Κώστας Καραμανλής: «Δεν ξέρω αν θα με σκότωναν, αλλά ενοχλήθηκαν σφόδρα οι ΗΠΑ με τον ρωσικό South Stream!»

http://www.pentapostagma.gr/2013/05/den-xerw-an-tha-me-skotwnan-alla-enoxlhthkan-sfodra-oi-hpa-me-ton-rwsiko-south-stream.html

 

Πεπεισμένος ότι οι ΗΠΑ είχαν ενοχληθεί σφόδρα από το άνοιγμα που ήθελε να κάνει στην ενέργεια υπογράφοντας τη συμφωνία με τη Ρωσία για το South Stream είναι πλέον ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής.

«Δεν ξέρω αν ήθελαν να απειλήσουν τη ζωή μου αλλά σίγουρα ήθελαν να μου ασκήσουν πίεση και το έκαναν με κάθε τρόπο» τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Καραμανλής μιλώντας, όπως αναφέρει η RealNews σε πολιτικό του φίλο που τον ρώτησε για τα σενάρια που έχουν δει το φως της δημοσιότητας σχετικά με σχέδια δολοφονίας του.

«Τώρα συλλέγεται συγκεκριμένο υλικό. Έχω εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη» λέει ο ίδιος, όντας βέβαιος ότι έπραξε σωστά τότε εκτιμώντας ότι ο μόνος τρόπος για να αποδυναμωθεί η περιφερειακή υπερδύναμη που λέγεται Τουρκία είναι να γίνει η Ελλάδα ενεργειακός κόμβος της Ευρώπης.

Όσον αφορά την τρικομματική κυβέρνηση, ο πρώην πρωθυπουργός είναι αισιόδοξος. «Αυτή η κυβέρνηση θα κρατήσει για πολύ» λέει σε συνεργάτες του. Πιστεύει ότι και ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Φώτης Κουβέλης θα αντέξουν μέχρι τέλους. «Κανείς τους δεν θέλει εκλογές» εκτιμά ο Κώστας Καραμανλής.

Ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει ψευδαισθήσεις. Ξέρει ότι η χώρα έχει μπει σε μια περιπέτεια η οποία θα κρατήσει χρόνια και επίσης ξέρει ότι η βίαιη προσαρμογή στη μείωση κατά 30% του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός που δεν αλλάζει.

Ο πρώην πρωθυπουργός παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή και τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο από κόμμα εξουσίας έπεσε στην 3η θέση, με τάσεις αυτοδιάλυσης. Δε θα μπορούσε άλλωστε να είναι διαφορετικά αφού στο τιμόνι της χώρας τον διαδέχθηκε το 2009 ο Γιώργος Παπανδρέου, τον οποίο εξακολουθεί να θεωρεί βασικό υπεύθυνο για το γεγονός ότι η Ελλάδα δέθηκε «χειροπόδαρα» στις αλυσίδες του Μνημονίου.

«Έχασε πολύτιμο χρόνο, δεν πήρε μέτρα και κυρίως το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να βλάψει τη ΝΔ και εμένα προσωπικά. Τελικά έβλαψε τη χώρα» τονίζει σε στενούς του συνεργάτες.

Όσο για το αν σκέφτεται να επιστρέψει στο προσκήνιο, ο ίδιος δηλώνει ότι δεν ενδιαφέρεται καθόλου για αυτό και όσοι τον γνωρίζουν καλά πιστεύουν ότι το εννοεί.

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/05/den-xerw-an-tha-me-skotwnan-alla-enoxlhthkan-sfodra-oi-hpa-me-ton-rwsiko-south-stream.html#ixzz2TCZAx7Lr

Εκλογές στη Βουλγαρία: Νίκη του κεντροδεξιού κόμματος και σκηνικό αστάθειας

http://www.antinews.gr/2013/05/13/215665/

Νίκη του κεντροδεξιού κόμματος του Μπόικο Μπορίσοφ GERB προβλέπουν τα πρώτα έξιτ πολ, εν μέσω κατηγοριών για νοθεία που σύμφωνα με τους περισσότερους αναλυτές αναμένεται να οδηγήσουν σε νέο πολιτικό αδιέξοδο και πιθανόν σε νέες κινητοποιήσεις, τρεις μόλις μήνες μετά τον εξαναγκασμό της κυβέρνησής του σε παραίτηση.

Παρότι σύμφωνα με τα έξιτ πολ το GERB συγκέντρωσε το 31% των ψήφων και οι Σοσιαλιστές το 25%-27%, η κατανομή των εδρών (εάν τα ποσοστά αυτά επιβεβαιωθούν από τα τελικά αποτελέσματα) δεν επιτρέπουν στον Μπόικο Μπορίσοφ να έχει αυτοδυναμία στο Κοινοβούλιο. Συγκεκριμένα από τις 240 έδρες το GERB αναμένεται να πάρει τις 97 και οι Σοσιαλιστές τις 85. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι για να σχηματιστεί κυβέρνηση θα πρέπει να υπάρξει συνεργασία με άλλα κόμματα και το μόνο κόμμα που σύμφωνα με τους αναλυτές είναι διαθέσιμο για συνεργασία με την Κεντροδεξιά δεν είναι άλλο από το εθνικιστικό κόμμα Attack, το οποίο φαίνεται να λαμβάνει το 7%-8%. Μια καθυστέρηση στον σχηματισμό κυβέρνησης, σύμφωνα με τους αναλυτές, φέρνει πιο κοντά το ενδεχόμενο νέων εκλογών, γεγονός που μπορεί να πλήξει την ανάπτυξη. Ο Μπορίσοφ έχει υποσχεθεί να κρατήσει σε χαμηλά επίπεδα το χρέος και να πάρει μέτρα προς την κατεύθυνση της οικονομικής σταθερότητας.

Δριμεία επίθεση εναντίον της υπηρεσιακής κυβέρνησης που ανέλαβε να οδηγήσει τη Βουλγαρία στις εκλογές και να διασφαλίσει τη σωστή διεξαγωγή τους, αλλά και εναντίον του ίδιου GERB εξαπέλυσε χθες ο ηγέτης των Σοσιαλιστών, Σεργκέρι Στάνισεφ, μετά την ανακάλυψη 350.000 παράνομων ψηφοδελτίων σε τυπογραφείο, ο ιδιοκτήτης του οποίου πρόσκειται στο κεντροδεξιό κόμμα. Παρότι τα 350.000 ψεύτικα ψηφοδέλτια κατασχέθηκαν, ο Στάνισεφ χαρακτήρισε την ανακάλυψή τους ως απόδειξη μιας «συνωμοσίας εναντίον της δημοκρατίας».

http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-22498433

Κλείνει η εφημερίδα «6 μέρες»

http://www.periodista.gr/index.php/medias/item/3419-%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B1-6-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%82Ο Αντώνης Δελλατόλας

“ Δεν τα κατάφερε η εφημερίδα του Αντώνη Δελλατόλα ”

Σε αναστολή της έκδοσης και του εβδομαδιαίου φύλλου της εφημερίδας «6 Μέρες» προχωρά οΑντώνης Δελλατόλας. Η απόφαση της διεύθυνσης της εφημερίδας έχει γίνει ήδη γνωστή στους δημοσιογράφους και το προσωπικό της εφημερίδας.

Η εφημερίδα είχε κυκλοφορήσει τον περασμένο Νοέμβριο σε καθημερινή βάση. Ωστόσο, πριν από λίγο καιρό αποφασίστηκε η πλήρης ανανέωσή της και η κυκλοφορία της ως σαββατιάτικο φύλλο. Τελικά, όμως, ούτε έτσι τα κατάφερε η εφημερίδα του Αντώνη Δελλατόλα, η οποία αναστέλλει την έκδοσή της.

93 πολιτικά πρόσωπα σε υπόθεση ξεπλύματος μέσω της EFG. Η δικαιοσύνη κωφεύει;

http://olympia.gr/2013/05/13/93-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%89%CF%80%CE%B1-%CF%83%CE%B5-%CF%85%CF%80%CF%8C%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CE%BE%CE%B5%CF%80%CE%BB%CF%8D%CE%BC%CE%B1%CF%84/

Είναι μία υπέροχη εξήγηση. Πως μπορεί κάποιος να ελέγξει τον μεγαλομέτοχο μιας τράπεζας, όταν αυτή κρατά στο χέρι δεκάδες πολιτικά πρόσωπα ξεπλένοντας τα χρήματα τους;

Γι’ αυτό το ερώτημα απευθύνεται αποκλειστικά στην δικαιοσύνη. Έχετε στείλει αίτημα δικαστικής συνδρομής στην Μ. Βρετανία για να λάβετε την επίμαχη λίστα; Όπως ακριβώς έκανε το Πακιστάν και ανακάλυψε ότι η EFG private banking Ltd ξέπλενε χρήμα πακιστανού πολιτικού απατεώνα σε οφσορ των Παρθένων Νήσων; Δεν υπαρχει καμμία δικαιολογία για ολιγωρία, εκτός εάν στην λίστα συμπεριλαμβάνεται και το ονοματάκι κάποιου “αντιρατσιστή” πολιτικού, υπουργού κλπ.

Εκτός εάν φοβάστε να μην θίξετε, τον κύριο Καραμούζη, οικοδεσπότη του μεγάλου στοχαστή Γιώργου Παπανδρέου και του Γιάννη Ραγκούση, που εκτιμά αφάνταστα τον Σάμπυ Μιωνή κλπ κλπ.

EFG: “Μα ξεπλένει χρήμα ο όμιλος Λάτση”; Εξέλιξη βόμβα από τα ευρήματα διεθνούς έρευνας!

EFG ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΜΕ ΥΨΗΛΟ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ “ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΜΟΥ”, “ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΣΕ” ΜΑΥΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΥ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ!

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΠΑΝΑ: "ΜΑΥΡΟ" ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΥΣ ΓΚΑΟΥΛΑΙΤΕΡ ΠΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ Ο ΜΕΣΣΗΝΙΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ...

http://www.makeleio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=16086:-qq-&catid=4:2012-02-11-12-49-59&Itemid=2

Όπως σας προαναγγείλαμε η δημοσκόπηση Πανά έχει εκτός απο την πρόθεση ψήφου πολλά και ενδιαφέροντα ερωτήματα...Δείτε λοιπόν την ώρα που Μεσσήνιος- Πόλντο-Μπαρμπα-Φανούρης σκύβουν τη μέση και προσκυνούν τους δανειστές πως απαντούν οι συμπατριώτες μας στην ερώτηση αν συμφωνούν με τους ξένους επίτροπους  και τους Γκαουλάιτερ που τοποθετούνται σε υπουργεία και οργανισμούς...

Απόψε η νύχτα θα είναι μακρά...Πανελλαδική πρόθεση ψήφου και κατανομή εδρών λίγο μετά τις 23.30 εδώ στο makeleio.gr

Σοκ> Η Κομισιόν με νέα μέτρα 8 δις ευρώ εκτελεί εν ψυχρώ Σαμαρά-Στουρνάρα και μας δίνει μια κλωτσιά προς την έξοδο!

http://www.kourdistoportocali.com/articles/20988.htm

Τορπίλη στο ταξίδι Σαμαρά στην Κίνα.
Xτύπημα κάτω από τη ζώνη από την Κομισιόν στη κυβέρνηση Σαμαρά με πολλές αναγνώσεις!
Με 11σέλιδη εκθεσή της αφού εκτιμά ότι η Ελλάδα αν και θα πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους για τη διετία 2013-2014, θα χρειαστεί επιπρόσθετες περικοπές δαπανών. Οι περικοπές σύμφωνα με την Κομισιόν θα πρέπει να είναι της τάξης του 1,8% του ΑΕΠ για το 2015 και του 2,2% για το 2016 ή όπως εκτιμά το πρακτορείο Reuters, θα πρέπει να φτάσουν τα 8 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Αυτό σημαίνει αέρα στα πανιά των κομμάτων της δραχμής και υπάρχει πολύ ισχυρό ενδεχόμενο να μας δείχνουν την έξοδο από το ευρώ, οπότε σ΄αυτή την περίπτωση η Ελλάδα έχει ανάγκη από στιβαρή ηγεσία η οποία θα βάλει ένα τέρμα στους συνεχείς βιασμούς των Μνημονίων και θα προκαλέσει έναν δημιουργικό εθνικό ξεσηκωμό.
Στην ουσία η Κομισιόν με την συγκεκριμένη έκθεση εκτελεί εν ψυχρώ τους Σαμαρά και Στουρνάρα και στέλνει την συγκυβέρνηση στα τάρταρα!
Mείνετε συντονισμένοι, έρχονται καταιγιστικές εξελίξεις...

Μειώνεται ο στόχος για τις αποκρατικοποιήσεις

Στην έκθεση γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στον στόχο των αποκρατικοποιήσεων ο οποίος αναθεωρείται προς τα κάτω, στα 2 δισ. από 2,6 δισ. ευρώ για το 2013.

Όπως αναφέρει το Reuters, οι δανειστές υπογραμμίζουν ότι ο ρυθμός προώθησης των αποκρατικοποιήσεων παραμένει μη ικανοποιητικός.

«Η πλήρης πρόσβαση της Ελλάδας στις αγορές θα παραμείνει δύσκολη για πολλά χρόνια μετά το 2014», αναφέρει η έκθεση.  

Όσον αφορά στην ανάλυση βιωσιμότητας χρέους, παραμένει σχεδόν αμετάβλητη σε σχέση με τις εκτιμήσεις του Δεκεμβρίου, αναφέρει το προσχέδιο

"Πατριωτικό Μέτωπο": Δημοψήφισμα στις Σκουριές, εδώ και τώρα!

Αθήνα, 13 Μαΐου 2013.

Δημοψήφισμα στις Σκουριές, εδώ και τώρα.

Να ξεκινήσουν αμέσως και από σήμερα κιόλας διαδικασίες Δημοψηφίσματος για το θέμα των μεταλλείων στις Σκουριές, καλεί το Πατριωτικό Μέτωπο όλους τους συλλογικούς φορείς αλλά και τους κατοίκους της περιοχής.

Το Κίνημα, που από την πρώτη στιγμή, αλλά και από πριν πολλά χρόνια, όταν ξεκίνησαν οι απεργιακές κινητοποιήσεις των μεταλλωρύχων, στάθηκε δίπλα στο Λαό της Χαλκιδικής, υπενθυμίζει την πρόσφατη απόφαση του Ελβετικού Λαού, μέσα από διαδικασίες φυσικά Άμεσης Δημοκρατίας, να μην επιτραπεί η εξόρυξη χρυσού στα Καντόνια (Νομαρχίες) της χώρας.

Με την απόφαση της Λαϊκής Βούλησης, ο Λαός της περιοχής, θα έχει ένα ισχυρότατο εργαλείο στο χέρι, για να διώξει και την πολυεθνική, αλλά και τις δυνάμεις καταστολής του αθηνοκεντρικού, φασιστικού κράτους των επίορκων πολιτικών και της κατοχικής κυβέρνησης.

Σε προσωπική του δήλωση, ο Πρόεδρος του Πατριωτικού Μετώπου, ο οποίος διετέλεσε ως γνωστό για μεγάλο χρονικό διάστημα, Εκπρόσωπος του πρώην Υπουργού Δημόσιας Τάξης κ. Παπαθεμελή, αναφέρει σχετικά:

«Σε αυτό το Υπουργείο, με εξαίρεση την περίπτωση Παπαθεμελή, μόνο υπερφίαλοι, ανόητοι και αλαζονικοί ανεγκέφαλοι πολιτικοί υπηρέτησαν. Και φυσικά, αυτό δεν ήταν καθόλου τυχαίο.

Ασήμαντα πολιτικά αναστήματα, τύπου Χρυσοχοίδη, Παπουτσή και Παυλόπουλου, κρυμμένα πίσω κυρίως από τις ασπίδες των ΜΑΤατζήδων, πούλησαν και συνεχίζουν να πουλάνε «τζάμπα-μαγκιά» σε απλούς πολίτες, οι οποίοι διεκδικούν το αυτονόητο: Το δικαίωμά τους να αποφασίζουν για τον τόπο τους, για το σπιτικό τους.

Με κορυφαίο τον σημερινό τύπο που μόνο το ναζιστικό μονοκλ του λείπει, και ο οποίος οσονούπω και μέσα στο παραλήρημά του, θα αναφωνήσει όπως ο Λουδοβίκος ο 14^ος«L'Etat, c'est moi», το «κράτος είμαι εγώ».

Ο Δένδιας, μέσα στην απόλυτη ανοησία του, γίνεται κάθε μέρα και πιο επικίνδυνος. Τόσο με τις επιλογές του, όσο και με τις δηλώσεις του. Δηλώσεις όπως η τελευταία πως «οι επιλογές του Λαού της Χαλκιδικής, θυμίζουν 1949» – δηλαδή εμφύλιο - και πως αυτός «θα υπερασπιστεί την έννομη τάξη και τη Δημοκρατία».

Ο Αντώνης Σαμαράς, αυτός που μας εξαπάτησε με την ΠΟΛΑΝ, τις ψευδουπερβάσεις και τα δήθεν φιλότιμα, ας κάνει μια χάρη τουλάχιστον στον εαυτό του, αν φυσικά τούχει μείνει μια στάλα φιλότιμο: Να διώξει σήμερα κιόλας τον Δένδια και στη θέση του να βάλει έναν δοκιμασμένο, ηπίων τόνων πολιτικό και ειρηνοποιό, όπως για παράδειγμα ο Στέλιος Παπαθεμελής.

Όσοι εκ των επαγγελματιών δωσίλογων πολιτικών νομίζουν πως σπέρνοντας ανέμους, δεν θα θερίσουν θύελλες, να τους πούμε δυνατά και με όσοι φωνή έχουμε, πως είναι βαθειά νυχτωμένοι. Σε αυτούς δε που έστειλαν τις καταθέσεις και τις οικογένειές στο εξωτερικό τους υπενθυμίζουμε πως, ακόμη και το ελικόπτερο του Ντε Λα Ρούα, όταν έφθασαν τα πράγματα στο απροχώρητο, δεν μπόρεσε να σώσει τον πανικόβλητο Αργεντινό Πρόεδρο».

Πατριωτικό Μέτωπο
Πολιτικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας
Συνδεδεμένο Μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης 

Γραφεία Αθηνών:
Διδυμοτείχου 15-17,
10444, Κολωνός, Αθήνα
Τηλ. 2105141413, Φαξ: 2105141442
Τηλ. Προέδρου: 6980292626 http://www.pamet.gr pametopo@gmail.com

«Αλληλέγγυον»
Συνεταιριστικό Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Κεντρικό:
Αγίας Σοφίας 50
10444, Κολωνός, Αθήνα
Τηλ. 2105141443, Φαξ: 2105141442www.allilegion.gr allilegion@gmail.com 

Η χούντα των πολιτικών απατεώνων - του Γιώργου Δελαστίκ από το "Πριν"

http://kostasxan.blogspot.gr/2013/05/blog-post_8439.html

Απεργία αποφάσισαν οι καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης; Την επιστράτευσή τους αποφάσισε η άθλια συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη! Μέλος της ΝΔ είναι ο δεξιός πρόεδρος της ΟΛΜΕ, Νίκος Παπαχρήστος, που τόλμησε να βάλει τους συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ να ψηφίσουν υπέρ της απεργίας των εκπαιδευτικών; Τον διαγράφει ακαριαία από τη ΝΔ ο δεξιός Σαμαράς! Όχι, κύριοι, εκβιαστής δεν είναι η κυβέρνηση που ακριβώς πριν από τις πανελλαδικές εξετάσεις προωθεί εξοντωτικά μέτρα εναντίον των εκπαιδευτικών! Εκβιαστές και ανάλγητοι είναι οι καθηγητές που αντιδρούν στα μέτρα αυτά και αποφασίζουν να απεργήσουν – έτσι μας λέει η κυβερνητική προπαγάνδα και τα κατάπτυστα φερέφωνά της!

Έχουμε να κάνουμε με αδίστακτους πολιτικούς απατεώνες που μας κυβερνούν με απύθμενη θρασύτητα, διαστρεβλώνοντας ή και αναστρέφοντας την πραγματικότητα προκειμένου να εξαπατήσουν τον αφελή λαουτζίκο. Πάρτε για παράδειγμα αυτόν τον απερίγραπτο υπουργό Εργασίας. Όλος ο κόσμος γνωρίζει με τον πιο επώδυνο τρόπο ότι η ανεργία καλπάζει, αυτός όμως μέχρι την Πέμπτη πανηγύριζε γιατί τον Απρίλιο οι προσλήψεις ήταν περισσότερες από τις απολύσεις. Τυπικά, έλεγε αλήθεια. Μόνο που αποσιωπούσε συνειδητά ότι και τον Απρίλιο του 2012 και τον Μάιο του 2012 και τον Ιούνιο του 2012 και τον Ιούλιο του 2012 οι προσλήψεις ήταν περισσότερες από τις απολύσεις, μόνο που αυτό καθόλου δεν απέτρεψε την κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας συνολικά κατά το έτος 2012! Την Πέμπτη δημοσίευσε η ΕΛΣΤΑΤ τα στοιχεία της ανεργίας για τον Φεβρουάριο του 2013, τα οποία έδειξαν ότι από τον Φεβρουάριο του 2012 ως τον Φεβρουάριο του 2013 ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 245.021 άτομα, με αποτέλεσμα ο αριθμός των ανέργων να φτάσει στο 1.320.189 άτομα! Από το 2008 δηλαδή μέχρι σήμερα ο αριθμός των ανέργων έχει αυξηθεί σχεδόν κατά ένα εκατομμύριο άτομα και ο πανάθλιος υπουργός Εργασίας του Σαμαρά πανηγυρίζει για τη …μείωση της ανεργίας!!! Είναι κρετίνος ή πολιτικός απατεώνας;

Αξίζει να γίνουμε εξαντλητικοί στον τομέα αυτόν, συγκρίνοντας το ποσοστό ανεργίας τον Φεβρουάριο κάθε χρόνου κατά τη διάρκεια της τελευταίας πενταετίας. Το Φεβρουάριο του 2009, επί κυβέρνησης Καραμανλή, η ανεργία ήταν στο 9%. Το 2011, με Γιωργάκη και Μνημόνιο –αναφερόμαστε πάντα το Φεβρουάριο– είχε εκτιναχθεί στο 15,3%. Το Φεβρουάριο του 2012, επί κυβέρνησης Παπαδήμου, η ανεργία είχε απογειωθεί στο 21,9%. Το Φεβρουάριο του 2013, η κυβέρνηση Σαμαρά την είχε εκτοξεύσει στο 27% – και ο υπουργός Εργασίας έχει το θράσος να πανηγυρίζει! Ειδικά η ανεργία των νέων 15-24 ετών φέτος τον Φεβρουάριο εξακοντίστηκε στη …στρατόσφαιρα του ασύλληπτου και αδιανόητου 64,2% από 54,1% που ήταν ένα χρόνο πριν!!! Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια τραγική οικονομική κατάσταση. Τον Φεβρουάριο του 2013 οι απασχολούμενοι ανέρχονταν συνολικά σε 3.568.186 άτομα, οι άνεργοι σε 1.320.189 και τα οικονομικά μη ενεργά άτομα σε 3.358.649. Με άλλα λόγια 3.568.186 άτομα δούλευαν για να θρέψουν 4.678.838! Η αντιστροφή είναι πλήρης σε σχέση με το 2008. Τότε δούλευαν 4.516.876 για να ταΐσουν 3.801.675 άτομα! Τότε δηλαδή οι εργαζόμενοι ήταν 700.000 περισσότεροι από τους ανέργους και τους οικονομικά μη ενεργούς και σήμερα οι εργαζόμενοι είναι …1.100.000 λιγότεροι! Έχουν έρθει κυριολεκτικά τα πάνω, κάτω. Δεν υπάρχει όμως περίπτωση αυτή η κατάσταση να διατηρηθεί, χωρίς πολύ σύντομα να καταρρεύσει τόσο η ελληνική οικονομία όσο και η ελληνική κοινωνία, ό,τι και αν λένε οι πολιτικοί απατεώνες της κυβέρνησης.

Τρεις μήνες τώρα μας έχουν ζαλίσει με τα υποτιθέμενα «πρωτογενή πλεονάσματα» του προϋπολογισμού, τα οποία όμως έχουν μόνο λογιστικό και όχι πραγματικό χαρακτήρα για τον απλούστατο λόγο ότι η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ έχουν μετατρέψει το κράτος σε έναν απίστευτο κλέφτη και απατεώνα που καταστρέφει όποιον έρθει σε επαφή μαζί του γιατί γδέρνει τους πάντες και δεν πληρώνει καμιά υποχρέωσή του σε κανέναν! Ο μεγαλύτερος ληστής δηλαδή σε αυτή τη χώρα που θα έπρεπε να είχε κλειστεί στη φυλακή για χίλια χρόνια είναι η συγκυβέρνηση του Σαμαρά με τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη και όλη η πολιτική συμμορία των υπουργών τους! Την Παρασκευή όμως ανακοινώθηκε ότι τον Απρίλιο εξαφανίστηκαν όλα τα «πρωτογενή πλεονάσματα» των τριών προηγούμενων μηνών, καθώς τα «κατάπιε» το έλλειμμα του περασμένου μήνα – και μάλιστα χωρίς να εξοφλήσει φυσικά το Δημόσιο τα χρέη του προς τους ιδιώτες ή να επιστρέψει εκείνους τους φόρους που υποχρεούται από τους νόμους. Κι έχεις από πάνω τον Στουρνάρα να σου λέει ότι δήθεν η κυβέρνηση των αθλίων θα βγει στις αγορές για να δανείζεται από τα τέλη του 2014! Μήπως θα είμαι μέχρι τότε υπουργός Οικονομικών εγώ, σκέπτεται προφανώς ο Στουρνάρας. Αλλά κι αν σπάσει ο διάολος το πόδι του και εξακολουθώ να είμαι υπουργός, σιγά μη θυμάται κανένας τις ανοησίες που λέω σήμερα, θα αναλογίζεται. Το άλλο γελοίο πολιτικό υποκείμενο, ο υπουργός Οικονομικών του Γιωργάκη, μήπως δεν έλεγε ότι θα έβγαινε στις αγορές στα τέλη του …2010; Ένας καραγκιόζης παραπάνω, λοιπόν!

Με την ευκαιρία, πάνω στην αναμπουμπούλα, ο Στουρνάρας ανακοίνωσε ότι αποκλείεται να μειώσει το φόρο καυσίμων που εξαπλασίασε – άρα όλη η Ελλάδα να ξεχάσει την έννοια της θέρμανσης! Μια απέραντη …αρχαία Σπάρτη θα μας κάνουν οι κυβερνητικοί απατεώνες! Εδώ που τα λέμε, καλά μας κάνουν, αφού τους ανεχόμαστε και δεν τους ανατρέπουμε. «Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ τον φόβον αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσιν». Σωστά μιλούσε ο ποιητής.

Πηγή

ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑΝ ΤΟ ΛΑΟ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΑΖΗΜΙΩΤΟ – ΛΕΤΕ ΤΩΡΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΑΝ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ;

http://www.makeleio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=16040:2013-05-12-19-45-48&catid=4:2012-02-11-12-49-59&Itemid=2

Πάνω από 50.000 άνθρωποι στην πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της (Ανατολικής) Γερμανίας χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα από δυτικές φαρμακευτικές εταιρείες, συχνά χωρίς να το γνωρίζουν και ορισμένοι εξ αυτών πληρώνοντάς το με τη ζωή τους, υποστηρίζει σε άρθρο του στη σημερινή του έκδοση το περιοδικό Ντερ Σπίγκελ.

Συνολικά διεξήχθησαν 600 τέτοιες έρευνες σε 50 κλινικές, οι οποίες συνεχίσθηκαν έως την πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989, αποκαλύπτει το περιοδικό, επικαλούμενο έγγραφα του πρώην υπουργείου Υγείας της ΛΔΓ και του Γερμανικού Ινστιτούτου Φαρμάκων.

Από τα έγγραφα προκύπτει η επιβεβαίωση του θανάτου δύο ανθρώπων στο Ανατολικό Βερολίνο κατά τη διάρκεια των κλινικών δοκιμών του φαρμάκου Trental, για τη βελτίωση του κυκλοφορικού, που ανέπτυσσε η δυτικογερμανική εταιρεία Hoechst (η οποία αργότερα συγχωνεύθηκε με τη Sanofi), ή ακόμη άλλους δύο νεκρούς στο Μαγδεμβούργο κατά τη διάρκεια των κλινικών δοκιμών ενός αντιυπερτασικού σκευάσματος της Sandoz, η οποία κατόπιν εξαγοράσθηκε από την ελβετική Novartis.

Πολλοί συχνά, οι άνθρωποι που δοκίμαζαν τα πειραματικά σκευάσματα δεν ήταν σε θέση να δώσουν συνειδητά την συγκατάθεσή τους για τις δοκιμές, όπως είναι η περίπτωση 30 μεγάλων σε ηλικία με νοητικές δυσκολίες, στους οποίος δοκιμάσθηκε το ΕΡΟ έπειτα από παραγγελία δυτικογερμανικής εταιρείας στο βερολινέζικο νοσοκομείο της Πρόνοιας, ή των αλκοολικών σε κατάσταση τρομώδους παραληρήματος στα οποία χορηγούνταν το Nimopidin της Bayer για την βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος στον εγκέφαλο.

Τα δυτικά εργαστήρια προσέφεραν έως και 800.000 ανατολικογερμανικά μάρκα (περίπου 400.000 ευρώ) για κάθε τέτοια κλινική δοκιμή, προσθέτει το Σπίγκελ.

Ερωτηθείσες από το περιοδικό οι εταιρείες αυτές υπογράμμισαν πως αυτά τα γεγονότα αφορούν το απώτερο παρελθόν και σε γενικές γραμμές, οι κλινικές δοκιμές υπακούουν σε πολύ αυστηρά διαδικαστικά πρωτόκολλα ασφαλείας.

Από την πλευρά της η ομοσπονδία των ερευνητών φαρμακευτικών εταιρειών δεν βλέπει «προς στιγμήν να συντρέχει κάποιος λόγος για να διατυπώνονται υποψίες ότι υπήρξε κάτι παράτυπο».

Ήδη από το 2010, το τοπικό κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο MDR είχε αποκαλύψει περιπτώσεις πειραματισμού φαρμάκων σε ανθρώπους στην Ανατολική Γερμανία, αλλά τότε η υπόθεση αφορούσε 2.000 ασθενείς που είχαν λάβει το αντικαταθλιπτικό Befaromin μίας θυγατρικής της Novartis.

Ευρωπαϊκή παρακμή ή μήπως όχι;

http://www.antinews.gr/2013/05/12/215615/

Μπορεί να φαίνεται ότι η Ευρώπη είναι σε αποσύνθεση. Αλλά τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από ό,τι φαίνονται, σχολιάζουν στο Foreign Policy οι Mark Leonard και Hans Kundnani.

«Η Ευρώπη είναι ιστορία»

Αυτές τις μέρες, πολλοί μιλούν για την Ευρώπη σαν να μην έχει καμία σημασία. Ο αμερικανός δημοσιογράφος Φαρίντ Ζακαρία σχολίασε ότι «μπορεί κάλλιστα να αποδειχθεί ότι η πιο σημαντική τάση της επόμενης δεκαετίας θα είναι η οικονομική παρακμή της Ευρώπης». Σύμφωνα με τον μελετητή Σιγκαπούρης Kishore Mahbubani, η Ευρώπη «δεν καταλαβαίνει πόσο άσχετη γίνεται με τον υπόλοιπο κόσμο». Δεν πέρασε ούτε μέρα στην τελευταία προεκλογική εκστρατεία στις ΗΠΑ, χωρίς ο Μιτ Ρόμνεϊ να κατηγορήσει τον Μπαράκ Ομπάμα ότι μετατρέπει τις ΗΠΑ σε ένα «ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος πρόνοιας». Με την αναιμική ανάπτυξη, τη συνεχιζόμενη κρίση και την πολυπλοκότητα της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, η Ευρώπη είναι ομολογουμένως ένας καλός στόχος. Και η εντυπωσιακή άνοδος των χωρών όπως η Βραζιλία και η Κίνα τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει πολλούς να πιστεύουν ότι ο Παλιός Κόσμος προορίζεται για τον παροιμιώδη κάδο απορριμμάτων της ιστορίας. Αλλά οι πεσιμιστές καλά θα κάνουν να θυμηθούν κάποια επίμονα γεγονότα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όχι μόνο έχει παραμένει η μεγαλύτερη ενιαία οικονομία στον κόσμο, αλλά έχει επίσης τον δεύτερο υψηλότερο προϋπολογισμό του κόσμου στην άμυνα μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, με πάνω από 66.000 στρατεύματα να έχουν αναπτυχθεί σε όλο τον κόσμο και περίπου 57.000 διπλωμάτες (η Ινδία έχει περίπου 600). Το ΑΕΠ της ΕΕ κατά κεφαλήν σε μονάδες αγοραστικής δύναμης εξακολουθεί να είναι σχεδόν τέσσερις φορές μεγαλύτερο από αυτό της Κίνας, τρεις φορές από της Βραζιλίας και σχεδόν εννέα φορές από της Ινδίας. Αν αυτή είναι πτώση, σίγουρα είναι καλύτερα από το να ζεις σε μια ανερχόμενη δύναμη.

Η δύναμή της, βέβαια, δεν εξαρτάται μόνο από αυτούς τους πόρους, αλλά και από την ικανότητα να τους μετατρέπει σε αποτελέσματα. Και εδώ η Ευρώπη προσφέρει: Πράγματι, καμία άλλη δύναμη εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχε τέτοια επιρροή στον κόσμο τα τελευταία 20 χρόνια. Από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η ΕΕ έχει επεκταθεί ειρηνικά για να συμπεριλάβει 15 νέα κράτη μέλη και έχει αλλάξει μεγάλο μέρος της γειτονιάς της με τη μείωση των εθνοτικών συγκρούσεων, την εξαγωγή του κράτους δικαίου, καθώς και τις αναπτυσσόμενες οικονομίες από τη Βαλτική έως τα Βαλκάνια. Συγκρίνετε αυτό με την Κίνα, η ανάπτυξη της οποίας προκαλεί φόβο και αντίσταση σε όλη την Ασία. Σε παγκόσμιο επίπεδο, πολλοί από τους κανόνες και τους θεσμούς που κρατούν τις αγορές και ρυθμίζουν το παγκόσμιο εμπόριο, τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και τη δίωξη των καταπατητών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δημιουργήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ποιος βρίσκεται πίσω από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο; Δεν είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα. Η Ευρώπη έχει ανοίξει το δρόμο προς μια μελλοντική διαχείριση από επιτροπές και πολιτικούς και όχι από στρατιώτες και ισχυρούς.

Ναι, η ΕΕ αντιμετωπίζει σήμερα μια υπαρξιακή κρίση. Ακόμη και ενώ αγωνίζεται, ωστόσο, συμβάλλει περισσότερο από άλλες δυνάμεις στην επίλυση τόσο των περιφερειακών συγκρούσεων όσο και των παγκόσμιων προβλημάτων. Όταν οι αραβικές επαναστάσεις ξέσπασαν το 2011, η δήθεν πτωχευμένη ΕΕ υποσχέθηκε περισσότερα χρήματα για να υποστηρίξει τη δημοκρατία στην Αίγυπτο και την Τυνησία από ό,τι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν ο Μουαμάρ αλ-Καντάφι ήταν έτοιμος να πραγματοποιήσει μια σφαγή στη Βεγγάζη το Μάρτιο του 2011, ήταν η Γαλλία και η Βρετανία που ηγήθηκαν στο μέτωπο. Φέτος, η Γαλλία ανέλαβε δράση για να αποφευχθεί η κατάληψη του νότιου Μάλι από τζιχαντιστές και λαθρεμπόρους ναρκωτικών. Οι Ευρωπαίοι μπορεί να μην έχουν κάνει αρκετά για να σταματήσουν τη σύγκρουση στη Συρία, αλλά έκαναν όσα κανείς άλλος σε αυτή την τραγική ιστορία.

Κατά μία έννοια, είναι αλήθεια ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε μια αναπόφευκτη συρρίκνωση. Επί τέσσερις αιώνες, η Ευρώπη ήταν η κυρίαρχη δύναμη στις διεθνείς σχέσεις. Ήταν το σπίτι της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού. Βιομηχανοποιήθηκε πρώτη και αποίκισε μεγάλο μέρος του κόσμου. Ως αποτέλεσμα, μέχρι τον 20ο αιώνα, όλες οι μεγάλες δυνάμεις του κόσμου ήταν ευρωπαϊκές. Ήταν αναπόφευκτο – και επιθυμητό – το ότι και άλλοι παίκτες θα μείωναν σταδιακά το χάσμα πλούτου και δύναμης με την πάροδο του χρόνου. Από το Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτή η διαδικασία να προφτάσουν έχει επιταχυνθεί. Όμως, οι Ευρωπαίοι επωφελούνται από αυτή: μέσω της οικονομικής αλληλεξάρτησής τους με ανερχόμενες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων της Ασίας, οι Ευρωπαίοι εξακολουθούν να αυξάνουν το ΑΕΠ τους και να βελτιώνουν την ποιότητα ζωής τους. Με άλλα λόγια, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες – και σε αντίθεση, για παράδειγμα, με τη Ρωσία στα ανατολικά σύνορα της ηπείρου – η Ευρώπη βρίσκεται σε σχετική -αν και όχι απόλυτη- παρακμή.

Η ΕΕ είναι ένα εντελώς πρωτόγνωρο φαινόμενο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι: ένα έργο πολιτικό, οικονομικό και πάνω απ ‘όλα νόμιμο, ενσωμάτωσης 27 χωρών οι οποίες είχαν μια μακρά ιστορία πολέμων μεταξύ τους. Αυτό που προέκυψε δεν είναι ούτε ένας διακυβερνητικός οργανισμός, ούτε ένα υπερκράτος, αλλά ένα νέο μοντέλο που αντλεί πόρους και κυριαρχία από μια αγορά μεγέθους  ηπείρου και την κοινή νομοθεσία και τους προϋπολογισμούς για την αντιμετώπιση διεθνικών απειλών, από το οργανωμένο έγκλημα μέχρι την αλλαγή του κλίματος. Το πιο σημαντικό, η ΕΕ έχει προκαλέσει επανάσταση στον τρόπο που σκέφτονται τα μέλη της σχετικά με την ασφάλεια, αντικαθιστώντας τις παλιές παραδόσεις των πολιτικών ισοζυγίου εξουσίας και χωρίς να παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις, με ένα νέο μοντέλο σύμφωνα με το οποίο η ασφάλεια για όλους είναι εγγυημένη μέσω της συνεργασίας. Αυτό το πείραμα είναι τώρα σε μια κρίσιμη στιγμή και αντιμετωπίζει σοβαρές, σύνθετες προκλήσεις – κάποιες σχετίζονται με το μοναδικό χαρακτήρα του, ενώ κάποιες τις αντιμετωπίζουν και άλλες μεγάλες δυνάμεις, ιδιαίτερα η Ιαπωνία και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά τα προβλήματα της ΕΕ δεν είναι ακριβώς σενάρια καταστροφής.

«Η ευρωζώνη είναι οικονομική υπόθεση»

Μόνο ένα μέρος της. Πολλοί περιγράφουν την ευρωζώνη, τις 17 χώρες που μοιράζονται το ευρώ ως κοινό νόμισμα, ως μια οικονομική καταστροφή. Ως σύνολο, ωστόσο, έχει χαμηλότερο χρέος και μια πιο ανταγωνιστική οικονομία από ό,τι πολλά άλλα μέρη του κόσμου. Για παράδειγμα, τα έργα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που συνδύαζαν το 2013 το έλλειμμα των κυβερνήσεων της ευρωζώνης ως ποσοστό του ΑΕΠ θα είναι 2,6 τοις εκατό – περίπου το ένα τρίτο εκείνου των Ηνωμένων Πολιτειών. Το ακαθάριστο δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι περίπου ίδιο με τις Ηνωμένες Πολιτείες και πολύ χαμηλότερο από ότι στην Ιαπωνία.

Ούτε είναι η Ευρώπη στο σύνολό της μη ανταγωνιστική. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με την τελευταία έκδοση του Δείκτη Παγκόσμιας Ανταγωνιστικότητας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, τρεις χώρες της ευρωζώνης (Φινλανδία, Κάτω Χώρες και Γερμανία) και άλλα δύο κράτη μέλη της ΕΕ (Βρετανία, Σουηδία) είναι μεταξύ των 10 πιο ανταγωνιστικών οικονομιών του κόσμου. Η Κίνα κατατάσσεται 29η. Η ευρωζώνη αντιπροσωπεύει το 15,6 τοις εκατό των εξαγωγών στον κόσμο, πολύ πάνω από 8,3 τοις εκατό στις Ηνωμένες Πολιτείες και 4,6 τοις εκατό για την Ιαπωνία. Και σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της είναι περίπου σε ισορροπία με τον υπόλοιπο κόσμο.

Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι, παρά τις τραγικές αντιπαραγωγικές πολιτικές που επιβάλλονται στις χρεωμένες χώρες της Ευρώπης και παρά το ό,τι συμβαίνει με το ευρώ, η ευρωπαϊκή οικονομία είναι κατά βάση υγιής. Οι ευρωπαϊκές εταιρείες είναι μεταξύ των πιο επιτυχημένων εξαγωγέων οπουδήποτε. Η Airbus ανταγωνίζεται με την Boeing. Η Volkswagen είναι η τρίτη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στον κόσμο και αναμένεται να επεκτείνει την ηγετική της θέση στις πωλήσεις, ξεπερνώντας την Toyota και τη General Motors μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Και οι ευρωπαϊκές μάρκες πολυτελείας (πολλές από τις οποίες προέρχονται από την χτυπημένη από την Ιταλία) είναι περιζήτητες σε όλο τον κόσμο. Η Ευρώπη έχει υψηλά εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό, με τα πανεπιστήμιά της να έρχονται δεύτερα μόνο μετά την Αμερική, με καλά αναπτυγμένα συστήματα επαγγελματικής κατάρτισης, ισχυρή παρουσία των γυναικών στο εργατικό δυναμικό, καθώς και άριστη υποδομή. Το οικονομικό μοντέλο της Ευρώπης δεν είναι μη βιώσιμο μόνο και μόνο επειδή η αύξηση του ΑΕΠ της έχει επιβραδυνθεί τελευταία.

Η πραγματική διαφορά μεταξύ της ευρωζώνης και των Ηνωμένων Πολιτειών ή την Ιαπωνία είναι ότι έχει εσωτερικές ανισορροπίες, αλλά δεν είναι μια χώρα, και ότι έχει ένα κοινό νόμισμα, αλλά όχι κοινό ταμείο. Οι χρηματοπιστωτικές αγορές λοιπόν κοιτάζουν τα χειρότερα στοιχεία των επιμέρους χωρών – ας πούμε, την Ελλάδα ή την Ιταλία – και όχι τα συγκεντρωτικά στοιχεία. Λόγω της αβεβαιότητας σχετικά με το αν οι πιστώτριες χώρες της ευρωζώνης θα εξοφλήσουν τους οφειλέτες τους, τα spreads της – δηλαδή η διαφορά των αποδόσεων των ομολόγων μεταξύ των χωρών με διαφορετικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας – έχουν αυξηθεί από την έναρξη της κρίσης. Πιστώτριες χώρες όπως η Γερμανία, έχουν τους πόρους για να διασώσουν τους οφειλέτες, αλλά επιμένοντας σε μέτρα λιτότητας, παγιδεύουν τις χώρες οφειλέτες, όπως η Ισπανία, σε ένα φαύλο κύκλο χρέους-αποπληθωρισμού. Κανείς δεν ξέρει αν η ευρωζώνη θα είναι σε θέση να ξεπεράσει αυτές τις προκλήσεις, αλλά οι ειδήμονες οι οποίοι προέβλεψαν με βεβαιότητα μια «Grexit» ή μια πλήρη διάλυση του ενιαίου νομίσματος έχουν διαψευστεί μέχρι τώρα. Πάνω απ ‘όλα, η ευρωκρίση είναι ένα πολιτικό πρόβλημα και όχι οικονομικό.

«Οι Ευρωπαίοι είναι από την Αφροδίτη»

Μετά βίας. Το 2002, Αμερικανός συγγραφέας Ρόμπερτ Κέιγκαν έγραψε το περίφημο «οι  Αμερικανοί είναι από τον Άρη και οι Ευρωπαίοι από την Αφροδίτη». Πιο πρόσφατα, το 2010, ο Ρόμπερτ Γκέιτς, τότε υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, προειδοποίησε για την «αποστρατιωτικοποίηση» της Ευρώπης. Αλλά δεν είναι μόνο οι ευρωπαϊκοί στρατοί μεταξύ των ισχυρότερων στον κόσμο – οι εκτιμήσεις βλέπουν επίσης ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα του ανθρώπινου πολιτισμού: μια ήπειρος που μας έδωσε τις πιο καταστροφικές συγκρούσεις στην ιστορία έχει πλέον ουσιαστικά συμφωνήσει να εγκαταλείψει τον πόλεμο στα δικά της χωράφια. Εκτός αυτού, στην Ευρώπη υπάρχουν τεράστιες διαφορές στις συμπεριφορές προς τις χρήσεις και καταχρήσεις της ισχυρής εξουσίας. Επιθετικές χώρες όπως η Πολωνία και η Βρετανία είναι πιο κοντά στις Ηνωμένες Πολιτείες από ό,τι είναι η διαλλακτική Γερμανία και πολλοί εξακολουθούν να προβλέπουν έναν κόσμο όπου μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη αποτελεί απαραίτητη συνιστώσα της ασφάλειας. Και σε αντίθεση με ανερχόμενες δυνάμεις, όπως η Κίνα, που διακηρύσσουν την αρχή της μη παρέμβασης, οι Ευρωπαίοι εξακολουθούν να είναι έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν βία για να παρέμβουν στο εξωτερικό. Ρωτήστε τους κατοίκους της Γκάο στο Μάλι, η οποία είχε καταληφθεί σχεδόν για ένα χρόνο από σκληροπυρηνικούς ισλαμιστές μέχρι να φτάσουν τα γαλλικά στρατεύματα, εάν κρίνουν τους Ευρωπαίους ως άτολμους ειρηνιστές.

Την ίδια στιγμή, οι Αμερικανοί έχουν αλλάξει πολύ κατά τη δεκαετία που μεσολάβησε απ’ όταν ο Κέιγκαν δήλωσε ότι είναι από τον Άρη. Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες αποσύρονται από τους πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ και επικεντρώνονται στην «οικοδόμηση του έθνους στο εσωτερικό», μοιάζουν όλο και πιο πολύ με τους κατοίκους από την Αφροδίτη. Στην πραγματικότητα, η στάση απέναντι στη στρατιωτική επέμβαση συγκλίνει και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη έκδοση του Transatlantic Trends, μια τακτική έρευνα από το Γερμανικό Ταμείο Μάρσαλ, μόνο το 49 τοις εκατό των Αμερικανών πιστεύουν ότι η επέμβαση στη Λιβύη ήταν σωστή, σε σύγκριση με 48 τοις εκατό των Ευρωπαίων. Σχεδόν τόσοι Αμερικανοί (68 τοις εκατό) όσοι και Ευρωπαίοι (75 τοις εκατό), τώρα θέλουν να αποσύρει τα στρατεύματα από το Αφγανιστάν.

Πολλοί Αμερικανοί επικριτές της Ευρώπης τονίζουν τα χαμηλά επίπεδα των στρατιωτικών δαπανών της ηπείρου. Αλλά φαίνονται χαμηλά μόνο δίπλα στων ΗΠΑ – οι οποίες δαπανούν μακράν τα περισσότερα στον κόσμο. Στην πραγματικότητα, οι Ευρωπαίοι από κοινού αντιπροσώπευαν περίπου το 20 τοις εκατό των στρατιωτικών δαπανών στον κόσμο το 2011, σε σύγκριση με το 8 τοις εκατό για την Κίνα, 4 τοις εκατό για τη Ρωσία και λιγότερο από 3 τοις εκατό για την Ινδία, σύμφωνα με το Stockholm International Peace Research Institute. Είναι αλήθεια ότι, στο πλαίσιο της κρίσης, πολλά κράτη μέλη της ΕΕ κάνουν τώρα δραματικές περικοπές στις στρατιωτικές δαπάνες, συμπεριλαμβανομένης -το πιο ανησυχητικό- της Γαλλίας. Η Βρετανία και η Γερμανία, ωστόσο, έχουν μέχρι στιγμής μόνο μετριοπαθείς περικοπές και η Πολωνία και η Σουηδία αυξάνουν πραγματικά τις στρατιωτικές δαπάνες. Επιπλέον, η κρίση επιταχύνει την πολυπόθητη συνεκμετάλλευση και επιμερισμό των δυνατοτήτων, όπως η εναέρια αστυνόμευση και η δορυφορική πλοήγηση. Όσο για τους Αρειανούς στην Ουάσιγκτον, το Κογκρέσο των ΗΠΑ μειώνει τις στρατιωτικές δαπάνες κατά 487 δισεκατομμυρίων δολάρια για τα επόμενα 10 χρόνια και κατά 43 δισ. δολάρια για το τρέχον έτος και μόνο – και ο δήθεν πολεμοχαρής αμερικανικός λαός φαίνεται ικανοποιημένος με το θρίαμβο της ειρήνης έναντι των όπλων.

«Η Ευρώπη έχει δημοκρατικό έλλειμμα»

Όχι, αλλά έχει πρόβλημα νομιμοποίησης. Οι σκεπτικιστές υποστηρίζουν εδώ και χρόνια ότι η Ευρώπη έχει ένα «δημοκρατικό έλλειμμα», επειδή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία διοικεί την ΕΕ, είναι μη εκλεγμένη ή επειδή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο εγκρίνει και τροποποιεί τη νομοθεσία, δεν έχει επαρκείς εξουσίες. Αλλά τα μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής διορίστηκαν από άμεσα εκλεγμένες εθνικές κυβερνήσεις και τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκλέγονται απευθείας από τους ψηφοφόρους. Σε γενικές γραμμές, οι αποφάσεις σε επίπεδο ΕΕ γίνονται από κοινού με τις δημοκρατικά εκλεγμένες εθνικές κυβερνήσεις και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σε σύγκριση με άλλα κράτη ή ακόμα και μια ιδανική δημοκρατία, η ΕΕ έχει περισσότερο έλεγχο και ισορροπίες και απαιτεί μεγαλύτερες πλειοψηφίες για να περάσει τη νομοθεσία. Αν ο Ομπάμα πιστεύει ότι είναι δύσκολο να συγκεντρώσει 60 ψήφους για να περάσει ένα νομοσχέδιο από τη Γερουσία, ας σκεφτεί πως είναι να συνθέτεις μια πλειοψηφία δύο τρίτων των κυβερνήσεων της Ευρώπης και στη συνέχεια να επικυρώνεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αρκετά δημοκρατική.

Η ευρωζώνη, ωστόσο, έχει ένα πιο θεμελιώδες πρόβλημα νομιμότητας, λόγω του τρόπου που κατασκευάστηκε. Παρά το γεγονός ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται από δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες, η ΕΕ είναι ένα θεμελιωδώς τεχνοκρατικό σχέδιο που βασίζεται στη «μέθοδο Μονέ», από το όνομα του γάλλου διπλωμάτη Ζαν Μονέ, ενός από τους ιδρυτές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ο Μονέ απέρριψε τα μεγαλόπνοα σχέδια και αντ’ αυτού προσπάθησε να «οικοδομήσει την Ευρώπη» βήμα-βήμα μέσα από «συγκεκριμένα επιτεύγματα». Αυτή η κλιμακωτή στρατηγική – αρχικά μια κοινότητα άνθρακα και χάλυβα, στη συνέχεια μια ενιαία αγορά και, τέλος, ένα ενιαίο νόμισμα – έβγαλε περισσότερους τομείς από την πολιτική σφαίρα. Αλλά όσο πιο επιτυχημένο γινόταν αυτό το έργο, τόσο περισσότερο περιορίστηκαν οι εξουσίες των εθνικών κυβερνήσεων και τόσο περισσότερο τροφοδότησε μια λαϊκίστικη αντίδραση.

Για την επίλυση της σημερινής κρίσης, τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ αφαιρούν πλέον νέες περιοχές της οικονομικής πολιτικής από την πολιτική σφαίρα. Με επικεφαλής τη Γερμανία, οι χώρες της ευρωζώνης έχουν υπογράψει ένα «δημοσιονομικό σύμφωνο» που τους δεσμεύει σε λιτότητα επ’ αόριστον. Υπάρχει ο πραγματικός κίνδυνος αυτή η προσέγγιση να οδηγήσει σε δημοκρατία χωρίς πραγματικές επιλογές: οι πολίτες θα είναι σε θέση να αλλάζουν τις κυβερνήσεις, αλλά όχι τις πολιτικές. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, οι ψηφοφόροι στην Ιταλία και την Ελλάδα στρέφονται προς ριζοσπαστικά κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα και το Κίνημα Πέντε Αστέρων του Μπέμπε Γκρίλο στην Ιταλία. Τα κόμματα αυτά, όμως, θα μπορούσαν να γίνουν μέρος της λύσης, υποχρεώνοντας τα κράτη μέλη να επανεξετάσουν τα αυστηρά προγράμματα λιτότητας και να προχωρήσουν περαιτέρω στην αμοιβαιοποίηση του χρέους σε όλη την Ευρώπη – κάτι που θα πρέπει τελικά να κάνουν. Οπότε ναι, η ευρωπαϊκή πολιτική έχει πρόβλημα νομιμοποίησης. Η λύση είναι πιο πιθανό να έρθει από την αλλαγή πολιτικής και όχι, ας πούμε, δίνοντας ακόμη περισσότερη εξουσία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Δεν έχει σημασία τι λένε οι σκεπτικιστές – έχει ήδη αρκετή.

«Η Ευρώπη είναι έτοιμη να πέσει σε δημογραφικό γκρεμό»

Το ίδιο και όλοι οι υπόλοιποι, σχεδόν. Η ΕΕ έχει ένα σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα. Σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες – ο πληθυσμός των οποίων προβλέπεται να αυξηθεί σε 400 εκατομμύρια μέχρι το 2050 – ο πληθυσμός της ΕΕ αναμένεται να αυξηθεί από 504 εκατ. σήμερα σε 525 εκατομμύρια το 2035, αλλά στη συνέχεια να μειωθεί σταδιακά σε 517 εκατ. το 2060, σύμφωνα με την επίσημη Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία. Το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα έντονο στη Γερμανία, το μεγαλύτερο κράτος μέλος της ΕΕ σήμερα, η οποία έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά γεννήσεων στον κόσμο. Σύμφωνα με τις τρέχουσες προβλέψεις, ο πληθυσμός της θα μπορούσε να πέσει από 82 εκατομμύρια έως 65 εκατομμύρια έως το 2060.

Ο πληθυσμός της Ευρώπης επίσης γερνά. Αυτό το έτος, ο ενεργός πληθυσμός της ΕΕ θα αρχίσει να μειώνεται από 308 εκατ. ευρώ και προβλέπεται να μειωθεί σε 265 εκατ. ευρώ το 2060. Αυτό αναμένεται να αυξήσει το ποσοστό εξάρτησης ηλικιωμένων (ο αριθμός των άνω των 65 ετών, ως ποσοστό του συνολικού πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας) από 28 τοις εκατό το 2010 σε 58 τοις εκατό το 2060. Τα στοιχεία αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε παράλογες προβλέψεις για εξαφάνιση του πολιτισμού. Όπως το έθεσε ένας ειδικός στον Guardian. «με κάθε γενιά να αναπαράγει μόνο κατά το ήμισυ τον αριθμό της, μοιάζει με την αρχή μιας ηπείρου έτοιμης να καταρρεύσει σε αριθμούς. Κάποιοι προβλέπουν την εξαφάνιση μέχρι το 2100».

Τα δημογραφικά δεινά δεν είναι, όμως, κάτι μοναδικό στην Ευρώπη. Στην πραγματικότητα, σχεδόν όλες οι μεγάλες δυνάμεις του κόσμου γερνούν – και κάποιες πιο δραματικά από την Ευρώπη. Η Κίνα αναμένεται να πάει από έναν πληθυσμό με μέση ηλικία τα 35 στα 43 ως το 2030 και η Ιαπωνία από τα 45 στα 52. Η Γερμανία θα πάει από τα  44 στα 49. Αλλά η Βρετανία θα πάει από τα 40 σε μόλις 42 – ένα ποσοστό γήρανσης του πληθυσμού συγκρίσιμο με εκείνο των Ηνωμένων Πολιτειών, μιας δύναμης  με τις καλύτερες δημογραφικές προοπτικές.

Έτσι, να είστε σίγουροι ότι η δημογραφία θα είναι ένας μεγάλος πονοκέφαλος για την Ευρώπη. Αλλά οι χώρες της ηπείρου που κινδυνεύουν περισσότερο έχουν πολλά ελπιδοφόρα να μάθουν από αλλού στην Ευρώπη. Η Γαλλία και η Σουηδία, για παράδειγμα, έχουν αντιστρέψει την πτώση των ποσοστών γεννήσεων, μέσω της προώθησης των δικαιωμάτων της μητρότητας (και της πατρότητας) και των εγκαταστάσεων παιδικής μέριμνας. Σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο, η πολιτική μπορεί να είναι περίπλοκη, όμως η μετανάστευση προσφέρει τη δυνατότητα μετριασμού τόσο της γήρανσης όσο και της μείωσης του πληθυσμού της Ευρώπης. Σε μεσοπρόθεσμη βάση, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν επίσης να αυξήσουν την ηλικία συνταξιοδότησης – άλλο ένα πολιτικό βάρος, το οποίο αντιμετωπίζουν πολλοί σήμερα. Σε μακροπρόθεσμη βάση, οι έξυπνες φιλικές προς την οικογένεια πολιτικές, όπως τα επιδόματα των παιδιών, οι φορολογικές ελαφρύνσεις και η κρατικά υποστηριζόμενη καθημερινή φροντίδα, θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν τους Ευρωπαίους να κάνουν περισσότερα παιδιά. Αναμφισβήτητα, όμως, η Ευρώπη είναι ήδη μπροστά από τον υπόλοιπο κόσμο, στην ανάπτυξη λύσεων για το πρόβλημα της γήρανσης της κοινωνίας. Οι γκριζαρισμένοι Κινέζοι θα πρέπει να το λάβουν υπόψη.

«Η Ευρώπη δεν έχει σημασία στην Ασία»

Όχι. Λέγεται συχνά ότι μπορεί  η ΕΕ να εξακολουθεί να έχει σημασία στη γειτονιά της, όχι όμως και στην Ασία, την περιοχή που θα έχει τη μεγαλύτερη σημασία στον 21ο αιώνα. Τον περασμένο Νοέμβριο, η τότε υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον διακήρυξε ότι ο αμερικανικός «άξονας» στην Ασία «δεν ήταν ένας άξονας μακριά από την Ευρώπη» και είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν η Ευρώπη να «συμμετάσχει περισσότερο στην Ασία μαζί μας».

Όμως η Ευρώπη είναι ήδη εκεί. Είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Κίνας, ο δεύτερος μεγαλύτερος της Ινδίας, ο δεύτερος μεγαλύτερος της Ένωσης Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN), ο τρίτος μεγαλύτερος της Ιαπωνίας και ο τέταρτος μεγαλύτερος της Ινδονησίας. Έχει διαπραγματευθεί ζώνες ελεύθερων συναλλαγών με τη Σιγκαπούρη και τη Νότια Κορέα και έχει αρχίσει χωριστές συνομιλίες με την ASEAN, την Ινδία, την Ιαπωνία, τη Μαλαισία, την Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ. Αυτές οι οικονομικές σχέσεις διαμορφώνουν ήδη τη βάση για στενές πολιτικές σχέσεις στην Ασία. Η Γερμανία διατηρεί ακόμη και μια τακτική διακυβερνητικής διαβούλευσης – στην πραγματικότητα μια κοινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου – με την Κίνα. Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες ισχυρίζονται ότι είναι μια δύναμη του Ειρηνικού, η Ευρώπη είναι ήδη μια οικονομία του Ειρηνικού και έχει αρχίσει να εξαπλώνεται εκεί και πολιτικά.

Η Ευρώπη διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην επιβολή κυρώσεων κατά της Βιρμανίας – και την άρση τους μετά την στρατιωτική χούντα. Η Ευρώπη συνέβαλε στην επίλυση των συγκρούσεων στην Ατσέ της Ινδονησίας και μεσολαβεί στο Μιντανάο στις Φιλιππίνες. Ενώ η Ευρώπη δεν μπορεί να έχει έναν 7ο στόλο στην Ιαπωνία, ορισμένα κράτη μέλη διαδραματίζουν ήδη σημαντικό ρόλο στον τομέα της ασφάλειας στην Ασία: Οι Βρετανοί έχουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Μπρουνέι, το Νεπάλ και το Ντιέγκο Γκαρσία  και οι Γάλλοι έχουν μια ναυτική βάση στην Ταϊτή. Και αυτού του είδους οι δεσμοί αυξάνονται. Για παράδειγμα, ο Ιάπωνας Πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε, ο οποίος προσπαθεί να διαφοροποιήσει τις σχέσεις της ασφάλειας της Ιαπωνίας, έχει πει ότι θέλει να ενταχθεί στις Five Power Defense Arrangements, μια συνθήκη ασφαλείας που περιλαμβάνει τη Βρετανία. Κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρέχουν επίσης προηγμένα όπλα, όπως μαχητικά αεροσκάφη και φρεγάτες, στις δημοκρατικές χώρες όπως η Ινδία και η Ινδονησία. Αυτό δεν το λες ασήμαντο.

«Η Ευρώπη θα καταρρεύσει»

Είναι πάρα πολύ νωρίς για να το πούμε. Ο κίνδυνος της ευρωπαϊκής αποσύνθεσης είναι πραγματικός. Η πιο ήπια εκδοχή είναι η εμφάνιση μιας Ευρώπης τριών ταχυτήτων που θα αποτελείται από έναν πυρήνα της ευρωζώνης, τις χώρες προ-ένταξης όπως η Πολωνία που έχουν δεσμευτεί για την υιοθέτηση του ευρώ και τις χώρες εκτός όπως η Βρετανία, που δεν έχουν καμία πρόθεση να προσχωρήσουν το ενιαίο νόμισμα. Σε ένα πιο επιζήμιο σενάριο, ορισμένες χώρες της ευρωζώνης, όπως η Κύπρος και η Ελλάδα θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν το ενιαίο νόμισμα και ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ, όπως η Βρετανία, μπορεί να εγκαταλείψουν την ΕΕ εντελώς – με τεράστιες συνέπειες για τους πόρους της ΕΕ και την εικόνα της στον κόσμο. Θα ήταν τραγικό εάν μια προσπάθεια διάσωσης της ευρωζώνης οδηγούσε σε διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αλλά οι Ευρωπαίοι έχουν επίγνωση αυτού του κινδύνου και την πολιτική βούληση να τον αποτρέψουν. Η Γερμανία δεν θέλει να εγκαταλείψει η Ελλάδα το ενιαίο νόμισμα, αν μη τι άλλο λόγω του φόβου μετάδοσης. Μια βρετανική απόσυρση είναι δυνατή, αλλά απίθανη και σε κάθε περίπτωση αρκετά μακρινή: ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον θα πρέπει να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία στις επόμενες εκλογές και οι Βρετανοί πολίτες θα πρέπει να ψηφίσουν για να φύγουν σε ένα δημοψήφισμα. Με λίγα λόγια, είναι πρόωρο να προβλέψουμε μια διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα συμβεί ποτέ. Το τέλος της μακράς ιστορίας της Ευρώπης παραμένει ακόμα άγραφο. Δεν είναι μια απλή επιλογή μεταξύ μεγαλύτερης ολοκλήρωσης και διάλυσης. Το κλειδί είναι αν η Ευρώπη μπορεί να σώσει το ευρώ χωρίς να διασπαστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Απλά από τη δημιουργία της, η ΕΕ αποτελεί ήδη ένα άνευ προηγουμένου φαινόμενο στην ιστορία των διεθνών σχέσεων – και μια πολύ πιο τέλεια ένωση από ό,τι οι πεσιμιστές παραδέχονται. Εάν τα κράτη μέλη της μπορούν να συγκεντρώσουν τους πόρους τους, θα βρουν τη θέση τους δίπλα στην Ουάσιγκτον και το Πεκίνο, στη διαμόρφωση του κόσμου στον 21ο αιώνα. Όπως το έθεσε περίφημα ο αρθρογράφος Τσαρλς Κραουτχάμερ σε σχέση με την Αμερική, «η παρακμή είναι μια επιλογή». Το ίδιο ισχύει και για την Ευρώπη.

foreignpolicy

Ντ-ΟΛΜΕ-δακια γιαλαντζί και πικρές σοκολάτες - άλλο ένα αιρετικό άρθρο του Πέτρου Αργυρίου

http://agriazwa.blogspot.gr/2013/05/blog-post_12.html

Ντ-ΟΛΜΕ-δακια γιαλαντζί και πικρές σοκολάτες

Του Πέτρου Αργυρίου (agriazwa.blogspot.com)

 

Πάτε καλά μας λένε όλοι στο εξωτερικό: Εκεί που σας είπαμε από την αρχή να πάτε: Πάτε κατά διαόλου. Ξεπουλάτε πλέον ως οφείλατε σε εμάς, καταστρέψατε το παρόν και το μέλλον σας. Έξοχα. Έρχεται ανάκαμψη. Η 101η ανάκαμψη σε μια διαρκή κλιμακούμενη ύφεση χωρίς έξοδο.

Αφού έχουμε γαμήσει εργασιακούς κλάδους και κλάδους, τώρα ήρθε η σειρά των καθηγητών. Και τώρα οι καθηγητές απειλήσαν με απεργία λες και έπρεπε να περιμένουν να έρθει το τσουνάμι στην πόρτα τους.  Και ο Σαμαράς να απαντά με επιστράτευση όπως όφειλε να κάνει κάθε καλός δικτάτορας απέναντι στους απείθαρχους στο καθεστώς του.

Ποιο το θέμα; 2 ώρες παραπάνω αρνούνται να δουλέψουν οι τεμπέληδες οι δάσκαλοι;

Αυτές οι δύο ώρες στέλνουν στου διαόλου τη θεία χιλιάδες δασκάλους. Και κάποιος πρέπει να διδάξει και τ’ ανίψια της θείας του διαόλου. Αλλά όχι με τους μισθούς των φτωχοδιαβόλων των 600 ευρώ. Ξέρετε, φώτα, νερά, νοίκια και φόροι, πολλοί φόροι, οθωμανικοί φόροι, εισοδηματοφάγοι φόροι κατασκευασμένα για τα μικρά εισοδήματα.

Έτσι είναι τα μικρά πράγματα. Εύκολο να τα πατήσεις. Γι’ αυτό και τα μικρά ενώνονται απέναντι στις μεγάλες απειλές. Αλλά εμείς έχουμε τόση μικρότητα μέσα μας που ούτε το μεγαλείο των μικρών πραγμάτων δεν έχουμε.

Η μαλακία στον εγκέφαλο μας με τη διχαλωτή της γλώσσα μας βεβαιώνει, κάτσε στη θέση σου ρε, εσένα προνομιακά θα σε πειράξουν λιγότερο, εσύ θα τη γλιτώσεις από τις επτά πληγές μόνο με δύο τρεις αμιχές λες και κάποιος έχει χαράξει το άστρο του Δαβίδ στην πόρτα σου.

Για να πούμε και του στραβού του δίκιου. Τα χάλια στην παιδεία μας μας αξίζουν.

Αυτή είναι η πιο βασική από τις κατηγορίες κατά των Ελλήνων που ευσταθούν.

Καταστρέψαμε το χαρακτήρα της δημόσιας παιδείας δημιουργώντας κυκλώματα παραπαιδείας. Φροντιστήρια τα λένε και είναι σχεδόν καθολικά αποδεκτά:

Η επαγωγή ήταν απλή: Φροντιστήριο- πανελλήνιες- πτυχίο- δουλειά στο δημόσιο.

Έβλεπα σε δελτίο ειδήσεων (έτυχε, δεν βλέπω τηλεόραση) την σπαραξικάρδια ομολογία υποψήφιας φοιτήτριας: Κάποιοι γονείς δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν φροντιστήρια!!!

Δράμα. Κάποιοι γονείς δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν τα νόμιμα κυκλώματα παραπαιδείας για να δώσουν στο θρεφτάρι τους μια προνομιακή τοποθέτηση απέναντι στους ελάχιστους άλλους επίδοξους φοιτητές που δεν προετοιμάζονται στα φροντιστήρια:

Βρε μαλάκες Έλληνες, συμπεριφερθείτε λίγο πιο σεμνά σε σχέση με κάποια κρίματα σας που τα διαλαλάτε περήφανα:

Υποβαθμίσατε τη δημόσια παιδεία. Κάνατε τις πανελλήνιες ένα χρησιμοθηρικό θεσμό.

Γιγαντώσατε την παραπαιδεία των φροντιστηρίων: Αυτό είναι από τα ελάχιστα κρίματα που πέφτουν εξολοκλήρου στο λαιμό σας.

Δε νοιαστήκατε ποτέ για την παιδεία: Το μόνο που σας ένοιαζε ήταν τα προνόμια της κρατικής πιστοποίησης της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Και από τη δύναμη της βλακώδους συνήθειας, ενώ πλέον τα πανεπιστήμια με μικρές εξαιρέσεις είναι εκτροφεία ανέργων, κάποιοι γονείς συνεχίζουν να κάνουν τα σκατό τους παξιμάδι για να μπουν τα καμάρια τους στο φαύλο κύκλο της ανεργίας.

Μαντάμ σουσούδες του κερατά.

Το μεγαλείο της ιδιωτείας φαίνεται ολόκληρο στο θέμα της παραπαιδείας. Ελάχιστοι διαμαρτυρήθηκαν για το ότι το σχολείο πλέον ήταν μια δυσάρεστη υποχρέωση. Την αφοσίωση ο μαθητής έπρεπε να τη δείχνει όχι στη μάθηση αλλά στην προετοιμασία των πανελληνίων.

Είμαστε τραγικοί. Τραγικοί. Δε θέλαμε ιδιωτική παιδεία και δικαίως παρά ταύτα φτιάξαμε τη δική μας ιδιωτική παιδεία τέτοιοι κουτοπόνηροι ιδιώτες που είμαστε.

Έτσι είναι ο Έλληνας: Καπιταλιστής για όσα του ανήκουν, κομμουνιστής για όσα δεν του ανήκουν.

Και το έπος της ιδιωτείας μας συνεχίζεται. Κάθε κλάδος αδιαφορεί για το τι γίνεται στους άλλους θεωρώντας ότι για κάποιο λόγο οι ίδιοι προνομιακά θα εξαιρεθούν.

Ξεχνούν όλοι αυτοί οι κύριοι των μικρών ιδιωτικών συμφερόντων, όλοι αυτοί οι φύλαρχοι της μαλακίας, ότι για τα γιγαντιαία ιδιωτικά συμφέροντα, η κοινωνία τρώγεται όπως η σοκολάτα: Τη σπας σε μικρά κομματάκια και μετά τη μασουλάς.

Ευτυχώς για αυτούς, τους γιγαντοκαπιταλιστές, εμείς είμασταν ήδη τεμαχισμένοι. Μικρά κομματάκια κοινωνίας, σταφίδες, μύδγαλα, κακάο που το καθένα τους περιφρονούσε τη συσκευασία που τα κρατούσε όλους μαζί και νόμιζε ότι ήταν αυτόνομο γλυκό και ο κύριος της γλύκας.

Δυστυχώς, η σοκολάτα είχε την ψευδαίσθηση ότι δημιουργήθηκε για αισθητικούς λόγους.

Αλλά η πείνα του χορτασμένου, μπορεί να είναι πολύ μικρότερη από την πείνα του πεινασμένου αλλά είναι ακόρεστη.

Μικρή, γλυκιά μου κοινωνία-σοκολάτα, πότε θα καταλάβεις ότι φτιάχτηκες για να φαγωθείς;

Πότε θα καταλάβεις ότι άμα δεν πετρώσεις, άμα δεν σπάσεις τα δόντια αυτών που κάθε μέρα καταπίνουν και ένα κομμάτι σου, θα φαγωθείς ολόκληρη;

Ας σταματήσουμε τις επικλήσεις σε θεούς και δαίμονες. Ας σταματήσουμε τις φοβέρες.

Κανείς δεν μας ακούει. Ακούμε μονάχα την ηχώ των θρήνων μας.

Ας αποδείξουμε κάτι που δεν αποδείξαμε εδώ και δεκαετίες: Ότι είμαστε λαός. Ένας ΛΑΟΣ. Ότι είμαστε κοινωνία. ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Έπρεπε να είχαμε ανατρέψει τους δυνάστες μας προχθές αλλά οι κώλοι μας είχαν πλαδαρέψει.

Τώρα είναι η ύστατη ώρα και κυλάει βασανιστικά αργά και όλοι μας έχουμε βυθιστεί στο σύνδρομο της Στοκχόλμης. Νιώθουμε αδύναμοι και ζαλισμένοι από τα χαστούκια που φάγαμε και που τρώμε. Αδύναμοι.  

Παραταύτα, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι από τα χαστούκια οι κώλοι έσφιξαν.

Ει θανατοποινίτη Έλληνα. Δεν έχεις δικαίωμα για έφεση. Έχεις μια στο εκατομμύριο να αποδράσεις από την καταδίκη σου: Να καταστρέψεις τους δεσμοφύλακες σου.

Τα λέμε στις πορείες. Μετά τα λιγοστά μπάνια του θέρους. Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.  

Γιώργος Μπαρτζώκας, ο πρώτος ΈΛΛΗΝΑΣ προπονητής που κατακτά Ευρωλίγκα!

http://www.gazzetta.gr/basketball/article/505378/mpartzokas-o-protos

Ο Ολυμπιακός έγραψε Iστορία, ανέβηκε για δεύτερη σερί χρονιά στην κορυφή της Ευρώπης κι ο Γιώργος Μπαρτώκας έγινε ο πρώτος Έλληνας προπονητής που κατακτά Ευρωλίγκα!



Ό,τι δεν έκανε τρεις φορές ο Γιάννης Ιωαννίδης (1994 kai 1995 με Ολυμπιακό και 1998 με Α.Ε.Κ.), αλλά κι ακόμη μία ο Παναγιώτης Γιαννάκης (2010 με Ολυμπιακό), το πέτυχε το βράδυ της Κυριακής ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Οι «ερυθρόλευκοι» είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι του ευρωπαϊκού μπάσκετ κι έγιναν η πρώτη ελληνική ομάδα και τρίτη στην Ιστορία που κατακτά το Final Four της Ευρωλίγκας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Την ίδια στιγμή έσπασε και μία... κατάρα ο Γιώργος Μπαρτζώκας, που έγινε ο μοναδικός Έλληνας προπονητής με το βαρύτιμο τρόπαιο στο ενεργητικό του.

Διάβασε περισσότερα στο: Μπαρτζώκας, ο πρώτος! | gazzetta.gr
Follow us: @gazzetta_gr on Twitter | gazzetta.gr on Facebook

Μάνος Χατζιδάκις - Προσωπογραφία της μητέρας μου

http://logia-starata.blogspot.gr/2013/05/blog-post_8862.html

"Σε μια παρέλαση στη Νέα Υόρκη, με μουσικές, με χρώματα και με πλημμυρισμένη από κόσμο την 5η Λεωφόρο, βρισκόμουν μια Κυριακή απόγευμα το φθινόπωρο του 1963 όταν συνάντησα μια γυναικούλα να περπατάει μοναχή με μιαν απελπισμένη αδιαφορία για ότι συνέβαινε γύρω της χωρίς κανείς να την προσέχει, χωρίς κανέναν να προσέχει, μόνη, έρημη μες στο άγνωστο πλήθος, που την σκουντούσε, την προσπερνούσε ανυποψίαστο, εχθρικό, αφήνοντάς την να πνιγεί μες στη βαθιά πλημμύρα της λεωφόρου, μέσα στη θάλασσα που ακολουθούσε, μέσα στ' αγέρι που άρχισε να φυσά.

Έμεινα στυλωμένος, ο μόνος που την πρόσεξε, κι έκαμα να την πάρω από πίσω, να την ακολουθήσω και πλησιάζοντάς την να της μιλήσω, χωρίς να ξέρω τι να της πω, μα ίσαμε ν' αποφασίσω, την έχασα από τα μάτια μου.
Έτρεξα λίγο μπρος, ανασηκώθηκα στα πόδια μου για να την ξεχωρίσω, μα η μεγάλη μαύρη θάλασσα του κόσμου την είχε καταπιεί. Μέσα μου κάτι σκίρτησε οδυνηρά.
Χωρίς να καταλάβω, είχα σταθεί έξω από το βιβλιοπωλείο του Ριτζιόλλι και στη βιτρίνα του, απέναντί μου ακριβώς, βρισκόταν ένα βιβλίο για το Ντα Βίντσι με την Τζοκόντα στο εξώφυλλό του να μου χαμογελά απίθανα αινιγματική, αυτόματα μεγεθυμένη, όσο η γυναίκα που χάθηκε στο δρόμο.
Δεν ξέρω γιατί όλ' αυτά μπερδεύτηκαν περίεργα μέσα μου, μαζί μ' ένα εξαίσιο θέμα του Βιβάλντι που είχα ακούσει πριν από λίγες μέρες και που εξακολουθούσε να επανέρχεται τυραννικά στη μνήμη μου.
Τα δέκα αυτά τραγούδια γράφτηκαν μ' ένα συγκερασμό απελπισίας και αναμνήσεων.
Το θέμα είναι η γυναίκα έρημη μες στην μεγάλη πόλη. Το κάθε τραγούδι είναι κι ένας μονόλογός της, κι όλα μαζί συνθέτουν την ιστορία της. Μια ιστορία σύγχρονη και παλιά μαζί."


Μάνος Χατζιδάκις (από το ένθετο του δίσκου)

Η πρώτη φορά που ο Μ. Χατζιδάκις ηχογραφεί το έργο είναι, σύμφωνα με μαρτυρία του Γιώργου Θεοφανόπουλου - Χατζιδάκι, το 1962. Τα τραγούδια ερμηνεύονται από μια γαλλίδα τραγουδίστρια, τη Ζακλίν Νταντό, με τη συνοδεία μόνο πιάνου. Η ηχογράφηση αυτή παραμένει ανέκδοτη. Η γνωστή ηχογράφησή τους πραγματοποιείται στη Νέα Υόρκη, τον Απρίλιο του 1965, με μουσικούς οι οποίοι (σύμφωνα πάλι με τον Γιώργο Θεοφανόπουλο) δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους και που δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ ξανά από το συνθέτη και με παραγωγό τον ανερχόμενο τότε Κουίνσι Τζόουνς, μετέπειτα παραγωγό του Μάικλ Τζάκσον!

Ο Μ.Χατζιδάκις, ως το τέλος της ζωής του, δεν είχε εγκαταλείψει τη σκέψη να τα κάνει τραγούδια. Ο Ν. Γκάτσος δεν θέλει να επέμβει σε ένα έργο που το θεωρεί ολοκληρωμένο και έτσι το μόνο τραγούδι που αποκτά στίχους (από τον ίδιο το συνθέτη) είναι ο "Χορός με τη σκιά μου". (Ενώ ένα άλλο είχε προυπάρξει ως τραγούδι ("Μες σ' αυτή τη βάρκα είμαι μοναχή"), το μετέπειτα ορχηστρικό "Παρθένα της γειτονιάς μου".) Το τραγούδι κυκλοφορεί στον ομώνυμο δίσκο της Δήμητρας Γαλάνη με ζωντανές ηχογραφήσεις από το Σείριο του Μ. Χατζιδάκι. Ο Γ. Θεοφανόπουλος αναφέρει ότι ο συνθέτης είχε γράψει στίχους και για την "Προσωπογραφία της μητέρας μου", που παίχτηκε στο πρόγραμμα του Σείριου, όμως, θεωρώντας ότι το τραγούδι δεν ήταν ολοκληρωμένο, δεν προχώρησε στην έκδοσή του.

Χαρακτηριστικό της διαδρομής και της μυθολογίας του δίσκου είναι επίσης και το γεγονός ότι ποτέ ο Μ.Χατζιδάκις δεν θα παρουσιάσει δημόσια τα τραγούδια της "Τζοκόντας", μέχρι το 1987.

Οι μαρτυρίες του Γιώργου Θεοφανόπουλου - Χατζιδάκι προέρχονται από το περιοδικό "Δίφωνο", τεύχος 42 και το Περιοδικό "Κ" (της Καθημερινής), τεύχος 379

Χρόνια πολλά στις μανάδες και καλό βράδυ σε όλες και όλους !!!!