσία της χώρας - με εξαίρεση του Κ.Κ.Ε. – συμφώνησε ότι η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνο όταν τηρηθούν και οι τρείς όροι που έθεσε η Ε.Ο.Κ. στις 16 Δεκεμβρίου 1991 με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του Κράτους αυτού δεν θα υπάρξει η λέξη Μακεδονία». Όλα, λοιπόν, τα κόμματα πλην Κ.Κ.Ε. δεσμεύτηκαν να μην αναγνωρίσουν τα Σκόπια αν στο όνομά τους θα υπάρχει η λέξη Μακεδονία δηλαδή απέκλεισε και την Άνω Μακεδονία και τη Βόρεια Μακεδονία. Στη σύσκεψη εκείνη μετείχαν και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ και το Κ.Κ.Ε. εσωτερικού – Συνασπισμού – ΣΥΡΙΖΑ. 5. Ένθερμος υποστηρικτής αυτής της απόφασης και ανυποχώρητος κήρυκας του αποκλεισμού του ονόματος των Σκοπίων από οποιαδήποτε αναφορά στην Μακεδονία και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Διακήρυσσε: «…Επιθυμώ να επαναλάβω την απόφασή μας, να μην αναγνωρίσουμε το κράτος αυτό με όνομα, που να περιέχει τη λέξη Μακεδονία ή παράγωγά της». Τα ίδια έλεγε και η διαβόητη «διακήρυξη της 3^ης Σεπτέμβρη». Έλεγε ο «χαρισματικός» Παπανδρέου: από το βήμα της βουλής: «…το όνομα Μακεδονία είναι ούτως ή άλλως όχημα αλυτρωτισμού… η λέξη «Μακεδονία» είναι η πηγή του προβλήματος είναι το πρόβλημα» (αγόρευση της 27/03/1993). Τα πάντα ξεχάστηκαν και η μνήμη του «κυρίαρχου» λαού έγινε ατμός! (Τα παρατιθέμενα κείμενα είναι από το έργο μου: «Το χρονικό της εθνικής μειοδοσίας του ονόματος της Μακεδονίας – 1990 έως 2005», εκδ. «Γεωργιάδης», Αθήνα 2005, σελ. 14, 28-30). Το κακό με τους Έλληνες που μιλούν για τα πάντα εκ του προχείρου είναι ότι έχουν «γνώμη» χωρίς να ξέρουν! Λες και η «γνώμη» είναι κωλοτρυπίδα!!! Θέλει πόνο και μόχθο και χρήμα και θυσίες η γνώση - γνώμη.

Προχωρώ:

Το θέμα το επαναφέρω από όσα αντεθνικά είπε και έπραξε ο υπουργός των εξωτερικών Ε. Βενιζέλος, με την έγκριση του Αντώνη Σαμαρά, στην ομιλία του στον Ο.Η.Ε., στις αρχές Σεπτεμβρίου. Το σάπιο πολιτικό σύστημα έπνιξε το θέμα. Το ανέδειξε ο ερευνητής – δημοσιογράφος Ανδρέας Μαζαράκης στο ραδιόφωνο «Παραπολιτικά» από δημοσίευμα της εφ. «Δημοκρατία» σε δύο πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα (29 και 30 Σεπτεμβρίου). Να, οι τίτλοι της εφημερίδας: «Πάει και το όνομα Μακεδονία» - «Τα Σκόπια Μακεδονία - δεν το ξέρατε; - απίστευτο θράσος από το Υπουργείο των Εξωτερικών», (μετά φωτογραφιών του…σοσιαλιστή υπουργού). Ο συγκυβερνήτης – και συνεκροθάφτης της Ελλάδος και του λαού της – κ. Βενιζέλος εκδίδει οργίλη ανακοίνωση στην κριτική της εφημερίδας, κάνοντας λόγο για «ορισμένους ακραίους κύκλους που παριστάνουν τον ανήξερο ότι…η θέση της Ελλάδος υπέρ ενός σύνθετου ονόματος με γεωγραφικό προσδιορισμό για κάθε χρήση, εσωτερικά και διεθνώς έχει διαμορφωθεί εδώ και πολλά χρόνια…» (βλ. το πλήρες κείμενό της στη «Δημοκρατία», της 30 Σεπτεμβρίου, σελ. 11). Δύο ερωτήματα για τον ΥΠΕΞ:

Πρώτο: πως διαμορφώθηκε αυτή η πολιτική και από ποιόν;

Δεύτερο: όσοι αναφέρθηκαν προηγούμενα «είναι ακραίοι;» Κ. Καραμανλής - Α. Παπανδρέου – «Διακήρυξη 3^ης Σεπτέμβρη» και σύμπασα η Αριστερά, πλην ΚΚΕ, «είναι ακραίοι». Αν να γιατί ο ίδιος υπηρέτησε αυτή την πολιτική επί δεκαετίες και δεν παραιτήθηκε; Όσο για τον νυν πρωθυπουργό και τέως εθνικό λιοντάρι θα έλεγα ότι παίρνει βραβείο στις εθνικές κωλοτούμπες. Αυτή είναι η Ελλάς. Αυτοί οι πολιτικοί της. Αυτός ο λαός της! Ένα κράμα πολιτικής σήψης.

Αθήνα 14/10/2014

Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου

(Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων)

-Για επικοινωνία πατήστε το λινκ της επιτροπής.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερα

θέματα, μπορεί να επισκεφθεί την ιστοσελίδα της Επιτροπής. (http://ethnikonthematon.blogspot.gr)

Μια εξήγηση του γράφοντος

Γράφω: Για να υπενθυμίζω στους εναλλασόμενους εξουσιαστές ότι δεν είμαι πολιτικός Αυστραλοπίθηκος.

Για να θυμίζω τη μνήμη εκείνων που θυσιάστηκαν άδικα για την Ελλάδα, που πρόδωσαν οι σύγχρονοι Εφιάλτες. Γιατί η σιωπή σημαίνει συνενοχή και έγκριση.

Πολίτης Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου

Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2014

Πῶς συγκλίνουν καί ὁλοκληρώνονται οἱ προφητεῖες πού μιλοῦν γιά τά γεγονότα ἀπό τόν Ἅγιο Κοσμᾶ τόν Αἰτωλό μέχρι τούς γέροντες Παϊσιο καί Ἰωσήφ Βατοπεδινό. (video)

http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2014/10/blog-post_709.html

Συγκλονιστική ομιλία του Διονύση Μακρή με στοιχεία και αποκαλύψεις.

Το καντήλι του Σουλτάνου στην Αγιορείτικη εικόνα της Αγίας Αννας και η ιστορία του

http://www.agioritikovima.gr/thlogos/item/45067-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CE%BB%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BB%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85

Η Αγία Άννα θεωρείται η προστάτης των παιδιών και της μητρότητος. Πολλές είναι οι αφηγήσεις των μοναχών της Σκήτης για ζευγάρια που είχαν χάσει κάθε ελπίδα τεκνοποίησης και έγιναν γονείς με τη βοήθεια της Αγίας Άννης, όταν με ευλάβεια και πίστη κατέφυγαν σ’ αυτήν και ζήτησαν τη βοήθειά της.

Χαρακτηριστική είναι η παρακάτω αφήγηση:
Ο Σουλτάνος της Λήμνου δεν μπορούσε ν’ αποκτήσει παιδί και για το λόγο αυτό ήταν πολύ στεναχωρημένος. Άκουσε από τους κατοίκους του νησιού, που επισκέπτοντο το Άγιον Όρος και τη σκήτη της Αγίας Άννης, για τα θαύματα της μητέρας της Παναγίας και τη βοήθεια που αυτή προσέφερε στα άτεκνα ζευγάρια, προκειμένου αυτά να αποκτήσουν παιδί. Πείσθηκε από τις ιστορίες που κυκλοφορούσαν και για το λόγο αυτό έστειλε με κάποιους προσκυνητές δώρα στη Σκήτη, στη χάρη της Αγίας Άννης και ζήτησε να του φέρουν λάδι και αγίασμα της Αγίας. Οι χριστιανοί, επειδή ο Σουλτάνος ήτο αλλόθρησκος, πέταξαν τα δώρα και δεν του έφεραν τίποτα. Ο Σουλτάνος επέμενε και έστειλε πάλι δώρα στη χάρη της Αγίας και ζήτησε πάλι να του φέρουν αγίασμα και λάδι και μάλιστα απείλησε τους προσκυνητές με αυστηρές κυρώσεις, σε περίπτωση που δεν του τα φέρουν.
Οι μοναχοί της Σκήτης, επειδή ο Σουλτάνος δεν ήτο χριστιανός και υπό το βάρος της απειλής, του έστειλαν πόσιμο νερό και όχι αγίασμα και κοινό λάδι. Η Αγία Άννα, λόγω της πίστεως και επιμονής του Σουλτάνου, τον βοήθησε και απέκτησε ένα υγιέστατο παιδί και αυτός από ευγνωμοσύνη εδώρησε στη χάρη της Αγίας το κανδήλι που φαίνεται στην εικόνα παρακάτω, το οποίο είχε τάξει και επειδή ο κατασκευαστής έκλεψε μέρος του πολύτιμου υλικού, ο Σουλτάνος προσέθεσε στο κάτω μέρος, το αυγό που φαίνεται, ώστε το τάμα να είναι πλήρες.

Η Αγία Τράπεζα στις φλόγες! (συγκλονιστικό, θαυμαστό περιστατικό!)

http://www.agioritikovima.gr/perizois/item/45068-%CE%B7-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%86%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B5%CF%82

Τον περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ’ αφανής λευίτης, ο π. ‘Ιωάννης. Ήταν έγγαμος, οικογενειάρχης, από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας.
Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια, ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία.

Στη Θεία Λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς.
Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού ή κατάνυξή του κορυφωνόταν. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε…» όσο πιο αργά μπορούσαν, άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε, δέκα, δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο. ‘Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε ή έξι φορές.
Τελικά, πλησίασαν κάποτε τούς επιτρόπους και τούς είπαν το πρόβλημά τους. ‘Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό.
Πάτερ ‘Ιωάννη, συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. δεν μπορείς νά λες πιο σύντομα την ευχή, για νά μη γίνεται χασμωδία;
-Πώς θα γίνει αυτό;
ΕΊναι εύκολο. Έκεί πού είσαι πεσμένος μπρούμυτα, νά σηκώνεσαι, νά σταυρώνεις τα τίμια Δώρα, νά λες την ευχή και νά τελειώνεις. την ευχή τη γνωρίζω, ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα, αλλά δεν μπορώ. Γιατί δεν μπορείς, πάτερ; Συγχώρεσέ μας, αλλά δεν εΊναι δύσκολο!
Αυτό δεν εξαρτάται από μένα, απάντησε ο π. ‘Ιωάννης. Μόλις αρχίσω νά διαβάζω την ευχή, ή άγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά πού φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος.
‘Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για νά σφραγίσω τα τίμια Δώρα. με πιάνει φόβος και τρόμος. δεν ξέρω τι νά κάνω.
Πέφτω τότε στο έδαφος, κλαίω, αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο νά παραμερίσει τις φλόγες για νά συνεχίσω.
Ύστερα σηκώνω τα μάτια. Αν έχουν χαθεί οι φλόγες, σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα.
Αν. όχι, τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι νά σβήσει ή φωτιά η νά βρεθεί άλλος τρόπος
πού θα μου επιτρέψει νά μην καώ.
Πότε-πότε σβήνει ή φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν ο ‘Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα, όπότε κάνω το τόλμημα, πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. ,
‘Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. Γι’ αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά, που περπατούσαν ώρες για νά φτάσουν. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας, το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους, λες και κάποιος είχε ρίξει νερό!
Από το βιβλίο: ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

Ευαγγέλιο!

http://www.agioritikovima.gr/thlogos/item/45058-%CE%B5%CF%85%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%AD%CE%BB%CE%B9%CE%BF

Προκειμένου να εκπληρώσετε τις εντολές του Χριστού, θα πρέπει να τις γνωρίζετε. Αυτές αναφέρονται στα Ευαγγέλια.
Διαβάζετε το Άγιο Ευαγγέλιο, εμβαθύνετε στο πνεύμα του, κάνετέ το κανόνα της ζωής σας, το βιβλίο που θα έχετε στο προσκέφαλό σας. Σε κάθε σας ενέργεια και ζήτημα της ζωής σας, να ενεργείτε σύμφωνα με τις διδαχές του Ευαγγελίου. Αυτό είναι το μοναδικό φως της ζωής μας.

Τι εξαίσια λόγια εμπεριέχονται στο Ευαγγέλιο… Όποιο άλλο βιβλίο και να πιάσεις στα χέρια σου, ακόμα και του καλύτερου συγγραφέα, αν το διαβάσεις και το ξαναδιαβάσεις, μπορεί να το βαρεθείς. Ενώ το Ευαγγέλιο, όσο περισσότερο το διαβάζεις, τόσο μεγαλύτερη ανακούφιση αισθάνεσαι μαζί με κάθε είδους καλά αισθήματα.
ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΩΝ

Συνιστώ να διαβάζεις συχνότερα και επί μακράν το Ευαγγέλιο, ιδίως αυτό του Ιωάννη. Να το διαβάζεις έτσι ώστε να το ακούν τα αφτιά σου? είτε καταλαβαίνεις είτε όχι, εσύ διάβαζε. Ο ευλογημένος λόγος του Ευαγγελίου θα έχει τη δύναμη να διώξει τη θλίψη και τη μελαγχολία και να σε ηρεμήσει. Διάβαζέ το μόνον όσο γίνεται συχνότερα και για όσο γίνεται μεγαλύτερο διάστημα.
ΟΣΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Πηγή: «ΟΠΟΥ ΘΕΟΣ, ΓΑΛΗΝΗ
Πνευματικές παραινέσεις
Των Γερόντων της Όπτινα»

Δ.Παναγόπουλος: Θα παίξουμε ένα ρόλο (οι Έλληνες) και μάλιστα λείαν συντόμως.

http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2014/10/blog-post_539.html

Θα αδειάσει η πατρίδα μας απ΄ολα τα φρούτα...

σχόλιο G.B : O Παναγόπουλος πίστευε εις τον ιστορικό ρόλο που διεδραμάτισε, διαδραματίζει και θα διαδραματίσει, η Ελλάς και ο Ελληνισμός ως όργανο της Θείας Χάριτος...
εις την διάδοσην της ανοθεύτου χριστιανικής αληθείας επι παγκοσμίου επιπέδου. Και δια να αποφύγουμε τυχόν πάλιν παρεξηγήσεις, δεν ητο οπαδός του πολυθρύλητου ελληνοχριστιανικού πολιτισμού, όστις επιχειρεί να συνθέσει επι ίσοις όροις το ευαγγέλιον και την άρχαιαν ελληνική σοφία. Έβλεπε, όμως εις το προσωπο του Ελληνισμού τον νεον Ισραήλ της Χάριτος και δεν έπαυε προφητικά να του υπενθύμιζει την βαρειάν πνευματική κληρονομιά και ιστορική ευθύνη του.

Δημήτριος Παναγόπουλος

(...) Εμείς σαν Έλληνες πρέπει να κολακευόμεθα δίοτι εγεννήθημεν Έλληνες. Διότι μας ενεπιστεύθη αυτή η κληρονομιά της γνώσης και της πίστεως.

(...) Εμείς σήμερα θα παίξουμε ένα ρόλο και μάλιστα λείαν συντόμως. Όλοι θα καθαρισθούν θα πάνε στην θέση των. Θα αδειάσει η πατρίδα μας απ΄ολα τα φρούτα....μα κουμουνισμός λέγεται ,μα αθεϊσμος λέγεται, μα, μα, μα...θα αδειάσει η πατρίδα μας. Θα μείνουνε καθαρόαιμοι Έλληνες. Με γλώσσαν ελληνική, με ήθη και έθιμα ελληνικά, και με πίστην ορθόδοξον.Και με βάση αυτούς, θα διαδώσει το Ευαγγέλιο ο Χριστός στις μυρμηγκιές αυτές που υπάρχουν κάτω .... οκτακοσαριές εκατομμύρια που περιμένουν τον ευαγγελισμό. Δεν έχουν ακούσει περί Χριστού. Εμείς θα τον παίξουμε τον ρόλο αυτό. Χάρη στους ανθρώπους που ειθε να το καταλάβουν και να το πιστέψουν.

Είναι μερικοί άθεοι και μερικοί κοιλιόδουλοι και τρώνε για να μην παρεξηγηθούν, και λενε του Χριστού τράβα έξω γιατί έχουμε κόσμο. Χίλια δυο άλλα πράγματα. Ντρέπονται να κάνουν παιδιά γιατί τους κατηγορούν στο γραφείο. Τι να σας πω ;
Όλοι αυτοί θα φύγουν απο τη μέση. Θα τιναχθεί σήμερα ο κόσμος όπως τινάζεται η ελιά. Και θα μείνουν ορισμένες ελιές επάνω. Όπως έχει δει ο προφήτης την κατάσταση αυτή, έτσι είναι σήμερα. Πάντοτε την ράβδιζε την ανθρωπότητα ο Θεός

Νεαρός έπεσε σε κώμα μετά από ατύχημα και συνήλθε από θαύμα του Πανορμίτη!

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2014/10/blog-post_13.html

Η διήγηση προέρχεται από επιστολή προς τη Μονή, του Κυρίου Σωτηρίου Λιμνιάτη

Το Μεγάλο Σάββατο του 1961 ο αδερφός μου τράκαρε στον εθνικό δρόμο Άργους-Τριπόλεως, στο συνοικισμό “Κολοκοτρώνη” και τραυμάτισε σοβαρά ένα παλικάρι, τον Ιωάννη Φ… που ζούσε εκεί. Τον μεταφέραμε αμέσως στο Γενικό Νοσοκομείο Τριπόλεως, με σπασμένα πόδια και κάταγμα της βάσεως του κρανίου. Η κατάστασή του ήταν δραματική. Την άλλη μέρα που πήγα να τον δω, βρισκόταν σε κώμα. Έφυγα πολύ λυπημένος για το γεγονός, αλλά δεν ήξερα τί μπορώ να κάνω για να βοηθήσω τον νεαρό τραυματία.

Τότε θυμήθηκα ότι, πριν από ένα χρόνο είχαμε πάει γαμήλιο ταξίδι με την σύζυγό μου στην Ρόδο, παρατηρήσαμε στο λιμάνι πολύ κόσμο, που πήγαινε στον Πανορμίτη της Σύμης. Μέσα σε αυτούς, είδαμε και μια γριούλα, που βαστούσε μια γλάστρα με βασιλικό.

Από περιέργεια την ρώτησα που την πήγαινε και μου είπε “Την έχω τάξιμο στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, ότι ζητήσεις ο Πανορμίτης θα στο δώσει”. ‘Ετσι λοιπόν, επικαλέστηκα την Χάρη Του και είπα “Σώσε τον Αρχάγγελε Μιχαήλ και εγώ θα σου φέρω μια λαμπάδα αγορασμένη από την Τρίπολη, όσο και το ύψος του”.

Ο Γιάννης ήταν σε κώμα εικοσιδύο μέρες, χωρίς να παρουσιάζει καμία βελτίωση. Οι γιατροί είπαν ότι τελειώνει και πήγε η μητέρα του να του κλείσει τα μάτια. Ειδοποιηθήκαμε και μεις από την οικογένειά του και επίσης ειδοποίησαν και το γραφείο τελετών.

Όλη νύχτα προσευχόμουν στον Αρχάγγελο για να τον σώσει. Το επόμενο πρωί, έκπληκτοι όλοι αντιλήφθηκαν ότι ο Γιάννης άρχισε να συνέρχεται. Κάλεσαν μάλιστα και τον αρχίατρο της στρατιωτικής πτέρυγας, για να δει το θαύμα. Εκείνος έστειλε το νοσοκόμο για να φέρει το ειδικό μηχάνημα που τραβά τα φλέμματα. Όταν ελευθέρωσαν την αναπνευστική οδό, ο Γιάννης άνοιξε τα μάτια. Την άλλη μέρα το πρωί, τον μετέφεραν με ασθενοφόρο στην Αθήνα στο νοσοκομείο “Άγιος Σάββας”, όπου χρειάστηκε έξι ολόκληρους μήνες νοσηλείας για να γίνει εντελώς καλά.

Πέρασε ένα διάστημα και θυμήθηκα ότι έπρεπε να εκπληρώσω το τάξιμό μου στον Πανορμίτη. Η ευκαιρία μου δόθηκε τον δεκαπενταύγουστο επιστρέφοντας από την Μονή της Παναγίας της Νεστάνης, λίγο έξω από την Τρίπολη. Φεύγοντας την επόμενη ημέρα για το Άργος, επισκέφθηκα την μητέρα μου στην Τρίπολη και της είπα: “Ας πάρουμε την λαμπάδα που έχω τάξει στον Πανορμίτη, μήπως και μας αξιώσει να πάμε φέτος στη Χάρη Του”. Πήγαμε λοιπόν σε ένα κηροπλαστείο εκεί κοντά και ζήτησα μια λαμπάδα. Την παίρνω αμήχανα και προσπαθώ να υπολογίσω το ύψος που έπρεπε να ‘χει. Την ώρα ακριβώς εκείνη, με χτυπά κάποιος ελαφρά στην πλάτη. Γυρίζω και τί να δω; Βλέπω τον Γιάννη. Η δύναμις του Αρχαγγέλου, τον έστειλε εκεί για να μετρήσω την λαμπάδα στο δικό του ύψος!!!

Τελικά με αξίωσε και πήγα στην Μονή Του στη Σύμη εκείνη τη χρονιά, την ημέρα της Εορτής Του και εκπλήρωσα το τάμα μου. Ο Γιάννης στην συνέχεια παντρεύτηκε, απέκτησε δύο παιδιά και ζει μέχρι σήμερα στην Τρίπολη. Από τότε τον ονομάζουν Λάζαρο της Τρίπολης.

ΠΗΓΗ: ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΡΜΙΤΗ

thavmatapanormiti.blogspot.gr/

Τί έλεγε ο Θουκυδίδης για περιόδους κρίσης όπως η σημερινή - Eπίκαιρο

http://eleftheroiellines.blogspot.gr/2014/10/e.html

Κάντε τον κόπο να διαβάσατε το παρακάτω απόσπασμα του Θουκυδίδη και δείτε πόσο αναλυτικοί και σκεπτόμενοι ήταν οι άνθρωποι.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ
Βιβλίο 3. Κεφάλαιο 82
Για όσα έγιναν, γίνονται και θα γίνουν…

1. Σ’ αυτές τις ακρότητες έφτασε ο εμφύλιος πόλεμος και προκάλεσε μεγάλη εντύπωση, γιατί ήταν ο πρώτος που έγινε. Αργότερα μπορεί να πη κανείς ότι ολόκληρος ο Ελληνισμός συνταράχτηκε, γιατί παντού σημειώθηκαν εμφύλιοι σπαραγμοί. Οι δημοκρατικοί καλούσαν τους Αθηναίους να τους βοηθήσουν και οι ολιγαρχικοί τους Λακεδαιμόνιους. όσο διαρκούσε η ειρήνη δεν είχαν ούτε πρόφαση, αλλά ούτε και την διάθεση να τους καλέσουν για βοήθεια. Με τον πόλεμο, όμως καθεμιά από τις αντίπαλες πολιτικές παρατάξεις μπορούσε εύκολα να βρη ευκαιρία να προκαλέση εξωτερική επέμβαση για να καταστρέψη τους αντιπάλους της και να ενισχυθή η ίδια για ν’ ανατρέψη το πολίτευμα.

2. Οι εμφύλιες συγκρούσεις έφεραν μεγάλες κι αμέτρητες συμφορές στις πολιτείες, συμφορές που γίνονται και θα γίνωνται πάντα όσο δεν αλλάζει η φύση του ανθρώπου, συμφορές που μπορεί να είναι βαρύτερες ή ελαφρότερες κι έχουν διαφορετική μορφή ανάλογα με τις περιστάσεις. Σε καιρό ειρήνης και όταν ευημερή ο κόσμος και οι πολιτείες, οι άνθρωποι είναι ήρεμοι γιατί δεν τους πιέζουν ανάγκες φοβερές. Αλλ’ όταν έρθη ο πόλεμος που φέρνει στους ανθρώπους την καθημερινή στέρηση, γίνεται δάσκαλος της βίας κι ερεθίζει τα πνεύματα του πλήθους σύμφωνα με τις καταστάσεις που δημιουργεί.

3. Ο εμφύλιος πόλεμος, λοιπόν, μεταδόθηκε από πολιτεία σε πολιτεία. Κι όσες πολιτείες έμειναν τελευταίες, έχοντας μάθει τι είχε γίνει αλλού, προσπαθούσαν να υπερβάλουν σ’ επινοητικότητα, σε ύπουλα μέσα και σε ανήκουστες εκδικήσεις.

4. Για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων. Η παράλογη τόλμη θεωρήθηκε ανδρεία και αφοσίωση στο κόμμα, η προσωπική διστακτικότητα θεωρήθηκε δειλία που κρύβεται πίσω από εύλογες προφάσεις και η σωφροσύνη προσωπίδα της ανανδρείας. Η παραφορά θεωρήθηκε ανδρική αρετή, ενώ η τάση να εξετάζωνται προσεκτικά όλες οι όψεις ενός ζητήματος θεωρήθηκε πρόφαση για υπεκφυγή.

5. Όποιος ήταν έξαλλος γινόταν ξακουστός, ενώ όποιος έφερνε αντιρρήσεις γινόταν ύποπτος. Όποιον επινοούσε κανένα τέχνασμα και πετύχαινε, τον θεωρούσαν σπουδαίο, κι όταν υποψιαζόταν σύγκαιρα και φανέρωνε τα σχέδια του αντιπάλου, τον θεωρούσαν ακόμα πιο σπουδαίο. Ενώ όποιος ήταν αρκετά προνοητικός, ώστε να μην χρειαστούν τέτοια μέσα, θεωρούσαν ότι διαλύει το κόμμα και ότι είναι τρομοκρατημένος από την αντίπαλη παράταξη. Με μια λέξη, όποιος πρόφταινε να κάνη κακό πριν από τον άλλον, ήταν άξιος επαίνου, καθώς κι εκείνος που παρακινούσε στο κακό όποιον δεν είχε σκεφτεί να το κάνη.

6. Αλλά και η συγγένεια θεωρήθηκε χαλαρότερος δεσμός από την κομματική αλληλεγγύη, γιατί οι ομοϊδεάτες ήσαν έτοιμοι να επιχειρήσουν οτιδήποτε, χωρίς δισταγμό, και τούτο επειδή τα κόμματα δεν σχηματίστηκαν για να επιδιώξουν κοινή ωφέλεια με νόμιμα μέσα, αλλά, αντίθετα, για να ικανοποιήσουν την πλεονεξία τους παρανομώντας. Και η μεταξύ τους αλληλεγγύη βασιζόταν περισσότερο στην συνενοχή τους παρά στους όρκους τους στους θεούς.

7. Τις εύλογες προτάσεις των αντιπάλων τις δέχονταν με υστεροβουλία και όχι με ειλικρίνεια για να φυλαχτούν από ένα κακό αν οι άλλοι ήταν πιο δυνατοί. Και προτιμούσαν να εκδικηθούν για κάποιο κακό αντί να προσπαθήσουν να μην το πάθουν. Όταν έκαναν όρκους για κάποια συμφιλίωση, τους κρατούσαν τόσο μόνο όσο δεν είχαν την δύναμη να τους καταπατήσουν, μη έχοντας να περιμένουν βοήθεια από αλλού. Αλλά μόλις παρουσιαζόταν ευκαιρία, εκείνοι που πρώτοι είχαν ξαναβρεί το θάρρος τους, αν έβλεπαν ότι οι αντίπαλοί τους ήσαν αφύλαχτοι, τους χτυπούσαν κι ένοιωθαν μεγαλύτερη χαρά να τους βλάψουν εξαπατώντας τους, παρά χτυπώντας τους ανοιχτά. Θεωρούσαν ότι ο τρόπος αυτός όχι μόνο είναι πιο ασφαλής αλλά και βραβείο σε αγώνα δόλου. Γενικά είναι ευκολώτερο να φαίνονται επιδέξιοι οι κακούργοι, παρά να θεωρούνται τίμιοι όσοι δεν είναι δόλιοι. Οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να κάνουν το κακό και να θεωρούνται έξυπνοι, παρά να είναι καλοί και να τους λένε κουτούς.

8. Αιτία όλων αυτών είναι η φιλαρχία που έχει ρίζα την πλεονεξία και την φιλοδοξία που έσπρωχναν τις φατρίες ν’ αγωνίζωνται με λύσσα. Οι αρχηγοί των κομμάτων, στις διάφορες πολιτείες, πρόβαλλαν ωραία συνθήματα. Ισότητα των πολιτών από την μια μεριά, σωφροσύνη της αριστοκρατικής διοίκησης από την άλλη. Προσποιούνταν έτσι ότι υπηρετούν την πολιτεία, ενώ πραγματικά ήθελαν να ικανοποιήσουν προσωπικά συμφέροντα και αγωνίζονταν με κάθε τρόπο να νικήσουν τους αντιπάλους τους. Τούτο τους οδηγούσε να κάνουν τα φοβερώτερα πράγματα επιδιώκοντας να εκδικηθούν τους αντιπάλους τους, όχι ως το σημείο που επιτρέπει η δικαιοσύνη ή το συμφέρον της πολιτείας, αλλά κάνοντας τις αγριότερες πράξεις, με μοναδικό κριτήριο την ικανοποίηση του κόμματός τους. Καταδίκαζαν άνομα τους αντιπάλους τους ή άρπαζαν βίαια την εξουσία, έτοιμοι να κορέσουν το μίσος τους. Καμιά από τις δύο παρατάξεις δεν είχε κανέναν ηθικό φραγμό κι εκτιμούσε περισσότερο όσους κατόρθωναν να κρύβουν κάτω από ωραία λόγια φοβερές πράξεις. Όσοι πολίτες ήταν μετριοπαθείς θανατώνονταν από την μια ή την άλλη παράταξη, είτε επειδή είχαν αρνηθή να πάρουν μέρος στον αγώνα είτε επειδή η ιδέα και μόνο ότι θα μπορούσαν να επιζήσουν προκαλούσε εναντίον τους τον φθόνο.

(Μετάφραση: Άγγελος Βλάχος) filologos10

lithosfotos.blogspot

Φθινοπωρινές Σκέψεις (Δημήτρης Σωτηρόπουλος)

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2014/10/blog-post_25.html

Γράφει ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος

Απομεσήμερο Οκτώβρη, λίγο πριν αρχίσει να σουρουπώνει. Κάθε μέρα και νωρίτερα, μέχρι να έρθουν οι μακριές χειμωνιάτικες νύχτες. Το φως του φθινοπωρινού ήλιου γίνεται ολοένα και πιο αδύνατο, παρότι οι μέρες είναι ακόμα αρκετά ζεστές. Η εποχή όμως, αλλάζει. Όλα έξω έπαψαν να θυμίζουν καλοκαίρι...από τα δέντρα που κιτρινίζουν τα φύλλα τους για να πέσουν μετά κάτω, μέχρι τις ψυχές των ανθρώπων...

Οι άνθρωποι...! Αδιάφορες σιλουέτες που γυρνούν εδώ κι εκεί, λίγα λόγια και το βαρύ πέπλο της κρίσης να σκεπάζει τα πάντα: Σχέσεις, φιλίες, οικογένειες, επαγγέλματα...Σ' όλα μοιάζει να φυσάει όχι απλά το γλυκό φθινοπωρινό αεράκι, μα ο λυσσασμένος βοριάς του χειμώνα, παρότι βρισκόμαστε ακόμα στις αρχές του Οκτώβρη. Παγωμένα όλα, δεν κινείται τίποτα, ο φόβος του παρόντος και της επόμενης μέρας κυριαρχεί, ο καθένας κοιτάζει μονάχα τον εαυτό του και κλείνεται στο καβούκι του...

Μέσα στις απρόσωπες πολυκατοικίες των μεγαλουπόλεων, συνεχίζουν να παίζουν οι τηλεοράσεις. Αυτά τα καταραμένα κουτιά, που αποβλακώνουν και παραπληροφορούν συνεχώς τον κοσμάκη, σερβίροντάς του "θετικά νέα" για "ανάπτυξη", "μείωση φόρων", χαμογελαστά ψεύτικα πρόσωπα γιατί "πέρασαν τα δύσκολα" και άλλα παρόμοια...Μια εικονική πραγματικότητα, που παρακολουθεί ο άνεργος, ο φτωχός, εκείνος που τρέμει τις μέρες που έρχονται γιατί ξέρει πως δεν θα έχει να ζεσταθεί εκείνος και η οικογένειά του, δεν θα έχει να φάει...

Αυτό τον τρόμο εκμεταλλεύονται οι πολιτικοί δυνάστες μας. Γεμάτοι αυτοπεποίθηση από τον λαό που σκλάβωσαν στο απεγνωσμένο κυνήγι του επιούσιου, σίγουροι για την επιτυχία της προπαγάνδας τους, συνεχίζουν να προκαλούν. Απασχολούν τους πληβείους με στημένους καβγάδες, κοκορομαχίες και ανούσιες ανακοινώσεις, που αποπροσανατολίζουν τους πολίτες από τα πραγματικά προβλήματα. Μοιάζει να μην μπορεί τίποτα να αλλάξει αυτό το αρρωστημένο σκηνικό, καθώς ακόμα και κάποιοι που αρχικά φάνηκαν να αντιδρούν, τώρα σιγά - σιγά ζυγίζουν το συμφέρον τους, διστάζουν να αγωνιστούν και τελικά συμβιβάζονται με το σάπιο κατεστημένο. Είπαμε, ο καθένας στο καβούκι του...

Κι έτσι προχωράει η ζωή, χωρίς να ξέρει την αφετηρία και τον τερματισμό της. Μέρες περνάνε, εποχές αλλάζουν, μα παραμένουμε ίδιοι κι απαράλλαχτοι. Η μόνη "εξέλιξη" είναι ο συμβιβασμός μας πως "δεν αλλάζει τίποτα", η αδιαφορία και ο εγωισμός μας. Ακόμα και τις σκέψεις μας σπανίως τις λέμε φωναχτά πλέον...εκμυστηρεύουμε το είναι μας σερφάροντας ατελείωτα στα "κοινωνικά δίκτυα", που βοηθάνε στην αντι-κοινωνικοποίησή μας. Εκατοντάδες ή και χιλιάδες οι "φίλοι" στο Facebook, (σχεδόν) κανείς στο σπίτι μας, στην ζωή μας. Η νεολαία, που θα έπρεπε να είναι μπροστά σε κάθε κοινωνικό αγώνα, βυθίζεται ολοένα και βαθύτερα στους αναπαυτικούς καναπέδες της καφετέριας, αρκεί αυτή να έχει Wi-Fi...

Μίζερη πραγματικότητα, σκληρές διαπιστώσεις. Αλλά αληθινές. Μα τίποτα καλό δεν υπάρχει; Όλα μαύρα είναι;...Υψώνονται διστακτικά κάποιες φωνές. Η ελπίδα είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα του ανθρώπου, ακόμα και σε απάνθρωπες εποχές όπως η σύγχρονη. Αλλοίμονο αν την αφήσουμε να σβήσει. Δεν μπορεί, όλο και κάτι θα υπάρχει, που να μας βγάζει από το τέλμα της ισοπέδωσης, της απανθρωπιάς και της καταρράκωσης...

Ναι λοιπόν! Υπάρχει αυτό το "κάτι καλό"! Η Πίστη σε Εκείνον, που δεν αλλάζει, δεν εκμοντερνίζεται, δεν φθίνει. Παραμένει αναλλοίωτη, αδιάβλητη, φάρος φωτεινός στη σκοτεινή θάλασσα της κοινωνίας. Μόνον ο Χριστός δίνει τη δύναμη σε όσους πιστούς να παλέψουν για τη ζωή τους, τα ιδανικά, τους συνανθρώπους τους! Να αλλάξουν πρώτα απ' όλα τον εαυτό τους...

Κι αν γίνει αυτό, θα αλλάξουν και τους άλλους...θα αλλάξει η κοινωνία, η Πατρίδα μας...και θα βγούμε από τη μελαγχολία που μας δημιουργεί η κρίση, πνευματική και οικονομική! Αρκεί να το θελήσουμε. Να αναλάβουμε τις ευθύνες μας ως άνθρωποι, ως Έλληνες, ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί και ως πολίτες...!

Παναιγιάλειος - ΑΕΚ: Eίχαν επενδύσει πολλά στο Αίγιο αλλά δεν τους βγήκε!

http://www.sportdog.gr/sports/podosfairo/article/255351/eixan-ependysei-polla-sto-aigio-alla-den-toys-bgike

Κώστας Κετσετζόγλου

Eίχαν επενδύσει πολλά στο Αίγιο αλλά δεν τους βγήκε

Ο Κώστας Κετσετζόγλου εξηγεί γιατί υπάρχει ΟΡΓΗ μετά το ματς και επαναλαμβάνει οτι η ΑΕΚ πάει για πρωτάθλημα του χρόνου στη Σούπερ Λιγκ...

Η ΑΕΚ ξεκίνησε με νίκη. Νίκησε 1-0. Κι επειδή κάποιοι πρέπει να το εμπεδώσουν να το ξαναπούμε. Η ΑΕΚ έχει ανέβει ήδη. Του χρόνου θα διεκδικήσει το πρωτάθλημα στην Σούπερ Λιγκ. Οτι κι αν προσπαθήσουν να κάνουν αυτοί που θέλουν να παίζουν με αντιπάλους που δεν μπορούν να τους κοντράρουν. Αυτό το έργο τελειώνει. Εχει ημερομηνία λήξης. Αύγουστος 2015. Τότε αρχίζει ένα πραγματικό πρωτάθλημα. Και μέχρι τότε όλες οι συνθήκες θα είναι όπως πρέπει για να γίνει ένα πρωτάθλημα στο γήπεδο. Ενα πρωτάθλημα από αυτά που μας έκαναν να ξεχάσουμε κάποιοι αληταράδες.
Η πρώτη μέρα είναι πάντα μέρα χαράς για όλους εμάς που έχουμε συνδέσει τις ζωές μας με την ομάδα μας. Η πρώτη αγωνιστική, η πρώτη νίκη. Ακόμη και σε αυτή την κατηγορία – ντροπής για την ΑΕΚ που όμως έκανε την κάθαρση της, την πλήρωσε και έρχεται. Αυτή την φορά όμως επικράτησε η οργή.
Μια τεράστια ομάδα σαν την ΑΕΚ δεν μπορεί να πάρει δόξα με οποιαδήποτε νίκη σε αυτή την κατηγορία. Ομως χαρά θα παίρναμε αν δεν κυριαρχούσε η ΟΡΓΗ. Ηταν τόσο ξεκάθαρα τα πράγματα και τόσο μεγάλο το θράσος τελικά που και ο πιο ήρεμος άνθρωπος του κόσμου θα είχε εξοργιστεί.
Ο διαιτητής από την Ενωση της οποίας ο πρόεδρος διακρίθηκε ιδιαίτερα σαν συνοδός και μάρτυρας και που θεωρείται εξαπτέρυγο του καθεστώτος απλά εξήγησε το γιατί ασχοληθήκαμε τόσο πολύ μαζί του και με τον προστάτη του. Και ευτυχώς θα έλεγα που ασχοληθήκαμε κάποιοι γιατί ποιος ξέρει... Με την... όρεξη που είχε θα μπορούσε να δώσει και χέρι - πέναλτι στο... στομάχι του Αραβίδη και αν είχαμε άλλα. Μόνο αυτό του έλειπε. Ολα τα άλλα τα έκανε. Σε ίδιες ολόιδιες φάσεις διαφορετικές αποφάσεις που τελικά στοίχισαν στην ΑΕΚ μια αποβολή με την πρώτη κίτρινη να είναι ίδια σαν κι αυτή που χάρισε λίγο πριν σε παίκτη του Αιγίου του οποίου θα ήταν η δεύτερη και η δεύτερη του Αραβίδη αρκεί μόνη της για να χάσει την σφυρίχτρα του ο Γρατσάνης.
Ο παίκτης του Αιγίου σκύβει στο ύψος του γονάτου του Αραβίδη και ο παίκτης της ΑΕΚ παίρνει κίτρινη για επικίνδυνο παίξιμο! Σπίτι του ο κύριος. Μιλάμε για απόπειρα αλοίωσης αποτελέσματος αισχίστου είδους. Και η αλήθεια είναι πως κι εμένα δεν μου άρεσε η εικόνα του Αραβίδη στην έξοδο του αλλά είναι ανθρώπινο. Δεν είναι φυτό το παιδί, βράζει το αίμα του και άλλωστε και... γκουρού να είσαι είναι αδύνατο να μείνεις ήρεμος όταν έχεις φάει ένα βαγόνι... ξύλο, που λέει και το τραγούδι, και στο τέλος αποβάλλεσαι εσύ! Είπαμε. Ενας ήταν ο Γκάντι. Για αυτό και δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιδράμε.
Η αποβολή του Αραβίδη βέβαια ήταν απλά το αποκορύφωμα. Από το πρώτο λεπτό ο διαιτητής με τις αντιδράσεις του έδωσε το σύνθημα στο Αίγιο να κλωτσάει. Δεν τους κατηγορώ. Ετσι μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την ΑΕΚ, αυτό έκαναν. Με έναν κανονικό διαιτητή θα είχαν μείνει με 9 από το πρώτο ημίχρονο και από εκεί και πέρα το παιχνίδι θα πήγαινε ήρεμα σαν... ποταμάκι. Τελικά έμεινε η ΑΕΚ με 10 και ευτυχώς που ήταν ο Ανέστης στο τέλος γιατί μπορεί και να πετύχαιναν τον στόχο τους. Εχασαν. Κάποιοι είχαν επενδύσει πολλά στο Αίγιο. Δουλεύτηκε πολύ το παιχνίδι. Αλλά στο τέλος νίκησε η ΑΕΚ. Και πάντα έτσι θα γίνεται. Την πατήσανε. Ξύπνησαν την ΑΕΚ από την πρώτη αγωνιστική.

Πολιτικός το Πρώτο Θύμα ΄Εμπολα στην Ελλάδα!!!! (γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος)

http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/10/blog-post_78.html

Ποιός να είναι άραγε;

                                           Ή μήπως "ποιά";

Βεβαίως, ως πολιτικός θα έχει χρήμα...πολύ χρήμα...θα την έχει ήδη "κάνει" λοιπόν εκτός Ελλάδας...

Που σημαίνει πως είναι κομματάκι δύσκολο να τον/την βρει κανείς...ή μήπως όχι;Κινητά υπάρχουν...ε, όλο και κάποια ανόητη ματαιόδοξη selfie θα τραβήξει και θα την βγάλει ο/η ίδιος/α προς τα έξω...να δείξει την απαράμιλλη ομορφιά του/της...

Φυσικά, υπάρχει ο Μέγας Ρυθμιστής...ποιός ξέρει τι θ' αποφασίσει; Θα τους θεωρήσει ανάλώσιμους ή θα τους γιατρέψει για να τους ξαναχρησιμοποιήσει;

Μα είσαι τόσο ηλίθιος Κλωσάρ Λουμπενάριε; Πως γίνεται να είσαι τόσο κακοήθης κι εριστικός με τους αφέντες σου;

Καλά...πες ότι αυτό "διορθώνεται"...θα τους μιλήσω...

Ο.Κ Boss...στο παρασύνθημα λοιπόν...Θα μας πεις τώρα κι εσύ ποιός ή ποιά είναι;

Τώρα σοβαρά...Σε βάρεσε η εξαθλίωση κατακούτελα και φαντάζεσαι φύλλα συκής και οπτασίες περίεργες;

Μήπως θα έπρεπε να φαντάζεσαι κάτι τέτοια καλύτερα;

Ρε είναι δυνατόν να πάθει τίποτα ένα τέτοιο "ον" της φύσεως;

Της Κόλασης εννοείς, έτσι Boss;

Κοίτα φιλαράκι...κοίτα το και εμπέδωσέ το...αυτό είσαι...κι αυτό θα μείνεις...

Ενώ ΑΥΤΟ....δεν το κολλάει τίποτα...

Κι όσα κι αν του σέρνεις, όσο κι αν λες "ρε δεν τους κολλάει και κανα έμπολα μπας και ησυχάσουμε", κοίτα - όχι, κοίτα καλά - τι κάνει την ώρα που του σέρνεις τούτες τις μ@λ@κίες...

Και όχι...ξέχασέ το - να σε προλάβω...όσο αίμα κι αν πιάσουν τα χέρια του, όσο μολυσμένο κι αν είναι, όσους βιασμούς χωρίς προφύλαξη κι αν κάνει στις πλέμπες του συναφιού σου, ΟΧΙ, δεν το κολλάει τίποτα...

Και μάλιστα, επειδή σε κάτι high sosiety κύκλους σε αποκαλούνε ΚΑΙ ΓΙΔΙ (τσ, τσ, τσ, τι κακόηχες λέξεις που έχετε) δες τι γνώμη έχουν για τη "σχέση σας"...έτσι, για να μην ξεχνάς τον ρόλο σου από κάτω τους...

Το πολύ πολύ να σου αναγνωρίσουν - όταν είναι στις καλές τους - μια τέτοια ταυτότητα ενός "μακρινού συγγενή" τους....

Κι αυτό ξέρεις είναι το πιο ανθεκτικό είδος στις αρρώστιες...δεν μασάει τίποτα...ο από κάτω εννοώ....

Κι επειδή δεν πρόκειται ποτέ να βρεθεί σ' αυτή την..."σουϊτα" που τον φαντάζεσαι...

Παρά θα συνεχίσουν να είναι τ' αφεντικά της Φάρμας...

Κι επειδή αυτοί έχουν το "δαχτυλίδι"....

Και θα συνεχίσει να συμβαίνει ΑΥΤΟ...

Όσο για τον "Βαρκάρη" θα συνεχίσει να τα παίρνει κανονικά...απ' αυτούς που μπορούν να τον πληρώσουν καλύτερα, εννοείται...

Κι όσο γι' αυτήν "ξέχνα την"....

Κι επειδή είσαι ή ηλίθιος....

ή δειλός....

Αντιμετώπισε τα πράγματα με χιούμορ.....

Κι άντε γύρνα πλευρό

Γιώργος Ανεστόπουλος

Με αφορμή μια συζήτηση στο MEGA για το εμπάργκο του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Γεωργιάδη... (του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόπουλου)

Από τους ΑΝΤΙΛΟΓΟΥΣ (www.antilogoi.gr) Ενότητα ΜΜΕ

Με αφορμή μια συζήτηση στο MEGA για το εμπάργκο του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Γεωργιάδη...

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόπουλου

1. Ο Ι. Μηλιός δικαιολόγησε ως εξής το εμπάργκο του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Αδ. Γεωργιάδη, σε πάνελ των Δ. Καμπουράκη - Γ. Οικονομέα, όπου συμμετείχαν και οι Α. Ασημακοπούλου και Π. Χαϊκάλης, στις 9.10.14: «Δεν υπάρχει επίσημη απόφαση, από κει και πέρα για να προστατεύσουμε ένα διάλογο πολιτικό και ένα επίπεδο συζήτησης αποφασίσαμε πάρα πολλά στελέχη ότι δεν θα βγαίνουμε με τον Άδωνι Γεωργιάδη. Δεν γίνεται να μιλάει ο άλλος φωνάζοντας, κραυγάζοντας με υστερικές τσιρίδες τελικώς να μη σε αφήνει να μιλήσεις και να λέει συνεχώς ανακρίβειες...».

Η δικαιολογία αυτή δεν είναι πειστική.

Η συμπεριφορά που περιγράφει ο Ι. Μηλιός δεν αποτελεί αποκλειστικότητα του Γεωργιάδη, είναι ο κανόνας στα πάνελ (από τον οποίο δεν εξαιρούνται και αρκετοί απ’ τους συντρόφους του, Στρατούλης, Σκουρλέτης και άλλοι).

2. Οι Γ. Οικονομέας και Δ. Καμπουράκης παρουσίασαν και υπερασπίστηκαν την πρακτική που εφαρμόζουν στις περιπτώσεις προβολής «βέτο» στη συμμετοχή κάποιου σε πάνελ.

Ο Γ. Οικονομέας, απαντώντας στην Α. Ασημακοπούλου

[η οποία είπε πως «Είναι δικαίωμά τους (των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ) να μη θέλουν τον Γεωργιάδη», (αλλά) «Εσείς αποφασίζετε αν θα ενδώσετε σ’ αυτό που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν θα φέρνετε τον Γεωργιάδη σε ένα πάνελ, ή εμένα αν δεν με συμπαθεί ο κ. Μηλιός, εσείς κάνετε κουμάντο»],

μας έκανε γνωστή την πρακτική αυτή:

«Αν κάποιος μας πει ‘εγώ δεν θέλω την κ. Ασημακοπούλου στο πάνελ’, θα βρούμε κάποιον άλλο (αντί της Ασημακοπούλου)».

Και, ενοχλημένος από το «αν θα ενδώσετε», πρόσθεσε:

«Να μην ονομάζετε αυτό το πράγμα ενδοτικότητα. Αυτό είναι σεβασμός στην ουσία του διαλόγου».

3. ΌΜΩΣ, κ. κ. Οικονομέα και Καμπουράκη:

Την αρμοδιότητα και την ευθύνη να ορίζετε το θέμα της συζήτησης και τη σύνθεση του πάνελ την έχετε εσείς, οι οργανωτές του, όχι οι προσκεκλημένοι σας ή άλλοι τρίτοι.

Η επιβεβλημένη, αξιοπρεπής, λοιπόν απάντηση στον προσκεκλημένο που θα σας ζητήσει να αποκλείσετε από το πάνελ έναν άλλο προσκεκλημένο σας δεν μπορεί παρά να είναι: «Λυπούμαστε, αλλά δεν μπορούμε να αλλάζουμε τη σύνθεση των πάνελ κάθε φορά που μας το ζητά κάποιος προσκεκλημένος».

Πολύ περισσότερο, αν πρόκειται για μόνιμο αποκλεισμό κάποιου από τα πάνελ σας.

Για την κρίση σας ότι «αυτό το πράγμα είναι σεβασμός στην ουσία του διαλόγου», ουδέν σχόλιο.

4. ΑΚΟΜΑ, διερωτώμαστε:

- Μέχρι πόσοι προσκεκλημένοι επιτρέπεται να αποκλειστούν από ένα πάνελ;

- Αν κάποιος σας έλεγε «εγώ δεν θέλω τον κ. Λαφαζάνη (ή τον κ. Σκουρλέτη) στο πάνελ», θα απαντούσατε «Καλά, θα βρούμε κάποιον άλλο»;

- Την πρακτική αυτή, «αυτό το πράγμα», πού αλλού στον κόσμο την έχετε συναντήσει;

5. Τα τηλεοπτικά πάνελ σήμερα δεν υπηρετούν τον πολιτικό διάλογο ούτε την ενημέρωση των πολιτών.

Διάλογος δεν γίνεται στα γνωστά μας εικοσάλεπτα πάνελ των επτά-οκτώ προσώπων (δυο-τριών «οικοδεσποτών» και πέντε-έξι καλεσμένων).

Ντόρος, χαβαλές, φασαρία επικρατούν, συνθήματα και όχι επιχειρήματα ανταλλάσσονται, οι «οικοδεσπότες» δεν είναι ουδέτεροι, συμπεριφέρονται συνήθως σαν πολιτικά ενταγμένοι, αντιδικούν με τους μεν και παίρνουν το μέρος των δε (των ίδιων, συνήθως, «μεν» και των ίδιων «δε»), ο τηλεθεατής δεν βγάζει άκρη, παραπληροφορείται, αποπροσανατολίζεται, χειραγωγείται...

Καιρός οι αρμόδιοι των Καναλιών να σκεφτούν την αντικατάσταση των σημερινών γερασμένων πάνελ με κάτι άλλο, σοβαρό, σύγχρονο.

Κάτι σαν αυτά που βλέπουμε σ’ όλο τον προηγμένο δημοκρατικό κόσμο.

Ο κ. Τσίπρας στο Άγιον Όρος!!! (Πολίτης Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου)

Ο κ. Τσίπρας στο Άγιον Όρος!!!

Γ. Γκέμπελς: « πολιτική είναι η τέχνη που καθιστά δυνατά και όσα φαίνονται αδύνατα». Κ. Δεσποτόπουλος: « Ο αφορισμός αυτός του Γκέμπελς μαρτυρεί την αυθάδεια της ιδεολογίας του και αποτελεί θλιβερό υποβιβασμό της πολιτικής… η οποία, οπωσδήποτε στις πραξιολογικά ύπατες φάσεις της, είναι ηθική … Στο διανθρώπινο χώρο … όπου ασκείται η πολιτική … είναι εφαρμοστέες οι αρχές της ιδιωτικής ηθικής οι γνώριμες δηλαδή αρχές της ηθικής, όπως κατ’ εξοχήν π.χ. η αρχή της ειλικρίνειας, της εντιμότητας, ή και της εμπιστοσύνης στην εντιμότητα και ειλικρίνεια του άλλου…» (βλ. «Μελετήματα πολιτικής φιλοσοφίας», εκδ. Γ΄ «Παπαζήση», Αθήνα 1978 σελ. 18-19).

Ο γράφων είναι με το Δεσποτόπουλο, ενώ όλοι της ενεργού πολιτικής ακολουθούν πιστά τη διδασκαλία του Γκέμπελς: «Καθιστούν δυνατά και όσα φαίνονται αδύνατα». Ναι, ο Τσίπρας – και ο κάθε Τσίπρας – μπορεί να γίνει και δεξιός ψάλτης για τους καταραμένους ψήφους. Ο γράφων, προσγειώνοντας το περιεχόμενο της πολιτικής στην κοινωνική εμπειρία, την προσδιόρισε ως εξής: « Πολιτική είναι η παγκόσμια διαχρονική συνειδητή υποκρισία που υποχρεώνει τους ηθοποιούς πολιτικούς να υποδύονται εναλλασσόμενους ρόλους και να είναι ή να μην είναι αυτό που είναι και να κάνουν ή να μην κάνουν αυτά που οφείλουν να κάνουν, για το συμφέρον της κοινωνίας και της πατρίδας τους, ανάλογα με τα κάθε φορά προσωπικά και κομματικά τους συμφέροντα, χρησιμοποιώντας το δόλο, την απάτη, την υποκρισία, την παραχάραξη της αλήθειας και της ιδεολογίας τους, ποδοπατώντας κάθε έννοια ηθικής και αρετής» (βλ. το έργο μου: «Η κομμουνιστική Ουτοπία», εκδ. β’ «Πελασγός» - Ι. Γιαννάκενας – Αθήνα 2013, σελ. 531-534 όπου το κεφάλαιο: «Ορισμοί για την πολιτική και την ιδεολογία»).

Συμπέρασμα: Λερώνεσαι μόλις την ακουμπήσεις και γίνεσαι ΑΛΛΟΣ άνθρωπος!

Υ.Γ. Λόγω διακοπών του …κομπιούτερ, δημοσιεύεται ετεροχρονισμένα.

Αθήνα, 13/10/2014