Η αθέατη όψη των δημοσκοπήσεων

http://attikipress.gr/politiki/reportage/3199-dimoskopiseis?utm_source=Attiki+Perifereia+List&utm_campaign=32eaa81a11-fyllo_10710_16_2011&utm_medium=email

-Πόσες έδρες θα έπαιρναν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση εκλογών
-Ποια κυβέρνηση θα μπορούσε να σχηματιστεί
-Η αποδυνάμωση του δικομματισμού και η ενίσχυση των άκρων

Η μία μετά την άλλη οι τελευταίες δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν δύο βασικά συμπεράσματα. Το πρώτο είναι ότι μεγαλώνει διαρκώς το προβάδισμα της Ν.Δ. έναντι του ΠΑΣΟΚ και το δεύτερο είναι ότι αν γίνονταν την επόμενη Κυριακή εκλογές δεν θα σχηματιζόταν κατά πάσα πιθανότητα αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Ήδη η πιο πρόσφατη μέτρηση, αυτή της VPRC, δείχνει τη Ν.Δ. να έχει αυξήσει τη διαφορά σε διψήφιο ποσοστό και συγκεκριμένα στο 11,5%, ενώ και στην έρευνα της Public Issue που προηγήθηκε, το προβάδισμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν 9 μονάδες. Λόγω της ιδιομορφίας του εκλογικού νόμου ωστόσο η απόσταση των δύο πρώτων κομμάτων παίζει δευτερεύοντα ρόλο ως προς την επίτευξη της αυτοδυναμίας. Μεγαλύτερη σημασία έχουν δύο άλλα δεδομένα.

Αφενός το ποσοστό του πρώτου κόμματος και α φ ε τέρου ο αριθμός των κομμάτων που μετέχουν τη Βουλή. Σε όλες τις μέχρι τώρα μετρήσεις παρατηρείται ότι η Ν.Δ. έχει μια οροφή που κινείται περί το 3232,5% και είναι κοντά στο ποσοστό των εθνικών εκλογών του 2009. Η διαρκώς αυξανόμενη απόστασή της οφείλεται στη συνεχιζόμενη πτώση του κυβερνώντος κόμματος. Με βάση το ποσοστό αυτό και αν γίνονταν τώρα εκλογές, η Ν.Δ. θα συγκέντρωνε περίπου 135-136 έδρες στην περίπτωση που η νέα Βουλή ήταν επτακομματική όπως δείχνουν οι πιο πολλές δημοσκοπήσεις. Αν τα κόμματα που θα πιάσουν το όριο του 3% είναι λιγότερα, οι έδρες της Ν.Δ. θα αυξηθούν.

Και αντιστρόφως, αν είναι περισσότερα θα μειωθούν κι άλλο. Έτσι λειτουργεί σε γενικές γραμμές ο εκλογικός νόμος Παυλόπουλου που είναι σε ισχύ σήμερα και δίνει bonus 50 εδρών στο πρώτο κόμμα αλλά προβλέπει ότι ο τελικός συσχετισμός κοινοβουλευτικής δύναμης επηρεάζεται από το εύρος εκπροσώπησης των κομμάτων. Το ΠΑΣΟΚ, με ποσοστά στα επίπεδα του 20-22%, θα περιοριζόταν στις 60-70 έδρες αφού θα έχανε το πλεονέκτημα του πρώτου κόμματος. Αυτό σε μεγάλο βαθμό εξηγεί και γιατί θεωρείται πολύ δύσκολο για τους βουλευτές του, στη σημερινή πολύ οριακή συγκυρία, να προχωρήσουν σε μείζονες διαφοροποιήσεις που θα οδηγούσαν σε πρόωρες κάλπες. Σε μια τέτοια περίπτωση, περίπου 100 από τους βουλευτές που είχαν εκλεγεί το 2009 θα αποχαιρετούσαν τα έδρανα της Βουλής χωρίς να υπολογιστεί και η ανανέωση προσώπων που θα συντελούταν περαιτέρω.

Ψηλά οι αναποφάσιστοι

Σημειώνεται βέβαια ότι η εικόνα αυτή καταγράφεται και για τα δύο μεγάλα κόμματα με σχετικά χαμηλή (και κυρίως για το ΠΑΣΟΚ) τη συσπείρωσή τους αλλά και πολύ υψηλά τα ποσοστά των αναποφάσιστων και της αποχής. Η Ν.Δ. ποντάρει στην αύξηση της συσπείρωσής της, που τώρα είναι περίπου 65%, για να πετύχει την α υ τοδυναμία η οποία απαιτεί ποσοστά τουλάχιστον της τάξης 36-37%. Το ΠΑΣΟΚ από την πλευρά του βλέπει τη συσπείρωσή του να έχει υποχωρήσει δραματικά στα επίπεδα του 40% και ελπίζει ότι όταν έρθει η ώρα των εκλογών αυτή θα ενισχυθεί και έτσι θα μπορέσει να καλύψει ένα τμήμα από την απόσταση που το χωρίζει από τη Ν.Δ.

Καθώς οι εποχές έχουν αλλάξει πάντως δεν είναι σίγουρο πώς θα συμπεριφερθούν οι ψηφοφόροι και μάλιστα οι αναποφάσιστοι ή όσοι δηλώνουν ότι θα απέχουν, που θέλουν να «τιμωρήσουν» τον δικομματισμό. Το μεγαλύτερο κομμάτι της αποχής, που τώρα κυμαίνεται μεταξύ 36% και 40%, προέρχεται βέβαια από το χώρο του ΠΑΣΟΚ και γι’ αυτό εκτιμάται ότι όσο μειωθεί τελικά την ώρα της κάλπης τόσο υψηλότερο ποσοστό μπορεί να ελπίζει ότι θα πάρει το κυβερνών κόμμα.

Με αυτό το σκεπτικό, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ προσανατολίζεται από τώρα σε καμπάνια, την κατάλληλη στιγμή, κατά της αποχής. Προς το παρόν η εκλογική αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ είναι αμφίπλευρη, τόσο προς τα δεξιά, όσο και προς τα αριστερά. Εφόσον το εκλογικό αποτέλεσμα επαλήθευε τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων, τα ενδεχόμενα των πολιτικών εξελίξεων θα ήταν: Κατ’ αρχάς, ο σχηματισμός κυβέρνησης από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ που θα σχημάτιζαν σε αυτή την περίπτωση πλειοψηφία. Δεύτερη επιλογή θα ήταν η συνεργασία της Ν.Δ. με τον ΛΑΟΣ, μολονότι σήμερα κάτι τέτοιο θεωρείται απραγματοποίητο. Και τέλος, αν δεν τελεσφορούσε κάποια από τις δύο επιλογές, θα έπρεπε να ξαναγίνουν εκλογές με την ελπίδα από πλευράς της Ν.Δ. ότι θα καλύψει την αναγκαία διαφορά για την αυτοδυναμία.

Τη λύση αυτή έχει δηλώσει και ο Αντώνης Σαμαράς ότι θα ακολουθούσε. Από τα μικρότερα κόμματα, εκτός του ΚΚΕ του ΛΑΟΣ και του ΣΥΡΙΖΑ, οι μετρήσεις δείχνουν ότι θα έμπαιναν στη Βουλή με σημαντικό αριθμό εδρών επίσης οι Οικολόγοι και η Δημοκρατική Αριστερά, ενώ δεν φαίνεται να πιάνει το όριο του 3% η Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη. Ένα πολύ σημαντικό εύρημα είναι ότι σταθεροποιούνται σε ποσοστά 1-1,5% τόσο η Χρυσή Αυγή όσο και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μπορεί αυτό να μην τους αρκεί για την είσοδο στη Βουλή, η ενίσχυση των άκρων ωστόσο είναι ένα στοιχείο με αυξημένο πολιτικό ενδιαφέρον εν μέσω οικονομικής κρίσης.