Επειδή πολλοί και διάφοροι άσχετοι και πανάσχετοι, υπεραμύνονται της «συνέντευξης», για ναδικαιολογήσουν τις κομματικές προσλήψεις, τους γνωστοποιώ την πιο έγκυρη επιστημονική γνώμη της Ελλάδας.
Προέρχεται από τον επί δεκαετίες καθηγητή του Διοικητικού Δικαίου και δάσκαλό μου στην τότε επιστημονικά ανθούσα Πάντειο Σχολή.
Από τον Μ. Στασινόπουλο, ο οποίος υπήρξε ο Πρόεδρος της αρμόδιας Επιτροπής, η οποία συνέταξε τον Υπαλληλικό Κώδικα των δημοσίων υπαλλήλων, με τον οποίο ιδρύθηκε και το Ανώτατο Συμβούλιο Δημοσίων Υπηρεσιών (ΑΣΔΥ) – για το οποίο το 1973 εξεδόθη η ομότιτλη εργασία μου -. Ήταν ο ιδρυτικός νόμος 1811/1951. Από τον Μ. Στασινόπουλο, ο οποίος έγραψε δεκάδες σχετικά επιστημονικά έργα, έχοντας και το εμπειρικό φορτίο ως δικαστής και πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας. Τι μας λέει, λοιπόν, αυτός ο επιστημονικός κολοσσός που έφτασε ως το θώκο του Προέδρου της Δημοκρατίας, μετά τη μεταπολίτευση του 1974;
Μας λέει τα εξής στο κεφάλαιο: «Διαδικασία του διορισμού. Διαγωνισμός», όπως αυτός καθιερώθηκε με τον τότε κώδικα: «Ο νόμος εισάγει τον κανόνα ότι η εξέτασις δέον να είναι έγγραφος. Δικαιολογία του κανόνος τούτου είναι ότι η έγγραφος δοκιμασία δημιουργεί διαρκή απόδειξιν του μέτρου της επιτυχίας του διαγωνιζομένου, επιδεικτικήν αντικειμενικής εκτιμήσεως. Soripta manent, verba Volant (σ. γράφοντος: Τα γραπτά μένουν τα λόγια πετούν). Συνεχίζει ο κορυφαίος Μ.Δ. Στασινόπουλος: «Ο υποκειμενικός παράγων ο εμφιλοχωρών εις την προφορικώς ενεργουμένην δοκιμασίαν, μειούται αισθητώς εις την γραπτήν, αν μη εξαφανίζεται».
Συνεχίζοντας ο δάσκαλος, έγραφε και τα εξής για την προφορική διαδικασία: «… ο νόμος επιτρέπει, κατ’ εξαίρεσιν, την προφορικήν δοκιμασίαν… λόγω της φύσεως του εξεταζόμενου μαθήματος (π.χ. ομιλία ξένων γλωσσών)… η προφορική δοκιμασία θα ενεργείται δημόσια, διότι η μαρτυρία μαρτύρων κατά τούτην αποκλείει την κατ’ αυθαίρετον τρόπον βαθμολογίαν… η προφορική εξέτασις έχει συμπληρωματικόν και δευτερεύοντα χαρακτήρα» (βλ. το έργο του: «Μαθήματα Διοικητικού Δικαίου», β’ έκδοση, Αθήνα 1957, εκδ. «Βιβλιοπωλείον Καποδιστριακόν», σελ. 310).
Η γλώσσα και το γραπτό είναι κρυστάλλινα και δεν χρειάζεται ο γράφων να συμπληρώσει τίποτα παρά μόνο τούτο: Οι άσχετοι και οι ημιμαθείς ας διδαχθούν από έναν Στασινόπουλο.
Έλεος. Η φαυλότητα έχει και τα όριά της.
Αθήνα 19/02/2016
Πολιτικές Υποθήκες:
(Από το έργο μου: «Η κομμουνιστική Ουτοπία»).
Νίτσε: «Μόνο όταν φθάσει ο άνθρωπος στο τέλος όλων των πραγμάτων θα έχει γνωρίσει τον εαυτό του, γιατί τα πράγματα είναι απλώς τα σύνορα του ανθρώπου».
Ηράκλειτος: «Το γνώναι εαυτόν χαλεπώτατον».
Αριστοτέλης: «Χαλεπώτατον εστίν εαυτόν νικήσαι».
Μαρξ: «Ριζοσπαστισμός σημαίνει ν’ αδράξεις το θέμα στη ρίζα του. Αλλά για τον άνθρωπο η ρίζα είναι ο ίδιος ο άνθρωπος».
Ο ίδιος: «Τα άτομα ξεκίνησαν πάντα από τον εαυτό τους, ξεκινούν πάντα από τον εαυτό τους».
Φίχτε: «Ο άνθρωπος δεν είναι ένα προϊόν του αισθητού κόσμου και ο τελικός σκοπός της ύπαρξής του δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα σ’ αυτόν τον αισθητό κόσμο. Ο προορισμός του υπερβαίνει το χώρο και το χρόνο και κάθε τι που είναι αισθητό».
Μ. Ράσσελ: «Οι κοινωνικοί θεσμοί είναι οι φορεσιές ή οι ενσωματώσεις των ενστίκτων».
Νίτσε: Την ανατροπή των παλιών ιδεών δεν την ακολουθεί αμέσως η ανατροπή των θεσμών, απεναντίας οι νέες ιδέες μένουν πολύ καιρό στο έρημο και άξενο σπίτι των προκατόχων τους και το κρατούν αυτές από έλλειψη στέγης».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου