Αυτό θα πει «αριστερή» ηθική της «για πρώτη φορά Αριστεράς»! Θα τον καλύψουν τα πολιτικά χυδαία«Προσωπικά δεδομένα»;
Ποιος έδωσε το δικαίωμα σ’ αυτούς τους «αριστερούς» να ευτελίσουν τόσο ξετσίπωτα την παλιά ηθική των κομμουνιστών οι οποίοι έδιναν για την ιδεολογία τους όχι μόνο το χαρτζιλίκι τους αλλά και τη ζωή τους; Από την οργή που αισθάνομαι γι’ αυτές τις προστυχιές –και όχι μόνο- αναγκάζομαι να καταθέσω τούτο το «ασήμαντο» προσωπικό γεγονός, το οποίο αποδεικνύει το πώς εμείς, οι παλιοί κομμουνιστές, είχαμε διαπαιδαγωγηθεί με τις ηθικές αξίες. Να, λοιπόν, το γεγονός: κατά τη διάρκεια της παράνομης δράσης μου στη δικτατορία. Συνδεόμενος με τον αείμνηστο δάσκαλό μου Α.Α. -δεν ξέρω αν έχω το δικαίωμα να γράψω το επώνυμό του (αφού πια είναι μακαρίτης)- έπαιρνα 500 δρχ. το μήνα για την οικονομική ενίσχυση των παράνομων και των οικογενειών τους.
Όταν στις 16 Αυγούστου του 1968 πιάστηκα από το Ε΄ Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκα με το πεντακοσάρικο στην τσέπη. Δεν είχα προλάβει να το καταθέσω εκεί που έπρεπε.
Αυτές, λοιπόν, τις 500 δρχ. τις φύλαγα ως κόρη οφθαλμού και όταν βρέθηκα εξορία στο «Παρθένι» της Λέρου –μέσα Οκτωβρίου 1968- έκανα την εξής κομμουνιστική πράξη, όπως εγώ είχα ερμηνεύσει τον κομμουνισμό: πήγα στην «Ομάδα Συμβίωσης» και κατέθεσα το ποσόν για τις ανάγκες του στρατοπέδου.
Οι αποδέκτες του ποσού εξεπλάγησαν. Μου είπαν: «Είσαι εξόριστος και μπορείς να το κρατήσεις».
Αρνήθηκα, το κατέθεσα, χωρίς να έχω φράγκο για τσιγάρα.
Άντε τώρα, εγώ ο … ουτοπιστής, να συμβιώσω πολιτικά και αγωνιστικά με αυτούς τους «συντρόφους», οι οποίοι – πολλοί απ’ αυτούς – έχουν την πολιτική των σαλονιών για σπορ!
Ποιος ξέρει τι θα σκέφτονταν όσοι κομμουνιστές πήγαν νωρίς στα εκτελεστικά αποσπάσματα και δεν πρόλαβαν να δουν αυτά τα ανείπωτα εκφυλιστικά φαινόμενα, τα οποία είναι πρωτόφαντα για την Αριστερά της Ελλάδας.
Μια «Αριστερά», η κομματική ελίτ της οποίας αποτελεί τη νέα πολιτική και κοινωνική κρούστα του σάπιουσυστήματος.
Αυτή την «Αριστερά» θα την πληρώσει ακριβά, πολύ ακριβά, η Ελλάδα, έστω κι αν αντιπροσωπεύει το 20% του εκλογικού Σώματος.
Υ.Γ. Μετά τη χάραξη αυτών των γραμμών ξέσπασε μεγάλος σάλος για την ακίνητη και κινητή περιουσία του υπουργού οικονομικών Σταθάκη, η οποία δεν δηλώθηκε στο «Πόθεν Έσχες». Ακίνητα 38 και μετρητά 1,8 εκατομμύρια ευρώ!!! Επειδή ο γράφων δεν τρέφει καμμία εμπιστοσύνη στην αδρανούσα και πονόψυχη Ελληνική δικαιοσύνη, όταν χειρίζεται υποθέσεις πολιτικάντηδων, προτείνει να επιληφθούν αυτές τις υποθέσεις τα έκτακτα Στρατοδικεία. Η κοροϊδία έχει και τα όριά της και είναι καιρός να σταματήσει επιτέλους το τροπάριο της «πολιτικής σκευωρίας».
Αυτήν την παρλαπίπα των πολιτικάντηδων την πολεμώ χωρίς αποτέλεσμα εδώ και δεκαετίες (βλ. π.χ. τα άρθρα μου: «Η «ποινικοποίηση» της πολιτικής και το ανεύθυνο των πολιτικών» στην «Ελευθεροτυπία» της 20-10-1991 και «η πολιτική σκευωρία» ως πολιτική – ηθική και ποινική ασυδοσία» στα «Πολιτικά Θέματα» της 6-10-1995). Εσύ που διαβάζεις αυτό το κείμενο γιατί σιωπάς;
Αθήνα 10/12/2015
Πολιτικές υποθήκες
(Από το έργο μου: «Η κομμουνιστική Ουτοπία»)
Φ.Νίτσε: «Δεν έχω γνωρίσει πρόσωπα που εμπνέουν τέτοιο δέος όπως οι Έλληνες φιλόσοφοι».
Επίκουρος: «Ασεβής δεν είναι όποιος καταργεί τους θεούς του πλήθους, παρά όποιος τις δοξασίες του πλήθους τις αποδίδει στους θεούς».
Μ. Μ. Ρόζενταλ: «Η γνώση έχει ιστορικό περιεχόμενο και δεν βγαίνει ξαφνικά όπως βγαίνει η σφαίρα από την κάννη του όπλου».
Τ. Αντρόνο: «Με την πολιτιστική βιομηχανία οι μάζες όχι μόνο οδηγούνται στον κομφορισμό της σκέψης αλλά και στον πνευματικό ευνουχισμό που τις μετατρέπει σε αντικείμενό της και τις χαλιναγωγεί, με αποτέλεσμα να εξαφανίζεται η κριτική τους σκέψη».
Ομάδα Κοινωνιολόγων: «Οι μάζες μοιάζουν αγέλες αγρίων ζώων που ψάχνουν απεγνωσμένα για τον θηριοδαμαστή τους».
Δ. Γληνός: «Ένας μύθος χρειάζεται πάντα για να ζει ο άνθρωπος τη ζωή».
Π. Παπαγαρυφάλλου: «Όταν ο άνθρωπος πιστεύει ειλικρινά και δυνατά στο μύθο αντέχει πολλά και όσο αυτός είναι πιο μεγάλος, τόσο περισσότερο πιστεύει σ’ αυτόν και δίνεται σ’ αυτόν».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου