δωρεάν μάθημα Πρωταπριλιά (για όποιον ενδιαφέρεται) : http://improvibe.gr/ergastiria-dwrean-mathimata/
Συνέντευξη του Γεράσιμου Γεννατά στην Ηρώ Μητρούτσικου
Βρισκόμαστε στο Θέατρο «Δια Δύο», ένα καινούριο θέατρο στον Βοτανικό και διακόπτουμε την πρόβα για να μιλήσουμε με τον ηθοποιό Γεράσιμο Γεννατά, αλλά και με τον σκηνοθέτη της παράστασης "ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ" ή "ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ”, Θανάση Χαλκιά, η οποία ανεβαίνει σε τέσσερις μέρες. Δίπλα μας, αφημένες, μας κάνουν παρέα χάρτινες μουτσούνες των Σαμαρά, Παπανδρέου, Βενιζέλου, του Βασιλιά Κωνσταντίνου και άλλων!
«Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά για να κάνουμε πλάκα»
(βίντεο)
http://www.attikipress.gr/46098/ta-pragmata-einai-poly-sovara-gia-na-kanoyme-plaka-vinteo
Της Ηρώ Μητρούτσικου
Ηρώ Μητρούτσικου: Γεράσιμε θες να μας πεις πώς προέκυψε η ιδέα για αυτή την παρασταση;
Γεράσιμος Γεννατάς: Ήταν μια ιδέα που πρωτοήρθε στο μυαλό μας πριν από δύο χρόνια με αφορμή τη ζωή μας, αυτό που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας αλλά και διεθνώς. Έγινε, όμως, πιο συγκεκριμένο με την ευκαιρία κάποιων τραγουδιών, ανέκδοτων μελοποιημένων στίχων των Μαγιακόφσκι, Σαχτούρη, Νίτσε, Μπρεχτ, Έλιοτ, Τζέιμς Τζόυς, Λασκαράτου κ.α. Όπως καταλαβαίνεις, και μόνο από τα ονόματα των ποιητών, αυτά τα τραγούδια έχουν έναν πολιτικό λόγο και έναν κοινωνικό χαρακτήρα και, έτσι, αυτό ήταν το έναυσμα. Συζητάγαμε διάφορα με τον συνθέτη Γιώργο Κομπογιάνη και έτσι προέκυψε η σκέψη μας αυτή.
Φτιάξαμε μια παράσταση που εγώ την χαρακτηρίζω μικρή πολιτική επιθεώρηση, αν και δεν είναι ακριβώς έτσι. Έχει λίγο διαφορετικό ύφος, τρόπο και στυλ από την επιθεώρηση.
Εκτός από τους μουσικούς, θα είσαι ο μόνος που θα παίζει; Γιατί οι επιθεωρήσεις μας έχουν συνηθίσει σε πολύ κόσμο.
Γ.Γ: Προς το παρόν ναι, μετά σκεφτόμαστε να έρχονται και διάφοροι ηθοποιοί ως γκεστ.
Το καλοκαίρι τί μουσικό περφόρμανς είχες κάνει πάλι (και πιο παλιά σε θυμάμαι με τον Παντελή Αμπαζή);
Γ.Γ: Το καλοκαίρι που μας πέρασε ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό. Ήταν κάτι σαν πάρτυ, μια διασκεδαστική μουσική παράσταση σε ένα-κλαμπ, το «3 la lun & 2 HO revun» μαζί με τον Κρατερό Κατσούλη!
Με τον οποίο παίζετε και τώρα μαζί σε άλλο έργο. Ας πούμε, όμως, για την ταυτότητα της παράστασης που ετοιμάζετε τώρα για πρεμιέρα;
Θανάσης Χαλκιάς: Είναι στο θέατρο “Δια Δύο”, που είναι 5’ από το μετρό Κεραμεικός.
Ξεκινάμε στις 26 Μαρτίου, δηλ, αμέσως μετά από την 25η Μαρτίου, την ημέρα της Εθνικής Παλιγγενεσίας, ξεκινάει η «Πατριδογνωσία». Μετά την πρεμιέρα θα παίξουμε για τρεις Τετάρτες και Πέμπτες.
Και θα υπάρχει live μουσική
Θ.Χαλκιάς: Ναι, εκτός από τον συνθέτη, Γ.Κομπογιάνη, θα υπάρχουν άλλοι τρεις μουσικοί που θα παίζουν ζωντανά.
Γ.Γ: Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η ενορχήστρωση, γιατί θα υπάρχει βιολί, τσέλο, κλαρινέτο και φλάουτο!
Δηλαδή τα τραγούδια θα διακόπτονται από κάποια θεατρική δράση του Γεράσιμου...
Γ.Γ: Ναι, γι αυτό το λέμε και πολιτική επιθεώρηση διαμαρτυρίας, επειδή θα υπάρχουν κείμενα, θα υπάρχουν μικρά κομμάτια πρόζας, σαν νούμερα, και θα υπάρχουν και τα τραγούδια
Θ.Χαλκιάς: Ίσως ο πιο σωστός όρος είναι βαριετέ.
Η επιθεώρηση είναι πιο πολύ σατυρική και πολιτική ενώ το βαριετέ πιο διασκεδαστικό.
Θ.Χαλκιάς: Ναι, ένα πολιτικό βαριετέ!
Γ.Γ: Καταρχάς, σέβομαι και εκτιμώ απεριόριστα την επιθεώρηση, παρότι οι δρόμοι και τα μονοπάτια που κάποιες φόρες ακολουθήθηκαν, θα μπορούσε κάποιος να τα χαρακτηρίσει πιο εύκολα. Παρόλα αυτά δεν είναι εύκολα! Όταν καταθέτεις στο θέατρο ρυθμό, φαντασία, πλασάρισμα και ένα σωρό άλλα, αυτά δεν είναι εύκολα πράγματα. Ωστόσο, μάθαμε ότι η επιθεώρηση είναι αστεία, ότι προκαλεί το γέλιο. Βέβαια, ανέκαθεν ήθελε να διασκεδάζει την πολιτική κατάσταση και όχι μόνο. Προσωπικά, όμως, δεν θέλω να το διασκεδάζω και το λέω με πολύ μεγάλη λύπη και θλίψη, αλλά ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΤΗΝ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΜΑΧΗ.
Η νίκη του πολιτικού συστήματος είναι αυτή η ζωή που ζούμε. ‘Όταν σαρκάζεις κάτι, αν και νιώθεις ότι είσαι πάνω από αυτό, δεν είσαι στην πραγματικότητα....
Οι άνθρωποι της πολιτικής κάνουν μια πολύ συγκεκριμένη δουλειά. Όσο εμείς τους κριτικάρουμε, όσο και να τους κοροϊδεύουμε και να τους σατιρίζουμε, είναι πιο δυνατοί από μας. ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΩΣ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ ΑΠΟ ΜΑΣ, ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ. Είναι πολύ σοβαρά τα πράγματα για να κάνουμε πλάκα. ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΠΛΑΚΑ.
Είναι πολύ σοβαρό αυτό που λες, το να βλέπουμε με χιούμορ τα πράγματα μπορεί να φτάσει κι αυτό ως ένα σημείο...
Γ.Γ: Για μένα το χιούμορ τελείωσε, έχασε την μάχη δηλ, στο «Υπάρχει και φιλότιμο». Μια μεγαλειώδης ταινία και σκηνοθεσία του Σακελλάριου. Όλοι έχουμε κάνει «ΝΑ» στον Μαυρογιαλούρο, ΌΛΟΙ ξέρουμε τί αντιπροσώπευε ο Μαυρογιαλούρος.
Αυτό αντιπροσωπεύει και σήμερα το πολιτικό σύστημα. Δουλεύει με τον ίδιο τρόπο, με τις ίδιες τακτικές. Κι ενώ όλοι έχουμε ρίξει τη μούντζα, συνεχίζουμε να είμαστε ΥΠΟΤΕΛΕΙΣ. Είμαστε μια κοινωνία δούλων αυτής της συνθήκης, η οποία βρίσκεται βαθιά μέσα μας. Γι’αυτό λέω ότι έχουμε χάσει την μάχη.
Γεράσιμε, σε παρακολουθώ χρόνια και έχεις πολύ έντονο πολιτικό λόγο. Δεν ξέρω αν κι εσύ, Θανάσης είσαι έτσι....
Θ.Χαλκιάς: Είμαι όσο επιβάλλεται να έχει ένας πολίτης, που ζει σε μια οργανωμένη κοινωνία. Κατά την γνώμη μου απαγορεύεται να μην έχεις πολιτική θέση και λόγο.
Απλά, συχνά οι καλλιτέχνες λένε: «Εγώ θέλω να ασχοληθώ με την τέχνη μου, δεν ασχολούμαι ή, έστω, δεν θέλω να μιλήσω για πολιτική».
Θ.Χαλκιάς: Πώς γίνεται αυτό; Δηλαδή, η τέχνη τί είναι; Τί μπορεί να εκφράζει η τέχνη αν όχι την ζωή σου; Επίσης, η πολιτική τί είναι; Είναι κάτι που αφορά μόνο κάποιους; Ή μόνο τους επαγγελματίες; ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ, για αυτό που είμαστε από το πρωί μέχρι το βράδυ. Αυτό είναι και η πολιτική και η τέχνη μαζί!
Γ.Γ.: Νομίζω ότι όλη μας η ζωή είναι πολιτική. Δεν μπορούμε -ειδικά αυτή την στιγμή- ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ. Και δεν έχουμε δικαίωμα να το κάνουμε αυτό γιατί, είτε το θέλουμε είτε όχι, οτιδήποτε και να κάνουμε είναι πολιτική πράξη.
Και, μάλιστα, οι άνθρωποι της τέχνης, όντας δημόσια πρόσωπα, οτιδήποτε κάνουν είναι πολιτική πράξη. Αν πάμε, ας πούμε, να πιούμε καφέ στο τάδε cafe, είναι μια πολιτική πράξη και επιλογή. Αν θα πάμε σε εκείνον τον χώρο κι όχι στον άλλον, κάτι δηλώνουμε με αυτό! Αν εγώ, λοιπόν, που δυστυχώς, έχω μια ελάχιστη αναγνωσιμότητα, πηγαίνω κάπου και πίνω τον καφέ μου, αυτό κάτι σημαίνει, είναι μια άποψη.
Με αυτόν, λοιπόν, τον τρόπο, θέλω να βγάλω την γλώσσα σε όλους αυτούς τους καλλιτέχνες που ανέφερες πριν. Τα τελευταία 20 χρόνια στην Ελλάδα, η τέχνη είναι μια πολύ ένοχη κατάσταση (και δεν βγάζω τον εαυτό μου απ’ έξω) η οποία στην καλύτερη περίπτωση αυτοχειροκροτείται! Λέει «Α, τί ωραία που είμαστε. Κάνε μου και μια ωραία κριτική, θα πάρουμε και μια κρατική επιχορήγηση» και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την ζωή. Δεν θέλει να μετακινήσει ούτε στο ελάχιστο την ζωή. Θέλει να δρέπει δάφνες και κριτικές και να αυτοϊκανοποιείται. Είναι πολύ μεγάλο και πολύ παλιό θέμα και τελικά το πληρώνουμε σαν χώρα∙ όλους αυτούς τους συμβολισμούς «η τέχνη για την τέχνη».
Δεν γίνεται, έχουμε πολύ πιο πραγματικούς εχθρούς, εχθρούς για την ζωή μας, για την χώρα μας, ακόμα και για τα βουνά μας και την θάλασσα. Το λεκανοπέδιο της Αττικής είναι μια καμένη γη. Αν σηκωθεί κάποιος με ένα ελικόπτερο από την μέση θα δει τον Υμηττό, την Πάρνηθα, την Πεντέλη καμένα! Και οι τενεκέδες που τα έκαψαν είναι στην Βουλή. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΟΡΙΑΚΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ.
Καταρχάς υπάρχει μια απροκάλυπτη χούντα με το επικάλυμμα της δημοκρατίας. Το ονομάζουν αντιπροσωπευτική κοινωνική δημοκρατία! Το είδαμε, τώρα, και στην Κύπρο. Δέκα μέρες πριν, αυτός το άνθρωπος έλεγε ακριβώς τα αντίθετα. Τον ψηφίσανε και με το δημοκρατικό του πλέον δικαίωμα λέει: «Θα κάνω αυτό!» Σε τί διαφέρει πλέον αυτό από την χούντα;
Είναι πολύ επικίνδυνα τα πράγματα για να είμαστε καλοί. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΟΙ; ΑΣ ΣΚΟΤΩΘΟΥΜΕ. Διότι οι μπάτσοι θα σε σκοτώσουν, δεν θα σου πούνε κάτι, θα σου χώσουν μια με το γκλοπ....
Ντρέπομαι γι αυτό που θα πω τώρα: Ανέβηκα τότε στην Πάρνηθα και έβαλα μια πινακίδα στα καμένα. Δυστυχώς, όμως, ανέβηκα μόνος. Είχα την αφέλεια -και ίσως και την τεμπελιά και την καλλιτεχνία- να το κάνω μόνος μου γιατί δούλευα τότε, έκανα πρόβες! Ενώ έπρεπε να μαζέψω άλλους 15 και να πάμε όλοι μαζί, όσοι έρχονταν.
Ίσως εδώ στέκεται και η αναγνωσιμότητα που είπες πριν: ότι εδώ οι καλλιτέχνες μπορούν να κάνουν κάτι. Αν εσύ τότε έλεγες: «Ρε παιδιά, ελάτε μαζί μου. Πάρτε ίσως και μια μικρή κάμερα....»
Γ.Γ: Θα ερχόντουσαν κάμποσοι. Και τώρα μπορώ να σου πω 15 ονόματα που θα ερχόντουσαν. Αλλά μας έτρωγε το «εγώ είμαι κλεισμένος μέσα στο θέατρο και δεν μπορώ» ή «Αχ, ξεχάστηκα»... Ξέρεις σε πόσες διαδηλώσεις δεν πήγαμε γιατί κάναμε πρόβες;
Βέβαια και με το θέατρο που κάνετε εσείς, προσφέρετε κάτι ανάλογο με την διαδήλωση. Εννοώ με τις πολιτικές παραστάσεις που κάνεις εσύ και ειδικά και η Μάνια Παπαδημητρίου. Είστε δύο καλλιτέχνες low profile, δεν είστε συνέχεια μπροστά στις κάμερες, ειδικά η Μάνια, αλλά έχετε έντονο πολιτικό λόγο!
Γ.Γ: Με την Μάνια Παπαδημητρίου είμαστε πρώτα ξαδέρφια! Εγώ δεν έχω κάνει τόσες πολλές πολιτικές παραστάσεις όσες η Μάνια...
Σας είχα δει εσένα και τον Θανάση, το 2009, σε μια πολιτική παράσταση στην αυλή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου
Γ.Γ: Το «Επτά εβραιόπουλα», πάλι σε σκηνοθεσία του Θ. Χαλκιά και μουσική του Κ.Βόμβολου! Έπαιζε και η αδερφή μου και η τωρινή βοηθός σκηνοθέτη μας (Β.Τσακίρη). Η ίδια ομάδα, «Νότιο Σέλλας», έκανε πέρυσι στο ίδιο θέατρο «Τα σημάδια του Κάιν», σε σκηνοθεσία του Θανάση Χαλκιά, η οποία, επίσης, ήταν πολιτική παράσταση. Νομίζω, όμως, ότι, σε αντίθεση με τις προηγούμενες, η τωρινή παράσταση μας θα έχει και διασκεδαστικά κομμάτια.
Θ.Χαλκιάς: Σίγουρα έχει και διασκεδαστικά κομμάτια για να επεξεργαζόμαστε όλο αυτό το πράγμα. Δεν μπορείς να απομονώσεις την ανθρώπινη σου υπόσταση ακόμα κι όταν συζητάς για ένα στενάχωρο πράγμα. Περνάς από όλες τις συναισθηματικές καταστάσεις, οπότε το ίδιο είναι και μια παράσταση. Κι η παράσταση είναι ένας ζωντανός οργανισμός, μπορείς να γελάς και να βρίζεις για το ίδιο πράγμα. Ε, έχει φροντίσει και ο Γιώργος ο Γαλίτσης για το γέλιο μας.
Εκτός από εσένα Γεράσιμε, έχει γράψει και ο Γιώργος Γαλίτσης κείμενα;
Γ.Γ: Ναι, έχει δύο κείμενα που μ’ αρέσουν πολύ. Ανέκαθεν μου άρεσε το πως γράφει ο Γαλίτσης. Το κάνει με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Κι η παράσταση στην οποία γράφει και πρωταγωνιστεί, «Τα ραδίκια ανάποδα», στο θέατρο Ζίνα, μου άρεσε πολύ, διασκέδασα πάρα πολύ.
Τα υπόλοιπα κείμενα;
Γ.Γ: Υπάρχουν δικά μου κείμενα, τα οποία επεξεργαστήκαμε με τον Θανάση, καθώς και άλλων συγγραφέων. Είναι κάτι καινούριοι συγγραφείς...
Θ.Χαλκιάς: (συνεχίζει) ....ξέρεις «ήσσονος εμβέλειας»: Θουκιδίδης, Ξενοφών.... (γέλια).
Αναφέρθηκες, παραπάνω, στις επιχορηγήσεις. Θέλετε να μιλήσετε λίγο για αυτό το θέμα; Πέρυσι δεν δόθηκε καμία, αν και είχαν πει ότι θα δοθούν και φέτος τίποτα ακόμα! Και πλήρωσαν οι καλλιτέχνες και ΙΚΑ και ένσημα και όλες τις εισφορές και δεν ήρθε ποτέ η επιχορήγηση.
Θ.Χαλκιάς: Κι εμείς περιμέναμε. Η επιτροπή είχε εγκρίνει «Τα σημάδια του Κάιν» και πληρώσαμε τα πάντα και ουδέποτε ήρθαν τα χρήματα....
Γ.Γ.: Δεν υπάρχει κοινωνικό κράτος. Δεν υπάρχει για την υγεία, για την παιδεία... Οπότε θα υπάρχει για τον πολιτισμό;
Φέτος ξέρουμε τί θα γίνει; Μάλλον τίποτα, ε;
Θ.Χαλκιάς: Όσο ξέρετε εσείς ξέρουμε κι εμείς... Δεν αισθάνονται υποχρεωμένοι οι άνθρωποι του Υπουργείου Πολιτισμού να ασχοληθούν!
Γ.Γ.: Μα αν αναφέρουμε τους πέντε τελευταίους Υπουργούς Πολιτισμού θα βάλουμε τα γέλια, θα πέσουμε κάτω και θα κρατάμε τις κοιλιές μας με αυτούς τους τενεκέδες! Ο Λιάπης ήταν υπουργός Πολιτισμού, ο Βουλγαράκης, ο Βενιζέλος, ο Τζαβάρας... Είναι για να ανατριχιάζεις....
Ε, κάπου έπρεπε να πάει και αυτό το Υπουργείο...
Γ.Γ.: Ναι, ένα Υπουργείο που δεν δίνει μίζες.... Ήταν και ο Ζαχόπουλος, αυτός με το βίντεο που μετά πήγε να αυτοκτονήσει και δεν τα κατάφερε... Μοίρασε μίζες ο Ζαχόπουλος......
Αν ήταν στο χέρι τους, ο πολιτισμός στην χώρα μας θα ήταν για το ΠΑΣΟΚ: σκυλάδικα και για την Ν.Δ.: γυφτοκλαρίνα! Δεν θέλουν να υπάρχει τίποτα άλλο. Το ΠΑΣΟΚ κατέστρεψε, ξεθεμελίωσε την χώρα. Την έκαναν την χώρα του σκυλάδικου, γιατί ήταν μόνο απατεώνες που έτρωγαν λεφτά.
Το Σωματείο Ηθοποιών προκήρυξε απεργία για το Σαββατοκύριακο για τα εργασιακά και για τις επιχορηγήσεις των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. (μονάχα), τα οποία δημιουργήθηκαν επί ΠΑΣΟΚ.
Γ.Γ.: Έκαναν τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. (με την Μελίνα Μερκούρη) για να διορίζουν υπαλλήλους! Πιστεύω ότι δεν υπήρχε κανένα όραμα εκεί. Έχω δουλέψει στα περισσότερα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. στην Ελλάδα, εδώ και 20 χρόνια. Στα περισσότερα!
Μπορεί να άρχισε ως κάτι άλλο: να αποκτήσουν μεγαλύτερο άνοιγμα, ευρωστία και μια καλύτερη ύπαρξη τα Δημοτικά Θέατρα των επαρχιακών πόλεων, αλλά, τελικά, το μόνο που έκαναν ήταν να διορίζουν υπαλλήλους.
Και ρωτώ: τί προσέφεραν στον πολιτισμό της κάθε πόλης αυτά τα θέατρα τα τελευταία 25 χρόνια; Τίποτα! ΤΙΠΟΤΑ, ΤΙΠΟΤΑ. Μόνο σκυλάδικα.
Θες να πεις ότι ο κόσμος που πήγαινε στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., ήταν αυτός ο λίγος κόσμος που έτσι κι αλλιώς θα πήγαινε στις θεατρικές παραστάσεις στην πόλη του;
Γ.Γ.: Ακριβώς. Δεν μεγάλωσε το θεατρικό κοινό, δεν μετακινήθηκε. Δεν μετακινήθηκε τίποτα.
Θ.Χαλκιάς: Επειδή δεν μετακινήθηκε η κοινωνία. Υπάρχει μια υποκρισία και με τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ακόμα και οι επιχορηγήσεις των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. κτλ., λειτουργούν ως άλλοθι ότι προάγουν τον πολιτισμό, ενώ, από την άλλη μεριά, την κοινωνία την ίδια ΤΗΝ ΣΠΡΩΧΝΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΑΒΟΥΡΑ. «Άντε δίνουμε και 5 δραχμές εκεί» για άλλοθι. Αφού το σχολείο της χώρας σου και την τηλεόραση τα οδηγείς εκεί που τα οδηγείς.... Τί περιμένεις μετά; Να ανεβάσεις μια παράσταση και να κυνηγάς τους θεατές; Μα αυτούς τους ανθρώπους ΤΟΥΣ ΕΧΕΙΣ, ΗΔΗ, ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ!
Γ.Γ.: Τους κάνεις οπαδούς και τρέχουν από πόλη σε πόλη και κυνηγάνε την ομάδα τους φωνάζοντας σαν καθυστερημένα. Θα έρθει, όμως, ο πρωταγωνιστής από το Big Brother να παίξει και έτσι θα γεμίσει το θέατρο.
Θυμάμαι, όταν σπούδαζα στην Πάτρα, τότε που σε γνώρισα κιόλας, έκανε παραστάσεις το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. και κάποια στιγμή, ίσως, να το μαθαίναμε. Και εμείς, ως φοιτητές θεατρολογίας, ήμασταν μέσα στο πράγματα! Υποθέτω ότι η υπόλοιπη Πάτρα....
Γ.Γ.: Ναι, γιατί ήταν αποκομμένο από την πόλη.
Και ήταν και μια περίοδος, πριν καμιά δωδεκαριά χρόνια, που είχε «ανέβει» πολύ το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας.
Γ.Γ.: Αναφέρεσαι σε μια καλή περίπτωση και χρονικά, αλλά και ειδικά για την Πάτρα.
Να σε ρωτήσω κάτι, που μάλλον σε έχουν ρωτήσει πολλοί: αρνήθηκες να κάνεις και μια διαφήμιση τράπεζας και ένα σίριαλ.
Γ.Γ.: Ναι, είναι περασμένο. Αρνήθηκα να κάνω διαφήμιση τράπεζας γιατί πιστεύω ότι οι τράπεζες είναι μια άλλη πληγή της χώρας. Και ηθικά και πραγματικά. Είναι γκάνγκστερς. ΖΟΥΜΕ ΈΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΦΑΣΙΣΜΟ.
Δεν μπορούσα να κάνω τέτοια διαφήμιση. Μου έδωσαν διακόσες χιλιάδες ευρώ και κατάφερα και είπα όχι. Δεν είμαι Ρομπέν των Δασών, αν μου έδιναν πεντακόσια χιλιάρικα μπορεί και να το έκανα. Είπα όχι στα διακόσια. Κάποιοι μου είπαν: «πάρ’ τα και κάνε τα μια δωρεά, ή δώστα στην αδερφή σου που έχει οικογένεια ή....». Ξέρεις πόσα λεφτά χρωστάω εγώ; Δεν μπορούσα, όμως, να το κάνω. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΗΝ ΦΑΤΣΑ ΜΟΥ ΣΤΟ Α.Τ.Μ. να λέει «Πάρτε λεφτά, πάρτε τα δικά μας λεφτά». Και, δυστυχώς, υπάρχουν συνάδελφοί μου που το κάνουν!
Ε, ναι, αφού δεν ήσουν εσύ, θα ήταν κάποιος άλλος.
Γ.Γ.: Φυσικά, και αυτό είναι ακόμα χειρότερο. Είναι χειρότερο που κάποιοι άνθρωποι αναγκάζονται να κάνουν αυτό το πράγμα, τη στιγμή που καταρρέει η κοινωνία μας.
Όσο για το σίριαλ του Μega αρνήθηκα γιατί θα πληρωνόμουν σε 21 μήνες!!! Και πια έχουν το θράσος και στο προτείνουν αυτό κανονικά!
Παλιά ήταν στους 5 μήνες;
Στους 6 μήνες άρχιζες να πληρώνεσαι τα επεισόδια του κάθε μήνα. Δηλ. 4 επεισόδια τον μήνα. Τώρα στους 8 μήνες θα πληρώνεσαι ένα επεισόδιο. Δηλαδή, σε εξοφλούνε σε δύο χρόνια. Αυτό, όπως καταλαβαίνεις, μεγαλώνει πάρα πολύ την επισφάλεια του να πληρωθείς... Μπορεί να μην πληρωθείς ποτέ. Κι αν.....
Θες να μας πεις λίγο και για το οινοποιείο που έχεις κάνει;
Γ.Γ.: Έχουμε κάνει ένα μικρό οινοποιείο στην Αχαΐα και το προσπαθούμε.
Το οποίο έχει και υπέροχο όνομα: «Θέαλος Γη», δηλ, Γη που έχει θέα στην θάλασσα! Ήταν κάτι το οποίο ήθελες να κάνεις πάντα;
Γ.Γ.: Όχι... Απλά, θέλω να φύγω από την Αθήνα. Δεν μ’αρέσει...
Και να ζεις κάπου στην φύση; Και το θέατρο;
Γ.Γ.: Μακάρι να μπορούσα να φύγω. Θα έκανα θέατρο “του βουνού”!
Δεν πεθαίνω, Ηρώ μου, για το θέατρο.
Έχεις πάρει πικρίες και το λες αυτό;
Γ.Γ.: Όχι. Χαίρομαι να κάνω αυτή την δουλειά, αλλά δεν νομίζω ότι είναι όλη η ζωή μου. Η ζωή μου όλη είναι οι άνθρωποί μου και οι φίλοι μου. Είσαι μέσα στα πράγματα, ξέρεις πόσο ψεύτικα είναι αυτά. Τί θα πει ο ένας, τί θα πει ο άλλος, να ανεβάσουμε μια παράσταση, το ένα, το άλλο....
Απλά, πίστευα ότι επειδή εσύ προσπαθείς να κάνεις και ένα διαφορετικό θέατρο και ειδικά τώρα, με αυτή την παράσταση, την «Πατριδογνωσία» που ετοιμάζετε. Έλεγα ότι το βλέπεις διαφορετικά το θέατρο...
Γ.Γ.: Με έναν τέτοιο τρόπο έχει νόημα το θέατρο, αλλά είναι περισσότερο η ζωή σου, ο τρόπος που ζεις.
Φέτος, κάνετε οι δυο σας και μια παιδική παράσταση και συμμετέχει κι η αδερφή σου, η Ηλέκτρα Γεννατά.
Γ.Γ.: Να μιλήσει, εδώ, ο σκηνοθέτης της παράστασης
Θανάση, έχω ακούσει από έναν μπαμπά, που το είδε, ότι είναι πολύ ενδιαφέρον. Όταν ένα παιδικό είναι καλό, είναι πολύ καλό. Εγώ χαίρομαι να βλέπω παιδικές παραστάσεις ακόμα και χωρίς να συνοδεύω παιδάκια!
Θ.Χαλκιάς: Είναι πολύ διασκεδαστική παράσταση και προσπαθήσαμε να μην συμπεριφερθούμε στα παιδιά σαν να είναι “μικροί βλάκες”. Στις παιδικές παραστάσεις υπάρχει αυτός ο κίνδυνος, γιατί νομίζουν ότι τα παιδιά είναι “ενήλικες βλάκες”. Όχι, είναι μικρά παιδιά, πολύ πιο έξυπνα από τους μεγάλους.
Σε τί ηλικίες απευθύνεται;
Θ.Χαλκιάς: Απευθύνεται σε ηλικίες του δημοτικού μέχρι και τις δύο πρώτες τάξεις του γυμνασίου και παρακολουθείται πολύ ευχάριστα και από μεγάλους. Το πρώτο επίπεδο και την ιστορία μπορούν να τα καταλάβουν και τα παιδιά του νηπιαγωγείου. Υπάρχουν και δυο-τρεις προβληματισμοί που τα μικρά δεν θα τους πιάσουν, αλλά τα μεγάλα θα τους καταλάβουν.
Θες να μας πεις για αυτή την παράσταση;
Θ.Χαλκιάς: Λέγεται «ΠΕΡΠΑΤΩ ΕΙΣ ΤΟ ΔΑΣΟΣ». Το κείμενο είναι της Θεσσαλονικιάς Στέλλας Μιχαηλίδου, είχε γραφτεί για την Πειραματική Σκηνή Τέχνης και είχε παιχτεί εκεί. Παίζεται κάθε Κυριακή στις 11.30 στο θέατρο «Eν Αθήναις».
Ένα πανέμορφο πέτρινο θέατρο, καινούριο κι αυτό και ακριβώς δίπλα στο μετρό του Κεραμεικού. Βολεύει για τα παιδιά και ειδικά τώρα που ανοίγει ο καιρός μπορούν μετά την παράσταση να πάνε βόλτα δίπλα στην Τεχνόπολη και στο μουσείο της. Το εισιτήριο πόσο είναι;
Θ.Χαλκιάς: Είναι όσο πιο προσιτό μπορούσε να γίνει: 6€ για τα παιδιά και 10€ για τους μεγάλους.
Γ.Γ.: Πηγαίνουμε και σε σχολεία τα πρωινά και παίζουμε. Χρησιμοποιώ πληθυντικό γιατί είμαι κι εγώ μέλος της ομάδας «Ναυτίλος».
Θ.Χαλκιάς: Ναι, είναι μετακινούμενη παράσταση. Είναι φτιαγμένη έτσι που μπορεί και μεταφέρεται.
Πώς είναι στα σχολεία τα παιδάκια;
Θ.Χαλκιάς: Ααα, τρομερά. Είναι πολύ καλό κοινό. Έχεις μια δυσκολία παραπάνω γιατί είναι πάρα πολλά. Έχουμε παίξει και σε πάνω από 200 παιδιά, αλλά δεν έχουμε κανένα παράπονο. Έχουμε κάνει πολύ καλές παραστάσεις σε σχολεία
Γ.Γ.: Και πολλές φορές τα περισσότερα σχολεία δεν έχουν καλούς χώρους. Δηλ. μπορεί να παίξεις σε μια αίθουσα ή...
Σε εμάς, θυμάμαι, οι παραστάσεις ερχόντουσαν στο γυμναστήριο.
Γ.Γ.: Υπάρχουν σχολεία που δεν έχουν καν γυμναστήριο! Έχουν έναν μεγάλο χώρο όπου μαζεύονται εκεί. Αυτά είναι δυσκολίες. Ωστόσο, μέσα από όλες αυτές τις δυσκολίες γίνονται και ωραία πράγματα και ΑΞΙΖΕΙ ΕΝΑ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΠΡΑΒΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ, που προσπαθούν με νύχια και με δόντια, σε αυτές συνθήκες, να κάνουν κάτι για τα παιδιά, να προσφέρουν.
Θ.Χαλκιάς: Ξέρεις, έχουμε πάει και σε ειδικά σχολεία, ΕΧΟΥΜΕ ΔΩΣΕΙ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ για παιδιά που έχουν ανάγκη και είναι ωραία, γιατί υπάρχει ανταπόκριση από τα παιδιά.
Για να επιστρέψουμε στην πρεμιέρα της «ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑΣ»
Γ.Γ.: Nαι, κι εδώ θέλουμε να είναι μια παράσταση που παίρνει διαφορετικά πρόσωπα. Να μπορούμε να παίξουμε και σε άλλους χώρους, μη θεατρικούς, να μπορούν να παίρνουν μέρος στην παράσταση κι άλλοι ηθοποιοί, σαν νούμερα της επιθεώρησης. Όχι σε αυτή την φάση, να ξεκινήσουμε πρώτα και μετά σκεφτόμαστε διάφορα πράγματα.
Άρα είναι μια παράσταση σε εξέλιξη....
Γ.Γ.: Σκεφτόμαστε να μπαινοβγαίνουν ηθοποιοί, τραγουδιστές.
Θ.Χαλκιάς: Είναι μια εύκολα μετακινούμενη παράσταση: σκηνικά δεν υπάρχουν, οι μουσικοί παίρνουν το όργανο τους και έρχονται οπουδήποτε....
Γ.Γ.: Με το δισάκι μας στο ώμο και θα πηγαίνουμε.
Όπως παλιά τα θεατρικά μπουλούκια....
Κλείνοντας πείτε μου και για τον δεύτερο τίτλο της παράστασης
Γ.Γ.: Η παράσταση λέγεται "ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ" ή "ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ" από ένα στίχο του μεγάλου κυρίου Μαγιακόφσκι.
Σας ευχαριστώ πολύ και θα τα πούμε στην παράσταση.
"ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ" ή "ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ"
μια μικρή πολιτική επιθεώρηση με τον Γεράσιμο Γεννατά, σε σκηνοθετική επιμέλεια Θανάση Χαλκιά και μουσική Γιώργου Κομπογιάννη.
μια μικρή πολιτική επιθεώρηση με τον Γεράσιμο Γεννατά, σε σκηνοθετική επιμέλεια Θανάση Χαλκιά και μουσική Γιώργου Κομπογιάννη.
Για τρεις Τέταρτες και Πέμπτες:27,28/3
3,4/4 και 10,11/4
Εισιτήριο: 15,00 & 10,00
Χώρος Τέχνης “Δια Δύο”, Σπ. Πάτση 99 , Βοτανικός
210-34.66.048 (στάση μετρό Κεραμεικός)
“ΠΕΡΠΑΤΩ ΕΙΣ ΤΟ ΔΑΣΟΣ”
παιδική παράσταση σε κείμενο Στέλλας Μιχαηλίδου και σκηνοθεσία Θανάση Χαλκιά.
Κάθε Κυριακή 11.30
Θέατρο “Eν Αθήναις”, Ιάκχου 19, Γκάζι 210 3425170
(ακριβώς στο μετρό Κεραμεικός)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου