Αντώνης Σαμαράς: Η διαφορά του ηγέτη από τον διαχειριστή

 https://www.antinews.gr/156339/antitheseis/antonis-samaras-i-diafora-toy-igeti-apo-ton-diacheiristi/

Του Outsider

Σε καιρούς όπου το πολιτικό προσωπείο καλύπτει την ουσία, η διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά από τη Ν.Δ. δεν είναι απλώς ένα κομματικό επεισόδιο· είναι ένα σημείο καμπής στην αντίληψη του τι σημαίνει ηγεσία και τι σημαίνει απλώς διαχείριση εξουσίας. Ο Σαμαράς αναδεικνύει με σαφήνεια τη διαφορά ανάμεσα στον ηγέτη που διεκδικεί, υποστηρίζει και αφουγκράζεται τις ανάγκες της κοινωνίας και τον διαχειριστή που υπακούει στις πολιτικές ισορροπίες, τη μετριοπάθεια και το κόστος της εξουσίας.

Περί Αξιών (Παύλος Μελάς)

 https://enromiosini.gr/arthrografia/25peri-ajivn/

Γράφει η Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου,

Διδάκτωρ Διδακτικής Γλωσσών και Πολιτισμών, Πανεπιστήμιο Paris III – Sorbonne Nouvelle

 

Πριν από λίγες ημέρες ήταν η επέτειος του θανάτου του Παύλου Μελά, η οποία, ως συνήθως, πέρασε απαρατήρητη.

Η σύγχρονη Ελλάδα δεν θέλει να θυμάται το ένδοξο παρελθόν της. Προτιμά να πορεύεται προς το πουθενά, παρέα με το ιστορικό της Αλτσχάιμερ.

Στην Ελλάδα, το πρόβλημα πλέον είναι ότι έχει αλλάξει εντελώς ο αξιακός κώδικας. Ο,τι μας έκανε πριν περήφανους και αξιοπρεπείς τώρα είναι ταυτόσημο με τον φασισμό, τον ναζισμό (!!!) και έναν σωρό αρνητικούς χαρακτηρισμούς. Ιδανικά και αξίες που συνέτειναν στην επιβίωση του Ελληνισμού και την ενίσχυση του ελληνικού κράτους τώρα χαρακτηρίζονται ακροδεξιά, συντηρητικά, μη φιλελεύθερα.

Τα… χειρότερα τώρα έρχονται!!!

 https://www.antinews.gr/156345/politiki/ta-cheirotera-tora-erchontai/

Του Μανώλη Κοττάκη 

Ο τόπος έχει μπει σε μεγάλη περιδίνηση, την οποία θα αισθανθούμε σε όλο της το εύρος μέσα στο 2026. Στην ευρύτερη περιοχή μας θα γίνουν πάρα πολύ μεγάλες διευθετήσεις και το διακύβευμα για την Ελλάδα είναι να μη γίνουν εις βάρος της. Στο εσωτερικό, το πολιτικό μας σύστημα ζει τις χειρότερες μέρες της αξιοπιστίας του και είναι αδύναμο και πολυκερματισμένο. Άρα, ευάλωτο στις διεθνείς πιέσεις.

Η τετραετία αυτή, αν εξαντληθεί, σφραγίζεται και πάλι από τη διαφθορά, ψηλά και χαμηλά. Όσα συμβαίνουν με τη διαχείριση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ επαναλαμβάνουν τον κλασικό τρόπο δράσης (modus operandi) της κυβέρνησης σε πλείστες άλλες υποθέσεις: εμποδίζεται η έρευνα, καταστρέφονται οι αποδείξεις, αναζητούνται «Ιφιγένειες».

Παύλος Μελάς (29 Μαρτίου 1870 – 13 Οκτωβρίου 1904)

https://enromiosini.gr/arthrografia/25-paylos-melas-1/

 Ο Παύλος Μελάς (29 Μαρτίου 1870 – 13 Οκτωβρίου 1904) ήταν αξιωματικός πυροβολικού του ελληνικού στρατού και μακεδονομάχος.

Γεννήθηκε στη Μασσαλία το 1870. Ήταν γιος του Μιχαήλ Μελά και γαμπρός του Στέφανου Δραγούμη, έχοντας παντρευτεί την κόρη του Ναταλία. Στάθηκε από τους πρωτεργάτες του Μακεδονικού αγώνα, συμμετέχοντας στο Μακεδονικό Κομιτάτο και πραγματοποιώντας περιοδείες στη Μακεδονία. Ενώ βρισκόταν στο χωριό Στάτιστα κατά την τρίτη εξόρμησή του στην περιοχή της Μακεδονίας, το σώμα του δέχτηκε επίθεση από ένα απόσπασμα του τουρκικού στρατού, που παραπλανημένο από τον κομιτατζή Μήτρο Βλάχο νόμιζε ότι επιτίθεται σε ομάδα της ΕΜΕΟ, και πέθανε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Στην Ελλάδα θεωρείται ηρωική μορφή και έχουν ονομαστεί προς τιμή του το χωριό Μελάς της Καστοριάς και ο Δήμος Παύλου Μελά στην κεντρική Μακεδονία.

Πορτραίτο του Μελά από το Γεώργιο Ιακωβίδη φιλοτεχνημένο πάνω στη φωτογραφία του Μελά της 21ης Αυγούστου.

Τα πρώτα χρόνια

Η Ελλάδα αξίζει τους Τσίπρες και τους Μητσοτάκηδές της…

 https://www.antinews.gr/156358/oikonomia/i-ellada-axizei-toys-tsipres-kai-toys-mitsotakides-tis/

Του Αλκιβιάδη Κεφαλά*

Οι σιδηροδρομικές γραμμές που ένωναν Καλαμάτα και Αθήνα δεν ήταν απλώς μέσα μεταφοράς· ήταν οι αρτηρίες της Ελλάδας. Η ομορφότερη διαδρομή στην Ευρώπη, μέσα από χαράδρες, πέτρινες τοξωτές γέφυρες και πανέμορφα τοπία που σκαρφάλωναν στα βουνά της Αρκαδίας. Ήταν το σύμβολο της εθνικής αναγέννησης, ένα τεχνικό θαύμα φτιαγμένο από τα χέρια Ελλήνων μηχανικών και εργατών στα τέλη του 19ου αιώνα. Από το 1882 έως το 1902, η Ελλάδα ένωσε τον Βορρά με τον Νότο, τη θάλασσα με τα βουνά, το παρελθόν με το μέλλον.

Η εθνική επιβίωση στο «προχθές» και το «μεθαύριο» (Του Παναγιώτη Λιάκου)

 

Του Παναγιώτη Λιάκου

Η ελληνική κοινωνία σήμερα ζει σ’ ένα πολιτισμικό σκέλεθρο που συνεχίζει να κινείται από την αδράνεια της παλιάς του δόξας. Οι ταγοί της, τα κόμματα, οι λόγιοι, τα μέσα μαζικής εξημέρωσης (όχι ενημέρωσης), έχουν όλοι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, εγκαταλείψει τον μόχθο και τον αναγκαίο κίνδυνο της υπεράσπισης της αλήθειας και έχουν προσχωρήσει άνευ όρων σε μια κυνική διαχείριση της παρακμής και προσπορισμού του υλικού κέρδους που τους αναλογεί. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς πια για την παρακμή. Ζούμε εντός της. Η εθνική επιβίωση δεν είναι επιθυμία ή όραμα. Είναι όρος ύπαρξης. Και η μόνη διέξοδος δεν βρίσκεται στο σήμερα. Διότι το σήμερα έχει εξαντληθεί. Εξαντλήθηκε σε συνθήματα, σε ιδεολογήματα, σε δάνεια και σε προσχηματική πολιτική.

Εστία Πατερικών Μελετών: Μην αφήσετε τα παιδιά σας να γίνουν σκλάβοι

 https://romioitispolis.gr/estia-paterikon-meleton-min-afisete-ta-paidia-sas-na-ginoyn-sklavoi/

Ένα παλιό σχετικά αλλά πολύ καλό βίντεο που δείχνει την απόγνωση ενός παιδιού που δεν έχει ηλεκτρονικής ταυτότητας και δεν μπορεί .. ούτε γάλα να πιει …

Ποιοι στήνουν το νέο… «οίκαδε» (Του Γιώργου Χαρβαλιά)

 https://www.antinews.gr/156288/politiki/poioi-stinoyn-to-neo-oikade/

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Προκαλεί ναυτία η οργανωμένη προσπάθεια μέσων ενημέρωσης σε διατεταγμένη υπηρεσία, πληρωμένων τρολ και δημόσιων φωνών στην Ελλάδα και την Κύπρο να επιρρίψουν τις ευθύνες για το διαφαινόμενο ναυάγιο του project της υποθαλάσσιας ηλεκτρικής διασύνδεσης εξ ολοκλήρου στην πλευρά της Λευκωσίας και του Προέδρου Χριστοδουλίδη.

Ναυτία, γιατί υπάρχουν Ελλαδίτες και Κύπριοι, δηλαδή Έλληνες, που επωμίζονται αυτή τη βρομοδουλειά, και ταυτόχρονα οργή, γιατί κάποιοι που θέλουν να μικρύνουν την πατρίδα επιχειρούν να διαβρώσουν άρρηκτους δεσμούς αίματος αιώνων μεταξύ των δύο χωρών.

ΠΙΘΗΚΟΙ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ

 https://orthodoxia.gr/2025/10/10/pithikoi-kai-farisaioi/

Θράσος χιλίων πιθήκων καὶ φαρισαϊκὴ ὑποκρισία ὑπῆρξαν οἱ φράσεις ποὺ μέχρι σήμερα χαρακτηρίζουν στὸν ὑπερθετικὸ βαθμὸ καὶ σὲ ἀνυπέρβλητη ἔνταση τὶς συγκεκριμένες ἰδιότητες (θράσος – ἀναίδεια καὶ ὑποκρισία) σὲ ὅλες τὶς πτυχὲς τοῦ κοινωνικοῦ γίγνεσθαι. Πιστεύεται δηλαδὴ γενικὰ ὅτι κανεὶς καὶ τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ ἀνταγωνιστεῖ ἐν προκειμένῳ τοὺς πιθήκους ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοὺς φαρισαίους τῆς ἐποχῆς τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου ἀφ’ ἑτέρου. Zώντας ὅμως στὴν ἐποχὴ τῶν ἀνατροπῶν καὶ τῆς ”ἐπὶ τὰ χείρω προκοπῆς”, ἔμελλε νὰ δοῦμε τὴν κατάρριψη καὶ αὐτῶν τῶν θεωρούμενων ὡς ἀκατάρριπτων ”παγκόσμιων ρεκόρ” θράσους καὶ ὑποκρισίας ἀπό ”ἐξωγήινους” ὑπεραθλητές, ἔπειτα ἀπὸ μία διετία περίπου ἐπίμονων προσπαθειῶν καὶ συνεχῶν βελτιώσεων τῶν ἀτομικῶν τους ἐπιδόσεων. Ἐπιπροσθέτως, ἀνεπανάληπτος εἶναι ὁ συνδυασμὸς τοῦ ταυτόχρονου ξεπετάγματος τῆς φουρνιᾶς αὐτῆς τῶν ἀρκετῶν δεκάδων ”ἐξωγήινων” ὑπεραθλητῶν, μὲ τὴν ὁμοίως σχεδὸν ταυτόχρονη ἀπὸ ὅλους αὐτούς – καὶ ἐδῶ ἔγκειται ὁ χαρακτηρισμός ”ἐξωγήινοι”- κατάρριψη καὶ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΝ ΡΕΚΟΡ (θράσους καὶ ὑποκρισίας)! Ἐκτιμᾶμε ὅτι στὸ ὁρατὸ μέλλον, ἔστω καὶ ἂν ἡ δύναμη τῆς μακροχρόνιας χρήσης δὲν ἐξοβελίσει ἀπὸ τὸ λεξιλόγιο τὶς φράσεις ”θράσος χιλίων πιθήκων” καί ”φαρισαϊσμός” ἤ ”φαρισαϊκὴ ὑποκρισία”, ἡ ἐκφορά τους θὰ παραπέμπει, θὰ διαζωγραφίζει ἐνδόμυχα τὴν εἰκόνα καὶ τὰ ἐπιτεύγματα τῶν Ὑπεραθλητῶν αὐτῶν.

Διαδικτυακό Πρόγραμμα Επιμόρφωσης από το Κέντρο Επαγγελματικής και Διά Βίου Μάθησης (ΚΕΔΜΑ) του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου

 

Ημερομηνία: Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2025

Διαδικτυακό Πρόγραμμα Επιμόρφωσης «Στερεότυπα στον Χώρο Εργασίας» από το Κέντρο Επαγγελματικής και Διά Βίου Μάθησης (ΚΕΔΜΑ) του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου

Το Κέντρο Επαγγελματικής και Διά Βίου Μάθησης (ΚΕΔΜΑ) του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου (ΑΠΚΥ) διοργανώνει διαδικτυακό πρόγραμμα / σεμινάριο επιμόρφωσης με τίτλο «Στερεότυπα στον χώρο εργασίας». Το Πρόγραμμα επιχορηγείται από την Αρχή Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού (ΑνΑΔ) της Κυπριακής Δημοκρατίας.

ΤΟ ΚΑΛΟ ΣΠΕΡΜΑ (π. Δημητρίου Μπόκου)

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

42. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ (12-18 ΟΚΤ. 2025)

ΤΟ ΚΑΛΟ ΣΠΕΡΜΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Στην πασίγνωστη παραβολή του Σπορέως με τον εξαιρέτως απέριττο τρόπο του ο Χριστός θέτει ενώπιόν μας προβληματισμούς ζωτικής σημασίας. Ο επουράνιος γεωργός-σπορέας Χριστός εξέρχεται από την ουράνια κατοικία του και «κλίνας ουρανούς κατέρχεται» στον μεγάλο επίγειο έμψυχο αγρό του, για να σπείρει «τον σπόρον αυτού». Οι άνθρωποι όλοι είναι ο αγρός του Θεού. Δεν αποτελούν όμως ένα ομοιόμορφο χωράφι. Απαρτίζουν μια μεγάλη ποικιλία τόπων διαφορετικών. Και αυτό, επειδή ακριβώς η προετοιμασία του εδάφους, όλες οι προεργασίες για τη σπορά, ανήκουν στην ευθύνη του ανθρώπου, όχι του Θεού. Και κάθε άνθρωπος, ελεύθερος ων, έχει το δικό του πρόγραμμα, κάνει τις δουλειές του όπως θέλει (Κυριακή Δ΄ Λουκά).

Περί «αεροπορικών Τεμπών»…

 https://www.antinews.gr/155814/kleidarotrupa/peri-aeroporikon-tempon/

Του Strange Attractor

Μεγάλη πανελλαδική απεργία σήμερα, με τους εργαζόμενους να διαμαρτύρονται για το 13ωρο, και άλλα τέτοια προοδευτικά της κυβέρνησης των «αρίστων».

Ανάμεσα σε αυτούς και οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας που διαμαρτύρονται για ελλείψεις προσωπικού, υποδομών, δυσλειτουργικά ραντάρ, και χίλια άλλα προβλήματα που μαστίζουν την ΥΠΑ από τότε που ανέλαβαν οι «άριστοι», και οι οποίοι έχουν έναν και μόνο σκοπό: Μετά την ιδιωτικοποίηση των 14 μεγαλύτερων αεροδρομίων (εκείνο της Αθήνας είναι ιδιωτικό από τις εποχές του Λαλιώτη), και οσονούπω των υπόλοιπων 20 μικρότερων, να ιδιωτικοποιηθεί και ο έλεγχος της εναέριας κυκλοφορίας.

Έτσι θα ολοκληρωθεί ο κύκλος της ιδιωτικοποίησης των πάντων, ήτοι ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, τρένα, λιμάνια, αεροδρόμια, εναέριος χώρος, και όπου να ‘ναι και τα νοσοκομεία…

Ο Σαρκοζί και η «προφητεία» Καντάφι για τους λαθρομετανάστες

https://www.antinews.gr/155820/kosmos/o-sarkozi-kai-i-profiteia-kantafi-gia-toys-lathrometanastes/

Αν και δικτάτορας, λειτούργησε αποδεδειγμένα ως ανάχωμα στις ροές από την Αφρική προς την Ευρώπη και ειδικά προς την Ελλάδα

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Καθώς ο Σαρκοζί περιμένει να οδηγηθεί στη φυλακή μετά την καταδίκη του για χρηματισμό από το καθεστώς Καντάφι το 2007, αναζωπυρώνονται και στη χώρα μας παλιές μνήμες. Μνήμες που αφορούν όχι μόνο «ξεχασμένα» ζητήματα, όπως η υπόθεση του Ιδρύματος Καντάφι και η εμπλοκή Ελλήνων πολιτικών (ΓΑΠ;), αλλά κι άλλα, που παραμένουν σήμερα άκρως επίκαιρα – με πρώτο το (λαθρο)μεταναστευτικό.