Το επίσημο βίντεο της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών και
Παραολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου 2012 περιέχει πλάνα από τους
Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936, στους οποίους μια χαρά
συμμετείχε κι η βρετανική ομάδα, που παρήλασε κι αυτή ενώπιον του
χορτοφάγου και ψυχοπονιάρη Αδόλφου, ο οποίος λίγο μετά, με βρετανική
ανοχή και συναίνεση κατάπιε αμάσητη κοτζάμ Τσεχοσλοβακία.
Το επίσημο βίντεο της Οργανωτικής Επιτροπής των
Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου 2012 περιέχει πλάνα
από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936, στους οποίους μια
χαρά συμμετείχε κι η βρετανική ομάδα, που παρήλασε κι αυτή ενώπιον του
χορτοφάγου και ψυχοπονιάρη Αδόλφου, ο οποίος λίγο μετά, με βρετανική
ανοχή και συναίνεση κατάπιε αμάσητη κοτζάμ Τσεχοσλοβακία. Το ίδιο πλάνο
που χρησιμοποίησαν οι Άγγλοι για τους αγώνες του 2012, χρησιμοποίησε κι ο
ΕΟΤ στο βίντεο για την προβολή της χώρας μας, με τίτλο «Gods, Myths,
Heroes». Αντίστοιχα πλάνα και φωτογραφίες από τους αγώνες που οργάνωσε η
εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία, υπάρχουν και στην σελίδα της Διεθνούς
Ολυμπιακής Επιτροπής, διότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, είναι απλά …αγώνες και
τους έχουν διοργανώσει καπιταλιστικές, κομμουνιστικές, χώρες με κάθε
είδους καθεστώς.
Αυτό το πλάνο «ανακάλυψε» στο ελληνικό βίντεο ο γνωστός «Guardian» και
πήγε να το κάνει θέμα, έχοντας ραντεβού με την πεπονόφλουδα. Το τσακάλι
που πήρε την μισελληνική εργολαβία δεν πρόσεξε την πηγή του πλάνου.
Αυτή η μικρή βρωμιά – γκάφα κάποιου Άγγλου δημοσιογράφου, από μόνη της
είναι ασήμαντη. Υπάρχει όμως ένα ευρύτερο πλαίσιο, τόσο ιστορικά, όσο
και στην σημερινή συγκυρία, που αξίζει να επισημάνουμε. Γιατί τώρα;
Γιατί έτσι;
Καταρχήν να υπογραμμίσουμε πως ο Τύπος στην Βρετανία, που δεν είναι πια
μεγάλη κι ο ήλιος δύει κάθε βράδυ, όπως σε όλες τις χώρες, υπηρετεί τις
γενικές κατευθύνσεις της ευρύτερης εθνικής πολιτικής.
Σήμερα υπάρχουν δυο θέματα ανοιχτά, που εξηγούν μικρές και μεγαλύτερες
βρωμιές, κατά την μακρά παράδοση της «δόλιας Αλβιώνος»: το ένα είναι η
αναζωπύρωση της συζήτησης για την επιστροφή των κλεμμένων γλυπτών του
Παρθενώνα, που εκτίθενται στον μεγαλύτερο πάγκο κλεπταποδόχου, που
καλείται Βρετανικό Μουσείο, χωρίς να περιέχει και πολλά βρετανικά
δημιουργήματα. Η πλειοψηφία των εκθεμάτων που υπάρχει εκεί μέσα είναι
προϊόν πλιάτσικου από την Ελλάδα, την Αίγυπτο, τις Ινδίες κλπ. Είναι τα
λάφυρα της αποικιοκρατίας. Με την δύναμη του στόλου τους και τα όπλα του
πάντοτε μισθοφορικού στρατού τους, τα καθάρματα της Αυτής
Μεγαλειότητος, λεηλάτησαν πολιτισμούς στα μήκη και τα πλάτη της γης. Με
θρασύτητα δε ισχυρίζονται πως είναι πιο ικανοί και άξιοι φύλακες αυτών
των μνημείων τέχνης των ανθρώπινων πολιτισμών, από τα κράτη των ίδιων
των λαών που τα δημιούργησαν. Κι όταν εγείρουν θέμα τα κράτη για
επιστροφή των κλοπιμαίων, τότε η άρνηση συνοδεύεται από την συκοφαντία.
Διεθνή τσιμπούρια, λαφυραγώγησαν και ματοκύλησαν Έλληνες στην Κύπρο,
την αχανή Ινδία, λαούς της Αφρικής, της Αμερικής, με βάρβαρους τρόπους
και δόλιες μεθόδους που πρώτα τις ακόνισαν πάνω στους Κέλτες γείτονες
τους, τους περήφανους Σκώτους και τους αγέρωχους Ιρλανδούς. Έχουν
μετέλθει παντός μέσου, από την ωμή βία και την αγχόνη, όπως στην Ινδία
και την Κύπρο, ως την εξόντωση δι’ οργανωμένου λιμού (Ιρλανδία). Εκεί
όμως που είναι μάστορες είναι στο διαίρει και βασίλευε, στο να
χρησιμοποιούν μειονότητες ως ρουφιάνους τους κατά της πλειονότητας. Έτσι
χρησιμοποίησαν τους μουσουλμάνους κατά των ινδουιστών στην Ινδία, τους
Τουρκοκύπριους κατά των Ελληνοκυπρίων, τους Διαμαρτυρόμενους των
κατεχόμενων κομητειών της Β. Ιρλανδίας, κατά της καθολικής πλειοψηφίας
της όλης Ιρλανδίας.
Με τις πλέον βρώμικες μεθόδους, ως και δολοφονίες ηγετών, δεν διστάζουν να παρεμβαίνουν υπέρ των συμφερόντων τους.
Αν δεν το ξέρετε, ακόμη δεν έχουν αποχαρακτηριστεί έγγραφα του Foreign
Office που αφορούν την δολοφονία του Καποδίστρια. Μαντέψτε γιατί. Γιατί,
ακόμη και σχεδόν δύο αιώνες μετά, οι Έλληνες δεν θα καταπιούν αμάσητη
την αλήθεια, δεν θα πουν «νερό κι αλάτι» για την βρετανική δολιότητα.
Το άλλο ζήτημα είναι η κατ’ εξακολούθηση και καθ’ υποτροπήν
συναυτουργία της Βρετανίας στα εγκλήματα του τουρκικού ισλαμοφασισμού.
Στην Κύπρο και στο Αιγαίο το Λονδίνο λειτουργεί ως εχθρός μας. Είναι
εχθρός μας. Σήμερα ο Κάμερον αβαντάρει τον τσαμπουκά του Ερντογάν στην
κυπριακή ΑΟΖ. Θυμηθείτε το, ο τουρκικός ισλαμικός στρατός κατοχής θα
είναι πιο εύκολο να φύγει από την Κύπρο, παρά να ξεκολλήσουμε το
βρετανικό τσιμπούρι και τις βάσεις του από το νησί. Η Βρετανία
χρησιμοποίησε τους Τούρκους βάζοντας τους στο παιχνίδι εναντίον μας κατά
τον αγώνα της ΕΟΚΑ κι έκτοτε τους υποστηρίζει σθεναρά σε κάθε
παρανομία.
Μην σας κάνουν λοιπόν εντύπωση οι βιντεομαϊμουδιές. Όταν
έχεις κρεμάσει δεκαοχτάχρονα παιδιά στην Κύπρο το 1955-1959, για να
αποτρέψεις την Ένωση με την Ελλάδα, που υποσχόσουν στους Κυπρίους το
1940 για να πολεμήσουν 45.000 από αυτούς μαζί σου καίτοι δεν είχαν
υποχρέωση στράτευσης, αυτά είναι ψιλά γράμματα…
Η μεταπολίτευση δεν εξελίσσεται πλέον ως απλή εκτροπή αλλά
ως ψυχοπαθολογία.
Η αφόρητη πίεση της διαρκούς στρέβλωσης της πραγματικότητας προκειμένω
να κρατηθεί η εξουσία στα χέρια αυτών που την καταχράστηκαν βουλιμικά, μπορεί
να έχει σοβαρές επιπτώσεις σε ανθρώπινο εγκέφαλο.
Μπορεί να θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι η φυσιολογία του
εγκεφάλου του υπουργού παιδείας Ανδρέα Λοβέρδου έχει διαταραχτεί απόφυτις πιέσεις
που ασκεί το κρισιακό περιβάλλον όπως συμβαίνει άλλωστε στα ανθρώπινα πλάσματα
υπό συνθήκες διαρκούς στρες.
Ο άνθρωπος των πολλών υπουργείων είχε δείξει από νωρίς
δείγματα γραφής πολιτικά αποκλίνουσας.
Το 2012 πχ και μετά την κίνηση του τότε οικονομικού
εισαγγελέα κου Πεπόνη να διαβιβάσει στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου τη
δικογραφία για την υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ ώστε να διερευνηθούν τυχόν ευθύνες
πολιτικών προσώπων για την αναθεώρηση το 2009 του ελλείμματος του ελληνικού
κράτους προς τα πάνω, ο κος Λοβέρδος έστειλε το δικό του μήνυμα προς τη
δικαιοσύνη ωσάν να ήταν κινηματογραφικός χαρακτήρας του Κόπολα:
«Όποιος επιχειρήσει να πειράξει τον κ. Παπανδρέου, θα
μετατρέψει τη χώρα σε μια χώρα στην οποία υπάρχει μακελειό… θα γίνει μακελειό»
Η δικαιοσύνη τότε φαίνεται να ενοχλήθηκε και ίσως να έκρινε
εκβιαστικό το ύφος του κου Λοβέρδου όπως μάλλον έδειξε η απάντηση του
αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου Παπαδάκη «…για τις ατυχείς δηλώσεις του
κ. Υπουργού Υγείας «περί μακελειού» που (υπό την κάλυψη της βουλευτικής
ασυλίας) άπτεται της πρόκλησης σε τέλεση πλημμελήματος…» συμπληρώνοντας
προφητικά «…Όσοι διαχρονικά ασκώντας εξουσία, μας έφθασαν σ’ αυτή την κατάσταση…
δεν πρέπει να προκαλούν και δεν έχουν καμία θέση ανάμεσά μας. Αποδόμησαν από
την παιδεία τις ανθρώπινες αξίες την ειλικρίνεια, την καλοσύνη, την αγάπη,
καλλιεργώντας τ’αντίθετα, προβάλλοντας και υπερασπίζοντας το εγώ τους αντί το
εμείς (την ενότητα), αυξάνοντας την απληστία και όχι το μέτρο…»
Το 2013 ο Λοβέρδος χτυπάει ξανά χαρακτηρίζοντας τη Χρυσή
Αυγή ως ελληνική Χεζμπολά και ως το πρώτο κίνημα που γεννιέται αυθεντικά μετά
την μεταπολίτευση ξεχνώντας επιμελώς ατημέλητα τις φημολογούμενες σχέσεις
Χρυσής Αυγής και σωμάτων ασφαλείας καθώς επίσης και τα κινήματα των πλατειών
που τσακίστηκαν από την πρώτη αυθεντική μαζική καταστολή που γεννήθηκε μετά την
αντιπολίτευση.
Ο Λοβέρδος, προτού εξυμνήσει την Χρυσή Αυγή έχει ήδη
προλάβει το 2012 να διαπομπεύσει οροθετικές ιερόδουλες δίνοντας στη δημοσιότητα
φωτογραφίες τους λες και ήταν επικηρυγμένες, συμπληρώνοντας έτσι το προφίλ ενός
πολιτικού μεσανατολίτικης κοπής.
Μα είναι το τρέχων διάστημα που ο αυταρχισμός του Λοβέρδου έχει
μετατραπεί πλέον σε κάτι άλλο, τώρα που η καρέκλα του μονοπωλίου της εξουσίας
αρχίζει πλέον αισθητά να τρίζει και οι επί χρόνια εξουσιαστές καλούνται να
πάρουν στις αποσκευές τους μικρό μονάχα μέρος των ειδικών και αποκλειστικών
προνομίων που είχαν.
Η πολιτική των μνημονίων έχει αρχίσει να παράγει στρες όχι
μόνο στους δυστυχείς εξουσιαζόμενους αλλά και τους ίδιους τους εξουσιαστές όπως
άλλωστε φαίνεται και από τις πρόσφατες δηλώσεις της Γ.Γ υπ. Υγείας Χριστίνα
Παπανικολάου: «Τα τελευταία 4-5 χρόνια είμαστε σε κατάσταση φρίκης και τρόμου».
Μεγάλη είδηση, μεγάλη διαπίστωση, ένα μεγάλο βήμα για την
ανθρωπότητα η παραδοχή ότι οι πολιτικές που ασκούνται προκαλούν φρίκη και
τρόμο.
Πως αλλιώς θα μπορούσε να ερμηνευτεί η πρόσφατη κρίση
πολιτικού Alzheimer όταν
στις 28 Οκτωβρίου του 2014 ο κος Λοβέρδος διέταξε ένορκη διοικητική εξέταση για
την απουσία του από τη καθιερωμένη δοξολογία της επετείου του Όχι;
Η ΕΔΕ τελικά βρήκε τον ένοχο που υπονόμευσε τον υπουργό: «Τελικά
έγινε η ΕΔΕ, το γραφείο του δικό μου φταίει, άρα εγώ και ζητώ συγγνώμη» δήλωσε
ο υπουργός επαναλαμβάνοντας προς εμπέδωση: «Η ευθύνη του γραφείου μου ανήκει σε
μένα, φταίω εγώ».
Βρέθηκε λοιπόν ο ένοχος που έψαχνε ο Λοβέρδος: ήταν ο εαυτός
του αλλά δεν του επιβλήθηκε από τον ίδιο του τον εαυτό κάποια διοικητική
κύρωση.
Αφού έλυσε λοιπόν ένα μεγάλο μυστήριο ωσάν Κλουζώ, ο
Λοβέρδος άρχισε να ασχολείται με τις ευθύνες των άλλων.
Ζήτησε λοιπόν τη συνδρομή της Δίωξης Ηλεκτρονικής για να
λυθεί ένα άλλο μυστήριο: το ποιος βρίσκεται πίσω από τη σελίδα στο facebook που δημοσιεύονται τα
καλέσματα για τις μαθητικές κινητοποιήσεις. Ο πολιτικός λοιπόν που απείλησε τη
δικαιοσύνη και την Ελλάδα με μακελειό για να μην προχωρήσει η δικαστική
διερεύνηση της αναθεώρησης του ελλείμματος προς τα πάνω το 2009, ζητάει από μια
υπηρεσία η οποία δεν παράγει το έργο που θα μπορούσε ακριβώς λόγω πολιτικών
παρεμβάσεων να λειτουργήσει μάλλον εξωθεσμικά για να του λύσει ένα ζήτημα.
Δε φοβήθηκε ο αθεόφοβος και μάλιστα μετά την τραγελαφική του
γκάφα μήπως η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος μπορεί να έβρισκε πίσω από τη
σελίδα στο facebook τον
ίδιο τον… Ανδρέα Λοβέρδο; Ξέρετε, εκείνον τον τυπά που όταν ψάχνει για ενόχους
βρίσκει τον εαυτό του.
Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.
Στη συνέχεια ο υπουργός των 7 υπουργείων και των δέκα
παραλλήλων συμπάντων συνδύασε την
εμπειρία και τις γνώσεις που απέκτησε από τη θητεία του στο υπουργείο υγείας
πρότεινε ποινές μέχρι και αποβολές για μαθητές που καπνίζουν.
Και μέσα σε όλα αυτά βρήκε και το χρόνο να ασχοληθεί με ένα ελάσσων
πρόβλημα της ελληνικής παιδείας στα χρόνια του μνημονίου: Το που θα βρεθούν οι
πόροι για να προσληφθούν οι 1100 δάσκαλοι που χρειάζονται για να υπάρχει
επάρκεια, με άλλα λόγια να έχουν τα παιδιά και τα σχολεία δασκάλους.
Δεν έκανε φυσικά ΕΔΕ για να βρεθεί για ποιο λόγο το
υπουργείο του δεν έχει πόρους για να προσλάβει τους 1100 δασκάλους που λείπουν
από τα σχολεία, ούτε για «τη φρίκη και τον τρόμο» που ζει το πρώην υπουργείο
του υγείας, γιατί σε αυτήν την περίπτωση γνωρίζει πολύ καλά ποιος φταίει:
Φταίνε ο Ανδρέας Λοβέρδος και όλες οι κυβερνήσεις που υπηρέτησε.
Ξεκινώντας από το δεδομένο ότι πόροι δεν πρόκειται να
εξευρεθούν βρήκε μια άπορη λύση: άποροι δάσκαλοι θα καλύψουν τα εκπαιδευτικά
κενά διδάσκοντας άμισθα σε περιοχές όπως η Αετοράχη και τα Μετέωρα, ενώ θα παράλληλα
θα πρέπει να καταφύγουν και στην πορνεία για να προσπορίζονται (η δεύτερη
πρόταση δεν είναι του Λοβέρδου αλλά θα μπορούσε κάποιος να τη θεωρήσει ως μια
πιθανή έκβαση της Λύσης Λοβέρδου).
Έτσι θα μαζέψουν πολλά μόρια για να εκτοπίσουν συναδέρφους τους
που έχουν ακόμη αναχρονιστικές αντιλήψεις και επιδιώκουν η εργασία τους να
είναι έμμισθη.
Υπάρχει ένα μικρό ζήτημα στην τελική λύση Λοβέρδου και είναι
ηθικό αλλά όχι σαν αυτά που προβάλλουν τα λαϊκίστικα αντιμνημονιακά μήντια: Αν
κατά την ώρα του έργου κολλήσουν οι εκπαιδευτικές τζάμπα ιερόδουλες AIDS, θα είναι υποχρεωμένος
τότε ο υπουργός να δώσει τις φωτογραφίες τους στη δημοσιότητα και να τις διαπομπεύσει
όπως έκανε και κατά το παρελθόν για την προστασία της δημόσιας υγείας;
Ο κος Λοβέρδος ζητάει από τους ανθρώπους να κάνουν την
ανάγκη φιλότιμο. Ζητάει να θεσμοθετηθεί και στα εργασιακά αυτό που επικρατεί
και στην πολιτική σκηνή: η εθελοδουλεία. Μόνο που στην πολιτική σκηνή η
εθελοδουλεία αμείβεται αδρά ενώ για τη παιδεία ζητούνται τσάμπα μαλάκες που θα
χαλάσουν την πιάτσα αυτών που έχουν το θράσος και ζητούν αμοιβόμενη εργασία στα
χρόνια του μνημονίου.
Έτσι ο Λοβέρδος δημιουργεί μια νέα κατηγορία εργαζομένου:
Τον ανεργοσπάστη.
Τη λύση Λοβέρδου σίγουρα θα υιοθετήσουν και ιδιωτικές
εταιρίες: δουλέψτε άμισθα για τα επόμενα πέντε χρόνια για να πάρετε μόρια για
να σας προσλάβουμε τον έκτο. Γιατί μέχρι σήμερα οι εταιρίες είχαν να
αντιμετωπίσουν τον αξεπέραστο σκόπελο του να πληρώνουν μισθούς πείνας. Η τελική
λύση Λοβέρδου τους λύνει τα χέρια επαναφέροντας το θεσμό της σκλαβιάς και
δίνοντας τους τσάμπα σκλάβους.
Υπάρχουν βέβαια λύσεις στο ζήτημα της εξεύρεσης πόρων για να
έχουν τα παιδιά δασκάλους και τα νοσοκομεία γιατρούς και αναλώσιμα: Αλλά φυσικά
πλέον τα αναλώσιμα είναι οι ίδιοι οι ασθενείς και τα παιδιά: Θα μπορούσε πχ ο
κος Λοβέρδος και οι συνυπουργοί και βουλευτές να κόψουν το ένα τρίτο από τους δικούς
τους παχυλούς μισθούς για να προσληφθούν 1100 και ακόμη παραπάνω δάσκαλοι.
Αλλά η πιο αποτελεσματική λύση θα είναι απλά να
ξεκουμπιστούν πριν τους πάρει ο Χειμωνάς την μάνα.
Όπως έγραφε με αφορμή τον εκβιασμό Λοβέρδου το 2012 και ο
αντιεισαγγελέας του ΑΠ Ρούσσος Παπαδάκης : «…Όσοι διαχρονικά ασκώντας εξουσία,
μας έφθασαν σ’ αυτή την κατάσταση, που οδήγησαν εκατοντάδες νέων στην ανεργία
στερώντας τους το όνειρο και την ελπίδα στη ζωή, δεν πρέπει να προκαλούν και
δεν έχουν καμία θέση ανάμεσά μας. Αποδόμησαν από την παιδεία τις ανθρώπινες
αξίες την ειλικρίνεια, την καλοσύνη, την αγάπη, καλλιεργώντας τ’αντίθετα,
προβάλλοντας και υπερασπίζοντας το εγώ τους αντί το εμείς (την ενότητα),
αυξάνοντας την απληστία και όχι το μέτρο…». Όχι κύριε Παπαδάκη, δεν αποδόμησαν μόνο από την
παιδεία τις αξίες. Αποδόμησαν και συνεχίζουν να αποδομούν την ίδια την Παιδεία,
την ίδια την Υγεία, την ίδια την Κοινωνία. Και συνεχίζουν να έχουν θέσεις όχι
απλά άναμεσά μας αλλά πάνω στο σβέρκο μας, προκαλώντας πιο χυδαία από ποτέ και
επιδεικνύοντας κοροϊδευτικά τη βουλευτική τους ασυλία που τους επιτρέπει να
θεσμοθετούν και να επιβάλουν τον κοτζαμπασισμό τους.
Μερίδιο ευθύνης κατέχουν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι των Δήμων που
δέχονται να εργάζονται υπό ανασφαλής συνθήκες θέτοντας τους εαυτούς τους σε
κίνδυνο.
Μεταξύ των βασικών
υποχρεώσεων των Δήμων που προβλέπονται από τη νομοθεσία είναι οι εξής:
1. Υποχρέωση χρήσης
υπηρεσιών Τεχνικού Ασφάλειας (ΤΑ) και Ιατρού Εργασίας (ΙΕ), (άρθρο 8 του Ν.
3850/2010).
2. Τήρηση ειδικού
βιβλίου υποδείξεων του ΤΑ και του ΙΕ (αρ. 14, Ν. 3850/2010).
4. Εκπόνηση γραπτής
εκτίμησης των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων για την ασφάλεια και την
υγεία, από τον ΤΑ και τον ΙΕ., (αρ 43, παρ. 1α, του Ν. 3850/2010).
5. Τήρηση καταλόγων με
τους εργαζόμενους που εκτίθενται σε επικίνδυνους παράγοντες - φυσικούς,
χημικούς και βιολογικούς (αρ. 38, παρ. 3ε, Ν.3850/2010).
6. Επίβλεψη της υγείας
των εργαζομένων και διενέργεια ιατρικού έλεγχου των εργαζομένων που εκτίθενται
σε παράγοντες (αρ. 18 & 39 Ν.3850/2010 και ΥΑ 53361/2006 (ΦΕΚ 1503/Β/11-10-2006).
7. Ενημέρωση,
κατάλληλη και επαρκής εκπαίδευση των εργαζομένων για θέματα ασφάλειας και
υγείας (αρ. 47 & 48, Ν. 3850/2010).
8. Παροχή Μέσων
Ατομικής Προστασίας (άρθρο 38, παρ. 2δ του Ν. 3850/2010 και ΥΑ 53361/2006) και
επίβλεψη της ορθής εφαρμογής τους (αρ. 42, παρ.6γ, Ν. 3850/2010).
9. Συντήρηση και
παρακολούθηση της ασφαλούς λειτουργίας μέσων και εγκαταστάσεων (αρ. 42, παρ.
6στ, Ν 3850/2010).
10. Τήρηση βιβλιαρίου
προληπτικού ελέγχου και συντήρησης κάθε εξοπλισμού που διαθέτει τέτοιο βιβλιάριο
(αρ. 4α, παρ. Ι, παρ. 2.20, Π.Δ 395/94, όπως τροποποιήθηκε με το Π.Δ 89/99 και
το Π.Δ 304/2000).
Το να υπάρχουν λοιπόν εργαζόμενοι των Δήμωνπου
είναι σκαρφαλωμένοι πάνω σε δένδρα χωρίς ζώνες ασφαλείας είναι πρακτικές που
εμπίπτουν σε κάποια από τις παραπάνω διατάξεις?
Να χειρίζονται
αλυσοπρίονο και να εργάζονται χωρίς
γάντια, κράνη και προστατευτικά γυαλιά για τα μάτια τους ,καθώς και μάσκες για την εισπνοή «βλαβερών στοιχείων» είναι
πρακτικές που εμπίπτουν σε κάποια από τις παραπάνω διατάξεις?
Χωρίς να έχει γίνει σωστός και επαρκής αποκλεισμός της
περιοχής για την σωστή προστασία των
εργαζομένων από την κίνηση των τροχοφόρων οχημάτων, είναι πρακτικές που εμπίπτουν σε κάποια από
τις παραπάνω διατάξεις?
Πρέπει λοιπόν να
θρηνήσουμε και αλλά θύματα για να ευαισθητοποιηθούμε σαν Τοπική Αυτοδιοίκηση και
σαν Τοπική κοινωνία;
Φώτης Αλεξόπουλος
Γραμματέας για θέματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης του ΙΝΚΑ/ Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδος
Σημαντική η σημερινή (σ.σ. χθεσινή) ημέρα της εορτής των Αρχαγγέλων μπορεί και σημειολογική με μελλοντικές άμεσες προεκτάσεις. «Με
μια τριπλή χειραψία επισφραγίστηκε η τριμερής συνάντηση του Καΐρου με
την ομώνυμη κοινή διακήρυξη, η οποία καλεί σε έναρξη διαπραγματεύσεων
για οριοθέτηση των ΑΟΖ μεταξύ των χωρών που δεν το έχουν πράξει. Καλεί
την Τουρκία να σεβαστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής
Δημοκρατίας, να τερματίσει όλες τις έρευνες και ενέργειες εντός της
κυπριακής ΑΟΖ και να αποφύγει παρόμοιες ενέργειες στο μέλλον.
Γίνεται
επίσης αναφορά για λύση που θα επανενώνει την Κύπρο, στη βάση των
ψηφισμάτων των ΗΕ και του διεθνούς δικαίου. Η διακήρυξη περιλαμβάνε
επίσης αναφορές στο μεσανατολικό και στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας
και του ισλαμικού κράτους. Και οι τρείς ηγέτες έκαναν λόγο για ιστορική
στιγμή και μια συνάντηση που τη χρωστούσαν στην ιστορία». Ο πυροκροτητής όμως ΑΠΟ-ρυθμίστηκε και είναι έτοιμος ΝΑ ΕΚΡΑΓΕΙ … και λέγεται Τουρκία του νέου Χαλιφάτου Ευρώπης –Ασίας.
Α.Μιλώντας
σε δημοσιογράφους, ο Ερντογάν, υποσχέθηκε «να σύρει το Ισραήλ στο
Συμβούλιο Ασφαλείας» και αφού χαρακτήρισε την ισραηλινή αντίδραση
«βαρβαρική ενέργεια» τόνισε ότι το Ισραήλ εκμεταλλεύεται το γεγονός
καθώς η διεθνής κοινότητα έχει στραμμένη την προσοχή της στην Συρία για
να προβαίνει σε βιαιότητες κατά των μουσουλμάνων. «Ελπίζω η ισραηλινή
κυβέρνηση να επιλύσει το ζήτημα άμεσα και να αποδώσει το τέμενος αλ
Ακσά, στους μουσουλμάνους, σύντομα. Διαφορετικά το Ισραήλ θα υποστεί τις
συνέπειες» είπε απειλητικά ο Ρ.Τ.Ερντογάν
Β. Κατά
την διάρκεια της επίσκεψής του στην Προύσα, που τώρα οι Τούρκοι την
αποκαλούν Μπούρσα, ο Α.Νταβούτογλου, είπε τα εξής εξωφρενικά: «Όπως
στα χρόνια της κατοχής (σ.σ.: εννοεί την περίοδο που ο Ελληνικός
Στρατός είχε απελευθερώσει τα εδάφη της Ιωνίας που κατοικούνταν από το
τον 10ο αιώνα π.Χ. από Ελληνικούς πληθυσμούς) μπήκαν μέσα στο ταφικό
μνημείο του Οσμάν Γκαζί στην Μπούρσα με τις μπότες τους, έτσι τώρα και
αυτοί (Ισραηλινοί) προσπάθησαν να μπουν στο ιερό τέμενος Αλ Ακσά με τις
μπότες τους. Όπως τότε οι δυνάμεις μας στην Μπούρσα τους εμπόδισαν(σ.σ.:
τους Έλληνες) να μπουν μέσα, έτσι τώρα θα εμποδίσουν τις δυνάμεις
κατοχής (το Ισραήλ) να μπουν μέσα, τόσο οι Παλαιστίνιοι όσο και όλοι οι
μουσουλμάνοι θα σταθούν εμπόδιο σε αυτή την πράξη»!
ΦΕΤΟΣ
οι ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΙ ακουμπούν με τις φτερούγες τους γείτονες που φαίνονται να
χάνουν τις υποκριτικές διπλωματικές ισορροπίες τους!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΡΧΑΓΓΕΛΙΚΑ και ΑΓΓΕΛΟΦΡΟΥΡΗΤΑ ΕΛΛΑΔΑ. Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Σκεφτείτε
ένα πράγμα. Έχετε άραγε παρατηρήσει ποτέ στη μεταπολίτευση έστω και μια
διαδήλωση στην οποία οι διαδηλωτές να φωνάζουν "κάτω η κυβέρνηση",
όπως φωνάζουν παντού στον κόσμο οι λαοί που βγαίνουν στους δρόμους αποφασισμένοι
να συγκρουστούν με το καθεστώς για να τα αλλάξουν όλα; Οπουδήποτε στον κόσμο, όταν
τα πράγματα φτάνουν σε αδιέξοδο, οι λαοί αντιδρούν και προκαλούν ανατροπές. Όχι
όμως εδώ στη χώρα των ελεγχόμενων διαδηλώσεων.
Εδώ, προφανώς
κανείς μας δεν έχει ακούσει σε καμία διαδήλωση
το πιο πάνω σύνθημα. Μήπως το είπε
άραγε ποτέ το ΚΚΕ, το ΠΑΜΕ , γενικά οι αριστεροί, κάποια νεολαία κ.λ.π.; Ποτέ. Δεν το έχουμε
ακούσει ούτε πρόκειται να το ακούσουμε, γιατί απλά όλες οι στημένες διαδηλώσεις
και απεργίες είναι σικέ συστημικές και καπελωμένες.
Το δικό μας θεατρικό πολιτικό σύστημα, δηλαδή ένα "σύστημα
σικέ", δημιουργεί ακόμα και σικέ εντάσεις και σικέ διαδηλώσεις, καταλήψεις
κ.λ.π. για αναζωογόνηση και εκτόνωση. Σε τέτοια κατάντια έχουμε φτάσει. Το
ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν έχει πραγματικές κοινωνικές αναφορές και
αντιστοιχίες, ώστε
να βρίσκεται σε ισορροπία επειδή ισορροπούν οι αντίστοιχες κοινωνικές δυνάμεις.
Έχουμε ένα αυτονομημένο σύστημα σικέ, το οποίο έχει σπρώξει την κοινωνία στο
περιθώριο της πολιτικής ζωής και δημιουργεί το ίδιο εντάσεις κορυφής
προκειμένου αφενός να φοβίζει το λαό, αφετέρου να εκτονώνει τη λαϊκή αγανάκτηση.
Ακόμα
και με τους αγανακτισμένους στο Σύνταγμα, οι οποίοι εμφανίστηκαν εξ αιτίας της πρόκλησης
των Ισπανών indignados, αντί να εκφραστεί η πραγματική λαϊκή αγανάκτηση, τελικά
έγιναν ελεγχόμενοι και δεν ακούστηκε ποτέ το σύνθημα "κάτω ο Παπανδρέου,
κάτω η κυβέρνηση". Τα αρχικά ανεξέλεγκτα συνθήματα, περιορίστηκαν σε
φασκελώματα και στο αόριστο "πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από εδώ
ουστ".
Στην
Ισπανία όπου υπήρχαν πραγματικοί ανεξέλεγκτοι αγανακτισμένοι, αυτοί βρήκαν
τελικά, έπειτα από αρκετές προσπάθειες, πολιτική έκφραση με το PODEMOS. Αντίθετα εδώ, η πλειοψηφία των
αγανακτισμένων του Συντάγματος πήγε πίσω στα κομματικά της μαντριά.
ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΚΑΡΕΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΤΟΥΣ ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΠΑΛΙΑΤΖΙΔΙΚΑ ΘΑ ΚΑΤΑΦΘΑΝΟΥΝ ΟΔΙΚΩΣ, ΜΕΣΩ ΑΛΒΑΝΙΑΣ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Τριαξονικές νταλίκες φορτωμένες με παλιές ασπρόμαυρες τηλεοράσεις Luxotron και αυτοκίνητα, μάρκας Trabant, θα καταφθάνουν σε εκατομμύρια κομμάτια από την Γερμανία σε ειδικές χαμηλές τιμές.
Με μισό δισεκατομμύριο ελληνικές δραχμές- κοπής 2016- θα μπορείς να αγοράσεις ένα μεταχειρισμένο Trabant.
Οτι έχουν στοκάρει στις αποθήκες τους τα γερμανικά παλιατζίδικα θα καταφθάνουν οδικώς, μέσω Αλβανίας, στην Ελλάδα.
Τα πανάκριβα αυτά αυτοκίνητα για τον φτωχοποιημένο Ελληνα θα μοιάζουν
με την απόλυτη πολυτέλεια και θα σπανίζουν στην Κηφισίας και στην
παραλιακή. Σαν την λιμουζίνα της φωτογραφίας θα περνάει μία στο 10λεπτο.
Το επίσημο μέσο μεταφοράς των Ελλήνων θα ξαναγίνει το τρίκυκλο με 300 δόσεις.
Αποκλειστικός εισαγωγέας κινέζικων τρίκυκλων θα είναι εταιρεία που θα έχει συστήσει το τρίο φωτιά Ταμήλος-Τζαμτζής-Μειμαράκης.
Ολοι σχεδόν οι σημερινοί πολιτικοί, σε τρία χρόνια από σήμερα, θα
έχουν εξαφανιστεί από το σκηνικό της χώρας και θα έχουν αλλάξει
επάγγελμα.
Κάποιοι θα σαπίζουν στη φυλακή- εδώ όπου θα τους έχουν χώσει οι δανειστές μας.
Ο φτωχοπoιημένος λαός αυτή τη φορά θα έχει υποστεί στο πετσί του τις συνέπειες των επιλογών του στη κάλπη. Θα έχει επίσης υποστεί στο πετσί του το γεγονός ότι δεν
αντιστάθηκε στην υποκολτούρα που τον ταίζουν οι εγχώριοι καναλάρχες όλα
αυτά τα χρόνια.
Ο κάθε γονιός θα πληρώσει ακριβό αντίτιμο-πιο επώδυνο από το φόρο
αίματος-το γεγονός ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν πέταξε από τα παραθύρια
των αθλίων τριαριών τις συσκευές των τηλεοράσεων. Αν στην διάρκεια της μεταπολίτευσης δεν υπήρχαν τηλεοράσεις και lifestyle περιοδικά η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπούσε.
Οι γονείς με την λογική κουκιά τρώμε-κουκιά μαρτυράμε και εξαιτίας
του άγχους της επιβίωσης δεν είχαν το κουράγιο, την εξυπνάδα, τα
αντανακλαστικά, να προστατέψουν τα παιδιά τους από την λαίλαπα της
μεταπολιτευτικής προπαγάνδας για κοινωνική άνοδο. Τα φρικιά των Εξαρχείων με τα αμπέχωνα που στελέχωναν το
ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα έπεφταν με βουλιμία στο χαβιάρι της κοινωνικής ανόδου
και μετακόμιζαν στην λεωφόρο Βασιλέως Παύλου στο Παλαιό Ψυχικό.
Ολα αυτά τα λαμόγια που διόρισαν ένα στρατό από λεχρίτες πασόκους
έπεσαν σαν ακρίδες στα λακόστ του Ράλλη για να τους αντιγράψουν στη
συνέχεια οι κυβερνήσεις της ΝΔ-του Μητσοτάκη και του Καραμανλή. Και να που τώρα μηδενίσαμε το κοντέρ και ξεκινάμε φτου και
από την αρχή με σάουντρακ της μιας δραχμής τα γιασεμιά, φέρε μας καπελά
κρασί, λατέρνα φτώχια και φιλότιμο.
Πολύ καλά
κάνει η πανάθλια κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και έχει ξεσηκώσει τον
κόσμο με τις …τσιρίδες της και τα ξεφωνητά της για την… κρουαζιέρα του
τουρκικού πολεμικού σκάφους, της κορβέτας Μπουγιουκούντα
(Buyukada δηλαδή Μεγαλόνησος) στα στενά του ακρωτηρίου Καφηρέα της
Νότιας Εύβοιας (του Κάβο ντ΄ Όρο που λέμε στη λαϊκή ονομασία του) και
μεταξύ Τζιάς και Κύθνου, ελάχιστα μίλια από την Αττική. Είναι όμως η μνημονιακή κυβέρνηση ειλικρινής στις αντιδράσεις της ή μήπως προσπαθεί με το θόρυβο που κάνει να τρομοκρατήσει τον ελληνικό λαό ότι δήθεν απειλείται πόλεμος με την Τουρκία, μήπως και κατορθώσει να παραμείνει στην εξουσία;
Σίγουρα,
μόνο ειλικρινής δεν είναι ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος! Δεν αναφερόμαστε
γενικά στην αχρεία πολιτική στάση τους. Μιλάμε συγκεκριμένα για τις
προκλήσεις του τουρκικού πολεμικού ναυτικού όχι γενικά στο Αιγαίο
αλλά συγκεκριμένα στο Κάβο ντ΄ Όρο. Όχι, καθόλου η πρώτη φορά δεν είναι
που φέτος πέρασε τουρκικό πολεμικό πλοίο από εκεί. Είναι… η έκτη φορά
φέτος! Έκτη! Στις 20 Ιανουαρίου 2014 εγκαινιάστηκε η… τουριστικοπολεμική σεζόν
με διέλευση τουρκικής φρεγάτας από τα στενά του Καφηρέα. Στις 11
Φεβρουαρίου πέρασε από εκεί κορβέτα που στη συνέχεια παραβίασε τα
ελληνικά χωρικά ύδατα μεταξύ Τζιάς και Κύθνου. Στις 27 Μαρτίου και πάλι τουρκική κορβέτα
επανέλαβε με καρμπόν την ίδια πρόκληση. Στις 20 Μαΐου οι Τούρκοι,
επειδή δεν πέρασαν από το Κάβο ντ΄όρο τον Απρίλιο, έστειλαν δύο
κορβέτες! Έπειτα έκαναν καλοκαιρινές διακοπές και στις 17 Σεπτεμβρίου,
με το άνοιγμα… των σχολείων, να σου και πάλι τουρκική κορβέτα στο Κάβο
ντ’ Όρο! Στις 4 Νοεμβρίου έγινε η κρουαζιέρα της τουρκικής κορβέτας
Μεγαλόνησος που προκάλεσε όλον αυτόν τον θόρυβο. Λογική η απορία μας,
όπως και όλου του σκεπτόμενου ελληνικού λαού.
Πέντε
φορές ήρθαν τα τουρκικά πολεμικά πλοία λίγα μίλια από την Αττική και ο
Αντώνης Σαμαράς και ο Βαγγέλης Βενιζέλος έκαναν τα κορόιδα… Δεν
αντέδρασαν καθόλου, δεν σήκωσαν ούτε καν προπαγανδιστικά
το θέμα, φοβούμενοι προφανώς μην τυχόν και πάρει χαμπάρι ο κόσμος πόσο
ρεζίληδες είναι! Μύγα τους τσίμπησε και αποφάσισαν να αντιδράσουν την
…έκτη(!) φορά που συνέβη το ίδιο γεγονός φέτος – και μιλάμε για έκτη
φορά μέχρι στιγμής εντός του 2014, γιατί έχουμε και δύο μήνες σχεδόν
μέχρι να τελειώσει ο χρόνος! Και μιλάμε μόνο για το Κάβο ντ΄ Όρο
– διότι οι Τούρκοι έστειλαν στις 3 Απριλίου 2014 μια φρεγάτα στην
Αμοργό, έστειλαν και μια κορβέτα στις 19 Οκτωβρίου στην Πάρο και τη
Φολέγανδρο – για να μη νομίζουμε ότι ξεχάστηκαν! Με εξαίρεση τους
θερινούς μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο, όλους ανεξαιρέτως τους
υπόλοιπους μήνες του 2014 είχαμε προκλήσεις από πολεμικά πλοία των
Τούρκων, με την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου να κάνει τα
στραβά μάτια σε όλες ανεξαιρέτως τις περιπτώσεις, αυτές πλην της
τελευταίας! Ξαναρωτάμε, λοιπόν: τους τσίμπησε μύγα ή μήπως προσπαθούν
αυτοί να… τσιμπήσουν καμιά ψήφο βουλευτή μπας και εκλέξουν δικό τους
Πρόεδρος της Δημοκρατίας και διασώσουν την εξουσία τους τρομοκρατώντας
τον κοσμάκη; Οι «γερμανοτσολιάδες» της κυβέρνησης έχουν
ήδη αρχίσει να κυκλοφορούν το ερώτημα: «Αν χρειαστεί, με τον Τσίπρα
πρωθυπουργό θα κάνουμε πόλεμο με την Τουρκία;» Ενώ με τον Σαμαρά και τον
Βενιζέλο, η νίκη είναι γκαραντί!
Το ζήτημα όμως δεν είναι πόσο πολιτικοί καραγκιόζηδες και πόσο πολιτικοί ριψάσπιδες
είναι οι πολιτικοί απατεώνες που μας κυβερνούν. Ο λαός μας γνωρίζει ότι
δεν έχουν απολύτως κανέναν ενδοιασμό να κάνουν τα πάντα για να
παραμείνουν στην εξουσία. Από την άλλη πλευρά, είναι εμφανής η αύξηση
της τουρκικής επιθετικότητας εδώ και πάνω από ένα
χρόνο. Η σχετική ηρεμία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εδώ και περίπου μια
δεκαετία οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι ο Ερντογάν είχε πολύ
σημαντικότερα στρατηγικά σχέδια από το να ασχολείται με την Ελλάδα.
Ειδικά τα τελευταία τέσσερα-πέντε χρόνια είχε συλλάβει το σχέδιο της
δημιουργίας ενός μουσουλμανικού άξονα Τουρκίας-Αιγύπτου-Ιράν, ιδίως με
τους Αδελφούς Μουσουλμάνους να κατέχουν την εξουσία
στην Αίγυπτο και τον Αχμαντινετζάντ στον Ιράν. Και οι τρείς χώρες μαζί
έχουν πληθυσμό σχεδόν 250 εκατομμύρια του Ιράκ, κατά ένα τρόπο και τα 20
εκατομμύρια της Συρίας, που εξαρτάται ενεργειακά, οικονομικά και
εξοπλιστικά από το Ιράν, φτάνουμε στα σχεδόν 300 εκ. κατοίκους. Το
μεγαλεπήβολο αυτό σχέδιο όμως του Ερντογάν ναυάγησε οριστικά ΠΈΡΥΣΙ. Το
εξουδετέρωσαν αφενός το στρατιωτικό πραξικόπημα των
οργάνων των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην Αίγυπτο και αφετέρου η εκλογή του
φιλοαμερικανού προέδρου Ροχανί στο Ιράν. Η χούντα της Αιγύπτου και ο
Ροχανί έθαψαν τον στρατηγικό σχεδιασμό του Ερντογάν, αφήνοντας την
Τουρκία απομονωμένη. Ο Ερντογάν είχε συντρίψει σε πολύ μεγάλο βαθμό το κεμαλικό στρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας. Έχοντας αποτύχει όμως η στρατηγική του, είναι υποχρεωμένος πλέον να κάνει ανοίγματα προς τους στρατηγούς.
Αυτοί,
αποδυναμωμένοι από τα πλήγματα του Ερντογάν, πρέπει να επαναβεβαιώσουν
σταδιακά τη θέση τους. Πρέπει να το κάνουν δείχνοντας την ισχύ τους σε
κάποιον πολύ κατώτερο αντίπαλο, όπως είναι η Ελλάδα και η Κύπρος. Αυτό
εξηγεί την αύξηση της τουρκικής επιθετικότητας. Πόλεμο δεν θέλει
απολύτως καμιά από τις δύο χώρες. Η ένταση όμως βολεύει και την
κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και τους Τούρκους στρατηγούς. Μόνο που σε
αυτές τις περιπτώσεις ποτέ δεν ξέρει κανείς αν ένα «θεατρικό» επεισόδιο θα εξελιχθεί σε «θερμό», ανεξαρτήτως αν αυτό θέλουν οι πρωταγωνιστές!
*Δημοσιεύθηκε στο «Πριν» της Κυριακής 09 Νοεμβρίου 2014
Με
την συμπλήρωση 25 χρόνων (στις 29 του μηνός) από την πτώση του τείχους του
Βερολίνου, η Γερμανία της ΄Ανγκελα Μέρκελ προφανώς αποφάσισε πως ωρίμασαν οι
συνθήκες να πέσουν και η μάσκα της «μεταπολεμικής ενδοσκόπησης» και η φροντίδα της
σεμνοπρέπειας.
Σωρείτης
ενεργειών και στοιχείων πείθει πλέον ότι, χωρίς κόμπλεξ, αναστολές και
προσχήματα και πλήρης αυτοπεποίθησης, που διασκελίζει τα όρια της αλαζονείας, η
«Μερκελική Γερμανία» εφορμά στην αρένα
ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων, διεκδικώντας το μερίδιο που θεωρεί πως της
αναλογεί στη « νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων».
Οι
κινήσεις της μαρτυρούν πως το «μερίδιο» που διεκδικεί περιλαμβάνει -ως ζώνες
γεωπολιτικού ελέγχου και οικονομικής εκμετάλλευσης- τις τεράστιες γεωγραφικές
εκτάσεις, στην Ευρασία και την Μέση Ανατολή, που υπήρξαν παραδοσιακά στόχος του
γερμανικού Ιμπεριαλισμού («Ντράγ ναχ΄Ωστεν»).
Μέχρι
και πρόσφατα οι δυσ-τιθάσευτες αυτές πατρογονικές παρορμήσεις είχαν έντεχνα
ενδυθεί τον ρόλο του πιστού συμμάχου της Υπερδύναμης, η πολιτική αφέλεια και η
επιθετικότητα της οποίας προσφερόταν ως άρμα-μάχης για την προώθηση των σχεδίων
του Βερολίνου.
Η
διάλυση της Γιουγκοσλαβίας από τον Κλίντον, στη συνέχεια εθνοτικών συγκρούσεων
πού υποδαύλισαν οι Γερμανοί (κατά την μαρτυρία και του Γάλλου στρατηγού
Γκαλουά) και η επέκταση του γερμανικού «ζωτικού χώρου», υπό το προκάλυμμα της
διεύρυνσης της ΕΕ (και προοπτικά του ΝΑΤΟ), σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και
των Βαλκανίων ανώριμες για την ένταξη, εξεικονίζει αυτή την μεθόδευση
μεταμφιεσμένου επεκτατισμού.
Η εγκατάλειψη των προσχημάτων
Το
όριο αποτελεσματικότητας αυτής της τακτικής σημειώθηκε όταν -μετά την
αυτοπρόσωπη παρουσία των ΥΠΕΞ των δύο χωρών ανάμεσα στους διαδηλωτές της
πλατείας Μεϊντάν του Κιέβου- στη συγκομιδή των λαφύρων του πραξικοπήματος ο
υποψήφιος του Βερολίνου για την ουκρανική πρωθυπουργία (μποξέρ, με γερμανικό
διαβατήριο) σκόνταψε στο ηχηρό « fuckE.U.» της κ. Νούλαντ
και περιορίσθηκε σε Δημαρχία.
Η
παρουσία της κ. Μέρκελ στην ορκωμοσία του Ποροσένκο, ως νέου προέδρου της
Ουκρανίας στο Κίεβο, προφανώς επεδίωξε να σηματοδοτήσει την επιμονή του
Βερολίνου στην διεκδίκηση των «γερμανικών δικαιωμάτων» στην νέα Ουκρανία. Η
Γερμανίδα καγκελάριος ήταν μάλιστα μόνη από τους ηγέτες κυβερνήσεων χωρών της
ΕΕ και του ΝΑΤΟ που θέλησε να σφραγίσει με την παρουσία της το γεγονός στην
ουκρανική Βουλή.
Η
οξύτητα των περιοδικών αντιρωσικών δηλώσεών της Καγκελαρίου για το ουκρανικό και
η υστερική επιθετικότητα του πειθήνιου στη κυβέρνηση γερμανικού Τύπου κατά του
προσώπου του Βλαδίμηρου Πούτιν, αποδεικνύουν εξ άλλου εσφαλμένες τις εκτιμήσεις
ότι η Μερκελική Γερμανία « σύρεται ακούσια» στις βαρειά -και γι’ αυτήν- επιζήμιες
και αντιδημοτικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Παράλληλα φαίνεται να διέλυσαν τις
τελευταίες ελπίδες που ίσως στήριζε και ο πρόεδρος Πούτιν στην «ανυπέρβλητη
γερμανική λογική», με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από την τηλεφωνική γραμμή της
κ. Μέρκελ.
Το
άνοιγμα της γερμανικής μοναχικής περπατησιάς στο ευρύτερο γεωπολιτικό πεδίο
εκδηλώνεται θεαματικά με πρωτοβουλίες όπως η επίσκεψη της Καγκελαρίου στην
Κύπρο
και
η πρόσκληση, στα τέλη Αυγούστου, πρωθυπουργών και υπουργών Εξωτερικών και
Οικονομικών των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στο Βερολίνο, σε Διάσκεψη για τα
πολιτικά και οικονομικά προβλήματα της περιοχής. Πρωτοβουλία σαφώς δηλωτική
διεκδίκησης ρόλου τουλάχιστον διαιτητή και επιτρόπου -ο οποίος παίρνει δημόσια υπό την αιγίδα του
και τις ευρω-νατοϊκές φιλοδοξίες των Σκοπίων.
Στη
Βαλκανική Διάσκεψη του Βερολίνου, η Ελλάδα της ανθυπατείας Φούχτελ δεν κρίθηκε
ενδιαφέρον να προσκληθεί.
Από την Ουκρανία, στο
Καύκασο…
Οδυνηρές
μνήμες αναξέουν επίσης οι επιθετικές
διπλωματικές εξορμήσεις της σημερινής Γερμανίας στον Νότιο Καύκασο, με την εκεί
την περιοδεία του σοσιαλιστή υπουργού των ΕξωτερικώνΣτάϊνμάγιερ, την θορυβώδη επίσκεψή του στο
Αζερμπαϊτζάν και τηνεπιχείρηση υπονόμευσης
της μεσολαβητικής πρωτοβουλίας του προέδρου Πούτιν στην Αρμενο-Αζερική
σύγκρουση για το Ναγκόρνο Καραμπάχ και γενικότερα των ρωσο-αζερικών σχέσεων.
Ο
Ρώσος πρόεδρος είχε προ μηνών επιτύχει τη πρώτη συνάντηση μεταξύ των προέδρων
του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας στη Μόσχα, υπό την προεδρία του, έχοντας
κερδίσει την εμπιστοσύνη του Αζέρου προέδρου.
Ο
κ. Στάϊνμάγερ, μετά από αφειδώλευτη επίθεση κολακευτικών επιθέτων για την
οικονομική και στρατηγική σπουδαιότητα του Αζερμπαϊτζάν, τη σημασία που
αποδίδει το Βερολίνο στις σχέσεις μαζί του, τη στρατηγική σημασία για την ΕΕ
του «Νότιου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου» και πλήθος παρόμοια, εστίασε τη συζήτηση
στην «ανωμαλία της κατάστασης στο Ναγκόρνο Καραμπάχ», όπου εμφανίσθηκε
υπέρμαχος των αζερικών θέσεων κατά της Αρμενίας- δηλαδή σε στάση πλειοδοσίας
έναντι της προσεκτικής ρωσικής ουδετερότητας.
Επιπλέον
«συνηγόρησε» υπέρ της πρωτοβουλίας του Γάλλου προέδρου Ολάντ, για μια συνάντηση
των προέδρων Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας στο γαλλικό προεδρικό μέγαρο- πρωτοβουλία σαφώς γερμανικής
υπόδειξης, στηριζόμενης στον υπολογισμό ότι θα γίνει αποδεκτή από τους
Αρμενίους λόγω της γαλλικής αναγνώρισης της γενοκτονίας.
Πρόκειται
για απροφάσιστη επιθετική επιχείρηση εκτόπισης της Ρωσίας και κατάκτησης από το
Βερολίνο ρόλου «διαιτητή» και στην περιοχή του Νοτίου Καυκάσου -προς την οποία έδειχναν
επίσης τα βέλη στουςγερμανικούς
στρατιωτικούς χάρτες της χιτλερικής εκστρατείας.
Το
καθόλου αυθαίρετο αυτής της ανάλυσης αποδεικνύεται από «προφητικό», άρθρο της γερμανικής οικονομικής
εφημερίδας Χάντελσμπλατ του 2013 και παράλληλης συνέντευξης του κ. Ντίρκ
Πάσκερτ, προέδρου της Συμμαχίας Πόρων, που ιδρύθηκε το 2011. Στη «συμμαχία»
συμμετέχουν οι βιομηχανίες Volkswagen, ThyssenKrupp, Bayerκαι BASF, που όλες έχουν «πλούσια πολεμική πείρα» και που τώρα
συνεργάζονται με την κυβέρνηση στην κατάστρωση σχεδίων για την εξασφάλιση
πρόσβασης σε κρίσιμες για τη γερμανική βιομηχανία πρώτες ύλες, σε διάφορες
ηπείρους, εν ανάγκη διά της βίας.
Το
άρθρο της Χάντελσμπλατ ετιτλοφορείτο «Εκστρατεία Πόρων: Η νέα πορεία της
Γερμανίας» και τόνιζε ότι «τα προγενέστερα μέτρα για την εξασφάλιση πρώτων υλών
φθάνουν στα όριά τους. Η βιομηχανία δοκιμάζεται από τον τρόμο ότι ο τομέας
υψηλής τεχνολογίας της Γερμανίας θα μείνει χωρίς τον απαραίτητο ανεφοδιασμό.»
Η
εφημερίδα ανέφερε ότι οι γερμανικές εισαγωγές πρώτων υλών τριπλασιάστηκαν κατά
την τελευταία δεκαετία και ότι «η μάχη για τις πρώτες ύλες αφορά πετρέλαιο και
αέριο αλλά και ορυκτά» μεταξύ των οποίων, ως ιδιαίτερα πολύτιμα απαριθμούσε τα
Λίθιο, Κοβάλτιο, Χρώμιο, Ινδιο και Γεώλιθο, τονίζοντας τον αυξανόμενης οξύτητας
ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων για τον έλεγχο αυτών των πόρων.
Σε
ερώτηση της εφημερίδας στον πρόεδρο της «Συμμαχίας Πόρων» Ντίρκ Πάσκερτ αν για
την εξασφάλιση αυτών των υλών θα ξαναχρειασθεί προσφυγή σε πολέμους, ο
εκπρόσωπος της μεγάλης γερμανικής βιομηχανίας απάντησε: « Η Ιστορία δείχνει ότι
πολλές συρράξεις έχουν στη ρίζα τους την σύγκρουση για την εξασφάλιση πόρων.
Μέχρι τώρα ήταν για πετρέλαιο και αέριο, αλλά συνεχώς περισσότερο για ορυκτά. Ο
εφοδιασμός σε πρώτες ύλες είναι η βάση του πλούτου και της αξίας μιας χώρας και
επομένως της γεωπολιτικής σημασίας της.»
Η
Χάντελσμπλατ τόνιζε ότι τις θέσεις αυτές συμμερίζεται η γερμανική πολιτική
ηγεσία και ότι για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση «ο έλεγχος των πρώτων υλών είναι υπόθεση
στρατηγικής σημασίας για την εξωτερική πολιτική» και ότι προετοιμάζεται για μια
κατάσταση όταν «οι υφιστάμενες συνεργασίες για την προμήθεια πρώτων υλών» θα
είναι ανεπαρκείς και θα «απαιτούνται πρόσθετα μέτρα ασφαλείας και στρατιωτικά
εργαλεία».
Συμπέρασμα
της γερμανικής οικονομικής εφημερίδας: Προγραμματίζεται η ανασυγκρότηση του γερμανικού
στρατού, «για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί οπουδήποτε στον κόσμο». Αυτά προ
εικοσαμήνου.
Ευρωπαϊκό Επιμύθιο
Αν
αυτά δεν αρκούν για να πείσουν για την σωστή τιτλοφόρηση του παρόντος, υπάρχει
και το πρόσφατο συμβάν στο εσωτερικό ευρωπαϊκό μέτωπο, όπου η εγκατάλειψη κάθε φροντίδας για μέτρο και αυτοσυγκράτηση
εκδηλώθηκε με το μήνυμα Μέρκελ προς Κάμερον, δια του Σπήγκελ, ότι περίπου η Βρετανία
μπορεί να τα μαζεύει αν θέλει από την ΕΕ, αλλά δεν θα της γίνει το χατίρι για
την κατάργηση της ελεύθερης διακίνησης υπηκόων στις χώρες της ΄Ενωσης.
Η ελάχιστα «εταιρική» και προσβλητικά
προκλητική δήλωση πυροδότησε υποτροπή του τελευταίου πολέμου με φραστικούς βομβαρδισμούς,
στις στήλες της αλληλογραφίας των ιστοσελίδων των δύο χωρών.
Αλλά
καμιάν επίσημη αντίδραση, από τις συνολικά υποτακτικές κυβερνήσεις της ΕΕ, στην
παταγώδη προβολή τόσης αυτοκρατορικής αυτάρκειας και αμεριμνησίας…
Η παγκόσμια δημοσιογραφία συγκλονίζεται από μια σημαντική διαρροή: η
Διεθνής Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) έδωσε στη δημοσιότητα
μέρος των 28.000 εγγράφων που αποδεικνύουν τη συστηματική φοροαποφυγή
δισ. ευρώ από τις μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου. Ανάμεσά τους η EFG
Eurobank (της οικογένειας Λάτση) και η Wind… αλλά αυτό δεν θα το
διαβάσετε σχεδόν πουθενά
Εδώ και καιρό συζητάμε για την ποιότητα της ελληνικής δημοσιογραφίας
αλλά η κατάσταση που παρουσιάσαμε σήμερα, Τετάρτη 6 Νοεμβρίου, κάποια
στιγμή θα μελετάται ως case study για το πώς μοιάζει ο πάτος της.
Υπάρχει ήδη ένα άρθρο που εξηγεί με κάποια στοιχεία την υπόθεση LuxLeaks (εδώ link για
το άρθρο από το διεθνές TPP) αλλά έτσι και αλλιώς η συντακτική ομάδα
του TPP ετοιμάζει ένα ουσιαστικό αφιέρωμα που αξίζει να διαβάσετε. Μέχρι
τότε όμως διαβάστε αυτό:
Το σκάνδαλο σε μια παράγραφο
Αυτό
που αποκαλύπτει σήμερα το ICIJ μέσω των συνεργαζόμενων με αυτό ΜΜΕ ανά
τον κόσμο (δυστυχώς το TPP δεν έχει το status των ΝΕΩΝ, τα οποία
ανέλαβαν τη διερεύνηση του ελληνικού τμήματος) είναι μια τεράστια
υπόθεση φοροαποφυγής, στην οποία ενέχονται εκτός από πολυεθνικές και
ισχυρά πολιτικά συμφέροντα. Πρόκειται για ένα νόμιμο σύστημα, σύμφωνα με
το οποίο οι εταιρείες μπορούν να πετυχαίνουν ξεχωριστές συμφωνίες με
κράτη προκειμένου να έχουν ειδική φορολόγηση. Το ICIJ σήμερα αποκάλυψε
ότι οι αρχές του Λουξεμβούργου μέσω ελεγκτικών εταιριών έκαναν συμφωνίες
με μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο προκειμένου να
μεταφέρεται στο Δουκάτο η φορολόγηση των κερδών των εταιριών, νόμιμα,
απλά... και εντελώς ανήθικα, αφού ουσιαστικά οι μεγάλες εταιρείες με
αυτό τον τρόπο δεν φορολογούνται στις χώρες που δραστηριοποιούνται.
Πόσο μεγάλο είναι το σκάνδαλο
Σύμφωνα
με τους ερευνητές του ICIJ, το σκάνδαλο είναι τεράστιο αφού τα ποσά για
τα οποία μιλάμε είναι σχεδόν 2 φορές όσο το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν
της Ελλάδας, ενώ η φοροαποφυγή υπολογίζεται σε μερικά δισεκατομμύρια
ευρώ.
Ποιες εταιρείες αφορά το σκάνδαλο στην Ελλάδα
Μέχρι
στιγμής από τη δημοσίευση των εγγράφων έχουν αποκαλυφθεί οι συναλλαγές 5
εταιρειών ενώ έχει προγραμματιστεί η δημοσίευση για άλλες 4 (7,10,12
και 30 Νοεμβρίου). Οι εταιρείες που εμπλέκονται είναι:
1. Badcock & Brown
2. EFG Group
3. Macquarie Group
4. Olayan Investments Company Establishment
5. Weather Investments
Η
EFG Group είναι ένα διεθνές ιδιωτικό τραπεζικό ίδρυμα με έδρα τη Ζυρίχη
που ελέγχεται από την οικογένεια Λάτση ενώ η Weather Investments έχει
τον έλεγχο της Wind Hellas. Η Olayan ήταν υποψήφια στις ελληνικές
ιδιωτικοποιήσεις ενώ έχει ποσοστό και στην Chipita. Είχε πάρει μέρος στο
διαγωνισμό για τον Αστέρα Βουλιαγμένης με συνεργάτη τον
Κωνσταντακόπουλο αλλά δεν επιλέχθηκε τελικά. Η Badcock & Brown έχει
επενδύσει στην Ελλάδα σε αιολικά πάρκα.
Είναι δηλαδή σαφές ότι
μιλάμε για εταιρείες με τεράστιο κύκλο εργασιών που παίζουν στα
υψηλότερα κλιμάκια της οικονομίας της χώρας.
Ποιες άλλες εταιρείες έχουν αποκαλυφθεί παγκόσμια
Μέχρι στιγμής από τα συνεργαζόμενα με το ινστιτούτο ICIJ μέσα έχει αποκαλυφθεί ότι:
•
Οι Pepsi, IKEA, AIG, Coach, Deutsche Bank, Abbott Laboratiories και
περίπου ακόμα 340 εταιρίες έχουν κάνει κρυφές συμφωνίες με τις αρχές του
Λουξεμβούργου που τους επιτρέπουν να φοροαποφεύγουν στις χώρες όπου
δραστηριοποιούνται.
• Η PriceWaterHouseCoopers έχει βοηθήσει
πολυεθνικές εταιρείες να ολοκληρώσουν τουλάχιστον 548 συμφωνίες με τις
αρχές του Λουξεμβούργου από το 2002 μέχρι το 2010. Αυτό το κρυφό σύστημα
έχει βοηθήσει τις εταιρείες μέσω ενός πολύπλοκου φορολογικού συστήματος
να γλιτώσουν δισεκατομμύρια φόρων. Οι οικονομικές αρχές του
Λουξεμβούργου έκλειναν γραπτές συμφωνίες με τις επιχειρήσεις.
•
Πολλές από τις κρυφές συμφωνίες εκμεταλλεύονται διεθνείς συμφωνίες
μεταξύ κρατών που επιτρέπουν τα ειδικά φορολογικά καθεστώτα, όπως αυτό
που ισχύει για το Λουξεμβούργο.
Που πήγε η είδηση, οεο;
Στην
Ελλάδα υπάρχουν δύο ακόμα ουρές του σκανδάλου, καθόλου αμελητέες. Την
πρώτη και σημαντικότερη θα μας επιτρέψετε να την κρατήσουμε για λίγο
ακόμα μέχρι να δημοσιεύσουμε τις αμέσως επόμενες ημέρες το μεγάλο μας
αφιέρωμα. Η δεύτερη λέγεται ελληνική δημοσιογραφία... ή μάλλον η έλλειψή
της.
Την
αποκάλυψη έκαναν τα ΝΕΑ. Στην ένθετη φωτογραφία αριστερά μπορείτε να
δείτε τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε η εφημερίδα του κυρίου Ψυχάρη να
δημοσιεύσει αυτή την παγκόσμια αποκλειστική είδηση (είναι το κουτάκι
πάνω αριστερά). Δεν θα βρείτε φυσικά ονόματα εταιριών. Ωστόσο να δώσουμε
έναν πόντο στην εφημερίδα που πήρε μέρος στην έρευνα και τελικά έπαιξε
το θέμα. Ας πάμε όμως παρακάτω και ας επιλέξουμε το εντελώς ανακριβές
σύστημα της Alexa για να δούμε πώς έπαιξαν το θέμα στις πρώτες τους
σελίδες οι 10 πρώτες ιστοσελίδες* της χώρας μας:
1. Το Zougla.gr έχει την είδηση των Luxemburg Leaks και ρεπορτάζ 900 λέξεων αλλά αναφέρει μόνο τις εταιρείες που δεν δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Καμία αναφορά σε Eurobank, Λάτση ή Wind.
2. Το Protothema.gr δεν έχει καμία αναφορά στο σκάνδαλο. Έχει όμως διαφήμιση της Wind.
3. Το Newsit.gr δεν έχει επίσης καμία αναφορά στο LuxLeaks. Έχει επίσης διαφήμιση της Wind.
4. Το tro-ma-ktiko.blogspot.gr δεν έχει επίσης καμία αναφορά.
Περιέργως όμως έχει μια τεράστια διαφήμιση της Eurobank (Να υποθέσουμε
δηλαδή ότι δεν είναι ανώνυμο το blog και μπορεί να κόβει τιμολόγια;)
5. Το κραταιό και έγκυρο in.gr... Επίσης ούτε μία λέξη στην πρώτη το σελίδα για το LuxLeaks. Διαφήμιση Wind: Παρούσα!
6. News247.gr... καμία αναφορά, καμία διαφήμιση (πώς θα τη βγάλει την HuffPost;)
7. Το NewsBomb.gr επίσης δεν έχει καμία απολύτως αναφορά και επίσης σχεδόν καμία διαφήμιση (όλοι σαν το TPP έχουν καταντήσει).
8. To iefimerida.gr δεν έχει καμία αναφορά στο θέμα και έχει διαφήμιση Wind και Eurobank στις δύο πρώτες θέσεις.
9. To NewsBeast.gr επίσης χωρίς καμία αναφορά και επίσης με διαφημίσεις Wind και Eurobank.
10. Capital.gr δεν έχει καμία απολύτως αναφορά στο σκάνδαλο και έχει διαφήμιση Eurobank.
Χωρίς κανένα ακόμα σχόλιο.
*
Υ.Γ.1: Μπορεί να συμβαίνει μόνο ένα από τα δύο: Ή οι Έλληνες είναι
τρελοί και άλλα site διαβάζουν από αυτά που λένε ότι διαβάζουν ή οι
Έλληνες επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στο internet αγοράζουν
αφειδώς ψεύτικη επισκεψιμότητα. Η απάντηση σε λίγες ημέρες.
Υ.Γ.2:
Κρατήστε την παραπάνω λίστα και επισκεφτείτε τα site που σας ανέφερα
παραπάνω και φαίνεται ότι δεν έχουν διαφήμιση της μίας ή της άλλης
εταιρίας. Προσωπικά πιστεύω ότι στις επόμενες 2-3 ημέρες οι Eurobank και
Wind θα αυξήσουν «απότομα» την διαφημιστική τους δαπάνη.
Υ.Γ.3:
Με την κατάσταση στα media όπως περιγράφεται παραπάνω, εξαρτάται από
εσάς να διαδοθεί η είδηση. Είναι η σειρά σας δηλαδή, που λέγαμε και
μικροί...
Κανείς πια δεν μπορεί να ακούσει το παράπονο του γέρου που
του κλέψαν το βιός και του ζητάνε και τα ρέστα, τον άνεργο νέο που βλέπει ένα
μέλλον χωρίς καμιά θέση για αυτόν και την τάξη του, το μεσήλικα που τον
καταπίνει το σήμερα.
Την τελευταία ανάσα αυτών που καθημερινά αυτοκτονούν και τα
μοιρολόγια των ανθρώπων τους.
Μα όχι καλέ. Αυτοί δεν είχαν ποτέ φωνή, τι να λέμε τώρα. Οι
περισσότερες από αυτές τις πολύαριθμες τραγωδίες παραμένουν βουβές όσο κι ο
Σαρλό.
Άσε που άμα μιλήσεις γι αυτά σε λέει και λαϊκιστή.
Το να υπερασπίζεσαι τους φτωχούς είναι χάσιμο χρόνου. Και ο
χρόνος είναι χρήμα.
Μόνο τους πλούσιους πρέπει να υπερασπίζεσαι.
Και την εύνοια τους κερδίζεις και τα κονομάς κιόλας: Διπλό
το κέρδος.
Δεν είναι λοιπόν η Αθήνα των πολλών που έχασε τη φωνή της.
Αυτή δεν είχε ποτέ φωνή.
Απλά κάποιοι τραμπούκοι κάψαν τα γραφεία της Athens Voice, της Φωνής της Αθήνας,
τη φωνή μιας άλλης Αθήνας, αυτής που έχει ακόμη λεφτά για να μαθαίνει από τη Φωνή της
Αθήνας που θα πάει να τα φάει, σε ποιους από τους κολλητούς της Φωνής να πάει
για να διασκεδάσει, να χλαπακιάσει, να ξεσκάσει, να ξεχάσει.
Η Φωνή ενώνει. Γιατί είναι η φωνή και της Αθήνας που δεν έχει
πια λεφτά αλλά φαντάζεται ότι έχει ή θα βγάλει σύντομα και για αυτό συνεχίζει
τυφλά να διαβάζει τη Φωνή.
Με τον ένα ή άλλο τρόπο λοιπόν οι αναγνώστες της ταξικής αυτής
Φωνής είναι φαντασμένοι.Φαντάζονται ότι ζουν στον κόσμο που κατασκευάζει η Athens Voice, αυτός ο έντυπος αντιπερισπασμός.
30000 ζημιά της κάνανε οι σκυλάδες της αναρχίας που αντί να
τα σπάνε σε σκυλάδικα όπως κάθε καθωσπρέπει μπινές, αυτοί τα σπάνε και τα καίνε
όλα.
Εδώ έχουν κάψει την ίδια την Αθήνα ξανά και ξανά, στη Φωνή της
θα κολλάγανε;
Τη Φωνή που σαν άλλος ιεροκήρυκας διδάσκει όλες τις μοντέρνες
αρετές: την κοινωνική απάθεια και αδιαφορία, το ναρκισσισμό και τη φιλαυτία,
την παχυδερμία.
Μέχρι και το αδερφό protagon του πολιτικού Φωστήρα Σταύρου Θεοδωράκη που κουβαλάει
στην τσάντα του τις αμαρτίες όλου του κόσμου όπως κουβαλούσε ο Χριστός το
σταυρό του (όχι ηλίθιοι, η τσάντα του Θοδωράκη δεν είναι σαν την κουβέρτα του Τσάρλι
Μπράουν, του φίλου του Σνούπι, ούτε σαν το βαλιτσάκι του Σπορ Μπίλλι, του
εχθρού της Βάντας- ο Θεοδωράκης ούτε μωρός ούτε μωροφιλόδοξος είναι, την
ξεπέρασε την παιδική του ηλικία δεν) έκλαψε.
Έκλαψε όσο δεν έκλαψε για όλους τους θανάτους και τις δυστυχίες
που το σύστημα της κλεπτοκρατίας προκάλεσε.
Πως να μην το κάνει άλλωστε; Το ίδιο αυτό σύστημα έφτιαξε άμεσα
ή έμμεσα και τον Θεοδωράκη, και τον Ράμφο, και τον Γεωργελέ, και τον γαμόμανο Χειμωνά, τη Διβάνη και άλλους τόσους κατιμάδες όπως χαρακτήρισε αυτήν την
κατηγορία ανθρώπων και ο Βαξεβάνης.
Ως παιδιά του ίδιου συστήματος λοιπόν , αυτού που γαμάει
κόσμο και κοσμάκι, όλοι αυτοί είναι αδέρφια.
Έκλαψε λοιπόν το protagon. Έκλαψε με μαύρο δάκρυ και με οίστρο του γράψε ύμνο του
Γεωργελέ:
«Η Athens Voice και ο εκδότης της δεν είναι αυτό που λέμε
βολικές περιπτώσεις. Δεν πήγε ποτέ με το συρμό και δεν συγχρονίστηκε σε καμιά
στιγμή με το τυφλό αντιμνημονιακό μέτωπο που ήταν το mainstream στη χώρα μας
την τελευταία τετραετία. Αυτό που νομίζουμε ότι αποτελεί το κοινό αίσθημα τα
χρόνια της κρίσης δεν κολακεύτηκε και δεν εξευμενίστηκε από τον Φώτη Γεωργελέ
και την εφημερίδα του σε καμιά φάση της κρίσης. Δεν υποδαύλισε το μίσος
και την οργή που γέννησε η κρίση…
Ο αμετάπειστος Γεωργελές συνέχισε απτόητος να γράφει αυτά που
πιστεύει…»
Οι φίλοι του «απαραίτητου καλού της κοινωνικής καταστροφής», αυτοί που ανακάλυψαν τον όρο mainstream, περιγράφουν
ως mainstream τον ιερό
θυμός και την απόγνωση αυτού που δε βρίσκει το δίκιο του. Mainstream κι η πίκρα και η οργή του
λαουτσίκου. Και ο λαός «συρμός».
Α ρε αμετάπειστο Proktagon.
Ασυμβίβαστο και ανεξάρτητο μας παρουσιάζει το Proktagon τον δημιουργό αλλεπάλληλων
mainstream και lifestyle (και τη Διβάνη ασυμβίβαστη τη Λιβανίζανε), τον άνδρα που μας μόρφωσε
σεξουαλικά με τις κοινόβιες φαντασιώσεις του Klik
και μας έκανε άντρες με το πεαναστατικό Men αλλά
τώρα που μεγαλώσαμε κομμένα τα πολλά γαμήσια και καιρός να γίνουμε καλοί
μικροαστοί, να διαβάζουμε Αthens
Voice και Home και
να βλέπουμε τον πρώην συνεταίρο του Γεωργελέ Κωστόπουλο στα πρωϊνάδικα πουτο μόνο χειρότερο του είναι να βλέπεις σε επανάληψη
το τσίρκο που έστησε ο Θεοδωράκης μαζί με το Ράμφο ή να διαβάζεις Χειμωνά και
Διβάνη στο facebook.
Βέβαια αυτοί οι άνθρωποι, σε αντίθεση με τους όλους τους άλλους,
ακόμη και για το δημόσιο αυτοεξευτελισμό τους αμείβονται.
Γράφει αυτά που πιστεύει ο Γεωργελές. Φυσικά και τα γράφει.
Το ενδιαφέρον είναι όμως το τι πιστεύει: Φαντάζομαι πως αυτός και τα υπόλοιπα
δεκανίκια του παραπαίοντος πλέον συστήματος πιστεύουν σε ένα μόνο πράμα: Στη
δύναμη των τραπεζών και των τραπεζικών δανείων.
Είναι αυτή η δύναμη που δημιουργεί φτασμένους εκδότες και καναλάρχες,
συγγραφείς και δημοσιογράφους, επιχειρηματίες και πολιτικούς.
Η δύναμη που δημιουργεί καριέρες.
Ναι, αυτή είναι η κοινή πίστη που ενώνει αυτούς που
κυβερνούν θεσμικά ή άτυπα αυτή τη δόλια χώρα .
Δεν έκλαψα για το Γεωργελέ και τα γραφεία του. Ίσως γιατί
έχω κλάψει πολύ για περιοδικά που αγαπούσα και έκλεισαν γιατί ποτέ δεν είχαν οι
εκδότες του τις πλάτες του Γεωργελέ, ίσως γιατί δεν προλαβαίνω να κλάψω για
γνωστούς μου και αγνώστους μου που το σύστημα που υπηρετεί ο Γεωργελές
κατέστρεψε και συνεχίζει αμετάπειστο να καταστρέφει.
Δεν πήδηξα και από τη χαρά μου κιόλας. Ίσως πάλι γιατί δεν
προλαβαίνω να κλάψω για γνωστούς μου και αγνώστους μου που το σύστημα που
υπηρετεί ο Γεωργελές κατέστρεψε και συνεχίζει απτόητο να γαμάει.
Δε θεωρώ το Γεωργελέ θύμα, ως ανθρωπότυπο εννοώ. Θύματα θεωρώ πολλούς από τους αναγνώστες
του που χάσαν την εφηβεία τους στην αιθαλομίχλη του Κλικ και που σήμερα
νομίζουν ότι η ζωή τους δε θα επηρεαστεί από την κρίση, ότι δε θα γίνουν οι
ανώνυμοι και αβοήθητοι «άλλοι», αυτούς που η Φωνή της Αθήνας, ο Ράμφος, ο
Χωμενίδης, ο Χειμωνάς η Διβάνη και όλοι αυτοί η κλίκα των νεοφιλελεύθερων πρώην
σοσιαλιστών εμμέσως πλην σαφώς χλευάζουν για τα δεινά που τους βρήκαν.
Δε θεωρώ το Γεωργελέ ούτε ήρωα ούτε θύμα.
Όπως ήρωες δε θεωρώ και αυτούς που του κάψανε το μαγαζάκι. Δεν
είναι ότι καταδικάζω τη βία από όπου προέρχεται. Δεν καταδίκασα ποτέ τη γαλλική
επανάσταση ούτε την ελληνική. Αλλά αυτοί που κάψαν τα γραφεία είναι παρόμοιων
αντιλήψεων με αυτούς που κάψαν ξανά και ξανά την Αθήνα. Αν ο Γεωργελές καλλιεργεί
την κοινωνική απάθεια, την ταξικότητα και την αντικοινωνικότητα , πολύ φοβούμαι
ότι αυτοί που του κάψαν το μαγαζάκι επικαλούνται την ταξικότητα και την
κοινωνική απάθεια απλά ως άλλοθι για την δική τους αντικοινωνικότητα μόνο και
μόνο για να πάρουν τα επαναστατικά γαλόνια από την άτυπη ιεραρχική δομή της ελληνικής
αναρχίας.
Μακάρι να μην είναι έτσι. Μακάρι η αναρχία στην Ελλάδα να
έχει αρχίσει να αποκτά κάποια στοιχειώδη κοινωνική συνείδηση και να σταματήσει
να φαντάζεται πως ο καινούριος κόσμος θα φτιαχτεί μόνο από τις στάχτες του
παλιού. Γιατί προς το παρόν μόνο στάχτες βλέπουμε. Κι οι αναρχικοί στην πιο ευνοϊκή
περίοδο για να προσηλυτίσουν ιδεολογικά νέο κόσμο μπας και μπορέσουν να
φτιάξουν τον Νέο Κόσμο τους, τρώνε απλά τις στάχτες ακόμη και της επάρατης
Χρυσής Αυγής όσον αφορά την απήχηση που έχει αυτή στην ελληνική κοινωνία.
Έτσι μετατρέπουν την αδυναμία τους να πείσουν σε
επιχειρήματα πως η ελληνική κοινωνία είναι εκ προοιμίου φασιστική και ελεύθερα
κρίνουν πως μπορούν να βιοπραγούν απέναντι σε οποιονδήποτε αστό ανάγοντας τη
βία σε αυτοσκοπό.
Να στε καλά βρε παιδιά. Η Αθήνα συνεχίζει να μην έχει Φωνή
και χάρη σε σας οι καπιταλιστές θα έχουν εντός ολίγου ακόμη ισχυρότερη Φωνή, της
Αθήνας…
Τόν
Σεπτέμβριο κάποιου έτους στο ογκολογικό τμήμα του Πανεπιστημιακού
Νοσοκομείου του Ρίου επικρατεί μεγάλη αναστάτωση. Ο μικρός Δημητράκης
ζητούσε επειγόντως τον ιερέα του Νοσοκομείου. Ήθελε οπωσδήποτε να
κοινωνήση.
Ήταν
13 ετών. Ενάμιση περίπου χρόνο βρισκόταν στην συγκεκριμένη κλινική.
Ένας μικρός πονοκέφαλος τον ώδήγησε εκεί. Οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο
του εγκεφάλου. Η καταγωγή του ήταν από το Φίερι της Αλβανίας. Οι γονείς
του αβάπτιστοι. Έμεναν αρκετά χρόνια στην Πάτρα. Αυτός, λίγο μετά την
είσοδό του στο Νοσοκομείο, θέλησε να βαπτιστή. Άκουγε για τον Χριστό και
ήθελε να γίνη «παιδί» Του. Βαπτίστηκε «εις το όνομα του Πατρός και του
Υϊού και του Αγίου Πνεύματος», κατόπιν κατηχήσεως βέβαια.
Όλοι
τον αγαπούσαν πολύ στην κλινική. Ο καρκίνος είχε προχωρήσει αρκετά και
ήδη του είχε στερήσει την όράση. Δεν έβλεπε καθόλου, τίποτε και κανέναν.
Άκουγε όμως με μεγάλη και θαυμαστή υπομονή. Δεν παραπονιόταν. Έλεγε ότι
ο Θεός τον αγαπά πολύ. Προσευχόταν και παρακαλούσε και τους γονείς του
να κάνουν το ίδιο.
Όσοι
τον επισκέπτονταν καταλάβαιναν να υπάρχη κάτι διαφορετικό σ΄ αυτό το
παιδί. Μιλούσε συνέχεια για τον Θεό. Ήταν πάντα ευγενικό και χαρούμενο.
Το πρόσωπο του έλαμπε. Ήθελε να κοινωνάη συχνά των Τιμίων Δώρων. Όταν
κάποιες φορές η μητέρα του ήταν σε κάποιον άλλο χώρο της κλινικής,
φώναζε: «Μητέρα, ελα γρήγορα. Φτάνει ο παππούλης με τον Χριστό.
Ανεβαίνει τα σκαλιά. Έλα να με ετοιμάσης». Και έτσι γινόταν. Ο ιερέας
ερχόταν και εύρισκε τον Δημητράκη καθισμένο στο κρεββάτι του, με ανοιχτό
το στόμα κάνοντας με ευλάβεια τον σταυρό του. Ενώ δεν εγνώριζε την
ακριβή ώρα της προσελεύσεως του ιερέως με τα Τίμια Δώρα, με διορατικό
χάρισμα τον έβλεπε να έρχεται, μολονότι παρεμβάλλονταν δυο κλειστές
πόρτες πού εχώριζαν το δωμάτιο του από τον διάδρομο πού ερχόταν ο
ιερέας. Αυτό
το βεβαιώνει και η ευλαβής κυρία Μαρία Γαλιατσάτου η οποία εθελοντικώς
εφρόντιζε το παιδί αυτό. «Κυρία Μαρία, θέλω κάτι να σας πώ», της είπε
μία ημέρα. «Όταν
έρχεται ο παππούλης με τον Χριστό, τον βλέπω στις σκάλες πού ανεβαίνει
και δίπλα του υπάρχουν δυο ψηλοί, όμορφοι άνθρωποι με ολόασπρη στολή πού
γέρνουν προς το Άγιο Ποτήριο και με ανοιχτά τα χέρια τους το
προστατεύουν».
Κάποτε
τον ρώτησε ο γιατρός: «Τί κάνεις, Δημητράκη, πώς πάμε;». Του απάντησε:
«Κύριε γιατρέ, μπορώ να σας πώ από κοντά. Εγώ είμαι καλά. Εσείς μην
στενοχωριέστε πού έφυγε η γυναίκα σας. Ο Θεός θα είναι μαζί σας γιατί
είστε καλός άνθρωπος». Ο γιατρός έμεινε λίγο ακίνητος. Κανείς δεν ήξερε
το θλιβερό γεγονός πού είχε συμβή την προηγούμενη ήμερα στο σπίτι του,
ότι δηλαδή η γυναίκα του τον εγκατέλειψε και πήρε άλλον άνδρα.
«Αυτό είναι παιδί του Θεού», έλεγαν όσοι το γνώριζαν.
Την
τελευταία φορά πού κοινώνησε δεν μπορούσε πλέον να σταθή καθιστός στο
κρεββάτι αλλά υποδέχθηκε με χαρά και λαχτάρα τον Χριστό ξαπλωμένος.
«Ευχαριστώ πολύ», ψέλλισε και μετά εκοιμήθη.
Ο ιερέας, όταν την άλλη μέρα πήγε στο νεκροτομείο να διάβαση στον Δημητράκη το τρισάγιο, είπε: «Τέτοιο λείψανο πρώτη φορά στην ζωή μου βλέπω. Το πρόσωπο του είναι χαμογελαστό, λάμπει και έχει το χρώμα του κεχριμπαριού».
Οι γονείς του αγάπησαν τον Χριστό πολύ και θέλουν και αυτοί να βαπτιστούν.