ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ & ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ  ΑΙΤΩΛΙΑΣ  &  ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
200 ΧΡΟΝΙΑ - ΕΞΟΔΟΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΙΕΡΑ ΠΟΛΗ

Κυριακή 24 Ιουνίου 2012

Ακρως αποκαλυπτικό το σημερινό “Ευαγγέλιο” του κομαντάντε Μάρκου Μουζάκη…


http://olympia.gr/2012/06/24/%CE%B1%CE%BA%CF%81%CF%89%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%80%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BD%CF%8C-%CE%B5%CF%85%CE%B1%CE%B3%CE%B3/

…διαβάστε το με ευλάβεια!
20120624-140154.jpg
** Έσεται ήμαρ, αδέρφια! Καμιά μάχη δεν χάθηκε!
Ο σπόρος ο καλός έπεσε. Και θα καρπίσει. Έτσι κι αλλιώς ο μεγάλος νικητής (και) αυτών των εκλογών ήταν ο μαχόμενος κι αντιστεκόμενος λαός. Και αυτός ο λαός, ο αδούλωτος λαός, δεν θα αφήσει να περάσουν νέοι εφιάλτες. Δεν θα επιτρέψει ούτε νέα μνημόνια, ούτε την εφαρμογή των υφιστάμενων μνημονίων. Θα πει νέα «όχι».
** Και οι νυν συγκυβερνώντες θα πρέπει να ακουρμαστούν πολύ προσεχτικά αυτή τη λαϊκή βοή. Αν την αγνοήσουν –το πιθανότερο- θα βρεθούν μπροστά σε εκπλήξεις.
** Τέλεψαν αμετάκλητα οι ανοχές. Οι δεκάδες τραγικοί αυτόχειρες, θύματα των μνημονίων, της απελπισίας, της αβάσταχτης φτώχειας, αυτό προστάζουν.
** Πόσο θα αντέξει αυτή κυβέρνηση; Έχουν αρχίσει κιόλας τα στοιχήματα! Ε, αν κρίνω απ’ 
τη σύνθεσή της, ούτε χρόνο! Και αυτή την εκτίμηση την κάνουν και νουνεχή στελέχη και της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, ανάμεσά τους και ιστορικά. Έχετε αμφιβολία γι’ αυτό;
** Έρχονται νέοι αγώνες. Όσο κι αν δεν αρέσει αυτό στους μνημονιακούς αφεντάδες και τα δημοσιογραφικά τους κουτάβια, που… γουρλώνουν τα μάτια μόλις ακούσουν για αγώνες και αμφισβήτηση των μνημονιακών επιλογών! No pasaran!
** Ικανοποιημένος εμφανίστηκε ο Μπένι την Κυριακή το βράδυ, απ’ το αποτέλεσμα των εκλογών για το ΠΑΣΟΚ! Καλά, τι πίνει και δε μας δίνει;
** Αλήθεια, ο διαπρεπής συνταγματολόγος Βενιζέλος θεωρεί πολιτικά πρέπουσα άποψη την… κατάργηση της αντιπολίτευσης; Είναι δυνατό να εκφράζονται τέτοιου είδους επικίνδυνες θέσεις έως και συνταγματικής εκτροπής από πολιτικό ο οποίος τυγχάνει και συνταγματολόγος; Ως πού μπορεί να τον φτάσει η πολιτική βουλιμία;
** Πύρρειος θα αποδειχτεί αυτή η «νίκη» των μνημονιακών δυνάμεων, θα το θυμηθείτε.
** Έτσι κι αλλιώς οι κωλοτούμπες θα αρχίσουν πολύ σύντομα. Μακάρι να διαψευστώ, αλλά η πολιτεία των συγκυβερνώντων δεν παραπέμπει σε αισιόδοξες σκέψεις…
** Δεν αναφέρομαι στον Σαμαρά, αλλά στους περισσότερους που εν δυνάμει πλαισιώνουν τη νέα κυβέρνηση και οι οποίοι προκαλούν μελαγχολικές σκέψεις…
** Ανάσα πήραν τα ντόπερμαν της παραπληροφόρησης. Γελούσαν και τα μουστάκια τους την περασμένη Κυριακή! Μόνο που δε σηκώθηκαν να… χορεύουν στα τηλεοπτικά στούντιο! Επί βδομάδες, μέχρι τις εκλογές του Ιούνη, βγάλανε υπερωρίες προβοκάτσιας, εντεταλμένης υπηρεσίας, κακοποίησης της έννοιας της ενημέρωσης, παραπληροφόρησης, εκβιασμών, τρομοκράτησης! Ανακουφίστηκαν λοιπόν. Μα στα μάτια του λαού η «ενημέρωσή» τους είναι χρεοκοπημένη. Τους έχει πάρει χαμπάρι ο κόσμος…
** Σαν τους πολιτικούς τους πάτρωνες και τα αφεντικά τους, δεν τολμούν να κυκλοφορήσουν, να κοιτάξουν στα μάτια τον κόσμο, να ανασάνουν αέρα αποδοχής…
** Έχουν τελέψει πολιτικά και αυτά, τα κουτάβια της διατεταγμένης «ενημέρωσης»…
** Σημειώστε το. Ο ηθικός, ο μεγάλος νικητής των εκλογών ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Εκφράζει τη μεγάλη ελπίδα που έχει χαράξει. Εκφράζει το νέο, το μαχητικό. Το μέλλον είναι δικό του, του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη, παρεκτός κι αν κάμουν ολέθρια σφάλματα. Και θυμηθείτε κάτι που είχα σημειώσει την περασμένη Κυριακή, ότι δηλαδή μεσοπρόθεσμα ο νικητής των εκλογών θα ήταν ο… χαμένος!
** «Καροτσάκι» τον πήγαν τον ΣΥΡΙΖΑ όλες αυτές τις προεκλογικές βδομάδες όλα αυτά τα κουτάβια. Ουσιαστικά ΣΥΡΙΖΑ και Αλέξης φτάσανε στις εκλογές έχοντας να αντιμετωπίσουν καθημερινά ένα σαφέστατα εχθρικό μιντιακό περιβάλλον. Με ελάχιστα ΜΜΕ κι ελάχιστους δημοσιογράφους να παίζουν το παιχνίδι τίμια…
** Μα βάλανε υποθήκες μαχητικότητας, αξιοπιστίας.
** Έτσι κι αλλιώς τα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι της διαπλοκής αναδεικνύουν όποιον κατά καιρούς βάζουν στόχο…
** Και κάνω την πρόβλεψη, ότι σε λίγους μήνες θα έρθουν αυτοδύναμοι στην εξουσία, κορμός ενός μετώπου αριστερών, ριζοσπαστικών, αντιμνημονιακών δυνάμεων!
** Και μακάρι να αρχίσουν ευθύς αμέσως οι διεργασίες προς αυτή την κατεύθυνση…
** Θυμηθείτε πάντως, αναλογιστείτε. Το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αρκετά πάνω απ’ το ποσοστό της ΕΔΑ του 1958…
** Βρε μας και μας προέκυψε νέος αρχηγός κωλοτούμπας, μιας κι ο αλήστου μνήμης πήγε κατά… κατσάβραχα μεριά; Δεν είδατε πόσο εύκολα άλλαζε θέσεις μέσα σε… μισή ώρα, σε ένα απίστευτο (;) κρεσέντο αυτοεξευτελισμού; Τη μια στιγμή απαιτούσε συμμετοχή και του ΣΥΡΙΖΑ απαρεγκλίτως (!) προκειμένου να συμμετέχει σε κυβέρνηση, την άλλη το ‘παιρνε πίσω! Τη μια το ‘παιζε… σκληρός διαπραγματευτής, την άλλη «ναι σε όλα»! Μας ζάλισε όλους, με τις πιρουέτες του! Κι ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα!
** Καλά, τόσο εκτός πραγματικότητας ήταν ο Μπένι; Στ’ αλήθεια πίστευε πως ο Αλέξης θα έμπαινε σε μνημονιακή συγκυβέρνηση; Στ’ αλήθεια έτρεφε την αυταπάτη, ότι ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρας θα ακύρωναν –επί της ουσίας- όλη την πολιτική τους;
** Αφελής ή επικίνδυνος, με τη θεωρία της «συνευθύνης»;
** Όπως και να ‘χει σε όλη αυτή την διαδικασία των δύο εκλογικών αναμετρήσεων, του Μάη και του Ιούνη, ο Μπένι απομυθοποιήθηκε…
** Από κει που είχε επιμελώς χτίσει ένα προφίλ δυναμικού και εύγλωττου πολιτικού, αποδείχτηκε τελικά ένας ανούσια φλύαρος, ακατάσχετα φλύαρος…
** Αποδείχτηκε ότι δεν είναι εύστροφος. Απλά μέσα στην απεραντοσύνη της φλυαρίας επιχειρεί επιμελώς να κρύψει την ανεπάρκειά του…
** Να σας αποκαλύψω και κάτι άλλο. Μέχρι και το Σάββατο το βράδυ ο Μπένι, όταν συζητούσε με φίλους και συνεργάτες του, τόνιζε προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να δεχτεί για πρωθυπουργό τον Σαμαρά! Ήταν επ’ αυτού κατηγορηματικός! Και μόλις βγήκαν τα αποτελέσματα, έκαμε μια μεγαλοπρεπή κωλοτούμπα και δεν είχε καμιά αντίρρηση να είναι ο Αντώνης επικεφαλής της νέας συγκυβέρνησης! Κάποιος να τον κρατά, να μην… πέσει απ’ τις διαρκείς πιρουέτες του;
** Για να είμαστε ειλικρινείς. Προσωπικά ποτέ δεν κατάλαβα τις ενστάσεις προκειμένου να είναι ο Σαμαράς επικεφαλής της νέας συγκυβέρνησης.
** Τι πάει να πει αυτό; Απ’ τη στιγμή που αποδέχεσαι το πολιτικό πλαίσιο και συμφωνείς να σχηματιστεί μια κυβέρνηση, γιατί να κολλάς στον επικεφαλής;
** Δεν δικαιούται ο αρχηγός του πρώτου κόμματος της συγκυβέρνησης να θέλει να είναι πρωθυπουργός; Τα υπόλοιπα είναι απλά ανόητες τακτικές κινήσεις στη σκακιέρα των αμήχανων, πολιτικάντικα παιχνίδια άνευ ουσίας, πονηρών πολιτευτών…
** Δεν είναι λίγοι μέσα στη Ν.Δ., που πιστεύουν ότι του την επέβαλαν του Σαμαρά την Ντόρα, ντόπια κι εξωχώρια κέντρα κι ότι στο άγχος του για την εκλογική αναμέτρηση του Ιούνη ο Αντώνης την αποδέχτηκε εκών-άκων. Σε κάθε περίπτωση, η Ντόρα έχει μπει γερά στο εσωκομματικό παιχνίδι και αυτό τον Σαμαρά καθόλου δεν τον ενθουσιάζει. Καλά ξεμπερδέματα!
** Και τι κέρδισε δηλαδή η Νου Δου με την επιστροφή της Ντόρας, εκτός του ότι απέκτησε ένα σοβαρό εσωκομματικό πονοκέφαλο;
** Σιγά! Το 47% των ψηφοφόρων του κόμματός της του Μάη θα το ‘παιρνε εύκολα ή δύσκολα, εδώ αποψίλωσε τον Καμμένο…
** Ή μήπως είχε επιτυχία στα Χανιά, προπύργιο των Μητσοτάκηδων, όπου η γαλάζια παράταξη ήρθε δεύτερη και καταϊδρωμένη πίσω απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ;
** Όπως επίσης και στην υπόλοιπη Κρήτη, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε πρώτος σε όλους τους νομούς;
** Εν κατακλείδι, σιγά τα κέρδη…
** Απ’ την άλλη, για αναλογιστείτε… Για πρώτη φορά μετά το 1974 το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ δεν κέρδισε στην Κρήτη ούτε ένα νομό!
** Έχασε ακόμα και το «ταμπούρι» του φίλου μου του Μιχάλη, το Λασίθι!
** Με αποτέλεσμα να μείνει εκτός Βουλής ο Καρχιμάκης. Αυτό κι αν ήταν έκπληξη, ο Μιχάλης είναι «θεσμός» στο Λασίθι!
** Όπως έκπληξη η μη εκλογή και του Όθωνα, στο Ρέθυμνο…
** Και απώλεια, η μη επανεκλογή της Φώφης…
** Ωρέ! Επιτέλους, ύστερα από 40 μέρες περίπου αγωνίας, γέλασε το χειλάκι της Όλγας!
** Η καημένη, πέρασε μέρες λαχτάρας! Κόντεψε μέχρι να… ξενιτευτεί απ’ την αγωνία μπας και προκύψει Τσίπρας!
** Απ’ την άλλη ο Φόρεστ Γκαμπ κάτι πήρε είδηση ότι έπρεπε να ‘ναι χαρούμενος, αλλά μέχρι να αντιληφτεί τον ακριβή λόγο πέρασε κάμποση ώρα!
** Ο δε σχολιαστής της τελευταίας σελίδας ανάσανε –κι αυτός- με ανακούφιση… Τόσες μέρες έδινε τον αγώνα τον καλό, της τρομοκράτησης και προβοκάτσιας, αντάμα με τα αδέρφια του της παραπληροφόρησης και ξετσιπωσιάς!
** Και όλους τους υπόλοιπους, σχολιαστές, αναλυτάδες, ραδιοσχολιαστές και πάει λέγοντας!
** Πάντως να το αναγνωρίσουμε, τον περισσότερο ιδρώτα τον έχυσε το μεγάλο κανάλι…
** Αλήθεια, πόσες φορές προεκλογικά το MEGA φιλοξένησε το Βενιζέλο; Βαρέθηκα να μετράω! Ούτε λίγο κράτει, ρε παιδιά;
** Θα μου πείτε, έπρεπε να… αναπληρώσουν και την απουσία του Αλέξη, ο οποίος τους έδωκε να καταλάβουν, μαθήματα αξιοπρέπειας…
** Βρε συντρόφια του Περισσού, μπας και δεν ήταν (και αυτή τη φορά…) ο γιαλός στραβός; Μπας και να το ξανακοιτάξετε λιγάκι το όλο ζήτημα;
** Εντάξει, το καταλαβαίνω να εγκαλεί κάποιος τον Τσίπρα για αλαζονεία ή ανευθυνότητα. Αλλά όταν αυτό το πράττει ο Μπένι, τότε τα κεραμίδια αρχίζουν να σείονται και το θέμα περνά στους επιθεωρησιογράφους!
** Τι το περίεργο; Ότι και το λαμόγιο του χώρου μου είχε κι αυτό συνταχθεί με τον συρφετό που προβοκάριζε νυχθημερόν τον Αλέξη; Μα… αφού το μπαγιόκο είχε πέσει!
** Όσο δε αφορά στις προβλέψεις του, αφήστε τα καλύτερα! Όπως και το Μάη, έτσι και τώρα πήγε… φούντο! Πάντως μετά τη νίλα του Μάη τώρα ήταν πιο διακριτικό, άλλωστε ήταν πολύ κοντά οι προηγούμενες εκλογές και οι μνήμες απ’ το στραπάτσο (του) νωπές…
** Η αλήθεια είναι, πως σε επίπεδο blogs και sites και αυτή τη φορά πήγαν στις προβλέψεις και πληροφορίες τους πολύ καλά το Newsbomb, το Olympia, καθώς και Newpost και Nonews-NEWS.
** Αυτό κι αν είναι είδηση: Για πρώτη φορά μετά από πολλές εκλογικές αναμετρήσεις το MEGA απώλεσε την πρωτοκαθεδρία της εκλογικής βραδιάς!
** Εμ να χάνεται η δυνατότητα επηρεασμού των εξελίξεων, εμ να αναζητείται η αξιοπιστία, εμ να χάνονται και τα νούμερα τηλεθέασης… Πάει πολύ!
** Ε, ας μην ανησυχούν κάποιοι συνεργάτες του Αντώνη… Δεν πρόκειται ο Καραμανλής να τους δημιουργήσει κανένα πρόβλημα! Ο Καραμανλής έκανε αυτό που του υπαγόρευε η παραταξιακή του συνείδηση. Βοήθησε τη Ν.Δ. και τον αρχηγό της στην κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση, είπε «ναι» στην αγωνιώδη πρόσκλησή τους και πέραν αυτού ουδέν! Ούτε ζήτησε, ούτε διεκδικεί, ούτε έχει την ανάγκη να διεκδικήσει τίποτα! Οπότε προς τι το άγχος τους;
** Αλήθεια, ο Μπένι και οι συν αυτώ επιμένουν ακόμα ότι στις εσωκομματικές εκλογές του Μάρτη πήγαν… 240.000 νοματαίοι για να τον ψηφίσουν;
** Επιμένουν μετά και τα αποτελέσματα των εκλογών και του Μάη και του Ιούνη; Χα! Διότι εγώ θυμάμαι τα δημοσιογραφικά τους γιουσουφάκια τα οποία έκαναν… εμβριθείς αναλύσεις (ανάμεσά τους κι ο γνωστός αναλυτής-ραδιοσχολιαστής!) σύμφωνα με τις οποίες αυτός ο αριθμός ψηφισάντων στις εσωκομματικές εκλογές αντιστοιχεί με ποσοστό περίπου…22% στις εθνικές εκλογές!
** Άρα; Άρα, δια της δικιάς τους αναγωγής ο πραγματικός αριθμός των ψηφισάντων στις εσωκομματικές εκλογές δεν ήταν παραπάνω από 130.000! Ό,τι ακριβώς σας λέγαμε εμείς τότε!
** Το είχαμε επισημάνει. Αν οι διαρροές των τελευταίων προ των εκλογών ημερών απ’ το ΠΑΣΟΚ προς τη Ν.Δ. ήταν σημαντικές, αυτό θα έδινε στη γαλάζια παράταξη σοβαρό προβάδισμα για εκλογική νίκη έναντι του ΣΥΡΙΖΑ.
** Και αυτό περίπου έγινε, όπως προέκυψε και απ’ τα στοιχεία των exit polls. Και έγινε ιδιαίτερα στην Αττική. Και αυτό ήταν το στοιχείο που καθόρισε εν πολλοίς την τελική πρωτιά της Ν.Δ….
** Αυτό επίσης σημαίνει, ότι όλη η εκλογική καμπάνια του ΠΑΣΟΚ αποδείχτηκε μια μεγαλοπρεπής… αποτυχία, μούφα!
** Όλα αυτά τα περί… αντεπίθεσης με κύριο στόχο τη «μάχη της Αττικής» απέτυχαν παταγωδώς!
** Εδώ θα μου πείτε, έκανε ο Βενιζέλος την κεντρική προεκλογική συγκέντρωση στον Κορυδαλλό (!) και στη Β΄ Πειραιά το ΠΑΣΟΚ υπέστη τη μεγαλύτερη εκλογική νίλα του! Τόμπολα!
** Αμ το άλλο; Ο στόχος που πομπωδώς είχε θέσει ο αρχηγός; Δηλαδή ένας βουλευτής σε κάθε νομό, εκλογική περιφέρεια; Με βάση αυτό το στόχο θα έπρεπε το ΠΑΣΟΚ να είχε πάνω από 50 βουλευτές…
** Παρόλα αυτά ο Μπένι είναι, λέει, ικανοποιημένος με το εκλογικό αποτέλεσμα!
** Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου!
** Καθόλου καλή δεν ήταν η εικόνα που εξέπεμψε ο Σαμαράς στο Ζάππειο, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, στις δηλώσεις που έκανε. Όλος αυτός ο συνωστισμός καρεκλοκένταυρων που διαγκωνίζονταν για την… τηλεοπτική εικόνα, ήταν κατάσταση τριτοκοσμική. Έλεος! Και βέβαια, αγαπητέ Αντώνη (εσύ ίσως να μη φταις για την κάκιστη εικόνα) κάποια πρόσωπα στο «φόντο» κάθε άλλο παρά παρέπεμπαν σε απόφαση για μάχη κατά… της διαπλοκής!
** Ωρέ! Βγήκε κι ο Σημίτης απ’ τη σιωπή, για να σπρώξει κι αυτός σε συγκυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ –ΔΗΜ.ΑΡ.!
** Ε, αφού το ήθελε ο Σημίτης, αφού το ήθελε η Ντόρα, αφού το ήθελαν ο Ολάντ, η Μέρκελ, η Λαγκάρντ, ο Σόιμπλε, ο Μπαρόζο (αμ ο Ομπάμα;) τότε προς τι οι έκπληξη;
** Πάντως και σχετικά με τον Σημίτη, σημειώστε αφενός τις προνομιακές σχέσεις με τη ΔΗΜ.ΑΡ. και αφετέρου ότι δεν είναι λίγοι εκ του περιβάλλοντός του οι οποίοι ακόμα προσδοκούν μια πολιτική του «νεκρανάσταση»!
** Δηλαδή μέχρι και να αποτελέσει ένα σημείο αναφοράς σε διεργασίες για την συγκρότηση ενός κεντροαριστερού πόλου, με την υπέρβαση του σημερινού ΠΑΣΟΚ και τη συμμετοχή και της ΔΗΜΑΡ!
** Ε, ρε φιέστες που θα απολαύσουμε!
** Για να δούμε λοιπόν… Θα τολμήσει ο Σαμαράς να υλοποιήσει την δέσμευσή του για Εξεταστική Επιτροπή που θα εξετάσει το πώς φτάσαμε στο άθλιο μνημόνιο; Τι είπατε; Για να δούμε! Θα προχωρήσει ή θα το παρακάμψει στο όνομα της συγκυβέρνησης; Εδώ που τα λέμε πάντως, δε νομίζω ότι τον Βενιζέλο θα τον… στεναχωρούσε η σύσταση μιας τέτοιας Εξεταστικής! Οπότε;
** Βρε έρωτα όλοι –και ιδιαιτέρως ο Μπένι!- για συνεργασία με τον… ανεύθυνο, τον λαϊκιστή, τον επικίνδυνο, τον εκπρόσωπο του λόμπι της δραχμής (!) Τσίπρα!
** Δηλαδή; Τι ήθελε; Να συνεργαστεί με το κόμμα και τον πολιτικό αρχηγό που –κατά την στομφώδη άποψή του- οδηγεί τη χώρα στην καταστροφή, στη διάλυση;
** Μωρέ ξέρουμε όλοι τι στην πραγματικότητα ήθελε. Να βάλει και τον ΣΥΡΙΖΑ στο τσουβάλι της συγκυβέρνησης. Προς δόξαν της… πολιτικής συνέπειάς του!
** Κατά τα άλλα, τι τον ένοιαζε αν κάποιος του υπενθύμιζε τα τρομολάγνα που αμόλαγε προεκλογικά ενάντια σε ΣΥΡΙΖΑ και Αλέξη; Σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου!
** Τουλάχιστον ο Σαμαράς δεν έκανε τόσο… κόπο για να βάλει και το ΣΥΡΙΖΑ στον ντορβά…
** Ωρέ πόσα Γραφεία Τύπου έχει το λαμόγιο του Χρηματιστηρίου; Ναι, εκείνο που ανέβαζε και κατέβαζε (στις αναλύσεις του…) μετοχές-σαπάκια, μέχρι και την αξέχαστη Γενικών Αποθηκών! Και τώρα έχει αμειφτεί με Γραφεία Τύπου, για να μη μείνει ατάιστο!
** Ε, πολιτική φούσκα ήταν κι έσκασε πρόωρα… Για τον Τζήμερο μιλάω, ο οποίος εμφανίστηκε με εξυπνακίστικα κολπάκια αλλά η απομυθοποίησή του έγινε σε χρόνο ρεκόρ…
** Ούτως ή άλλως, αν εμφανίζεσαι εκπροσωπών το νέο, το άφθαρτο, το αντισυστημικό και καταλήγεις να συνεργάζεσαι με το… Μάνο, όταν χρησιμοποιείς μικροπολιτικά κολπάκια τέτοια που τύφλα να ‘χουν τα πολιτικά γερόντια, δεν χρειάζεται να προσπαθήσει ιδιαίτερα κάποιος πολιτικός σου αντίπαλος για να σε φθείρει…
** Όσο για τον αρχηγό κωλοτούμπα, αναμενόμενη η φθορά και η πτώση. Μια προδιαγεγραμμένη πορεία, όπως όλων των οπορτουνιστών, των πολιτικών τυχοδιωκτών, των πρόσκαιρα εκλεκτών της διαπλοκής…
** ΚΟΥΪΖ: Ποιο ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ προβληματίζεται σοβαρά να ιδιωτεύσει, απογοητευμένο απ’ τας εξελίξεις; Και δεν είναι το μόνο, με τη δραματική τροπή που ‘χουν πάρει οι εξελίξεις…
** Ωχ! Πάλι στο περίμενε ο Αβραμό! Για τη θέση της πρωθυπουργάρας εννοώ. Είχε την κρυφή προσδοκία ότι θα ‘ρθουν αλλιώτικα τα πράγματα και μπορεί να του… κάθονταν.
** Μα τίποτα, ούτε αυτή τη φορά…
** Κοντεύει να χάσει την υπομονή του!
** Ε, ρε πρεμούρα το MEGA, αν θα συμμετέχουν στη νέα συγκυβέρνηση ο Χρυσοχοϊδης κι ο Λοβέρδος!
** Δεν κρύβανε καν την αδημονία τους!
** Ωραία! Την… έξοδο απ’ το ευρώ, την καταστροφή, τον Αρμαγεδώνα που θα παθαίναμε αν έρχονταν στην πρώτη θέση ο… οξαποδώ ο Τσίπρας, τα αποφύγαμε. Τις καταθέσεις μας τις διασφαλίσαμε. Ε, ας φάμε τώρα τα εκκαθαριστικά του θανάτου, τις άλλες εισφορές της αθλιότητας και ανικανότητάς τους, τις νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, αλλά να ‘μαστε ικανοποιημένοι! Ξέρετε τι είναι ότι θα τα υποστούμε όλα αυτά αλλά… εντός του ευρώ;
** Μεγάλη, πολύ μεγάλη επιτυχία!
** Προσωπικά ουδεμία έκπληξη μου προξένησε η συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στη συγκυβέρνηση…
** Έκαστος εφ’ ω ετάχθη…
** Αφήστε που πρέπει να ξεκαθαρίζει αγάλια-αγάλια η ίρα απ’ το στάρι…
** Όχι! Προς Θεού, ξύλο δεν έπαιξαν την Τρίτη στο ΠΑΣΟΚ, σε κείνη τη θυελλώδη σύσκεψη του οργάνου που ετσιθελικά έφτιαξε ο Μπένι! Όλα τα άλλα γίνανε, εκτός από ξύλο! Αλλά τα όσα ειπώθηκαν δείχνουν ένα πάλαι ποτέ κραταιό Κίνημα σε αποσύνθεση και σπαραγμό. Και προοιωνίζονται ρήξη στο εγγύς μέλλον. Ας πούμε, ο Ανδρουλάκης μίλησε απαξιωτικά και σκωπτικά στον Χρυσοχοϊδη, για να του επισημάνει ότι –κατά την άποψή του- μόνο πετυχημένος υπουργός δεν ήταν! Σημειώστε δε και τούτο. Στενός συνεργάτης του Βενιζέλου μου έλεγε «χολερικά» ότι «έχουμε ικανούς το Χρυσοχοϊδη και το Λοβέρδο να πάνε να διαπραγματευτούν μόνοι τους με το Σαμαρά τη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση»! Δεν… είναι μια ωραία ατμόσφαιρα;
** Ωραία. Υπουργός στο πιο κρίσιμο υπουργείο ο Ράπανος. Βούτυρο στο ψωμί της αντιπολίτευσης…
** Σημειώστε το. Αν δεν επικρατούσε η άποψη του Βενιζέλου σχετικά με τον τρόπο συμμετοχής του ΠΑΣΟΚ στη συγκυβέρνηση, ο Π. Ευθυμίου θα ήταν πιθανότατα σε κάποια θέση στο ΥΠΕΞ. Τον ήθελε κι ο Σαμαράς, ο οποίος έχει εκτιμήσει και τις επιδόσεις του στον ΟΑΣΕ…
** Χα! Πριν λίγες μόνο μέρες ο Β. Πολύδωρας απειλούσε με… Κούγκι, αν δεν ήταν Πρόεδρος και στη νέα Βουλή! Αυτό έλεγε σε συνομιλητές του! Να υποθέσουμε ότι τώρα θα… απασφαλίσει ή ότι θα… εκτίσει αλλιώτικα την «ποινή» του;
** Το έχει κι αυτό «καταφέρει» ο Μπένι. Και δεν είναι δα και μικρό «επίτευγμα»! Να έχει δηλαδή βάλει απέναντί του, με ό,τι αυτό σημαίνει εσωκομματικά, όχι μόνο τους παπανδρεϊκούς (Ραγκούση, Παπακωνσταντίνου και λοιπούς) αλλά και τον Πάγκαλο και τον Χρυσοχοϊδη και την Άννα, ακόμα και το Λοβέρδο!
** Ιδιαίτερα αυτή η κόντρα με το Λοβέρδο θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα!
** Προσθέστε και την εμφανή αποστασιοποίηση ορισμένων άλλων επιφανών πράσινων στελεχών και κάντε ταμείο…
** Απ’ τους λεγόμενους πρωτοκλασάτους τα πάει καλά μόνο με Σκανδαλίδη και Ανδρουλάκη…
** Ενώ αποψιλώνεται και το ισχυρό μπλοκ που τον στήριζε ακόμα και σε δύσκολους γι’ αυτόν καιρούς…
** Και by the way, αλήθεια γιατί η αρχηγάρα σε κάθε δήλωση που κάνει αισθάνεται την ανάγκη να πετάει κορώνες αντιπολιτευτικές μονίμως ενάντια στον… ΣΥΡΙΖΑ;
** Τόση πια ανασφάλεια;
** Πάντως συνεργάτης του μου τόνισε, ότι είναι ειλημμένη η απόφαση για την αλλαγή ονόματος στο Κίνημα.
** Και μάλιστα μου διευκρίνισε, πως έχει έτοιμο και το νέο όνομα. Απομένει απλά η επιλογή του χρόνου διαρροής ή δημοσιοποίησης!
** Πρόταση: Γιατί όχι… νέο ΚΟΔΗΣΟ;
** Ετοιμάζεται επίσης και η μετακόμιση…
** Δηλαδή; Με τον Ράπανο στο κρισιμότερο υπουργείο θα… υλοποιηθούν τα «Ζάππεια 1 και 2» και οι άλλες προεκλογικές εξαγγελίες του Σαμαρά; Ρε παιδιά; Κι ακόμα δεν σφίξανε οι ζέστες;
** Δηλαδή; Η νέα εποχή θα ξεκινήσει με στελέχη εκ του σκληρού εκσυγχρονιστικού, σημιτικού πυρήνα; Ωρέ τι γίνεται;
** Αλήθεια, ο… Σημίτης πότε μπαίνει στην κυβέρνηση; Με… τον πρώτο ανασχηματισμό;
** Ρε παιδιά, πού βαδίζουμε; Τι κεραμίδες είν’ αυτές; Νεκρανάσταση του «εκσυγχρονισμού» την εποχή του Σαμαρά; Τι θωρούν, ωρέ, τα μάτια μας;
** Δηλαδή, κύριε πρωθυπουργέ, με τον Ράπανο υπουργό Οικονομικών θα… προχωρήσεις την Εξεταστική για το πώς φτάσαμε στο μνημόνιο, για την οποία έχεις δεσμευτεί; Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε…
** Α, μάλιστα, παραιτήθηκε ο Μάνος απ’ την ηγεσία της «Δράσης». Ε, μετά από τόσες… εκλογικές επιτυχίες…
** Βέβαια! Τώρα θα πρέπει να περιμένουμε την πλήρη διερεύνηση και κάθαρση για το μέγα της Siemens σκάνδαλο!
** Δεν σας είπαμε ότι όλοι οι νταβατζήδες πήραν μια –πρόσκαιρη…- ανάσα;
** Κι όταν λέμε όλοι, εννοούμε όλοι! Εγχώριοι κι εξωχώριοι!
** Ελπίζω, αγαπητέ Φώτη (Κουβέλη) να μην την βάλεις στο συρτάρι την απλή αναλογική….
** Για να δούμε… Πάντως ο λαός έχει μνήμη, έτσι;
** Απογοητευμένη πάλι η Εύα (Καϊλή)…
** Ενδιαφέρουσα. Και μάλλον επιτυχής η τοποθέτηση του Σ. Κεδίκογλου στη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου…
** Ε, ο Σαμαράς όπως και να ‘χει, γίνηκε πρωθυπουργός. Κάποιοι άλλοι… Κι ακαρτέρει κι ακαρτέρει…

ΕΛΛΑΔΑ 2012: ΜΗΤΕΡΑ ΖΕΙ ΜΕ ΤΑ 4 ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΣΕ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΒΑΓΟΝΙ...


http://makeleio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2540:-2012-----4-----&catid=4:2012-02-11-12-49-59&Itemid=2oikogeneia bagoni

Ο γολγοθάς μιας πολύτεκνης μητέρας που δίνει τη μάχη για την επιβίωση κάτω από άθλιες συνθήκες...
Σε ένα σταματημένο βαγόνι στο σιδηροδρομικό σταθμό Κομοτηνής έχει βρει καταφύγιο η Ελένη Καζαντζίδου και τα τέσσερα παιδιά της.
Όπως λέει η πολύτεκνη μητέρα "στο παλιό σπίτι το ταβάνι όλο έχει γκρεμιστεί, δεν επιτρέπεται να μείνουμε. Κάναμε χαρτιά για άλλο σπίτι, αλλά δεν μπορώ να βρω ακόμη, τα χαρτιά τα δώσαμε, αλλά προς το παρόν μένουμε στο βαγόνι στο σταθμό...".
Ένα βαγόνι χωρίς τουαλέτα, μπάνιο, πετρογκάζ, έχει φέρει σε απόγνωση τη μητέρα, «πέντε μέρες έχω να μαγειρέψω, ούτε ψυγείο για τρόφιμα έχω, ούτε τίποτα, τα παιδιά πέντε μέρες έχω να τα ταΐσω. Ο άνθρωπος που έχει το σταθμό καμία φορά όταν μπορεί δίνει σάντουιτς, αλλά 4 παιδιά τι να φάνε από ένα σάντουιτς, ούτε το πρωί έφαγαν, ούτε το μεσημέρι, ούτε το βράδυ. Σπίτι τουλάχιστον να μας δώσουν να μαγειρεύουμε... Νερό πάμε να πάρουμε από τον ΟΣΕ, είναι η καθαρίστρια εκεί φωνάζει, μας έβαλε ο άνθρωπος μέσα στο βαγόνι αλλά δεν υποφέρεται...».
Μαζί της μένουν τα τέσσερα παιδιά της ο Γιάννης 8 ετών, ο Γρηγόρης 10 ετών, η Νικολέτα 15 ετών και ο Γιώργος ο οποίος μόλις έκλεισε τα 18 και προσπαθεί να βοηθήσει την οικογένειά του και τη μητέρα του. Ο 19χρονος γιος της Ραφαήλ βρίσκεται στη Δράμα.
Η Ελένη Καζαντζίδου απευθύνει έκκληση στα φιλάνθρωπα αισθήματα των πολιτών ώστε να βρεθεί άμεση λύση στο πρόβλημά της και να βρεθεί μία αξιοπρεπής στέγη για τα παιδιά της.

Η ΑΟΖ ως Ζήτημα Εξωτερικής Πολιτικής - Γράφει ο Ν. Λυγερός


Ανάμεσα στα Ζητήματα Εξωτερικής Πολιτικής με τα οποία συμφώνησαν και τα τρία κόμματα που αποτελούν τη νέα κυβέρνηση, το πρώτο είναι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη με την εξής φράση: «Συστηματική προετοιμασία για ανακήρυξη ΑΟΖ στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου και της διεθνούς πρακτικής ώστε να επισπευσθεί η εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου.». Αυτή η έμπρακτη αναφορά στην ΑΟΖ σ’ ένα κείμενο αποδεκτό από το σύνολο της κυβέρνησης είναι ένα βήμα σημαντικό. Η ΑΟΖ πέρασε σε μία νέα φάση στον ελληνικό κόσμο. Από την αρχική ουτοπία που υπήρξε και που μετατράπηκε σιγά σιγά σε όραμα, για να εισέλθει στην πολιτική ατζέντα, τώρα η ΑΟΖ είναι επιτέλους ένας συγκεκριμένος σκοπός για την κυβέρνηση. Έτσι έχουμε ένα πρώτο στάδιο δικαίωσης του Θεόδωρου Καρυώτη και του Βασίλη Μαρκεζίνη που προσπάθησαν τόσα χρόνια να γίνει γνωστό το θέμα σε όλο τον ελληνικό λαό. Με τη νέα κυβέρνηση, η Ελλάδα ακολουθεί το άνοιγμα της Κύπρου και συγκεκριμένα του Τάσσου Παπαδόπουλου, αφού συνειδητοποίησε ότι η θέσπιση της ΑΟΖ είναι το πρώτο στάδιο της εκμετάλλευσης του..ενεργειακού πλούτου. Και στο τελευταίο μέρος, είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε το ρόλο του Αντώνη Φώσκολου και του Ηλία Κονοφάγου. Τώρα με αυτόν τον στρατηγικό σκοπό, η πατρίδα μας πρέπει να προχωρήσει όσο πιο γρήγορα γίνεται στην υλοποίησή του, προσπερνώντας την εσωτερική αδράνεια που καθυστέρησε τόσα χρόνια την ύπαρξη της ΑΟΖ στον ελληνικό χώρο. Θα ήταν καλό λοιπόν το Δίκαιο της Θάλασσας να γίνει και ευρύτερα γνωστό, για να μην έχουμε αντιδράσεις από ειδικούς που δεν έκαναν τίποτα τόσα χρόνια για να το εφαρμόσουν. Βέβαια υπάρχει πάντα η δικαιολογία της έλλειψης πολιτικής βούλησης, αλλά αυτό δεν αρκεί πλέον. Τώρα κάθε Έλληνας ειδικός έχει το καθήκον να προωθήσει το θέμα και μάλιστα να υποστηρίξει ή να πιέσει τη νέα κυβέρνηση για να περάσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα το νομοσχέδιο της ανακήρυξης της ΑΟΖ. Και στη συνέχεια, την ώρα της υπερψήφισης της Βουλής των Ελλήνων να συμφωνήσει και η αντιπολίτευση ότι η ΑΟΖ είναι όντως ένα εθνικό ζήτημα Εξωτερικής Πολιτικής, με το οποίο μπορούμε πραγματικά ν’ αλλάξουμε τα δεδομένα, για να μην έχουμε πολιτικάντικες αντιπαραθέσεις που δεν βοήθησαν ποτέ την εξέλιξη της Ελλάδας. Για να ξεπεράσουμε την τωρινή οικονομική κατάσταση, πρέπει ν κάνουμε αυτή τη στρατηγική κίνηση.

H λύτρωση του να επιστρέφεις στην εργασία...


http://www.kourdistoportocali.com/articles/12114.htm 

Ανεργία: μια στατιστική που παρακολουθείται στενά από τους οικονομολόγους, αλλά και μια ταπεινωτική πραγματικότητα για 12,5 εκατομμύρια Αμερικανούς. Τους τελευταίους μήνες το ποσοστό ανεργίας στις ΗΠΑ αιωρείται πεισματικά γύρω από το 8,1%, τουλάχιστον όμως κάποιοι από τους επί μακρό χρονικό διάστημα ανέργους αρχίζουν να βρίσκουν μόνιμες θέσεις απασχόλησης.

Το «Bloomberg Businessweek μοιράζεται την εμπειρία 8 Αμερικανών που βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με την ανεργία κι επέστρεψαν στην αγορά εργασίας έπειτα από απουσία πολλών μηνών ή και ετών.

Κάθε ιστορία είναι ξεχωριστή, ωστόσο μπορεί εύκολα να εντοπίσει κανείς κοινά σημεία: το αίσθημα της αχρηστίας, την εκνευριστική ευκολία με την οποία χάνεις την επαγγελματική σου ταυτότητα, την ντροπή όταν ζητάς δανεικά από συγγενείς και φίλους και, τέλος, την ανταμοιβή της προσαρμοστικότητας και της επιμονής.

Kenya Cohane, 42
Επιστήμονας που ειδικεύεται στην ανάπτυξη προϊόντων αντισωμάτων, 15 μήνες άνεργη


Ξεκίνησε στις 26 Μαρτίου στα γραφεία της φαρμακευτικής Covance στο Dedham της Μασαχουσέτης. Ένα πτυχίο φυσικών επιστημών θα ήταν, υποτίθεται, ένα «χρυσό εισιτήριο», αλλά, όταν η Cohane απολύθηκε από τη δουλειά της ως ειδικός επιστήμονας στην Genocea Biosciences, παρέμεινε άνεργη για περισσότερο από έναν χρόνο. «Το να είσαι ο κατάλληλος υποψήφιος κατά 99% δεν ήταν πλέον επαρκές», λέει η Cohane. Ήταν πολύ παράξενο σε σύγκριση με μια προγενέστερη περίοδο υψηλής ανεργίας, όπου τότε οι κυνηγοί κεφαλών έσπαγαν τα τηλέφωνα.

Ανέλαβε ερευνητικές εργασίες με σύμβαση και άρχισε να διδάσκει Zumba, αναζητώντας παράλληλα την επόμενη δουλειά της. Αντλησε δύναμη από τον σύζυγό της και τους δύο γιους της, όταν η παρατεταμένη ανεργία έθεσε υπό αμφισβήτηση την ταυτότητά της. «Για να είσαι επιστήμονας, πρέπει να έχεις αντικείμενο εργασίας. Αισθανόμουν ότι ένα μεγάλο κομμάτι αυτού που με προσδιορίζει ως άνθρωπο είχε εξαφανιστεί», λέει. «Ήταν πολύ άσχημο συναίσθημα». Όταν ένας υπεύθυνος προσλήψεων την κάλεσε για τη δουλειά στην Covance, η Cohane αναγνώρισε ένα από τα ονόματα της λίστας επαφών - ένα πρόσωπο που της είχε πάρει συνέντευξη μερικούς μήνες πριν.

Adam Sugg, 23
Κρουπιέρης πόκερ, 18 μήνες άνεργος


Ξεκίνησε στις 14 Μαΐου στο Hollywood Casino στο Toledo. Ο Sugg αγαπούσε τη δουλειά του ως κρουπιέρης σε επιχείρηση που διοργάνωνε φιλανθρωπικά τουρνουά πόκερ, μέχρι που ο εργοδότης «κατέβασε ρολά», τον Νοέμβριο του 2010.Έχοντας αφήσει στη μέση τις σπουδές του, δεν μπορούσε πια να καταφύγει σε κάποια από τις δουλειές στον τομέα των πωλήσεων ή της λιανικής που τον στήριζαν τα χρόνια του πανεπιστημίου. Προσπάθησε να βγάλει το ψωμί του παίζοντας πόκερ, αλλά κατέληξε να δανειστεί χρήματα από τους γονείς του για να πληρώσει τα χρέη του.

Όταν το Hollywood Casino ξεκίνησε τις προσλήψεις για μια θέση στην αίθουσα Toledo, έμοιαζε ως η τέλεια λύση. Ο Sugg παρακολούθησε αμισθί σεμινάριο 100 ωρών και πέρασε από όλα τα απαραίτητα δοκιμαστικά και συνεντεύξεις. Ένιωσε μεγάλο ενθουσιασμό όταν τελικά του πρόσφεραν τη θέση.

«Ήξερα ότι αυτό ήταν κάτι που ήθελα να κάνω για το υπόλοιπο της ζωής μου και ήμουν ευτυχής που ξεκίνησε με έναν καλό τρόπο», λέει ο Sugg. Η κοπέλα του, με την οποία συγκατοικεί, εξασφάλισε επίσης μια θέση εργασίας στο Hollywood Casino. Το γιόρτασαν τρώγοντας χάμπουργκερ στο Max & Erma΄s στο Toledo.
 


Πηγή:www.capital.gr


Evan Slaton, 23
Κυνηγός κεφαλών, 8 μήνες άνεργος

Ξεκίνησε στις 16 Απριλίου στη VisionIT, μια εταιρεία εύρεσης εργασίας στο Κολόμπους του Οχάιο.Ο Slaton εγκατέλειψε την εργασία του ως υπεύθυνος αίθουσας κινηματογράφου, όπου απασχολούνταν κατά τη διάρκεια των σπουδών του, για να κυνηγήσει κάτι με καλύτερες προοπτικές. Σύντομα το μετάνιωσε. «Στην πραγματικότητα δεν είχα κάποια εξειδίκευση να πουλήσω», λέει. «Άρχισα να αισθάνομαι απελπισία». Ένας φίλος του του έστειλε μήνυμα για το άνοιγμα μιας θέσης στη VisionIT και σύντομα πήρε τη δουλειά, απολαμβάνοντας υψηλότερες -κατά 20%- αποδοχές σε σχέση με το σινεμά. Την πρώτη του ημέρα στη δουλειά έβαλε το σχεδόν αφόρετο κοστούμι που είχε πάρει ως δώρο αποφοίτησης. «Ξύπνησα πολύ νωρίς, για να βεβαιωθώ ότι όλα μου τα ρούχα ήταν σιδερωμένα. Δεν ήμουν πολύ νευρικός. Ένιωθα πολύ σίγουρος», λέει.

Lyndsey Kuykendall, 30
Δικηγόρος που ειδικεύεται στη νομοθεσία περί εμπορικών σημάτων, 38 μήνες άνεργη

Ξεκίνησε στις 12 Μαρτίου στο Αμερικανικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών και Εμπορικών Σημάτων στην Αλεξάνδρεια της Βιρτζίνια.Η Kuykendall μεγάλωσε στο ασφαλές τμήμα μιας κακόφημης περιοχής του Ίνγκλγουντ της Καλιφόρνια. «Αν κατηφόριζες από τη μια πλευρά του λόφου, συναντούσες μια συμμορία και, αν πήγαινες από την άλλη, συναντούσες άλλη μία», λέει η Kuykendall. Όταν πήρε το πτυχίο της και ξεκίνησε την πρακτική της, δεν πίστευε ποτέ ότι θα επέστρεφε εκεί.

Ωστόσο, η πρώτη της δουλειά στον ιδιωτικό τομέα στην Ουάσινγκτον δεν κράτησε παρά μερικούς μήνες και η Kuykendall αγωνίστηκε για αρκετά χρόνια να βρει μόνιμη εργασία. «Αναγκάστηκα να πάρω χρήματα από τους συνταξιούχους γονείς μου», λέει. «Αυτό ήταν ίσως το χαμηλότερο σημείο που θα μπορούσα να φτάσω». Έβαλε στο μάτι την Υπηρεσία Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας και Εμπορικών Σημάτων, τσεκάροντας σε τακτά διαστήματα για κάποιο άνοιγμα θέσης μέσω φίλων αλλά και μιας ξαδέρφης, που εργάζονταν εκεί. Ήταν έτοιμη να τα παρατήσει και να επιστρέψει στην Καλιφόρνια, όταν άδειασε μια θέση. «Είμαι ακόμα σαστισμένη», λέει.


Russell Clark, 41
Τεχνικός ανελκυστήρων, 29 μήνες άνεργος

Ξεκίνησε στις 5 Μαρτίου στο σύστημα μεταφορών BART του Σαν Φρανσίσκο.Ο Clark λέει ότι αντιλαμβανόταν πλήρως την ύφεση στη Βόρεια Καλιφόρνια. «Παρακολουθούσαμε τη μια δουλειά μετά την άλλη να χάνεται πριν καν ολοκληρωθεί ένα έργο», λέει. «Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο ποτέ στη ζωή μου. Τότε κατάλαβα ότι τα πράγματα γίνονταν άσχημα».

Στον κατασκευαστικό κλάδο, συνεχίζει ο Clark, τα ασφαλιστικά επιδόματα συνήθως βοηθούν τους εργαζομένους να τα βγάλουν πέρα. Αυτήν τη φορά, τα πράγματα ήταν διαφορετικά.

Ο Clark και η 11χρονη κόρη του έπρεπε να επιλέξουν μεταξύ τού να έχουν ασφαλιστική κάλυψη ή να έχουν φαγητό στο τραπέζι.

Παρά το γεγονός ότι η νέα του δουλειά στην BART πληρώνει λιγότερο από ό,τι η παλιά, του αφήνει τον χρόνο για έξτρα απασχόληση, ώστε να σταθεί ξανά στα πόδια του. Ένα αναπάντεχο όφελος: η κόρη του εκτιμά πλέον τη σημασία της σκληρής δουλειάς και πειθαρχίας.


Kay Roseland, 64
Υπεύθυνη προϊόντος, 41 μήνες άνεργη

Ξεκίνησε στις 19 Μαρτίου στην εταιρεία λογισμικού επιχειρήσεων Infor, στο St. Paul της Μινεσότα.Η Roseland έχασε τη δουλειά της ως αναλύτρια εμπορεύματος για την εταιρεία λιανικών πωλήσεων στο Διαδίκτυο Bellacor.com, μαζί με το ένα τέταρτο του προσωπικού της εταιρείας.

Την επόμενη ημέρα, εμπλούτισε και τύπωσε το βιογραφικό της, τηλεφώνησε σε έξι επαφές, έκανε αίτηση για επίδομα ανεργίας και έκλεισε ραντεβού με το κέντρο εύρεσης εργασίας του πανεπιστημίου της. «Ελπίζω να εργάζομαι έως το τέλος της ζωής μου. Η συνταξιοδότηση είναι ούτως ή άλλως άπιαστο όνειρο», λέει.

Η πιο ταπεινωτική της στιγμή ήταν όταν το ασφαλιστήριο συμβόλαιό της με την COBRA έληξε, τον Απρίλιο του 2010, και η Roseland σταμάτησε να χρησιμοποιεί ποδήλατο, επειδή ήταν ανασφάλιστη. Μετά την παρακολούθηση μαθημάτων στο ProductCamp της Μινεσότα, ένα σεμινάριο που εστιάζει στη διαχείριση και την εμπορία των προϊόντων, η Roseland επικοινώνησε με έναν από τους ομιλητές μέσω LinkedIn και του πρότεινε να βγουν για καφέ. Λίγες εβδομάδες μετά τη συνάντησή τους, όπου είχαν μια «σπουδαία συζήτηση», ελευθερώθηκε μια θέση εργασίας και ο νέος της φίλος συνέστησε τη Roseland στην Infor.Προσλήφθηκε με παροχή επιδομάτων έπειτα από τηλεφωνική συνέντευξη.

Branden Torres, 25
Συντονιστής νομικών και επιχειρηματικών υποθέσεων, 10 μήνες άνεργος

Ξεκίνησε στις 26 Μαρτίου στη Rockwell Group, μια επιχείρηση αρχιτεκτονικής και σχεδιασμού στη Νέα Υόρκη.Ο Torres αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Pace το 2009. Η πρώτη του δουλειά ως υπάλληλος στο υπουργείο Δικαιοσύνης μετά την αποφοίτησή του ήταν στο πλαίσιο πρακτικής και δεν είχε τεράστιες δυνατότητες καριέρας για τους μη δικηγόρους.

Τον Μάιο του 2011 απολύθηκε από τη δεύτερη δουλειά του ως συνεργάτης δημοσίων σχέσεων και μάρκετινγκ για μια μικρή εταιρεία γραφιστικών υπηρεσιών. Έπειτα από έξι μήνες ανεργίας, ο Torres άρχισε να πανικοβάλλεται. Τότε δοκίμασε την τύχη του με ένα γραφείο εύρεσης εργασίας, που του βρήκε προσωρινή απασχόληση ενός μηνός σε μια χρηματοπιστωτική εταιρεία. «Ήταν ωραία να πηγαίνω στη δουλειά κάθε μέρα και να έχω κάτι να κάνω», λέει ο Torres, που πέρασε τους τελευταίους μήνες στέλνοντας βιογραφικά, κάνοντας επαφές στο Διαδίκτυο και βγάζοντας βόλτα τα σκυλιά των φίλων του.

Μια σειρά από προσωρινές θέσεις εργασίας που ανέλαβε στη διάρκεια του χειμώνα τού παρείχαν το πολυπόθητο εισόδημα, αλλά άνοιξαν και παράθυρο για πιθανές καριέρες, μερικές από τις οποίες δεν είχε σκεφτεί ποτέ πριν.Λέει πως η νέα του θέση στη Rockwell Group φαίνεται να ταιριάζει στο πτυχίο του στα οικονομικά, αλλά και στην αγάπη του για ένα δημιουργικό περιβάλλον.

Sunny Rowe, 26
Υπάλληλος υποδοχής, 7 μήνες άνεργη

Ξεκίνησε στις 9 Απριλίου στο γυμναστήριο Crunch στο Burbank της Καλιφόρνια.Όταν η Rowe είδε το πλήθος των αιτούντων για τη θέση της ρεσεψιονίστ στο νέο γυμναστήριο Crunch στο Burbank, άρχισε να αισθάνεται νευρικότητα. Μια δουλειά στο Burbank ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος του σχεδίου της να περνά όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο με τη δίχρονη κόρη της, Jovie. Η part-time εργασία φύλαξης παιδιών που έκανε -από όταν η Jovie ήρθε στον κόσμο και η ίδια εγκατέλειψε τη θέση της σε ένα προηγούμενο γυμναστήριο- δεν κάλυπτε τις ανάγκες της οικογένειας, που πλέον αριθμούσε περισσότερα μέλη.

«Σκέφτηκα ότι μπορούσα να εργαστώ πολύ νωρίς το πρωί, οπότε θα μπορούσα να βρω δουλειά σε ένα γυμναστήριο. Η μαμά μου έκανε το ίδιο όταν ήμουν μικρή», λέει. Η Rowe είχε χημεία με τον διευθυντή του γυμναστηρίου στον δεύτερο γύρο των συνεντεύξεων και δεν υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός για το ωράριο, που ξεκινούσε με το άνοιγμα του γυμναστηρίου, στις 4.45 π.μ. Μόλις η Rowe επιστρέφει στο σπίτι της, στις 10 π.μ., ο σύζυγος της φεύγει για τη δουλειά του ως βοηθός υπευθύνου σε Starbucks στο Χόλιγουντ. «Και οι τρεις μας είμαστε πιο ευτυχισμένοι έτσι», λέει. «Η ζωή της οικογένειας βελτιώθηκε όταν άρχισα να εργάζομαι».


Πηγή:www.capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Προ των πυλών…η παγκόσμια οικονομική κατάρρευση;


http://www.antinews.gr/2012/06/24/167940/

Πολύς κόσμος βλέπει  την επερχόμενη παγκόσμια οικονομική κατάρρευση, ως ένα είδος Χολιγουντιανού blockbuster.
Πολλοί γράφουν για αυτό, σαν να ήταν κάτι που θα συνέβαινε μέσα σε μια ημέρα, ή σε μερικές εβδομάδες, αλλάζοντας  ξαφνικά  την λειτουργία του κόσμου. Ο οικονομικός όμως κόσμος, δεν λειτουργεί έτσι.
Η λειτουργία του κόσμου αυτού είναι κάτι σαν μια παρτίδα σκάκι, αργή και μεθοδική.
Υπάρχουν στιγμές που όλα συμβαίνουν τάχιστα (όπως το 2008), αλλά και τότε η κρίση χρειάστηκε μήνες για να εξελιχθεί. Σήμερα, που οι περισσότεροι Αμερικάνοι έχουν μνήμη χρυσόψαρου, είναι μαθημένοι να τα περιμένουν όλα άμεσα. Ο κόσμος δεν είναι πια υπομονετικός και δεν μπορεί να περιμένει.
Παρά όμως τα όσα γράφονται, η κατάρρευση δεν θα είναι ένα μοναδικό συμβάν. Θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να ολοκληρωθεί. Κατά κάποιο τρόπο, ήδη την ζούμε. Ακόμη και όταν ξεσπάσει η επόμενη κρίση, κάποιοι πάλι θα μιλάνε για την οικονομική κατάρρευση. Αν όμως θέλουμε να συλλάβουμε το τι ακριβώς μας συμβαίνει, θα πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε μακροπρόθεσμα.
Οδεύουμε προς έναν εφιάλτη, ο οποίος θα διαρκέσει αρκετά χρόνια. Και θα υπάρχουν στιγμές απόλυτου χάους, όπως στην περίπτωση της κρίσης του 2008, η οποία όμως δεν μας κατέστρεψε εντελώς. Ούτε και η επόμενη θα μας καταστρέψει.
Αυτό που μας συμβαίνει, είναι σαν μια σειρά από κύματα. Όταν χτίζουμε ένα κάστρο στην άμμο, το πρώτο κύμα που έρχεται δεν μας το καταστρέφει, αλλά απλά το αποδυναμώνει. Στη συνέχεια, αυτά που ακολουθούν το γκρεμίζουν.
Αυτό παθαίνουμε σήμερα. Η κρίση του 2008 ήταν ένα μόνο κύμα.
Το επίκεντρο της επόμενης μεγάλης οικονομικής κρίσης θα είναι στην Ευρώπη και θα πρόκειται για ένα ακόμη κύμα.
Για πολλούς, το κύμα αυτό θα είναι κάτι σαν το τέλος του κόσμου, αλλά στην πραγματικότητα δεν θα είναι. Θα ακολουθήσουν κι άλλα κύματα που θα χειροτερέψουν τα πράγματα. Και όταν τα επόμενα κύματα αρχίσουν να έρχονται το ένα μετά το άλλο, τότε είναι που θα δυσκολέψουν τα πράγματα. Κάτι σαν τις οδύνες τοκετού.
Αυτές όμως οι οδύνες δεν έγιναν μέσα σε μια νύχτα και ούτε πρόκειται να εξαφανιστούν αυτόματα.
Πολλοί που γράφουν για την κατάρρευση, αφήνουν να εννοηθεί ότι θα πρέπει να την αφήσουμε να συμβεί, έτσι ώστε να αρχίσει η ανάκαμψη. Δυστυχώς όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
Χρειάστηκαν δεκαετίες για να φτάσει η Αμερική να χρωστά σχεδόν $16 τρισεκατομμύρια.
Χρειάστηκαν δεκαετίες για τους αμερικανούς καταναλωτές να συσσωρεύσουν τη μεγαλύτερη φούσκα καταναλωτικού χρέους στην παγκόσμια ιστορία.
Χρειάστηκαν δεκαετίες για να διαλυθεί εκ των έσω η οικονομική υποδομή των ΗΠΑ και να μεταφερθούν εκατομμύρια θέσεις εργασίας στο εξωτερικό.
Αυτά είναι προβλήματα που θα ταλανίζουν τις ΗΠΑ για πολύ καιρό ακόμη.
Δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί που φέρονται σαν να θέλουν μια οικονομική αποκάλυψη. Πιστεύουν πως αν καταρρεύσει το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, η κυβέρνηση θα εξαφανιστεί και θα αρχίσουμε να πολεμάμε μεταξύ μας με παλούκια. Ε λοιπόν, κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί.
Σίγουρα η κυβέρνηση δεν πρόκειται να βοηθήσει κανέναν όταν γίνει το κακό, αλλά ούτε πρόκειται και να εξαφανιστεί.
Το πιο πιθανό που θα συμβεί είναι η κυβέρνηση να αρπάξει ακόμη περισσότερη εξουσία, στην προσπάθειά της να επαναφέρει την τάξη και την ασφάλεια.
Ούτε και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν πρόκειται να εξαφανιστούν. Μάλιστα, μακροπρόθεσμα, η Ευρώπη μάλλον θα ομοσπονδοποιηθεί κι άλλο, ακόμη κι αν διαλυθεί η ευρωζώνη πιο πριν.
Πολλοί πιστεύουν ότι όταν καταρρεύσει το παλιό σύστημα, θα τους δοθεί η ευκαιρία να συστήσουν ένα νέο. Όμως, ούτε αυτό δεν θα γίνει.
Οι δυνάμεις που ελέγχουν τα πράγματα, έχουν ήδη αποφασίσει τι μέλλει γενέσθαι.
Δεν τους αρέσει να χαραμίζεται μια καλή κρίση. Τους αρέσει να την χρησιμοποιούν για να πλάσουν τον κόσμο με βάση τις επιθυμίες τους.
Η επόμενη οικονομική κατάρρευση θα διαρκέσει χρόνια και θα έχει ως θύματα δισεκατομμύρια ανθρώπων. Όλα όσα θα συμβούν, θα είναι πρωτοφανή. Τα πράγματα μπορεί να είναι χειρότερα και από το περίφημο κραχ της δεκαετίας του 1930.
Οι ΗΠΑ θα πάθουν τα χειρότερα. Θα χάσουν την θέση τους ως η Νο1 οικονομική δύναμη του πλανήτη και το δολάριο θα πάψει να είναι το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.
Η δε ανεργία, που σήμερα θεριεύει, θα αυξηθεί κι άλλο.
Θα ζήσουμε έναν εφιάλτη, με την ανεργία των ΗΠΑ να είναι διψήφια σε ποσοστά. Ότι και να κάνει η κυβέρνηση, τα επιτυχή αποτελέσματα θα είναι ελάχιστα.
Η ευμάρεια που ζούμε σήμερα, η οποία οφείλεται στα χρέη, θα πάψει απότομα. Ήδη, πολλές κοινότητες της Αμερικής είναι οικονομικά στάσιμες. Σε λίγο θα αρχίσουν οι διαδηλώσεις και οι εξεγέρσεις, με την εγκληματικότητα και τις λεηλασίες να φουντώνουν και με τον κοινωνικό ιστό να σκίζεται στις ραφές του.
Ως αντίδραση, η αμερικανική κυβέρνηση θα γίνει πιο απολυταρχική και αυτό θα είναι κάτι το τρομακτικό.
Θα χρειαστούν όμως χρόνια. Προς το παρόν, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη απ ότι πριν από πέντε χρόνια. Σε λίγα χρόνια, θα είναι χειρότερη. Μάλιστα, κάποιοι θα αναπολούν στο μέλλον ακόμη και το 2011, αλλά και το 2012, ως την παλιά καλή εποχή.
Η παρακμή που άρχισε δεν έχει τελειωμό. Θα υπάρξουν κάποιες φρούδες ελπίδες, αλλά κι αυτές δεν θα διαρκέσουν.
Πάντως, δεν χρειάζεται να τελειώσει η ζωή μας επειδή καταρρέει η οικονομία. Όσοι προετοιμάζονται από σήμερα, θα ευλογηθούν στο μέλλον, ακόμη και εν μέσω χάους.
Να μη ξεχνάμε πως το φως χρειάζεται περισσότερο όταν έχουμε απόλυτο σκοτάδι.
S.A.

Ποια ήταν η αποστολή των τουρκικών RF-4E στην Συρία - Το "φιλμ" της κατάρριψης



Από τις 8 Οκτωβρίου 1996, όταν ο υποσμηναγός Α.Γρίβας νούμερο "2" στην σχηματισμό των Mirage 2000EGM κατέρριψε με ένα βλήμα R-550 Magic II το F-16D από την 192 Filo, σκοτώνοντας τον back seater, έχει η τουρκική Αεροπορία να λάβει τέτοιο μάθημα όπως αυτό που έλαβε χθες από την συριακή αεράμυνα με την κατάρριψη του μαχητικού/αναγνωριστικού RF-4E (θεωρούμε δεδομένο ότι είναι αυτός ο τύπος και όχι F-4E/2020 Terminator, καθώς δύο RF-4E τα παρακολουθούσαν τα κυπριακά ραντάρ ενώ κατευθύνονταν προς την Συρία, 30' πριν την κατάρριψη).
H Toυρκία προσπαθεί άτσαλα να κρύψει ότι τα αεροσκάφη της ήταν αναγνωριστικά σε διατεταγμένη αποστολή παραβίασης και κατασκοπείας εντός του συριακού εναέριου χώρου,αλλά το πιο ενδιαφέρον είναι σε τι είδους αποστολή ήταν και προκάλεσαν τέτοια αντίδραση από την συριακή αεράμυνα. Αφού σε αρκετές περιπτώσεις τους τελευταίους μήνες "μπαινόβγαιναν" στον συριακό εναέριο χώρο.
Απόλυτα έγκυρες πηγές (οι ίδιες που ενημέρωσαν το defencenet.gr ότι επρόκειτο περί κατάρριψης και όχι απλής πτώσης όπως μετέδιδαν όλα τα παγκόσμια ΜΜΕ) αναφέρουν ότι "Για πρώτη φορά τα τουρκικά αναγνωριστικά είχαν πλησιάσει τις περιοχές των επάκτιων πυροβολαρχιών των υπερηχητικών βλημάτων cruise P-800 Yakhont", ένα όπλο που έχει δημιουργήσει μεγάλες ανησυχίες σε Ισραηλινούς και ΝΑΤΟ καθώς "έκτισε" μια τεράστια ζώνη απαγόρευσης πλεύσης, ακτίνας άνω των 200 χλμ. από τις συριακές ακτές.
Αυτό σημαίνει ότι είναι πρακτικά αδύνατον να υπάρξει ναυτικός αποκλεισμός στη χώρα, χωρίς να εξουδετερωθούν οι Ρ-800. Έχουμε σημειώσει και στο παρελθόν ότι κανένα δυτικό αντιπυραυλικό όπλο σήμερα δεν εγγυάται την καταστροφή υπερηχητικού αντιπλοϊκού βλήματος, ακριβώς γιατί αυτά τα όπλα έχουν εισέλθει σε υπηρεσία την τελευταία πενταετία. Άρα είναι ένα όπλο για το οποίο δεν έχουν "δεδομένη" απάντηση.
Άρα πρέπει να προϋπάρξει καταστροφή τους για να γίνει εφικτός ένας ναυτικός αποκλεισμός "στιλ Λιβύης".
Όταν λοιπόν τα τουρκικά αναγνωριστικά πλησίασαν την περιοχή των Ρ-800 για να προχωρήσουν σε τακτική φωτοαναγνώρισή τους (θεωρούμε δεδομένο ότι οι αμερικανικοί δορυφόροι και ο γαλλικός Helios-B έχουν προχωρήσει εξ αρχής σε στρατηγική αναγνώριση) τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα που προστατεύουν τις πυροβολαρχίες των Ρ-800, έλαβαν άμεσα εντολή ανάσχεσης.
Θυμίζουμε ότι τόσο τα Ρ-800 όσο και το σύνολο των προηγμένων συριακών Α/Α/ πυροβολαρχιών (S-300PMU2, Pantsir S1, BUK-M1/2) χειρίζονται από Ρώσους.
Ενώ τα τουρκικά αναγνωριστικά περνούσαν κατά μήκος των συριακών ακτών εκτοξεύθηκε ένα βλήμα (πιθανόν και δεύτερο) από μία πυροβολαρχια S-300PMU2 που βρίσκεται στις περιοχή.
Μία άλλη δυτική πηγή αναφέρει ότι πολύ πιθανόν να ήταν από σύστημα μεσαίας ακτίνας δράσης BUK-M1/2 το βλήμα ή τα βλήματα, αφού οι δυτικοί δίνουν εκτόξευση δύο βλημάτων.
Το ένα από τα δύο RF-4 κτυπήθηκε καίρια (καμία πληροφορία δεν υπάρχει για την τύχη των πιλότων, αλλά αν πιστέψουμε τις περισσότερες πηγές που αναφέρουν ότι εξερράγη άμεσα μετά το πλήγμα  στον αέρα και δεν έγινε εφικτό να βρεθούν πολλά συντρίμμια , οι πιλότοι θεωρούνται οριστικές απώλειες), το δεύτερο κτυπήθηκε από θραύσματα, αλλά κατάφερε να επιστρέψει στην Τουρκία.
Οι παραπάνω πληροφορίες "δένουν" και από το σημείο πτώσης που τελικά είναι 1-2 μίλια από τις συριακές ακτές, γι αυτό υπάρχουν και αυτόπτες μάρτυρες της έκρηξης. Και όχι οκτώ μίλια όπως έδιναν οι Τούρκοι.
Θα αντιδράσει η Άγκυρα; Εκτίμησή μας είναι πως, όχι. Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και η Ρωσία - γιατί περί της Ρωσίας πρόκειται, φυσικά - έστειλε σαφές μήνυμα...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Θα φορολογηθούν επιτέλους οι πλούσιοι;;;


http://hassapis-peter.blogspot.gr/2012/06/blog-post_24.html

Συνέχεια της παλιάς ιστορίας χαρακτηρίζει τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα ο Χάιντς Ρίχτερ, διαπρεπής γερμανός ιστορικός και άριστος γνώστης της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας.

Επί της ουσίας δεν έχει αλλάξει τίποτα, σχολιάζει ο καθηγητής προσθέτοντας ότι αυτό που τον ανησυχεί περισσότερο είναι να....
επιχειρήσουν τα δυο πελατειακά κόμματα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, να κρατήσουν ζωντανό το παλιό σύστημα:

«Έχουν δώσει μεγάλες υποσχέσεις τις οποίες δεν μπορούν να κρατήσουν. Ως προς αυτό δεν θα έχουν μεγάλη ευχέρεια κινήσεων. Η αναίρεση των μέτρων λιτότητας δεν είναι δυνατή. Αμφιβάλω εάν θα γίνει το αποφασιστικής σημασίας βήμα στην Ελλάδα, να φορολογηθούν δηλαδή οι πλούσιοι».

Αυτό θα είναι σύμφωνα με τον ίδιο και ένα από τα μεγάλα στοιχήματα της νέας κυβέρνησης στην προσπάθειά της να φέρει λεφτά στα κρατικά ταμεία.
«Η δημιουργία θέσεων εργασίας προϋποθέτει την οικοδόμηση μιας βιομηχανίας η οποία θα είναι και αντάξια του ονόματός της. Το επόμενο βήμα θα ήταν να επαναφέρει σε λογικά όρια τον αριθμό του προσωπικού στον διογκωμένο δημόσιο τομέα, το στρατό και τις δημόσιες επιχειρήσεις. Θα πρέπει να αναλογιστεί κανείς ότι αναλογικά ο ελληνικός στρατός είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερος από τη γερμανική Bundeswehr».

Ο «ανένδοτος» του ΣΥΡΙΖΑ

Όσον αφορά το ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο καθηγητής είναι κατηγορηματικός:

«Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ξεκινήσει κάτι που έχουμε δει ήδη δυο φορές στην ελληνική ιστορία. Μια φορά τη δεκαετία του 1960 υπό τον Γιώργο Παπανδρέου και τον ανένδοτο αγώνα, και η δεύτερη αρχές της δεκαετίας του 1980, μια παρόμοια κατάσταση αλλά με διαφορετική μορφή υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτό σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κυνηγήσει την κυβέρνηση αυτή».

Κυνήγι και στους δρόμους, ρωτάμε τον κ. Ρίχτερ;

«Ασφαλώς! Ο ΣΥΡΙΖΑ, που από την πλευρά του υποσχέθηκε επίσης πάρα πολλά, θα παρακολουθεί με λαϊκιστικό και δημαγωγικό τρόπο τις εξελίξεις, κατεβάζοντας στους δρόμους τους εξοργισμένους πολίτες. Το ερώτημα είναι εάν η σημερινή ολιγαρχία θα καταφέρει να συνεχίσει να διοχετεύει αυτή την οργή προς τα έξω ή εάν αυτή η οργή των απλών πολιτών στραφεί επιτέλους εναντίον εκείνων που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση».

Μηδενικά τα περιθώρια αναδιαπραγμάτευσης

Όσον αφορά τη συζήτηση για τα περιθώρια επαναδιαπραγμάτευσης, ο καθηγητής είναι επίσης κατηγορηματικός:

«(Τα περιθώρια) είναι μηδενικά. Μπορεί σε ορισμένα σημεία να αποσπάσει κάποιες παραχωρήσεις, κάποια βοήθεια, αλλά επί της ουσίας δεν θα υπάρξει νέα διαπραγμάτευση. Βρυξέλλες, Βερολίνο και Παρίσι έχουν καταλήξει όσον αφορά αυτό το ζήτημα. Εξάλλου ο κ. Σαμαράς υπέγραψε την περασμένη χρονιά».

Συνεπάγεται ενδεχόμενη αποτυχία αυτών των συνομιλιών και την κατάρρευση της κυβέρνησης, ρωτάμε τον Χάιντς Ρίχτερ;

«Αυτή η κυβέρνηση δεν θα εξαντλήσει την τετραετία. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα την πιέζει ασφυκτικά. Η κυβέρνηση δεν θα είναι σε θέση να τηρήσει μεγάλο μέρος των προεκλογικών της υποσχέσεων. Και το ερώτημα είναι πότε η λαϊκή οργή θα στραφεί προς τα μέσα, και το τι θα συμβεί μετά, το φοβάμαι».


Συνέντευξη: Κώστας Συμεωνίδης

Υπεύθ. σύνταξης: Σταμάτης Ασημένιος
Από:  dw.de

Η παράταση δεν φτάνει… - Του κ. Γιώργου Χαρβαλιά


http://www.antinews.gr/2012/06/23/167929/

Θα πρέπει να αντιληφθούν εγκαίρως οι δανειστές μας, πώς μια χρονική παράταση δύο ετών στην προσέγγιση των δημοσιονομικών στόχων του μνημονίου, που ετοιμάζονται με το…ζόρι να μας δώσουν, δεν φτάνει για να καταστήσει ρεαλιστική την εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους.
Όχι ότι η παράταση από μόνη της είναι κακό πράγμα για έναν δανειολήπτη. Το αντίθετο θα έλεγα, αφού μειώνει και το ποσό των δόσεων. Απλώς είναι ανώφελη όταν ο οφειλέτης, δεν μπορεί εξ αντικειμένου να αποπληρώσει το χρέος του…
Στην περίπτωση της Ελλάδας, παράταση, χωρίς δραστική αλλαγή της συνταγής του μνημονίου, συνιστά μια ανούσια παραχώρηση εκ μέρους των δανειστών. Ανούσια, όχι από πλευράς κόστους, αφού θα αναγκαστούν να ρίξουν επιπροσθέτως από 16-28 δις στην ελληνική «μαύρη τρύπα» του δανεισμού, αλλά ανούσια από πλευράς αποτελέσματος, καθώς η Ελλάδα όλο και θα αποκλίνει από τους στόχους της δημοσιονομικής της προσαρμογής, για την οποία υποτίθεται μπήκε στο μνημόνιο.
Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους. Σε συνθήκες εφιαλτικής ύφεσης, με δραματική υστέρηση εσόδων και δείκτες ανεργίας κατοχικής περιόδου, δεν περιμένει κανείς να μειωθεί στα σοβαρά το έλλειμμα που ως γνωστόν προσδιορίζεται ως κλάσμα στο ΑΕΠ το οποίο κατακρημνίζεται μέρα με τη μέρα. Επιπλέον η επαχθής φορολόγηση δεν θα είναι από ένα σημείο και πέρα σε θέση να εξυπηρετηθεί, καθώς…ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος.
Το σκηνικό αυτό αν συνεχιστεί(και θα συνεχιστεί στο βαθμό που δεν μεταβάλλεται η γενικότερη φιλοσοφία του μνημονίου), οδηγεί σε μία μαθηματική βεβαιότητα. Ότι η Ελλάδα…και να χτυπιέται, δεν θα καταφέρει να δημιουργήσει πρωτογενές πλεόνασμα και επομένως δεν θα καταφέρει ποτέ να βγεί στις αγορές για να δανειστεί λεφτά σε λογικά επιτόκια.
Τι σημαίνουν τα παραπάνω; Ότι απλούστατα οι δανειστές της Τρόικας ρίχνουν τα λεφτά τους στο βρόντο και η χώρα μας θα χρειάζεται συνεχώς ανανεώσεις και επεκτάσεις των μνημονίων, καθώς θα αδυνατεί να προσεγγίσει τους στόχους που έχουν θέσει οι…σοφοί του ΔΝΤ.
Το αδιέξοδο είναι τόσο εμφανές που είναι αδύνατο να μην το έχουν αντιληφθεί οι ξένοι. Οπότε δύο τινά μπορούν να συμβούν: Είτε μαζί με την παράταση να επιτρέψουν στην νέα κυβέρνηση Σαμαρά μία δραστική ελάφρυνση της φορολογίας που θα τονώσει την αγορά, είτε να επιμείνουν στο δόγμα της «ανταγωνιστικότητας» μέσω καταβαράθρωσης εργασιακών σχέσεων και βιοτικού επιπέδου, οδηγώντας την ετοιμοθάνατη ελληνική οικονομία ταχύτατα στο μοιραίο.
Στην απευκταία αυτή περίπτωση, θα επιβεβαιωθεί ο φόβος( ή η…ελπίδα) όλων εκείνων που υποστηρίζουν ότι οι Γερμανοί έχουν ήδη ξεγράψει την Ελλάδα και ψάχνουν άλλοθι για να της τραβήξουν την πρίζα προς παραδειγματισμό, ισχυριζόμενοι ότι(άκουσον-άκουσον)δεν εφαρμόζει «εκ προθέσεως» το πρόγραμμα του μνημονίου.
Το αποτέλεσμα σε αυτή τη μοιραία εκδοχή, είναι προδιαγεγραμμένο: Η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει και θα επιστρέψει στη δραχμή και οι Γερμανοί θα χάσουν τα λεφτά που δάνεισαν. Εκτός κι αν περιμένουν ότι θα τους επιστραφούν σε…ευρώ, όπως τους έταξε, πριν ακόμη την υπογραφή της δανειακής συμφωνίας από το βήμα της ελληνικής βουλής, ο αλήστου μνήμης Παπαδήμος…
(δημοσιεύεται στον “Τύπο της Κυρτιακής”)

Pat Cradock: το θέμα της δραχμής…ήταν μια γιγαντιαία μπλόφα και η ανάλυση των αντιμνημονιακών στην Ελλάδα είναι ουσιαστικά σωστή…


http://olympia.gr/2012/06/24/pat-cradock-%CF%84%CE%BF-%CE%B8%CE%AD%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CF%81%CE%B1%CF%87%CE%BC%CE%AE%CF%82-%CE%AE%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CF%84/

Διαβάστε τι γράφει ο Pat Cradock* στο “The Irish Independent”.
Η Ελλάδα, όπως η Ιρλανδία, ανακάλυψαν ότι υπάρχει μικρή ανταμοιβή από την ευρωζώνη για την καλή συμπεριφορά, γράφει ο Pat Cradock
Θυμηθείτε τη δημοσιονομική συνθήκη που υποτίθεται ότι θα έφερνε την σταθερότητα στην ευρωζώνη. Μια γερμανική ιδέα, αλλά οι Γερμανοί δεν την έχουν επικυρώσει ακόμα. Η ευρωζώνη φαίνεται να είναι πιο έτοιμη από ποτέ να καταρρεύσει. Η συνθήκη δεν έχει κάνει τίποτα για να σταθεροποιηθεί η κατάσταση, μια σαφής απόδειξη είναι το γεγονός ότι δεν έχει κάνει τίποτα για την παρούσα κρίση.
Στην ελληνική προεκλογική εκστρατεία, ασκήθηκε εκστρατεία φόβου από τους ηγέτες της Ευρωζώνης, φόβος ότι η Ελλάδα θα πρέπει να πεταχτεί από το ευρώ, εάν τα μέρη που υποστηρίζουν την διάσωση δεν κερδίσουν τις εκλογές.
Ο αρχηγός του κύριου κόμματος υπέρ της διάσωσης της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, διακήρυξε την προσήλωσή του στο ευρώ, ενώ ανακοίνωνε την πρόθεσή του για επαναδιαπραγμάτευση της διάσωσης. Ισχυρίστηκε ότι ο κύριος αντίπαλος του, Αλέξης Τσίπρας του ΣΥΡΙΖΑ, θα επισπεύσει την επιστροφή στην δραχμή, αν καταργηθεί το πακέτο διάσωσης, όπως υποσχέθηκε.
Η καταστροφή αυτή ήταν βαμμένη με χρώματα και η μακάβρια λέξη «drachmageddon επινοήθηκε για αυτό. Φυσικά, κανείς δεν ήξερε τι ακριβώς η επαναφορά του παλιού νομίσματος θα περιλαμβάνει και τα στοιχεία που αναπαράγονται για την πτώση του βιοτικού επιπέδου κλπ ήταν εντελώς θεωρητικά.
Η εκλογική συζήτηση στην Ελλάδα έγινε με έμφαση στην διάσωση, η επιλογή του «ευρώ έναντι δραχμής» κυριάρχησε στη διεθνή κάλυψη από τα ΜΜΕ. Οι ηγέτες της ευρωζώνης επαναλαμβάνουν ότι η Ελλάδα έπρεπε να τηρήσει τις δεσμεύσεις της να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ, αγνοώντας την πραγματικότητα της οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα.
Το Σαββατοκύριακο των εκλογών, η γερμανική εφημερίδα Die Welt, που είναι ιδεολογικά κοντά στο κόμμα CDU της Μέρκελ και καλά ενημερωμένη για το κόμμα, διέρρευσε ότι αξιολόγηση από το γραφείο της Μέρκελ, ήταν ότι θα ήταν πολύ επικίνδυνο να βγει Ελλάδα από το ευρώ.
Φαίνεται ότι η ευρωζώνη είναι το νέο “Hotel California” – με τα λόγια του τραγουδιού: “Μπορείτε να κάνετε check in όποια στιγμή θέλετε αλλά δεν μπορείτε ποτέ να φύγετε.”
Εκτός από το φόβο των επιπτώσεων της σε άλλες χώρες της ευρωζώνης, το ελληνικό κράτος υπολογίζεται ότι χρωστάει 90 δις € στη Γερμανία, από τα χρήματα που οφείλονται στην Bundesbank στο πλαίσιο των συμφωνιών μεταξύ των κεντρικών τραπεζών. Έτσι, το όλο θέμα φαίνεται ήταν μια γιγαντιαία μπλόφα και η ανάλυση των αντιμνημονιακών στην Ελλάδα είναι ουσιαστικά σωστή.
Όσον αφορά το δεύτερο στοιχείο του προγράμματος του, η επαναδιαπραγμάτευση της διάσωσης… Ο Σαμαράς πήρε ελάχιστη ή καμία ενθάρρυνση από τις Βρυξέλλες ή το Βερολίνο. Μιλώντας σε μια συνάντηση του CDU στην Hesse λίγο πριν τις εκλογές, η Μέρκελ απέκλεισε κατηγορηματικά οποιαδήποτε αλλαγή στη συμφωνία διάσωσης, με δυνατά χειροκροτήματα από τους συγκεντρωμένους. Έκανε μια παρόμοια δήλωση και με τη G7 στο Μεξικό.
Εδώ πάλι, επισημαίνουμε ότι ήταν σωστή η σκέψη… ότι ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει το θέμα της διάσωσης ήταν να παύσει μονομερώς η εφαρμογή της.
Πού βρισκόμαστε λοιπόν τώρα μετά τις εκλογές;
Η Νέα Δημοκρατία έχει διατηρήσει τη θέση της ως πρώτο κόμμα και ως εκ τούτου παίρνει το μπόνους των 50 εδρών ..
Ένας συνασπισμός μαζί με το ΠΑΣΟΚ (σοσιαλιστές), μια σκιά του προηγούμενου εαυτού του με 12 %, μαζί με την ΔΗΜΑΡ. Ο Σαμαράς έχει ορκίστηκε ως πρωθυπουργός, εκπληρώνοντας μια μακροχρόνια φιλοδοξία του.
Το συμπεράσμα στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες ότι θα υπάρξει επιστροφή στο “business as usual” θα είναι απατηλό.
Σύμφωνα με το σχέδιο διάσωσης που συμφωνήθηκαν το Μάρτιο Ελλάδα υποτίθεται ότι θα αποφασισθούν μέχρι το τέλος αυτού του μήνα επιπλέον περικοπές άνω των 11 δις €, στους προϋπολογισμούς για το 2013/14. Το πώς η δέσμευση αυτή θα αντιμετωπισθεί, θα αποτελέσει ένα δείκτη για το μέλλον των σχέσεων με τους δανειστές.
Οποιαδήποτε προσπάθεια για περαιτέρω περικοπές των μισθών και «εσωτερική υποτίμηση», θα επαναφέρει αναπόφευκτα τη σύγκρουση και πάλι στους δρόμους.
*Ο Padraic (Pat) Cradock είναι ένας συνταξιούχος πρεσβευτής της Ιρλανδίας που ζει τώρα στην Ελλάδα

ΣΟΚ> Ο Σαμαράς δεν μπορεί να ταξιδέψει. O Αβραμόπουλος με χρέη πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες!


http://www.kourdistoportocali.com/articles/12121.htm 

Ο πρωθυπουργός δεν θα ταξιδέψει στις Βρυξέλλες λόγω της βαρύτητας του περιστατικού που απαιτεί ακινησία, σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν.
  Ο θεράπων ιατρός του Παναγιώτης Θεοδοσιάδης τόνισε ότι ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς συμφώνησε τελικά μαζί του και δεν θα ταξιδέψει στις Βρυξέλλες. Την κυβέρνηση θα εκπροσωπήσουν στο Eurogroup o Δ. Αβραμόπουλος , ο Κ. Χατζηδάκης και ο Χ. Σταϊκούρας.
Η επέμβαση στο δεξί μάτι του Αντώνη Σαμαρά παρά το γεγονός ότι ολοκληρώθηκε με επιτυχία ήταν ιδιαιτέρως δύσκολη και λεπτή. Γι αυτό τον λόγο ο διευθυντής της οφθαλμολογικής κλινικής στο Αττικό νοσοκομείο δεν του έδωσε άμεσα εξιτήριο όπως επιθυμούσε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αλλά του ζήτησε να παραμείνει ακόμα για 48 ώρες. O κ. Π. Θεοδοσίαδης επιθυμεί να δει εντός νοσοκομείου την μετεγχειρητική πορεία του Πρωθυπουργού ώστε να αντιμετωπισθεί άμεσα το οποιοδήποτε πρόβλημα και αν υπάρξει. 
Ο Πρωθυπουργός δεν θέλει ούτε καν να σκεφτεί την περίπτωση να απουσιάσει από τις Βρυξέλλες και οι συνεργάτες του εξετάζουν το ενδεχόμενο να μεταβεί ακόμα και οδικώς στην σύνοδο κορυφής.
Real.gr

Σάββατο 23 Ιουνίου 2012

BBC: Τεράστιες πιέσεις δέχεται η Ελλάδα



bbc-gia-kybernisi"Η νέα κυβέρνηση συνασπισμού στην Ελλάδα έχει προτείνει την παράταση της προθεσμίας για τη μείωση του δημοσιονομικού της ελλείμματος κατά τουλάχιστον δύο χρόνια, δηλαδή έως το 2016" αναφέρει σε σημερινό δημοσίευμά του BBC.

"Σε σχετική ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε, η κυβέρνηση δήλωσε ότι στόχος της είναι να επιτύχει τους «στόχους» που έχουν τεθεί από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και για τους οποίους η Ελλάδα έχει δεσμευτεί μέσω της νέας δανειακής σύμβασης, χωρίς περαιτέρω περικοπές μισθών και συντάξεων" σημειώνει το BBC.

"Ωστόσο δεν είναι σίγουρο ότι θα τα καταφέρει, καθώς οι πιέσεις που δέχεται από τους εταίρους της η χώρα, για την τήρηση των όρων του μημονίου, είναι τεράστιες" αναφέρει το δημοσίευμα.

Ο απεσταλμένος του BBC στην Ελλάδα, σχολιάζει ότι "το μεγάλο στοίχημα για τη νέα κυβέρνηση θα είναι να κερδίσει όσο το δυνατόν περισσότερες παραχωρήσεις από τους Ευρωπαίους εταίρους της".

ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ - Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου










“Άλλη μια τέτοια νίκη και χαθήκαμε”, είπε ο Πύρρος μετά τη δύσκολη επικράτηση του αποδεκατισμένου στρατού του επί των Ρωμαίων, το 281 π.Χ. Παρόμοια συναισθήματα συνόδευαν, το βράδυ της περασμένης Κυριακής, τον βαθύ αναστεναγμό ανακούφισης των αστικών επιτελείων για τη σημαντική επιτυχία τους να αποτρέψουν τον σχηματισμό της πρώτης αριστερής κυβέρνησης στον Δυτικό κόσμο μετά την κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου υπό τον Λεόν Μπλουμ, στη Γαλλία του 1936.
Η Νέα Δημοκρατία και το υπόλειμμα του ΠΑΣΟΚ γνωρίζουν ότι οι ψηφοφόροι τους ψήφισαν με κλειστή τη μύτη, υπό το κράτος του τρόμου που είχαν διαχύσει στην κοινωνία οι ωμές, άνευ προηγουμένου παρεμβάσεις των ξένων δυνάμεων και τα συγκροτήματα της κατ΄ ευφημισμόν “ενημέρωσης”. Ο Τσίπρας δεν είχε να αντιμετωπίσει σ΄ αυτή τη μάχη τον Σαμαρά και το Βενιζέλο, αλλά τη Μέρκελ, τον Ολάντ και τον Ομπάμα, που έκαναν μέχρι την τελευταία στιγμή προεκλογική εκστρατεία από τα δελτία των οκτώ. Παρόλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ εκτοξεύθηκε μέσα σε ένα μήνα από το 4.5% στο 27%, ενώ στο σύνολό της η Αριστερά (συμπεριλαμβάνοντας το ΚΚΕ και τις εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις) ψηφίστηκε από το ένα τρίτο του εκλογικού σώματος, πολύ περισσότερο από το ιστορικό 24% της ΕΔΑ, το 1958.
Όσοι, μικρόψυχοι ή λιπόψυχοι, σπεύδουν να μιλήσουν για ευκαιριακή, εκλογική φούσκα, που μοιραία θα συρρικνωθεί με την ίδια ταχύτητα που διογκώθηκε, παραγνωρίζουν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του αποτελέσματος και τον εκρηκτικό χαρακτήρα της συγκυρίας. Ο διπολισμός Δεξιά- Αριστερά που εκδηλώθηκε στο πολιτικό επίπεδο είχε σαφέστατο κοινωνικό περιεχόμενο. Η ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων κατά γεωγραφική περιοχή και κοινωνική κατηγορία αναδεικνύει κυριολεκτικά τη σύγκρουση δύο κόσμων. Η Νέα Δημοκρατία συσπείρωσε τη μεγάλη, μεσαία και μικρή αστική τάξη, την πλειονότητα των εκτός παραγωγής στρωμάτων, συνταξιούχων και νοικοκυρών, της υπαίθρου που έχει πληγεί λιγότερο από την κρίση και των μεγάλων ηλικιών, όπου ο φόβος κυριαρχεί ευκολότερα έναντι της ελπίδας. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ (και ως ένα βαθμό το ΚΚΕ) κυριάρχησε στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα (την κοινωνική κατηγορία όπου είχε την πιο θεαματική εκτόξευση μεταξύ των δύο εκλογών), τους ανέργους, τους μισθωτούς του δημόσιου τομέα, τους εργατικούς Δήμους της Β΄ Αθήνα, της Β΄ Πειραιά, της Α΄ Θεσσαλονίκης και τη νεολαία- τα πιο δυναμικά, στην παραγωγή και στον αγώνα, τμήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Δύο εκατομμύρια Έλληνες που στήριξαν την Αριστερά, αψήφισαν την τρομοκρατική υστερία των συστημικών περί επιστροφής στη Λίθινη Εποχή από την “αναπόφευκτη”, σε περίπτωση σχηματισμού αριστερής κυβέρνησης, έξοδο από το ευρώ. Αυτό ισχύει όχι μόνο για το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που πρόβαλαν χωρίς ταλαντεύσεις μια γραμμή εξόδου από την ευρωζώνη, αλλά και για τον ΣΥΡΙΖΑ, που υποστήριζε μεν ότι η έξοδος από το ευρώ δεν ήταν επιλογή του, κατέστησε όμως σαφές τις τελευταίες ημέρες- ιδιαίτερα με τις τοποθετήσεις του Αλέξη Τσίπρα- ότι το ευρώ δεν αποτελεί φετίχ και ότι η πραγματική κόκκινη γραμμή είναι η ακύρωση του μνημονίου και η επιβίωση του εργαζόμενου έθνους. Με δυο λόγια, η τρομοκρατική εκστρατεία του συστήματος που είχε ως πολιορκητικό κριό το ευρώ, ναι μεν κατάφερε να αποτρέψει τη νίκη της Αριστεράς σ΄ αυτή τη φάση, αλλά είχε ως τίμημα μια ορισμένη ριζοσπαστικοποίηση των ευρύτατων στρωμάτων που μετατοπίστηκαν από τα κόμματα του κατεστημένου (κυρίως το ΠΑΣΟΚ) προς την Αριστερά. Αυτός ο κόσμος έχει αναπτύξει πλέον κάποια πολιτικά αντισώματα απέναντι στους νέους εκβιασμούς του μέλλοντος. Θα τον βρουν μπροστά τους!
Τίποτα δεν εγγυάται ότι η τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά, που ανακοινώθηκε σήμερα, θα έχει καλύτερη τύχη από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου. Παντελώς απαξιωμένος στον ελληνικό λαό με τις ταπεινωτικές κωλοτούμπες του κάτω από τα προστάγματα των Γερμανών, ο νέος πρωθυπουργός έχει καταντήσει ξένος μέσα στο ίδιο του το κόμμα, όμηρος των Μητσοτακικών εσωκομματικών αντιπάλων του, αναγκαστικός συνεταίρος με το κατεξευτελισμένο ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου. Γνωρίζοντας ότι Σαμαράς και Βενιζέλος δεν έχουν καμία λαϊκή νομιμοποίηση, τα αστικά κέντρα επέβαλαν στην πρόθυμη για όλα ΔΗΜΑΡ να συμμετάσχει στην κυβερνητική πλειοψηφία εν είδει φερετζέ, διακινδυνεύοντας να κάψουν μια από τις τελευταίες πολιτικές εφεδρείες του συστήματος. Προκαλεί θλίψη να βλέπει κανείς ανθρώπους που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί να καλούν προεκλογικά τον κόσμο να τους ψηφίσει ως κόμμα- “μπαλαντέρ”, που θα “κολλήσει” σ΄ όποιον παίχτη χρειάζεται ένα ακόμα φύλλο για να κλείσει κυβέρνηση, κι ύστερα από τις εκλογές να παίζουν ασμένως το ρόλο που έπαιζε το ΛΑΟΣ στην προηγούμενη τρικομματική κυβέρνηση. Όσο για την επιλογή της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ να στηρίξουν την κυβέρνηση χωρίς να πάρουν υπουργεία, πέραν της πολιτικής δειλίας και μιας κάποιας ντροπής που προδίδει, παραπέμπει στον αντιήρωα του Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο οποίος, αν και είχε βουτηχτεί μέχρι το λαιμό στα βρωμόνερα, αγωνιούσε να σώσει τη χωρίστρα του.
Δεν εννοούμε με όλα αυτά ότι η νέα κυβέρνηση είναι σάπιο μήλο, έτοιμο να πέσει όπου νάναι από μόνο του. Αντίθετα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα στηριχτεί αποφασιστικά από το σύνολο της αστικής τάξης, με όλη τη δύναμη πυρός των μέσων μαζικής πλύσης εγκεφάλου- κανάλια, εφημερίδες, εταιρείες δημοσκοπήσεων. Τα πρώτα δείγματα γραφής είναι αποκαλυπτικά: Οι ίδιοι άνθρωποι που ανακάλυψαν ξαφνικά, στις 7 Μαίου, ότι αδειάζουν τα ταμεία, δεν υπάρχουν φάρμακα, καταρρέουν οι τράπεζες, τέλειωσαν τα λεφτά για τις συντάξεις, οργιάζει η εγκληματικότητα, διαλύεται το σύμπαν και πάει λέγοντας, από την Κυριακή το βράδυ τα έκαναν όλα γαργάρα, λες και με τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας η τάξη, η ασφάλεια και η αισιοδοξία επέστρεψαν στη χώρα όπου ανθεί φαιδρά η πορτοκαλέα.
Ωστόσο, η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά ασταθής και απρόβλεπτη, με τις συστημικές δυνάμεις υποχρεωμένες να ασκούν μια ευάλωτη “κυριαρχία χωρίς ηγεμονία”. Η τρικομματική κυβέρνηση θα μπορέσει να σταθεροποιηθεί για κάποιο διάστημα μόνο αν οι κυρίαρχες δυνάμεις της Ε.Ε.- και κυρίως η Γερμανία- ανακρούσουν πρύμναν από τη γραμμή της ακραίας λιτότητας και της εσωτερικής υποτίμησης, κάτι που δεν φαίνεται για την ώρα, ούτε καν ως πιθανότητα, στον ορίζοντα. Το μόνο που φαίνονται διατεθειμένοι να “προσφέρουν” στη νέα κυβέρνηση είναι η επιμήκυνση του μνημονίου, χωρίς καμία υπαναχώρηση από τις ουσιαστικές δεσμεύσεις. Σ΄ αυτή την περίπτωση, θα πρόκειται για καθαρό εξευτελισμό των τριών εταίρων, οι οποίοι προεκλογικά υπόσχονταν “σταδιακή απαγκίστρωση” από το μνημόνιο και μετεκλογικά θα κληθούν να το... επιμηκύνουν!
Το μόνο που μπορούμε να περιμένουμε από την κυβέρνηση Σαμαρά, έστω με τους δωρητές σώματος της “υπεύθυνης Κεντροαριστεράς”, είναι ένα απολυταρχικό κράτος εκτάκτου ανάγκης, για το οποίο μας έχει ήδη προετοιμάσει ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας με την πιο αντικομμουνιστική, ξενοφοβική, αυταρχική προεκλογική εκστρατεία της Δεξιάς ύστερα από τη μεταπολίτευση. Πέρα από κάποιες, κυρίως διακοσμητικές “διορθώσεις”, το βάρος θα πέσει στην επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, τις απολύσεις- εφεδρεία δημοσίων υπαλλήλων, τις νέες περικοπές στις συντάξεις και τις κοινωνικές ασφαλίσεις, εν ολίγοις στη συνέχιση της εσωτερικής υποτίμησης με άλλα μέσα.
Επομένως, ένας νέος γύρος σύγκρουσης με τα λαϊκά στρώματα είναι απλώς θέμα χρόνου. Εδώ θα κληθεί να παίξει το ρόλο της και η Χρυσή Αυγή, η οποία, ακολουθώντας το ναζιστικό της αρχέτυπο, πολύ εύκολα θα μεταμορφωθεί από “αντισυστημική, λαϊκή” δύναμη σε εταιρεία σεκιούριτι του συστήματος εναντίον των κοινωνικών αγωνιστών. Άλλωστε, αυτός ο ρόλος είναι εγγεγραμμένος στα κοινωνικά γονίδια της ακροδεξιάς συμμορίας, εκφραστή της κατεστραμένης μικροαστικής τάξης που παθαίνει αμόκ και των πιο λούμπεν, καθυστερημένων εργατικών στρωμάτων. Είναι αυτός ο υπόκοσμος των θρασύδειλων, που στέκονται σούζα απέναντι στο κεφάλαιο όταν δεν στελεχώνουν τους κρατικούς και παρακρατικούς, κατασταλτικούς μηχανισμούς του, για να βγάλουν όλη την “παλικαριά” τους απέναντι στους αδύνατους, όταν μαχαιρώνουν μετανάστες ή χαστουκίζουν γυναίκες- σαν τον θρασύδειλο λοχία που τρέμει μπροστά στον λοχαγό και κάνει καψόνια στους νεοσύλλεκτους μέχρι να βρει το δάσκαλό του και να μαζευτεί στα αβγά του.
Στη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται, η χάραξη στρατηγικής από την πλευρά της μαχόμενης Αριστεράς απαιτεί μια σωστή εκτίμηση των συσχετισμών και του πολιτικού χρόνου. Δύο λάθη πρέπει, πιστεύουμε, να αποφευχθούν: Πρώτον, η αίσθηση ότι έχουμε να κάνουμε με έναν αγώνα σπριντ, ότι απέχουμε ελάχιστα από την κατάκτηση της εξουσίας κι ότι με μια υπερένταση προσπαθειών θα το καταφέρουμε σύντομα- κάτι που θα οδηγήσει είτε σε τυχοδιωκτισμούς, είτε, το πιθανότερο, σε δεξιόστροφες λογικές “γρήγορης, περαιτέρω διεύρυνσης με την υιοθέτηση μιας πιο υπεύθυνης, μετριοπαθούς αντιπολιτευτικής στάσης”. Και δεύτερον, η αδικαιολόγητη αίσθηση της συντριβής, του “όλα ξεκινάνε από την αρχή”, που είναι ισχυρή, μετά το εκλογικό σοκ, στην πέραν του ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά και ωθεί σε μια μακρόχρονη ενδοσκόπηση, με απόσυρση από την καυτή πολιτική συγκυρία.
Η μαχόμενη Αριστερά στο σύνολό της- και κάθε πολιτική της δύναμη με το δικό της τρόπο- οφείλει, κατά τη γνώμη μας, να προετοιμαστεί για έναν “αγώνα δρόμου ημιαντοχής” με στόχο όχι μόνο την κυβερνητική, αλλά και την πραγματική εξουσία σε ορίζοντα αρκετών μηνών ή λίγων χρόνων. Το άμεσο ζητούμενο δεν είναι επικοινωνιακού τύπου πρωτοβουλίες “διεύρυνσης” (ή πολύ περισσότερο δεξιόστροφες μετατοπίσεις που θα φέρουν αναπόφευκτα τη διάσπαση και την αποθάρρυνση), αλλά η πολιτική και οργανωτική εμπέδωση αυτού που έχει προσωρινά κατακτηθεί στο εκλογικό και το κινηματικό επίπεδο. Το εκλογικό αποτέλεσμα και ο σχηματισμός μνημονιακής κυβέρνησης θα φέρουν ένα προσωρινό μούδιασμα σε μερίδα του κόσμου που μετατοπίστηκε προς την Αριστερά χωρίς να ταυτίζεται ιδεολογικά με κάποιο από τα κόμματά της. Αυτό είναι αναπόφευκτο, αλλά και ανατρέψιμο. Αρκεί να αξιοποιήσουμε τον- λίγο, ίσως μόνο μέχρι το φθινόπωρο- χρόνο που μας προσφέρεται για τον αναγκαίο στρατηγικό επανεξοπλισμό, κάνοντας κάμποσα βήματα πίσω ώστε να πάρουμε φόρα και την επόμενη φορά να πηδήσουμε μακρύτερα.
Στη σημερινή συγκυρία, η πρώτη ευθύνη για την πολιτική και οργανωτική άρθρωση της σκόρπιας, εκλογικής Αριστεράς μοιραία πέφτει στον ΣΥΡΙΖΑ. Όχι μόνο λόγω εκλογικής δύναμης, αλλά και γιατί αποτελεί τη λιγότερο πολιτικά συνεκτική, κινηματικά ισχυρή και οργανωτικά αρθρωμένη- επομένως ευάλωττη- πτέρυγα της Αριστεράς. Ήδη, οι λυσσαλέες επιθέσεις που δέχτηκαν οι εκπρόσωποι των πιο αριστερών απόψεων μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ (Λαφαζάνης, Στρατούλης κ.α.) στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και η προκλητική προβολή των δεξιότερων έδειξαν καθαρά τις προθέσεις των συστημικών δυνάμεων και τις αντιφάσεις του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλο τόσο είναι αλήθεια, όμως, ότι στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκε έναν ηγέτη ο οποίος όχι μόνο δεν ελέγχεται από το σύστημα (όπως δεν ελεγχόταν και ο προκάτοχός του Αλέκος Αλαβάνος, πληρώνοντας το σχετικό τίμημα), αλλά και έχει αποκτήσει σταθερό βάδισμα και ευρύτερο κύρος, που θα του επιτρέψουν, αν το επιλέξει, να πάρει θαρραλέες πρωτοβουλίες ανασυγκρότησης του ευρύτερου αριστερού, λαϊκού, δημοκρατικού χώρου. Ακόμη κι αν αυτές οι πρωτοβουλίες προκαλέσουν αποχωρήσεις κάποιων στελεχών ή ευκαιριακών συνοδοιπόρων (κάτι που συνέβη σε όλα τα δυναμικά ανερχόμενα πολιτικά ρεύματα), το προσωρινό κόστος θα είναι διαχειρίσιμο και το στρατηγικό όφελος πολύ μεγαλύτερο.
Οι πρωτοβουλίες για τις οποίες κάνουμε λόγο δεν μπορεί να αφορούν μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ και τη διαχείριση των “συνιστωσών” του. Κυρίως αναφέρονται στην ανάγκη να συγκροτηθεί ενιαίο λαϊκό μέτωπο, με πρωτοβουλία των δυνάμεων της ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς, αλλά όχι περιορισμένο στα στενά πολιτικά της όρια. Ένα μέτωπο που δεν θα αποτελεί συνεύρεση “πολιτικών γραφείων”, αλλά θα οικοδομηθεί κυρίως στη βάση, με τη συγκρότηση ενός δικτύου επιτροπών κοινωνικής αλληλεγγύης, που θα δίνουν καθημερινά τη μάχη της επιβίωσης, της αλληλοβοήθειας, της αγωνιστικής διεκδίκησης και της λαϊκής αυτοάμυνας (με πολιτικούς όρους και όχι με όρους βεντέτας) απέναντι σε εγκληματικές και φασιστικές συμμορίες. Παράλληλα, θα ήταν χρήσιμο οι αριστερές δυνάμεις, υπερβαίνοντας λογικές τυφλής διάσπασης, να πάρουν άμεσα συντονισμένες πρωτοβουλίες για ανατροπή των συμβιβασμένων ηγεσιών στα συνδικάτα με έκτακτα συνέδρια, αξιοποιώντας την κοινωνική δυναμική των εκλογικών αποτελεσμάτων. Τελευταίο στη σειρά, αλλά όχι και σε σημασία ζητούμενο της στιγμής είναι, πιστεύουμε, η άμεση ανάληψη πρωτοβουλιών για να σπάσει το μονοπώλιο των μνημονιακών δυνάμεων στην ενημέρωση. Το μέγεθος των προκλήσεων που έχει να αντιμετωπίσει η Αριστερά καθιστά απολύτως αναγκαία τη δημιουργία μιας μαζικής κυκλοφορίας, ημερήσιας εφημερίδας και ενός έστω μικρού προϋπολογισμού ενημερωτικού, τηλεοπτικού καναλιού. Είναι βέβαιο ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος των πολιτών, που νοιώθει παντελώς αποξενωμένο από τα υπάρχοντα μέσα ενημέρωσης, θα αγκάλιαζε πολύ γρήγορα παρόμοιες πρωτοβουλίες.
Παρασκευή 22 Ιουνίου 2012. 

Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Recent Posts

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου