11η Σεπτεμβρίου: Ο Ήρωας που αποκάλυψε την συνωμοσία ισλαμιστών – ΗΠΑ και δολοφονήθηκε μαζί με τα παιδιά του.

http://olympia.gr/2014/09/11/11%CE%B7-%CF%83%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%BF-%CE%AE%CF%81%CF%89%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CF%85%CF%88%CE%B5-%CF%84/

Ο Phillip Marshall με τα παιδιά του. Δολοφονήθηκαν για την αλήθεια.

Ο ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.

Τον βάφτισαν “συνωμοσιολόγο” τήν ίδια στιγμή που οι ίδιοι διακινούσαν τερατώδεις θεωρίες συνωμοσίας για να κρύψουν την φρικτή αλήθεια.

Ο Phillip Marshall όμως μόνον συνωμοσιολόγος δεν ήταν. Αντίθετα, ήταν ο μόνος που αποκάλυψε ονόματα, τοποθεσίες και όλο το παρασκήνιο πριν από το τρομοκρατικό χτύπημα. Του έκλεισαν το στόμα δολοφονώντας αυτόν, τα παιδιά του, ακόμα και τον σκύλο της οικογένειας. Ένας ρουφιάνος δημοσιογράφος…

τοπικής εφημερίδας έγραψε ότι “αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα” και έτσι τα ΜΜ”Ε” μπόρεσαν να στήσουν την αποσιώπηση του εγκλήματος. “Δολοφόνησε τα δυο του παιδιά, τον σκύλο και αυτοκτόνησε”…

Έτσι, αντί για τους προφανείς ενόχους που θησαύρισαν από την πρέζα του Αφγανιστάν και τα πετρέλαια του Ιράκ, ο κόσμος κυνηγά τους νεφελίμ.

Η ηχηρή δικαίωση ενός μάρτυρα της Αλήθειας. Τον σκότωσαν μαζι με τα δυο του παιδιά, επειδη αποκάλυψε την εμπλοκή της Σαουδικής Αραβίας στην 9/11.

Μία μικρογραφία της “11ης Σεπτεμβρίου” είχε γίνει και με την τρομοκρατική ενέργεια στον Μαραθώνιο της Βοστώνης:

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Απέλασαν νύχτα τον σαουδάραβα που είχε συλληφθεί στην Βοστώνη για λόγους “Εθνικής ασφάλειας”!!

Σπάνιο προπολεμικό φωτογραφικό υλικό από την ανακάλυψη του Λέοντα της Αμφίπολης!

http://attikanea.blogspot.gr/2014/09/blog-post_527.html

Ένα θαυμάσιο φωτογραφικό «οδοιπορικό» στην σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη του Λέοντα της Αμφίπολης «κρύβει» στις σελίδες του το βιβλίο του συγγραφέα Oscar Broneer που εκδόθηκε το 1941 αλλά δεν μεταφράστηκε ποτέ στα Ελληνικά.

Το βιβλίο, περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από την εύρεση του επιβλητικού γλυπτού σε κομμάτια στις όχθες του Στρυμώνα καθώς και από την κατασκευή του μνημείου του.

Πώς είχε βρεθεί ο Λέοντας


Κατά τον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο, σύμφωνα με
την Wikipedia , Έλληνες στρατιώτες της Ι και ΙΙΙ μεραρχίας, παρατήρησαν την ύπαρξη μαρμάρων μέσα σε θάμνους της δυτικής όχθης του ποταμού Στρυμώνα. Γίνανε τότε, το 1913, ανασκαφές από Έλληνες αρχαιολόγους, οι οποίες έφεραν στο φως την μετέπειτα αναγνωρισθείσα βάση του μεγάλου μαρμάρινου λέοντα.

Αργότερα, κατά την εκτέλεση των έργων αποξήρανσης του Στρυμόνα από την εταιρεία Μονξ-Γιούλεν, αποκαλύφθηκαν στις εκβολές του Στρυμόνα ερείπια αρχαίας γέφυρας και βρέθηκαν μέσα σε λάσπη του ποταμού τεράστια τεμάχια του μαρμάρινου λέοντα.

Χάριν της πρωτοβουλίας του πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα Λίνκολν ΜακΒη, την ιδιωτική πρωτοβουλία και τη συμπληρωματική ενίσχυση του Ελληνικού κράτους, αναστηλώθηκε ο Λέων της Αμφίπολης.

Πηγή

Ήρθε η ώρα του Τσιπρανδρέου; (του Πέτρου Αργυρίου)

http://agriazwa.blogspot.gr/2014/09/blog-post.html

Χρήσιμα συμπεράσματα αντλήθηκαν από την πρόσφατη μάζωξη της «ιταλικής λέσχης Bilderberg» στη χλιδάτη Villa D’ Este στο Κόμο της Ιταλίας, όπως ότι η γερμανική πολιτική οδηγεί σε κρίση αποπληθωρισμού και απειλεί με μόνιμη ύφεση.
Εξίσου χρήσιμο ήταν το συμπέρασμα ότι ο Αλέξης Τσίπρας τείνει να γίνει ο χρήσιμος ηλίθιος των ελίτ που είναι υπεύθυνες για το όνειδος της νέας ανισοκατανομής πλούτου την οποία αποπληρώνουν οι δυτικές κοινωνίες λες και έχουν κάνει είδους συμβόλαιο με τη φτώχια για να πλουτίζουν εις βάρος τους οι ελίτ.
Προσωπικά είμαι κατά του κουμουνιστικού πουριτανισμού, μιας μοναστικής ή ακόμη χειρότερα αυτιστικής τάσης που δημιουργεί ουτοπικά έγκλειστα και παραισθήσεις ενός ασπρόμαυρου κόσμου και αποκλείει οποιονδήποτε διάλογο εκτός του Κόμματος.
Περισσότερο πολέμιος όμως είμαι του ψευτοπροοδευτισμού που δεν είναι παρά ο δούρειος ίππος του αμερικάνικου επεκτατισμού.
Η έλλειψη κοσμοπολιτισμού κάνει μια χώρα καθυστερημένη. Ο «πολύς κοσμοπολιτισμός» μπορεί να τη σκοτώσει.
Στην περίπτωση της Ελλάδας είχαμε το παράδοξο της συμβολής της ανεπάρκειας του κοσμοπολιτισμού όσον αφορά το κοσμοείδωλο που φτιάξαν οι Έλληνες για την πάρτη τους αλλά και της υπερέκθεσης στον «κοσμοπολιτισμό» όσον αφορά την εμπλοκή του ελληνικού συστήματος εξουσίας στα διεθνή συστήματα.
Δεν είναι κάποια περιστασιακή επιλογή του Τσίπρα η συμμετοχή σε τέτοια διεθνή «φόρα».
Μια το πανεπιστήμιο Columbia όπου κλήθηκε σε εκδήλωση χρηματοδοτούμενη μάλλον από τον κερδοσκόπο Σόρος, μια το Brookings Institute που ούτως ή άλλως χρηματοδοτείται από τον Σόρος, μια το Levy Institute, μια η συνάντηση με το American Hellenic Institute, όλα αυτά μαζί συνιστούν μια συνεπή γραμμή, μια γραμμή που χάραξε ο Γεώργιος Παπανδρέου με τα ολέθρια αποτελέσματα για τη χώρα.
Δεν πρόκειται λοιπόν για διπλωματικές μανούβρες στα πλαίσια διερεύνησης κοινών προβλημάτων, κοινών τόπων και από κοινού λύσεων αλλά για μια συνεπέστατη πολιτική: Αδυνατώντας να βρει συμμάχους στην Ευρώπη μια που η αριστερά αποκλείει όλους τους μη «προοδευτικούς» συνομιλητές της ενώ η αριστερά ελληνική νομενκλατούρα έχει πλήρως υιοθετήσει την προπαγάνδα των φεντεραλιστών πως όλα τα εθνικιστικά κόμματα στην Ευρώπη είναι ακροδεξιά παρότι την ίδια τύπου προπαγάνδα της δήθεν άκρας αριστεράς δέχεται και ο Σύριζα, ο Τσίπρας και η προεδρική του ομάδα δρομολογούν την υποταγή τους στον αμερικάνικο «προοδευτισμό».
Επαναλαμβάνω: πρόκειται για κεντρική πολιτική επιλογή και πολιτική, μια πολιτική που δικαιώνει τις συχνά αυτιστικές βολές του ΚΚΕ, την υστερική πτέρυγα του Σύριζα και την καχυποψία απολιτίκ τμημάτων της ελληνικής εκλογικής δεξαμενής που θέλαν το Σύριζα να είναι ένα make over του παλαιού συστήματος εξουσίας.
Από τότε που ο Σύριζα έγινε –ελλείψει άλλων ορατών βιώσιμων πολιτικών επιλογών- μεγάλη εκλογικά δύναμη, βρέθηκε αντιμέτωπος με το υπαρξιακό δίλλημα: ριζοσπαστικό ή αστικό κόμμα. Σοφά η ηγεσία του επέλεξε το δεύτερο.
Και ηλιθιωδώς σταδιακά αποτινάζει από πάνω του κάθε ίχνος του πρώτου σε μια εποχή που η ρήξη με το ντόπιο και διεθνές κατεστημένο είναι αναγκαία και επιβεβλημένη.
Ο Τσίπρας περιφέρεται στα φόρα σαν να ταν αυτά ο Πυγμαλίωνας του. Δεν απαιτεί λύσεις για την ετοιμόρροπη παγκόσμια κατάσταση ωσάν να ήταν ομότιμος: Επαιτεί παρεμβάσεις σαν το νόθο παιδί που επιδιώκει την πατρική αναγνώριση και χορηγία.
Οι λύσεις για την παγκόσμια κατάσταση σήμερα είναι τόσο μακριά που δεν φτάνουν στα αυτιά του μέσου πολίτη: Απεικονοποίηση της οικονομίας, κατάργηση των εξωχωρίων εταιριών, τους παραδείσους της φοροδιαφυγής και του μαύρου χρήματος που χρηματοδοτούν με τη σειρά τους και παγκόσμια εγκληματικά δίκτυα, κατάργηση των παραγώγων, έλεγχο στην κίνηση των κεφαλαίων, έλεγχο και εποπτεία στα τραπεζικά ιδρύματα, απόδοση πλήρους οικονομικής και κυρίως κοινωνικής ευθύνης στις σήμερα περιορισμένης ή και μηδενικής ευθύνης εταιρίες, μετατροπή του χρέους σε μικρό μέρισμα του ΑΕΠ ώστε οι «δανειστές» να μην στραγγίζουν τις χώρες αλλά να έχουν όφελος από την ανάπτυξη τους, με άλλα λόγια, μια πλήρης αντιστροφή των συνθηκών της «Παγκόσμιας Αμερικανοποίησης», ένα πλήρες αντίδοτο του νεοφιλελεύθερου δηλητηρίου.
Αυτά δεν βγαίνουν από το στόμα του Τσίπρα ενώ ακόμη και η ρητορική για εσωτερική κατανάλωση της κρατικοποίησης των τραπεζών εξασθενεί μέρα με τη μέρα.
Παρότι ο ελληνικός λαός έστω και απρόθυμα ήταν σχεδόν έτοιμος να δώσει το χρίσμα στον Σύριζα, αυτός το αναζητεί πλέον από τις καταπιεστικές των πληθυσμών ελίτ.
Από το Άγιον Όρος μέχρι το Βrookings, ο Αλέξης έχει βαλθεί να αποδείξει ότι είναι και παπάς και ζευγάς, ότι δεν είναι επικίνδυνος, ότι είναι ένα σκυλί που γαυγίζει και δεν δαγκώνει.
Και όχι, ο Τσίπρας, δεν συνομιλεί με όλους: δεν περνά ίσους χρόνους με κινέζους, ρώσους, αργεντίνους αλλά επενδύει το χρόνο του και την πορεία της χώρας κυρίως σε αμερικάνους και Ιταλούς διατλαντιστές (δεν πρέπει να θεωρείται τυχαίο άλλωστε ότι το κόμμα εντυπώσεων «Μια άλλη Ευρώπη με τον Τσίπρα» είχε αφετηρία την Ιταλία) 
Τι είναι ο διατλαντισμός για έναν σύγχρονο Ευρωπαίο; Είναι μια άλλη εκδοχή του συνδρόμου της Στοκχόλμης: είναι οι Ευρωπαίοι εκείνοι που θέλουν την Ευρώπη μονίμως κάτω από τα φουστάνια της Αμερικής, μιας Αμερικής που μπορεί να βοήθησε στην αναστύλωση της Ευρώπης μετά τον Β’ παγκόσμιο αλλά έκτοτε της συμπεριφέρεται σαν να είναι οικόπεδό της: Μιας Αμερικής που έστησε το δίκτυο stay behind για να ελέγχει την Ευρώπη (ενδεικτικά διαβάστε στο περιοδικό αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας Hot Doc), της Αμερικής της ελληνικής χούντας και της εισβολής του Αττίλα, μιας Αμερικής που ακόμη και σήμερα παρακολουθεί τα τηλέφωνα Ευρωπαίων πρωθυπουργών, μιας Αμερικής που εξήγαγε τη δικιά της οικονομική κρίση και την μεταφύτευσε στην Ευρώπη, ανάμεσα σε άλλα και μέσω ενός Αμερικανοσουηδοπολωνολιθουανοέλληνα πρωθυπουργού, μιας Αμερικής που κάνει αντίποινα στις ευρωπαϊκές χώρες που αντιστέκονται στα μεταλλαγμένα συμφέροντα (περισσότερα για το θέμα στο καινούριο μου βιβλίο «Παρά Φύση» που θα βρίσκεται τις επόμενες μέρες στα βιβλιοπωλεία), μιας Αμερικής που έχει φέρει χάος στην αραβική γειτονία της Ευρώπης στο νότο και έχει φέρει μια επιζήμια για όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο κρίση με τη γείτονα Ρωσία, μιας Αμερικής που υπονομεύει, αποσταθεροποιεί και σήμερα αποτελεί υπαρξιακή απειλή για την Ευρώπη και όχι μόνο, μιας Αμερικής από την οποία η Ευρώπη πρέπει να απογαλακτιστεί επειγόντως αν δεν επιθυμεί να διαλυθεί. 
Αυτής της Αμερικής το χρίσμα, με άλλα λόγια την πατρωνία, επιδιώκει ο Αλέξης; 
Η χώρα μετά την μεταπολίτευση κυβερνήθηκε από αμερικανοκίνητους πολιτικούς με την εξίσου καταστροφική εξαίρεση ενός γερμανοκίνητου πρωθυπουργού. 
Τα χρόνια του μνημονίου ξεκίνησαν με έναν αμερικανό Έλληνα πρωθυπουργό και συνεχίστηκαν με έναν αμερικανοτραφή αλλά γερμανοκίνητο συμφοιτητή του.
Η εξάρτηση από τον αμερικανικό παράγοντα δεν αποτελεί καλύτερη λύση από την εξάρτηση από το γερμανικό παράγοντα.
Λύση είναι η απεξάρτηση της Ευρώπης τόσο από την αμερικανική όσο και από τη γερμανική κηδεμονία.
Ο Αλέξης υπεραμύνθηκε των ελιτίστικών επιλογών του λέγοντας με μια αφέλεια σκανδαλιστική για την εποχή που ζούμε πως «ήρθα στο στόμα του λύκου γιατί είναι καλύτερα να ακούς κάποιον απευθείας ακόμη κι αν έχει διαφορετική γνώμη».
Αλέξη, από το στόμα του λύκου μέχρι το στομάχι του και τα σκατά του, είναι μια χαψιά δρόμος.
Παρά τη στήριξη μου στο Σύριζα καθώς ιεραρχούσα ως επείγοντα  τον εκτοπισμό του καρκινωματικού συστήματος εξουσίας έστω από την κεντρική πολιτική σκηνή, σε φιλικούς μου κύκλους ομολογούσα πως δεδομένης της διαγώνιας διαφθοράς της ελληνικής κοινωνίας, ο Σύριζα δεν θα κυβερνoύσε παρά μόνο όταν γίνει αρκούντως διαβρωμένος.
Υπερεκτίμησα την πολιτική και ηθική ακεραιότητα της προεδρικής ομάδας, αυτών που εύστοχα και δικαίως ιστορικά αν και κάπως υπερβολικά, έκρουαν καυστικά τον κώδωνα του κινδύνου του εκφυλισμού του Ολάντ σε Ολαντρέου. Τότε, η μαφία των συστημικών μήντια έσπευσε να τους φάει ζωντανούς. Σήμερα που ο κίνδυνος του εκφυλισμού του Τσίπρα σε Τσιπρανδρέου είναι πλέον ορατός, κάποια συστημικά μήντια –ανάμεσά τους και το Βήμα- έσπευσαν να επαινέσουν τον «πρώην επαναστάτη που βάζει επιτέλους μυαλό» για τη συμμετοχή του στο φόρουμ στο Κόμο της Ιταλίας.

Δεν μπορεί: αν σε παινεύουν τα σάπια ελληνικά μήντια, τότε σίγουρα θα έχεις κάνει κάτι λάθος.

Τα σπίτια μας δεν τα παίρνουν οι κουμουνιστές αλλά τύποι που συσκέπτονται για μια «άλλη Ευρώπη», «για έναν άλλο κόσμο», για μια νέα τάξη χάους σε χλιδάτα ξενοδοχεία και επαύλεις  σαν αυτές στο Κόμο.
Δεν είναι οι Κουμουνιστές. Είναι οι Κόμο-νιστές. Μια νέα Κωμωδία του Δάντη με επίκεντρο τον Komo Sapiens, ένα ανώτερο είδος ανθρώπου.

Οι πόλεμοι για την ανεξαρτησία της Σκωτίας μέρος Α΄ (η άνοδος του William Wallace (Braveheart))

http://www.istorikathemata.com/2014/09/The-wars-of-Scottish-inependance-rise-of-William-Wallace-1297-1304.html

γράφει ο Φιλίστωρ

Εισαγωγή - Η διαδοχή του Αλεξάνδρου ΙΙΙ και η επέμβαση του Βασιλιά Εδουάρδου Ι στα εσωτερικά της Σκοτίας 

Ο θάνατος του Βασιλιά της Σκωτίας Αλεξάνδρου ΙΙΙ το 1286 μ. Χ. δημιούργησε πρόβλημα στην διαδοχή του καθότι ήταν άκληρος και υπήρχαν 13 ισχυροί ευγενείς που έριζαν για το στέμμα της Σκοτίας. Για να αποφευχθεί ο εμφύλιος συμφώνησαν όλοι να ζητήσουν την διαιτησία του Άγγλου Βασιλιά Εδουάρδου Ι. Ο Εδουάρδος αποδέχθηκε επιλέγοντας το 1292 ως βασιλιά τον John Balliol, αλλά εν τω μεταξύ είχε καταφέρει να θεωρηθεί το Βασίλειο της Σκοτίας ως Αγγλικό φέουδο. Η επιλογή του Balliol δημιούργησε εσωτερική αναταραχή και διχασμό στο ατελείωτο μεσαιωνικό ψηφιδωτό των κλάνς, ενώ ο δεύτερος ισχυρότερος διεκδικητής του στέμματος Robert Bruce

βασιλιάς Εδουάρδος Ι

βυσσοδομούσε εναντίον του νέου Βασιλιά. Ο Εδουάρδος στα επόμενα χρόνια συστηματικά υπονόμευε την εξουσία του Balliol χάρις την επιρροή που είχε αποκτήσει στα εσωτερικά της Σκοτίας, εκμεταλλευόταν κάθε ευκαιρία για να επεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας και περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να εισβάλλει στην Σκωτία και να την προσαρτήσει στο Βασίλειο του.

Το 1296 ο Εδουάρδος, μετά από πυρετώδεις στρατιωτικές προετοιμασίες εισέβαλε τελικώς στην Σκοτία και κατέλαβε την πόλη Berwick, την οποία κατέστρεψε ολοσχερώς λόγω της αντίστασης που του προέβαλλε. Ο Άγγλος βασιλιάς επέτρεψε στους στρατιώτες του να σκοτώσουν όλους τους άρρενες κατοίκους της πόλης και να βιάσουν όλες τις γυναίκες επειδή ο ανιψιός του σκοτώθηκε από έναν τοξότη κατά τις συμπλοκές στους δρόμους της πόλης. Στην συνέχεια, νίκησε στο Dunbar τα στρατεύματα του Σκώτου βασιλιά Balliol και σε μια τελετή στο Scone έλαβε το στέμμα της Σκοτίας ενώπιον 2000 Σκώτων ευγενών και προσπάθησε να προσαρτήσει την Σκωτία εγκαθιστώντας φρουρές σε όλη την ύπαιθρο της. Οι φρουρές αυτές καταπίεζαν αφόρητα τον ντόπιο πληθυσμό και τον οδηγούσαν μοιραία είτε στην παρανομία είτε στην εξέγερση. Ο Εδουάρδος επέστρεψε στην Αγγλία αποσπώντας και την "πέτρα του πεπρωμένου", ένα ιερό αντικείμενο που χρησιμοποιούσαν στην τελετή για την ενθρόνιση των Σκωτσέζων βασιλιάδων.

Η εξέγερση των Σκωτσέζων και η άνοδος του William Wallace

Το άγαλμα του Wallas στο Εδιμβούργο

Ο Εδουάρδος πίστεψε ότι η σφαγή του Berwick θα αποτελούσε ένα φόβητρο για τους Σκωτσέζους που ενίσχυε την υποταγή τους. Υπολόγισε λαθός καθώς τα αίσχη και η βία των Άγγλων στρατιωτών και η αυθαιρεσία των κατά τόπους Άγγλων διοικητών δημιούργησε ένα κύμα μίσους εναντίον της εξουσίας του και εστίες αντίστασης σε όλη την Σκωτία. Ένας από αυτούς που μάχονταν την Αγγλική κατοχή ήταν ο περίφημος William Wallace. Είναι γεγονός ότι όλες μας οι σχετικές γνώσεις με τον Σκωτσέζο πολέμαρχο προέρχονται από χρονικά και ποιήματα της μεσαιωνικής εποχής τα οποία δεν φημίζονται για την ιστορική τους ακρίβεια - το αντίθετο μάλιστα. Οι πληροφορίες μας εκτός των πολύ βασικών (π.χ. μάχες), είναι όλες αμφισβητήσιμες και δεν θα είμασταν μακριά από την αλήθεια αν λέγαμε ότι η αναφορά μας αγγίζει περισσότερο τον ρομαντικό θρύλο παρά την Ιστορία ως ορθολογική ανασκευή του παρελθόντος.

Προερχόμενος από ασήμαντη οικογένεια ευγενών Ιρλανδικής καταγωγής (το πιθανότερο), ο Wallace γεννήθηκε περίπου το 1272 μ. Χ. Ουσιαστικά προσέρχεται στο προσκήνιο της Ιστορίας ένοπλος και έτοιμος μαχητής, όπως αιφνιδιαστικά είχε γεννηθεί η θεά Αθηνά από το κεφάλι του Δία. Σύμφωνα με ένα χρονικό από το 1297 είχε βγει στην παρανομία καθώς στο Dundee είχε σκοτώσει τον γιο του Άγγλου σερίφη. Φαίνεται πως σε μια άλλη περίπτωση σκότωσε δύο Άγγλους στρατιώτες που απαιτούσαν να τους παραδώσει τα ψάρια που είχε πιάσει στο ποτάμι του Irvine. Σε κάθε περίπτωση ζούσε στην απόλυτη παρανομία περιστοιχισμένος από σκληροτράχηλους ακολούθους που επίσης είχαν έρθει σε προστριβές με τις Αγγλικές αρχές. Η ομάδα του τριγυρνούσε στην ύπαιθρο δολοφονώντας μεμονωμένους Άγγλους στρατιώτες, στήνοντας ενέδρες σε περαστικούς Άγγλους ιππείς, και κάνοντας επιθέσεις σε απομονωμένα φρούρια.

 

Ο Wallace είχε επιβλητικό παρουσιαστικό, τον διέκρινε η γενναιότητα, η αποφασιστικότητα, η φαντασία και το χάρισμα να εμπνέει τον κόσμο να τον ακολουθεί. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Wallace είχε παντρευτεί την Marion Braidfoot από το Lanark την οποία επισκεπτόταν μυστικά. Όταν ο Άγγλος σερίφης sir William Heselrig έμαθε το γεγονός, αιχμαλώτισε την Marion και την δολοφόνησε. Ο Wallace και οι άνδρες του, σε μια πράξη εκδίκησης, κατάφεραν να μπουν στο Lanark χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, και με μια αιφνιδιαστική επίθεση να εισχωρήσουν στο κάστρο μέχρι το δωμάτιο του Heselrig. Ακολούθως, ο Wallace έσφαξε τον Heselrig και όλη τη φρουρά του κάστρου το οποίο και έκαψε. Η σφαγή του Heselrig μαθεύτηκε μέχρι και στο Λονδίνο, δημιουργώντας ανησυχία στον Εδουάρδο για την κατάσταση στην Σκωτία.  

Ο αέρας της αποστασίας φυσούσε με δύναμη στα highlands ενώ η φήμη του Wallace είχε εδραιωθεί σε όλη την Σκωτία. Επίσημα η εξέγερση των Σκώτων ξεκίνησε με την επανάσταση των ευγενών -ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο Robert Bruce. Οι ευγενείς συγκέντρωσαν τον στρατό τους το καλοκαίρι του 1297 στο Irvine. Μια Αγγλική δύναμη με αρχηγούς τον Sir Henry Percy και τον Sir Robert Clifford, πέρασαν κεραυνοβόλα τα σύνορα και κύκλωσαν τα στρατεύματα των ευγενών. Μετά από διαπραγματεύσεις οι ευγενείς παραδόθηκαν, δήλωσαν εκ νέου πίστη στον Εδουάρδο και έδωσαν ομήρους ως δείγμα καλή θέλησης και υποταγής. Ανάμεσα σε αυτούς που δήλωσαν πίστη στον Εδουάρδο ήταν και ο Robert Bruce.  

Ταυτόχρονα με την εξέγερση των ευγενών εκδηλώθηκαν και δύο ακόμη επαναστάσεις στην Σκοτία. Η πρώτη είχε ως ηγέτη τον ευγενή Andrew Murray που προερχόταν από την ισχυρή φατρία των Commyn. Ο Μurray κατάφερε να ξεσηκώσει τους συμπατριώτες του σε όλη την βορειοανατολική Σκοτία και με μια σοφά σχεδιασμένη εκστρατεία να καταλάβει όλα τα κάστρα της περιοχής του (Inverness, Elgin, Banff) που κατείχαν οι Άγγλοι. Η δεύτερη είχε φυσικά ως ηγέτη τον Wallace, ο οποίος αφού ξεσήκωσε τους συμπατριώτες του στην νοτιοδυτική Σκοτία, βάδισε με τις δυνάμεις του προς το Scone την έδρα

της Αγγλικής διοίκησης όπου ο ανώτατος Άγγλος δικαστής William Ormesby κήρυσσε εκτός νόμου όποιον αψηφούσε την Αγγλική εξουσία. Μόνο στην φήμη ότι ο Wallace πλησίαζε, οι στρατιώτες του Scone άρχιζαν να αραιώνουν και ο Ormesby κατέφυγε στο Εδιμβούργο, ενημερώντας το Λονδίνο για την διασάλευση της τάξης. Όλη η ύπαιθρος της Σκοτίας είχε γεμίσει με συμμορίες που σκότωναν όποιον Άγγλο έβρισκαν μπροστά τους, ενώ ο Wallas είχε πλέον τόσους υποστηρικτές ώστε ξεκίνησε να πολιορκεί το κάστρο του Dundee.

Ο Εδουάρδος είχε περιέλθει σε αδιέξοδο καθώς σε εκείνη την χρονική περίοδο ετοιμαζόταν για να εκστρατεύσει εναντίον της Γαλλίας. Αντιλαμβανόταν όμως το επείγον της κατάστασης στην Σκοτία και διέταξε δύο ικανούς αξιωματούχους του, τον Earl of Surrey και τον Hugh Cressingham, να συγκεντρώσουν μια μεγάλη στρατιά και να εισβάλλουν στην Σκοτία με πρώτο στόχο να προστατέψουν το σημαντικό από στρατηγικής άποψης κάστρο του Stirling. Αμέσως μετά ο Εδουάρδος έπλευσε για την Γαλλία.

Η μάχη της γέφυρας του Stirling (11 Σεπτεμβρίου 1297)

Σχεδιάγραμμα της μάχης στην γέφυρα του Stirling

Όταν ο Wallace έμαθε για την νέα στρατιά που ετοιμαζόταν να εισβάλλει στην Σκοτία έλυσε την πολιορκία του Dundee, στρατολόγησε όσους περισσότερους μπορούσε και ενημέρωσε τον Murray να κατέβει προς τον Νότο. Στο Πέρθ οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν ένωσαν τους στρατούς τους (8.000 οπλοφόροι) και βάδισαν για να αντιμετωπίσουν τον Αγγλικό στρατό στην περιοχή της γέφυρας του Stirling. Oι Άγγλοι εκτός από αριθμητική υπεροχή (200 ιππότες και 10.000 πεζοί), διέθεταν ιππικό και τοξότες ενώ όλοι οι οπλίτες τους ήταν σιδερόφρακτοι, οργανωμένοι με υψηλό ηθικό. Οι Σκωτσέζοι ήταν εντελώς ανοργάνωτοι, υστερούσαν σε οπλισμό και θωράκιση, ενώ δεν είχαν ούτε καν τοξότες. Ανάμεσα στις δύο παρατάξεις έρεε ο ποταμός του Stirling κι υπήρχε μια γέφυρα. Οι Άγγλοι θεώρησαν τόσο ασήμαντη την παρουσία των πρωτόγονων Σκώτων οπλοφόρων, ώστε ο αρχηγός τους Surrey διέταξε να διαβούν στην απέναντι όχθη διαμέσου της γέφυρας, να επιτεθούν κι να διασκορπίσουν τους ληστές.

 

O Wallace αντελήφθη το τακτικό λάθος των Άγγλων αλλά πολύ έξυπνα δεν διέταξε άμεσα επίθεση αλλά επέτρεψε σε λίγους Άγγλους να διαβούν την γέφυρα και να βρεθούν στην όχθη. Τότε διέταξε γενική επίθεση  και ξεκίνησε μια αιματηρή συμπλοκή σώμα με σώμα μεταξύ των δύο παρατάξεων. Οι Άγγλοι είχαν εμπλακεί με τις χειρότερες δυνατές συνθήκες για αυτούς: δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το ιππικό τους η τους τοξότες τους, ενώ οι οπλίτες τους που είχαν περάσει στην άλλη όχθη δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τον οπλισμό τους ενώ ήταν συνεχώς λιγότεροι από τους σκληροτράχηλους αλλά άτεχνους highlanders. Όσο περνούσε η ώρα οι Άγγλοι είχαν απώλειες και έχαναν την συνοχή τους. Πολύ σύντομα κάποιοι ξεκίνησαν να υποχωρούν, σύντομα η υποχώρηση εξελίχθηκε σε άτακτη φυγή που πυροδότησε μια ωριαία σφαγή όσων Άγγλων είχαν περάσει την γέφυρα. Η καταστροφή των Άγγλων ολοκληρώθηκε όταν υπό το βάρος των υποχωρούντων έπεσε η γέφυρα και πνίγηκαν όσοι βρίσκονταν πάνω της υπό το βάρος του εξοπλισμού τους. Οι σημαντικότεροι Άγγλοι αξιωματικοί όπως ο Cressingham εσφάγησαν ανηλεώς, ενώ οι συνολικές απώλειες των Άγγλων ξεπέρασαν τους 5.000 νεκρούς. Σύμφωνα με μια φήμη ο Wallace έγδαρε το κρανίο του Cressingham και με το δέρμα του επένδυσε την λαβή του ξίφους του.

Η νίκη την γέφυρα του Stirling υπήρξε μεγάλης σημασίας για το ηθικό του Σκωτσέζικου λαού που πίστεψε ότι ήταν εφικτό να αντισταθεί στην Αγγλική πολεμική μηχανή. Μεγάλη απώλεια για τους Σκωτσέζους υπήρξε ο θανάσιμος τραυματισμός του Murray στην μάχη, ο οποίος διέθετε μεγάλο γόητρο στους συμπατριώτες του, είχε γνώσεις στρατηγικής και εξορθολόγιζε τον στρατιωτικό ενθουσιασμό του Wallace. Μετά την ανέλπιστη νίκη στην γέφυρα του Stirling ο Wallas εισέβαλε σε γειτονικές περιοχές της Αγγλίας τις οποίες λεηλάτησε χωρίς έλεος. Ο Wallas σταμάτησε τις λεηλασίες μόνο λόγω τω κακών καιρικών συνθηκών και κατά την θριαμβευτική επιστροφή του στην Σκοτία, χρίστηκε ιππότης και υπερασπιστής-πολέμαρχος της στο όνομα του Βασιλιά Balliol.

Η καταστροφή στο Falkirk (22 Ιουλίου 1298)

Η ήττα στο Stirling ταπείνωσε την Αγγλία και τον Εδουάρδο, ο οποίος εσπευσμένα εγκατέλειψε την Γαλλία και κατευθύνθηκε στην Υόρκη όπου συγκέντρωσε στρατό από όλες τις Αγγλικές επαρχίες. Ο Εδουάρδος ήταν αποφασισμένος να εξοντώσει τον Wallace που τόλμησε να εναντιωθεί στην εξουσία του, έτσι οργάνωσε με λεπτομέρεια νέα εκστρατεία και εισέβαλε εκ νέου στην Σκοτία με έναν τεράστιο στρατό από 1200 σιδερόφρακτους ιππότες, 10.000 οπλίτες και πάνω από 2.000 τοξότες. Αρχικώς βάδισε μέχρι το Εδιμβούργο χωρίς να συναντήσει καμία αντίσταση, όμως αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα ανεφοδιασμού του στρατού του, καθώς σε όλες τις περιοχές που είχε περάσει δεν υπήρχαν καθόλου τρόφιμα ενώ οι κάτοικοι τους είχαν καταφύγει στα ορεινά. Ο Αγγλικός στρατός παρέμεινε έξω από το Εδιμβούργο ταλανιζόμενος από πείνα και αρρώστιες. Ο Εδουάρδος σκεφτόταν πολύ σοβαρά να υποχωρήσει όταν, Σκώτοι ευγενείς της περιοχής (Dunbar και Angus) τον ενημέρωσαν ότι ο στρατός του Wallace βρισκόταν στην περιοχή του Falkikrk πίσω του και βάδιζε εναντίον του.

Ο Εδουάρδος ένιωσε ανακουφισμένος από τη εξέλιξη αυτή και καθοδήγησε την στρατιά του στο Falkirk. Στο ενδιάμεσο διάστημα μετά τον θρίαμβο στην γέφυρα του Stirling, ο Wallas δεν είχε μείνει αργός, αλλά περιόδευε σε όλη την Σκοτία επιστρατεύοντας και εκπαιδεύοντας έναν νέο στρατό κυρίως με εθελοντές που έφτασε τις 5.000 ενόπλους. Η βασική του ιδέα ήταν να αντιπαρατεθεί στο Αγγλικό ιππικό με δόρατα. Κατάφερε να κινητοποιήσει ιδίως τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα της Σκοτίας (προερχόταν από αυτά άλλωστε) και με πυρετώδεις προετοιμασίες να παρατάξει την στρατιά του απέναντι στον βασιλιά Εδουάρδο στο Falkirk στις 22 Ιουλίου 1298. Παρέταξε τον στρατό του ανά 1500 δορυφόρους σε φάλαγγες με σχήμα "π", ενώ διέθετε στο πεδίο της μάχης ελαφρύ ιππικό και τοξότες από το Ettrick. Η μάχη ξεκίνησε με επιθέσεις του σιδερόφρακτου Αγγλικού ιππικού που όμως αποκρούστηκαν όλες αποτελεσματικά. Στην κρίσιμη στιγμή της μάχης, το ιππικό των Σκώτων αποχώρησε δημιουργώντας πανικό στις τάξεις τους, αποχώρηση όμως που μάλλον δεν ήταν προϊόν προδοσίας, αλλά παρεξήγησης, καθώς ο αρχηγός τους John Commyn ηγήθηκε της αντίστασης των Σκώτων ως το τέλος. Στην συνέχεια το Αγγλικό ιππικό εξολόθρευσε εύκολα τους Σκώτους τοξότες και οι δορατοφόροι του Wallas έμειναν πλέον στο έλεος των Αγγλικών τόξων.

Υπό την βροχή από τα εύστοχα Αγγλικά βέλη, οι Σκώτοι δορατοφόροι έχασαν την συνοχή τους, απέτυχαν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το επελαύνον Αγγλικό ιππικό και ακολούθησε η ανελέητη σφαγή τους. Η καταστροφή ήταν πρωτοφανής καθώς οι Άγγλοι δεν πήραν αιχμαλώτους, ενώ στο πεδίο της μάχης σκοτώθηκε το άνθος των αξιωματικών και οπαδών του Wallas όπως ο sir John Graham, O Wallas κατάφερε να γλυτώσει για να συνεχίσει την αντίσταση του και φέρεται ότι συνέχισε να παρενοχλεί τις Αγγλικές φρουρές που είχαν εγκατασταθεί στην Σκοτία στο επόμενο διάστημα.

Η Σκοτία υποτάσσεται - σύλληψη και μαρτυρικός θάνατος του Wallace

Στην συνέχεια ο Wallace ταξίδεψε στην Γαλλία συνάντησε τον Βασιλιά Φίλιππο τον δίκαιο ζητώντας βοήθεια για την επιστροφή του Balliol στον θρόνο της Σκοτίας και την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας της. Φαίνεται ότι ο Wallace κατάφερε να φτάσει μέχρι τον Πάπα Βονιφάτιο VII, καθώς ο Balliol είχε παραδοθεί από τον Εδουάρδο στην Παπική εξουσία. Η πιθανότητα της παλινόρθωσης του Balliol εξόργιζε τον Bruce που κατά την απουσία του Wallace είχε ανακηρυχθεί υπερασπιστής της Σκοτίας και μαζί με τον John Commyn παρενοχλούσε αποτελεσματικά τις Αγγλικές φρουρές. O Bruce αποφάσισε να συνταχθεί με τους Άγγλους εξασφαλίζοντας την στήριξη του Εδουάρδου σε περίπτωση που επέστρεφε ο Balliol ως Βασιλιάς στην Σκοτία. Αυτή η κίνηση του όμως τον αποξένωσε από πολλούς υποστηρικτές του και τον περιθωριοποίησε έναντι του Comyn και των υπολοίπων Σκώτων ισχυρών.

Σύντομα η τύχες γύρισαν εκ νέου εναντίον του Wallace. Όταν αυτός επέστρεψε στην Σκοτία, κατάφερε να συγκεντρώσει λίγους υποστηρικτές του και να επιτεθεί εναντίον μεμονομένων Αγγλικών φρουρών στο Happrew και στο Earnside μέχρι τον Φεβρουάριο του 1303. ήδη όμως από τον Φεβρουάριο του 1302, ο Εδουάρδος είχε νικήσει τους Γάλλους στην περίφημη μάχη του Courtrai, έτσι έπαψε ο διμέτωπος αγώνας του και επικεντρώθηκε να λύσει το πρόβλημα της ακόμη ανυπότακτης Σκωτίας. Τον Μάϊο του 1303 ο Εδουάρδος εισέβαλε εκ νέου στην Σκωτία με αρκετά μεγάλο στρατό, σαρώνοντας ότι έβρισκε μπροστά του καταλαμβάνοντας όλα τα κάστρα των Σκώτων ευγενών το ένα πίσω από το άλλο, εκτός του Stirling που τελικώς παραδόθηκε και αυτό μετά από τρίμηνη πολιορκία. Η αντίσταση με τον Wallace και τον John Comyn στην ύπαιθρο συνεχιζόταν αλλά φαινόταν ότι δεν είχε ελπίδα επιτυχίας. Οι συνεχείς πόλεμοι και η ερήμωση της υπαίθρου έκαναν μια πιθανή ειρήνη με τον Εδουάρδο να μοιάζει ελκυστική για τους Σκώτους

H δίκη του Wallace στην Αγγλία

ευγενείς. Στις 3 Φεβρουαρίου 1304 ο Comyn, επικεφαλής της αντίστασης, παραδόθηκε στους Άγγλους και τελικώς υπογράφτηκε συνθήκη του Εδουάρδου με τους Σκώτους ευγενείς με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους για τους τελευταίους, καθώς διατηρούσαν τις περιοχές τους, τα κτήματα τους και τους τίτλους τους, ενώ κάποιοι διορίστηκαν ακόμη και διοικητές περιοχών. Η Σκοτία επισήμως προσαρτήθηκε στην Αγγλία τον Σεπτέμβριο του 1305, με την δημοσίευση ενός νέου οργανισμού διοίκησης για τη περιοχή που προέβλεπε Άγγλο αντιβασιλιά. Ο Εδουάρδος συγχώρησε όλους όσους αντιστάθηκαν στην επιβολή της εξουσίας του στην Σκοτία, εκτός του Wallace τον οποίο απαίτησε να του τον παραδώσουν εντός 20 ημερών, ενώ τον επικήρυξε με 100 λίρες. Ο Wallace έζησε εκτός νόμου, κυνηγημένος στα Highlands περιστοιχισμένος από ελάχιστους υποστηρικτές του, αλλά η σύλληψη του ήταν θέμα χρόνου.

Στις 3 Αυγούστου 1304 προδόθηκε από τον κουμπάρο του sir John Menteith έναντι ευτελούς ποσού και παραδόθηκε στους Άγγλους. Με πάνοπλη συνοδεία διαπομπεύτηκε σε πολλές Αγγλικές πόλεις κατά την διαδρομή του στο Λονδίνο. Ακολούθησε μια σύντομη "δίκη" χωρίς μάρτυρες και δικηγόρους υπεράσπισης που καταδίκασε με συνοπτικές διαδικασίες τον Wallace σε τρεις εις θάνατον. Όταν ο Wallace ρωτήθηκε αν ήταν αθώος η ένοχος, απάντησε ένοχος για τα αδικήματα, αλλά δεν αναγνώρισε την δικαιοδοσία του δικαστηρίου δηλώνοντας ότι είναι Σκωτσέζος και όχι Άγγλος. Αφού διαπομπεύτηκε εκ νέου στους δρόμους του Λονδίνου, ο Wallace εκτελέστηκε με ένα ατελεύτητο μεσαιωνικό τελετουργικό βασανισμού, ενώ ο Εδουάρδος έχοντας πρόθεση να παραδειγματίσει τους υπηκόους του και τον ανυπότακτο λαό της Σκωτίας, έδωσε εντολή να τεμαχιστεί το σώμα του Wallace και να διασκορπιστεί στις τέσσερις άκρες του βασιλείου του.

William Wallace

Επίλογος Α΄μέρους

Η βασική πρόθεση του Βασιλιά Εδουάρδου ήταν όχι μόνο να εκτελέσει παραδειγματικά τον Wallace, επειδή μη όντας ευγενής αντιστάθηκε στην εξουσία του, αλλά κυριολεκτικά να τον εξαφανίσει ακόμη και από την Ιστορική μνήμη των ανθρώπων, να σβήσει εντελώς την παρουσία του σαν να μην υπήρξε ποτέ. Όλα τα χρονικά ποιητών και χρονικογράφων που γράφτηκαν ως το 1500 μ. Χ. και περιγράφουν τα γεγονότα της εποχής δεν αναφέρουν λέξη για τον Wallace. Ο λαός της Σκωτίας όμως, διέσωσε την μνήμη του ατόφια, από γενιά σε γενιά, από στόμα σε στόμα, με τον σιωπηλό αυτό τρόπο με τον οποίο πολύ συχνά ο λαός μπορεί να ακυρώσει με απόλυτο τρόπο κάθε απόφαση της κεντρικής εξουσίας αν το θελήσει. Ο θρύλος του Wallace, του εθνικού ήρωα της Σκοτίας που πάλεψε στα ίσια με τον πανίσχυρο Άγγλο για την ανεξαρτησία της, τραγουδήθηκε, και όχι μόνο επέζησε αλλά και γιγαντώθηκε. Δεκάδες - αν όχι εκατοντάδες - τοπωνύμια της Σκοτίας φέρουν το όνομα του, ενώ λόφοι, ποτάμια ακόμη και πηγάδια συνδέονται με την παρουσία του. 

Ο μύθος του Wallace εδραιώθηκε τον 19ο αιώνα με αρκετά μνημεία που χτίστηκαν σε όλη τη Σκωτία, ενώ απέκτησε παγκόσμια στίλβη στην εποχή μας χάρις το αριστούργημα της 7ης Τέχνης "Braveheart" του Μελ Γκίμπσον. Έτσι λοιπόν, η πρόθεση του Εδουάρδου όχι μόνο ματαιώθηκε, αλλά αντιθέτως η μνήμη του Wallace απέκτησε παγκόσμια ακτινοβολία, ενώ του Άγγλου Βασιλιά περιορίζεται μόνο σε ένα στενό κύκλο σοβινιστών συμπατριωτών του. Το γεγονός αποτελεί άλλη μια υπόμνηση της Ιστορίας ότι το ευγενές και το δίκαιο στο τέλος θριαμβεύει.

Πηγές

Magnus Magnusson, Scotland: The Story of a Nation

J. D. Mackie, A History of Scotland (Penguin History) Paperback – August 7, 1984

http://www.bbc.co.uk/scotland/history/articles/the_wars_of_independence/  

http://www.scottishhistory.com/articles/independence/summary/wars_part1_page1.html

Επίμετρον 

Η κινηματογραφική ταινία του Braveheart και μια υποσημείωση για το επερχόμενο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας για την Σκωτία

Πιστεύω πως ελάχιστοι από όσους έφτασαν ως εδώ και διαβάζουν τις γραμμές αυτές δεν θα έχουν δει την κινηματογραφική ταινία Braveheart με τον Μελ Γκίμπσον. Όσοι δεν το έχουν δει τους ζηλεύω που έχουν την ευκαιρία να δουν για πρώτη φορά αυτό το κινηματογραφικό και ποιητικό έπος, ένα αληθινό σεναριογραφικό και σκηνοθετικό κατόρθωμα. Από το άρθρο που προηγήθηκε εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε πόσα σοβαρά λάθη περιέχει η ταινία σε σχέση με τα στοιχεία για τον Wallace που έχουμε διαθέσιμα (π.χ. η μάχη στο Stirling έγινε σε γέφυρα και όχι σε ανοιχτό πεδίο, ο Wallace ήταν πολύ νεότερος και πολύ...ψηλότερος του Γκίμπσον, οι ρόλοι του Bruce και της Γαλλίδας συζύγου του Άγγλου διαδόχου δεν είχαν καμία σχέση με την πραγματικότητα κτλ). Άλλωστε και οι δημιουργοί της ταινίας τα παραδέχθηκαν όλα αυτά δημοσίως.

Τελικώς όμως όλα αυτά ίσως να μην έχουν τόση σημασία. Η ταινία αποτελεί έναν ύμνο στο δικαίωμα για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία, έναν ύμνο στην αδούλωτη ψυχή του ανθρώπου για αντίσταση στην αυθαιρεσία και την αδικία του ισχυρού. Μέσω της ιστορίας τουWallace, η ταινία στέλνει ένα επίκαιρο μήνυμα για τον άνθρωπο σε όλες τις εποχές  και διδάσκει το κουράγιο και την θυσία των απλών ανθρώπων για να επιτευχθούν υψηλότεροι σκοποί και ιδανικά.

Όπως τότε, έτσι και τώρα λοιπόν στο δημοψήφισμα της 18ης Σεπτεμβρίου, οι Σκωτσέζοι οφείλουν να αδιαφορήσουν πλήρως για τις ομοφυλοφιλικές απειλές των τραπεζιτών του city και να αποκτήσουν εκ νέου την θέση τους ανάμεσα στους λαούς της Ευρώπης ψηφίζοντας "ναι" στο επερχόμενο δημοψήφισμα, ασχέτως οικονομικού η οποιουδήποτε άλλου κόστους. Άλλωστε οτιδήποτε ανθρώπινο που έχει αξία δεν μπορεί να πραγματωθεί χωρίς θυσία. Εγώ ξέρω πως αν θέλεις πραγματικά να κρατήσεις κάποιον κοντά σου, προσπαθείς να τον πείσεις πόσο πραγματικά τον αγαπάς και δεν του στέλνεις τελεσίγραφα μίσους. Ελπίζω ότι το πρωινό της 19ης Σεπτεμβρίου άλλο ένα προπύργιο του Αγγλικού ιμπεριαλισμού θα έχει αλωθεί, ώστε και οι πολιτικοί ηγέτες αλλά και οι πολίτες της Αγγλίας να μάθουν να ζουν με τα εισοδήματα του κράτους τους και όχι με το αίμα των υπολοίπων λαών, όπως δηλαδή έζησαν τους τελευταίους τρεις αιώνες.          

Ι. Β. Δ.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: “ΣΤ’ ΚΛΕΙΣΘΕΝΕΙΑ 2014” - 2522 χρόνια μετά τις Δημοκρατικές Μεταρρυθμίσεις Κλεισθένη

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

_____________________

 

“ΣΤ’ ΚΛΕΙΣΘΕΝΕΙΑ 2014”

2522 χρόνια μετά Δημοκρατικές Μεταρρυθμίσεις Κλεισθένη

___________________________________________________

 

Η Οργανωτική Επιτροπή των  Κλεισθενείων

(που ξεκίνησαν το 2009 από το Ελληνικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας

 και συνεχίζονται από το Δημοβούλιο Πολιτών και άλλες οργανώσεις)

 καλεί όλους τους ενεργούς πολίτες και συλλογικότητες

να λάβουν μέρος στο διάλογο και τις πρωτοβουλίες για την αναζήτηση και δημιουργία της  Ελλάδας του μέλλοντός μας.

 

Α. Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014-Παγκόσμια Ημέρα Δημοκρατίας  και ώρα 18:00 στην Πνύκα ξεκινά ο εορτασμός των ΣΤ’ Κλεισθενείων, με την κλασσική ετήσια εκδήλωσή μας:

 «Τις αγορεύειν βούλεται;»,

πάνω από το ιστορικό Βήμα Αγορητή της Πνύκας,

με κεντρικό θέμα:

«Αναζητώντας την μελλοντική Ελλάδα» και απαντήσεις των πολιτών στα 20 ερωτήματα, που αναρτώνται

 στην ιστοσελίδα www.s120s.gr  και σε διάλογο με ερωτήματα:

 

- Ποια είναι η σημερινή κατάσταση της χώρας

- Ποιος ευθύνεται για την κατάσταση αυτή

- Τι πρέπει να γίνει, για την έξοδο από την κατάσταση αυτή

- Πως μπορούμε από κοινού να αντιδράσουμε στη μη καταβολή ΕΝΦΙΑ;

 

Β. Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2014 και ώρες 19:00-21:00 στον πολυχώρο «Βρυσάκι»(Βρυσακίου 12, πίσω από τη στοά του Αττάλου, Θησείο)

στην παρουσίαση βιβλίου του δικηγόρου και συντονιστή του

Ελληνικού Κινήματος Άμεσης Δημοκρατίας

Γιώργου Κόκκα με τίτλο

“Δημιουργώντας την Ελλάδα του μέλλοντος μας

Σ.Ε.Δ.οκρατία

(το κράτος των Σύγχρονων «Εκκλησιών του Δήμου»)”

 

Γ. Το Σαββατοκύριακο 20 & 21 Σεπτεμβρίου  2014 και ώρα

10:00 π.μ. στην αίθουσα «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ»

 (έναντι Κρατικού Θεάτρου Β. Ελλάδος – Λ. Πύργος)

Στη διημερίδα διαλόγου με θέμα:

«Πώς, η Ελληνική κοινωνία, μπορεί να ορθώσει ανάστημα

στις δυνάμεις που την έχουν αιχμαλωτίσει ύπουλα και τη βασανίζουν».

Προϋπόθεση συμμετοχής είναι η έγγραφη συνοπτική απάντηση στα 13 ερωτήματα που αναρτώνται στην ιστοσελίδα: www.s120s.gr/?p=1251

 

Η εκδήλωση αποτελεί συνέχεια και μέρος της προσπάθειας που έχουν ήδη ξεκινήσει οι συλλογικότητες: Δίκτυο ΣΠΙΘΩΝ “ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α” ,  “ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ”, “ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ”, Πανελλήνια κίνηση Γυναικών “ΗΛΕΚΤΡΑ”,  Κίνηση “ΘΕΡΜΑΪΚΟΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ” , “ΛΕΥΚΟ”, “ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ”

 

για τη επανασυγκρότηση μίας παλλαϊκής συσπείρωσης των

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ/ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ/ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ δυνάμεων της κοινωνίας, ικανής να ελευθερώσει την Ελληνική κοινωνία από την ύπουλη αιχμαλωσία της στις εξωχώριες δυνάμεις που τη βασανίζουν.

 

  Την πρωτοβουλία στηρίζει η ανεξάρτητη και αντιστεκόμενη εφημερίδα “ΤΟ ΧΩΝΙ”.

 

Δημιουργήσαμε τη νέα ιστοσελίδα: www.s120s.gr  για να χρησιμεύσει ως κοινό μέσο έκφρασης και επικοινωνίας όλων όσων πιστεύουμε ότι πρέπει να ενεργοποιήσουμε  άμεσα την αντίστασή μας με κάθε μέσο, σύμφωνα με την πρόβλεψη του άρθρου 120 του Συντάγματος στη βίαιη κατάλυσή του πλέον.

 

Επικοινωνία στα τηλέφωνα: 2103648300 και2392075106 και στις ηλ. Διευθύνσεις:

dimovoulio@dimovoulio.gr & kleistheneia2014@gmail.com

 

Με εκτίμηση 

Γιώργος  Λ. Κόκκας

ΔΗΜΟΒΟΥΛΙΟ ΠΟΛΙΤΩΝ

…γιατί το μέλλον της χώρας

είναι στα χέρια μας

dimovoulio@dimovoulio.gr

http://www.dimovoulio.gr

Η μεγάλη συναυλία των Πυλώνων Αλληλεγγύης (Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου και ώρα 21:00, Κάστρο Αντιρρίου)

Αγαπητοί φίλοι,

Μετά από γόνιμο διάλογο μεταξύ όλων των μελών μας, αλλά κυρίως μεταξύ των μελών της Συντονιστικής Επιτροπής, η οποία κατέληξε σε ομοφωνία, προχωράμε για τη μεγάλη φετινή γιορτή της αλληλεγγύης.

Πρόκειται για τη συναυλία της Λαϊκής Ορχήστρας «Μίκης Θεοδωράκης» με βασικό ερμηνευτή τον Κώστα Μακεδόνα και τρεις ακόμη εξαιρετικές φωνές (Δ. Δημοσθένους, Σ. Παπάζογλου, Μ. Χαρλαύτη).

Όπως δήλωσε ο Περιφερειάρχης κ. Α. Κατσιφάρας, αυτή η -καθαρά ανθρωπιστική- δραστηριότητα που αποτελεί και την κεντρική εκδήλωση για τη δεκαετηρίδα της Γέφυρας «Χαρίλαος Τρικούπης», θα είναι το συμβολικό μήνυμα της Δυτικής Ελλάδας στην υπόλοιπη χώρα.

Στην ουσία στήνουμε μία σκηνή πλάι στη Γέφυρα για να ακουστεί δυνατά και καθαρά το στίγμα των «Πυλώνων Αλληλεγγύης» και η κραυγή για ένωση όλων των δυνάμεων της ενεργής κοινωνίας για ανάσχεση του φαινομένου εγκατάλειψης των αδύναμων συνανθρώπων μας στην τύχη τους.

Επιλέξαμε λοιπόν να αφιερωθεί η συναυλία μας στην οικονομική ενίσχυση δύο από τους πρώτους πυλώνες που συνέπηξαν το μέτωπο που δημιουργήσαμε μαζί το 2010, για να φτάσουμε σήμερα να αριθμούμε περί τα 70 μέλη. Η πρότυπη στέγη του Συλλόγου ΑμεΑ «ΑΛΚΥΟΝΗ» έχει μείνει κλειστή χωρίς παιδιά και η Μονάδα Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης «ΙΡΙΣ» στερείται επαρκούς προσωπικού για τη φροντίδα ανθρώπων που «ξαναέγιναν άνθρωποι» χάρη σε αυτήν ακριβώς τη φροντίδα.

Η ΓΕΦΥΡΑ Α.Ε. καλύπτει τις οικονομικές ανάγκες για την πραγματοποίηση της συναυλίας. Η είσοδος ορίστηκε στα 3€ για τους ενήλικες, ενώ για τα παιδιά θα είναι δωρεάν. Επιπλέον, για τη διευκόλυνση της διέλευσης όσων θελήσουν να προσέλθουν οδικώς, η εταιρεία θα ενεργοποιήσει κατ’ εξαίρεσιν τη δεκάωρη κάρτα μετ’ επιστροφής «ΜΑΖΙ» για αυτό το Σαββατοκύριακο. Μάλιστα το Σάββατο από τις 2 το μεσημέρι, ως τις 10 το βράδυ οι εισπράκτορες των διοδίων του Αντιρρίου θα προτείνουν -στους πολίτες που θα αγοράζουν την κάρτα- δύο εισιτήρια για τη συναυλία. Για το λόγο αυτό η ΓΕΦΥΡΑ Α.Ε. έχει προαγοράσει 1.000 (χίλιες) προσκλήσεις που θα διατίθενται μέχρι την εξάντληση του αποθέματος.

Έτσι η κάθε διαδρομή θα γίνεται με το χαμηλότερο κόστος, προκειμένου να υπάρξει δυνατότητα πρόσβασης σε μία ποιοτική μουσική εκδήλωση, ακόμη και χωρίς το ελάχιστο κόστος των 3€ ανά εισιτήριο.

Εμείς λοιπόν, οι «ΠΥΛΩΝΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ», έχουμε όλους τους λόγους για να είμαστε παρόντες και πολυάριθμοι.

Τέλος, η ευχάριστη έκπληξη που προέκυψε από τις συναντήσεις που είχαμε με τους ανθρώπους της ορχήστρας, ήταν η επιθυμία που εξέφρασε η Μαργαρίτα Θεοδωράκη να ξεκινήσει η συναυλία με το τραγούδι που ετοίμασαν πρόσφατα οι μαθητές του Ειδικού Σχολείου Κωφών και Βαρηκόων Πάτρας, ενός ακόμη φορέα από τα ιδρυτικά μέλη μας.

Το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου και ώρα 21:00 ας είμαστε στο Κάστρο Αντιρρίου.

Ας δυναμώσουμε τη φωνή των αδύναμων, για να είμαστε ΟΛΟΙ, ΜΑΖΙ, ΔΥΝΑΤΟΙ.

Με τιμή

Γιάννης Φρέρης

Γενικός Συντονιστής Ε.Κ.Φ. «ΠΥΛΩΝΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ»

Καμμένος: «Ο λαός θα «λιντσάρει δημοκρατικά» την κυβέρνηση»!

Γιάννης Αννουσάκης Κίσσαμος Χανιά Κρήτη

Πρόεδρος Δ.Σ. Ινστιτούτο Καταναλωτών Κρήτης Α/δρος Ομοσπονδία ΙΝΚΑ/ΓΟΚΕ.

Τηλ. 28220 22641, 2 -  6945 235591 - Fax 210 4118849 email anusakis.anell@yahoo.com

 

http://tinyurl.com/k7s8sye

Καμμένος: «Ο λαός θα «λιντσάρει δημοκρατικά» την κυβέρνηση»! 10. Σεπτεμβρίου, 2014

Επίθεση εναντίον του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, της συγκυβέρνησης και του αντιπροέδρου Ευάγγελου Βενιζέλου, εξαπέλυσε ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πάνος Καμμένος, στη διάρκεια της ομιλίας του σε πολιτική συγκέντρωση στο συνεδριακό κέντρο «Ι. Βελλίδης» της ΔΕΘ.
Χαρακτήρισε τον κ. Σαμαρά «εκπρόσωπο των δανειστών» και τον κατηγόρησε ότι είναι εκείνος που με δική του απόφαση οδήγησε τη χώρα στη σημερινή κατάσταση και με τα λόγια του «παρέσυρε» τους πολίτες. «Είχε το θράσος να μιλήσει για «ράλι της οικονομίας» ο πρωθυπουργός και την ίδια ώρα μισθωτοί και συνταξιούχοι δεν μπορούν να αντέξουν», είπε και πρόσθεσε πως η οικονομία της χώρας έχει «καταρρεύσει» και δεν βρίσκεται σε ανάκαμψη. Είπε, ακόμα, ότι είναι «παραμύθια» τα περί διαπραγμάτευσης του χρέους, που λέει ο πρωθυπουργός και τόνισε πως είναι «ανίκανος» να διαπραγματευθεί. «Παραμύθια» είναι και τα περί εξόδου της χώρας από τα Μνημόνια.

Ο κ. Καμμένος εξέφρασε την εκτίμηση ότι ο δημοκρατικός λαός θα «λιντσάρει δημοκρατικά» τη σημερινή κυβέρνηση, με τον ίδιο τρόπο που ο δημοκρατικός λαός της Χαλκιδικής «λίντσαρε» τον Χρήστο Πάχτα, όπως είπε, επειδή δεν επανεκλέχθηκε δήμαρχος Αριστοτέλη.

Ζήτησε από τους έντιμους δικαστές να αντισταθούν στις παραβιάσεις του Συντάγματος και κάλεσε τον λαό «να διώξει την κυβέρνηση και την ξένη κατοχή», λέγοντας πως « οι κατακτητές σε αυτό τον τόπο έχουν λίγα χρόνια και οι Φούχτελ θα τα μαζέψουν γρήγορα με απόφαση του ελληνικού λαού». Επίσης, κάλεσε τους βουλευτές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, που διαφωνούν με τον ΕΝΦΙΑ να «ανατρέψουν» την κυβέρνηση.

Σχετικά με τις «κόκκινες γραμμές», που θέτει το κόμμα του για συμμετοχή σε κυβέρνηση, επισήμανε ότι σε αυτές συμπεριλαμβάνεται και η υπερφορολόγηση.

Δείτε σε ζωντανή μετάδοση την ομιλία του Πάνου Καμμένου στη ΔΕΘ