http://www.kourdistoportocali.com/articles/12114.htm
Ανεργία: μια στατιστική που παρακολουθείται στενά από τους οικονομολόγους, αλλά και μια ταπεινωτική πραγματικότητα για 12,5 εκατομμύρια Αμερικανούς. Τους τελευταίους μήνες το ποσοστό ανεργίας στις ΗΠΑ αιωρείται πεισματικά γύρω από το 8,1%, τουλάχιστον όμως κάποιοι από τους επί μακρό χρονικό διάστημα ανέργους αρχίζουν να βρίσκουν μόνιμες θέσεις απασχόλησης.
Το «Bloomberg Businessweek μοιράζεται την εμπειρία 8 Αμερικανών που βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με την ανεργία κι επέστρεψαν στην αγορά εργασίας έπειτα από απουσία πολλών μηνών ή και ετών.
Κάθε ιστορία είναι ξεχωριστή, ωστόσο μπορεί εύκολα να εντοπίσει κανείς κοινά σημεία: το αίσθημα της αχρηστίας, την εκνευριστική ευκολία με την οποία χάνεις την επαγγελματική σου ταυτότητα, την ντροπή όταν ζητάς δανεικά από συγγενείς και φίλους και, τέλος, την ανταμοιβή της προσαρμοστικότητας και της επιμονής.
Kenya Cohane, 42
Επιστήμονας που ειδικεύεται στην ανάπτυξη προϊόντων αντισωμάτων, 15 μήνες άνεργη
Ξεκίνησε στις 26 Μαρτίου στα γραφεία της φαρμακευτικής Covance στο Dedham της Μασαχουσέτης. Ένα πτυχίο φυσικών επιστημών θα ήταν, υποτίθεται, ένα «χρυσό εισιτήριο», αλλά, όταν η Cohane απολύθηκε από τη δουλειά της ως ειδικός επιστήμονας στην Genocea Biosciences, παρέμεινε άνεργη για περισσότερο από έναν χρόνο. «Το να είσαι ο κατάλληλος υποψήφιος κατά 99% δεν ήταν πλέον επαρκές», λέει η Cohane. Ήταν πολύ παράξενο σε σύγκριση με μια προγενέστερη περίοδο υψηλής ανεργίας, όπου τότε οι κυνηγοί κεφαλών έσπαγαν τα τηλέφωνα.
Ανέλαβε ερευνητικές εργασίες με σύμβαση και άρχισε να διδάσκει Zumba, αναζητώντας παράλληλα την επόμενη δουλειά της. Αντλησε δύναμη από τον σύζυγό της και τους δύο γιους της, όταν η παρατεταμένη ανεργία έθεσε υπό αμφισβήτηση την ταυτότητά της. «Για να είσαι επιστήμονας, πρέπει να έχεις αντικείμενο εργασίας. Αισθανόμουν ότι ένα μεγάλο κομμάτι αυτού που με προσδιορίζει ως άνθρωπο είχε εξαφανιστεί», λέει. «Ήταν πολύ άσχημο συναίσθημα». Όταν ένας υπεύθυνος προσλήψεων την κάλεσε για τη δουλειά στην Covance, η Cohane αναγνώρισε ένα από τα ονόματα της λίστας επαφών - ένα πρόσωπο που της είχε πάρει συνέντευξη μερικούς μήνες πριν.
Adam Sugg, 23
Κρουπιέρης πόκερ, 18 μήνες άνεργος
Ξεκίνησε στις 14 Μαΐου στο Hollywood Casino στο Toledo. Ο Sugg αγαπούσε τη δουλειά του ως κρουπιέρης σε επιχείρηση που διοργάνωνε φιλανθρωπικά τουρνουά πόκερ, μέχρι που ο εργοδότης «κατέβασε ρολά», τον Νοέμβριο του 2010.Έχοντας αφήσει στη μέση τις σπουδές του, δεν μπορούσε πια να καταφύγει σε κάποια από τις δουλειές στον τομέα των πωλήσεων ή της λιανικής που τον στήριζαν τα χρόνια του πανεπιστημίου. Προσπάθησε να βγάλει το ψωμί του παίζοντας πόκερ, αλλά κατέληξε να δανειστεί χρήματα από τους γονείς του για να πληρώσει τα χρέη του.
Όταν το Hollywood Casino ξεκίνησε τις προσλήψεις για μια θέση στην αίθουσα Toledo, έμοιαζε ως η τέλεια λύση. Ο Sugg παρακολούθησε αμισθί σεμινάριο 100 ωρών και πέρασε από όλα τα απαραίτητα δοκιμαστικά και συνεντεύξεις. Ένιωσε μεγάλο ενθουσιασμό όταν τελικά του πρόσφεραν τη θέση.
«Ήξερα ότι αυτό ήταν κάτι που ήθελα να κάνω για το υπόλοιπο της ζωής μου και ήμουν ευτυχής που ξεκίνησε με έναν καλό τρόπο», λέει ο Sugg. Η κοπέλα του, με την οποία συγκατοικεί, εξασφάλισε επίσης μια θέση εργασίας στο Hollywood Casino. Το γιόρτασαν τρώγοντας χάμπουργκερ στο Max & Erma΄s στο Toledo.
Evan Slaton, 23
Κυνηγός κεφαλών, 8 μήνες άνεργος
Ξεκίνησε στις 16 Απριλίου στη VisionIT, μια εταιρεία εύρεσης εργασίας στο Κολόμπους του Οχάιο.Ο Slaton εγκατέλειψε την εργασία του ως υπεύθυνος αίθουσας κινηματογράφου, όπου απασχολούνταν κατά τη διάρκεια των σπουδών του, για να κυνηγήσει κάτι με καλύτερες προοπτικές. Σύντομα το μετάνιωσε. «Στην πραγματικότητα δεν είχα κάποια εξειδίκευση να πουλήσω», λέει. «Άρχισα να αισθάνομαι απελπισία». Ένας φίλος του του έστειλε μήνυμα για το άνοιγμα μιας θέσης στη VisionIT και σύντομα πήρε τη δουλειά, απολαμβάνοντας υψηλότερες -κατά 20%- αποδοχές σε σχέση με το σινεμά. Την πρώτη του ημέρα στη δουλειά έβαλε το σχεδόν αφόρετο κοστούμι που είχε πάρει ως δώρο αποφοίτησης. «Ξύπνησα πολύ νωρίς, για να βεβαιωθώ ότι όλα μου τα ρούχα ήταν σιδερωμένα. Δεν ήμουν πολύ νευρικός. Ένιωθα πολύ σίγουρος», λέει.
Lyndsey Kuykendall, 30
Δικηγόρος που ειδικεύεται στη νομοθεσία περί εμπορικών σημάτων, 38 μήνες άνεργη
Ξεκίνησε στις 12 Μαρτίου στο Αμερικανικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών και Εμπορικών Σημάτων στην Αλεξάνδρεια της Βιρτζίνια.Η Kuykendall μεγάλωσε στο ασφαλές τμήμα μιας κακόφημης περιοχής του Ίνγκλγουντ της Καλιφόρνια. «Αν κατηφόριζες από τη μια πλευρά του λόφου, συναντούσες μια συμμορία και, αν πήγαινες από την άλλη, συναντούσες άλλη μία», λέει η Kuykendall. Όταν πήρε το πτυχίο της και ξεκίνησε την πρακτική της, δεν πίστευε ποτέ ότι θα επέστρεφε εκεί.
Ωστόσο, η πρώτη της δουλειά στον ιδιωτικό τομέα στην Ουάσινγκτον δεν κράτησε παρά μερικούς μήνες και η Kuykendall αγωνίστηκε για αρκετά χρόνια να βρει μόνιμη εργασία. «Αναγκάστηκα να πάρω χρήματα από τους συνταξιούχους γονείς μου», λέει. «Αυτό ήταν ίσως το χαμηλότερο σημείο που θα μπορούσα να φτάσω». Έβαλε στο μάτι την Υπηρεσία Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας και Εμπορικών Σημάτων, τσεκάροντας σε τακτά διαστήματα για κάποιο άνοιγμα θέσης μέσω φίλων αλλά και μιας ξαδέρφης, που εργάζονταν εκεί. Ήταν έτοιμη να τα παρατήσει και να επιστρέψει στην Καλιφόρνια, όταν άδειασε μια θέση. «Είμαι ακόμα σαστισμένη», λέει.
Russell Clark, 41
Τεχνικός ανελκυστήρων, 29 μήνες άνεργος
Ξεκίνησε στις 5 Μαρτίου στο σύστημα μεταφορών BART του Σαν Φρανσίσκο.Ο Clark λέει ότι αντιλαμβανόταν πλήρως την ύφεση στη Βόρεια Καλιφόρνια. «Παρακολουθούσαμε τη μια δουλειά μετά την άλλη να χάνεται πριν καν ολοκληρωθεί ένα έργο», λέει. «Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο ποτέ στη ζωή μου. Τότε κατάλαβα ότι τα πράγματα γίνονταν άσχημα».
Στον κατασκευαστικό κλάδο, συνεχίζει ο Clark, τα ασφαλιστικά επιδόματα συνήθως βοηθούν τους εργαζομένους να τα βγάλουν πέρα. Αυτήν τη φορά, τα πράγματα ήταν διαφορετικά.
Ο Clark και η 11χρονη κόρη του έπρεπε να επιλέξουν μεταξύ τού να έχουν ασφαλιστική κάλυψη ή να έχουν φαγητό στο τραπέζι.
Παρά το γεγονός ότι η νέα του δουλειά στην BART πληρώνει λιγότερο από ό,τι η παλιά, του αφήνει τον χρόνο για έξτρα απασχόληση, ώστε να σταθεί ξανά στα πόδια του. Ένα αναπάντεχο όφελος: η κόρη του εκτιμά πλέον τη σημασία της σκληρής δουλειάς και πειθαρχίας.
Kay Roseland, 64
Υπεύθυνη προϊόντος, 41 μήνες άνεργη
Ξεκίνησε στις 19 Μαρτίου στην εταιρεία λογισμικού επιχειρήσεων Infor, στο St. Paul της Μινεσότα.Η Roseland έχασε τη δουλειά της ως αναλύτρια εμπορεύματος για την εταιρεία λιανικών πωλήσεων στο Διαδίκτυο Bellacor.com, μαζί με το ένα τέταρτο του προσωπικού της εταιρείας.
Την επόμενη ημέρα, εμπλούτισε και τύπωσε το βιογραφικό της, τηλεφώνησε σε έξι επαφές, έκανε αίτηση για επίδομα ανεργίας και έκλεισε ραντεβού με το κέντρο εύρεσης εργασίας του πανεπιστημίου της. «Ελπίζω να εργάζομαι έως το τέλος της ζωής μου. Η συνταξιοδότηση είναι ούτως ή άλλως άπιαστο όνειρο», λέει.
Η πιο ταπεινωτική της στιγμή ήταν όταν το ασφαλιστήριο συμβόλαιό της με την COBRA έληξε, τον Απρίλιο του 2010, και η Roseland σταμάτησε να χρησιμοποιεί ποδήλατο, επειδή ήταν ανασφάλιστη. Μετά την παρακολούθηση μαθημάτων στο ProductCamp της Μινεσότα, ένα σεμινάριο που εστιάζει στη διαχείριση και την εμπορία των προϊόντων, η Roseland επικοινώνησε με έναν από τους ομιλητές μέσω LinkedIn και του πρότεινε να βγουν για καφέ. Λίγες εβδομάδες μετά τη συνάντησή τους, όπου είχαν μια «σπουδαία συζήτηση», ελευθερώθηκε μια θέση εργασίας και ο νέος της φίλος συνέστησε τη Roseland στην Infor.Προσλήφθηκε με παροχή επιδομάτων έπειτα από τηλεφωνική συνέντευξη.
Branden Torres, 25
Συντονιστής νομικών και επιχειρηματικών υποθέσεων, 10 μήνες άνεργος
Ξεκίνησε στις 26 Μαρτίου στη Rockwell Group, μια επιχείρηση αρχιτεκτονικής και σχεδιασμού στη Νέα Υόρκη.Ο Torres αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Pace το 2009. Η πρώτη του δουλειά ως υπάλληλος στο υπουργείο Δικαιοσύνης μετά την αποφοίτησή του ήταν στο πλαίσιο πρακτικής και δεν είχε τεράστιες δυνατότητες καριέρας για τους μη δικηγόρους.
Τον Μάιο του 2011 απολύθηκε από τη δεύτερη δουλειά του ως συνεργάτης δημοσίων σχέσεων και μάρκετινγκ για μια μικρή εταιρεία γραφιστικών υπηρεσιών. Έπειτα από έξι μήνες ανεργίας, ο Torres άρχισε να πανικοβάλλεται. Τότε δοκίμασε την τύχη του με ένα γραφείο εύρεσης εργασίας, που του βρήκε προσωρινή απασχόληση ενός μηνός σε μια χρηματοπιστωτική εταιρεία. «Ήταν ωραία να πηγαίνω στη δουλειά κάθε μέρα και να έχω κάτι να κάνω», λέει ο Torres, που πέρασε τους τελευταίους μήνες στέλνοντας βιογραφικά, κάνοντας επαφές στο Διαδίκτυο και βγάζοντας βόλτα τα σκυλιά των φίλων του.
Μια σειρά από προσωρινές θέσεις εργασίας που ανέλαβε στη διάρκεια του χειμώνα τού παρείχαν το πολυπόθητο εισόδημα, αλλά άνοιξαν και παράθυρο για πιθανές καριέρες, μερικές από τις οποίες δεν είχε σκεφτεί ποτέ πριν.Λέει πως η νέα του θέση στη Rockwell Group φαίνεται να ταιριάζει στο πτυχίο του στα οικονομικά, αλλά και στην αγάπη του για ένα δημιουργικό περιβάλλον.
Sunny Rowe, 26
Υπάλληλος υποδοχής, 7 μήνες άνεργη
Ξεκίνησε στις 9 Απριλίου στο γυμναστήριο Crunch στο Burbank της Καλιφόρνια.Όταν η Rowe είδε το πλήθος των αιτούντων για τη θέση της ρεσεψιονίστ στο νέο γυμναστήριο Crunch στο Burbank, άρχισε να αισθάνεται νευρικότητα. Μια δουλειά στο Burbank ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος του σχεδίου της να περνά όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο με τη δίχρονη κόρη της, Jovie. Η part-time εργασία φύλαξης παιδιών που έκανε -από όταν η Jovie ήρθε στον κόσμο και η ίδια εγκατέλειψε τη θέση της σε ένα προηγούμενο γυμναστήριο- δεν κάλυπτε τις ανάγκες της οικογένειας, που πλέον αριθμούσε περισσότερα μέλη.
«Σκέφτηκα ότι μπορούσα να εργαστώ πολύ νωρίς το πρωί, οπότε θα μπορούσα να βρω δουλειά σε ένα γυμναστήριο. Η μαμά μου έκανε το ίδιο όταν ήμουν μικρή», λέει. Η Rowe είχε χημεία με τον διευθυντή του γυμναστηρίου στον δεύτερο γύρο των συνεντεύξεων και δεν υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός για το ωράριο, που ξεκινούσε με το άνοιγμα του γυμναστηρίου, στις 4.45 π.μ. Μόλις η Rowe επιστρέφει στο σπίτι της, στις 10 π.μ., ο σύζυγος της φεύγει για τη δουλειά του ως βοηθός υπευθύνου σε Starbucks στο Χόλιγουντ. «Και οι τρεις μας είμαστε πιο ευτυχισμένοι έτσι», λέει. «Η ζωή της οικογένειας βελτιώθηκε όταν άρχισα να εργάζομαι».
Πηγή:www.capital.gr
Το «Bloomberg Businessweek μοιράζεται την εμπειρία 8 Αμερικανών που βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με την ανεργία κι επέστρεψαν στην αγορά εργασίας έπειτα από απουσία πολλών μηνών ή και ετών.
Κάθε ιστορία είναι ξεχωριστή, ωστόσο μπορεί εύκολα να εντοπίσει κανείς κοινά σημεία: το αίσθημα της αχρηστίας, την εκνευριστική ευκολία με την οποία χάνεις την επαγγελματική σου ταυτότητα, την ντροπή όταν ζητάς δανεικά από συγγενείς και φίλους και, τέλος, την ανταμοιβή της προσαρμοστικότητας και της επιμονής.
Kenya Cohane, 42Επιστήμονας που ειδικεύεται στην ανάπτυξη προϊόντων αντισωμάτων, 15 μήνες άνεργη
Ξεκίνησε στις 26 Μαρτίου στα γραφεία της φαρμακευτικής Covance στο Dedham της Μασαχουσέτης. Ένα πτυχίο φυσικών επιστημών θα ήταν, υποτίθεται, ένα «χρυσό εισιτήριο», αλλά, όταν η Cohane απολύθηκε από τη δουλειά της ως ειδικός επιστήμονας στην Genocea Biosciences, παρέμεινε άνεργη για περισσότερο από έναν χρόνο. «Το να είσαι ο κατάλληλος υποψήφιος κατά 99% δεν ήταν πλέον επαρκές», λέει η Cohane. Ήταν πολύ παράξενο σε σύγκριση με μια προγενέστερη περίοδο υψηλής ανεργίας, όπου τότε οι κυνηγοί κεφαλών έσπαγαν τα τηλέφωνα.
Ανέλαβε ερευνητικές εργασίες με σύμβαση και άρχισε να διδάσκει Zumba, αναζητώντας παράλληλα την επόμενη δουλειά της. Αντλησε δύναμη από τον σύζυγό της και τους δύο γιους της, όταν η παρατεταμένη ανεργία έθεσε υπό αμφισβήτηση την ταυτότητά της. «Για να είσαι επιστήμονας, πρέπει να έχεις αντικείμενο εργασίας. Αισθανόμουν ότι ένα μεγάλο κομμάτι αυτού που με προσδιορίζει ως άνθρωπο είχε εξαφανιστεί», λέει. «Ήταν πολύ άσχημο συναίσθημα». Όταν ένας υπεύθυνος προσλήψεων την κάλεσε για τη δουλειά στην Covance, η Cohane αναγνώρισε ένα από τα ονόματα της λίστας επαφών - ένα πρόσωπο που της είχε πάρει συνέντευξη μερικούς μήνες πριν.
Adam Sugg, 23Κρουπιέρης πόκερ, 18 μήνες άνεργος
Ξεκίνησε στις 14 Μαΐου στο Hollywood Casino στο Toledo. Ο Sugg αγαπούσε τη δουλειά του ως κρουπιέρης σε επιχείρηση που διοργάνωνε φιλανθρωπικά τουρνουά πόκερ, μέχρι που ο εργοδότης «κατέβασε ρολά», τον Νοέμβριο του 2010.Έχοντας αφήσει στη μέση τις σπουδές του, δεν μπορούσε πια να καταφύγει σε κάποια από τις δουλειές στον τομέα των πωλήσεων ή της λιανικής που τον στήριζαν τα χρόνια του πανεπιστημίου. Προσπάθησε να βγάλει το ψωμί του παίζοντας πόκερ, αλλά κατέληξε να δανειστεί χρήματα από τους γονείς του για να πληρώσει τα χρέη του.
Όταν το Hollywood Casino ξεκίνησε τις προσλήψεις για μια θέση στην αίθουσα Toledo, έμοιαζε ως η τέλεια λύση. Ο Sugg παρακολούθησε αμισθί σεμινάριο 100 ωρών και πέρασε από όλα τα απαραίτητα δοκιμαστικά και συνεντεύξεις. Ένιωσε μεγάλο ενθουσιασμό όταν τελικά του πρόσφεραν τη θέση.
«Ήξερα ότι αυτό ήταν κάτι που ήθελα να κάνω για το υπόλοιπο της ζωής μου και ήμουν ευτυχής που ξεκίνησε με έναν καλό τρόπο», λέει ο Sugg. Η κοπέλα του, με την οποία συγκατοικεί, εξασφάλισε επίσης μια θέση εργασίας στο Hollywood Casino. Το γιόρτασαν τρώγοντας χάμπουργκερ στο Max & Erma΄s στο Toledo.
Evan Slaton, 23Κυνηγός κεφαλών, 8 μήνες άνεργος
Ξεκίνησε στις 16 Απριλίου στη VisionIT, μια εταιρεία εύρεσης εργασίας στο Κολόμπους του Οχάιο.Ο Slaton εγκατέλειψε την εργασία του ως υπεύθυνος αίθουσας κινηματογράφου, όπου απασχολούνταν κατά τη διάρκεια των σπουδών του, για να κυνηγήσει κάτι με καλύτερες προοπτικές. Σύντομα το μετάνιωσε. «Στην πραγματικότητα δεν είχα κάποια εξειδίκευση να πουλήσω», λέει. «Άρχισα να αισθάνομαι απελπισία». Ένας φίλος του του έστειλε μήνυμα για το άνοιγμα μιας θέσης στη VisionIT και σύντομα πήρε τη δουλειά, απολαμβάνοντας υψηλότερες -κατά 20%- αποδοχές σε σχέση με το σινεμά. Την πρώτη του ημέρα στη δουλειά έβαλε το σχεδόν αφόρετο κοστούμι που είχε πάρει ως δώρο αποφοίτησης. «Ξύπνησα πολύ νωρίς, για να βεβαιωθώ ότι όλα μου τα ρούχα ήταν σιδερωμένα. Δεν ήμουν πολύ νευρικός. Ένιωθα πολύ σίγουρος», λέει.
Lyndsey Kuykendall, 30Δικηγόρος που ειδικεύεται στη νομοθεσία περί εμπορικών σημάτων, 38 μήνες άνεργη
Ξεκίνησε στις 12 Μαρτίου στο Αμερικανικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών και Εμπορικών Σημάτων στην Αλεξάνδρεια της Βιρτζίνια.Η Kuykendall μεγάλωσε στο ασφαλές τμήμα μιας κακόφημης περιοχής του Ίνγκλγουντ της Καλιφόρνια. «Αν κατηφόριζες από τη μια πλευρά του λόφου, συναντούσες μια συμμορία και, αν πήγαινες από την άλλη, συναντούσες άλλη μία», λέει η Kuykendall. Όταν πήρε το πτυχίο της και ξεκίνησε την πρακτική της, δεν πίστευε ποτέ ότι θα επέστρεφε εκεί.
Ωστόσο, η πρώτη της δουλειά στον ιδιωτικό τομέα στην Ουάσινγκτον δεν κράτησε παρά μερικούς μήνες και η Kuykendall αγωνίστηκε για αρκετά χρόνια να βρει μόνιμη εργασία. «Αναγκάστηκα να πάρω χρήματα από τους συνταξιούχους γονείς μου», λέει. «Αυτό ήταν ίσως το χαμηλότερο σημείο που θα μπορούσα να φτάσω». Έβαλε στο μάτι την Υπηρεσία Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας και Εμπορικών Σημάτων, τσεκάροντας σε τακτά διαστήματα για κάποιο άνοιγμα θέσης μέσω φίλων αλλά και μιας ξαδέρφης, που εργάζονταν εκεί. Ήταν έτοιμη να τα παρατήσει και να επιστρέψει στην Καλιφόρνια, όταν άδειασε μια θέση. «Είμαι ακόμα σαστισμένη», λέει.
Russell Clark, 41Τεχνικός ανελκυστήρων, 29 μήνες άνεργος
Ξεκίνησε στις 5 Μαρτίου στο σύστημα μεταφορών BART του Σαν Φρανσίσκο.Ο Clark λέει ότι αντιλαμβανόταν πλήρως την ύφεση στη Βόρεια Καλιφόρνια. «Παρακολουθούσαμε τη μια δουλειά μετά την άλλη να χάνεται πριν καν ολοκληρωθεί ένα έργο», λέει. «Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο ποτέ στη ζωή μου. Τότε κατάλαβα ότι τα πράγματα γίνονταν άσχημα».
Στον κατασκευαστικό κλάδο, συνεχίζει ο Clark, τα ασφαλιστικά επιδόματα συνήθως βοηθούν τους εργαζομένους να τα βγάλουν πέρα. Αυτήν τη φορά, τα πράγματα ήταν διαφορετικά.
Ο Clark και η 11χρονη κόρη του έπρεπε να επιλέξουν μεταξύ τού να έχουν ασφαλιστική κάλυψη ή να έχουν φαγητό στο τραπέζι.
Παρά το γεγονός ότι η νέα του δουλειά στην BART πληρώνει λιγότερο από ό,τι η παλιά, του αφήνει τον χρόνο για έξτρα απασχόληση, ώστε να σταθεί ξανά στα πόδια του. Ένα αναπάντεχο όφελος: η κόρη του εκτιμά πλέον τη σημασία της σκληρής δουλειάς και πειθαρχίας.
Kay Roseland, 64Υπεύθυνη προϊόντος, 41 μήνες άνεργη
Ξεκίνησε στις 19 Μαρτίου στην εταιρεία λογισμικού επιχειρήσεων Infor, στο St. Paul της Μινεσότα.Η Roseland έχασε τη δουλειά της ως αναλύτρια εμπορεύματος για την εταιρεία λιανικών πωλήσεων στο Διαδίκτυο Bellacor.com, μαζί με το ένα τέταρτο του προσωπικού της εταιρείας.
Την επόμενη ημέρα, εμπλούτισε και τύπωσε το βιογραφικό της, τηλεφώνησε σε έξι επαφές, έκανε αίτηση για επίδομα ανεργίας και έκλεισε ραντεβού με το κέντρο εύρεσης εργασίας του πανεπιστημίου της. «Ελπίζω να εργάζομαι έως το τέλος της ζωής μου. Η συνταξιοδότηση είναι ούτως ή άλλως άπιαστο όνειρο», λέει.
Η πιο ταπεινωτική της στιγμή ήταν όταν το ασφαλιστήριο συμβόλαιό της με την COBRA έληξε, τον Απρίλιο του 2010, και η Roseland σταμάτησε να χρησιμοποιεί ποδήλατο, επειδή ήταν ανασφάλιστη. Μετά την παρακολούθηση μαθημάτων στο ProductCamp της Μινεσότα, ένα σεμινάριο που εστιάζει στη διαχείριση και την εμπορία των προϊόντων, η Roseland επικοινώνησε με έναν από τους ομιλητές μέσω LinkedIn και του πρότεινε να βγουν για καφέ. Λίγες εβδομάδες μετά τη συνάντησή τους, όπου είχαν μια «σπουδαία συζήτηση», ελευθερώθηκε μια θέση εργασίας και ο νέος της φίλος συνέστησε τη Roseland στην Infor.Προσλήφθηκε με παροχή επιδομάτων έπειτα από τηλεφωνική συνέντευξη.
Branden Torres, 25Συντονιστής νομικών και επιχειρηματικών υποθέσεων, 10 μήνες άνεργος
Ξεκίνησε στις 26 Μαρτίου στη Rockwell Group, μια επιχείρηση αρχιτεκτονικής και σχεδιασμού στη Νέα Υόρκη.Ο Torres αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Pace το 2009. Η πρώτη του δουλειά ως υπάλληλος στο υπουργείο Δικαιοσύνης μετά την αποφοίτησή του ήταν στο πλαίσιο πρακτικής και δεν είχε τεράστιες δυνατότητες καριέρας για τους μη δικηγόρους.
Τον Μάιο του 2011 απολύθηκε από τη δεύτερη δουλειά του ως συνεργάτης δημοσίων σχέσεων και μάρκετινγκ για μια μικρή εταιρεία γραφιστικών υπηρεσιών. Έπειτα από έξι μήνες ανεργίας, ο Torres άρχισε να πανικοβάλλεται. Τότε δοκίμασε την τύχη του με ένα γραφείο εύρεσης εργασίας, που του βρήκε προσωρινή απασχόληση ενός μηνός σε μια χρηματοπιστωτική εταιρεία. «Ήταν ωραία να πηγαίνω στη δουλειά κάθε μέρα και να έχω κάτι να κάνω», λέει ο Torres, που πέρασε τους τελευταίους μήνες στέλνοντας βιογραφικά, κάνοντας επαφές στο Διαδίκτυο και βγάζοντας βόλτα τα σκυλιά των φίλων του.
Μια σειρά από προσωρινές θέσεις εργασίας που ανέλαβε στη διάρκεια του χειμώνα τού παρείχαν το πολυπόθητο εισόδημα, αλλά άνοιξαν και παράθυρο για πιθανές καριέρες, μερικές από τις οποίες δεν είχε σκεφτεί ποτέ πριν.Λέει πως η νέα του θέση στη Rockwell Group φαίνεται να ταιριάζει στο πτυχίο του στα οικονομικά, αλλά και στην αγάπη του για ένα δημιουργικό περιβάλλον.
Sunny Rowe, 26Υπάλληλος υποδοχής, 7 μήνες άνεργη
Ξεκίνησε στις 9 Απριλίου στο γυμναστήριο Crunch στο Burbank της Καλιφόρνια.Όταν η Rowe είδε το πλήθος των αιτούντων για τη θέση της ρεσεψιονίστ στο νέο γυμναστήριο Crunch στο Burbank, άρχισε να αισθάνεται νευρικότητα. Μια δουλειά στο Burbank ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος του σχεδίου της να περνά όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο με τη δίχρονη κόρη της, Jovie. Η part-time εργασία φύλαξης παιδιών που έκανε -από όταν η Jovie ήρθε στον κόσμο και η ίδια εγκατέλειψε τη θέση της σε ένα προηγούμενο γυμναστήριο- δεν κάλυπτε τις ανάγκες της οικογένειας, που πλέον αριθμούσε περισσότερα μέλη.
«Σκέφτηκα ότι μπορούσα να εργαστώ πολύ νωρίς το πρωί, οπότε θα μπορούσα να βρω δουλειά σε ένα γυμναστήριο. Η μαμά μου έκανε το ίδιο όταν ήμουν μικρή», λέει. Η Rowe είχε χημεία με τον διευθυντή του γυμναστηρίου στον δεύτερο γύρο των συνεντεύξεων και δεν υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός για το ωράριο, που ξεκινούσε με το άνοιγμα του γυμναστηρίου, στις 4.45 π.μ. Μόλις η Rowe επιστρέφει στο σπίτι της, στις 10 π.μ., ο σύζυγος της φεύγει για τη δουλειά του ως βοηθός υπευθύνου σε Starbucks στο Χόλιγουντ. «Και οι τρεις μας είμαστε πιο ευτυχισμένοι έτσι», λέει. «Η ζωή της οικογένειας βελτιώθηκε όταν άρχισα να εργάζομαι».
Πηγή:www.capital.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου