
«Η ελίτ της Σίλικον Βάλεϊ θέλει τα οφέλη του κράτους πρόνοιας, χωρίς όμως τις υποχρεώσεις που έχει απέναντί του κάθε πολίτης. Βλέπουν τον κόσμο ως ένα πλαίσιο ελεγχόμενο και διορθώσιμο, σαν έναν υπολογιστή» δήλωνε μόλις προχθές, στη διάρκεια συνέντευξής της στον Γκιλ Ντουράν και στο podcast του «The Nerd Reich», η Αμερικανίδα συγγραφέας και δημοσιογράφος Πολίνα Μπόρσουκ. Μία από τις πιο προφητικές και κριτικές φωνές στην αναπτυξιακή απεραντοσύνη του τομέα της τεχνολογίας, που, αν και έχει παραγκωνιστεί από το κυρίαρχο αφήγημα της Σίλικον Βάλεϊ (για ευνόητους λόγους), έχει αφιερώσει πολλά χρόνια, ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, στην αποδόμηση του «τεχνο-λιμπερταριανισμού», αυτής της τοξικής «τεχνο-ιδεολογίας» που βλέπει και αντιμετωπίζει φαινομενικά την τεχνολογία ως εργαλείο «απόλυτης ελευθερίας», αγνοώντας όμως συστηματικά τις κοινωνικές και ηθικές συνέπειες που έχει η ανέλεγκτη εξέλιξή της.









