Χάιλ Γκέμπελς! - Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

http://www.elzoni.gr/html/ent/008/ent.15008.asp

Τι είναι μια χώρα που γιορτάζει την εθνική της επέτειο φιμωμένη και χωρίς να μπορεί να μιλήσει για την αλήθεια της;

Τι είναι μια χώρα που γιορτάζει τις νίκες της ηττημένη, καθημαγμένη, ντροπιασμένη, πτωχευμένη, καταπτοημένη;

Τι είναι μια χώρα που καταντά, ακριβώς την ημέρα της επετείου της νίκης της, να βλέπει την εθνική της κυριαρχία να καταργείται και να τίθεται υπό την επιτροπεία αυτών που κάποτε αψήφησε – με το αντάρτικο στα βουνά, με το αντάρτικο στις πόλεις, στα κολαστήρια της Μέρλιν, στα μαρτυρικά χωριά της, με τη σιωπηλή και αόρατη στρατιά της που μεγαλούργησε στη συλλογή πληροφοριών και στα σαμποτάζ;

Δυστυχώς, την απάντηση την γνωρίζουμε όλοι: Είναι μια χώρα άθλιων πολιτευτάκηδων, επιγόνων των δοσιλόγων και των άκαπνων, που κυριάρχησαν στην πολιτική της ζωή και συστηματικά, με σχέδιο, την οδήγησαν – οι ασυνείδητοι – στην καταστροφή.

Η σημερινή «σιωπηλή στρατιά» της πατρίδας, οι απόγονοι της ηρωικής νεολαίας του 1940 και της Αντίστασης, παρελαύνει αυτές τις μέρες αποστρέφοντας το βλέμμα από τις εξέδρες των επισήμων (λέμε τώρα) που έμειναν χωρίς «επισήμους», αφού αυτοί απέδρασαν και αποδέχθηκαν ότι δεν έχουν δικαίωμα να γιορτάζουν μαζί με τον λαό.

Θριαμβολογούν πάλι αυτές τις μέρες. Αλλά καθισμένοι στα γραφεία τους, προφυλαγμένοι σε αίθουσες συνεντεύξεων Τύπου, μέσα σε κλοιό αστυνομικών.

Το γεγονός ότι έχουν υποστεί την μεγαλύτερη ταπείνωση - που δεν είναι ούτε το Μνημόνιο, ούτε οι αποφάσεις της 25ης Μαρτίου (άλλη επέτειος αυτή), ούτε εκείνες της 21ης Ιουλίου (άλλος μήνας επετείων κι’ αυτός), ούτε εκείνες της 27ης Οκτωβρίου, αλλά ο αποκλεισμός τους από τον εορτασμό του Έπους - ούτε που τους αγγίζει.

Όλα μπορεί να τα αντέξει ένας πατριώτης. Αλλά να σε αποκαλούν προδότη την ημέρα της Νίκης; Να μην μπορείς να γιορτάσεις μαζί με τον λαό που σε εκλέγει; Να στέκεις μπροστά σε μια νεολαία που επιδεικτικά στρέφει την κεφαλή προς την αντίθετη πλευρά, ενώ μέχρι πριν έναν χρόνο σε χαιρετούσε τιμητικά;

Αν το δέχεσαι αυτό, σημαίνει ότι το αξίζεις. Κανείς δεν αντέχει τέτοια περιφρόνηση αν πιστεύει πως έχει δίκιο, πως έχει πράξει το καθήκον του απέναντι στο λαό και στη χώρα.

Πώς το αντέχουν; Μα επειδή έχουν από καιρό αντικαταστήσει το σύνθημα «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει», με το άλλο, το προσφιλές τους: «Η προπαγάνδα ποτέ δεν πεθαίνει»!

Πώς να τους νοιάξει η επιτήρηση που –σωστά, τέτοιοι που είναι – τους επιβλήθηκε, όταν έχουν αποδειχθεί οι πιο ικανοί και πιο άξιοι συνεχιστές του Γκέμπελς, υπουργού Προπαγάνδας και Δημόσιας Διαφώτισης της ναζιστικής Γερμανίας;

Ως γνωστόν, ο Γκέμπελς, συνήθιζε να λέει πως «δεν λέμε κάτι για να το πούμε, αλλά για να επιτύχουμε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα».

Και αυτό κάνουν στην Ελλάδα, 71 χρόνια μετά τη νίκη επί του φασισμού και τους ηρωικούς αγώνες κατά του Ναζισμού, οι άξιοι συνεχιστές του αρχιπροπαγανδιστή του Χίτλερ.

Ο κ. Παπανδρέου δεν δίστασε να πει πως «αυτή είναι η πιο ιστορική απόφαση από όσες έχουν ληφθεί μέχρι τώρα» - είχε αποκαλέσει και τις άλλες «ιστορικές» και αποδείχθηκαν κουρελόχαρτα, οπότε μπορούμε να φανταστούμε τι θα αποδειχθεί «η πιο ιστορική».

Όταν τολμάς να προφέρεις αυτή τη φράση τις ημέρες που η πατρίδα σου γιορτάζει πράγματι τις πιο ιστορικές στιγμές της, τότε σημαίνει πως το ψέμα σε έχει κυριεύσει και δεν έχεις συναίσθηση του τι λες.

Δεν δίστασε επίσης να πει πως απηλλάγη ο λαός από ένα «ιστορικό βάρος».

Όταν τολμάς, ακριβώς τις ημέρες που το βάρος της Ιστορίας γίνεται ακόμη πιο αισθητό στους ώμους του λαού (σου – λέμε τώρα) να αποκαλείς «ιστορικό βάρος» το άχθος ενός χρέους που προκλήθηκε από κλεψιές και κακοδιαχείριση, τότε απλώς δείχνεις το μέγεθος της ανελλήνιστης παρουσίας σου στον δημόσιο βίο.

Είπε ακόμη ο κ. Παπανδρέου πως (με τις αποφάσεις της 27ης Οκτωβρίου) «κλείνουμε τους λογαριασμούς μας με το παρελθόν»!

Όταν αυτό το λες την ημέρα μιας επετείου «που δώσαμε ακόμη μια φορά εξετάσεις μπροστά στο Θεό και μπροστά στους ανθρώπους, δείξαμε την ταυτότητά μας την Eθνική και βρέθηκε εν τάξει», τότε δεν είσαι σε θέση να αντιληφθείς πως οι λογαριασμοί με το παρελθόν όχι μόνο δεν έκλεισαν, αλλά τώρα ανοίγουν.

Κι’ όταν η εξουσιομανία σου είναι τόσο μεγάλη που ομολογείς την ανικανότητά σου, δέχεσαι την επιτροπεία (διότι πιστεύεις ότι την αξίζεις και έτσι είναι) και την ξεπερνάς λέγοντας ξεδιάντροπα πως είναι καλύτερα να τους έχεις πάνω από το κεφάλι σου «για να μπει τέλος σε αυτό το σόου που γίνεται κάθε τρεις μήνες», απλώς παραδέχεσαι ότι δεν είσαι σε θέση να κάνεις τίποτε.

Και όταν μετά δίνεις τη σκυτάλη στον υπουργό των Οικονομικών, για να παραδεχθεί κι’ αυτός την ανικανότητα του ίδιου και όλης της κυβέρνησης, λέγοντας πως η παρουσία των ελεγκτών πρέπει να είναι συνεχής «για να μη δημιουργούνται επικοινωνιακά προβλήματα και το έργο να γίνεται ταχύτερα», τότε δεν υπάρχει άλλο σκαλοπάτι να κατεβείς στην κλίμακα του ψεύδους και της διαστροφής.

Αλλά, κατά μια ελπιδοφόρα σύμπτωση - πώς παίζει αλήθεια τα παιχνίδια της η Ιστορία! – ήταν 27 Οκτωβρίου του 1960, όταν ο Στρατής Μυριβήλης εκφωνούσε τον πανηγυρικό της ημέρας στην Ακαδημία Αθηνών, λέγοντας:

«Mεγάλη είναι η ζωή των λαών. Δεν μετριέται με τα χρόνια, όπως η ζωή των ατόμων. Mε τους αιώνες μετριέται, όπως η ζωή της Γης. Λοιπόν, εκεί που πορεύεται την καθημερινή του χαμοζωή ο λαός, απορροφημένος από τις έγνοιες της βιοπάλης, γλεντοκόπος από τη χαρά της νιότης ή σκυθρωπός από τον αγώνα της άχαρης δουλειάς, διχασμένος από τα πάθη και τα ιδιωτικά συμφέροντα, ακούει άξαφνα την ιερή καμπάνα της Φυλής να βαρά συναγερμό. Aυτιάζεται. Σταματά μεσοστρατίς και υψώνει με χτυποκάρδι τα μάτια προς την υψηλότατη κορφή. H καρδιά γιομίζει αναγάλλια, τα μάτια βουρκώνουν. Bλέπουμε στην κορφή ν' ανεμίζει χαιρετιστικά η μεγάλη σημαία του Γένους. Tη γνωρίζουμε τούτη τη σημαία. Tην έχουμε δει να τρικυμίζεται μέσα στους κύκλους του χρόνου. Tην είδαμε με τα μάτια των προγόνων, που έχουν πεθάνει πριν από πολλά χρόνια. Tην έχουμε στήσει εκεί ψηλά με τα ματωμένα μας χέρια. Aπό τούτη την κορυφογραμμή της 28ης του Oχτώβρη, μπορούμε ν' αγναντέψουμε την πορεία της Φυλής μας. Έρχεται μια μέρα στη ζωή των Eθνών, που οι αιώνες ελέγχουν τα χαρτιά της ιστορικής των ταυτότητας. Tέτοια μέρα για την Eλλάδα είναι η μέρα της Σαλαμίνας, η μέρα του Mαραθώνα, η μέρα του τελευταίου Kωνσταντίνου, η μέρα της 25ης Mαρτίου. Tέτοια είναι και η μέρα της 28ης του Oχτώβρη. Aυτή τη μέρα δώσαμε ακόμη μια φορά εξετάσεις μπροστά στο Θεό και μπροστά στους ανθρώπους. Δείξαμε την ταυτότητά μας την Eθνική και βρέθηκε εν τάξει».

Δυστυχώς για τους Γκέμπελς, αυτές τις μέρες χτυπάει και πάλι η καμπάνα της Φυλής!

Τρέμει την επέτειο της 17ης Νοέμβρη η Χούντα του ΠΑΣΟΚ!

http://www.kourdistoportocali.com//default.aspx?pageid=8064

Εφιάλτης για την κυβέρνηση Τσολάκογλου η επέτειος της 17ης Νοέμβρη.

Και Όμως Υπάρχουν Νέοι Με ΑΡΧΙΔΙΑ!!!

http://olympia.gr/2011/10/28/%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%8c%ce%bc%cf%89%cf%82-%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%bd%ce%ad%ce%bf%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%cf%81%ce%b1/

Παλίκαρε και λίγα τους έστειλες….


Από τα www.katohika.gr

ΘΑ ΠΑΝΕ ΜΕ 151 ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – ΣΑΜΑΡΑ !!

http://anti-ntp.blogspot.com/2011/10/151.html

Φίλοι συνέλληνες, ο κόμπος έφτασε πια στο χτένι. Το φράγμα ΠΑΣΗΣ αμφιβολίας έσπασε. Και ο πιο απονήρευτος, καλοπροαίρετος ή πορωμένος κομματικά πολίτης ΤΩΡΑ πια ΒΛΕΠΕΙ ξεκάθαρα ΠΟΥ το πάνε οι δυό θεσμικοί ηγέτες της Ελλάδας. Ο ένας απο τον θεσμό της Κυβέρνησης και ο άλλος απο το θεσμό της αξιωματικής αντοπολίτευσης. ΚΑΙ οι ΔΥΟ προδίδουν τις ελπίδες μας, τα ιδανικά μας την ΙΔΙΑ την Πατρίδα. Η οικογένεια...
Παπανδρέου ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΞΕΠΟΥΛΑΕΙ τον εθνικό πλούτο και σπρώχνει στην απογοήτευση και στην μιζέρια τον περήφανο λαό μας. Ο έτερος .. “Θεσμικός” Σαμαράς, μονίμως βγάζει άναρθρες κραυγούλες άνευ αξίας και σημασίας αφήνοντας ανοιχτό το πεδίο λεηλασίας απο την οικογένεια των Εθνικών ληστών… Απο τα πλέον ΕΠΙΣΗΜΑ χείλη , αυτά του πολυτάλαντου συνταγματολόγου Βενιζέλου ακούσαμε πως ότι γίνει στην σύνοδο των Βρυξελλών, ΠΡΕΠΕΙ να περάσει απο την Βουλή με “ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ” δλδ με 180 Βουλευτές κι αυτό νομίζω είναι το σωστότερο λόγω των κρισίμων στιγμών που ζει το Έθνος μας. Σήμερα “σκορπάνε” παντού ότι η απόφαση της Κυβέρνησης είναι , όλα να γίνουν με την “άρρωστη” πλειοψηφία των 151 κοτόπουλων που διαθέτει αυτήν την στιγμή η κατοχική κυβέρνηση που οσονούπω πάει στα κομμάτια, αλλά ακόμα και τώρα στην ΥΣΤΑΤΗ στιγμή το αρρωστημένο βλέμμα της ρέπει πρός στην καταστροφή! Ο έτερος εν δυνάμει Πρωθυπουργός Σαμαράς, “ταϊζει” τα αρρωστημένα κυβερνητικά κοτόπουλα με την απόλυτη αδράνεια και την απόλυτη σύμπραξη με τις αποφάσεις Παπανδρέου. ΤΙ δίλημμα αντιμετωπίζει τώρα ο Σαμαράς; ΑΝ δεχτεί το 180 πάει η επαφή του με τους Ευρωπαίους κατά διαβόλου. Θα του κλείσουν πόρτες και παράθυρα ΟΛΟΙ οι ευρωπαίοι του Λαϊκού Κόμματος που σήμερα ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ την Ευρώπη. Γι αυτό, έκανε διήμερο ταξίδι στο Βέλγιο και αντί να ΠΑΛΕΨΕΙ για τις Ελληνικές θέσεις στο συνέδριο του ΕΛΚ, έμεινε ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΑΛΟΣ ! κι ενω ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ! στην αίθουσα ΜΕΣΑ, δεν πήρε ΚΑΝ τον λόγο, αλλά προτίμησε να πάρει την παρέα του (ΦΩΤΟ) και να πάνε για αστακομακαρονάδες στα γνωστά στέκια. ΤΩΡΑ ΤΙ να λέμε συνέλληνες; Περιμένει κανένας ότι μπορούμε να περιμένουμε κάτι απο αυτά τα δυο ξεπουλημένα πλάσματα; ΑΣΦΑΛΩΣ ΟΧΙ. Πιάστον ενα και βάρα τον άλλον. Τα ΙΔΙΑ ΣΚΑΤΑ ! Και … τώρα;; Η άποψή μου εστιάζετε στην ΑΜΕΣΗ προκήρυξη εκλογών και στη συνέχεια, δημιουργία κυβέρνησης ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, χωρίς το άγχος του πολιτικού κόστους, με μοναδικό μέλημα την ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ. Αυτοί οι ΔΥΟ (ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ – ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ) είναι ΜΟΝΟ για πολιτικά παιχνιδάκια που περιέχουν ΜΑΣΑ και μόνο ΜΑΣΑ και ας γίνουν τα πάντα στάχτη και μπούλμπερη. Απο ΣΗΜΕΡΑ, ΨΗΛΑ το κεφάλι, ΨΗΛΑ τις σημαίες, ΨΗΛΑ το ηθικό μας. Περάσαμε χούντες, βάσανα και ταλαιπωρίες, δεν μας φάνε “λάχανο” δυο κωλοπαίδια, ακούραστα, απαίδευτα και καλοταϊσμένα!! Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ, αρχίζει Τ-Ω-Ρ-Α !

"Η υψηλότατη κορυφή". Αποσπάσματα από τη συγκλονιστική ομιλία του Στρατή Μυριβήλη στην επετειακή συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών για την επέτειο του ΟΧΙ το 1960

http://www.antinews.gr/2011/10/27/130171/

Είκοσι οχτώ του Οχτώβρη!
Είναι τρανή τούτη η ημερομηνία, και για πολλούς αιώνες δεν είναι για να σβήσει το μεγάλο άστρο της πάνω από την Ελλάδα.
Σηκώθηκε όρθια μια ολάκερη φυλή, και έγραψε τις εντολές της με φωτιά μαι με αίμα. Γεννήθηκε ένα πρωί μέσα στην κραυγή των σειρήνων, των σαλπίγγων και των τραγουδιών. Οι καμπάνες όλης της Ελλάδας τη φώναξαν με τα χάλκινα στόματά τους, και οι πανέλληνες απάντησαν μ’ ένα ομόψυχο «παρών»!
Έρχεται μια μέρα στη ζωή των Εθνών, που οι αιώνες ελέγχουν τα χαρτιά της ιστορικής ταυτότητας. Τέτοια μέρα για την Ελλάδα είναι η μέρα της Σαλαμίνας, η μέρα του Μαραθώνα, η μέρα του τελευταίου Κωνσταντίνου, η μέρα της 25^ης Μαρτίου. Στην πραγματικότητα είναι η ίδια μέρα του ελέγχου, που κάθε τόσο ξανάρχεται με άλλο όνομα μέσα στη ζωή και την ιστορίας μας. Τέτοια είναι και η μέρα της 28^ης του Οχτώβρη. Αυτή τη μέρα δώσαμε ακόμα μια φορά εξετάσεις μπροστά στο Θεό και μπροστά στους ανθρώπους. Δείξαμε την ταυτότητά μας την Εθνική και βρέθηκε εντάξει.
Η Ελλάδα πραγματοποίησε τούτο τον άθλο όλες τις φορές που η καμπάνα της μοίρας σήμανε μέσα στους αιώνες την κρίσιμην ώρα της. είπε το «μεγάλο ναι και το μεγάλο όχι» του ποιητή, χωρίς να διστάσει. Γιατί η απάντηση είναι καθορισμένη από αιώνες μέσα στη συνείδησή της. Καμμιά αμφιβολία, καμμιά μικροψυχία, κανένας υπολογισμός, κανένα παζάρεμα. Δεν σκλάβωσε καμμιά φορά το μεγάλο πέταγμα της καρδιάς της, με τις πεδούκλες της στενόκαρδης λογικής των πιθανοτήτων και της στατιστικής. Ρίχτηκε πάνω στη βαρβαρότητα με πόδι χορευτικό και ανάλαφρο. Ρίχτηκε την κάθε φορά μ’ ένα άνθισμα καρδιάς τόσο ανοιξιάτικο, τόσο νεανικό. Και αυτό είναι το μεγάλο της μυστικό.Τα αιώνια νειάτα της.
Το ελληνικό γένος έχει τούτο το προνόμιο. Να ζει αιώνια μέσα στην εφηβική του ηλικία, έτοιμο την πάσαν ώρα για τις πιο υψηλές και τις πιο θανάσιμες τρέλλες…
Ένα επεισόδιο από το μέτωπο…
Επήγα να γνωρίσω ένα συνταγματάρχη που διοικούσε τον τομέα της μάχης που είχα επισκεφθεί. Ήταν ένας ωραίος τύπος ηρωικού πολεμιστή, απ’αυτούς που είχαν διακριθεί στον αγώνα. Όλοι οι Αθηναίοι τον ξέρουμε.
Του έλεγα τις εντυπώσεις μου από τη γραμμή προκαλύψεως. Άκουσε σιωπώντας τα καταπληχτικά πράγματα που διηγοόμουνα και κατόπιν είπε.
- Αν θέλεις να γνωρίσεις ένα σεμνό ήρωα, θα ανεβείς τη λαγκαδιά και θα ρωτήσεις στα πολυβόλα που είναι το αντίσκηνο του λοχαγού.
Τι έκαμε αυτός ο λοχαγός, ρώτησα.
- Θα σου πω αμέσως απάντησε. Ένα βράδυ έγινε ανάγκη να στείλω ένα τμήμα για ενίσχυση στο δεξιό άκρο του τομέα μου. Όμως, για να το κάνω αυτό, θα’  πρεπε να αφήσω ακάλυπτες τις θέσεις που κρατούσε αυτό το τμήμα στη γραμμή μας. Ο εχθρός, όπως είδες, είναι πολύ κοντά μας. Αν εδοκίμαζε να εισβάλει από το κενό που θα δημιουργούσε στην παράταξή μας η απουσία του τμήματος που έγινε ανάγκη να στείλω στο δεξιό, υπήρχε φόβος να σπάσει η γραμμή. Φώναξα λοιπόν το λοχαγό που σου είπα, του εξήγησα την κατάσταση και τον ρώτησα.

- Μπορείς να μου κρατήσεις με τα πολυβόλα σου απόψε, όλη τη νύχτα ώσπου να ξημερώσει, αυτές τις θέσεις που μένουν ακάλυπτες; Ήταν ένα ανώμαλο ορεινό τόξο, κάπου 800 μέτρα. Ήταν μια νύχτα με παγερή χιονοθύελλα. «Μπορώ, συνταγματάρχα μου» απάντησε. «Μπορείτε να μείνετε ήσυχος». «Μα», του λέω, «ξέρω τις αποστάσεις. Θα πρέπει να τοποθετήσετε τα πολυβόλα σας σε πολύ αραιή παράταξη». «Ξέρω και εγώ τις θέσεις» μου  απαντά, «ξέρω όμως και τους άντρες μου». «Πήγαινε, και ο Θεός βοηθός», του λέω. Άρχιζε να ξημερώνει η μέρα, όταν ξαναφάνηκε στη σκηνή μου ο λοχαγός. Όταν τον είδα, τον εγνώρισα αμέσως. Το πρόσωπό του, τα μουστάκια του, τα φρύδια του, τα ματόκλαδά του ήταν μια φριχτή προσωπίδα από παγωμένο χιόνι. Έβαλε το χέρι στο γείσο, χαιρέτισε και είπε: «Λαβάνω την τιμή να σας αναφέρω, κ. Συνταγματάρχα, η διαταγή σας εξετελέσθη».
Ήταν καταπληκτικός. Αν δεν ήταν η πειθαρχία στη μέση, θα τον αγκάλιαζα και θα τον φιλούσα. Ύστερα έμαθα τις λεπτομέρειες. Έμεινε άυπνος με τους πολυβολητές του όλη τη νύχτα στο ύπαιθρο μέσα στη χιονοθύελλα. Οι στρατιώτες, για να μην παγώσουν ακίνητοι τόσες ώρες, είχαν αρχίσει ένα δαιμονικό χορό γύρω στα πουβόλα τους. Αν τους έβλεπε κανείς μέσα στη φοβερή εκείνη νύχτα να χοροπηδάνε εξάλλου, θα τους έπαιρνε για μανιακούς. Αυτός ο χορός βάσταξε ως το πρωί. Και όταν ο λοχαγός έβλεπε πως μπορεί να αχρηστευτούν τα χέρια τους από την παγωνιά, τους έλεγε.
- Άιντε τώρα παιδιά, να ρίξουμε καμμιά ταινία στο γάμο του καταγκιόζη να ζεστάνουμε τα δάχτυλα.
Και άρχιζαν να κακαρίζουν τα πολυβόλα, ώσπου ν’ ανάψη η κάνη τους, και οι φαντάροι, σταματούσαν το χορό και φούχτιαζαν το ζεστό σίδερο, να ξεμουδιάσουν τα δάχτυλα απ΄το κρύο.

 Εθνική Συνείδηση

 Τι είναι λοιπόν αυτή η δύναμη που τη λέμε «Εθνική Συνείδηση»; Είναι αυτή που εμφανίζεται σε μιαν ώρα που δεν την ξέρει κανείς, όταν ξαφνικά ακουστεί η καμπάνα της Μοίρας, να σημάνει τα ριζικά των λαών. Τότε τα άτομα που αποτελούν την εθνικήν ολότητα πετούν θεληματικά ένα μεγάλο μέρος από τα προνόμια και τα προσωπικά γνωρίσματα της ψυχικής φυσιογνωμίας, που έχουν καταχτήσει μέσα στη κοινωνική ζωή.
Υποταγμένα σε μιαν ανίκητη κεντρομόλο δύναμη, υα ασύνδετα και κονιορτοποιημένα άτομα, αναζητούν τον πυρήνα της ομογένειας, κινημένα από το αρχαίο ένστιχτο της άμυνας. Πυκνώνουνται εκεί γύρω στο εθνικό κέντρο, και ανεσωματώνονται, όσο μπορούν πιο αδιάσπαστα, για να δώσουν το μεγάλο «παρών» μπροστά στον κίνδυνο. Ένας λαός, ένα έθνος, έχει τόσο περισσότερα βιολογικά νιάτα, όσο πιο γρήγορα θα μπορέσει αυτή την κρίσιμη ώρα να κάνει τα άτομα που το αποτελούν, να προσαρμοστούν στην ομαδική ολότητα. Από το «εγώ» στο «εμείς».
Αυτό το είδαμε να γίνεται με καταπληχτικόν τρόπο τη μέρα της 28^ης του Οχτώβρη. Ένα μεγάλο ρίγος πέρασε πέρα για πέρα πάνω από τη χώρα. Έτρεξε από τη μεγάλη πολιτεία της Αθήνας, ως το τελευταίο χωριό του ελεύθερου και του εν διασπορά Ελληνισμού. Το ιερό σώμα της Ελλάδας, ολάκερο, ένιωσε το μυστικό σπασμό. Δονήθηκε συνθετικά ως το τελευταίο εθνικό μόριο.
Γ. Φαίλτωρ

Πνεύμα Θεατρικό - προτάσεις για το θέατρο, της Ηρώς Μητρούτσικου

www.attikipress.gr

 

 

Μονόλογοι  καθόλου, μα καθόλου βαρετοί...

 

Σας υποσχέθηκα ότι αυτή την εβδομάδα θα έχω κάτι καλό να σας πω και συνηθίζω να κρατάω τις υποσχέσεις μου!

Παλιά, τα θέατρα δούλευαν από Τετάρτη ως και Κυριακή. Δηλαδή, αφού διασκέδαζαν τον κόσμο το Σαββατοκύριακο, οι ηθοποιοί έπαιρναν ρεπό Δευτέρα και Τρίτη και έτσι, τα θέατρα αργούσαν. Μετά, την δεκαετία του 1980 που έγινε πολύ πιο εύκολο για κάποιον να ανεβάσει μια παράσταση, οι μικρές ομάδες μην έχοντας τη δυνατότητα να πληρώνουν και να γεμίζουν ένα θέατρο για τόσες μέρες, άρχισαν να τα νοικιάζουν τις μέρες που κανονικά θα ήταν κλειστά. Αυτή η τάση σιγά, σιγά επεκτάθηκε και τώρα, όλα σχεδόν τα θέατρα, έχουν και μια δεύτερη παράσταση που παίζεται Δευτερότριτο και δεν είναι πια μια μικρή παράσταση ή μια περφόρμανς νεανικής ομάδας∙  πολλές φορές, πολύ γνωστοί ηθοποιοί παίζουν αυτό το διήμερο, το οποίο έχει ενταχθεί πια, κανονικά, μέσα στο θεατρικό πρόγραμμα. Έτσι, κάποιος μπορεί να παρακολουθήσει θέατρο όλες τις μέρες της εβδομάδας...

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για δύο εξαιρετικές παραστάσεις που παίζονται τέτοιες μέρες και τυχαίνει και να είναι μονόλογοι!

 

Ο μονόλογος συχνά φοβίζει το θεατή, όταν όμως ο ηθοποιός είναι καλός, μπορεί η παράσταση να είναι απογειωθεί.  Αυτό συμβαίνει και με τον ηθοποιό Άγγελο Αντωνόπουλο, που παίζει από το 2006 τον ίδιο μονόλογο και αποθεώνεται! «Ο Μαρξ στο Σόχο» του Howard Zinn (1922-2010), ιστορικού και πολιτικού επιστήμονα, παρουσιάζει τον φιλόσοφο και θεμελιωτή του κομμουνισμού Καρλ Μαρξ, να επιστρέφει από τον Άλλο Κόσμο για να αποδείξει πως οι ιδέες του δεν έχουν πεθάνει! Από λάθος όμως, αντί για το Σόχο του Λονδίνου, όπου έζησε, βρίσκεται στη Νέα Υόρκη. Στο έργο, βλέπουμε έναν Μαρξ θυμωμένο με τη διαστρέβλωση των θεωριών του και τη σύνδεσή τους με τις σταλινικές ωμότητες, αλλά επίσης παρακολουθούμε και την ανθρώπινη του πλευρά και τη σχέση του με πρόσωπα που αγάπησε στην ιδιωτική του ζωή. Ο Αντωνόπουλος είναι απολαυστικός ως Μαρξ και σε καθηλώνει.  Το έργο -πιο επίκαιρο από ποτέ- σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου, παρουσιάζεται για πέμπτη χρονιά στο θέατρο «Ιλίσια» (metro M.Mουσικής).

 

Ο δεύτερος εξαιρετικός μονόλογος είναι ο «Κολχάας»  του σημαντικού –θεατρικού αυτή τη φορά-  συγγραφέα  Χ.Φ.Κλάιστ (1777-1811). Ο Ν.Αλεξίου, σε ένα ρεσιτάλ ερμηνείας, μεταφέρει στη σκηνή μια πραγματική ιστορία του 1500, όπου ένας έμπορος αλόγων πέφτει θύμα αδικίας από έναν ισχυρό άρχοντα. Αν και σκηνικά και κουστούμια δεν υπάρχουν και αν και ο ηθοποιός δεν σηκώνεται ποτέ από την καρέκλα (σε αντίθεση με τον  Ά.Αντωνόπουλο, που είναι σχεδόν συνέχεια όρθιος), καταφέρνει να μας μεταφέρει τόσο έντονες εικόνες, ώστε να νομίσουμε ότι περιπλανιόμαστε και εμείς μέσα στους λασπωμένους δρόμους και τα δάση, καβάλα σε άλογα, και να αγωνιούμε για την τύχη του Κολχάα, που από φιλήσυχος οικογενειάρχης εξελίσσεται σε αντάρτη, ο οποίος με τον στρατό του αλωνίζει τη μεσαιωνική Γερμανία! Η διήγηση είναι τόσο καθηλωτική και ο Αλεξίου τόσο γλαφυρός, που οι ελάχιστες μουσικές παρεμβολές θεωρώ ότι θα μπορούσαν να λείπουν. Ο ηθοποιός καταφέρνει να σε πάρει μαζί του, να σε μαγέψει και να βγεις γεμάτος εικόνες από την μικρή μαύρη αίθουσα! Η μετάφραση, η δραματουργική προσαρμογή (από το αφήγημα «Michael Kohlhaas»), η σκηνοθεσία και η ερμηνεία είναι του Νίκου Αλεξίου και η παράσταση παίζεται για ακόμα δύο ή τρεις Δευτέρες (μόνο Δευτέρες, όχι και Τρίτες) στο θέατρο «Τόπος Αλλού», στην Κυψέλη, για δεύτερη χρονιά.

 

Ένας τρίτος μονόλογος που επαναλαμβάνεται και φέτος, πάλι Δευτερότριτα, είναι το:  «Ντε Σαντ. Στη Ζυστίν». Δεν πρόκειται για έργο που έχει γράψει ο γνωστός μας μαρκήσιος, αλλά συγγραφέας και σκηνοθέτης είναι ο Λιθουανός Τσέζαρις Γκραουζίνις, ο οποίος βασίστηκε στο έργο «La Nouvelle Justine». Η προκλητική και έκφυλη μαντάμ Ντελμόνζ συναντά πάλι, την αθώα Ζιστίν σε μια σκανδαλιστική μαύρη κωμωδία που σαρκάζει την ηθική και την  ιδεολογία του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού. Είναι μια ενδιαφέρουσα παράσταση, αλλά ομολογώ ότι, από ένα σημείο και μετά, με κούρασε. Να σημειώσω την εξαιρετική και τολμηρή ερμηνεία της Μάρως Παπαδοπούλου, σε ένα χειμαρρώδη λόγο, που απευθύνεται στην άφωνη Ζιστίν και τα ενδιαφέροντα σκηνικά και κουστούμια. Η παράσταση παρουσιάζεται για τρίτη χρονιά στο θέατρο Φούρνος, στη Νεάπολη Εξαρχείων.

 

Και μια και πιάσαμε τους μονολόγους που επαναλαμβάνονται, ας πούμε και για το «Caveman». Αυτή η παράσταση παίζεται με τρομερή επιτυχία στο Coronet για πέμπτη χρονιά, τρεις διάσπαρτες μέρες μέσα στην εβδομάδα. Πρόκειται για ένα γλυκύτατο (και καθόλου φαλλοκρατικό) παραλήρημα ενός άντρα έξω από την πόρτα του σπιτιού του, για τις αιώνιες διαφορές των δύο φύλων, που εδώ και 30.000 χρόνια κάνουν τη συνύπαρξή τους κάποιες φορές «ανυπόφορη», ωστόσο, πάντα αυτονόητη και μοναδική. Το έργο του Rob Becker το έχουν δει εκατομμύρια θεατές και στις πέντε ηπείρους. Εγώ το είχα παρακολουθήσει την πρώτη χρονιά που παίχτηκε, από τον πολύ γλυκό και εξαιρετικό ηθοποιό Γεράσιμο Γεννατά! Τα τελευταία χρόνια παίζεται αποκλειστικά από τον, επίσης εξαιρετικό, Βλαδίμηρο Κυριακίδη.  Γι αυτό, μη σπαταλάτε τα λεφτά σας σε σύμβουλους γάμου, o Caveman ξεπερνάει και τον καλύτερο ψυχαναλυτή: θα καταλάβετε γιατί άνδρες και γυναίκες δεν μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους, σε ένα one man show, με ανατροπές, εκπλήξεις και απογειωτικές εκρήξεις γέλιου, σε μία διαδραστική παράσταση για άντρες και γυναίκες, ερωτευμένους και διαζευγμένους, μα προπάντων ανθρώπους με χιούμορ!

 

Καλό Σαββατοκύριακο και ραντεβού την επόμενη βδομάδα με πολυπρόσωπες, αυτή τη φορά, παραστάσεις (για να μην παραπονιέστε)!!!

SOS ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΖΩΟΥΣ: XΑΡΙΖΟΝΤΑΙ 20 ΣΚΥΛΟΙ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΑ!

XΑΡΙΖΟΝΤΑΙ 20 ΣΚΥΛΟΙ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΑ ΜΠΟΞΕΡ, ΛΑΜΠΡΑΤΟΡ, ΚΟΛΕΥ,
ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΑ, ΠΟΥΝΤΛΣ, ΚΟΥΤΑΒΑΚΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΝ ΣΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ
ΑΡΑΔΙΠΠΟΥ.
ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

ΑΝ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΣΤΕ, ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ
ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΒΡΕΘΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΑ ΑΘΩΑ ΖΩΑΚΙΑ
210 99023462 

 

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ.....ΘΑ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕΙ Η AIG......ΔΗΛΑΔΗ ΟΙ ΗΠΑ....ΝΟΙΩΘΕΤΕ ΤΩΡΑ ΤΙ ΠΑΙΖΕΤΑΙ????

http://to-sisaki.blogspot.com/2011/10/aig.html

ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ CDS ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΧΟΥΝ "ΠΑΙΧΤΕΙ" ΣΤΗΝ AIG (ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ) Η ΟΠΟΙΑ ΠΕΡΑΣΕ ΣΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΛΟΓΩ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΛΙΜΑΝ ΜΠΡΑΔΕΡΣ.

ΑΡΑ ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΑΠΕΙΛΕΙ Η ΜΕΡΚΕΛ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΜΕΙΩΣΗ 50% ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΙΚΗ (ΚΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ) ΠΤΩΧΕΥΣΗ......ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ.

ΤΩΡΑ ΠΩΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕ Η ΑΝΚΕΛΑ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ ΓΙΑ ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ.......ΣΕ ΧΕΙΡΟΒΟΜΒΙΔΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΠΕΙΛΕΙ ΑΥΤΗ ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ......ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ Ο ΛΕΥΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΟΧΙ ΝΑ ΔΕΙ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΝΑ ΑΚΟΥΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ!!!!!!!!!!!

ΜΑΓΚΙΩΡΑ Η ΜΕΡΚΕΛ........ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΝΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΤΑ ΝΩΤΑ ΤΗΣ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΗΠΑ ΚΟΙΜΟΝΤΟΥΣΑΝ ΗΣΥΧΕΣ ΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ........ΚΑΙ ΟΣΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΞΕΦΟΡΤΩΘΕΙ Η ΝΤΟΙΤΣΕ ΜΠΑΝΚ......ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕ ΜΕΣΩ ΤΡΙΤΩΝ "XEΡΙΩN" ΣΤΗΝ AIG.

ΠΟΝΗΡΗ........Ο ΑΛΛΟΣ Ο ΣΑΡΚΟΖΙ......ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΟΡΘΙΟΣ.......

ΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΘΑ ΤΥΠΩΘΕΙ ΕΝΑΣ ΣΚΑΣΜΟΣ ΔΟΛΑΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ FED ΚΑΙ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΔΟΛΑΡΙΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΣΕ ΙΣΟΤΙΜΙΑ.....ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ ΠΟΤΕ.

......ΑΥΤΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΡΙΑ ΜΑΣ.

Ολυμπία Καράγιωργα, Ποιήτρια: "Κα Μέρκελ Είμαι Πολύ Θυμωμένη"

http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2011/10/blog-post_6367.html

«Κα Μέρκελ Είμαι Πολύ Θυμωμένη»

Είμαι Ελληνίδα Ποιήτρια. Ο Ποιητής, η Ποιήτρια, εκφράζει την ψυχή του λαού του, κι όπως δηλώνει ο  μεγάλος Ποιητής και Φιλόσοφος Γιώργος Σαραντάρης, «Ο Ποιητής είναι πάνω από τον πολιτικό».
                Η σκληρή σας αντιμετώπιση της πατρίδας μου της Ελλάδας τη στιγμή της μεγάλης ανάγκης, θυμίζει μια άλλη σκληρότητα. Τη σκληρότητα της Γερμανικής Κατοχής στον τόπο μου. Έναν εφιάλτη που πέρασε πια στο DNA του λαού μας και του λαού σας, ένα εφιάλτη που δεν κάνατε τίποτε να σβήσει, να μαλακώσει. 

                Κρεμασμένοι στα δέντρα στης πλατείες με τον κόσμο να περνάει πηγαίνοντας στις δουλειές του, συστηματική λιμοκτονία ενός ολόκληρου λαού με τους ανθρώπους να πέφτουν πεθαμένοι στους.....

......δρόμους με φουσκωμένες κοιλιές, παιδιά που πέθαιναν γερασμένα, με γένεια, από την ασιτία, οργανωμένα βασανιστήρια σε υπόγεια που και σήμερα μας ανατριχιάζουν όταν περνάμε.

 Όλα αυτά κι άλλα πολλά τυραννάν τον ύπνο μας.
                Μιλάτε για ΧΡΕΟΣ!
                Το δικό μας, της Ελλάδας
                Και το δικό σας κα Μέρκελ;
                Τα 70 δις ευρώ για τις καταστροφές πολέμου;
                Και πόσα για τις ανθρώπινες ζωές κα Μέρκελ; Από πείνα ή εκτελέσεις;
                Πόσο κοστίζει μιά ανθρώπινη ζωή κα Μέρκελ; Τίποτα;
                Πόσα ο τρόμος της ψυχής μας;
                Πόσα ο άλλος, ο μεγαλύτερος τρόμος; Η φοβερή συνειδητοποίηση του τι μπορεί να κάνει ο Άνθρωπος; Πού μπορεί να φτάσει; Όπως ας πούμε να σπάσει στη μπότα του το χέρι ενός πεινασμένου παιδιού που πάει να “κλέψει” ένα ψωμί από ένα περαστικό Γερμανικό φορτηγό. Ναι, έγινε! Στην Αθήνα στη Γερμανική Κατοχή – Σφραγίδα ανεξίτηλη στη μνήμη.
Μιλάτε για ΧΡΕΟΣ.
                -Ναι φταίμε,
Τρελλαθήκαμε με τα πολλά χρήματα που βρέθηκαν πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου μας, στα χέρια μας. Φταίμε.
                Να υπάρξει ΤΙΜΗΜΑ όχι ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ.

                Κα Μέρκελ

                Χάσατε μια χρυσή ευκαιρία με την κρίση που περνάει η Ελλάδα να δείξετε ότι αληθινά η Γερμανία μετάνιωσε για τον όλεθρο και το θάνατο που έφερε στην Ελλάδα με τον πόλεμο που εκείνη ξεκίνησε και με την Γερμανική Κατοχή που ακολούθησε

                «Λυπόμαστε. Δεν έπρεπε.»

Έτσι έλεγε η Γερμανία, όλοι οι Γερμανοί, μετά τον πόλεμο, νικημένοι πια.
Όμως πότε το απέδειξε;
Τώρα ήταν η ευκαιρία.

Αν μου πείτε «Ο Ελληνικός λαός πάει ξόφλησε» κάνετε λάθος! Εκτός αν τα κριτήρια σας είναι μόνο μία λέξη:

ΧΡΗΜΑ

Ναι σίγουρα. Εκεί δεν τα πάμε καλά.
                Όμως σε έναν άλλο χώρο, υπαρκτό όσο και το χρήμα, πιο υπαρκτό! πιστεύω, το χρήμα είναι μέσο δεν είναι σκοπός. Σκοπός είναι αυτός ο άλλος χώρος

Ο ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ !

                Ένας λόγος που τα κάναμε μούσκεμα με το Χρήμα είναι ότι η Δύση με αυτό που θεωρεί Πρόοδο μας έσπρωξε να βάλουμε στην θέση της ψυχής το χρήμα.

Ο κύριος λόγος πιστεύω.

                Και στο χώρο αυτό, στο ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, τα πάμε πρίμα κα Μέρκελ. Γιατί η ψυχή μας που παυλάζει με μια μνήμη αίματος 5000 χρόνων ξεσπάει σε πλούσια, αυθόρμητη δημιουργία: θέατρο – ζωγραφική – ταινίες – ποίηση – μυθιστόρημα – διαλέξεις – βιβλία ιστορικά – μουσική – μουσεία – μεταφράσεις – ζωντανεμένη παράδοση – έξοχες εκδόσεις! Σελίδες ολόκληρες η πολιτιστική κίνηση καθημερινά.
                Μιλάτε για ΧΡΕΟΣ!
                Το δικό μας. Και το δικό σας;
                Και τα δικά σας; Γιατί είναι πιο πολλά από ένα. Και είναι πολλά και βαριά.
                Θυμηθείτε τα.

-Το Δάνειο σε μορφή χρυσού που πήρατε από την εγκάθετη κατοχική κυβέρνηση, αυτήν που εσείς τοποθετήσατε. 

-Τα αρχαία που  κλέψατε και κοσμούν τώρα τα μουσεία σας.

-Της λέξεις τις σοφές τις ελληνικές που χρησιμοποιείτε και που ούτε ξέρετε τι σημαίνουν, από τι αποτελούνται σε Επιστήμη, Τέχνη, Καθημερινή ζωή.

  Τι θα λέγατε αντί : - Europe, - Theater, - Tragodie, - Drama,- Philosophie, - Music, - Museum, - Mathimatic, - Democratie, - Symbol, - Symphonic Orchestra, - Symptom, - Idee, - Historie, - Melodie, - Hysterie, - System, - Character, κι άλλες πολλές σε κάθε γράμμα του Γερμανο-Ελληνικού Λεξικού.

                Και μια καταστροφή που φέρατε, πολύ λίγο γνωστή ακόμα και σε εμάς τους ίδιους. Γνωστή στους λίγους, στους εκλεκτούς, σε αυτούς που ψάχνουν.
                Μιλάει η σπουδαία Ελληνίδα Λίτσα Παπαντωνίου:
                «Η Ελλάδα έβγαινε από τον εφιάλτη της Μικρασιατικής Καταστροφής (1930-1940).                Σίγουρα ετοιμαζόταν μια πνευματική (και κοινωνική) άνθηση που ο πόλεμος του 40 έσπασε στην
                αρχή της. Μια λαμπάδα με φως ελληνικό που δεν πρόφτασε να μας φωτίσει*.»

                Η Ελλάδα στον πόλεμο του 40 και στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής έχασε πολλά από τα πιο ωραία, πιο σπουδαία παιδιά της.
                Ανάμεσα τους και ο Φιλόσοφος Ποιητής Γιώργος Σαραντάρης που μιλάει στο ξεκίνημα του άρθρου.
                Αυτά Κα Μέρκελ
                Δεν ξεχάσαμε όπως βλέπετε η ίδια.

                Δεν βοηθήσατε να ξεχάσουμε                                                                                                                       
 
Ολυμπία Καράγιωργα,            Ποιήτρια

Ολυμπία Καράγιωργα Ποιήτρια

Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών "Στην ποίηση 2010"
Λέρος 2010

Διεύθυνση: Αγία Μαρίνα Λέρος 85400
Τηλ: 2247025329

Οκτώ λόγοι για να φύγετε για το χωριό σας...

http://www.oodegr.com/oode/koinwnia/oikonomika/fygi_xwrio_1.htm

Θανάσης Μαυρίδης

Πηγή: www.capital.gr

Αναδημοσίευση από:

Υπάρχουν οκτώ λόγοι για να φύγει κανείς από την Αθήνα ή τις άλλες μεγάλες πόλεις και να επιστρέψει στο χωριό του. Αν και εφόσον έχει ρίζες σε ένα χωριό. Ένα κεραμίδι για να μην βρέχεται κι ένα χωράφι για να μην πεινάει. Αν δεν έχει ρίζες, δεν πρέπει πάλι να απελπίζεται. Αν εγκαταλείψουν την Αθήνα οι «άλλοι», ίσως μείνει λίγη γη για πατάτες και κρεμμύδια...

Πρώτος λόγος: Οι άνθρωποι βιώνουν την κρίση με μεγαλύτερη ένταση στις πόλεις και αυτό προκαλεί έντονο στρες με σοβαρό κίνδυνο για την υγεία τους.

Δεύτερος λόγος: Όσοι είναι άνεργοι και μεγάλης ηλικίας έχουν αντικειμενικό πρόβλημα να βρουν άμεσα εργασία στην πόλη, ακόμη κι αν ξεπεράσουμε ως χώρα την κρίση σε σχετικά σύντομο χρόνο. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα χρειαστούμε αρκετά χρόνια για να καταφέρουμε να αντιστρέψουμε την κατάσταση στον εργασιακό τομέα.

Τρίτος λόγος: Στην Ελλάδα της ΟΝΕ καταφέραμε να μην παράγουμε ούτε σκόρδα και να αναγκαζόμαστε να τα εισάγουμε από όλα τα μέρη του κόσμου. Με την γεωργική παραγωγή να είναι στο ναδίρ, πιθανότατα να βρει κανείς ουσιαστικές ευκαιρίες...

Τέταρτος λόγος: Η επιδείνωση της κρίσης αυξάνει την εγκληματικότητα στις πόλεις.

Πέμπτος λόγος: Στο χωριό μπορείς και να κλείσεις την τηλεόραση την ώρα του βραδινού δελτίου ειδήσεων. Μπορείς να βρεις πιο εύκολα ασχολίες για να αντικαταστήσεις τον «χαμένο χρόνο».

Έκτος λόγος: Αν τα πράγματα ξεφύγουν με μία ενδεχόμενη ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, τότε θα πρέπει να είστε ήδη στο χωριό για να προετοιμάσετε τον δρόμο για τους υπόλοιπους φίλους και συγγενείς που θα έχουν μείνει πίσω...

Έβδομος λόγος: Θα είστε ένα βήμα πιο κοντά στην ανταλλακτική Οικονομία, στην περίπτωση εκείνη που οι ευρωπαϊκές τράπεζες δεν αντέξουν στην επίθεση που δέχονται.

Όγδοος λόγος: Για να βρεθούμε εμείς και τα παιδιά μας πλησιέστερα στη φύση και σ΄ έναν πιο ανθρώπινο τρόπο ζωής.

Εμείς βρήκαμε οκτώ λόγους. Εσείς μπορείτε να βρείτε άλλους τόσους. Και μην πιστέψει κανείς ότι έχουμε κάποια δήθεν χιουμοριστική διάθεση. Η κρισιμότητα των στιγμών είναι τέτοια που δεν υπάρχουν περιθώρια για αστειάκια...

Προφητείες για τους εσχάτους καιρούς Από τον βίο του αγίου Ανδρέα του δια Χριστόν Σαλού (Τέλη 9ου αρχές 10ου αι. μ.Χ.)

http://www.oodegr.com/oode/profities/andr_salos/esxata1.htm
Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας

Πηγή: βίος του οσίου Ανδρέου του δια Χριστόν σαλού, εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου

Οι άγιοι του Κυρίου είναι οδοδείκτες της πορείας ενός εκάστου ημών, αλλά και του κόσμου μας. Γιατί όπως είπε ο Χριστός, "όλα τα φανέρωσα στους φίλους μου" (Ιωάννης 15/ιε΄15). Καθώς λοιπόν διαβάζουμε την προφητεία αυτή, παρμένη από την εξαίρετη έκδοση της Ι. Μ. Παρακλήτου, και για να αποφύγουμε τον κίνδυνο παρερμηνείας, ας θυμόμαστε τα εξής: 1. Για μια εντελώς ορθή κατανόηση της προφητείας, χρειάζεται το πρωτότυπο κείμενο, και όχι η μετάφραση που δημοσιεύουμε εμείς εδώ. 2. Από τη ρήση αυτών που είπε ο άγιος, μέχρι την κατανόηση, την ενθύμιση και την καταγραφή τους από τον μαθητή του, υπάρχει κάποια απόσταση, που καλό είναι να την θυμόμαστε. Ειδικά σε μια τόσο περίπλοκη προφητεία, που δύσκολα συγκρατεί κανείς μέχρι να την καταγράψει. 3. Να θυμόμαστε ότι ορισμένα πράγματα έχουν γραφεί με βάση την ορολογία της εποχής εκείνης που γράφτηκαν, και πρέπει σε κάθε περίπτωση να διακρίνουμε την περιγραφή από την ερμηνεία μιας προφητείας. Και κάποια άλλα γράφθηκαν μόνο για την περιοχή της Κωνσταντινούπολης, ενώ άλλα είναι γραμμένα σε προφητική γλώσσα που παραπέμπει σε ανάλογες προφητείες της Αγίας Γραφής, χωρίς τη γνώση των οποίων, δεν μπορεί να γίνει αποσυμβολισμός.

Αρχές των ωδίνων

Ο Επιφάνιος συναντήθηκε κάποτε με τον όσιο και τον πήρε σπίτι του, με σκοπό να ξεκουρασθεί για μια τουλάχιστον εβδομάδα απ’ τους πολλούς κόπους. Κάθησαν κάπου μόνοι τους και ο νέος άρχισε να τον ερωτά:

-   Πως θα γίνει το τέλος του κόσμου; Τι είναι «αι αρχαί των ωδίνων» και πότε θα γίνουν; Από που θα καταλάβουν οι άνθρωποι ότι πλησιάζει η συντέλεια, και ποια θα είναι τα σημάδια που θα τη φανερώνουν; Ποιο τέλος θα έχει η Πόλις μας (Κωνσταντινούπολη), αυτή η νέα Ιερουσαλήμ; Τι θα γίνουν οι σεβάσμιοι ναοί; Τι θα γίνουν οι θείοι σταυροί, οι άγιες εικόνες και τα ιερά βιβλία; Που θα ασφαλισθούν τα λείψανα των αγίων; Εξήγησέ μου, σε παρακαλώ! Ξέρω ότι για σένα και τους αγίους, που είναι όμοιοι μ’ εσένα, είπε ο Θεός: «Υμίν δέδοται γνώναι τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών». Πόσο μάλιστα τα μυστήρια του κόσμου!

-   Η Πόλης αυτή, αποκρίθηκε ο μακάριος, που κατέχει τα πρωτεία ανάμεσα σε πολλές άλλες πόλεις και έθνη, θα μείνει απόρθητη και ελεύθερη. Τη φυλάει η Θεοτόκος «εν τη σκέπη των πτερύγων της», και με τις πρεσβείες της θα παραμείνει άτρωτη. Πολλά έθνη θα πολιορκήσουν τα τείχη της, αλλά η δύναμίς τους θα συντριβή, και θ’ αναχωρήσουν ντροπιασμένα. Απ’ αυτή θα πλουτίσουν πολλοί και θα απολαύσουν τα αγαθά της.

Ωστόσο  κάποια προφητεία λέει ότι θα την αλώσουν οι Αγαρηνοί και θα σφάξουν με το μαχαίρι τους πλήθους λαού. Εγώ όμως πιστεύω ότι θα εισορμήσει και το ξανθό γένος, του οποίου η ονομασία αρχίζει από το δέκατο έβδομο γράμμα της αλφαβήτου (Ρ). Θα μπει λοιπόν και θα κατακόψει, και θα στρώσει τους αμαρτωλούς στο έδαφος. Αλλοίμονό του όμως από τα δύο ομογενή έθνη. Τα όπλα τους θα είναι γρήγορα σαν τον άνεμο, και καταστροφικά σαν κοφτερό δρεπάνι, που κόβει το θέρος τα γεννήματα. Τα όπλα αυτά δεν θα αναχαιτίζονται, αλλ’ όμως μετά θα διαλύονται.

Ο ευσεβής βασιλιάς

- Τώρα, παιδί μου, Πως να σου διηγηθώ χωρίς δάκρια για την αρχή των ωδίνων και τη συντέλεια; Κατά τις έσχατες ημέρες θα αναδείξει ο Θεός βασιλιά κάποιο φτωχό[*]. Ο βασιλιάς αυτός θα πολιτευθεί με δικαιοσύνη, θα σταματήσει όλους τους πολέμους και θα πλουτίσει τους φτωχούς. Θα βασιλεύσει η ευτυχία όπως στην εποχή του Νώε. Οι άνθρωποι θα πλουτίσουν πολύ, θα ζουν γαλήνια και ειρηνικά, θα τρώνε, θα πίνουν, θα έρχονται σε γάμο, θα κινούνται με πολλή άνεση και θα απολαμβάνουν αμέριμνοι τα αγαθά της γης, επειδή δεν θα γίνονται πόλεμοι, θα μετατρέψουν τα σπαθιά τους σε δρεπάνια, τα βέλη σε πασσάλους, και τα δόρατα σε γεωργικά εργαλεία για να καλλιεργούν τη γη.

Αργότερα ο βασιλιάς θα στραφεί ανατολικά και θα ταπεινώσει τους Αγαρηνούς, γιατί ο Θεός είναι οργισμένος μαζί τους για τη βλάσφημη θρησκεία τους και για τη σοδομίτικη αμαρτία που κάνουν, πολλοί βέβαια απ’ αυτούς θα βαπτισθούν, θα ευαρεστήσουν στον βασιλιά και θα τιμηθούν, οι υπόλοιποι όμως θα εξοντωθούν, θα καούν ή θα θανατωθούν σκληρά.

Εκείνη την εποχή το Ιλλυρικό θα επανέλθει στο βασίλειο των Ρωμαίων, ενώ η Αίγυπτος θα συνθηκολογήσει. Ο βασιλιάς αυτός θ’ απλώσει το δεξί του χέρι στα γύρω έθνη, θα ημερώσει τα ξανθά γένη και θα κατατροπώσει τους εχθρούς του. Η βασιλεία του θα διαρκέσει τριανταδύο χρόνια. Για δώδεκα χρόνια δεν θα εισπράττει φόρους και δασμούς, θα ξαναχτίσει γκρεμισμένα θυσιαστήρια και θα ανοικοδομήσει ιερούς ναούς. Στις ημέρες του δεν θα γίνονται δίκες, αλλά ούτε θα υπάρχει άδικος και αδικημένος, τον βασιλιά αυτόν θα τον φοβηθεί όλη η γη, θα αναγκάσει τους ανθρώπους με τον φόβο να σωφρονισθούν, και θα εξοντώσει τους άρχοντες που παρανομούν.

Εκείνον τον καιρό ο Θεός θα φανερώσει στον βασιλιά όλο το χρυσάφι, όπου και αν βρίσκεται κρυμμένο. Κι αυτός θα το σκορπίσει «με το φτυάρι» σ’ όλη τη χώρα του. Από τον πολύ πλούτο οι άρχοντες θα ζουν σαν βασιλιάδες και οι φτωχοί σας άρχοντες. Ο βασιλιάς αυτός θα κάνη μεγάλα κατορθώματα. Θα ξεκινήσει με πολύ ζήλο για να διώξει τους Ιουδαίους. Κανείς Ισραηλίτης δεν θα απομείνει μέσα σ’ αυτή την Πόλη. Δεν θα ακούγονται γλέντια με λύρες, κιθάρες και άσεμνα τραγούδια. Δεν θα γίνεται τίποτα αισχρό, γιατί θα μισήσει και θα εξολοθρεύσει «εκ πόλεως Κυρίου πάντας τους εργαζομένους την ανομίαν» (Ψαλμ. Ρ΄ 8).

Θα επικρατήσει τότε μεγάλη χαρά και αγαλίασις. Η γη και η θάλασσα θα δίνουν πλούσια τα αγαθά τους. Η ζωή θα κυλά γαλήνια και ειρηνικά, και οι άνθρωποι θα ευφραίνονται όπως τον καιρό του Νώε, μέχρις ότου ήρθε ο κατακλυσμός.

Ο χιλίαρχος Αράν

- Μετά την βασιλεία αυτή θ’ αρχίσουν οι συμφορές. Θα έρθει σ’ αυτήν την Πόλη ο υιος της απώλειας, ο χιλίαρχος Αράν και θα βασιλεύσει τρία χρόνια και έξι μήνες. Θα αναγκάσει μάλιστα τους ανθρώπους να κάνουν τέτοια παρανομία, που όμοιά της ούτε έγινε ποτέ, αφότου δημιουργήθηκε ο κόσμος, ούτε θα ξαναγίνει. Θα διατάξει δηλαδή και θα νομοθετήσει, ώστε να συνέρχονται, θέλοντας και μη, πατέρας με κόρη, γιος με μητέρα, αδελφός με αδελφή. Κι όποιος θα αντιστέκεται ή θα αντιμιλά, θα θανατώνεται. Εκείνος όμως που θα πεθάνει μ’ αυτόν τον τρόπο, θα καταταγεί την ημέρα της κρίσεως μαζί με τον Ιωάννη τον Πρόδρομο.

Ο βασιλιάς αυτός θα διατάξει να συζευχθούν οι μοναχοί με τις μοναχές, καθώς επίσης και οι ιερείς. Έτσι η παρανομία της μίξεως θα γίνει χειρότερη από του φόνου. Ο ίδιος θα πορνεύσει με την μητέρα του και την κόρη του. Αφού λοιπόν θα γίνει νόμος η ακολασία, όλοι οι άσωτοι θα κάνουν όργια με τις αδελφές τους. Η δυσωδία της αιμομιξίας θ’ ανέβει στον ουρανό, και ο Κύριος θα οργισθεί υπερβολικά με ολόκληρη την οικουμένη. Θα δώσει τότε διαταγή και θ’ αρχίσουν να πέφτουν οι αστραπές και οι βροντές με ασυγκράτητο θυμό σ’ όλη τη γη. Πολλές πόλεις θα καούν. Οι άνθρωποι θα παραλύσουν από τον φοβερό κρότο των βροντών και θα πεθάνουν με κακό θάνατο, ενώ άλλοι θα καούν από τις αστραπές.

Αλλοίμονο τότε στη γη, γιατί πλησιάζει η φοβερή απειλή και η οργή του Παντοκράτορος! Θα γίνει λιμός, και οι άνθρωποι θα πεθαίνουν σωρηδόν από την πείνα. Θα επακολουθήσει δυνατός σεισμός και θα πέσει κάθε οικοδόμημα. Πολλοί εργάτες της ανομίας θα βρουν κακό τέλος χωμένοι μέσα στα ερείπια.

Ο ήλιος θα γίνει μαύρος και σκοτεινός, ενώ η σελήνη σαν αίμα, εξ αιτίας των ανθρώπων που εξομοιώθηκαν με τους χοίρους. Τ’ αστέρια θα πέσουν στη γη. Κάθε βουνό και νησί θα μετακινηθεί από την βία του σεισμού και της απειλής. Οι ιερείς του Θεού, μαζί με όσους εναρέτους και εγκρατείς θα έχουν απομείνει, θα καταφύγουν στα βουνά και στα σπήλαια.

Τότε λοιπόν θα παταχθεί ο άνομος βασιλιάς και θα εξορισθεί στο σκότος το εξώτερο. Όσοι θα κατοικούν στην πρεσβυτέρα Ρώμη, στην Αρσενόη, στη Στρόβυλο, στην Αρμενόπετρα ή στην Καρυόπολη θα είναι μακάριοι. Σ’ αυτές τις πόλεις οι άνθρωποι θα ζήσουν ειρηνικά. Στις άλλες όμως θα γίνουν πόλεμοι και ταραχές, καθώς είναι γραμμένο: «Μελλήσεται ακούειν πολέμους και ακοάς πολέμων» (πρβλ. Μαρκ. Ιγ΄ 7) και τα ακόλουθα.

Ο ειδωλολάτρης βασιλιάς

- Έπειτα στην Πόλη αυτή θ’ ανέβει άλλος βασιλιάς. Θα είναι βλοσυρός και μαύρος, αρνητής του Θεού και των αγίων. Θα μελετήσει βιβλία των Ελλήνων, θα ασπασθεί τη θρησκεία τους, και θα πολεμήσει τους αγίους και την Εκκλησία του Χριστού. Αφού περάσουν οι πρώτες ημέρες της βασιλείας του, θα κάψει όλα τα ιερά σκεύη και θα ονομάσει «φούρκα» τον Σταυρό. Θα διαλύσει επίσης το ιερατείο και θα σφάξει τον μισό πληθυσμό στους δημοσίους δρόμους.

Εκείνες τις ημέρες θα στραφούν οι γονείς εναντίον των παιδιών, τα παιδιά εναντίον των γονέων και θα θανατωθούν μεταξύ τους. Ο αδελφός θα παραδώσει σε θάνατο τον αδελφό, και ο φίλος τον φίλο. Πολλοί, που θα ομολογήσουν ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Θεός και «βασιλεύς των απάντων», θα λάβουν το στεφάνι του μαρτυρίου.

Ο βασιλιάς αυτός θα μεταφέρει τους κατοίκους από τα νησιά στην περιοχή της Θράκης, της Μακεδονίας και του Στρυμόνος, οπότε τα νησιά θα ερημώσουν. Στον ουρανό θα γίνουν κτύποι φοβεροί, στην γη μεγάλοι σεισμοί και κατεδαφίσεις πόλεων. Τα έθνη και τα βασίλεια θα ξεσηκωθούν το ένα εναντίον του άλλου. Θα γίνει μεγάλος χαλασμός επάνω στην γη, και οι άνθρωποι θα πέσουν σε θλίψη και στεναχώρια.

Την ίδια εποχή θα φανεί φωτιά στον ουρανό σαν από πυρωμένα κάρβουνα, που θα επισκιάσει απειλητικά με την ταχύτητα της αστραπής ολόκληρη τη γη. Τέτοια σύγχυσις θα επικρατήσει στον αέρα, ώστε το ένα πτηνό θα πέφτει πάνω στο άλλο. Η γη θα γεμίσει φίδια που θα δαγκώνουν τους αμετανόητους αμαρτωλούς. Και όλα αυτά θα είναι η αρχή των «ωδίνων».

Ο τελευταίος βασιλιάς των Ρωμαίων

- Όταν πεθάνει ο ασεβής βασιλιάς θα έρθει κάποιος απ’ την Αιθιοπία, από το πρώτο «κέρας», και θα βασιλεύσει, καθώς λένε, δώδεκα χρόνια. Η βασιλεία του θα είναι ειρηνική. Θα ανοικοδομήσει τους ιερούς ναούς που κατεδάφισαν οι προκάτοχοί του και θα επαναφέρει τους ανθρώπους στα νησιά τους. Για την καλοσύνη του θα τον αγαπήσει ο Θεός και όλος ο λαός. Όσο θα βασιλεύει, θα επικρατεί χαρά και αγαλίασσις σε όλο τον κόσμο.

Μετά απ’ αυτόν θα βασιλεύσει κάποιος από την Αραβία για ένα χρόνο. Στις ημέρες του, με ένα νεύμα του Παντοκράτορος, θα ενωθούν τα άγια τμήματα του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού και θα δοθεί ακέραιος στον βασιλιά. Εκείνος θα τον πάρει και θα πορευθεί στην Ιερουσαλήμ. Όταν φθάσει στον τόπο του Κρανίου, θα αποθέσει με τα ίδια του τα χέρια το βασιλικό του στέμμα στην κορυφή του Σταυρού, θα τον υψώσει και θα πει: «Κύριε Ιησού Χριστέ, συμπληρώθηκαν τα χρόνια που είχες προκαθορίσει για την βασιλεία των Ρωμαίων. Δέξου το αοίδιμο και θαυμαστό δώρο Σου, και μαζί μ’ αυτό και το πνεύμα μου».

Αμέσως λοιπόν θα κατεβεί από τον ουρανό άγγελος Κυρίου και θα πάρει τον τίμιο Σταυρό με το διάδημα, καθώς και την ψυχή του βασιλιά. Έτσι θα λήξη η βασιλεία των Ρωμαίων, γιατί το στήριγμά της υπήρξε ανέκαθεν για τους χριστιανούς ο τίμιος Σταυρός. Μακάριοι τότε όσοι θα φύγουν από την Πόλη εκείνη, και θα καταφύγουν στις ερημιές και τα σπήλαια.

Η συμβασιλεία

- Κατόπιν θα εμφανισθούν στην Πόλη μας τρεις νέοι, μωροί, αναιδείς και διεφθαρμένοι. Αυτοί θα βασιλεύσουν με διαβολική όμως ενέργεια θ’ αρχίσουν μεταξύ τους φοβερό πόλεμο. Θα ξεκινήσει ο πρώτος, θα μπει στη Θεσσαλονίκη και θα πει: «Πόλης των Θεσσαλονικέων! Εσύ θα νικήσεις τους εχθρούς σου, γιατί είσαι καύχημα των αγίων, και σε αγίασε ο Κύριος».

Θα επιστρατεύσει στους πολίτες από επτά ετών και άνω. Θα επιστρατεύσει ακόμη τους ιερείς και μοναχούς, θα κατασκευάσει πολεμικά άρματα, θα ετοιμάσει μεγάλο στόλο και θα πορευθεί στη Ρώμη. Μπροστά στις πύλες της θα σταθεί και θα φωνάξει: «Χαίρε Ρώμη τρίρρωμη και τιμημένη! Φορείς σπαθί κοφτερό και βέλη ακονισμένα. Κράτησε σταθερά την πίστη σου και μην την αλλάξεις μέχρι τη συντέλεια και οι κάτοικοι σου θα είναι μακάριοι». Έπειτα θα επιστρατεύσει τα ξανθά γένει, και θα περιμένει τους άλλους δύο βασιλείς.

Ο δεύτερος θα επιστρατεύσει τη Μεσοποταμία και τα νησιά των Κυκλάδων (κατ’ άλλη γραφή: τις κοιλάδες των νήσων). Θα επιστρατεύσει ακόμη και τους ιερείς και μοναχούς, αναμμένος από φοβερό μίσος εναντίον των άλλων δύο. Θα ξεκινήσει τότε και θα έρθει στον «ομφαλό» της γης. Λένε μερικοί ότι ο «ομφαλός» της οικουμένης είναι η Αλεξάνδρεια. Εκεί θα περιμένει τους άλλους δύο, με τους οποίους θα πολεμήσει.

Ο τρίτος θα ξεκινήσει κι αυτός από την Πόλη και θα στρατολογήσει την Καρία, Φρυγία, Ασία, Αρμενία, Γαλατία και Αραβία. Όταν φθάσει στο Σύλαιο, θα πει: «Αν και ονομάστηκες Σύλαιο, δεν θα λεηλατηθείς ούτε θα κυριευθείς από κανένα εχθρό σου». Ύστερα θα συμμαχήσει μ’ ένα λαό ανεξάρτητο, που δεν θα έχει δηλαδή υποταγεί ούτε σ’ αυτόν ούτε στους άλλους δύο βασιλείς.

Τέλος θα συγκεντρωθούν και θα παραταχθούν και οι τρεις αντιμέτωποι, ο ένας απέναντι στον άλλον. Θα επακολουθήσει σύγκρουσις μεγάλη και φοβερή και θα κομματιαστούν όπως τα πρόβατα στο κρεοπωλείο. Οι τρεις βασιλείς θα σκοτωθούν, καθώς και όλο το στράτευμα. Το αίμα των Ρωμαίων θα κυλήσει σαν νερό ύστερα από ραγδαία βροχή. Κανείς  δεν θα σωθεί. Το νερό της θαλάσσης θα ανακατευθεί με το αίμα με μήκος δώδεκα σταδίων. Οι γυναίκες θα μείνουν χήρες. Επτά γυναίκες θα ζητούν έναν άνδρα και δεν θα τον βρίσκουν, μέχρις ότου ακούσουν και έρθουν άλλοι από τα ξένα. Όσο για τους ανήλικους που θα απομείνουν, όταν ανδρωθούν, θα γίνουν από την πολλή ασωτία αναίσθητοι σαν τα γουρούνια.

Μακάριοι τότε και τρισμακάριοι όσοι θα αγωνίζονται για τον Κύριο στα όρη και στα σπήλαια, γιατί δεν θα βλέπουν το κακό που θα γίνεται στον κόσμο. Αυτοί θα περιμένουν την αναμέτρηση με τον αντίχριστο. Αυτοί είναι τα άκακα πρόβατα, που θα θυσιασθούν για τον Χριστό από τον πονηρό δαίμονα, τον αντίχριστο.

Η βδελυρή βασίλισσα

- Εκείνη την εποχή, επειδή δεν θα υπάρχει άξιος άνδρας, αλλά θα είναι όλοι αποχαυνωμένοι, θα έρθει από τον Πόντο μία πονηρή και αισχρή γυναίκα και θα βασιλεύσει στη βασιλίδα των πόλεων. Αυτή θα είναι βακχεύτρια, μάγισσα και άσωτη· μ’ ένα λόγο, θυγατέρα του διαβόλου.

Στις ημέρες της ο ένας θα επιβουλεύεται τον άλλον και θα γίνονται σφαγές στους δρόμους και στα σπίτια της πόλεως. Ο ισχυρότερος θα σκοτώνει τον άλλον. Ο γιος τον πατέρα, ο πατέρας τον γιο, η μητέρα την κόρη και η κόρη την μητέρα, ο αδελφός τον αδελφό και ο φίλος τον φίλο. Μεταξύ των ανθρώπων θα επικρατεί πολλή κακία και μίσος. Μέσα στις εκκλησίες θα γίνονται ασέλγειες, μοιχείες, ασωτίες, αιμομιξίες, χοροί και σατανικά τραγούδια, χλευασμοί και παιγνίδια, που ούτε είδε ούτε άκουσε άνθρωπος.

Εκείνη η ακάθαρτη βασίλισσα θα ονομάσει τον εαυτό της θεά και θα πολεμήσει τον Θεό. Θα μολύνει μάλιστα με ακαθαρσίες τα άγια θυσιαστήρια. Θα πλύνει το σώμα της και με το απόπλυμα αυτό της αισχύνης θα μολύνει όλον τον λαό. Θα αποστρέψει το πρόσωπό της από τον Θεό. Θ’ αρπάξει τα τίμια σκεύη από τους ναούς, τους τίμιους σταυρούς και τις σεβάσμιες εικόνες, τα «Ευαγγέλια», τους «Αποστόλους» και κάθε ιερό βιβλίο. Κι αφού τα συγκεντρώσει σε μεγάλο σωρό, θα βάλει φωτιά και θα τα κάψει. Όσο για τις εκκλησίες, θα τις γκρεμίσει μέχρι το έδαφος. Θα ψάξει ακόμη να βρει λείψανα αγίων για να τα κάψει, αλλά δεν θα βρει, γιατί ο Θεός με αόρατη δύναμη θα τα μεταφέρει αλλού. Τότε η αθλία θα συντρίψει την αγία Τράπεζα της μεγάλης εκκλησίας της του Θεού Σοφίας, και θα καταστρέψει μέσα σε αυτή το κάθε τι. Ύστερα θα στραφεί προς την ανατολή και θα πει με αυθάδεια στον Ύψιστο: «Ε, συ που σε ονομάζουν Θεό, μήπως δίστασα να εξαλείψω το πρόσωπό σου από την γη; Κοίταξε πόσα σου έκανα, κι εσύ δεν μπόρεσες να μου πειράξεις ούτε μία τρίχα. Περίμενε λίγο και θα σχίσω τον ουρανό και θα έρθω να αναμετρηθώ μαζί σου, και τότε θα δω ποιος Θεός είναι δυνατότερος και ισχυρότερος».

Αυτά θα πει η γάγγραινα και θα πράξει ακόμη χειρότερα, φτύνοντας προς τον ουρανό και πετώντας πέτρες. Τα αισχρότερα όμως έργα της δεν θα τα αναφέρω.

Τότε ο παντοκράτωρ Κύριος θα στρέψει με θυμό το τόξο Του προς τη μεγάλη αυτή Πόλη και θ’ απλώσει το χέρι Του με τρομερή δύναμη επάνω της. Θα την αδράξει γερά, θα κόψει με το δρεπάνι της δυνάμεώς Του το έδαφος, πάνω στο οποίο στηρίζεται, και θα διατάξει τα κύματα της θαλάσσης να την καταπιούν. Εκείνα θα υπακούσουν και θα ορμήσουν κι από τα δύο μέρη με καταπληκτική ταχύτητα και μεγάλη βοή. Τότε ο Κύριος θα ξεκολλήσει τη βάση της πόλεως από τη γη, και θα τη σηκώσει ψηλά στριφογυρίζοντάς την σαν μύλο, ενώ οι κάτοικοι με φρίκη πολλή θα κράζουν «αλλοίμονο». Έπειτα θα την ρήξη πάνω σ’ αυτά τα κύματα, που θα την κατακλύσουν ορμητικά, θα την σκεπάσουν και θα την παρασύρουν στο φοβερό και αχανές πέλαγος.

Αυτό θα είναι, παιδί μου Επιφάνιε, το τέλος της πόλεώς μας. Και όσα σου είπα ότι θα συμβούν, είναι τα δεινά εκείνα που ονόμασε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός «αρχή ωδίνων». Μετά την καταστροφή της πόλεως αυτής θ’ ακολουθήσουν τα γεγονότα της συντελείας.

Η συντέλεια του κόσμου

Επανασύστασις του Ισραηλιτικού κράτους

- Μετά την συμπλήρωση της βασιλείας των εθνών, λένε μερικοί ότι ο Θεός θα επανασυστήσει το ισραηλιτικό κράτος, για να βασιλεύσει στη γη μέχρι το τέλος του κόσμου. Επικαλούνται μάλιστα ως μαρτυρία το ακόλουθο χωρίο του Ησαΐου: «Και έσται εν ταις εσχάτες ημέραις, αρεί Κύριος ο Θεός σημείον εν τη συμπληρώσει των εθνών επί πάντα τα πρόβατα Ιούδα, τα διεσκορπισμένα εν τοις έθνεσι και συνάξει τους απωσμένους Ισραήλ εν τη αγία πόλει Ιερουσαλήμ. Και έσται τω Ισραήλ ως τη ημέρα η εξήλθεν εκ γης Αιγύπτου» (πρβλ. ια΄ 12,16). Επικαλούνται επίσης και τον απόστολο Παύλο που λέει: «Όταν το πλήρωμα των εθνών ήξη, τότε πας Ισραήλ σωθήσεται» (πρβλ. Ρωμ. ια΄ 25,26).

Έτσι μ’ ένα στόμα υποστηρίζουν αυτά, ενώ ο μάρτυς Ιππόλυτος προσθέτει πως κατά τον ερχομό του αντιχρίστου θα πλανηθούν πρώτοι οι Ιουδαίοι. Αυτό το έχει άλλωστε βεβαιώσει εκ των προτέρων και ο Χριστός, λέγοντάς τους: «Εγώ ελήλυθα εν τω ονόματι του πατρός μου, και ου λαμβάνετέ με· εάν άλλος έλθη εν τω ονόματι τω ιδίω εκείνον λήψεσθε» (Ιωαν. ε΄ 43).

Είναι πολύ φανερό ότι θα συγκεντρώσει πάλι ο Θεός τους ισραηλίτες στην Ιερουσαλήμ και θα τους ξαναδώσει όσα είχαν και πρώτα. Και τούτο, για να ανατρέψει τη μέχρι τότε πρόφασή τους ότι η απώλειά τους οφείλεται στον διασκορπισμό. Θα μπορούσαν δηλαδή κατά την ημέρα της κρίσεως ν’ απολογηθούν ως εξής στον Χριστό: «Αν μας συγκέντρωνες στην Ιερουσαλήμ και μας ξαναέδινες όσα είχαμε, τότε θα πιστεύαμε σ’ εσένα, αφού δεν θα υπήρχε πια λόγος να φθονούμε τα έθνη, που προτιμήθηκαν τόσο εις βάρος μας».

Έτσι, λοιπόν, θα συναχθούν όλοι μαζί και θ’ ανακτήσουν ό,τι στερήθηκαν, αλλά θα παραμείνουν στην ίδια απιστία. Και τότε πως θα σωθούν, όταν μάλιστα την ίδια εποχή θα έρθει ανάμεσά τους ο αντίχριστος και θα πιστέψουν όλοι τους σ’ αυτόν, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου;  Ο Θεός δεν ψεύδεται. «Εγώ ειμί η αλήθεια» διακηρύττει με τον μονογενή του Υιό. Με την αποκατάστασή τους λοιπόν θα στερηθούν αυτομάτως απ’ αυτή τη δικαιολογία.

Λέγοντας ο απόστολος Παύλος ότι θα σωθούν, δεν εννοεί ότι θα σωθούν από την αιώνια κόλαση, αλλά από την περιπλάνησή τους τόσα χρόνια τώρα στα ξένα, και από τον ονειδισμό των άλλων λαών, και από την ανομολόγητη εντροπή. Θα συναχθούν δηλαδή στην πατρίδα τους και θα σωθούν απ’ την δουλεία και τον ζυγό και τον χλευασμό που τόσα χρόνια υπέφεραν. Δεν θα σωθούν όμως από την αιώνια κόλαση. Αφού δεν τους έπεισε η θλίψης, ώστε να πιστέψουν στον Χριστό, πως θα τους πείσει η νομιζόμενη χάρις;

Ο καταποντισμός της αγια-Σοφιάς

- Πνευματικέ μου πατέρα, είπε ο Επιφάνιος, άφησε αυτά και εξήγησέ μου εκείνο που λέγεται, ότι δηλαδή η αγια-Σοφιά δεν θα καταποντισθεί μαζί με την Πόλη, αλλά θα μείνει κρεμασμένη στον αέρα από κάποια αόρατη δύναμη.

-  Τι λες, παιδί μου, αποκρίθηκε ο δίκαιος. Αφού θα βυθισθεί όλη η Πόλης, πως θα σωθεί η εκκλησία; Και ποιος θα μπαίνει σ’ αυτήν για να προσκυνήσει;

Μήπως ο Θεός κατοικεί σε χειροποίητους ναούς; Όχι βέβαια. Πάντως στη φήμη αυτή υπάρχει και κάτι αληθινό: Θα μείνει δηλαδή μόνο ο στύλος που βρίσκεται στην αγορά, γιατί κατέχει τους «τίμιους ήλους». Αυτός μόνο θα διασωθεί, ώστε περνώντας τα πλοία να δένουν επάνω του τα σχοινιά τους, και να θρηνούν αυτή την επτάλοφη Βαβυλώνα λέγοντας: «Αλλοίμονό μας! Η μεγάλη, η αρχαία Πόλης βυθίστηκε. Εδώ κάναμε με επιτυχία τις εμπορικές μας συναλλαγές και πλουτίζαμε». Το πένθος της θα διαρκέσει σαράντα ημέρες. Εξ αιτίας της θλίψεως των ημερών εκείνων θα δοθεί το βασίλειο στην πρεσβυτέρα Ρώμη, καθώς επίσης στο Σύλαιο και στη Θεσσαλονίκη. Αυτά θα συμβούν όταν θα πλησιάζει η συντέλεια, οπότε η κατάστασις του κόσμου θα χειροτερεύει, οι πόνοι και οι συμφορές θα πολλαπλασιάζονται.

Τα βδελυρά έθνη

- Κατά το έτος εκείνο θ’ ανοίξει ο Κύριος τις πύλες των Ινδιών που έκλεισε ο βασιλιάς των Μακεδόνων Αλέξανδρος. Θα βγουν τότε απ’ εκεί οι εβδομήντα δύο βασιλείς με τον λαό τους, τα λεγόμενα βδελυρά έθνη, που είναι πιο σιχαμερά από κάθε αηδία και δυσωδία. Αυτά θα διασκορπισθούν σ’ όλο τον κόσμο. Θα τρώνε ζωντανούς τους ανθρώπους και θα πίνουν το αίμα τους. Θα καταβροχθίζουν επίσης με μεγάλη ηδονή μύγες, βατράχους, σκυλιά και κάθε ακαθαρσία.

Αλλοίμονο στις περιοχές, απ’ όπου θα περάσουν! Αν είναι δυνατόν, Κύριε, ας μην υπάρχουν τότε Χριστιανοί! Γνωρίζω όμως ότι θα υπάρχουν.

Εκείνες τις ημέρες θα σκοτεινιάσουν, σαν να θρηνούν στον αέρα για όσα αποτροπιαστικά θα διαπράξουν εκείνα τα σιχαμερά έθνη. Ο ήλιος θα γίνει σαν αίμα, ενώ η σελήνη κι όλα τα άστρα θα σκοτισθούν, καθώς θα τα βλέπουν επάνω στη γη να συναγωνίζονται στην ακαθαρσία. Αυτοί οι λαοί θα κατασκάψουν τη γη, θα κάνουν αποχωρητήρια τα θυσιαστήρια, και θα βάλουν τα άγια σκεύη σε ατιμωτική χρήση. Τότε όσοι θα κατοικούν στην Ασία, ας φύγουν στα νησιά των Κυκλάδων (κατ’ άλλη γραφή: τις κοιλάδες των νήσων), γιατί τα ρυπαρά έθνη δεν θα πάνε εκεί, και ας πενθήσουν για εξακόσιες εξήντα ημέρες.

Ο αντίχριστος

- Τότε θα σαρκωθεί απ’ την φυλή του Δαν ο σατανάς, δηλαδή θα γεννηθεί ο αντίχριστος. Δεν θα γίνει όμως άνθρωπος με τη δική του δύναμη, αλλά θα του πλάση ο Θεός σκεύος αισχρό και ρυπαρό, για να εκπληρωθούν έτσι οι λόγοι των προφητών. Θ’ απολυθεί λοιπόν απ’ τα δεσμά, με τα οποία τον είχε δέσει ο δεσπότης Χριστός όταν κατέβηκε στον άδη, και θα μπει σ’ εκείνο το σκεύος που πλάσθηκε για αυτόν. Έτσι θα γίνει άνθρωπος, θα ανδρωθεί, θα βασιλεύσει, και τότε θ’ αρχίσει να δείχνει την πλάνη του καθώς λέει ο θεολόγος Ιωάννης. Έπειτα θ’ αρχίσει πόλεμο με τα νησιά των Κυκλάδων (κατ’ άλλη γραφή: τις κοιλάδες των νήσων). Νησιά, καθώς λέει ο Ησαΐας, είναι οι εκκλησίες που προήλθαν από τους εθνικούς (κδ΄ 15, με΄ 16, μθ΄ 1, ξστ΄ 19).

Τότε θα εμφανιστεί ο Ενώχ, που έζησε πριν την εποχή του μωσαϊκού νόμου. Θα εμφανισθεί επίσης ο Ηλίας, που έζησε κατά την διάρκεια του νόμου, καθώς και ο Ιωάννης ο θεολόγος που έζησε την εποχή της νέας χάριτος. Αυτοί θα κηρύξουν σ’ όλη την οικουμένη, για τον καιρό της συντέλειας και την έλευση του πλανεμένου, καθώς επίσης και για την Δευτέρα έλευση του Σωτήρος μας Ιησού Χριστού. Θα επιτελούν μάλιστα σημεία και τέρατα.

Όσοι θελήσουν να τους σκοτώσουν ή με άλλον τρόπο να τους αδικήσουν, θα βγει φωτιά και τους κάψει. Θα ενεργούν με μεγάλη εξουσία και θα ελέγξουν τον αντίχριστο. Θα φονευθούν όμως απ’ αυτόν στην Ιερουσαλήμ και τα σώματά τους θα αφεθούν άταφα στη μέση της πόλεως. Εκεί θα συγκεντρωθούν οι κάτοικοι και θα τους περιγελούν σαν απροστάτευτους (πρβλ. Αποκ. ια΄ 5-10).

Τα άγια σώματά τους θα μείνουν τρεις ολόκληρες ημέρες στην πλατεία. Κατά τη μέση της τετάρτης ημέρας θα κατεβεί από τον ουρανό ένα περιστέρι λαμπρό σαν αστραπή. Αυτό θα περπατήσει επάνω τους και θα τους δώσει ζωή. Τότε οι άγιοι θα δυναμώσουν και θα σηκωθούν όρθιοι, κι όσοι τους δουν, πολύ θα τρομάξουν. Εκείνη τη στιγμή θ’ ακουσθεί φωνή από τον ουρανό που θα λέει: «Ανεβείτε, φίλοι μου, κοντά μου». Αμέσως θα κατεβεί ένα σύννεφο, που θα τους σηκώσει και θα τους εγκαταστήσει στον παράδεισο (πρβλ. Αποκ. ια΄ 9-13).

Εκείνος ο πλανεμένος και μάταιος, ο αντίχριστος, θα ταλαιπωρήσει υπερβολικά τους χριστιανούς της εποχής του μέχρι την τελευταία τους αναπνοή με θλίψεις και φοβερές τιμωρίες. Όποιος δεν πλανηθεί και δεν πιστέψει σ’ αυτόν, θ’ αναδειχθεί εκλεκτός και άξιος φίλος του Χριστού. Όλοι βεβαίως οι άγιοι είναι μακάριοι. Τρισμακάριοι όμως θα είναι όσοι μαρτυρήσουν την εποχή του αντιχρίστου. Θα τους περιμένει παντοτινά υπερβολική δόξα και αγαλλίασις.

Θ’ ακολουθήσει τότε φοβερός πόλεμος μεταξύ του αντιχρίστου και του Δεσπότου Χριστού. Μόλις δηλαδή αντιληφθεί ο αντίχριστος ότι ο κόσμος πλησιάζει στο τέλος του, θα κάνει μανιασμένος αντίπραξη στον ουρανό: θα ρίξει αστραπές και βροντές και θα κάνει τέτοιους κτύπους, ώστε από τον ήχο της βοής να δονείται το σύμπαν και να αντηχεί φοβερά. Ποιος τότε, παιδί μου, δεν θα φοβηθεί και δεν θα φρίξει; Μακάριοι θα είναι, όπως είπα προηγουμένως, εκείνοι, των οποίων δεν θα κλονισθεί η πίστις στον Χριστό, τον αληθινό Θεό μας, που σαρκώθηκε και γεννήθηκε απ’ την αγία παρθένο Μαρία. Μακάριοι επίσης εκείνοι που θα πεθάνουν για την αγάπη του Χριστού και θα ελέγξουν θαρρετά τον δράκοντα και την πλάνη του. Μακάριοι όσοι θα υψώσουν το ανάστημά τους εναντίον του και θα ελέγξουν με γενναιότητα τα ατοπήματά του….

Αυτά έλεγε ο μακάριος, ενώ ο Επιφάνιος θρηνούσε από τα βάθη της ψυχής του ακούγοντας όσα επρόκειτο να συμβούν στην οικουμένη. Έπειτα ρώτησε τον όσιο:

-   Πες μου, σε παρακαλώ πως θα εξαλειφθούν οι άνθρωποι από τη γη και πως θα γίνει η ανάστασις;

-   Άλλους, παιδί μου, θα σκοτώσουν τα βδελυρά έθνη, άλλοι θα θανατωθούν στους πυκνούς πολέμους, ενώ άλλους θα εξολοθρεύσει ο αντίχριστος. Σε όσους θα πιστέψουν και θα προσκυνήσουν τον αντίχριστο, θα στείλει ο Κύριος, σύμφωνα με την προφητεία του Ιεζεκιήλ, φτερωτά θηρία που θα έχουν στην ουρά τους βούκεντρα γεμάτα δηλητήριο. Όσοι λοιπόν δεν θα έχουν στα μέτωπά τους σώα και ακέραιη τη σφραγίδα του Χριστού, θα δοκιμάσουν φρικτό θάνατο απ’ το κεντρί και το δηλητήριο των θηρίων. Τότε οι άγιοι που διεφύλαξαν με πολύ αγώνα τη σφραγίδα του Χριστού ακέραιη, θα μεταναστεύσουν στα βουνά και στις ερημιές. Ο Κύριος όμως με την θεϊκή του δύναμη θα τους συγκεντρώσει στην αγία πόλη της Σιών. Αυτοί είναι όσοι έχουν γραφεί στο βιβλίο της ζωής

Όταν ο αντίχριστος νικηθεί και οδηγηθεί αιχμάλωτος μαζί με τους άλλους δαίμονες στο κριτήριο και δικασθεί για τις ψυχές που οδήγησε στην απώλεια, τότε θα σαλπίσει η σάλπιγγα και οι νεκροί θ’ αναστηθούν άφθαρτοι. Έπειτα όσοι θα έχουν απομείνει ζωντανοί την ώρα της δευτέρας παρουσίας, θα γίνουν, καθώς είπε ο Παύλος, εν ριπή οφθαλμού από φθαρτοί άφθαρτοι και θα αρπαγούν μαζί με τους αναστημένους νεκρούς μέσα σε νεφέλες, για να προϋπαντήσουν τον Κύριο στον αέρα (Α΄ Θεσ. δ΄ 17).

Όποιος λοιπόν δη τα βδελυρά έθνη να έρχονται στον κόσμο, ας γνωρίζει πως όλα, όσα πρόκειται να συμβούν, βρίσκονται «επί θύραις», και πως ο Κριτής έρχεται για να αποδώσει στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του.

Αυτά είπε ο μακάριος Ανδρέας στον Επιφάνιο παρούσης και της ταπεινότητός μου. Έτσι μείναμε ξάγρυπνοι όλη την νύχτα. Όταν χτύπησε το ξυλοσήμαντρο, ξεκίνησε ο Επιφάνιος για την εκκλησία, ενώ ο μακάριος Ανδρέας έμεινε στο σπίτι προσευχόμενος.

 

Πηγή: βίος του οσίου Ανδρέου του δια Χριστόν σαλού, εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου

Διάγγελμα ΓΑΠ: Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά...

http://www.antinews.gr/2011/10/27/130176/

Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Ο πρωθυπουργός είναι ένα βήμα πριν μετατραπεί σε έναν από τους αγαπημένους παιδικούς ήρωες. Τον βαρόνο Μινχάουζεν. Τόσα ψέματα και τόση παραπλάνηση του ελληνικού λαού, τόση διαστρέβλωση της αλήθειας και της πραγματικότητας για την ελληνική οικονομία και τη χώρα δε ζήσαμε ούτε στα χρόνια του Ανδρέα.
Μια συμφωνία που έχει άπειρα αρνητικά σημεία παρουσιάστηκε στο διάγγελμα ως η μοναδική ελπίδα για να σωθεί η χώρα. Χωρίς φυσικά να μας πει για τις θυσίες που θα υποστεί ο ελληνικός λαός.
Όλη αυτή η φασαρία με το διάγγελμα για να μας πει ο κ. Παπανδρέου ότι δεν κινδυνεύουν οι συντάξεις και τα ταμεία. Δεν μας εξήγησε όμως που θα βρει τα λεφτά για να καλύψει τη χασούρα από το κούρεμα. Γιατί άραγε δεν έβαλε ο πρωθυπουργός όρο να μη συμμετάσχουν τα ταμεία στη διαδικασία. Είχαν τόσο μεγάλη ανάγκη από τα 11 δις ευρώ, το υστέρημα του ελληνικού λαού που χάνεται; Και χάνεται διότι όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις έβαλαν τις διοικήσεις των ταμείων να ποντάρουν τα αποθεματικά τους στα ελληνικά ομόλογα για να κλείνουν οι μαύρες τρύπες. Και τώρα οι ασφαλισμένοι θα πληρώσουν τα επίχειρα.
Όταν σε λίγους μήνες θα αδειάσουν τα ταμεία των ταμείων να δούμε αν ο προϋπολογισμός θα τα ενισχύσει κι αν η μόνιμη επιτροπεία θα συναινέσει σε κάτι τέτοιο.
Ο κ. Παπανδρέου, σαν άλλος Τσε Γκεβάρα μας προέτρεψε να κάνουμε ο καθένας τη δική του επανάσταση, κι όλοι μαζί να αλλάξουμε την Ελλάδα.
Επιχειρεί να μας πείσει ότι η νέα σύμβαση, το νέο μνημόνιο, μετά την αποτυχία όλων των άλλων, θα μας φέρει στο σωστό δρόμο και θα μας απαλλάξει από τα βάρη του παρελθόντος. Μάλιστα, αναφέρθηκε και στους ξένους που όπως είπε βάζουν κι αυτοί πλάτη για να σωθεί η Ελλάδα. Μας δανείζουν με ιδιαίτερα σκληρούς όρους, μας τινάζουν στον αέρα, απαιτούν να ξεπουλήσουμε τα πάντα, αλλά παρ’ όλα αυτά είναι και αλληλέγγυοι σύμφωνα με τον κ. Παπανδρέου.
Μόνο ως ανέκδοτο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η φράση του ότι η κυβέρνηση είχε μεγάλη διαπραγματευτική ισχύ στη Σύνοδο Κορυφής. Εκτός κι αν θεωρεί διαπραγματευτική δύναμη ότι δεν προλάβαινε να τρώει «φάπες» ή ότι τόσο καιρό δεν συμμετείχε σε καμιά συζήτηση για τη λύση του ελληνικού προβλήματος.
«Για όσους ανησυχούν, να ξέρουν ότι τίποτα δεν θυσιάζει τη δυνατότητα να πάρουμε τις δικές μας αποφάσεις. Στα δικά μας χέρια είναι το μέλλον μας  και εμείς έχουμε την ευθύνη. Το να μας παρέχει κάποιος συμβουλές μόνο καλό θα μας προσφέρει».
Αυτή ήταν η αναφορά του στους επιτρόπους που πιάνουν μόνιμα… στασίδια στην Ελλάδα και θα λύνουν και θα δένουν. Άλλωστε, η συμφωνία το προβλέπει ρητά, η Μέρκελ το διατάσσει. Η Ελλάδα θα είναι για χρόνια υπό ξένη κηδεμονία, έστω κι αν ο κ. Παπανδρέου το βαφτίζει συμβουλές.
Θα μπορούσε να πει κανείς πολλά για το διάγγελμα, όμως, έχει μια σημαντική λεπτομέρεια. Ο κ. Παπανδρέου έχει γίνει πολύ καλός μαθητής του καθηγητή κ. Βενιζέλου. Μιλά συνεχώς και για ώρα χωρίς να λέει κάτι ουσιαστικό για τον κόσμο.
Αλλά θα πρέπει να γνωρίζει ότι με λόγια δε χορταίνει ο κόσμος. Και αυτό θα του το δείξει στις κάλπες. Σύντομα.
Α.Ψ.

Λεφτά Υπάρχουν για Πανηγυριάκια της Σοσιαλιστικής Διεθνούς !!!

http://olympia.gr/2011/10/27/%ce%bb%ce%b5%cf%86%cf%84%ce%ac-%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b7%ce%b3%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%ac%ce%ba%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%83/

Σήμερα η χώρα βρίσκεται σε ΣΟΚ από την αβεβαιότητα που φέρνει το χθεσινοβραδινό κούρεμα …


Ποιά είναι λοιπόν η ΠΡΩΤΗ δουλεία του Πρωθυπουργού με το που γύρισε στην Ελλάδα  και “ενημέρωσε” τους Έλληνες ;;;


Μα να μαζέψει τους Σοσιαλιστές για μία πρώτη συνάντηση της ειδικής επιτροπής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για τον Αραβικό κόσμο (όσους δηλαδή συντρόφους Σοσιαλιστές Άραβες έμειναν μια και τώρα τελευταία αραιώνουν τις τάξεις της Σ.Δ…) , που πραγματοποιείται αύριο Παρασκευή και μεθαύριο Σάββατο στον Αγιο Νικόλαο Κρήτης !!!

Στη συνεδρίαση θα συμμετάσχουν εκπρόσωποι κομμάτων από διάφορες χώρες του Αραβικού κόσμου, καθώς και σημαντικός αριθμός εκπροσώπων κομμάτων-μελών της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Ειδικότερα, η συζήτηση στην Επιτροπή θα επικεντρωθεί στις παρακάτω θεματικές:

-Προκλήσεις και ευκαιρίες από τη μετάβαση στη δημοκρατία: οι εναλλακτικές προοπτικές.

-Τα κινήματα για την αλλαγή: διαμορφώνοντας κοινές προσεγγίσεις και στόχους.

-Ενδυναμώνοντας τους νέους πρωταγωνιστές και μεταρρυθμίζοντας παλιούς θεσμούς.

-Τι ρόλο μπορεί να έχει η σοσιαλδημοκρατία. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα μηνύματα της περιοχής και διαμορφώνοντας ένα πρόγραμμα δράσης.

Μένω στο τελευταίο που δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστο…

Έλα ντέ;;;

Τί ρόλο μπορεί να έχει η σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα , αλλά και στις περισσότερες Αραβικές χώρες όπου η δημοκρατία είναι κάτι το νεφελώδες…

Όσο δε για τα μηνύματα της περιοχής … Καλύτερα να μήν τα περάσετε στο “Ντούκου” όπως έκαναν άλλοι σοσιαλιστές Άραβες και ξέρουμε που κατέληξαν…