|
|
Οι εκδόσεις Ελληνοεκδοτική ανακοινώνουν με ιδιαίτερη χαρά την επίσημη παρουσίαση του συλλογικού
Κεντρικὴ αἴθουσα τοῦ Κτηρίου Κωστῆς Παλαμᾶς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν (ΕΚΠΑ) Γωνία Ἀκαδημίας 48 καὶ Σίνα
Εἴσοδος εἴτε ἀπὸ Ἀκαδημίας εἴτε ἀπὸ Σίνα
Ὁ καθηγητὴς Γιῶργος Παῦλος τοῦ ΔΠΘ θὰ συζητήσει μὲ τοὺς φίλους καὶ τὰ μέλη τοῦ ΔΕ
Γιὰ τὴν εὐθύνη τῶν σύγχρονων Ἑλλήνων γιὰ τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδας

Στη δεκαετία του 1990 η αμερικανική εξωτερική πολιτική έθεσε έναν στόχο: Να εξαφανίσει τη ρωσική επιρροή και να ελέγξει οριζοντίως με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας όλα τα κράτη της Βαλκανικής, από την Αδριατική έως τη Μαύρη Θάλασσα: Τη Σερβία, την Κροατία, τη Σλοβενία, την Αλβανία, τα Σκόπια, τη Βοσνία, το Κόσοβο, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ
50. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (7-13 ΔΕΚ. 2025)
Ο ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ
π. Δημητρίου Μπόκου
Ο Χριστός ένα Σάββατο μπήκε σε μια εβραϊκή συναγωγή και δίδασκε. Μεταξύ των ακροατών του ήταν και μια άρρωστη γυναίκα. Επί δέκα οκτώ χρόνια ήταν «συγκύπτουσα». Διπλωμένη στη μέση, χωρίς να μπορεί να σηκώσει εντελώς το κεφάλι της. Χωρίς καν να το ζητήσει η ίδια, ο Χριστός τη θεράπευσε. Η γυναίκα αυτή δεν ήταν απλώς ασθενής. Είχε «πνεύμα ασθενείας». Ήταν άρρωστη από επήρεια δαιμονικού πνεύματος. Τη γυναίκα αυτή «έδησεν ο σατανάς δέκα και οκτώ έτη». Όμως ο Χριστός ήλθε στον κόσμο για ένα συγκεκριμένο λόγο. «Εις τούτο εφανερώθη ο Υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου» (Α΄ Ιω. 3, 8). Γι’ αυτό και λύνει την θυγατέρα του Αβραάμ από τα δεσμά του σατανά θεραπεύοντάς την (Κυριακή Ι΄ Λουκά).
https://www.antinews.gr/158650/oikonomia/poioi-misoyn-tin-elliniki-ypaithro/

Τα όσα ανήκουστα γίνονται την τελευταία πενταετία εις βάρος της ελληνικής περιφέρειας μοιάζουν σαν να βγήκαν από οργανωμένο επιτελικό σχέδιο εχθρών της χώρας. Η μεθοδική φτωχοποίηση του αγροτικού κόσμου και η στοχευμένη καταστροφή του άλλοτε αξιοζήλευτου κτηνοτροφικού τομέα της χώρας αποτελούν απλώς την κορυφή του παγόβουνου.
Όταν ο Άγιος Νικόλαος κατέβηκε στα χαρακώματα, στους στρατιώτες
Μοναχός Βαρσανούφιος (Κουζνετσόβ)
Μια αληθινή ιστορία του 1944
Αυτή την ιστορία μου την είχε διηγηθεί ο παππούς μου, που ήταν συνεργός στα ακόλουθα γεγονότα.
Ο παππούς μου, ο Φιόντορ Σίντοροβιτς, είχε πάει στο μέτωπο του πολέμου το 1941. Είχε καταταγεί στο 282ο Σύνταγμα Πεζικού Τυφεκιοφόρων της 19ης Μεραρχίας Τυφεκιοφόρων. Οι μάχες στο Δυτικό Μέτωπο, κατά τους πρώτους μήνες του πολέμου, ήταν πολύ σκληρές και ήδη τον Αύγουστο του 1941 είχε τραυματιστεί βαριά στο κεφάλι, στα δυο του πόδια και το δεξί χέρι. Μετά την ανάρρωση, τον έστειλαν στο Βαλτικό Μέτωπο. Το χαρμόσυνο μήνυμα της Νίκης ο παππούς μου αναγκάστηκε να το υποδεχτεί σε στρατιωτικό νοσοκομείο, επειδή λίγο πριν, τον Φεβρουάριο του 1945, είχε τραυματιστεί και πάλι βαριά από θραύσμα νάρκης ενόσω έκαναν αναγνωριστική επιχείρηση με πυρά, στην περιοχή της πόλης Λιμπάβα. Για τα πολεμικά του επιτεύγματα ο Φιόντορ Σίντοροβιτς είχε βραβευτεί με το παράσημο «Τάγμα του Ερυθρού Αστέρα» και άλλα παράσημα και μετάλλια. Δεν του άρεσε να αναθυμάται τα χρόνια του πολέμου και στις ερωτήσεις των δικών του προτιμούσε να απαντάει με σιωπή. Ωστόσο, από το πολεμικό του παρελθόν ο παππούς μοιραζόταν με χαρά ένα επεισόδιο που είχε ξεχωριστή θέση στην καρδιά του. Ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του πιστό άνθρωπο, αν και ποτέ δεν έδειχνε τα θρησκευτικά του συναισθήματα προς τα έξω. Τη φλόγα της πίστης την είχαν ανάψει στην καρδιά του οι γονείς του για να την στερεώσει μέσα από το χωνευτήρι του Μεγάλου Πολέμου. Όταν θυμόταν τη μητέρα του, ο παππούς με δάκρια διηγούταν ένα θαύμα.
https://www.antinews.gr/158657/politiki/samaras-karamanlis-tsakizoyn-mitsotaki-gia-to-agrotiko/

Σε τοποθετήσεις τους κυριολεκτικά κονιορτοποιούν την εγκληματική υποτιθέμενη αγροτική πολιτική τόσο του Μητσοτάκη όσο και των Βρυξελλών, καθιστώντας αδύνατο πλέον στον μητσοτακισμό να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα ώστε να συνεχίσει ανεμπόδιστα να διαλύει τη χώρα για να φουσκώνουν τα πορτοφόλια τους τα λαμόγια που τον απαρτίζουν πίνοντας το αίμα του λαού με το μπουρί της σόμπας.
https://enromiosini.gr/biografies/25ag-amvrosios-mediolanvn/

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η Δυτική Εκκλησία, όσο ήταν ορθόδοξη, είχε αναδείξει μεγάλες πατερικές μορφές, εφάμιλλους των αγίων Πατέρων της Ανατολής. Επειδή μιλούσαν την λατινική γλώσσα, τους ονομάζουμε Λατίνους Πατέρες. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Αμβρόσιος επίσκοπος Μεδιολάνων, του σημερινού Μιλάνου της Ιταλίας.
Γεννήθηκε περί το 340 στην πόλη Τρέβηρα της Γερμανίας. Ο πατέρας του ονομαζόταν Αμβρόσιος και ήταν ένθερμος χριστιανός και ανήκε σε ευγενή οικογένεια. Μάλιστα η οικογένειά του είχε καταλάβει ύπατα πολιτικά αξιώματα. Ο ίδιος ήταν διοικητής της Γαλλίας. Όταν πέθανε ο πατέρας του ήταν ακόμη παιδί και η μητέρα του εγκαταστάθηκε στη Ρώμη, όπου αφιερώθηκε στην επιμέλεια του παιδιού της. Είχε την ευχέρεια να του δώσει σπουδαία μόρφωση, μα περισσότερο από την κοσμική γνώση φρόντισε να τον μορφώσει πνευματικά. Τον κατήχησε στην χριστιανική πίστη και του δίδαξε τις χριστιανικές αρετές.
Περί της επανακομιδής του ιερού λειψάνου του αγίου Σάββα.
Το 1965 έγινε με πανηγυρικές τελετές η επανακομιδή του ιερού λειψάνου του αγίου Σάββα στο μοναστήρι του. Το ιερό λείψανο το είχαν κλέψει οι σταυροφόροι της Α’ σταυροφορίας (1096 – 1099) μαζί με πολλά άλλα ιερά λείψανα και το μετέφεραν στη Βενετία όπου και το έθεσαν στον ναό του αγίου Αντωνίνου. Εννέα αιώνες περίπου αργότερα έμελλε να επανέλθει και πάλι ο μεγάλος ασκητής της Ορθοδοξίας στο μοναστήρι που ο ίδιος έκτισε.
Πριν την παραλαβή του ιερού λειψάνου είχαν προηγηθεί μεταξύ του Πάπα της Ρώμης Παύλου στ’ και του Πατριάρχου Ιεροσολύμων Βενεδίκτου συνεννοήσεις για τον καθορισμό αντιπροσωπειών, ημερομηνιών, τελετών και άλλων θεμάτων σχετικών με την παράδοση και την παραλαβή.