Εκείνο που άφησε πίσω της η «συζήτηση» της Βουλής για την αιμορροούσα πληγή του ασφαλιστικού είναι ότι μάθαμε για τον φέρελπι «φιλελεύθερο» «μεταρρυθμιστή γιαλαντζή» αρχηγό της Ν.Δ. – όπως εύστοχα τον αποκάλεσε ο «ζογκλέρ» πρωθυπουργός – μερικές «μεταρρυθμιστικές» του φαυλοκρατικές ενέργειες:
Πρώτο: Μάθαμε ότι όταν ήταν υπουργός της «μεταρρύθμισης» είχε διορίσει στο γραφείο του 51 – πενήντα ένα συμβούλους μετακλητούς.
Δεύτερο: Μάθαμε ότι διόρισε στα μουσεία ή μάλλον μετακόμισε σ’ αυτά ντουζίνες αργόμισθους από την ΤΡΕΝΟΣΕ.
Τρίτο: Μάθαμε ότι αντικατέστησε 200 – διακόσιους γενικούς διευθυντές.
Τέταρτο: Έκανε τον «Κινέζο» στο όργιο της διαφθοράς των περασμένων δεκαετιών.
Πέμπτο: Έκανε λόγο για «συλλογική αναγνώριση των λαθών», που τα προσπέρασε χωρίς να ζητήσει έρευνα και καταλογισμό ευθυνών για τα όργια των σκανδάλων και ληστειών του χρεωκοπημένου κράτους.
Έκτο: Αποσιώπησε τη ληστεία των ταμείων που έμειναν άδεια.
Έβδομο: Κατηγόρησε την κυβέρνηση για λαϊκισμό, παριστάνοντας τον ανήξερο για τον οργιώδη λαϊκισμό της Ν.Δ., της περασμένης τεσσαρακονταετίας.
Όγδοο: Εμφανίστηκε εξωραϊστής της Βουλής, την οποία ο πατήρ του χαρακτήρισε ως Οπερέτα.
Έννατο: Μας υπέδειξε την ιδιωτική ασφάλιση.
Δέκατο: Απέδωσε, κατ’ ουσίαν, την οικονομική κρίση και το ασφαλιστικό στο εξάμηνο της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.
Για ν’ ανατρέψω μία μία αυτές τις πολιτικές θέσεις του Κυριάκου – που έπαιρνε δέκα χιλιάδες ευρώ το μήνα –σε Θυγατρική Εταιρεία της Εθνικής Τράπεζας- και κληρονόμησε την δυναστεία, μαζί με τους δεκάδες χιλιάδες ψηφοφόρους –κοπρίτες- θα χρειαζόντουσαν πολλές σελίδες.
Περιορίζομαι, λοιπόν, να τον παραπέμψω στο δίτομο έργο μου: «Πολιτική και Κοινωνία στην Ελλάδα του λαϊκισμού», εκδ. «Πολιτικών Θεμάτων», Αθήνα 2003 και στο «Ο λαϊκισμός στην Ελλάδα», εκδ. «Ergo» Αθήνα 2002).
Επειδή –το έγραψα πολλάκις- οι παρλαπιπίζοντες πολιτικάντηδες αγνοούν το τι ακριβώς σημαίνει λαϊκισμός –τους παραθέτω δύο γραμμές από το πιο πάνω έργο μου, από το κεφάλαιο «Οράματα και κρέας».
Αντίπαλοι, στις εκλογές Σεπτεμβρίου 1996, ο «ρεαλιστής» Κ. Σημίτης και ο «φιλελεύθερος» Έβερτ.
Ο Πρώτος υπόσχεται στους αγρότες ότι «Θα μπορούν ν’ αγοράζουν 12,5 κιλά κρέας τον μήνα».
Ο δεύτερος, υπερθεματίζει: «Εμείς σας λέμε ότι θα μπορείτε ν’ αγοράζετε 17,5 κιλά κρέας τον μήνα».
Σχολιάζοντας αυτήν την «ιδεολογία» του κρέατος γράφω στο έργο μου: «Αθλιότης της πολιτικής ή πολιτική της αθλιότητος»; παραφράζοντας ένα έργο του Μαρξ για τη φιλοσοφία (βλ. σελ. 331).
Γνωρίζω πολύ καλά ότι σε μια Ελλάδα που έχει ψηφοφόρους όπως τα κρέατα στα ψυγεία, δεν μπορείς να μιλάς και να γράφεις σοβαρά και με επιχειρήματα.
Σε τούτη την Ελλάδα οι περδόμενοι ανεβαίνουν.
Όμως, θα τελειώσω με τον απόφοιτο του Χάρβαρντ και αρχηγό της Ν.Δ. λέγοντάς του ότι, κατά πως διδάσκει η Διαλεκτική Λογική, «η γνώση και η κοινωνία έχει ιστορικό περιεχόμενο και δεν βγαίνει ξαφνικά όπως η σφαίρα από την κάννη του όπλου» (βλ. Μ.Μ. Ρόζενταλ: «Αρχές Διαλεκτικής Λογικής», εκδ. «Γκαγκάριν», Αθήνα 1962, σελ. 27 και 67).
Τι θα μας λέει αυτή η διαλεκτική θέση; Μας λέει ότι η χρεωκοπία και η χυδαιότητα που βασιλεύει στην Ελλάδα δεν οφείλεται στην εξάμηνη διακυβέρνηση των μαθητευομένων μάγων της πολιτικής και του μαρξισμού. Οφείλεται κυρίως, στις περασμένες δεκαετίες.
Καταλήγοντας για τον «μεταρρυθμιστή του «αυτοδημιούργητου» πολιτικάντη του Χάρβαρντ θα έλεγα ότιθυμίζει την περίοδο της φαυλοκρατίας του Κωλέττη, ο οποίος, διορίζοντας αθρόως τους ψηφοφόρους του στο δημόσιο έλεγε: «Θέλουν να φάνε οι Ελληνάδες μου. Ας τους άλλους να φωνάζουν» (το γράφει ο Κορδάτος).
Το πρόβλημα, λοιπόν, της Ελλάδας δεν είναι ηλικιακό. Είναι πολιτικής και ατομικής εντιμότητας. Υπάρχουν πολλοί φερέλπιδες νέοι πολιτικοί που σκέπτονται και δρουν άλλοι ως λενινιστές και άλλοι ως κωλέττηδες.
Τι θα έλεγαν οι κοκορομαχούντες… πολιτικάντηδες του «δημοκρατικού τόξου» αν έγραφα ότι ο κ. Μιχαλολιάκος της «Χρυσής Αυγής» έκανε την πιο προσγειωμένη και συγκεκριμένη ομιλία και συνεπώς, απ’ αυτή την άποψη προσέγγισε περισσότερο το διαλεκτικό και ιστορικό υλισμό, απ’ ότι ο… μαρξιστής πρωθυπουργός; Ήταν ο μόνος που ζήτησε επιμόνως να κινηθούν οι διαδικασίες για την τιμωρία των μιζαδόρων! Οι άλλοι παριστάνουν τους… σοβαρούς!
Έχουν την πεπλανημένη εντύπωση ότι πολεμούν την «Χ.Α.» με το να εγκαταλείπουν την αίθουσα της Βουλής όταν μιλούν οι βουλευτές της;
Καλά κρασιά.
Aθήνα 12/02/2016
Πολιτικές Υποθήκες:
(Από το έργο μου: «Η κομμουνιστική Ουτοπία»).
Νίτσε: «Μόνο όταν φθάσει ο άνθρωπος στο τέλος όλων των πραγμάτων θα έχει γνωρίσει τον εαυτό του, γιατί τα πράγματα είναι απλώς τα σύνορα του ανθρώπου».
Ηράκλειτος: «Το γνώναι εαυτόν χαλεπώτατον».
Αριστοτέλης: «Χαλεπώτατον εστίν εαυτόν νικήσαι».
Μαρξ: «Ριζοσπαστισμός σημαίνει ν’ αδράξεις το θέμα στη ρίζα του. Αλλά για τον άνθρωπο η ρίζα είναι ο ίδιος ο άνθρωπος».
Ο ίδιος: «Τα άτομα ξεκίνησαν πάντα από τον εαυτό τους, ξεκινούν πάντα από τον εαυτό τους».
Φίχτε: «Ο άνθρωπος δεν είναι ένα προϊόν του αισθητού κόσμου και ο τελικός σκοπός της ύπαρξής του δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα σ’ αυτόν τον αισθητό κόσμο. Ο προορισμός του υπερβαίνει το χώρο και το χρόνο και κάθε τι που είναι αισθητό».
Μ. Ράσσελ: «Οι κοινωνικοί θεσμοί είναι οι φορεσιές ή οι ενσωματώσεις των ενστίκτων».
Νίτσε: Την ανατροπή των παλιών ιδεών δεν την ακολουθεί αμέσως η ανατροπή των θεσμών, απεναντίας οι νέες ιδέες μένουν πολύ καιρό στο έρημο και άξενο σπίτι των προκατόχων τους και το κρατούν αυτές από έλλειψη στέγης».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου