Eίχε θεσμοθετηθεί με τον Κανονισμό περί Εμβολιασμού (Aşı Hakkında Nizamname) στις 30 Μαΐου 1885
Ο Οίκος των Μεδίκων, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας, βρίσκονται ανάμεσα στις ιστορικές περιόδους οι οποίες αποτέλεσαν και εξακολουθούν να αποτελούν υλικό προς μελέτη, ανάλυση και έμπνευση για τους επιστημονικούς συμβούλους των δυναστειών του παλαιού πλούτου.
Αυτό στο βωμό της αέναης προσπάθειας ελέγχου και μείωσης του πληθυσμού [κατ΄εξοχήν του δυτικού πλέον] και της επίτευξης του ευγονικού οράματος της παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Το πιστοποιητικό εμβολιασμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας λοιπόν [αποτέλεσε οδηγό για τα αντίστοιχα του COVID-19] επί σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β’ το 1908 (1326 Εξ Εγίρας) αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ελέγχου του πληθυσμού την ύστερη οθωμανική περίοδο.
Κανονισμός Εμβολιασμού (1885): Η πρακτική των υποχρεωτικών εμβολιασμών και των αντίστοιχων πιστοποιητικών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε θεσμοθετηθεί δεκαετίες νωρίτερα, με τον Κανονισμό περί Εμβολιασμού (Aşı Hakkında Nizamname) στις 30 Μαΐου 1885 (15 Σαμπάν 1302).
Από το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα και μετά, ο υποχρεωτικός εμβολιασμός και η συναφής πρακτική των πιστοποιητικών εμβολιασμού διαδόθηκαν ευρέως στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τα νομικά μέτρα που έλαβε το κράτος σχετικά με τον εμβολιασμό και την επακόλουθη χρήση πιστοποιητικών εμβολιασμού διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη.
Στο πλαίσιο αυτό, ο «Κανονισμός περί Εμβολιασμού» (Aşı Hakkında Nizamname), ο οποίος υιοθετήθηκε στις 30 Μαΐου 1885 (15 Σαμπάν 1302), αποτελεί ένα από τα πιο ουσιαστικά βήματα προς την καθιέρωση της υποχρεωτικότητας των πιστοποιητικών εμβολιασμού. Το σημαντικότερο στοιχείο του κανονισμού ήταν η επιβολή της υποχρέωσης τα παιδιά να είναι εμβολιασμένα και να κατέχουν επίσημα πιστοποιητικά εμβολιασμού —που να αποδεικνύουν τη διενέργεια του εμβολιασμού— προκειμένου να γίνουν δεκτά στα σχολεία.
Παιδιά που δεν διέθεταν πιστοποιητικό εμβολιασμού δεν γίνονταν δεκτά στο σχολείο υπό καμία συνθήκη. Τα εν λόγω πιστοποιητικά εμβολιασμού εκδίδονταν υπό τη μορφή έντυπων εγγράφων από την Πολιτική Ιατρική Σχολή (Civil Medical School). Συμπληρώνονταν και σφραγίζονταν είτε από αρμόδιους υπαλλήλους εμβολιασμού που διορίζονταν από την κυβέρνηση, είτε από ιατρούς, χειρουργούς ή αδειούχους εμβολιαστές, οι οποίοι ορίζονταν από τις διοικητικές αρχές που ήταν υπεύθυνες για τα θέματα υγείας στην εκάστοτε περιοχή.
Το πιστοποιητικό έπρεπε να αναγράφει το ονοματεπώνυμο του εμβολιασμένου παιδιού. Σε περίπτωση που δεν υπήρχε διαθέσιμο έντυπο πιστοποιητικό, τα στοιχεία του εμβολιασμένου ατόμου μπορούσαν να καταγραφούν σε ένα απλό χαρτί, το οποίο στη συνέχεια σφραγιζόταν και γινόταν αποδεκτό ως πιστοποιητικό. Επιπλέον, η υποχρέωση εμβολιασμού και κατοχής πιστοποιητικού ίσχυε και για τα άτομα που αναλάμβαναν για πρώτη φορά θέση στη δημόσια διοίκηση, καθώς και για τους μαθητές που εισάγονταν σε μεντρεσέδες (θρησκευτικά σχολεία).
Οι στρατιώτες που κατατάσσονταν στον Αυτοκρατορικό Στρατό και στις εφεδρικές δυνάμεις υποχρεούνταν επίσης να εμβολιαστούν και να κατέχουν πιστοποιητικά, ακριβώς όπως και οι προαναφερθείσες ομάδες. Οι εμβολιασμοί έπρεπε να διενεργούνται δωρεάν από τους αρμόδιους λειτουργούς, ενώ δεν προβλεπόταν καμία χρέωση για την έκδοση των πιστοποιητικών.
Ο κανονισμός έδινε έμφαση στον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς, διευκρινίζοντας ότι τα εμβόλια που θα χορηγούνταν αφορούσαν τη συγκεκριμένη νόσο. Τα πιστοποιητικά έπρεπε να αναγράφουν το όνομα και το πατρώνυμο του εμβολιασθέντος, τον αριθμό του πιστοποιητικού και την ημερομηνία του εμβολιασμού.
Όσοι είχαν εμβολιαστεί στο παρελθόν —εφόσον ο εμβολιασμός τους είχε αποβεί επιτυχής— δικαιούνταν επίσης να λάβουν τα εν λόγω πιστοποιητικά δωρεάν, προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν δυσκολίες. Κατά τη διαδικασία κατάρτισης του κανονισμού εμβολιασμού του 1885, εξετάστηκε η ιδέα να επεκταθεί ο εμβολιασμός και η έκδοση πιστοποιητικών σε όλους τους εν ενεργεία δημόσιους υπαλλήλους, πέραν εκείνων που εισέρχονταν τότε στην υπηρεσία. Ωστόσο, λόγω πιθανών αντιδράσεων αλλά και τεχνικών δυσχερειών, η ιδέα αυτή εγκαταλείφθηκε.
Ένας νέος κανονισμός, ο οποίος υιοθετήθηκε λίγους μήνες μετά τον προαναφερθέντα, κατέστησε υποχρεωτική την αναγραφή στο πιστοποιητικό εμβολιασμού του ονόματος και του πατρωνύμου του εμβολιασθέντος, του ονόματος του πατέρα και του επωνύμου του, της ονομασίας της συνοικίας, καθώς και της ημερομηνίας του εμβολιασμού.
Εννέα έτη μετά τον κανονισμό του 1885, θεσπίστηκε ένας νέος κανονισμός, γνωστός ως «Κανονισμός Εμβολιασμού» (Aşı Nizamnâmesi), στις 17 Μουχαρράμ 1312 (21 Ιουλίου 1894). Όπως και ο προηγούμενος, ο κανονισμός αυτός καθιστούσε υποχρεωτικό τον εμβολιασμό των μαθητών, των παιδιών, των στρατιωτών και όσων εισέρχονταν στη δημόσια υπηρεσία. Προστέθηκαν, ωστόσο, δύο σημαντικές διατάξεις. Πρώτον, στη διαδικασία εμβολιασμού εντάσσονταν πλέον και τα νεογνά, ενώ οι γονείς τους θα λάμβαναν πιστοποιητικά εμβολιασμού. Δεύτερον, οι εμβολιασμοί θα ανανεώνονταν κάθε πέντε έτη και θα εκδίδονταν αντίστοιχα πιστοποιητικά.
Οπως γνωρίζετε η ευλογιά βρίσκεται διαρκώς στην Agenda του Bill Gates ανάμεσα στις υπό σχεδιασμό planδημίες.
Οι δυναστείες του deep state επιδεικνύουν συμπεριφορά αντίστοιχη με εκείνη των πιο στυγνών αυτοκρατόρων και ηγετών της ιστορίας. Εάν νομίζετε ότι το σχόλιο αφορά το βαθύ ιστορικό παρελθόν δείτε τα λουσμένα στον ιδρώτα πρόσωπα των πολιτικών όταν κάποιος τολμήσει να τους ρωτήσει για τους θανάτους από τα εμβόλια COVID-ενώ και η ασπιρίνη έχει παρενέργειες- ή για την προφανή εργαστηριακή προέλευση του ιού που προκάλεσε την COVID.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου