Από την χούντα των Συνταγματαρχών στην «χούντα των Μητσοτακικών» (Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης)

 https://kvathiotis.substack.com/p/8c5?utm_source=post-email-title&publication_id=786940&post_id=176279320&utm_campaign=email-post-title&isFreemail=true&r=1rzkp6&triedRedirect=true&utm_medium=email

Ρετρό 71.0: Περί αυταρχικών καθεστώτων με αφορμή ένα πόνημα του Χαρίτωνος Κοριζή

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

---

Άγιος Παΐσιος για το αν θα έχουν συμμάχους οι Ρώσοι στον Παγκόσμιο Πόλεμο και μια αποκάλυψη… για το ποιοι προδότες υποσχέθηκαν σε Σκοπιανούς και Σέρβους όλα τα εδάφη που ελευθερώσαμε στους Βαλκανικούς

 https://romioitispolis.gr/agios-paisios-gia-to-an-tha-echoyn-symmachoys-oi-rosoi-ston-pagkosmio-polemo-kai-mia-apokalypsi-gia-to-poioi-prodotes-yposchethikan-se-skopianoys-kai-servoys-ola-ta-edafi-poy-eleytherosame-stoys-va/

“Γέροντα, πως βλέπετε το Σκοπιανό θέμα;” “ Όποια λύση και να δοθή μακροπρόθεσμα”, είπε,“θα είναι προς όφελος των ελληνικών συμφερόντων. Σκυλί που γαβγίζει πίσω από λεωφορείο, μην το φοβάστε, δε δαγκώνει.”
Ζουρνατζόγλου Νικόλαος

Είπε άλλη φορά: «Βρε παιδιά… Ο τσιγγάνος αν βάλει φουστανέλα γίνεται τσολιάς»;

«Μη φοβάσαι. Ο Θεός αγαπάει την Ελλάδα, διότι είναι το προζύμι της Ορθοδοξίας.»
Α., Αγιορείτης Ιερομόναχος, πνευματικό τέκνο του Γέροντα Παίσιου

Για να μη γίνει «ναυαγός»…

 https://www.antinews.gr/156415/politiki/gia-na-mi-ginei-nayagos/

«Θάλασσες που για να τις ταξιδέψει κανείς χρειάζεται όχι μόνο τόλμη, αλλά και πείρα, και γνώση. Όχι μόνο καλό καπετάνιο, αλλά και άξιο πλήρωμα, με γερά χέρια και κοφτερό μυαλό».

Διάλεξα ένα -κατά την άποψή μου- ιδιαίτερα χαρακτηριστικό απόσπασμα από τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας στην «ΕΦ.ΣΥΝ.». Οι “θάλασσες” που επικαλέστηκε ο πρώην πρωθυπουργός μετά την παραίτησή του από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, με την οποία ουσιαστικά προανήγγειλε την ίδρυση του νέου πολιτικού φορέα, αντιμετωπίζονται από άλλους με χλευασμό, από άλλους με προοπτική.

14 Οκτωβρίου 1904 – Αικατερίνη Χατζηγεωργίου: Η δασκάλα του Μακεδονικού Αγώνα που έκαψαν ζωντανή οι Κομιτατζήδες

 https://enromiosini.gr/arthrografia/25aikaterini-xatzhgevrgioy/

Παιδιά μου , γιατί χύνεται δάκρυα με τόση λαύρα 
κι όλα φοράτε μαύρα στο έρμο αυτό σχολειό ;
– Έκαψαν τη δασκάλα μας Βούλγαροι δολοφόνοι
κι έχουμε μείνει μόνοι , χωρίς μανούλα πλειό.
Γιατί από μάνα πιο πολύ μας αγαπούσε εκείνη ,
η δόλια Αικατερίνη από τη Γευγελή.
Της είπαν να παραδοθεί τα τέρατα εκείνα.
Μ’ αυτή σαν Μπουμπουλίνα, ενώ πυροβολεί, τους λέει
” Δεν παραδίνεται ποτέ της μια Ελληνίδα “.
Κι ως λύκαινα ηρωίδα τρεις ώρες τους κρατεί.
Μα τέλος την εκάψανε κι επέταξε στα ουράνια
κι εμάς σε μαύρη ορφάνια μας άφησε στη γη.  

''Ουδείς γίνεται πατριώτης με επικοινωνιακές πομφόλυγες απόγνωσης, κύριε Μητσοτάκη''

 https://www.antinews.gr/156418/politiki/oydeis-ginetai-patriotis-me-epikoinoniakes-pomfolyges-apognosis-kyrie-mitsotaki/

Του Μανώλη Κοττάκη

Η απόφαση του πρωθυπουργού για τον Άγνωστο Στρατιώτη έχει δύο πτυχές: 

Η πρώτη είναι βαθιά εσωκομματική. Ο κύριος Μητσοτάκης, ενοχληθείς από τις δηλώσεις του υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια για το θέμα της εκταφής θυμάτων Τεμπών, δεν διστάζει να αναθέσει στους στρατιώτες να μαζεύουν τα σκουπίδια στον Άγνωστο για να εκδικηθεί πολιτικά τον συνεργάτη του. Στην αρχή θέλησε να αναθέσει στον Στρατό τη φύλαξη και τη φρούρηση του μνημείου, αλλά η «ημιάμεση δημοκρατία» του διαδικτύου και ο φόβος «μήπως ξυπνήσουμε μνήμες και χάσουμε τους κεντρώους» τον υποχρέωσαν να αλλάξει γνώμη. Έτσι τώρα, το είπε μπροστά στον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ζητά από τους στρατιώτες αντί φρουράς να ασκήσουν αρμοδιότητες της Υπηρεσίας Καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων. Που με βάση το άρθρο 102 του Συντάγματος είναι «τοπική υπόθεση». Και γιατί όχι να καθαρίζουν, αν χρειαστεί στο μέλλον, τις Καλλιόπες και ό,τι άλλο. Αυτή είναι η άποψή του για το Στράτευμα. 

Η Οσία Παρασκευή η Επιβατηνή και τα Βαλκάνια

 https://enromiosini.gr/arthrografia/25osia-paraskeyi-1/

Πρω­το­πρε­σβύ­τε­ρου Πέ­τρου Σιν­το­ρε­άκ

Εἶ­ναι γνω­στό ὅ­τι ὁ κά­θε Ἅ­γιος ἀ­νή­κει σ᾿ ὁ­λό­κλη­ρη τήν τοῦ Χρι­στοῦ Ἐκ­κλη­σί­α, ἀ­νε­ξάρ­τη­τα ἀ­πό τόν τό­πο πού γεν­νή­θη­κε ἤ καί δρα­στη­ρι­ο­ποι­ή­θη­κε. Μπο­ρεῖ ἕ­νας Ἅ­γιος νά μήν εἶ­ναι καί τό­σο γνω­στός κά­που. Αὐ­τό δέν ση­μαί­νει ὅ­τι δέν εὐ­λο­γεῖ καί δέν προ­στα­τεύ­ει τούς πι­στούς ἐ­κεί­νου τοῦ τό­που. Πολ­λές φο­ρές ἐμ­φα­νί­ζε­ται καί κά­νει θαύ­μα­τα ἐ­κεῖ, ἀ­πο­κα­λύ­πτον­τας στοι­χεῖ­α ἀ­πό τή ζω­ή του γιά τήν πνευ­μα­τι­κή ἐ­νί­σχυ­ση τοῦ εὑρύ­τε­ρου κοι­νοῦ. Εἶ­ναι ὅ­μως πο­λύ πιό αἰ­σθη­τή ἡ πα­ρου­σί­α τοῦ Ἁ­γί­ου στά μέ­ρη πού εὐ­λο­γή­θη­καν ἀ­πό τό πέ­ρα­σμά του ἐν ζω­ῇ ἤ ἀ­πό τό πέ­ρα­σμα τῶν Λει­ψά­νων του, με­τά τήν κοί­μη­ση Αὐ­τοῦ.  Μί­α τέ­τοι­α πε­ρί­πτω­ση εἶ­ναι τῆς Ὁ­σί­ας Πα­ρα­σκευ­ῆς τῆς Ἐ­πι­βα­τη­νῆς. Ἀ­πό τόν Βί­ο της βλέ­που­με ὅ­τι ὅ­ταν ζοῦ­σε δι­έ­σχι­σε τήν χρι­στι­α­νι­κή γῆ ἀ­πό τήν Ἀ­να­το­λι­κή Θρά­κη μέ­χρι τούς Ἁ­γί­ους Τό­πους, καί με­τά τόν θά­να­το εὐ­λό­γη­σε τά Βαλ­κά­νια διά μέ­σου τῶν Λει­ψά­νων Αὐ­τῆς. Γι᾿ αὐ­τό, θε­ω­ρῶ ὅ­τι μπο­ρεῖ εὐ­στό­χως νά ὀ­νο­μα­στῆ «Ὁ­σί­α Πα­ρα­σκευ­ή τῶν Βαλ­κα­νί­ων».

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

 https://enromiosini.gr/arthrografia/25paylos-melas-2/

Παπαδημητρίου Απόστολος

 

            Ζούμε σε κατ’ εξοχήν αντιηρωική εποχή. Ως άνθρωποι που βιώνουμε έκδηλη τήν παρακμή, απόρροια της πνευματικής κρίσης που μας ταλανίζει, αισθανόμαστε έντονη την αποστροφή προς κάθε τι που μας ελέγχει για την κατάντια μας. Οι πρώτοι, που επιχειρείται να καλυφθούν με πέπλο λήθης, είναι οι άγιοι της Εκκλησίας. Ακολουθούν οι ήρωες της πατρίδας, όπως ο θεωρητικά ακόμη τιμώμενος Παύλος Μελάς.

            Γράφηκε ότι οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από ήρωες. Αυτό είναι σωστό, πότε όμως; Όταν έχουν λάβει την απόφαση να αυτοκτονήσουν! Μήπως εμείς τη λάβαμε; Βέβαια ακόμη και τότε προβάλλονται ήρωες. Χρησιμοποιείται όμως συχνότερα ο όρος ινδάλματα. Πρόκειται για αντιήρωες, αν δεν θέλουμε να συμπλεύσουμε με όσους επιχειρούν τη διαστροφή των όρων της πλουσιότατης γλώσσας μας. Οι δημαγωγοί που, τυφλοί όντες, οδηγούν τους λαούς διαχρονικά σε συμφορές και στον όλεθρο προβάλλοντας τους αντιήρωες, στον θαυμασμό των οποίων παρακινούν τα άβουλα πλήθη, τα πρόβατα τα μη έχοντα ποιμένα!

Αντώνης Σαμαράς: Η διαφορά του ηγέτη από τον διαχειριστή

 https://www.antinews.gr/156339/antitheseis/antonis-samaras-i-diafora-toy-igeti-apo-ton-diacheiristi/

Του Outsider

Σε καιρούς όπου το πολιτικό προσωπείο καλύπτει την ουσία, η διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά από τη Ν.Δ. δεν είναι απλώς ένα κομματικό επεισόδιο· είναι ένα σημείο καμπής στην αντίληψη του τι σημαίνει ηγεσία και τι σημαίνει απλώς διαχείριση εξουσίας. Ο Σαμαράς αναδεικνύει με σαφήνεια τη διαφορά ανάμεσα στον ηγέτη που διεκδικεί, υποστηρίζει και αφουγκράζεται τις ανάγκες της κοινωνίας και τον διαχειριστή που υπακούει στις πολιτικές ισορροπίες, τη μετριοπάθεια και το κόστος της εξουσίας.

Περί Αξιών (Παύλος Μελάς)

 https://enromiosini.gr/arthrografia/25peri-ajivn/

Γράφει η Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου,

Διδάκτωρ Διδακτικής Γλωσσών και Πολιτισμών, Πανεπιστήμιο Paris III – Sorbonne Nouvelle

 

Πριν από λίγες ημέρες ήταν η επέτειος του θανάτου του Παύλου Μελά, η οποία, ως συνήθως, πέρασε απαρατήρητη.

Η σύγχρονη Ελλάδα δεν θέλει να θυμάται το ένδοξο παρελθόν της. Προτιμά να πορεύεται προς το πουθενά, παρέα με το ιστορικό της Αλτσχάιμερ.

Στην Ελλάδα, το πρόβλημα πλέον είναι ότι έχει αλλάξει εντελώς ο αξιακός κώδικας. Ο,τι μας έκανε πριν περήφανους και αξιοπρεπείς τώρα είναι ταυτόσημο με τον φασισμό, τον ναζισμό (!!!) και έναν σωρό αρνητικούς χαρακτηρισμούς. Ιδανικά και αξίες που συνέτειναν στην επιβίωση του Ελληνισμού και την ενίσχυση του ελληνικού κράτους τώρα χαρακτηρίζονται ακροδεξιά, συντηρητικά, μη φιλελεύθερα.

Τα… χειρότερα τώρα έρχονται!!!

 https://www.antinews.gr/156345/politiki/ta-cheirotera-tora-erchontai/

Του Μανώλη Κοττάκη 

Ο τόπος έχει μπει σε μεγάλη περιδίνηση, την οποία θα αισθανθούμε σε όλο της το εύρος μέσα στο 2026. Στην ευρύτερη περιοχή μας θα γίνουν πάρα πολύ μεγάλες διευθετήσεις και το διακύβευμα για την Ελλάδα είναι να μη γίνουν εις βάρος της. Στο εσωτερικό, το πολιτικό μας σύστημα ζει τις χειρότερες μέρες της αξιοπιστίας του και είναι αδύναμο και πολυκερματισμένο. Άρα, ευάλωτο στις διεθνείς πιέσεις.

Η τετραετία αυτή, αν εξαντληθεί, σφραγίζεται και πάλι από τη διαφθορά, ψηλά και χαμηλά. Όσα συμβαίνουν με τη διαχείριση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ επαναλαμβάνουν τον κλασικό τρόπο δράσης (modus operandi) της κυβέρνησης σε πλείστες άλλες υποθέσεις: εμποδίζεται η έρευνα, καταστρέφονται οι αποδείξεις, αναζητούνται «Ιφιγένειες».

Παύλος Μελάς (29 Μαρτίου 1870 – 13 Οκτωβρίου 1904)

https://enromiosini.gr/arthrografia/25-paylos-melas-1/

 Ο Παύλος Μελάς (29 Μαρτίου 1870 – 13 Οκτωβρίου 1904) ήταν αξιωματικός πυροβολικού του ελληνικού στρατού και μακεδονομάχος.

Γεννήθηκε στη Μασσαλία το 1870. Ήταν γιος του Μιχαήλ Μελά και γαμπρός του Στέφανου Δραγούμη, έχοντας παντρευτεί την κόρη του Ναταλία. Στάθηκε από τους πρωτεργάτες του Μακεδονικού αγώνα, συμμετέχοντας στο Μακεδονικό Κομιτάτο και πραγματοποιώντας περιοδείες στη Μακεδονία. Ενώ βρισκόταν στο χωριό Στάτιστα κατά την τρίτη εξόρμησή του στην περιοχή της Μακεδονίας, το σώμα του δέχτηκε επίθεση από ένα απόσπασμα του τουρκικού στρατού, που παραπλανημένο από τον κομιτατζή Μήτρο Βλάχο νόμιζε ότι επιτίθεται σε ομάδα της ΕΜΕΟ, και πέθανε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Στην Ελλάδα θεωρείται ηρωική μορφή και έχουν ονομαστεί προς τιμή του το χωριό Μελάς της Καστοριάς και ο Δήμος Παύλου Μελά στην κεντρική Μακεδονία.

Πορτραίτο του Μελά από το Γεώργιο Ιακωβίδη φιλοτεχνημένο πάνω στη φωτογραφία του Μελά της 21ης Αυγούστου.

Τα πρώτα χρόνια

Η Ελλάδα αξίζει τους Τσίπρες και τους Μητσοτάκηδές της…

 https://www.antinews.gr/156358/oikonomia/i-ellada-axizei-toys-tsipres-kai-toys-mitsotakides-tis/

Του Αλκιβιάδη Κεφαλά*

Οι σιδηροδρομικές γραμμές που ένωναν Καλαμάτα και Αθήνα δεν ήταν απλώς μέσα μεταφοράς· ήταν οι αρτηρίες της Ελλάδας. Η ομορφότερη διαδρομή στην Ευρώπη, μέσα από χαράδρες, πέτρινες τοξωτές γέφυρες και πανέμορφα τοπία που σκαρφάλωναν στα βουνά της Αρκαδίας. Ήταν το σύμβολο της εθνικής αναγέννησης, ένα τεχνικό θαύμα φτιαγμένο από τα χέρια Ελλήνων μηχανικών και εργατών στα τέλη του 19ου αιώνα. Από το 1882 έως το 1902, η Ελλάδα ένωσε τον Βορρά με τον Νότο, τη θάλασσα με τα βουνά, το παρελθόν με το μέλλον.

Η εθνική επιβίωση στο «προχθές» και το «μεθαύριο» (Του Παναγιώτη Λιάκου)

 

Του Παναγιώτη Λιάκου

Η ελληνική κοινωνία σήμερα ζει σ’ ένα πολιτισμικό σκέλεθρο που συνεχίζει να κινείται από την αδράνεια της παλιάς του δόξας. Οι ταγοί της, τα κόμματα, οι λόγιοι, τα μέσα μαζικής εξημέρωσης (όχι ενημέρωσης), έχουν όλοι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, εγκαταλείψει τον μόχθο και τον αναγκαίο κίνδυνο της υπεράσπισης της αλήθειας και έχουν προσχωρήσει άνευ όρων σε μια κυνική διαχείριση της παρακμής και προσπορισμού του υλικού κέρδους που τους αναλογεί. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς πια για την παρακμή. Ζούμε εντός της. Η εθνική επιβίωση δεν είναι επιθυμία ή όραμα. Είναι όρος ύπαρξης. Και η μόνη διέξοδος δεν βρίσκεται στο σήμερα. Διότι το σήμερα έχει εξαντληθεί. Εξαντλήθηκε σε συνθήματα, σε ιδεολογήματα, σε δάνεια και σε προσχηματική πολιτική.