Η γαλλική αστυνομία περιγράφει αυτή την "άκρα αριστερά" ως ένα χαλαρό δίκτυο ακτιβιστών με ποικίλα αιτήματα, στο οποίο περιλαμβάνονται ριζοσπάστες οικολόγοι, αυτοαποκαλούμενοι αντιφασίστες και αντι-ισραηλινοί μαχητές
Μια αυτοκινητοπομπή βαριά οπλισμένων αστυνομικών των ειδικών δυνάμεων έφτασε τα χαράματα, τον περασμένο μήνα, σε έναν μικρό οικισμό, το Bussière-Boffy, στην καρδιά της γαλλικής υπαίθρου, όπου αγελάδες και άλογα βόσκουν δίπλα σε τροχόσπιτα ανθρώπων που ζουν νομαδική ζωή, μακριά από το κοινωνικό σύστημα.
Από τον Matthew Dalton/Wall Street Journal
Παραβίασαν την εξώπορτα ενός πέτρινου σπιτιού και συνέλαβαν έναν 34χρονο, αδύνατο περιβαλλοντικό ακτιβιστή, τον Hodei Ciarra Docampo. Θεωρούνταν ύποπτος για συμμετοχή σε εμπρησμό που κατέστρεψε το νεοαναγεννησιακό δημαρχείο της Limoges, μία από τις πιο σοκαριστικές πράξεις καταστροφής κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων που έχουν συγκλονίσει τη Γαλλία τον τελευταίο μήνα.
Σύμφωνα με τις αρχές, ο Ciarra Docampo, η οικογένειά του και η κοινότητα που έχει συγκροτηθεί γύρω τους αποτελούν μέρος μιας «άκρας αριστεράς» ομάδας, την οποία οι αρχές κατηγορούν ότι τροφοδοτεί τις ταραχές που έχουν σαρώσει τη Γαλλία.
Η γαλλική αστυνομία περιγράφει αυτή την «άκρα αριστερά» ως ένα χαλαρό δίκτυο ακτιβιστών με ποικίλα αιτήματα, στο οποίο περιλαμβάνονται ριζοσπάστες οικολόγοι, αυτοαποκαλούμενοι αντιφασίστες και αντι-ισραηλινοί μαχητές. Αυτό που τους ενώνει είναι η προθυμία τους να χρησιμοποιήσουν βία —ή, τουλάχιστον, να την αποδεχτούν— εναντίον της κρατικής εξουσίας.
Ο Ciarra Docampo είναι επικίνδυνος, υποστηρίζουν οι αρχές. Είχε καταγραφεί ως απειλή για την ασφάλεια σε μια μυστική βάση δεδομένων της γαλλικής κυβέρνησης, η οποία περιλαμβάνει άτομα που θεωρούνται εξτρεμιστές. Το 2024, καταδικάστηκε επειδή χτύπησε αστυνομικό κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων εναντίον ενός εργοστασίου παραγωγής πέλετ ξύλου, λαμβάνοντας ποινή φυλάκισης ενός έτους με αναστολή.
«Πρόκειται για ανθρώπους που ζουν στον δικό τους κόσμο, με τους οποίους είναι αδύνατο να έρθεις σε επαφή», δήλωσε ο Pascal Godrie, δήμαρχος του Val d’Issoire, ενός συμπλέγματος κοινοτήτων στην κεντρική Γαλλία, στο οποίο ανήκει και το Bussière-Boffy. «Το να εμπλέκεται κανείς στον εμπρησμό ενός δημαρχείου είναι φρικτό».
Αυτό που ξεκίνησε ως διαμαρτυρία μαθητών λυκείου, οι οποίοι ζητούσαν καλύτερα σχολεία, έχει μετατραπεί σε μια ευρεία και ενίοτε βίαιη εκδήλωση οργής κατά του γαλλικού κατεστημένου.
Ακροαριστεροί ακτιβιστές πρωτοστάτησαν σε βίαιες συγκρούσεις με την αστυνομία, ενώ άτομα που επιδόθηκαν σε λεηλασίες εκμεταλλεύτηκαν το χάος που επικρατούσε γύρω από τις διαδηλώσεις.
Περισσότεροι από χίλιοι αστυνομικοί και διαδηλωτές έχουν τραυματιστεί. Καταστήματα σε όλη τη χώρα έχουν λεηλατηθεί. Οι εικόνες της καταστροφής έχουν κάνει τον γύρο του διαδικτύου, προκαλώντας ερωτήματα στη διεθνή κοινότητα για το αν η Γαλλία έχει καταστεί πλέον ακυβέρνητη.
Ο Ciarra Docampo κατηγορείται για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά δημόσιου λειτουργού, καθώς φέρεται να έβαλε φωτιά στη Limoges, ένα έγκλημα που επισύρει ποινή ισόβιας κάθειρξης.
Σύμφωνα με τις αρχές, βίντεο από το σημείο δείχνουν τον Ciarra Docampo να τροφοδοτεί τη φωτιά στο δημαρχείο, πετώντας μέσα έναν κάδο απορριμμάτων.
Οι δικηγόροι του Ciarra Docampo δήλωσαν ότι τα αποδεικτικά στοιχεία δεν δείχνουν πως ο ίδιος βοήθησε στην πρόκληση της πυρκαγιάς, αν και δεν διευκρίνισαν αν ήταν παρών στη διαδήλωση. «Θεωρώ ότι οι κατηγορίες είναι εξαιρετικά ασθενείς», δήλωσε ένας από τους δικηγόρους του, ο Henri Braun.
Τα τελευταία χρόνια, οι γαλλικές αρχές έχουν υιοθετήσει αυστηρότερη στάση απέναντι σε εξτρεμιστικές ομάδες, τόσο της άκρας αριστεράς όσο και της άκρας δεξιάς. Ορισμένοι εξτρεμιστές εκμεταλλεύτηκαν τις ευρύτερες αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων» για να συγκρουστούν με την αστυνομία.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, η κυβέρνηση του Προέδρου Emmanuel Macron έθεσε εκτός νόμου αρκετές ακροαριστερές οργανώσεις, λόγω της βίαιης εναντίωσής τους στις αρχές. Πιο πρόσφατα, η κυβέρνηση έθεσε υπό έρευνα ορισμένους ακροαριστερούς πολιτικούς, με την κατηγορία ότι δικαιολόγησαν τρομοκρατικές ενέργειες κατά του Ισραήλ.
Η οικογένεια του Ciarra Docampo, καθώς και ο κύκλος που την περιβάλλει, βρίσκονται εδώ και χρόνια στο μικροσκόπιο των γαλλικών αρχών. Έχουν υιοθετήσει θέσεις κατά της ανάπτυξης και της τεχνολογίας, ιδέες που έχουν βρει πρόσφορο έδαφος στον ακροαριστερό χώρο, συμμετέχοντας σε δράσεις που κυμαίνονται από την αντίθεση στη δημιουργία νέων αεροδρομίων έως την αντίσταση στην εγκατάσταση «έξυπνων» ηλεκτρικών μετρητών, τους οποίους θεωρούν εργαλείο κρατικού ελέγχου που εκπέμπει επιβλαβή ηλεκτρομαγνητικά κύματα.
Ο πατέρας του Ciarra Docampo, Fernando Ramirez, ο οποίος γεννήθηκε στην Ισπανία, περιγράφεται σε γαλλικά δικαστικά έγγραφα ως αναρχικός με διασυνδέσεις στο βασκικό αυτονομιστικό κίνημα.
Νωρίτερα φέτος, ο Ramirez καταδικάστηκε για εμπρησμό φορτηγών που ανήκαν στην εταιρεία Enedis. Η συγκεκριμένη εταιρεία έχει βρεθεί στο στόχαστρο επειδή είναι υπεύθυνη για την εγκατάσταση των «έξυπνων» ηλεκτρικών μετρητών στη Γαλλία, οι οποίοι είναι γνωστοί ως «Linky». Σύμφωνα με τα ίδια έγγραφα, στο πλαίσιο της έρευνας για τον εμπρησμό βρέθηκαν επίσης ο Ciarra Docampo και η μητέρα του.
Στο σημείο υπήρχε ένα γκράφιτι, γραμμένο με κόκκινο σπρέι, που έγραφε: «Ούτε Linky ούτε πυρηνικά, θέλουμε μια χρυσοποίκιλτη συνταξιοδότηση».
Έντεκα μήνες αργότερα, αρκετές τηλεοπτικές κεραίες στην περιοχή πυρπολήθηκαν, διακόπτοντας τις επικοινωνίες για ένα εκατομμύριο Γάλλους. Κοντά στο σημείο βρέθηκε ένα ακόμη σύνθημα, γραμμένο επίσης με κόκκινο σπρέι: «Ούτε 5G, ούτε TGV, παρά μόνο η φωνή του ανέμου και το τραγούδι των πουλιών».
Το DNA του Ramirez εντοπίστηκε και στους δύο τόπους των εμπρησμών. Ο ίδιος αρνήθηκε την ευθύνη, ωστόσο, κατά τη διάρκεια της αστυνομικής ανάκρισης, δήλωσε ότι οι επιθέσεις εναντίον της Enedis –με αφορμή την τεχνολογία Linky– ήταν δικαιολογημένες.
«Δεν μου αρέσει ο έλεγχος του πληθυσμού», ανέφερε, σύμφωνα με τα πρακτικά της ανάκρισης. «Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που επιτίθενται στην Enedis… δεν είναι τίποτα σπουδαίο, είναι μια κραυγή βοήθειας, ένα μήνυμα προς τον πληθυσμό. Για να ακούσει ο κόσμος το μήνυμα, έπρεπε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο».
Πρόσφατα, ο Ramirez, λιγνός και αξύριστος, στεκόταν έξω από το σπίτι του, επισκευάζοντας ένα παλιό φορτηγάκι. Σύμφωνα με τοπικούς αξιωματούχους, δεν υπήρξε απλώς Βάσκος αυτονομιστής, αλλά και μέλος της ETA, της ένοπλης οργάνωσης που επιδίωκε τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου βασκικού κράτους, αποσπώντας εδάφη από την Ισπανία και τη Γαλλία. Ο ίδιος αρνήθηκε να μιλήσει για τη σύλληψη του γιου του, ενώ απέρριψε με ειρωνεία τον ισχυρισμό ότι υπήρξε μέλος της ETA.
«Απεχθάνομαι τον εθνικισμό», δήλωσε.
Η περιοχή Bussiere-Boffy είναι μία από τις πιο απομονωμένες στη Γαλλία· απέχει περίπου 50 μίλια —μέσω ελικοειδών επαρχιακών δρόμων— από τον πλησιέστερο σταθμό τρένων υψηλής ταχύτητας. Εδώ και δεκαετίες, άνθρωποι χωρίς μόνιμη κατοικία άρχισαν να εγκαθίστανται στην περιοχή, επιλέγοντας έναν τρόπο συλλογικής διαβίωσης. Ο Ramirez και η σύζυγός του τούς επέτρεψαν να σταθμεύουν τα βαν τους στο κτήμα τους.
«Δεν πρόκειται για εγκληματική οικογένεια», λέει ο Paul Lacoste, ο οποίος ζει δίπλα στην οικογένεια του Ciarra Docampo εδώ και δεκαετίες. «Πάντα στήριζαν τους νομάδες ή τους νέους που έφταναν ξαφνικά στην περιοχή και χρειάζονταν κάπου να μείνουν».
Ο Lacoste σημείωσε ότι πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους δεν μπορούσαν πλέον να αντεπεξέλθουν στο υψηλό κόστος ζωής στις πόλεις. «Μπορείς να στήσεις ένα οίκημα, να το απομακρύνεις, και η γη επανέρχεται αυτόματα στην αρχική της κατάσταση», είπε.
Οι αρχές βρίσκονται εδώ και χρόνια σε αντιπαράθεση με μέλη της κοινότητας. Κάποιοι διέμεναν σε γιούρτες —στρογγυλές σκηνές που χρησιμοποιούνται από νομαδικές φυλές της Κεντρικής Ασίας—, οι οποίες, σύμφωνα με τους τοπικούς αξιωματούχους, δεν πληρούσαν τους γαλλικούς κανονισμούς, με αποτέλεσμα να τους ζητηθεί να αποχωρήσουν.
«Δεν ρωτούν· κάνουν ό,τι θέλουν», δήλωσε ο Jean-Paul Barrière, πρώην δήμαρχος του Bussière-Boffy. «Αυτό είναι το πρόβλημα με αυτούς τους ανθρώπους».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου