Η "κοινή λογική" για τις επερχόμενες εκλογές της 6ης Μαΐου "υπαγορεύει" τον ακόλουθο συλλογισμό:
Ψήφος στα "κόμματα του μνημονίου" (ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΝΔ - προσοχή στη σειρά με τα οποία τα αναφέρω), σημαίνει συνυπογραφή του αυτού που θα τα ψηφίσει στα μνημόνια και σε ότι αυτά επέφεραν στη χώρα μας.
Και χωρίς να έχει μετά "την απομάκρυνση εκ του ταμείου" κανένα δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί για τα επερχόμενα οδυνηρά μέτρα που θα παρθούν τον Ιούνιο...
Και χωρίς να δικαιούται να διαμαρτυρηθεί αν κάποιος τρίτος τον αποκαλέσει "προδότη", "δοσίλογο" κλπ.
Είναι όμως αυτή η "κοινή λογική";
Τα λεγόμενα "αντιμνημονιακά" κόμματα είναι αυθωρεί άσπιλα και αμόλυντα, με καθαρές και πάνω από όλα εφαρμόσιμες λύσεις για την επόμενη μέρα εκτός μνημονίου;
Σύντομα και απλά θα προσπαθήσω να δώσω κάποιες απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα:
Επίσης, πρέπει κάποια στιγμή όλοι μαζί, αλλά και ένας-ένας χωριστά, να αναλογιστούμε και το βάρος των δικών μας ευθυνών για το πού έχει καταντήσει η πατρίδα μας. Σίγουρα, το ψάρι βρωμάει πάντα από το κεφάλι, σίγουρα σε μεγάλο βαθμό ΕΞΑΠΑΤΗΘΗΚΑΜΕ, αλλά πρέπει να δούμε και τις δικές μας ευθύνες. Και πιστεύω, ότι σε όλη αυτή την πορεία των τελευταίων δεκαετιών (όχι αναγκαστικά από το 1974 και μετά, αλλά και πιο πριν...), δεν είναι και λίγες...(αλλά αυτό το ζήτημα θα το θίξω με ξεχωριστά άρθρα μου μετά τις εκλογές).
Τέλος, όσον αφορά το τι θα ψηφίσω εγώ (αν έχει αυτό κάποια αξία): Θα ψηφίσω ένα από τα λεγόμενα αντιμνημονιακά κόμματα (όποιο αποφασίσω την τελευταία στιγμή), αλλά με μεγάλες επιφυλάξεις...
Σίγουρα όμως δεν θα ψηφίσω λευκό ή άκυρο (θεωρώ ότι είναι μια εμμεσοποιημένη ψήφος ανοχής σε αυτούς που μας έφεραν σε αυτό το σημείο - με τη σειρά που τους ανέφερα)...
Και σίγουρα δεν επιλέξω την ΑΝΕΥΘΥΝΗ κατ' εμένα οδό της αποχής...
Χρήστος Αλεξόπουλος
Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012
Ψήφος στα "κόμματα του μνημονίου" (ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΝΔ - προσοχή στη σειρά με τα οποία τα αναφέρω), σημαίνει συνυπογραφή του αυτού που θα τα ψηφίσει στα μνημόνια και σε ότι αυτά επέφεραν στη χώρα μας.
Και χωρίς να έχει μετά "την απομάκρυνση εκ του ταμείου" κανένα δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί για τα επερχόμενα οδυνηρά μέτρα που θα παρθούν τον Ιούνιο...
Και χωρίς να δικαιούται να διαμαρτυρηθεί αν κάποιος τρίτος τον αποκαλέσει "προδότη", "δοσίλογο" κλπ.
Είναι όμως αυτή η "κοινή λογική";
Τα λεγόμενα "αντιμνημονιακά" κόμματα είναι αυθωρεί άσπιλα και αμόλυντα, με καθαρές και πάνω από όλα εφαρμόσιμες λύσεις για την επόμενη μέρα εκτός μνημονίου;
Σύντομα και απλά θα προσπαθήσω να δώσω κάποιες απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα:
- Κατά τη γνώμη μου, είναι δεδομένο ότι πρέπει να καταψηφιστούν χωρίς δεύτερη κουβέντα ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ, τα δύο κόμματα που υπεψήφισαν το πρώτο μνημόνιο! Και ναί, όσοι τα υπερψηφίσουν βάζουν φαρδιά - πλατιά την υπογραφή τους κάτω από τα μνημόνια! Και ναί, θα τους χαρακτηρίσω "προδότες" και "δοσίλογους", γιατί συμφωνούν με αυτούς που με την υπογραφή τους στο πρώτο μνημόνιο έδεσαν την πατρίδα μας χειροπόδαρα! Και ναι, δεν θα έχουν το δικαίωμα μετά να διαμαρτύρονται για το "λογαριασμό" που θα έρθει (για όλους μας όμως) από τον Ιούνιο και μετά...
- Τη ΝΔ δεν μπορώ να την εντάξω στην ίδια κατηγορία με ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ, παρά την αδιαμφησβήτητη "κωλοτούμπα" του Σαμαρά, με την υπερψήφιση του δευτέρου μνημονίου! Κι αυτό γιατί, με τις υπογραφές και τις επαίσχυντες συμφωνίες του ΓΑΠ, η χώρα δέθηκε κυριολεκτικά χειροπόδαρα, κάτι που η ΝΔ και ο Σαμαράς σαφέστατα υπέδειξαν με τις παρεμβάσεις τους ότι μπορούσε να αποφευχθεί (όπως άλλωστε και αυτή καθαυτή η προσφυγή στο ΔΝΤ και τον διεθνή έλεγχο από τα γεράκια των αγορών). Σαφέστατα και αποτελεί τεράστιο λάθος η κωλοτούμπα και η υπογραφή του δεύτερου μηνμονίου, σαφέστατα και μπορούσε να ακολουθηθεί διαφορετική πορεία. Όταν όμως είσαι "κόμμα εξουσίας" και οι δεσμεύσεις (καθόλα επαίσχυντες και οδυνηρές) που έχει αναλάβει το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση έχουν φέρει τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, σκέφτεσαι "αντανακλαστικά" (ως κόμμα εξουσίας), να κερδίσεις τουλάχιστον λίγο χρόνο (τουλάχιστον σε πολιτικό επίπεδο, γιατί σε οικονομικό οι εξελίξεις είναι ήδη δρομολογημένες από τον "αυτόματο πιλότο" των μνημονίων). Οι εξελίξεις δείχνουν να ΜΗΝ δικαιώνουν τον Σαμαρά για την επιλογή του, όμως πιστεύω ότι δεν είναι κι ο ίδιος τόσο ανόητος ώστε να χύσει την καρδάρα με το γάλα (λέγε με αυτοδυναμία, που ως προοπτική διαφαινόταν ξεκάθαρα, τουλάχιστον μέχρι το Νοέμβριο. Εγώ προσωπικά ΔΕΝ θα ψηφίσω ΝΔ, οφείλω όμως και να κατανοήσω (κι όχι απαραίτητα να δικαιολογήσω) κάποιες παραμέτρους που, κατά τη γνώμη μου υπαγόρευσαν τη στάση που κράτησε (κοινώς "κωλοτούμπα"), από το Νοέμβριο και μετά. Και σε καμία, μα καμία περίπτωση δεν μπορώ να την τσουβαλιάσω μαζί με ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ...
- Όσον αφορά τώρα το λεγόμενο "αντιμνημονιακό" χώρο, θα αιφνιδιάσω: είμαι απογοητευμένος από τη στάση όλων σχεδόν των λεγόμενων "αντιμνημονιακών" κομμάτων! Από τα πιο αριστερά (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) μέχρι τα πιο δεξιά (όπως οι "Ανεξάρτητοι Έλληνες" του Πάνου Καμμένου). Κάθε αντιμνημονιακό κόμμα και μια διαφορετική πρόταση για την επόμενη μέρα, σε μερικά δε, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, πολλές διαφορετικές προτάσεις ΚΑΙ στο εσωτερικό τους (από την έξοδο από το ευρώ του Λαφαζάνη, μέχρι τις πιο "συγκρατημένες" προτάσεις της ηγετικής ομάδας! Για μην αναφερθώ στα κάθε λογής "αντιμνημονιακά" μαγαζιά και παραμάγαζα που ξεφύτρωσαν από δω κι από κει ως "πολιτικές κινήσεις" (με τη τιμητική εξαίρεση του Πατριωτικού Μετώπου). Εκθέσεις ιδεών αναμειγμένες με σκόρπιες επισυνάψεις θεωριών και πρακτικών από άλλες χώρες...
- Θα ήμουν ο πρώτος που θα ακολουθούσα ένα ΚΟΙΝΟ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, που θα είχε επεξεργαστεί ένα ελάχιστο προγραμματικό πλαίσιο δράσεων και πολιτικών, που θα έθεταν ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για τη σταδιακή έξοδο της χωρας από τη δραματική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα! Δράσεων και πολιτικών που θα έβαζαν ως πρώτο και κύριο μέλημα τη ΣΩΤΗΡΙΑ της πατρίδας μας, πέρα από ιδεολογικές ή άλλες διαφοροποιήσεις! Σαφέστατα και ο καπιταλισμός πνέει τα λοίσθια (η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει από το φθινόπωρο του 2008), σαφέστατα η Ευρωπαϊκή Ένωση, ειδικά όπως έχει διαμορφωθεί στις μέρες μας ως μια ιδιότυπη ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, δεν με αφορά, σαφέστατα και πρέπει να διεκδικήσουμε ΜΕΧΡΙ ΔΕΚΑΡΑΣ τις πολεμικές αποζημιώσεις, σαφέστατα και πρέπει να απαλλαγούμε από ΟΛΑ τα μνημόνια και να καθίσουμε στο σκαμνί τους ενόχους (ακόμα και στην κεμάλα αν χρειαστεί), αλλά βρε αδερφέ, όλα αυτά να γίνουν με έναν συντεταγμένο τρόπο και στη βάση μιας ελάχιστης κοινής προγραμματικής συμφωνίας ΌΛΩΝ των αντιμνημονιακών κομμάτων και δυνάμεων! Όχι να λέει ο καθένας το κοντό του και το μακρύ του! Ούτε να έχει ο καθένας ανοίξει το αντιμνημονιακό του "μαγαζί" και να περιμένει την "πελατεία" του (λέγε με ψηφαλάκια), θεωρώντας ότι μόνο το δικό του μαγαζί πουλάει την καλύτερη αντιμνημονιακή "πραμάτεια"! ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΒΡΕ ΑΔΕΡΦΙΑ! ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!
Επίσης, πρέπει κάποια στιγμή όλοι μαζί, αλλά και ένας-ένας χωριστά, να αναλογιστούμε και το βάρος των δικών μας ευθυνών για το πού έχει καταντήσει η πατρίδα μας. Σίγουρα, το ψάρι βρωμάει πάντα από το κεφάλι, σίγουρα σε μεγάλο βαθμό ΕΞΑΠΑΤΗΘΗΚΑΜΕ, αλλά πρέπει να δούμε και τις δικές μας ευθύνες. Και πιστεύω, ότι σε όλη αυτή την πορεία των τελευταίων δεκαετιών (όχι αναγκαστικά από το 1974 και μετά, αλλά και πιο πριν...), δεν είναι και λίγες...(αλλά αυτό το ζήτημα θα το θίξω με ξεχωριστά άρθρα μου μετά τις εκλογές).
Τέλος, όσον αφορά το τι θα ψηφίσω εγώ (αν έχει αυτό κάποια αξία): Θα ψηφίσω ένα από τα λεγόμενα αντιμνημονιακά κόμματα (όποιο αποφασίσω την τελευταία στιγμή), αλλά με μεγάλες επιφυλάξεις...
Σίγουρα όμως δεν θα ψηφίσω λευκό ή άκυρο (θεωρώ ότι είναι μια εμμεσοποιημένη ψήφος ανοχής σε αυτούς που μας έφεραν σε αυτό το σημείο - με τη σειρά που τους ανέφερα)...
Και σίγουρα δεν επιλέξω την ΑΝΕΥΘΥΝΗ κατ' εμένα οδό της αποχής...
Χρήστος Αλεξόπουλος
Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου