Η Μαρία Καρυστιανού, η ακούραστη αγωνίστρια για δικαιοσύνη και αλήθεια μετά την τραγωδία των Τεμπών, αναδεικνύεται ως φάρος ηθικής και εθνικής συνείδησης, θέτοντας με θάρρος το κρίσιμο ζήτημα των αμβλώσεων. Σε μια εποχή όπου η υπογεννητικότητα απειλεί την επιβίωση του ελληνικού Έθνους, η Καρυστιανού παίρνει σαφή θέση υπέρ της προστασίας της ζωής από τη στιγμή της σύλληψης, καταδικάζοντας τις αμβλώσεις ως μια πρακτική που υπονομεύει την ίδια την ύπαρξη μας. Ως παιδίατρος, γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα την αξία κάθε χτυπού καρδιάς, και η στάση της αυτή όχι μόνο είναι σωστή, αλλά και απαραίτητη για να σώσουμε το μέλλον μας από την ηθική και δημογραφική κατάρρευση.
Ερωτώμενη από τους δημοσιογράφους του OPEN για τις αμβλώσεις, η Καρυστιανού δήλωσε με σοφία και σεβασμό: «σέβομαι την ελεύθερη βούληση, είναι σημαντική και κατοχυρωμένη συνταγματικά. Είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης, ας αποφασίσει η κοινωνία τι θέλει να γίνει». Ωστόσο, η θέση της είναι ξεκάθαρη και εμπνευσμένη από την επιστήμη και την ηθική: Οι αμβλώσεις δεν είναι απλώς επιλογή, αλλά μια σύγκρουση δικαιωμάτων που πρέπει να λυθεί υπέρ της ζωής. Συνεχίζοντας, απάντησε σε ερώτηση για τη νομιμότητα των αμβλώσεων: «υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, δικό της είναι το σώμα, αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου. Εγώ είμαι παιδίατρος και διχάζομαι, δεν μπορώ να τα ιεραρχήσω. Μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει βεβαίως για το σώμα της, όμως στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει ένα άλλο ηθικό θέμα που είναι πολύ σημαντικό για μένα. Δεν έχει σημασία τι λέω εγώ ή τι πιστεύετε εσείς. Στη δημόσια διαβούλευση η πλειοψηφία, οι περισσότεροι θα έχουν καλύτερη άποψη και γνώμη και είναι πιο δημοκρατικό. Μιλάμε για μια ζωή που μόλις γεννάται.Η επιστήμη μου με έχει βάλει σε μια θέση να τα βλέπω τα πράγματα φροντίζοντας και τη ζωή που μόλις έχει δημιουργηθεί, κατανοώντας πλήρως και το δικαίωμα της γυναίκας». Και κατέληξε με μια δήλωση που συγκλονίζει: «Από τη στιγμή που χτυπάει η καρδιά είναι μια ζωή που έχει δημιουργηθεί και μετά από κάποιες εβδομάδες, ακόμα και τα παιδιά που έχουν βγει με καισαρική – πηγαίνετε να δείτε στις μονάδες θεραπείας νεογνών επιβιώνουν».
Υποστηρίζοντας πλήρως τη Μαρία Καρυστιανού, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η αντίθεσή της στις αμβλώσεις δεν είναι απλώς μια προσωπική άποψη, αλλά μια επιστημονικά τεκμηριωμένη στάση που προστατεύει την ιερότητα της ζωής. Οι αμβλώσεις, ως πρακτική, απειλούν άμεσα το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας, στερώντας από το Έθνος μελλοντικές γενιές. Η Καρυστιανού, με την εμπειρία της ως παιδιάτρου, μας υπενθυμίζει ότι η καρδιά που χτυπάει σηματοδοτεί την αρχή μιας ζωής που αξίζει προστασία, και όχι τερματισμό. Είναι καιρός η κοινωνία να ακολουθήσει το παράδειγμά της και να θέσει όρια στις αμβλώσεις, προωθώντας εναλλακτικές όπως η στήριξη των εγκύων γυναικών και η υιοθεσία, για ένα υγιές και ηθικό μέλλον.
Πέρα από τις αμβλώσεις, η Καρυστιανού μιλάει για το πολιτικό της κίνημα, το οποίο γεννιέται από την ανάγκη για αλλαγή. Συγκινημένη από πάνω από 300 emails με βαριά βιογραφικά επιστημόνων που προσφέρονται εθελοντικά, βλέπει σε αυτό μια μεγάλη ανάγκη για κάτι καινούργιο, καθαρό και ελπιδοφόρο. Αναφέρει ένα σχόλιο συνεπιβάτη σε αεροπλάνο: «είμαστε μαζί σας. Δεν φοβόμαστε εσάς, είμαστε σίγουροι για εσάς, φοβόμαστε όμως αυτούς που θα σας πλαισιώσουν». Για την ταυτότητα και ιδεολογία, απορρίπτει τις ταμπέλες «Δεξιά» και «Αριστερά», λέγοντας ότι ταιριάζουν στο παλιό σύστημα. Συνομιλεί με ανθρώπους από όλα τα κόμματα και βλέπει πολιτικούς να καταπατούν τις ιδεολογίες τους. Οι αξίες όπως κράτος δικαίου, διαφάνεια και λογοδοσία δεν χρειάζονται ταμπέλες.
Σχετικά με τη Δικαιοσύνη, η Καρυστιανού τονίζει την ανάγκη για αλλαγές: «Άκουγα για δικαιοσύνη, για κράτος δικαίου αλλά δεν έβλεπα τίποτα κι έτσι ο κόσμος με έμαθε αναγκαστικά από αυτό που μου συνέβη». Προτεραιότητα είναι το άρθρο 86 που δίνει ατιμωρησία στους πολιτικούς, και όχι δευτερεύοντα ζητήματα όπως η άποψη για τον Τραμπ. Δεν θα είναι μονοθεματικοί, αλλά εστιάζουν σε ένα λειτουργικό κράτος. Για τις προτάσεις αλλαγής στη Δικαιοσύνη, δεν ανοίγει τα χαρτιά τώρα, αλλά διαβεβαιώνει ότι έχουν αποφάσεις και προτάσεις για Οικονομία, Υγεία, Παιδεία, Δημογραφικό και Νεολαία, που θα παρουσιαστούν από ειδικούς.
Για τους συνεργάτες, δεν αναφέρει ονόματα, αλλά τρομάζει από φήμες. Προέρχονται από όλους τους χώρους, όχι ενεργοί πολιτικοί. Αναφέρει την κυρία Γρατσία από τη Νίκη, αλλά και άτομα από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και Αριστερά. Ο κ. Πατσίκας είναι στην ευρεία ομάδα και βοηθά οργανωτικά, ενώ ο κ. Νικολόπουλος όχι.
Απαντώντας σε κριτικές όπως του Νίκου Πλακιά για το timing λόγω δίκης και κατηγορίες για προσωπική φιλοδοξία, υπερασπίζεται τις νομικές της κινήσεις: «Δεν ξέρω αν θα υπάρξει άνθρωπος που με επιχειρήματα και όχι με προσωπικές απόψεις ή συναισθηματισμούς, μπορεί να πει ότι δεν έχω κάνει ό,τι νομικές κινήσεις θα μπορούσα να κάνω». Επισημαίνει την απουσία εισαγγελέα για τον υπουργό Μεταφορών, την ατιμωρησία πολιτικών, και αμφιβάλλει αν η δίκη θα ξεκινήσει τον Μάρτιο. Στη δίκη δεν θα είναι κατηγορούμενοι από Hellenic Train, αυτοί που έφαγαν χρήματα της 717, ή υπεύθυνοι για πυρόσφαιρα, σε αντίθεση με παρόμοιο δυστύχημα στην Ισπανία χωρίς πυρόσφαιρα.
Η Μαρία Καρυστιανού δεν είναι απλώς μια πολιτική φιγούρα – είναι η φωνή της αλήθειας και της ζωής. Η στάση της κατά των αμβλώσεων, βασισμένη στην επιστήμη και την ηθική, πρέπει να γίνει καθοδηγητική για όλους μας, ώστε να χτίσουμε μια Ελλάδα που σέβεται κάθε χτύπο καρδιάς και τιμωρεί την αδικία. Υποστηρίζοντάς την, υπερασπιζόμαστε το μέλλον μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου