Ένα εθνικό θέμα: Η Λήμνος, η Τουρκία και το ΝΑΤΟ (Του πολίτη Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου)

Ένα εθνικό θέμα:

Η Λήμνος, η Τουρκία και το ΝΑΤΟ

Στα 1964, ο μπαρουτοκαπνισμένος ταξίαρχος της πολεμικής αεροπορίας Ηλίας Καρταλάμακης, μακαρίτης πλέον, βρίσκεται στο στρατηγείο στο ΝΑΤΟ στη Νάπολι της Ιταλίας ως εκπρόσωπος της Ελλάδας. Στα πλαίσια, λοιπόν, της λειτουργίας των ανωτάτων συμμαχικών στρατιωτικών οργανισμών, έρχεται σε επαφή με το εθνικό θέμα του αεροδρομίου της Λήμνου. Πρόκειται για την αντίθεση της Τουρκίας, στους κόλπους του ΝΑΤΟ, για την λειτουργία αεροδρομίου στο Ελληνικό νησί.

Γράφει: «Όταν όμως στην πρώτη, μετά την ανάληψη των καθηκόντων μου εβδομαδιαία σύσκεψη υπό τον αρχηγό… έγινε αναφορά και στο θέμα της εκκρεμότητας κατασκευής Αεροδρομίου στη Λήμνο, έκπληκτος πληροφορήθηκα ότι η Ανωτέρα Αρχή του ΝΑΤΟ στο Παρίσι, δεν συμφωνούσε με την ελληνική πρόταση, γιατί η Τουρκία είχε ασκήσει το δικαίωμα της αρνησικυρίας (VETO)».

Συνεχίζοντας, ο ταξιάρχης γράφει: «Στην oλιγόλεπτη αυτή συζήτηση : και αναλυτικότερη για μένα ενημέρωση, μου δόθηκε η ευκαιρία να καταλάβω, ότι δεν υπήρχε καμμία πιθανότητα να εγκριθεί η ελληνική πρόταση, για κατασκευή Αεροδρομίου στη Λήμνο… ακόμη διατηρώ στο αρχείο μου το «πειστήριο» της «χαριστικής βολής», διατυπωμένο σε πρόχειρο σημείωμα από τον υπαρχηγό Φρ. Σφόρτζα, που μου το ενεχείρισε εμπιστευτικά». (το σημείωμα που ήταν γραμμένο στην ιταλική έγραφε ότι: «το πρόβλημα της Λήμνου είναι πολιτικό. Δεν θα έχει ποτέ την υποστήριξη του ΝΑΤΟ» (το γεγονός καταγράφεται στο αυτοβιογραφικό έργο του Ηλία Καρταλάμακη: «Ο Γολγοθάς ενός αεροπόρου», εκδ. ιδίου, χ.χ. σελ.  327 και 329).

 

Αθήνα 11/3/2015

 

Ιστορικό δίδαγμα για την «Γιορτή της Μητέρας»

Στην προ Σόλωνος Ελλάδα, η ιστορία μας παραδίδει τούτο το γεγονός το οποίο αποδεικνύει την «παροιμιώδη αγάπη δύο νέων για τη μητέρα τους».

Στο ‘Αργος γίνεται γιορτή για κάποια θεά του. Η μητέρα τους Κυδίππη, επειγόμενη να πάει στη γιορτή αδυνατεί γιατί «αργούσαν τα λευκά της άλογα που θα την πήγαιναν σέρνοντας την άμαξα».

Τότε, τα δύο της παιδιά, ο Κλεόβις και ο Βίτων «σέρνουν τα ίδια την άμαξα σε απόσταση σταδίων και η μητέρα τους φθάνει εγκαίρως στον τόπο της τελετής».

Η πράξη τους συγκίνησε πολύ τη μητέρα τους, η οποία «παρακάλεσε τη θεά να δώσει ευτυχία στα παιδιά της».

Πράγματι «η θεά εισάκουσε την ιέριά της και μετά τη θυσία και τη γιορτή ο Κλεόβις και ο Βίτων αποκοιμήθηκαν κάτω από το άγαλμα της Ήρας και  δεν ξύπνησαν». Οι «αρχαίοι το θεώρησαν αυτό μέγιστη ευτυχία και μάλιστα ο Σόλων αναφέρει τους δύο Αργείους νέους μεταξύ των ευτυχέστερων ανθρώπων, που είχε υπόψη του. Οι Αργείοι αφιέρωσαν προς τιμήν τους δύο κούρους του γλύπτη, Πολυμήδη στους Δελφούς (αρχές 6^ου αιώνα και αργότερα έκοψαν νόμισμα όπου οι δύο νέοι παριστάνονταν να σύρουν το άρμα της μητέρας τους Κυδίππης» (το γεγονός καταγράφεται στον Β’ τόμο της «Ιστορίας της Αρχαίας Ελλάδος», του Παν/μιου του Καίμπριτζ (εκδ. 1988) και επανέκδοση από «Τα Νέα», 2005, σελ. 152, όπου απεικονίζονται και τα αγαλματίδια των δύο νέων).

Αυτά έτσι, για την ιστορία και ως αφιέρωμα στη Μητέρα που δίνει ζωή, ψυχή και όνειρα.

 

Αθήνα 11/3/2015

 

Πολιτικές υποθήκες:

Γκαίτε: “Δεν ήρθαμε στη γη για να λύσουμε προβλήματα αλλά για να θέσουμε νέα’’

Γκαίτε: ‘’Η αξιοπρέπεια του ανθρώπου ισούται με το μεγαλείο των θεών”

Μ.Ράσσελ: “Οι πλειοψηφίες, κατά κανόνα, ποτέ δεν είχαν δίκαιο”

Μαρξ: “Ένας άγιος σκοπός που χρησιμοποιεί άτιμα μέσα γίνεται άτιμος σκοπός”

Πλάτων: “Όποιος δεν δέχεται κριτική είναι ακάθαρτος”

Μαρξ: “Απόλυτος ομοφωνία σημαίνει πειθαρχία πτωμάτων

Αριστοτέλης: “Πολίτης είναι ο μετέχων κρίσεως και Αρχής”

Παπαγαρυφάλλου Ελευθερία: “Πολίτη, ψυχή της πολιτείας και κινητήρια δύναμη της ιστορίας, έξω απ’ τα δόντια τη γνώμη σου να λες σε βασιλιάδες και κάθε λογής διαφεντευτές”

Ε.Φρομ: “Αν δεν υπήρχε η μειοψηφία, οι άνθρωποι θα ζούσαν στην εποχή των Σπηλαίων”

Γκάιμπελς: “Πολιτική είναι η τέχνη που καθιστά δυνατά και όσα φαίνονται αδύνατα”.

Αυτή η χυδαιότητα εφαρμόστηκε. Καιρός, σιγά, σιγά, να εξαλειφθεί.

Πολίτης Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου