Η συνωμοσία κατά της Γαλλίας (του Πολ Κρούγκμαν)

http://www.antinews.gr/2013/11/11/233935/

Την Παρασκευή, η Standard & Poors, ο οίκος αξιολόγησης, υποβάθμισε τη Γαλλία. Η κίνηση αυτή έγινε πρωτοσέλιδο, με πολλά ρεπορτάζ να υποδηλώνουν ότι η Γαλλία βρίσκεται σε κρίση. Αλλά οι αγορές αδιαφόρησα: το γαλλικό κόστος δανεισμού, το οποίο βρίσκεται κοντά σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, μόλις που άλλαξε. Τι συμβαίνει λοιπόν; Ο Πολ Κρούγκμαν σχολιάζει.

Η απάντηση είναι ότι η κίνηση του S.&P. πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της ευρύτερης πολιτικής της δημοσιονομικής λιτότητας. Και εννοώ την πολιτική και όχι την οικονομία. Γιατί η συνωμοσία κατά της Γαλλίας – και είμαι λίγο υπερβολικός εδώ, αλλά πραγματικά υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που προσπαθούν να την κακολογήσουν-  είναι μια σαφής απόδειξη ότι στην Ευρώπη, όπως και στην Αμερική, οι δημοσιονομικές επιπλήξεις δεν αφορούν πραγματικά τα ελλείμματα. Αντ’ αυτού, χρησιμοποιούν τους φόβους του χρέους για να προωθήσουν μια ιδεολογική ατζέντα. Και η Γαλλία, η οποία αρνείται να «παίξει», έχει γίνει ο στόχος μιας αδιάκοπης αρνητικής προπαγάνδας.
Επιτρέψτε μου να σας δώσω μια ιδέα για το τι μιλάμε. Πριν από ένα χρόνο ο Economist χαρακτήριζε τη Γαλλία «βόμβα στην καρδιά της Ευρώπης», με τα προβλήματα που έκαναν να μοιάζουν ασήμαντα αυτά της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ιταλίας. Τον Ιανουάριο του 2013, ο αρχισυντάκτης των οικονομικών του CNN Money δήλωσε ότι η Γαλλία είναι σε «ελεύθερη πτώση», ένα έθνος «που  κατευθύνεται προς μια οικονομική Βατίλλη». Παρόμοιοι χαρακτηρισμοί μπορούν να βρεθούν σε όλα τα οικονομικά ενημερωτικά δελτία.

Δεδομένης αυτής της ρητορικής, κάποιος αναμένει να δει το χειρότερο στα γαλλικά στοιχεία. Αυτό που συναντά, αντίθετα, είναι μια χώρα που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες –και ποιος δεν αντιμετωπίζει;- αλλά σε γενικές γραμμές αποδίδει τόσο καλά ή και καλύτερα από τους περισσότερους από τους γείτονές της, με την ομολογουμένως μεγάλη εξαίρεση της Γερμανίας. Η πρόσφατη γαλλική ανάπτυξη υπήρξε υποτονική, αλλά πολύ καλύτερη από ότι, ας πούμε, στις Κάτω Χώρες, που εξακολουθούν να αξιολογούνται με AAA. Σύμφωνα με πρότυπες εκτιμήσεις, οι γάλλοι εργαζόμενοι ήταν στην πραγματικότητα λίγο πιο παραγωγικοί από τους Γερμανούς ομολόγους τους δώδεκα χρόνια πριν  και –μαντέψτε- εξακολουθούν να είναι. Εν τω μεταξύ, η γαλλική δημοσιονομική προοπτική φαίνεται ευδιάκριτα μη ανησυχητική. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού έχει μειωθεί σημαντικά από το 2010 και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει ότι ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ θα είναι περίπου σταθερός κατά τα επόμενα πέντε χρόνια.
Τι γίνεται με το μακροπρόθεσμο βάρος της γήρανσης του πληθυσμού; Αυτό είναι ένα πρόβλημα στη Γαλλία, όπως είναι και σε όλες τις πλούσιες χώρες. Αλλά η Γαλλία έχει υψηλότερο ποσοστό γεννήσεων από το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης – εν μέρει λόγω των κυβερνητικών προγραμμάτων που ενθαρρύνουν τις γεννήσεις και διευκολύνουν τη ζωή των εργαζόμενων μητέρων – έτσι ώστε τα δημογραφικά στοιχεία της είναι πολύ καλύτερα από αυτά των γειτόνων της, συμπεριλαμβανομένης και της Γερμανίας. Εν τω μεταξύ, το αξιόλογο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης της Γαλλίας, το οποίο προσφέρει υψηλή ποιότητα σε χαμηλό κόστος, πρόκειται να είναι ένα μεγάλο φορολογικό πλεονέκτημα μακροπρόθεσμα.
Βάσει αριθμών, λοιπόν, είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί η Γαλλία αξίζει κάποια συγκεκριμένη υποβάθμιση. Έτσι, και πάλι, τι συμβαίνει; Ιδού μια ιδέα: Πριν από δύο μήνες, ο Όλι Ρεν, ο Επίτροπος της Ευρώπης για τις οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις – και ένας από τους πρωτεργάτες της σκληρής πολιτικής λιτότητας – απέρριψε την φαινομενικά υποδειγματική δημοσιονομική πολιτική της Γαλλίας. Γιατί; Επειδή βασίστηκε στην αύξηση των φόρων και όχι στις περικοπές δαπανών – και οι αυξήσεις φόρων, δήλωσε, «θα καταστρέψουν την ανάπτυξη και θα πλήξουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας». Με άλλα λόγια, δεν πειράζει το τι είπα για τη δημοσιονομική πειθαρχία, υποτίθεται ότι διαλύετε το δίχτυ ασφαλείας.
Η εξήγηση του S.&P. για την υποβάθμιση, αν και λιγότερο σαφής, κινήθηκε στο ίδιο πλαίσιο: η Γαλλία υποβαθμίστηκε επειδή η «τρέχουσα προσέγγιση της γαλλικής κυβέρνησης για δημοσιονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στη φορολογία, καθώς και στις αγορές προϊόντων, υπηρεσιών και αγορών εργασίας, είναι απίθανο να αυξήσουν σημαντικά τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης της Γαλλίας. «Και πάλι, αφήστε τους αριθμούς του προϋπολογισμού, που είναι οι φορολογικές περικοπές και η απορρύθμιση;
Μπορεί να σκεφτείτε ότι ο Ρεν και ο S.&P. είχαν στηρίξει τα αιτήματά τους σε αδιάσειστα στοιχεία, ότι οι περικοπές δαπανών είναι στην πραγματικότητα καλύτερες για την οικονομία από την αύξηση των φόρων. Αλλά δεν ήταν. Στην πραγματικότητα, η έρευνα του ΔΝΤ δείχνει ότι όταν προσπαθείς να μειώσεις τα ελλείμματα σε μια ύφεση, ισχύει το αντίθετο: οι προσωρινές αυξήσεις φόρων κάνουν πολύ λιγότερες ζημίες από τις περικοπές των δαπανών.

Και όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να μιλούν για τα θαύματα των «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων», να είστε επιφυλακτικοί. Είναι κυρίως μια φράση κώδικας για την απορρύθμιση – και τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τις αρετές της απορρύθμισης είναι αναμφισβήτητα ανάμικτα. Θυμηθείτε, η Ιρλανδία έλαβε πολλούς επαίνους για τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις τη δεκαετία του 1990 και του 2000. Το 2006, ο Τζορτζ Όσμπορν, τώρα καγκελάριος της Βρετανίας του Υπουργείου Οικονομικών, την αποκάλεσε «λαμπρό παράδειγμα». Πώς τελείωσε αυτό;

Αν όλα αυτά φαίνονται γνώριμα στους αμερικανούς αναγνώστες, θα έπρεπε. Οι φορολογικές επιπλήξεις των ΗΠΑ αποδεικνύονται, σχεδόν πάντοτε, ότι ενδιαφέρονται πιο πολύ για περικοπές στο Medicare και την Κοινωνική Ασφάλιση παρά για την πραγματική μείωση των ελλειμμάτων. Οι υποστηριχτές της λιτότητας στην Ευρώπη αποκαλύπτεται πλέον ότι είναι λίγο- πολύ το ίδιο. Η Γαλλία έχει διαπράξει ένα ασυγχώρητο αμάρτημα του να είναι φορολογικά υπεύθυνη, χωρίς να προκαλεί πόνο στους φτωχούς και άτυχους. Και γι’ αυτό πρέπει να τιμωρηθεί.

http://www.nytimes.com/2013/11/11/opinion/krugman-the-plot-against-france.html?_r=0

Τι έκανε το άτομο! To πέναλντυ του αιώνα! [video]

http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/2010/12/blog-post_6243.html

Το πέναλτι του... αιώνα αναμφισβήτητα. Σε αγώνα Ισπανία-Ιταλία για το Euro U-19 έλαβε χώρα η απίθανη και ευφυέστατη εκτέλεση που βλέπετε....


Ο τύπος, ονόματι Εζεκέλ της Μπέτις, παίρνει φόρα ότι θα εκτελέσει με το δεξί και τελικά σκοράρει με το αριστερό! Μοναδικό…

Η προδοσία της μεσαίας τάξης

http://socialpolicy.gr/2013/11/%ce%b7-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%b1%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%ac%ce%be%ce%b7%cf%82.html

ΚΕΙΜΕΝΟ/ΕΡΕΥΝΑ: ΦΡΑΓΚΙΣΚΑ ΜΕΓΑΛΟΥΔΗ-ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΠΑΠΑΡΔΕΛΑΣ

Ηράκλειο 2013. O Γιώργος Κουτσογιάννης δεν έχει χρόνο για πολιτική. Είναι πολύ απασχολημένος προσπαθώντας να σώσει την οικογενειακή του επιχείρηση. To εμπορικό του κατάστημα βρίσκεται σε μια από τις παλαιότερες οδούς του Ηρακλείου, πρωτεύουσα της Κρήτης. Άδεια μαγαζιά και άνθρωποι που ψάχνουν στα σκουπίδια για τροφή δεν είναι πλέον σπάνιο φαινόμενο για τον δημοφιλή τουριστικό προορισμό. Και ο σαραντατριάχρονος πρέπει να δώσει τη δική του μάχη για να μην χρεοκοπήσει η επιχείρηση που κληρονόμησε από τον πατέρα του.

«Το πραγματικό πρόβλημα ξεκίνησε το 2010», διηγείται ο Κουτσογιάννης. «Τότε ο τζίρος μειώθηκε κατά 90%. Σε ένα καλό μήνα το μαγαζί αποφέρει 500 ευρώ, ενώ έχει πάγια μηνιαία έξοδα 1300 ευρώ. Δεν έχω τη δυνατότητα πια να πληρώνω τις εισφορές στο ασφαλιστικό μου ταμείο και δεν τις πληρώνω». Με τη γυναίκα του και τα τρία του παιδιά μετακόμισαν στο σπίτι της μητέρας του, ενώ έχουν μειώσει δραστικά τα έξοδα τους. Γάλα αγοράζουν μόνο σε προσφορά και δεν έχουν τη δυνατότητα για κάτι τόσο απλό, όπως ένα παγωτό για τα παιδιά. «Νιώθω», λέει, «σαν να γλίστρησε η ζωή μου μέσα από τα δάχτυλά μου».
Σαν τον Κουτσογιάννη είναι πολλοί, καθώς η οικονομική ύφεση διανύει τον έκτο χρόνο και η κρίση πλήττει τη μεσαία τάξη στην Ελλάδα. Από το 2009, το εισόδημα έχει μειωθεί κατά 30% και ο αριθμός των φτωχών μέσα σε δύο χρόνια, από το 2009 έως το 2011, αυξήθηκε κατά 200,000 αγγίζοντας τα 2,3 εκατομμύρια, σε ένα πληθυσμό δέκα εκατομμυρίων. Το ένα τρίτο των ανθρώπων είναι άνεργοι.

Ποιος είναι υπεύθυνος; Ο 43χρονος έμπορος δεν το σκέφτεται για πολύ: «Οι Έλληνες ανίκανοι πολιτικοί φυσικά, αλλά πάνω από όλα η Ευρώπη. Η πατρίδα μας πρέπει να αποφασίσει αν θα είναι μέρος μιας Ευρώπης που τόση δυστυχία μας προκαλεί. Είναι απαραίτητο ένα νέο ξεκίνημα χωρίς αυτούς που μας έφεραν εδώ».
Όμως ποιοι ήταν αυτοί; Αναμφίβολα ο μέσος Έλληνας, όπως ο Κουτσογιάννης, είναι σήμερα το θύμα της κρίσης. Αλλά δεν ήταν μέχρι τώρα τμήμα του συστήματος το οποίο έχει πλέον καταρρεύσει; Τουλάχιστον αυτό υποστήριξε ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος όταν έλεγε «όλοι μαζί τα φάγαμε». Σύμφωνα με αυτή τη λογική οι Έλληνες φέρουν συλλογική ευθύνη και πρέπει γι αυτό το λόγο και να τιμωρηθούν συλλογικά. Όμως μία τέτοια σκέψη αφήνει στο απυρόβλητο αυτούς που προκάλεσαν την κρίση, τους πολιτικούς, τους ιδιοκτήτες ΜΜΕ, την οικονομική ολιγαρχία, τους χαϊδεμένους συνδικαλιστές. Αυτοί αποτελούν μέρος ενός κλειστού συστήματος, στο οποίο για την πλειονότητα των Ελλήνων απλώς δεν υπήρχε δυνατότητα πρόσβασης.

Η ΑΡΧΗ

Αν κάποιος στην Ελλάδα θέλει να κατανοήσει τις αιτίες της σημερινής κρίσης, πρέπει να ανατρέξει στη δεκαετία του ‘70. Το τέλος της επτάχρονης δικτατορίας, τον Ιούλιο του 1974, καταγράφεται ως η πιο σημαντική ημερομηνία στη νεότερη ελληνική ιστορία. Τότε δημιουργήθηκαν νέες πολιτικές ελίτ που διεκδικούσαν σταθερή εκλογική βάση. Το κλειδί γι αυτό ήταν οι πελατειακές σχέσεις και ο λαϊκισμός.

Η πρώτη εκλεγμένη συντηρητική κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή κρατικοποίησε τράπεζες, μέσα μεταφοράς και ναυπηγεία. Το αποτέλεσμα ήταν ένας δημόσιος τομέας στον οποίο έβρισκαν θέση οι κομματικοί φίλοι. Ο διάδοχος του Κ. Καραμανλή, ο σοσιαλιστής Ανδρέας Παπανδρέου συνέχισε την πελατειακή πολιτική από το 1981, ενώ παράλληλα είχε υποσχεθεί και ριζικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.

Οι πολιτικοί μοίραζαν δώρα. «Παράλληλα υπήρχαν ήδη από τις δεκαετίες του εβδομήντα και του ογδόντα πολλά προβλήματα: πληθωρισμός, δύο πετρελαϊκές κρίσεις, αποβιομηχάνιση. Οι οικονομικές ελίτ της χώρας στερέωσαν ένα σύστημα προβληματικό», λέει ο Ευστράτιος Τσοτσορός καθηγητής Οικονομικής Ανάπτυξης και κοινωνικής μεταρρύθμισης στο Πάντειο πανεπιστήμιο. «Και το έκαναν αυτό εις βάρος της ανταγωνιστικότητας για να εξασφαλίσουν το προσωπικό τους όφελος».
Οι Έλληνες έγιναν πλουσιότεροι, αλλά αυτό είχε ελάχιστη σχέση με την αύξηση της παραγωγικότητας.

«Η ελληνική αστική τάξη συγκροτήθηκε από πολιτικούς που εμπόδιζαν την ανταγωνιστικότητα. Υποστηρίζονταν- οι πολιτικοί αυτοί- από την οικονομική ελίτ, στην οποία ως αντάλλαγμα, παραχωρούσαν προνόμια και άδειες. Είναι η ίδια ολιγαρχία που κατέχει τα ΜΜΕ και ελέγχει τον τραπεζικό τομέα», υποστηρίζει ο Τσοτσορός. «Για να λειτουργήσει αυτό το σύστημα χρειαζόταν μια ισχυρή γραφειοκρατία. Έτσι δημιουργήθηκε μία ομάδα από πρόθυμους μηχανικούς, συμβούλους και ακαδημαϊκούς οι οποίοι όφειλαν την περίοπτη θέση τους όχι στα προσόντα τους, αλλά κυρίως στην κομματική τους αφοσίωση. Το κράτος μεταβλήθηκε σε έναν μηχανισμό αλόγιστης σπατάλης χρημάτων από την οποία όμως δεν ωφελήθηκαν όλοι, αλλά συγκεκριμένες ομάδες, όπως αυτοί που ασκούσαν ένα κλειστό επάγγελμα: συμβολαιογράφοι, φαρμακοποιοί, γιατροί, αυτοκινητιστές…»

Όλα αυτά συνέβαιναν πολύ πριν την είσοδο στο ευρώ, που σηματοδοτεί και την υποτιθέμενη πτώση. Όταν εισήχθη το ενιαίο νόμισμα, το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος εκτοξεύτηκαν. Ο δανεισμός στη δεκαετία του ενενήντα αυξήθηκε κατά μέσο όρο 4% του ΑΕΠ φτάνοντας πλέον το 10%. Το ευρώ έφερε την ψευδαίσθηση της ευημερίας, αλλά οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης ήταν στο πλαίσιο των αναποτελεσματικών πολιτικών που εφάρμοσαν οι πολιτικοί στη δεκαετία του εβδομήντα. Παρόλα αυτά η ανάπτυξη στην Ελλάδα είχε θεωρηθεί θετική. «Οι οικονομικές προοπτικές στην Ελλάδα φαίνονται καλές», έγραφαν οι Times το 2007. Οικονομολόγοι και αναλυτές αισιοδοξούσαν ότι η Ελλάδα θα διατηρήσει τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Μόλις στο τέλος της δεκαετίας του 2000 και όταν ξεκίνησε η κρίση, άρχισε και η κριτική για τον δήθεν πολυτελή τρόπο διαβίωσης των Ελλήνων.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

«Αυτό που με κάνει έξαλλη σήμερα είναι ότι δεν υπήρξα μέρος όλων αυτών», λέει η Στεφανία Μ., μία σαραντάχρονη δασκάλα από την Αθήνα. «Δεν είχα χρέη δεν είχα δάνεια και δεν ζούσα με πολυτέλεια, δεν έκανα φοροδιαφυγή ούτε έψαχνα για ρουσφέτια .Όμως πληρώνω σήμερα υψηλό τίμημα για λάθη που έκαναν άλλοι. Άνθρωποι σαν κι εμένα είναι οι παράπλευρες απώλειες αυτής της κρίσης».

Ο μισθός της χωρισμένης μητέρας ενός δεκαπεντάχρονου αγοριού περικόπηκε κατά 20% και είναι τώρα περίπου 900 ευρώ. Λόγω της κρίσης υποχρεώθηκε να επιστρέψει στο πατρικό της σπίτι. Και βλέπει το μέλλον δυσοίωνο. Κάτω από την πίεση των διεθνών δανειστών πρέπει να απολυθούν 25.000 δημόσιοι υπάλληλοι, πολλοί από αυτούς δάσκαλοι. 118 νηπιαγωγεία και δημοτικά καθώς και 28 γυμνάσια πρέπει να κλείσουν ή να συγχωνευτούν. Η κυβέρνηση υπόσχεται ότι αυτό θα γίνει βάσει αντικειμενικών κριτηρίων αξιολόγησης, αλλά η Στεφανία Μ βλέπει μόνο μία δικαιολογία για να κατεδαφιστεί το δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης και να απολυθούν εκπαιδευτικοί.
Για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτών των περικοπών μέχρι τώρα μόνο υποθέσεις μπορούν να γίνουν βάσει των αριθμών: Από τους 774.000 ασφαλισμένους του ΟΑΕΕ, το 2012 δεν έχουν πληρώσει τις οφειλές τους γύρω στους 400.000, όπως ο καταστηματάρχης Κουτσογιάννης στο Ηράκλειο. Ο ασφαλιστικός φορέας έχει χάσει έτσι περίπου 6 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο κοινωνικός ιστός υφίσταται ανεπανόρθωτες ρωγμές.

Η Μαριάννα Φουσταγιαννάκη, λογίστρια που συμβουλεύει ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων στο Ηράκλειο, βλέπει καθημερινά τη διάλυση της κοινωνίας. «Πολλές επιχειρήσεις κλείνουν, γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς των εταιρειών κοινής ωφελείας. Ο φόβος παίζει σημαντικό ρόλο. Οι άνθρωποι φοβούνται περισσότερο γι αυτό που θα μπορούσε να έρθει παρα αυτό που βιώνουν», λέει η τριαντάχρονη.
Ο φόβος και η οργή του κόσμου πηγάζει από το γεγονός ότι οι πολιτικές και οι οικονομικές ελίτ δείχνουν να μην έχουν επηρεαστεί από την κρίση. Πολλοί έλληνες συζητάνε για το σκάνδαλο της Siemens. Η γερμανική εταιρεία για χρόνια δωροδοκούσε έλληνες πολιτικούς και το κόστος για το κράτος υπολογίστηκε πάνω από δύο δισεκατομμύρια ευρώ. Όμως η Siemens συμφώνησε με την κυβέρνηση για αποζημίωση μόνο 270 εκατομμυρίων ευρώ, 100 εκατομμύρια από τα οποία με τη μορφή επενδύσεων.

Στη συνέχεια ακολούθησε η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ στην οποία περιλαμβάνονται 2000 ονόματα ελλήνων με τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία. Παρόλο που προφανώς πολλοί πολιτικοί εμπλέκονται στο σκάνδαλο της συγκάλυψης της λίστας, μόνο ο πρώην υπουργός οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου θα δικαστεί για το θέμα. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, αφού τα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης προστατεύονται με ειδικό νόμο (το νόμο περί ευθύνης υπουργών) από την ποινική δίωξη ακόμα και μετά τη λήξη της θητείας τους.

Πολλοί πολιτικοί δείχνουν ότι απλώς θα συνεχίσουν να κάνουν τα ίδια λάθη, όπως έκαναν μέχρι σήμερα. Όπως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και πρώην δημοσιογράφος στην ΕΡΤ, Σίμος Κεδίκογλου, ο οποίος το Μάρτιο του τρέχοντος έτους, διόρισε στο πολιτικό του γραφείο την κατά πολύ νεότερη φίλη του και στη συνέχεια αναγκάστηκε να την απολύσει υπό το βάρος της δημόσιας κατακραυγής. Είναι ο ίδιος, που ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά τον Ιούνιο το κλείσιμο της δημόσιας τηλεόρασης και το δικαιολόγησε κάνοντας λόγο για την καταπολέμηση της διαφθοράς και της κακοδιαχείρισης.

«Τα πραγματικά θύματα αυτής της παράλογης πολιτικής, λέει η λογίστρια Φουσταγιαννάκη, είναι οι νέοι. Προστατευμένοι όπως ήταν από τις οικογένειές τους, η κρίση τους βρήκε εντελώς απροετοίμαστους. Γι αυτό η μόνη λύση, είναι να συντρίψουμε τη διαφθορά και να αναδιοργανώσουμε το πολιτικό σύστημα». 
Πολλοί προσπαθούν ήδη γι’ αυτό.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Μια ακόμα επιχείρηση στο Ηράκλειο, αυτή τη φορά του 32χρονού Πέτρου Παναγιωτίδη. Πρώην καθηγητής μαθηματικών σήμερα διευθύνει ένα βιβλιοπωλείο κόμικς και ιντερνετ καφέ. Το άνοιξε το 2009 με ένα δάνειο από τους γονείς του. Η κυβέρνηση είχε υποσχεθεί ένα πρόγραμμα βοήθειας για τους νέους επιχειρηματίες το οποίο όμως ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε.

«Μπορεί να φαίνεται περίεργο ότι ιδρύθηκε μία επιχείρηση στις παρούσες συνθήκες», λέει, «αλλά ακόμα και σε περιόδους κρίσεων υπάρχουν ευκαιρίες. Οι άνθρωποι πρέπει να σκέφτονται διαφορετικά, να είναι καινοτόμοι και να βγαίνουν από τις κρύπτες τους».
Ο Παναγιωτίδης θα μπορούσε να μην κάνει τίποτα από αυτά. «Οι γονείς μου ήθελαν να εργαστώ σε μία τράπεζα, μία δουλειά που μέσω των διασυνδέσεων της οικογένειάς μου εύκολα θα αποκτούσα. Αλλά δεν το έκανα».

Η απόφασή του ήταν ακόμη και λίγα χρόνια πριν ασυνήθιστη. «Αν κάποιος διέθετε χρήματα κατά προτίμηση αγόραζε ένα αυτοκίνητο. Ο καθένας ονειρευόταν ένα ακριβό αυτοκίνητο και μία δουλειά στο δημόσιο. Αυτό δεν ισχύει πια. Στην Ελλάδα αυτή η νοοτροπία έχει αρχίσει να αλλάζει».
Όπως πολλοί νέοι, ο Παναγιωτίδης πιστεύει ότι η κρίση είναι στην πραγματικότητα ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα. Ωστόσο επικαλείται τις αλλαγές στην πατρίδα του. 
«Οι γονείς μας μάς κληροδότησαν την ευνοιοκρατία, την κρατική προστασία, τις πελατειακές σχέσεις. Αυτό είναι το πρόσωπο της συντηρητικής Ελλάδας, το οποίο με κανένα τρόπο δεν θέλει τις αλλαγές. Είναι μία χώρα που ακόμα και οι φοιτητικές οργανώσεις εξυπηρετούσαν σκοπούς πολιτικής καριέρας και την οποία για σαράντα χρόνια κυβέρνησαν δύο οικογένειες. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που διαπραγματεύονται τώρα τη σωτηρία μας. Αυτό είναι ανοησία», καταλήγει ο Παναγιωτίδης.

*Μετάφραση στα ελληνικά: Λένα Κουλογιάννη. Το πρωτότυπο δημοσιεύτηκε στα γερμανικά στο Spiegel Online με τον τίτλο Der Verrat an Griechenlands Mittelschicht.

Αναδημοσίευση από neoskosmos.com

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ. REUTERS ΙΟΥΝΙΟΣ 2011! Το 2012 θα πωληθει η ΑΤΕ. Ολα τα μετρα, οπως αποκαλύφθηκαν σε έγγραφο του δικτύου

http://attikanea.blogspot.gr/2013/11/reuters-2011-2012.html





ΚΑΙ ΕΔΩ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΖΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!


Factbox: Greece pledges new austerity measures to EU/IMF

Η Ελλάδα υπόσχεται νέα μέτρα λιτότητας σε ΕΕ / ΔΝΤ
Παρασκευη 10 Ιουνίου 2011
(Reuters) – Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου υπερασπίστηκε την Παρασκευή ένα νέο πακέτο μέτρων λιτότητας που απαιτήθηκαν από την ΕΕ και το ΔΝΤ, λέγοντας ότι ήταν ο μόνος τρόπος διεξόδου από την κρίση.
Το σχέδιο περιλαμβάνει € 6,5 δισεκατομμύρια αξίας επιπλέον μέτρων λιτότητας για το τρέχον έτος και εξοικονόμηση από 22 δις ευρώ για το 2012-2015,ώστε να μειωθούν τα ελλείμματα και να λάβει την βοήθεια απο ΕΕ / ΔΝΤ. Επιταχύνει επίσης την πώληση των κρατικών περιουσιακών στοιχείων στο πλαίσιο ενός προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων 50 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Εδώ είναι τα βασικά μέτρα και οι στόχοι, όπως παρουσιάζονται από το Ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών και από την ΕΕ και το ΔΝΤ σε ένα έγγραφο που έχει στην κατοχή του το Reuters:
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ
ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ: οι φόροι θα αυξηθούν κατά τουλάχιστον 2,45 δισ δολ. φέτος, με επιπλέον φόρους € 2,88 δισεκατομμύρια το 2012, 450 εκατομμύρια ευρώ το 2013 και 300 εκατ. ευρώ το 2014. Αυτό περιλαμβάνει υψηλότερους φόρους περιουσίας, τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων κτιρίων, μια αύξηση συντελεστή ΦΠΑ στα εστιατόρια και μπαρ σε 23 από 13 τοις εκατό, μια “εισφορά αλληλεγγύης” για τα νοικοκυριά, μεγαλύτερους φόρους κατανάλωσης στα αναψυκτικά και το φυσικό αέριο, εισφορές στα πολυτελή γιότ, τις πισίνες και αυτοκίνητα. Η κυβέρνηση θέλει επίσης να καταργηθουν μια σειρά φορολογικών απαλλαγών.
Ωστόσο, η κυβέρνηση δήλωσε την Παρασκευή, σε μια νέα προσπάθεια να πετύχει την υποστήριξη των συντηρητικών της αντιπολίτευσης για το σχέδιο, ότι μπορεί να υποβάλει το Σεπτέμβριο ένα νομοσχέδιο για να μειώθεί ο ΦΠΑ και οι εταιρικοί φόροι.
ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ: 800 εκατ. ευρώ το 2011, και 660 εκατ. ευρώ το 2012, 398 εκατ. ευρώ το 2013, 246 εκατ. ευρώ το 2014 και 71 εκατ. ευρώ το 2015.
Η Μείωση θα προέλθει από συγκράτηση των προσλήψεων, περικοπές στα επιδόματα και από τις απολύσεις ή μη ανανέωσεις των συμβάσεων για το έτος αυτό,στο 50 τοις εκατό του συνόλου των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα,οι οποίοι απασχολούνται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ: 1 δισ. ευρώ φέτος (αύξηση από το Μάιο του στόχου των 833 εκατ. ευρώ), 1.260 εκατομμύρια το 2012, 1 δις το 2013, 790 εκατ. ευρώ το 2014 και 400 εκατ. ευρώ το 2015.
Μείωση θα προέλθει κυρίως μέσω απο εισοδηματικά κριτήρια (means-testing) και περικοπές μιας σειρά από οφέλη.
ΑΥΞΗΣΗ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ: τουλάχιστον € 629 εκατομμύρια φέτος, 259 εκατ. ευρώ το 2012, 713 εκατ. ευρώ το 2013, 1,13 δισ. ευρώ το 2014 και 337 εκατ. ευρώ το 2015.
Αυτό θα επιτευχθεί μέσω της αύξησης των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης και την πάταξη της εισφοροδιαφυγής και της αδήλωτης εργασίας.
ΚΛΕΙΣΙΜΟ / ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ/ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΩΝ: 491 εκατ. ευρώ το 2011, με περαιτέρω € 279 εκατομμύρια σε εξοικονόμηση 2012-2015.
ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ: 878 εκατ. ευρώ το 2013, 975 εκατ. ευρώ το 2014 και 1,15 δισ. ευρώ το 2015.
ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ: 700 εκατ. ευρώ φέτος, οι μισές εκ των οποίων θα είναι μόνιμες.
ΑΜΥΝΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ: 200 εκατ. ευρώ το 2012, και € 333 εκατομμύρια κάθε χρόνο στην περίοδο 2013-2015.
ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΣΤΙΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΓΙΑ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ: τουλάχιστον € 310 εκατομμύρια φέτος και επιπλέον € 1,43 δισεκατομμύρια την περίοδο 2012-2015, κυρίως μέσω της μείωσης διοικητικά καθοριζόμενων τιμών για τα φάρμακα και τη διεύρυνση της χρήσης της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑ περιλαμβάνουν μείωση των κρατικών επιχειρήσεων και περικοπές στις επιχορηγήσεις προς την τοπική αυτοδιοίκηση.
—————————————————————
ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
Η κυβέρνηση στοχεύει να αυξήσει το συνολικό ποσό των 50 δισ. ευρώ από ιδιωτικοποιήσεις μέχρι το 2015 και το νέο πλάνο να επιταχύνει την πώληση των κρατικων μεριδίων στις κρατικές επιχειρήσεις σε 3-6 μήνες.
Εδώ είναι μερικές βασικές πωλήσεις:
2011* Στόχος της είναι να πάρει 5 δισ. ευρώ απο την πώληση συμμετοχών στο μονοπώλιο στοιχημάτων του ΟΠΑΠ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, το λιμάνι του Πειραιά, Λιμάνι της Θεσσαλονίκης καθώς και της Εταιριας Υδάτων Θεσσαλονίκης μεταξύ άλλων.
Η Ελλάδα την Δευτέρα συμφώνησε να πωλήσει το μερίδιο του 10 τοις εκατό που κατέχει στον στην ΟΤΕ,στην γερμανική Deutsche Telekom. Η κυβέρνηση άσκησε το όψιον που είχε, για να πουλήσει το μερίδιο αυτό για περίπου 400 εκατ. ευρώ
2012* Η κυβέρνηση σχεδιάζει να λάβει € 10 δισεκατομμύρια από την πώληση μεριδίων στην ύδρευση της Αθήνας, διυλιστήρια (Ελληνικά Πετρέλαια), ΔΕΗ , ATEbank, καθώς και τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, παραχωρήσεις αυτοκινητοδρόμων, κρατική γη και τα δικαιώματα εξόρυξης.
2013-2015* Τα σχέδια είναι να λάβει 7 δισεκατομμύρια ευρώ για 2103, 13 δισεκατομμύρια δολάρια το 2014 και 15 δισεκατομμύρια δολάρια το 2015, με την πλήρη πώληση της περιουσίας και ακόμα περισσότερα μερίδια σε λιμάνια, αεροδρόμια και εθνικές οδούς.
Τις εβδομάδες που ακολούθησαν, το πλάνο που αποκάλυψε το δίκτυο, έγινε νόμος της χώρας.
Factbox – Greek MPs pass 2011-2015 austerity plan
Wed Jun 29, 2011
Oι Έλληνες Βουλευτές πέρασαν το σχέδιο λιτότητας 2011-2015
Πέμπτη 29 Ιουνίου 2011
(Reuters) – Οι Έλληνες βουλευτές στήριξαν το πρόγραμμα λιτότητας 2011-2015 που απαιτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ως αντάλλαγμα για την διάσωση.
Το σχέδιο περιλαμβάνει ένα σύνολο € 28,35 δις. (25,3 δισ. δολάρια) από φορολογικά μέτρα και προβλέπει ένα σύνολο € 14,27 δις. περικοπών δαπανών. Επίσης προβλέπει € 14,08 δις.απο φορολογικά μέτρα.
Το Κοινοβούλιο θα ψηφίσει την Πέμπτη για έναν εφαρμοστικό νόμο που να επιτρέπει επιμέρους μέτρα στον προϋπολογισμό.
Οι στόχοι της ιδιωτικοποίησης ετέθηκαν από ΕΕ / ΔΝΤ, σε έγγραφο που αποκάλυψε το Reuters νωρίτερα αυτόν το μήνα.
Μετάφραση – Απόδοση: LEFTeria-news
Τα άρθρα του Reuters
http://www.reuters.com/article/2011/06/10/us-greece-measures-idUSTRE7593BC20110610
http://uk.reuters.com/article/2011/06/29/uk-greece-austerity-factbox-idUKTRE75S3WO20110629




Πηγή

Η ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΑΚΡΙΒΑ ΤΗΣ ΓΟΥΣΤΑ! ΒΡΟΧΗ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΑ SOCIAL MEDIA

http://www.makeleio.gr/?p=26399

Επιθέσεις δέχεται η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θεοδώρα Τζάκρη, η οποία ψήφισε υπέρ της πρότασης μομφής και διεγράφη από το ΠΑΣΟΚ. Τα ακριβά ρούχα και γούστα της σχολιάζονται αρνητικά στα social media.

«Θεοδώρα Τζάκρη, μεγάλη επαναστάτρια!» γράφει χρήστης του twitter και παραθέτει την ακόλουθη εικόνα:

Αντιμνημονιακή με πολύ ακριβά γούστα

Οι ακριβές τσάντες Louis Vuitton, τα ψηλοτάκουνα Louboutin με την κόκκινη σόλα, τα στενά και αποκαλυπτικά ρούχα, σχολιάζουν χρήστες στα social media, μετά την απόφαση της κ. Τζάκρη να καταψηφίσει την κυβέρνηση και να εκδώσει μια άκρως αντιμνημονιακή ανακοίνωση.
Σχόλια χρηστών, θυμίζουν ότι η πρώην υφυπουργός κ. Τζάκρη -όταν παρευρέθηκε για να καταθέσει στεφάνι, στην κεντρική εκδήλωση μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, στην πόλη της Έδεσσας προ διετίας-, εμφανίστηκε με το στεφάνι στο ένα χέρι και στο άλλο την τσάντα Louis Vuitton, ενώ σχόλια προκάλεσε και το ατυχές κόκκινο συνολάκι που φορούσε εκείνη την ημέρα.

Ως υφυπουργός Εσωτερικών εμφανίστηκε στον γάμο του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Χρήστου Αηδόνη με μια άκρως λαμπερή τουαλέτα, δημιουργία του διεθνούς οίκου υψηλής ραπτικής J.Mendel, η οποία δεν βγαίνει σε μαζική παραγωγή, για να διανεμηθεί στις ανά τον κόσμο μπουτίκ , αλλά κυκλοφορεί σε αυστηρά περιορισμένο αριθμό (24 κομμάτια) και κοστίζει 6.000 δολάρια.
Τα δημοσιεύματα της εποχής ανέφεραν ότι συνολικά η εμφάνιση της «σταρ» υφυπουργού, στον γάμο του συναδέλφου της, ξεπερνούσε συνολικά τα 10.000 ευρώ, αφού στο σύνολο είχε προστεθεί τσάντα Valentino αξίας 2.000 ευρώ.
Αίσθηση προκάλεσε και δημοσίευμα της εφημερίδας Εθνος, σύμφωνα με το οποίο σε ταξίδι που πραγματοποίησε στο νομό της, η Θεοδώρα Τζάκρη, χρησιμοποίησε την αίθουσα VIP του αεροδρομίου και στη συνέχεια επικαλέστηκε δεκαοκτώ διαφορετικές διατάξεις του νόμου, για την πληρωμή των καφέδων της από το τμήμα προμηθειών του υπουργείου Εσωτερικών.
Ψήφιζε τα Μνημόνια επί Παπανδρέου
Στήριξε με φανατισμό τον Γιώργο Παπανδρέου στην μάχη της ηγεσίας με τον Ευάγγελο Βενιζέλο και ανταμείφθηκε αφού, ο τότε Πρωθυπουργός, την έχρισε υφυπουργό Εσωτερικών στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο το 2009, αφήνοντας στον πάγκο πιο έμπειρα στελέχη. Στήριξε με ενθουσιασμό τα δύο Μνημόνια των προηγούμενων κυβερνήσεων και ψήφισε και το προηγούμενο Μεσοπρόθεσμο.
Γρήγορα δημιούργησε προβλήματα στη συνεργασία της με τον τότε υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση, λόγω του εκρηκτικού της χαρακτήρα.
Από την θητεία της στο υπουργείο Εσωτερικών δεν έχουν μείνει αποτυπώματα. Φαίνεται όμως ότι παρά το νέον της ηλικίας της δεν απεμπόλησε τα παλαιοκομματικά κουσούρια. Εγινε πανελλαδικά γνωστή όταν η εφημερίδα Αποκαλύψεις έγραψε ότι προσέλαβε 36 ξαδέλφια και συγχωριανούς της στο Μουσείο Πέλλας, στην εκλογική της περιφέρεια.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Θεοδώρα Τζάκρη προσέλαβε 36 συγγενείς και συγχωριανούς της από τους συνολικά 300 υποψηφίους σε διαγωνισμό του υπουργείου Πολιτισμού για το Μουσείο της Πέλλας. Η εφημερίδα δημοσίευσε την λίστα της ντροπής με τους 36 συγγενείς και συγχωριανούς της υφυπουργού Εσωτερικών, από την οποία φαίνεται πως όλοι είναι γνωστοί της από συγγενείς έως ξαδέλφια. Η ίδια καταδίκασε το δημοσίευμα και απέρριψε τις κατηγορίες.

Mερικά σχόλια στο twitter:

John Panaretos ‏@J_Panaretos
Η Θ Τζάκρη είχε δικαίωμα να ψηφίσει την πρόταση μομφής & φυσικά το κόμμα της να την διαγράψει. Οι επιθέσεις εναντίον της είναι ανεπίτρεπτες.

anna diamantopoulou ‏@adiamantopoulou
Η στάση της Θ. Τζάκρη να κριθεί πολιτικά και όχι με τις αναπίτρεπτες κάθε είδους( και σεξιστικές) επιθέσεις εναντίον της.

Τζάκρη – Μήτρογλου 1-0

Κάνε στη Τζάκρη να περάσω, απόψε θα σε ξεπεράσω.

Τουλάχιστον η Τζάκρη αποδείχτηκε πολύ πιο αντράκι από πολλούς μέσα στο ΠΑΣΟΚ που καταψήφισαν με …μισή καρδιά!!…

Και πριν κάνετε σημαία την Τζάκρη, να θυμηθούμε και λίγο πόσες φορές ως τώρα ψήφισε μνημόνια και τόσες άλλες ξεφτίλες.

Σκανδαλίδη, το περίμενες ότι θα σ’ έκανε ρόμπα μια Τζάκρη;

Ο Βενιζέλος άκουσε το ΝΑΙ της Τζάκρη και είδε ένα υποβρύχιο να του έρχεται στη μάπα.

Τρεις μέρες επανάσταση στο τουίτερ για να διώξουμε τη Τζάκρη; Χάσαμε σύντροφοι…

θα είμαστε μαζί μέχρι την Τζάκρη του κόσμου

Oι εναπομείναντες βουλευτές ΠΑΣΟΚ απόψε θα ονειρευτούν γαλήνια ότι είναι η Τζάκρη.

Εσείς που γράφετε ότι στις 07.00 η Τζάκρη θα πάρει σβάρνα τα κανάλια, πάτε καλά; Ξέρετε κανένα κομμωτήριο να ανοίγει στις 06.00;;;

Πάει κι η Τζάκρη. Σε λίγο δε θα γεμίζει ούτε τραπέζι στο “Καστελόριζο” η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ.

Έτσι, πριν καλά καλά στεγνώσει το ΝΑΙ της Τζάκρη, διαγράφηκε. Φαντάζομαι συνεδρίασαν κιόλας τα αρμόδια όργανα του ΠΑΣΟΚ ε;

αύριο που θα μας κάνετε αναμετάδοση,όσα θα λέει η Τζάκρη στα κανάλια,να μας τα γράφετε ψευδά.

Η Τζάκρη αύριο στον ΟΑΕΔ για κάρτα ανεργίας.

Κάλλιο γόβα και στο χέρι, παρά γαλότσα και καρτέρει

Ναι μωρή Τζάκρη, αντάρτισσα των σαλονιών!Ειδικό φόρο περιβάλλοντος σε όσα σπίτια έχουν Τζάκρη

Κάνε στη Τζάκρη να περάσω, απόψε θα σε ξεπεράσω.

Είμαστε όλοι Θοδώρα Τζάκρη #vouli #klaiw

Και δεν έχει και ψηφοδέλτια σήμερα, να πει η Τζάκρη ότι κατά λάθος ψήφισε “ναι”, σαν τον Κεγκέρογλου.

Το Τζάκρη ναι θα το ισοφαρίσει με οχι στο 90 ο Ψαριανός …

Η Τζάκρη ψήφισε ναι και τίναξε το μαλλί

Ραχήλ κάνε χώρο. Δώσε λίγο κάγκελο & στη Τζάκρη βρε μονοφαγού

Ψαριανέ,εμπρός να καλύψεις το κενό Τζάκρη

Το χειρότερο δεν είναι ότι δεν έγινε τελικά σήμερα επανάσταση, αλλά ότι επαναστάτησε μόνο η Τζάκρη…

Αντώνη, Βαγγέλη: γρήγορα αύριο να μαζεψετε τη Τζάκρη. Θα χαλασει την αναπτυξη.

Έλα μωρή Τζάκρη αρρώστεια με το Λουμπουτέν #vouli

Είστε σίγουροι ότι είπε Ναι; Την ακούσατε να το προφέρει καθαρά;

Αντωνάκη ,να το ξέρεις πάντως,ότι τα αρχ… δεν είναι μόνιμο αξεσουάρ της γραβάτας. Ενίοτε φοριούνται και με δωδεκαποντα !

Ψήφισε ολα τ μέτρα όλων των μνημονίων κ οταν ηρθε η ωρα να βγουμε απο τα μνημόνια,ψηφισε υπερ όσων θελουν να’μαστε παντα σε μνημόνια #tzakri

Σηκώθηκαν και τα λουμπουτέν να κάνουν επανάσταση #tzakri

ΑΡΘΡΟ – ΒΟΜΒΑ ΣΤΗ NEW EUROPE ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΟΥ 2009! Και ακόμα ο Γεωργίου ελεύθερος…

http://olympia.gr/2013/11/11/%CE%B1%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF-%CE%B2%CE%BF%CE%BC%CE%B2%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7-new-europe-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD/

Οι παραβάσεις και πλημμέλειες της Eurostat οδήγησαν σε γιγαντιαία αύξηση το χρέος της Ελλάδας

Διαβάστε την μετάφραση (στο τέλος το πρωτότυπο)

New Europe

10 Νοεμβρίου 2013

Απίστευτη αποκάλυψη προκαθορισμένων άδικων στατιστικών στοιχείων

Ας σκεφτούμε για λίγο τι θα συνέβαινε αν ξαφνικά το χρέος των Γαλλικών συγκοινωνιών και αστικών μεταφορών, που περιλαμβάνει τα λεωφορεία, τα τραμ, το μετρό, τους σιδηροδρόμους, το δίκτυο PAM εξυπηρέτησης των ατόμων με ειδικές ανάγκες κοκ, μεταφερόταν στους λογαριασμούς του δημοσίου. Σε τελευταία ανάλυση, το Γαλλικό σύστημα συγκοινωνιών επιδοτείται σε πολύ μεγάλο βαθμό από το κράτος.  Λοιπόν, η καταστροφή αυτή, που ο καθένας μπορεί να φανταστεί για την Γαλλία σε μια τέτοια περίπτωση, δεν συνέβη στην Γαλλία και αυτό ήταν σωστό. Όμως, αυτό συνέβη στην Ελλάδα! Οι Έλληνες και οι άλλοι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν δικαίωμα να μάθουν τι συνέβη στην Ελλάδα και γιατί συνέβη.

Όλοι μας στην Ευρώπη έχουμε συμφωνήσει να εφαρμόζουμε ορισμένους όρους και συνθήκες που ονομάζονται Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί και ο πρώτος που πρέπει να το κάνει αυτό είναι, αλλοίμονο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Συνεπώς, αν οι δημόσιες επιχειρήσεις μεταφορών παρέχουν υπηρεσίες λόγω κυβερνητικών ή Ευρωπαϊκών κοινωνικο-οικονομικών πολιτικών, τότε αυτές οι δημόσιες επιχειρήσεις πρέπει να επιδοτηθούν ή αποζημιωθούν για τις ζημίες που υφίστανται ως αποτέλεσμα των τιμών που χρεώνουν οι οποίες είναι μικρότερες από τις τιμές που θα χρέωναν σε διαφορετική περίπτωση. Αυτή η αποζημίωση ή επιδότηση δεν συνεπάγεται μεταφορά του χρέους των επιχειρήσεων αυτών στο δημόσιο χρέος της χώρας. Λοιπόν, απάντηση δεν έχει ακόμα δοθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσον αφορά το γιατί, μετά από δύο δεκαετίες εφαρμογής των κοινών κανόνων, η Ελλάδα ξαφνικά το 2009-10 αντιμετωπίστηκε διαφορετικά από την Γαλλία ή οιαδήποτε άλλη χώρα-μέλος της ΕΕ.

Κοιτάζοντας την πολυπλοκότητα των κριτηρίων της Eurostat που απαιτούνται προκειμένου μια δημόσια επιχείρηση να μετακινηθεί στον δημόσιο τομέα, φαίνεται ότι στην περίπτωση της Ελλάδας η δουλειά έγινε με βεβιασμένη αγνόηση των κανονικών διαδικασιών. Υπάρχει προφανής παραβίαση του Ενωσιακού Δικαίου κατά την εφαρμογή του κριτηρίου που αποκαλείται 50% και το οποίο ορίζεται ως η θεσμική απαίτηση ότι τα έσοδα από πωλήσεις των προϊόντων/υπηρεσιών των δημοσίων επιχειρήσεων πρέπει να καλύπτουν τουλάχιστον το 50% του κόστους παραγωγής τους. Με την μη αναγνώριση της παραπάνω αποζημίωσης ως «έσοδο από πωλήσεις», καθώς και με την ταυτόχρονη εξολοκλήρου μεταφορά των εμπορικών αποσβέσεων 100 ετών των δημοσίων επιχειρήσεων μέσα στις δαπάνες ενός μόνον έτους, του 2009, η Eurostat κατόρθωσε να δικαιολογήσει την μη ικανοποίηση εκ μέρους των δημοσίων επιχειρήσεων του κριτηρίου 50%.

Υπάρχουν πρόσθετες περιπτώσεις παραβίασης του Δικαίου. Μέχρι το 2009, η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία, τώρα αποκαλούμενη ΕΛΣΤΑΤ, μαζί με την Eurostat, είχαν αποφασίσει ότι το χρέος των δημοσίων επιχειρήσεων δεν ήταν μέρος του δημοσίου χρέους, διότι η χρηματοδότηση της κυβέρνησης προς τις επιχειρήσεις αυτές ήταν στην μορφή μετοχών αυξάνοντας έτσι τα δικαιώματα ιδιοκτησίας της κυβέρνησης ως μετόχου στις επιχειρήσεις αυτές. Αυτή είναι η κοινή πρακτική στις Ευρωπαϊκές χώρες σύμφωνα με τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς που έχουν συμφωνηθεί από όλους του Ευρωπαίους εταίρους.

Τον Απρίλιο 2010, η εκτίμηση του ελλείμματος του 2009 δημοσιεύτηκε από την Eurostat, η οποία εγγυήθηκε ότι το τελικό δημόσιο έλλειμμα της Ελλάδας δεν θα υφίστατο περαιτέρω αλλαγές μεγαλύτερες του 0,5% πάνω-κάτω. Επάνω στην βάση αυτή, τον Μάιο 2010 οι χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ στήριξαν την Ελλάδα με 110 δισεκ. ευρώ οικονομικής βοήθειας. Έξι μήνες αργότερα, η Eurostat πέταξε στα σκουπίδια το 0,5% και αύξησε το τελικό δημόσιο έλλειμμα κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, παρά του ότι μεγάλες αναθεωρήσεις σαν αυτή είναι αντίθετες με τον γενικά αποδεκτό Κώδικα Στατιστικών Πρακτικών.

Η πλήρως απροσδόκητη και ανεξήγητη ενέργεια της Eurostat βασίστηκε στην μεταφορά 17 δημοσίων επιχειρήσεων από τον ιδιωτικό στον δημόσιο τομέα. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν μια καταστροφική ψευδής διόγκωση του δημοσίου χρέους και ελλείμματος της χώρας για το έτος 2009, και από τότε η διόγκωση αυτή μεταφέρεται διαχρονικά και έχει υποχρεώσει την χώρα να τρικλίζει κάτω από ένα άδικο υπερβολικό φορτίο, το οποίο διαβρώνει τις σχέσεις της με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Τα ζητήματα αυτά παρουσιάστηκαν στην Ευρωπαϊκή Βουλή και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία έχει πρόσφατα απαντήσει γραπτώς διαστρεβλώνοντας την αλήθεια. Χωρίς να αναφέρεται σε όλα τα ζητήματα, η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ισχυρίζεται ότι ο Ελληνικός νόμος που καλύπτει τις δημόσιες αστικές συγκοινωνίες είναι διαφορετικός από τον Ευρωπαϊκό νόμο διότι ο μαθηματικός τύπος για τον υπολογισμό του ποσού αποζημίωσης δεν βασίζεται στο παραχθέν προϊόν του ΟΑΣΑ (εταιρεία-συντονιστής, ή holding company,  των επιχειρήσεων αστικών μεταφορών, όπως είναι ακριβώς και η Γαλλική εταιρεία STIF). Αυτός ο ισχυρισμός είναι εξαιρετικά αναληθής για τρεις λόγους: ο ΟΑΣΑ είναι εταιρεία-συντονιστής που ενεργεί ως ομπρέλα των εταιρειών αστικών συγκοινωνιών σε μία περιοχή της Ελλάδος, την Αττική, και κατά συνέπεια ο ΟΑΣΑ δεν εκτελεί ο ίδιος συγκοινωνιακό έργο, όπως ακριβώς γίνεται και με την Γαλλική STIF.  Δεύτερον, εάν κάποιος διαβάσει τον Ελληνικό νόμο με ανοικτά και μη-προκατειλημμένα μάτια, εύκολα θα ιδεί ότι ο Ελληνικός μαθηματικός τύπος βασίζεται στο «παραχθέν προϊόν και τον αριθμό των επιβατών», διαπίστωση που είναι αντίθετη, αλλοίμονο, με αυτά που βεβαιώνει η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τρίτον, αν ο Ελληνικός νόμος που καλύπτει τις δημόσιες συγκοινωνιακές επιχειρήσεις δεν ήταν σύμφωνος με τους αντίστοιχους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, τότε η Επιτροπή θα έπρεπε να έχει προβεί σε ενέργειες για να διασφαλίσει την εναρμόνιση των όρων και συνθηκών ανταγωνισμού στις μεταφορές, σύμφωνα με την Συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Τέτοιες ενέργειες ποτέ δεν έγιναν.

Στις απαντήσεις της, που δόθηκαν μετά από πίεση της Ευρωπαϊκής Βουλής, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέφυγε σε σκανδαλώδεις ισχυρισμούς, παρέχοντας ακόμα και μια αναφορά σε μικρή υποσημείωση στο Εγχειρίδιο της Eurostat του έτους 2013, η οποία (υποσημείωση) δεν υπήρχε πριν τον Φεβρουάριο 2013, και, επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραπλανητικά δεν αναφέρει την ημερομηνία του Εγχειριδίου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Εγχειρίδιο αυτό ήταν του 2010. Επίσης, παρατηρήσαμε το παρακάτω γεγονός: το 2010 η Eurostat μετακίνησε έναν αριθμό δημοσίων επιχειρήσεων στον δημόσιο τομέα, και, ένα χρόνο αργότερα, το 2011, η Eurostat τις μετέφερε πάλι πίσω στον ιδιωτικό τομέα. Έτσι, παρατηρούμε ότι η Επιτροπή έχει αναγνωρίσει την άδικη και εγκληματική διόγκωση του δημοσίου χρέους της Ελλάδας, αλλά δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Αυτό αποδεικνύει μια εντυπωσιακή ταχυδακτυλουργία: τώρα το βλέπεις, τώρα δεν το βλέπεις. Το κόλπο: αμέσως μετά το σαμάρωμα του δημοσίου τομέα με τα ιδιωτικά χρέη των δημοσίων επιχειρήσεων, σώζοντας έτσι τις Γερμανικές τράπεζες από την χρεοκοπία, αυτές οι ίδιες επιχειρήσεις μετακινούνται πάλι πίσω στον ιδιωτικό τομέα, όπου ανήκαν από το 1993. Τέτοιες ενέργειες απαγορεύονται αυστηρά από τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, οι οποίοι απαιτούν ότι η αρχική μετακίνηση στον δημόσιο τομέα θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνον εάν κρινόταν ότι δικαιολογείτο για αρκετά χρόνια πριν και αρκετά χρόνια μετά την αρχική μετακίνηση.

Τα παραπτώματα της Eurostat προς την Ελλάδα μας θυμίζουν τον αυθορμητισμό με τον οποίο ο κ. Αλμούνια, τότε Επίτροπος επί των Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, και τώρα Επίτροπος επί του Ανταγωνισμού, αντέδρασε στις 21 Οκτωβρίου 2009, όταν άκουσε την αναθεώρηση προς τα επάνω του Ελληνικού δημοσίου χρέους του 2009. Ο Αλμούνια είπε: «Θέλουμε να μάθουμε τι συνέβη και γιατί συνέβη. Σοβαρές διαφοροποιήσεις θα απαιτήσουν μια ανοικτή και σε βάθος διερεύνηση». Η διερεύνηση ποτέ δεν έλαβε χώρα, αλλά τέσσερα χρόνια μετά, στις 21 Οκτωβρίου 2013, ο Αλμούνια είπε: «Το πρόβλημα της ΕΕ είναι η μη λογοδοσία».

Το να πούμε ότι έχει δίκιο δεν είναι αρκετό. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Eurostat με το να αντιμετωπίζουν τα δημοσιονομικά στοιχεία χωρίς να δίνουν λόγο έχουν οδηγήσει στο φίμωμα υπεύθυνων φωνών στην Ελληνική ΕΛΣΤΑΤ, η οποία έχει απομείνει σήμερα χωρίς το 7-μελές της Συμβούλιο και κάτω από την εξουσία ενός ανδρός – του ιδίου ανδρός ο οποίος βρίσκεται υπό την κατηγορία της διάπραξης κακουργηματικών πράξεων και οποίος υποτίθεται ότι διοικεί το στατιστικό σύστημα της χώρας, αλλά και την στατιστική της Υπηρεσία: ένα μοναδικό φαινόμενο στην Ευρώπη. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το ψευδές δημόσιο έλλειμμα και χρέος του 2009 έχει δημιουργήσει μια φοβερή ρουφήχτρα που καταβροχθίζει τα δισεκατομμύρια του Ευρωπαίου φορολογούμενου – και που δεν γνωρίζουμε τον προορισμό αυτών των δισεκατομμυρίων ευρώ – και έχει οδηγήσει και σε σπιράλ θανάτου την Ελλάδα, η οποία ήταν ανάμεσα στα 10 πρώτα μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με έναν σκληρά εργαζόμενο πληθυσμό ο οποίος έχασε το 7% των μελών του στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, και ο οποίος μπορεί να συνεισφέρει τεράστια συνεισφορά στην οικοδόμηση μιας πιο δημοκρατικής ΕΕ. Το ερώτημα είναι: Πώς είναι δυνατόν η ΕΕ να προχωρήσει μπροστά με ένα από τα μέλη του πυρήνα της να αντιμετωπίζεται τόσο άδικα; Τα στατιστικά γεγονότα του 2009 απαιτούν μια σε βάθος, σοβαρή διερεύνηση και όχι παρεμβάσεις για να εμποδιστεί το έργο της Ελληνικής Δικαιοσύνης, όπως πράττει η Eurostat. Τα πράγματα πρέπει να τεθούν σε σωστή βάση και η Ελλάδα να αποκατασταθεί. Δεν υπάρχει άρνηση του χρέους, η άρνηση αφορά το ψευδές και εγκληματικό μέρος του.

An astonishing revelation of unjustly fixed statistics

Eurostat’s failures greatly increase the size of Greece’s debt

by

Basil A. Coronakis

10/11/2013 – 11:58am

Let us think for a moment what would happen if, all of a sudden, the debt of the French transport system, covering buses, trams, the metro, the RER and OPTILE and the PAM network for disabled people and so on, were all transferred to the government’s accounts. After all, the French transport system is heavily subsidised by the state. Well, the disaster one can only imagine did not happen in France, and rightly so, but it did happen in Greece! Greeks and all other European citizens have the right to know what happened in Greece and why it happened.

All of us in Europe have agreed to comply with certain terms and conditions called European Regulations and the first to do so is, alas, the European Commission. Therefore, if public transport companies provide a service, because of a governmental or European socio-economic policy, then these public companies must be compensated or subsidised for losses incurred as a result of charging prices lower than what they would have otherwise charged. This compensation or subsidy does not entail the transfer of their debt to the country’s public debt. Well, an answer has not yet been provided by the European Commission as to why, after two decades of applying the common rules, Greece was suddenly in 2009-2010 treated differently from France or any other EU member state.

Looking into the complexity of the Eurostat criteria required to be fulfilled in order for a public company to be moved into the public sector, it seems that, in the case of Greece, the job was done with a hasty disregard for normal procedures. There is an apparent breach of European Law in the application of the so called 50% criterion defined as the institutional requirement that the revenue from sales of products or services of the public companies cover at least the 50% of their production cost. By not treating the above compensation as “revenue from sales” and at the same time lumping commercial depreciation of 100 years into the 2009 one-year expenses, Eurostat was able to justify the non-conformity of the public companies with the 50% criterion.

There are additional instances of breach of Law. Until 2009, Greece’s Statistical Authority (ELSTAT), together with Eurostat, had decided that the debt of public enterprises (public utility companies) could not be part of the public debt, because the government’s finance was in the form of shares thus increasing the property rights of the government as a shareholder on these companies. This is the common practice in the rest of the European countries, according to European Regulations agreed by all European partners.

In April 2010, an estimate of the 2009 deficit was published by Eurostat, which guaranteed that Greece’s final public deficit figure was not going to undergo further changes by more than 0.5% of GDP either downwards or upwards. On this basis, in May 2010, the Eurozone countries and the IMF supported Greece with €110bn of financial assistance. Six months later, Eurostat scrapped the 0.5% and raised the final public deficit by 2 percentage points, despite such major revisions being contrary to the commonly accepted Code of Statistical Practice.

Eurostat’s totally unexpected and unexplained action was based on the transfer of 17 public companies from the private to the public sector. The end result was a devastating false augmentation of the country’s public debt and deficit for the year 2009, which since then has been carried on and on forcing the country to stagger under an unjustified extra burden, which is souring its relations with the rest of Europe.

The issues were brought to the European Parliament and the European Commission, which have recently replied in writing by distorting the truth. Without referring to all the reported issues, their answer claims that the Greek law covering passenger transport companies is different from the European Law because the formula to calculate the amount of compensation is not based on the produced output of OASA (a holding company like the French STIF). This is profoundly untrue for three reasons: OASA is a holding company acting as an umbrella of the passenger transport companies in one of Greece’s regions, Attica, and as a consequence OASA does not have transport output of its own, as is the case exactly with STIF. Second, if one reads the Greek law with open, unprejudiced eyes, they will easily learn that the Greek formula is based on “the produced output and the passenger count”, contrary, alas, to what the European Commission reply asserts. Third, if the Greek law covering the public passenger transport companies was not in agreement with the corresponding European Regulations, then the Commission would have acted to secure harmonisation of provisions affecting competition in transport, according to the treaty establishing the European Economic Community. Such actions never occurred.

In its answers, given in fact under pressure from the European Parliament, the European Commission has resorted to other outrageous claims by even providing a small footnote reference reported in the 2013 Eurostat Manual, which, first, did not exist before February 2013, and, second, is misleadingly reported without the actual date. We also note the following fact: in 2010, Eurostat moved a number of public enterprises to the public sector, and, one year later, in 2011, Eurostat moved them again, back into the private sector. Thus, we observe that the Commission has recognised the unjust and felonious augmentation of Greece’s public debt, but they do not want to admit it. This is proved by an impressive sleight of hand: now you see it, now you don’t. The trick: immediately after the public sector was saddled with these companies’ debt, saving this way the German banks from bankruptcy, these same companies were moved again back into the private sector, where they belonged since 1993. Such actions are strictly forbidden by the European Regulations, which require that the initial transfer to the public sector might be justified only if it was judged that it had been in force for several years before and after its initial transfer.

Eurostat’s mistakes towards Greece bring to memory the spontaneity, with which Mr Joaquin Almunia, then Commissioner for Economic and Monetary Affairs (now Commissioner for Competition), reacted on 21 October 2009, when he heard a revised forecast for Greece’s 2009 public deficit. Almunia said: “We want to know what has happened and why it has happened. Serious discrepancies will require an open and deep investigation”. The investigation never took place, but four years later, on October 21, Almunia said: “The EU’s problem is unaccountability”.

Saying he is right is not enough. By their unaccountable attitude toward fiscal statistics, the European Commission and Eurostat have led to the silencing of responsible voices at Greece’s ELSTAT, which is now left without its seven-member board and under one man’s authority – the same man who is under felony charges and who is supposed to manage both the country’s statistical system and its statistical office: a unique phenomenon in Europe. As described above, the 2009 false public deficit and debt have created a horrific whirlpool swallowing European taxpayer’s billions – whose destination is unknown – and a debt death-spiral of a country, which has been among the 10 first EC member states, with a proven hard-working population, who lost 7% of its population in the Second World War and who can hugely contribute to the construction of a more democratic European Union. The question is: How can the EU go on with one of its core members being so unjustly treated? The 2009 statistical events need an in-depth, serious investigation and not interventions to block Greece’s judicial procedures, as Eurostat is doing. Things have to be put right and Greece’s reinstatement must ensue. Public debt is not refused, what is refused is its untrue and felonious part.

Reuters: Αν η ελληνική κυβέρνηση πάρει νέα μέτρα θα πέσει

http://www.logiastarata.gr/2013/11/reuters_11.html

Άρθρο φωτιά για το πολίτικο σκηνικό στην Ελλάδα δημοσιεύει το Reuters και επιτίθεται στην κυβέρνηση Σαμαρά για την οποία υποστηρίζει πως «το μεταρρυθμιστικό έργο της δεν έχει φτάσει ούτε στα μισά του δρόμου». Μάλιστα ο αρθογράφος Χιούγκο Ντίξον τονίζει πως ο κυβερνητικός συνασπισμός του Αντώνη Σαμαρά είναι τόσο εύθραυστος που θα μπορούσε να καταρρεύσει εάν η Τρόικα επιβάλει περισσότερα μέτρα λιτότητας.

«Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει την ελληνική κρίση σε νέα φάση. Το καλύτερο στοίχημα για την κυβέρνηση είναι να διαχωρίσει ρητά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις από τη λιτότητα και να πείσει τους πιστωτές ότι η προσπάθειά της για τις μεταρρυθμίσεις είναι σοβαρή ενώ η λιτότητα δεν είναι απαραίτητη», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η κυβέρνηση δεν ξέρει πως να χειριστεί τις συζητήσεις με την Τρόικα

Παράλληλα στο άρθρο αναφέρεται πως η κυβέρνηση δείχνει διχασμένη για το πώς να χειριστεί τις συζητήσεις με την Τρόικα, αφού δεν έχει προχωρήσει καθόλου στις μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να είχε κάνει. «Η κυβέρνηση δεν έχει κάνει αρκετά για να εκθέσει τα κεκτημένα συμφέροντα που πνίγουν την οικονομία. Δεν έχει πατάξει τη φοροδιαφυγή και δεν έχει προχωρήσει αρκετά στην ιδιωτικοποίηση περιουσίας του δημοσίου».

Η αρχική της αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης ήταν να στυλώσει τα πόδια και να αρνηθεί να λάβει νέα μέτρα, χρησιμοποιώντας την απειλή μίας κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εκβιαστικά προς τους πιστωτές. Δεδομένης της εχθρότητας σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες προς την Ελλάδα , ειδικότερα στη Γερμανία, μία τέτοια προσέγγιση δεν θα ήταν συνετή. Καλύτερα θα ήταν να υποστηρίξει η Ελλάδα πως η οικονομία της δεν χρειάζεται νέα μέτρα λιτότητας, αλλά να δεχθεί ότι απαιτούνται μεταρρυθμίσεις. Πέρα από την πάταξη της φοροδιαφυγής και τις ιδιωτικοποιήσεις, η βασική προτεραιότητα είναι να απελευθερωθούν τα κεκτημένα συμφέροντα που θερίζουν την οικονομία με τους περιοριστικούς τους όρους. Για παράδειγμα, η διύλιση και η διανομή πετρελαίου μοιάζει με καρτέλ, ενώ επαγγέλματα όπως οι συμβολαιογράφοι έχουν κεντρικές δομές αμοιβών»

Ούτε ο Αλέξης Τσίπρας πείθει

Από την έντονη κριτική του Reuters δεν γλίτωσε ούτε ο Αλέξης Τσίπρας, για τον οποίο ο αρθρογράφος λέει «Αν και ο Αλέξης Τσίπρας έχει κατεβάσει τους τόνους στην πολεμική αντιτροϊκανή ρητορική του, θα δυσκολευθεί να ελέγξει το κόμμα του εάν προχωρήσει σε πολλούς συμβιβασμούς με τους πιστωτές της χώρας».

Προσθέτει μάλιστα «Δύσκολα μπορεί να προβλέψει κανείς τι θα συμβεί εάν η κυβέρνηση καταρρεύσει. Κανένα από τα βασικά σενάρια όμως – μία αδύναμη κυβέρνηση τεχνοκρατών νέες εκλογές με ισχυρή νίκη του ΣΥΡΙΖΑ – δεν είναι ευχάριστο.... Από την άλλη πλευρά, ένα σκίσει τη συμφωνία με την Τρόικα, τότε η Ελλάδα μπορεί να μπει σε ένα νέο φαύλο κύκλο που μπορεί να καταλήξει σε εφαρμογή κεφαλαιακών περιορισμών και έξοδο της χώρας από το ευρώ.

iefimerida.gr

ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΕ ΝΕΟ ΠΑΣΟΚ… ΡΙΧΤΑΔΙΚΟ (=μαϊμού επιχείρηση για να ξεπλύνει χρέη)!

http://olympia.gr/2013/11/11/%CE%B5%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B5%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B5-%CE%BD%CE%B5%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%BF%CE%BA-%CF%81%CE%B9%CF%87/

Το κόλπο – γκρόσο για να μπουμπουνίσουν το κόμμα και να ξεπλύνουν την τεράστια ρεμούλα που θα τους οδηγούσε όλους στην φυλακή!

“Χρεωκοπήστε το χρεοκοπημένο ΠΑΣΟΚ και φτιάξτε ριχτάδικο για να σωθείτε”!

Εμ, βέβαια! Με συμβούλους τύπου Γιάννου και Παπακωνσταντίνου, τι περιμένατε δηλαδή να κάνουν;

Αυτό είναι το σενάριο που “παίζει” στα πολιτικά γραφεία μετά τις εξελίξεις με την Τζάκρη, τον Μωραΐτη και τον γίγα Σκανδαλίδη. Έτσι, τα εκατοντάδες εκατομμύρια που εξαφανίστηκαν από τα ταμεία του ΠΑΣΟΚ “διαγράφονται”. Όπως καλή ώρα τα χρέη των τραπεζιτών, των θαλασσοδανεισμένων κλπ.

Όσο για τον Βενιζέλο; Ε, τα κλασσικά. Αντιπρόεδρος!

Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου: Δελτίο Τύπου - Σεμινάρια Social Media

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2013

Διαδικτυακά Σεμινάρια για τα Social Media

#seminaria #socialmedia #σεμινάρια #onlineseminars

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Επικοινωνία αλλάζει. Μπορείς κι εσύ!

Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών Επικοινωνία και Δημοσιογραφία, του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου, κατανοώντας την επιτακτική ανάγκη για καλύτερη και πιο ουσιαστική γνώση των νέων μορφών Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, εγκαινιάζει μία νέα σειρά online πιστοποιημένων σεμιναρίων για τα Social Media.

Οι θεματικοί κύκλοι απευθύνονται σε αρχάριους, προχωρημένους ή πολύ προχωρημένους χρήστες:

Αναλυτικές πληροφορίες για το κάθε σεμινάριο μπορείτε να βρείτε

http://www.ouc.ac.cy/web/guest/cert/sms

Η επιτυχής ολοκλήρωση του κάθε σεμιναρίου οδηγεί στη χορήγηση Πιστοποιητικού Παρακολούθησης με τη σφραγίδα του ΑΠΚΥ.

Οι αιτήσεις για εγγραφές στα σεμινάρια ξεκινούν μαζί με τις αιτήσεις για εγγραφές στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών Επικοινωνία και Δημοσιογραφία

http://www.ouc.ac.cy/web/guest/s1/programme/epdim/description περί τις 18 Νοεμβρίου του 2013 (για περισσότερες λεπτομέρειες, www.ouc.ac.cy).

Τα σεμινάρια έχουν διάρκεια 4 μέχρι 6 εβδομάδες και το κόστος τους κυμαίνεται από 90€ μέχρι 100€.

Για περισσότερες πληροφορίες και απορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν στο: seminars@ouc.ac.cy

Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου

Τ.Θ. 12794,

2252 Λευκωσία, Κύπρος

Τηλ.: +357 22 411902 Φαξ: +357 22 411601

Email: ouc@ouc.ac.cy

ΚΕΜΟΠ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ> ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ με θέμα: Η Βία και οι πολλαπλοί τρόποι έκφρασής της, Δευτέρα 25/11/2013

Στις 25/11/2013 –Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών – το ΚΕΜΟΠ διοργανώνει ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ με θέμα «Η ΒΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΛΑΠΛΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΤΗΣ».

Χώρος Συνεύρεσης: CAFÉ ADAGGIO II –Λιμάνι Ναυπάκτου , ώρα προσέλευσης :15.30

Σας περιμένουμε

Η Ομάδα του ΚΕΜΟΠ

Ψωμί, μακαρόνια και πατάτες: Μείωσέ τα πριν την κατάθλιψη!

http://www.diakonima.gr/2013/11/11/%CF%88%CF%89%CE%BC%CE%AF-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CF%89%CF%83%CE%AD-%CF%84%CE%B1-%CF%80/

Οι άνθρωποι που καταναλώνουν πολλούς υδατάνθρακες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να διαγνωστούν με κατάθλιψη, προειδοποιούν επιστήμονες από τη Σχολή Δημοσίας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Νέα έρευνα μας βάζει σε σκέψεις σχετικά με τη διατροφή μας και την ψυχική μας υγεία και δίνει ένα διαφορετικό λόγο να κόψουμε τους πολλούς υδατάνθρακες από τη διατροφή μας!

Αναλύοντας τη διατροφή σχεδόν 43.000 γυναικών δίχως ιστορικό κατάθλιψης, οι ερευνητές ανακάλυψαν πως όσες κατανάλωναν άφθονα ζυμαρικά, ψωμί, τηγανητές πατάτες και πατατάκια είχαν από 29% έως 41% περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν κατάθλιψη κάποια στιγμή μέσα στην επόμενη 12ετία.

Αντιθέτως, όσες ακολουθούσαν τις επιταγές της μεσογειακής διατροφής (κυρίως όσον αφορά το ελαιόλαδο, τα ψάρια και το κρασί) και έπιναν καφέ διέτρεχαν μειωμένο κίνδυνο να την εμφανίσουν.

Μια σωστή και ισορροπημένη διατροφή δεν γίνεται μόνο για αισθητικούς λόγους! Φρόντισε τον οργανισμό σου για να νιώσεις δυνατή ψυχολογικά και έπειτα όμορφη εξωτερικά.

Πηγή:  briefingnews.gr