
Τα μαύρα χρόνια που ζήσαμε επί Αλέξη φοβόμουν.
Φοβόμουν μη γίνουμε Σομαλία του Βορρά, και χρειαστεί να ζούμε με ουρές συσσιτίων (όπως εκείνες των ΑΤΜ) από κιβώτια με τρόφιμα και ανθρωπιστική βοήθεια που θα μας έριχναν τα αεροπλάνα του ΟΗΕ, ή μη τυχόν και με σφάξει εν μέση οδώ για να μου πάρει το κινητό κανένας δυστυχής 30χρονος ανήλικος πρόσφυγας πολέμου από χώρα χωρίς πόλεμο.
Αυτά φοβόμουν πιο πολύ απ’ όλα τα άλλα, και έκανα προσευχές να πέσουν οι συριζανέλ, να εξαφανιστεί από τη ζωή μας ο Δρ. Μπαρουφάκης, μπας και έρθει ο Κυριάκος και μας σώσει.









