Συνέβη σε ένα χωριό της ελληνικής περιφέρειας το οποίο επισκέπτεται κατά καιρούς ένας υπουργός που κατάγεται από εκεί για να ανάψει ένα κερί στον τάφο των γονέων του. Την τελευταία φορά που πήγε στο νεκροταφείο, το οποίο βρίσκεται σε ένα ύψωμα, αγνάντευε νοσταλγικά από μακριά το έρημο χωριό του. «Παιδί μου», του είπε ένας χωριανός που τον αναγνώρισε, «μην ψάχνεις το χωριό εκεί κάτω! Το χωριό είναι εδώ! Εδώ πάνω! Στο νεκροταφείο». Πιο πικρή κουβέντα για την εγκατάλειψη της υπαίθρου χώρας και ειδικώς για τον γενέθλιο τόπο του δεν είχε ξανακούσει. Ούτε κι εγώ που μου το εμπιστεύτηκε. Και όλον αυτόν τον καιρό που πέρασε από τότε που το έμαθα, μέχρι να ωριμάσει μέσα μου το σημερινό σημείωμα και με άλλες αφορμές, τη σκεφτόμουν τακτικά αυτή τη φράση: «Εδώ είναι το χωριό!»
