Aμβλώσεις: ''Μια οφειλόμενη απάντηση στον σ. Ν. Μπογιόπουλο και τους λοιπούς σταλινικούς υποκριτές.''

 https://x.com/4fABkkc5xTv2aek/status/2013649427768971493

Αμαλία

@4fABkkc5xTv2aek

Μια οφειλόμενη απάντηση στον σ. Ν. Μπογιόπουλο και τους λοιπούς σταλινικούς υποκριτές. Μεταξύ αυτών που έκαναν δριμύτατες επιθέσεις στην κ. Καρυστιανού, για την θέση της περί των αμβλώσεων, ήταν ο σύντροφος Μπογιόπουλος και το σύνολο της σταλινικής αριστεράς. Θα προτιμούσα βεβαίως να απαντήσω κατευθείαν στον σ. Μπογιόπουλο, αλλά μου έχει στερήσει αυτή την δυνατότητα, εδώ και 2 χρόνια, καθώς την πρώτη φορά που του έθεσα ένα ερώτημα, με πολύ ευγενικό τρόπο, αντί απαντήσεως με μπλόκαρε αμέσως. Ο σ. Μπογιόπουλος, λοιπόν, καταλογίζει στην κ. Καρυστιανού «απόλυτη άγνοια ή και ασέβεια απέναντι στους αγώνες για την κατοχύρωση ενός ανθρώπινου δικαιώματος», «βαθύτατο συντηρητισμό», «δημοκρατικοφανείς προφάσεις» και «επιστημονικοφανείς όρους» και επιχειρεί να την ταυτίσει με «φασιστικές εξουσίες όπως αυτές της Πολωνίας μέχρι τις Πολιτείες που λατρεύουν τον Τραμπ στην Αμερική». Βεβαίως, είναι αναφαίρετο δικαίωμα του σ. Μπογιόπουλου να κρίνει και να κατακρίνει ελεύθερα, οποιονδήποτε και οποιαδήποτε, αλλά... Ας μιλήσουμε τώρα για το -κατά Μπογιόπουλο- «ανθρώπινο δικαίωμα που δεν μπαίνει σε διαβούλευση, δεν είναι ζήτημα πλειοψηφιών...» της άμβλωσης στην σταλινική ΕΣΣΔ, που έχει ως πρότυπό του. Στις 18 Νοεμβρίου 1920, η ΕΣΣΔ ήταν το πρώτο κράτος της Ευρώπης που νομιμοποίησε τις αμβλώσεις, με το «Διάταγμα για την Υγεία των Γυναικών». Βέβαια, η νομιμοποίηση δεν έγινε για λόγους δικαιωματισμού, αλλά για τους λόγους που εξήγησε η Λαϊκή Κομισάριος (υπουργός) Κοινωνικής Πρόνοιας, Αλεξάνδρα Κολοντάϊ: «Ο νόμος εγκρίθηκε το 1920 στη Σοβιετική Ένωση, υπό την πίεση συγκεκριμένων δυσμενών συνθηκών που επικρατούσαν στη χώρα. Ο Εμφύλιος Πόλεμος δεν είχε ακόμα τελειώσει. Επικρατούσαν δύσκολες οικονομικές συνθήκες και το κύριο καθήκον για τη χώρα, συνίστατο στη χρησιμοποίηση όλων των δυνάμεων για τη δημιουργία μιας νέας κοινωνικής τάξης. Οι γυναίκες έπρεπε να πάρουν μέρος, ακόμα κι αν τα μητρικά καθήκοντά τους έμεναν ως εκ τούτου πίσω. Έτσι, υπό τέτοιες συνθήκες εγκρίθηκε ο νόμος που επέτρεπε τις αμβλώσεις». Έτσι, το 1924, που ήρθε στα πράγματα ο Στάλιν (χωρίς να είναι ακόμα απόλυτος άρχων), εισήχθησαν πολλοί περιορισμοί μετά τον τρίτο μήνα της εγκυμοσύνης και επιτρεπόταν μόνο σε γυναίκες χήρες ή πολύτεκνες. Και, μερικά χρόνια αργότερα, στις 17 Ιουνίου 1936, ο Στάλιν έφερε ειδικό Νόμο με τον οποίο απαγόρευε αυστηρά τις αμβλώσεις. Το άρθρο 1 του σταλινικού Νόμου, προέβλεπε τα εξής: «Σε σχέση με την αποδεδειγμένη βλαπτικότητα των αμβλώσεων, τίθεται σε απαγόρευση η πρακτική των αμβλώσεων είτε σε νοσοκομεία, είτε στα σπίτια γιατρών και στις κατοικίες των εγκύων γυναικών. Η πρακτική των αμβλώσεων θα επιτρέπεται αποκλειστικά σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου η συνέχιση της εγκυμοσύνης απειλεί να προξενήσει σοβαρή ζημιά στην υγεία της εγκύου, όπως και όταν μια σοβαρή ασθένεια των γονέων μπορεί να κληροδοτηθεί. Για την πραγματοποίηση άμβλωσης ο γιατρός που την πραγματοποιεί τιμωρείται με ένα ως δύο χρόνια φυλάκισης, ενώ για την πραγματοποίηση άμβλωσης από πρόσωπα που δεν έχουν καμία ειδική ιατρική εκπαίδευση, ορίζεται ποινή όχι λιγότερο από τρία χρόνια φυλάκισης». Κι ενώ ο σ. Μπογιόπουλος, υποστηρίζει (υποκριτικά!) ότι «το ανθρώπινο δικαίωμα της άμβλωσης δεν μπαίνει σε διαβούλευση, δεν είναι ζήτημα πλειοψηφιών», στην ΕΣΣΔ εγκρίθηκε κατόπιν... διαβούλευσης, όπως είπε σε συνεντευξή της η Κολοντάϊ: «Ο νόμος εγκρίθηκε μετά από μια εντελώς δημοκρατική διαδικασία της σοβιετικής κυβέρνησης. Το προσχέδιο νόμου συζητήθηκε ελεύθερα για έναν ολόκληρο μήνα στα εργοστάσια, στα γραφεία, στην επαρχία κλπ. Χιλιάδες επιστολών στάλθηκαν από τις ίδιες τις γυναίκες αλλά και από άντρες. Ο Τύπος δημοσίευε συζητήσεις υπέρ και κατά του νόμου. Η πλειοψηφία των γυναικών τοποθετήθηκε υπέρ του νέου νόμου». Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: Κρατικά αρχεία ρωσσικής κυβέρνησης: RGASPI. F. 134. Op. 1. D.257. LL. 1-6. Εφημερίδα «Известия» (Ιζβέστια), φύλλο 28ης Ιουνίου 1936,