Διαβάστε στα ανανεωμένα και αποκαλυπτικά «Επίκαιρα»: Η Ελλάδα έχασε τη γεωπολιτική της ισχύ - Οι εξελίξεις στην οικονομία οδηγούν σε εκλογές

Διαβάστε στα ανανεωμένα και αποκαλυπτικά «Επίκαιρα»:

Αποκλειστικές προ-δημοσιεύσεις

μόνο στα epikaira.gr:

Η Ελλάδα έχασε τη γεωπολιτική της ισχύ

Οι εξελίξεις στην οικονομία οδηγούν σε εκλογές

Διαβάστε ακόμη στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ:

Πανωλεθρία στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ
- Η Ελλάδα έχασε τη γεωπολιτική της ισχύ
- Άφωνη η Αθήνα μπροστά στη σύγκρουση Ρωσίας με ΗΠΑ και ΕΕ
- Έρμαιο στις ορέξεις Αμερικανών και Γερμανών
- Μας σέρνουν σε διάλογο για Αιγαίο και νέο σχέδιο Ανάν
- Πρωταγωνιστικό ρόλο στα Βαλκάνια αναλαμβάνει η Αλβανία
- Οι εξελίξεις στην οικονομία οδηγούν σε εκλογές

ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ: ΜΕΝΕΛΑΟ ΓΚΙΒΑΛΟ, ΓΙΩΡΓΟ ΔΕΛΑΣΤΙΚ,ΠΕΡΙΚΛΗ ΝΕΑΡΧΟΥ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΓΡΙΒΑ, ΣΤΑΥΡΟ ΛΥΓΕΡΟ,
ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟ, ΘΟΔΩΡΟ ΠΑΝΑΓΟ,
ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ
Περισσότερα θέματα και αποκαλύψεις
στα Επίκαιρα που κυκλοφορούν.

Και...

Για την καθημερινή σας, έγκυρη και αξιόπιστη ενημέρωση,
εμπιστευτείτε τα www.epikaira.gr

Φώτης Αλεξόπουλος : Η Συμμετοχή στην κοινωνική αλληλεγγύη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης , σημαίνει εθελοντισμός .

Φώτης Αλεξόπουλος : Η Συμμετοχή στην κοινωνική αλληλεγγύη  της Τοπικής Αυτοδιοίκησης , σημαίνει εθελοντισμός   .

 

Προσωπικά για μένα τέτοιες  εικόνες  όπως οι χθεσινές,   που είδα σε διάφορα τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης του Δήμου  Αγίας Παρασκευής δεν με εκφράζουν  και θλίβομαι βαθύτατα .

Μιλώ για την  δωρεάν διανομή  σε κατοίκους  του Δήμου Αγίας Παρασκευής  με φρούτα ροδάκινα  και ο τρόπος  που πραγματοποιήθηκε  ,  από την Νέα Δημοτική Αρχή ,   είναι ένας τρόπος που με βρίσκει πάντα αντίθετο.

Θα περίμενα να επιδείξει κάτι το διαφορετικό σε σχέση με την προηγούμενη αρχή Ζορμπά .

Πάντα σε όλη μου την πολιτική πορεία ήμουν αντίθετος με τέτοιες «φιέστες» της Τοπικής Αυτοδιοίκησης  ακόμα και εάν είχαν  την προσωπική άδεια των ιδίων των πολιτών .

Τι άδεια όμως μπορεί να δώσει  ένας πολίτης  όταν ζει κάτω από την ανέχεια, την εξαθλίωση και την φτώχεια?

Μπορεί να κάνει και διαφορετικά ?

Αυτό είναι ένα ζήτημα για όλους τους Αυτό διοικητικούς  που σε τέτοιες ερωτήσεις  πάντα δηλώνουν : «Μα ο κόσμος έρχεται»  .

Έχει Ανθρώπινα δικαιώματα ο «εξαθλιωμένος» συμπολίτης μας  η τα «ξεπούλησε»  όλα εις  «χάριν» της επιβίωσης ο «Άτυχος» , κτυπημένος από την κρίση  συμπολίτης μας ?

 Εμείς Οφείλουμε   να προστατέψουμε αυτόν τον πολίτη .

Με κάθε μέσο , με κάθε πολιτικό κόστος .

Θα θυμάστε άλλωστε ότι ήμουν  αντίθετος  στην τοποθεσία και  στον χώρο του κοινωνικού παντοπωλείου του Δήμου Αγίας Παρασκευής ,  όταν ο τότε  Δήμαρχος Βασίλης Ζορμπάς ήθελε να το ανοίξει εκεί που τελικά το έκανε .

Υπάρχουν στα Πρακτικά του Δ.Σ όλες οι τοποθετήσεις μου επί του θέματος .

Όπως και τότε ,  έτσι και τώρα,  για μένα προσωπικά είναι τελείως λάθος η σημερινή  διανομή τροφίμων και οφείλω να την  καταδικάσω  .

Η Κοινωνική Πολιτική του Δήμου θα πρέπει να είναι σιωπηλή , βοηθώντας τους πραγματικούς συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη και πάντα να  προσφέρει την βοήθεια στον συνάνθρωπο μας  με διακριτικότητα .

Φώτης Αλεξόπουλος

Πρ . Δημοτικός Σύμβουλος Αγίας Παρασκευής

Δελτίο Τύπου: Η αναλαμπή του Ελληνισμού στον 21ο αιώνα. Πολεμικό Μουσείο 10.9.14

http://www.fotgrammi.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=869:1192014--------21----10914&catid=28:2009-07-31-01-41-51

Σωματεῖον «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ» Ἕδρα: MOYΣΩΝ 14, 15452 ΨΥΧΙΚΟΝ Τηλ. 0030 2103254321-2,    fax 210-3236978 e-mail: fot_gram@otenet.gr ἱστοσελίς: www.fotgrammi.gr Ἀριθ. Ἀποφ. Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν 3079/2008 ΑΦΜ 998406487 ΔΟΥ Ψυχικοῦ

ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

 

Η ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ

                                                                             

                                                                                 11.9.14

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Μέχρι καὶ οἱ πέτρες ραγίζουν στὸ ἄκουσμα τῶν χθεσινῶν μηνυμάτων στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο.

 

Μιὰ θερμὴ ἀλλὰ καὶ δυνατὴ φθινοπωρινὴ αὔρα πῆρε ἀπὸ τὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο τὰ ζωογόνα λόγια τῶν ὁμιλητῶν καὶ τὰ σκορπίζει σὲ ὅλο τὸ κόσμο, σὲ δύση καὶ ἀνατολή.

Οἰ ἀφυπνιστικὲς ὁμιλίες τοῦ ἀνεπανάληπτου πνευματικοῦ συμποσίου τῆς 10.9.2014 στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο Ἀθηνῶν ἀναπτέρωσαν καὶ ἀναζωογόνησαν τὸ κατατρωθὲν ἠθικὸ καὶ ἐθνικὸ σθένος τῶν Ἑλλήνων. Μέχρι καὶ μετὰ τὶς 10.00 τὸ βράδυ,  τόσο πολὺ ἦταν ὁ ἐνθουσιασμός, ὥστε ἦταν ἀδύνατον νὰ ἀπομακρύνουμε τὸ κόσμο καὶ νὰ ἀδειάσουμε τὴν αἴθουσα. Ἔπρεπε νὰ φύγουμε στὶς 21.00 ἡ ὥρα, ἀλλὰ μέχρι τὶς 22.30 εἴμασταν ἀκόμη ἐκεῖ.

Γιὰ μία ἀκόμη φορὰ ἄπειρα εὐχαριστῶ στὸ φιλόξενο Πολεμικὸ Μουσεῖο καὶ στὸ πλῆθος τοῦ κόσμου.

 

 Ἀπίστευτη ἐπιτυχία καὶ ἐνθουσιώδη συναισθήματα.

Ἦταν τὰ πάντα θεσπέσια καὶ μᾶς συνεπῆραν ὅλους.  

 

Δὲν τὸ λέμε μεῖς. Τὸ εἶπαν καὶ τὸ λένε ὅλοι :

Ὅ,τι καὶ ὅσα ἔχουμε κάνει ὡς τώρα δὲν εἶναι τίποτε μπροστὰ σὲ αὐτὸ ποὺ ἔγινε χθὲς 10.9.14 στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο Ἀθηνῶν.

ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Ὁ Σεβασμιώτατος  Μητροπολίτης Γλυφάδας κ. Παῦλος

 σὲ θερμότατο χαιρετισμὸ ὑπὲρ τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους.

 

 

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γλυφάδας κ. Παῦλος

 καὶ ὁ Γραμματεὺς τοῦ ΙΣΚΕ  π.   Βασίλειος Χρηστίδης.

 

Ὁ Ἀνεξάρτητος Βουλευτὴς κ. Γεώργιος Κασαπίδης

μίλησε μὲ τὴ καρδιὰ ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν λογική.

 

Ὁ Βουλευτὴς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής

μίλησε μὲ ρεαλισμό.

 

 

 

Ὁ Πρόεδρος τῶν Ἑλληνορθοδόξων τοῦ Λιβάνου

 κ. Δημήτριος ElKhouryκατὰ τὴν εἴσοδό του στὴν αἴθουσα καὶ

σὲ μία φάσι τῆς συναρπαστικῆς ὁμιλίας του.

 

ΟΜΙΛΙΑ

Προέδρου τῶν Ἑλληνορθοδόξων τοῦ Λιβάνου

 κ. Δημητρίου ElKhoury

 

 

Διαδρομή Βηρυτού - Αθηνών

 

Δρόμος όπου πέρασαν καραβάνια και καραβάνια από την αυγή της ιστορίας έως σήμερα ... Και εδώ είμαστε εμείς, σήμερα, για να τον περάσουμε από την αυγή του παρόντος προς το μέλλον.

Καραβάνια που τα μετέφεραν κύματα και κύματα από κει μέχρι εδώ, και από δω μέχρι εκει... Κύματα οδηγημένα από ελπίδα μερικές φορές ... και μερικές άλλες από πόνο.

Είναι ένα Μεσογειακό κύμα, το οποίο μετέφερε μια μέρα τον Κάδμο από την Βύβλο, στις ακτές της Ανατολής, στη Θήβα κοντά στην Αθήνα, για να κηρύξει την «Αλφάβητο», το εργαλείο του «πολιτισμού», το πιο σημαντικό από όλα. Εκείνος δεν αισθάνθηκε ότι είχει μετακινηθεί από «χώρα» σε «χώρα», αλλά μάλλον από μέρος σε μέρος» της μίας χώρας.

Είναι ένα Μεσογειακό κύμα, το οποίο μετέφερε την «Ευρώπη», αδελφή του «Κάδμου», από τις ακτές της Ανατολής στην Ελλάδα, για να δώσει σε όλη την ήπειρο το «όνομα» και τη μαγεία της.

Είναι ένα Μεσογειακό κύμα, το οποίο μετέφερε χιλιάδες κάτοικοι της Ανατολής στην Κύπρο και στην Κρήτη, και χιλιάδες Κρήτες και Ίωνες προς την ακτή της Ανατολής, για να κάνει αυτούς τους λαούς «ένα μείγμα» με έναν ενιαίο πολιτιστικό χαρακτήρα.

Είναι ένα Μεσογειακό κύμα, το οποίο μετέφερε τον «Μέγα Αλέξανδρο» από τη «Μακεδονία» στις χώρες της Ανατολής, γα να κάνει από εκείνο το εθνοτικό και πολιτισμικό μείγμα μια μεγάλη πολιτιστική ενότητα, η οποία είναι ο Ελληνικός Πολιτισμός, ο οποίος ένωσε όλο το μεγαλείο της θάλασσας με όλο το μεγαλείο της ηπειρωτικής χώρας, και συγχώνεψε την Ανατολή με τη Δύση και έτσι ήταν η πρώτη πολιτική ενσάρκωση σε εκείνο το πολιτιστικό εγχείρημα στο οποίο συνέβη αυθόρμητα κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αιώνων της αλληλεπίδρασης.

Επίσης είναι ένα Μεσογειακό κύμα που μετέφερε τον Απόστολο Παύλο από την Ανατολή προς την Ελλάδα, για να φέρει το ευαγγέλιο της σωτηρίας στους φιλοσόφους της Αθήνας και τη δύναμη του σταυρού στους» διδασκάλους της σοφίας» .... Και από τότε, σχηματίστηκαν όλα τα θεμέλια της κοινής μας πολιτιστικής ταυτότητας.

Επειδή είναι η γλώσσα της Αγίας Γραφής, και η γλώσσα των προγόνων μου από τους ρωμιούς της Ανατολής, θέλησα να μιλήσω σήμερα στην ελληνική γλώσσα, παρά το γεγονός ότι δεν την κατέχω καλά. Όμως, λόγω «αρχής» θα το κάνω.

Η Ελληνική Χριστιανική, ή αλλιώς η Ρωμιακή ταυτότητα» είναι εκείνος ο αετός  με τις δύο κεφαλές «η κεφαλή που βλέπει την Ανατολή κι η άλλη που βλέπει τη Δύση , με την πνευματική και την πολιτική κεφαλή... Αυτή είναι η ουσία της ελληνικής ταυτότητας και της αποστολής της. ...

Αν γίνει η ταυτότητά μας μόνο Δυτική, θα πεθάνει.

Αν γίνει μόνο υλική, θα πεθάνει.

Πόση ανάγκη έχουμε σήμερα να επικεντρωθούμε σε αυτές τις δύο πτυχές της πολιτισμικής μας ταυτότητας; Αν σήμερα τεθεί σε μας το ερώτημα: Ποια είναι η ιδιότητα της Ελλάδας; Η απάντηση πρέπει να είναι άμεση, αρμονία ανατολής και δύσης, αρμονία πνευματική και υλική Αιώνιος Δικέφαλος. Αυτός είναι ο «Ελληνισμός».

Ανατολικές πόλεις που μιλούν Ελληνικά, Γράφουν στα Ελληνικά, προσεύχονται στη Δαμασκό για τη Θεσσαλονίκη, και στην Αθήνα, για την Αντιόχεια ... η Βηρυτός κλαίει για τον πόνο της Κωνσταντινούπολης, και κλαίει στο Χαλέπι για τον πόνο της Σμύρνης, και συμπονά η Τρίπολη με την Καππαδοκία ... Εργάτες από τη Βηρυτό, Χοράν, Δαμασκό, Αθήνα και Κύπρο χτίζουν μια εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη, και στρατιώτες από το Χαλέπι, Θεσσαλονίκη, Χομς, Λατάκια και Αντιόχεια υπερασπίζουν την Ιερουσαλήμ ....Έτσι ήταν το κλίμα στο οποίο προέκυψε η «πολιτιστική μας ιδιότητα’ στους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού ... και την κουβαλήσαμε στην καρδιά μας μέχρι σήμερα, παρά τη διαδοχή των συμφορών και κατακτήσεων.

Έτσι, για παράδειγμα, γεννήθηκε, ο «Ιωάννης ο Χρυσόστομος» στην Αντιόχεια, έζησε στην Κωνσταντινούπολη, και εξορίστηκε στην Ανατολία , και κουβάλησε όλους τους και τις λύπες τους, μέσα στην καρδιά και στα συναισθήματά του.

Έτσι, επίσης, γεννήθηκε ο Ρωμανός ο Μελωδός στη Χομς και έζησε στη Βηρυτό. Οι ύμνοι και τα ποιήματά του ηχούσαν στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη για να γίνουν μια «μουσική επανάσταση» , δροσίζοντας όλο το Ρωμιο-Ελληνικό πολιτισμό.

Έτσι, επίσης, όταν κατέκτησαν οι Άραβες την Ανατολή, μιλούσαν με την πλειοψηφία του αστικού πληθυσμού Ελληνικά μέσω διερμηνέων ...

Έτσι, μετά την κατάληψη της Ανατολής από τους Άραβες το 634, χιλιάδες Ανατολίτες Ρωμιοί δραπέτευσαν και κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη «χώρα» τους, η οποία προστάτευε τη θρησκεία τους και μιλούσε τη γλώσσα τους, δηλαδή στην «Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» και την πρωτεύουσά της, την Κωνσταντινούπολη. Πίστευαν ότι «η Επαρχεία της Ανατολής Του Ρωμιακού κράτους» έπεσε προσωρινά ... Και θα έπρεπε να ελευθερωθεί… Από εκείνους τους μετανάστες από την ρωμαϊκή Μπάαλμπεκ, βγήκε ο Καλλίνικος, ο οποίος εφηύρε το διάσημο «Ελληνικό Πύρ» (πῦρ ῥωμαϊκόν) , to Πολεμικό Ναυτικό που έσωσε την Κωνσταντινούπολη για αιώνες , από τις επιθέσεις των Βαρβάρων.

Έτσι, επίσης ύστερα από εκατό χρόνια κατοχής της Δαμασκού από τους Άραβες, ο «Ιωάννης ο Δαμασκηνός» έγραφε μόνο στην Ελληνική γλώσσα για να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους, που έχουν σφραγίσει τον Ελληνικό πολιτισμό, και τα ποιήματα και τα κείμενά του έχουν γίνει τα πιο διαδεδομένα στην Ελλάδα.

Αυτό είναι που έκανε τον Άγιο Γεώργιο της Βηρυτού , προστάτη Άγιο του Ελληνικού στρατού,

τον Άγιο Δημήτριο της Θεσσαλονίκης Προστάτη πολλών Ρωμιών της Βηρυτού , και την Θεοτόκο που γεννήθηκε στη «Ναζαρέτ» της Παλαιστίνης, Προστάτιδα του Αγίου Όρους.

Κάθε πόλη στην οποία ο πολιτισμός μας έχει αναπτυχθεί, μας νοιάζει, κάθε ναός, κάθε εκκλησία , κάθε κόκκος χώματος ... κάθε κλαδί ελιάς ... κάθε σταγόνα αίματος… κάθε δάκρυ ... κάθε σταγόνα μελάνης που μαρτύρησε για τις διαχρονικές μας αξίες και τα κοινά μας ιερά σε όλη την ιστορία ... από την Αντιόχεια στην Ιερουσαλήμ, στην Αλεξάνδρεια, στην Κωνσταντινούπολη και στην Αθήνα… όλα μας νοιάζουν , και μας πονούν.

Είναι αλήθεια ότι οι Άραβες είχαν καταλάβει μέρος του «Ρωμιακού κράτους», και οι Τούρκοι κατέλαβαν ένα άλλο μέρος... αλλά η «Ρωμιακή Ψυχή» είναι ακόμα ζωντανή, παρά όλων αυτών των γεγονότων. Είναι στην «Αθήνα» ακόμα ... επειδή άνδρες, σαν τον «Μητροπολίτη Παλαιών Πατρών Γερμανό», και τον «Θεόδωρο Κολοκοτρώνη» βρέθηκαν εδώ.

Είναι ακόμα ζωντανή επειδή γυναίκες σαν την «Μπουμπουλίνα» βρέθηκαν εδώ και είναι ακόμα ζωντανές… γιατί μια μειοψηφία αρνήθηκε να υποκύψει κι είπε: «Ελευθερία ή θάνατος» μια ημέρα του έτους 1821 για να ξεκινήσει η Μεγάλη «Ελληνική Επανάσταση»...

Ρωτήθηκε ο «Αριστοτέλης» μια μέρα: Ποιος κάνει τους καταπιεστές; Εκείνος απάντησε: η αδυναμία των καταπιεσμένων.

Οι καταπιεσμένοι το 1821 αποφάσισαν να ανατρέψουν τον καταπιεστή και ορκίστηκαν: «Ελευθερία ή Θάνατος»

Η Επανάστασή τους , δεν ήταν μόνο για την Πελοπόννησο, αλλά ήταν η επανάσταση της «Ελευθερίας» στην «δουλεία».

Επανάσταση της «Δικαιοσύνης στην «Αδικία».

Επανάσταση της «αξιοπρέπειας» στην "υποταγή".

Επανάσταση των γενναίων" στους «δειλούς».

Ήταν μια "επανάσταση των «Ελεύθερων του Κόσμου» ... κατά τις «αρχές της καταπίεσης , δουλείας και τρομοκρατίας» ... Ακριβώς όπως μάχονται οι Ανατολίτες σήμερα στον πόλεμο της “ ελευθερίας στον κόσμο” εναντίων στις “αρχές της καταπίεσης, δουλείας και τρομοκρατίας”.

Αυτοί σήκωσαν τον Σταυρό λάβαρο γιατί πίστεψαν ότι η σταύρωση προηγείται την «Ανάσταση». και ότι ένας μακρύς «Γολγοθάς» προηγείται την επανάσταση..

Σήμερα .... ο Ρωμιακός πολιτισμός είναι ακόμα ζωντανός ...

 Είναι αλήθεια ότι έχει χάσει την κυβέρνηση εδώ ή εκεί ... αλλά είναι ακόμα ζωντανός στις ψυχές των τέκνων του .

Κεφάλια κόβονται και στη συνέχεια παίζεται ποδόσφαιρο με αυτά ..

Άνδρες σταυρώνονται επειδή αρνήθηκαν να απαρνηθούν τον Χριστό ...

 Εκκλησίες καίγονται ,  σπίτια καταστρέφονται, κοιμητήρια βεβηλώνονται…

μέλη ακρωτηριάζονται ...

Σταυροί απομακρύνονται από τις εκκλησίες ...

μοναχές και επίσκοποι απάγονται : Το μόνο όπλο τους είναι το κομποσκοίνι "....

χιλιάδες τοποθετούνται σε «κλουβιά» για να πουληθούν ... σπίτια σφραγίζονται με το αρχικό γράμμα «Νούν», δηλαδή με το «Ν» ως διαφοροποίηση από τους Χριστιανούς.

 Γράφουν στους τοίχους των Εκκλησιών της Τρίπολης του Λιβάνου απειλές με «σφαγή» και το «έγκλημα» είναι η λατρεία του Σταυρού...`

Αυτές δεν είναι σκηνές από το έτος 634, ή από τις σφαγές των Οθωμανών το 1453 ... ή από τις σφαγές των Τούρκων το 1915 ... Είναι σημερινές σκηνές το 2014.

Στη Μοσούλη ... στην Ράκκα..., στη Κάσαμπ... στη Μααλούλα ... και ποιος ξέρει; Ισως αύριο στη Βηρυτό ή στην Κύπρο .. ή ... στην Κρήτη, ακόμα και στην Αθήνα, Θεός Φυλάξη.

Υποχρεωτική από εμάς σήμερα, είναι η διοργάνωση και η ευαισθητοποίηση. Η συνειδητοποίηση της αληθινής μας ταυτότητας και συνείδηση των απειλών προς εμάς.

Οι Κίνδυνοι σήμερα είναι: «το δέλεαρ του Δυτικού υλισμού» από τη μία πλευρά ,  και «ο βάναυσος ισλαμικός εξτρεμισμός». Ο ένας σκοτώνει τη «σάρκα» και ο άλλος την «ψυχή».

Ως εκ τούτου, η σημασία του έργου που κάνετε από την άποψη της οικοδόμησης της εκκλησίας του εθνικού «Τάματος» για να διατηρηθεί η πνευματική ταυτότητα του «Ελληνικού μας έθνους» ... Η δεύτερη κεφαλή του αθάνατου αετού μας.

Όλοι πρέπει να ενωθούμε σήμερα, να βοηθήσει ο ένας τον άλλο ...

τα βάσανα του Κοσσυφοπεδίου μας αφορούν,

τα βάσανα της Μοσούλης μας αφορούν,

 τα βάσανα της Μχάρντε ( η πολιορκημένη Ορθόδοξη πόλη στη Συρία σήμερα) μας αφορούν

 και τα βάσανα της Ελλάδας μας αφορούν.

Η ιστορία μάς έχει διδάξει ότι ο εχθρός δεν μας βλέπει χωρισμένους αλλά ενωμένους.

 Η ιστορία μάς λέει ότι όταν κατέκτησε τη «Δαμασκό» πήγε στη Βηρυτό το 634, και στη συνέχεια στην «Ιερουσαλήμ» και στην «Τρίπολη» το 642 ... . Και όταν έπεσε όλη η Ανατολή στα χέρια των Τζιχατιστών κατέλαβε την Κύπρο το 656 ... ύστερα το νησί της «Κρήτης» το 825, για να επιστρέψει να κατακτήσει κάθε περιοχή, ώσπου έπεσε η «Κωνσταντινούπολη» , πρωτεύουσα του Βασιλείου των βασιλείων ... και μετά την Κωνσταντινούπολη συνέχισαν στην Αθήνα.

Όσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος, τόσο θα πρέπει να έχουμε επίγνωση της σημασίας το να βοηθάμε ο ένας τον άλλο στη μέση και στα πλευρά, οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά, γιατί μια επίθεση στα πλευρά θα ακολουθηθεί, όπως συνέβη ιστορικά, με μια επίθεση στη μέση ...

Πόσο αίμα έπεσε; ... Πόσοι μάρτυρες;... Πόσοι αγώνες; ... τα κρανία των προγόνων μας περιμένουν και μαρτυρούν λέγοντας: Μαρτυρήσαμε για να παραμένει η «Ορθοδοξία» και η «αξιοπρέπεια» και να μας ζητάει την πίστη και την αφοσίωση.

Ως εκ τούτου, σήμερα ορκιζόμαστε μαζί :

Να είμαστε ο Δαυίδ στην αντιμετώπιση του Γολιάθ .

Να είμαστε οι ήρωες της Μάνης στην αντιμετώπιση του Ιμπραήμ Πασά.

Και να κρατήσουμε τη φλόγα αναμμένη και να την παραδώσουμε στις μελλοντικές γενιές μας.

Μια φλόγα Ελληνική και μια φλόγα Ορθόδοξη.

Οι ίδιοι οι Τζιχαντιστές, οι οποίοι γέμισαν τη Χίο με το αίμα των παιδιών και τα κρανία των αθώων.

 οι ίδιοι οι Τζιχαντιστές, οι οποίοι γέμισαν τον Πόντο με τις κραυγές των σφαγμένων και με τα καραβάνια των προσφύγων.

 οι ίδιοι οι Τζιχαντιστές, οι οποίοι γέμισαν τη Σμύρνη με το θρήνο των γυναικών και το κλάμα των παιδιών.

 είναι οι ίδιοι που επιτέθηκαν στο Μουσούλι σήμερα, και που πολιορκούν τη ΜΧΑΡΝΤΕ, και ίσως επιτεθούν στη Βηρυτό ή την Τρίπολη πολύ σύντομα.

 

Αλλά εμείς απαντάμε:

Εμείς ορκιστήκαμε με τον όρκο των Σπαρτιατών εναντίων των Περσών.

 τον όρκο του ΚΟΛΟΚΟΤΡΏΝΗ εναντίων των ΟΘΩΜΑΝΩΝ.

“πεθαίνουμε ελεύθεροι και δεν θα ζήσουμεσκλάβοι. οι ελεύθεροι δεν φοβούνται τη σταύρωση γιατί την τρίτη ημέρα θα αναστηθούν.

 

Και εσείς θα λιώσετε σαν τα κεριά , και θα σκορπιστείτε σαν το σκοτάδι...Γιατί εμείς είμαστε το πνευμα Αληθείας, το πλήρωμα της ζωής , και η χαρά της Ανάστασης.

 

Ὁ τ. Πρόεδρος κ. Ἀνδρέας Ζαῒμης παραδίδει τὴν βράβευσιν στὸν Πρόεδρο τῶν Ἑλληνορθοδόξων τοῦ Λιβάνου κ. Δημήτρη ElKhouryκαὶ τὸ Προεδρεῖο τῆς ἐκδηλώσεως μαζὶ μὲ ὅλο τὸ ἀκροατήριο δὲν μπορεῖ νὰ συγκρατήσῃ τὴν συγκίνησι.

 

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γλυφάδας κ. Παῦλος ἐπιδίδει τὶς βραβεύσεις πρὸς τὸν ἐκπρόσωπον κ. Φώτη Βερδή, τεχνικὸν τοῦ ΑΧΕΛΩΟΣMEDIA, ὁ παρουσιάσας τὸ ἔργον τοῦ ΑΧΕΛΩΟΣ MEDIAΘεολόγος, Δημοσιογράφος κ. Διονύσιος Μακρής,

ἐκδότης τῆς ἐφημερίδας ,,Στύλος τῆς Ὀρθοδοξίας,,

καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Σωματείου τοῦ Τάματος.

 

Ὁ DrSamChekwas, ὀδοντίατρος καὶ μέγας φιλέλλην

κλείνει τὴν ἐκδήλωσι, ἐνθουσιάζοντας τὸ ἀκροατήριο

μὲ τὰ φιλελληνικά του αἰσθήματα.

 

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γλυφάδας κ. Παῦλος

μὲ τὸ Προεδρεῖο κατὰ τὴν λῆξι τῆς ἐκδηλώσεως.

​ ​ Επανάληψη ενός ιστορικού ερωτήματος (Πολίτη Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου)

​

​

Επανάληψη ενός ιστορικού ερωτήματος

 

Ο Ηρακλής Πετιμεζάς, ο «Νικήτας» του ΕΔΕΣ στην Αθήνα, ο υπεύθυνος στην έκδοση του παράνομου τύπου στην Αθήνα, ο έμ

​π​

ιστος του Ν. Ζέρβα, ο άνθρωπος που χειρίστηκε χιλιάδες χρυσές λίρες των Άγγλων στην κατοχή, που διετέλεσε υπουργός στην απελευθέρωση και παραιτήθηκε διαφωνώντας με την κυβερνητική πολιτική, συγγραφέας ντοκουμενταρισμένων έργων για την «κλεπτοκρατία στην Ελλάδα» και την Εθνική Αντίσταση, έθεσε τούτο το ερώτημα στα 1991: «Εάν όλοι είναι καλοί, εάν όλοι έκαναν το σωστό τότε ποιος φταίει για τις τόσες συμφορές – που έγιναν την περίοδο αυτή;» (βλ. το έργο του: «Εθνική Αντίσταση και κοινωνική Επανάσταση. Ζέρβας και ΕΑΜ» εκδ. «Μετρον», Αθήνα 1991, σελ. 18).

Το ίδιο αμείλ

​ι

κτο ερώτημα θέτει ο γράφων εδώ και χρόνια για το σημερινό κατάντημα της Ελλάδος που δημιούργησαν όσοι κυβέρνησαν – και όχι μόνο – στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης: «Αν όλοι τους είναι καλοί και αν όλοι τους έκαναν αυτό που επέβαλε το συμφέρον της πατρίδας και του λαού, ΤΟΤΕ ποιος ευθύνεται για τη σημερινή πολυεπίπεδη και πολύμορφη κατάπτωση;».

Σ’αυτό το αγωνιώδες και τραγικό εθνικό ερώτημα κανένας δεν απαντά, ωσάν τα όσα έκαναν να οφείλονται στον … διάβολο.

Τέτοιος λαός τέτοιοι κυβερνήτες του αξίζουν.

Κατελήγοντας σημειώνω ότι γνώρισα τον αγωνιστή και άδολο πατριώτη Πετιμεζά στα 1992 όταν – σε βαθύ γήρας – με κάλεσε στο φτωχικό του δυάρι της οδού Τσακάλωφ, για να

​​

εγγραφεί ως μέλος της κίνησης ενεργών πολιτώ

​​

ν, που ιδρύσαμε με τον εκδότη του περιοδικού «Πολιτικά Θέματα» Κώστα Κύρκου.

Εκεί κατέβαλε και τη συνδρομή του ως «Ενεργός Πολίτης»!

Φτωχός εν μέσω χιλιάδων χρυσών λιρών τις οποίες έδινε εκεί που έπρεπε για τον αγώνα και δεν τις έβαζε στην τσέπη!

Κάποτε κάποτε παρουσιάζονται και έντιμοι πατριώτες!

Αθήνα, 11/09/2014

Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου

(Πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων)

Για επικοινωνία πατήστε το λινκ της επιτροπής

​ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερα θέματα, μπορεί να επισκεφθεί την ιστοσελίδα της Επιτροπής. (http://ethnikonthematon.blogspot.gr)

Μια εξήγηση του γράφοντος

Γράφω: Για να υπενθυμίζω στους εναλλασόμενους εξουσιαστές ότι δεν είμαι πολιτικός Αυστραλοπίθηκος.

Για να θυμίζω τη μνήμη εκείνων που θυσιάστηκαν άδικα για την Ελλάδα, που πρόδωσαν οι σύγχρονοι Εφιάλτες. Γιατί η σιωπή σημαίνει συνενοχή και έγκριση.

Πολίτης Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου

ΙΝΚΑ ΔΤ 522 /11.09.2014: Μια ακόμα διαδικασία πολιτικής και κοινωνικής τρέλας. Και ΕΜΦΙΑ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΩΡΑ.

ΔΤ 522 /11.09.2014

Μια ακόμα διαδικασία πολιτικής και κοινωνικής τρέλας.

Και ΕΜΦΙΑ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΩΡΑ.

Στην απίστευτα μεγάλη σειρά αναδιάρθρωσης της Ελλάδας μέσω της πολιτικής τρέλας των δήθεν εκλεγμένων από εμάς και όχι από τους Βιτεμβέργιους και τα ΜΜΕ τους, ακούστηκε επί τέλους και η αρμόζουσα φράση μας λένε, και μάλιστα από γυναίκα βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και όχι από την άλλη συμπολίτευση ούτε από την αντιπολίτευση, μισθοδοτούμενο θεατή στο Κοινοβούλιο του παραλόγου και των δεκάδων μηνύσεων για εσχάτη προδοσία. http://tinyurl.com/pbdf8u4

Σύμφωνα με βουλευτές που ήταν παρόντες, το μόνο που πρόλαβε να ψελλίσει ο σύμβουλος ήταν «γιατί φωνάζετε;» για να έρθει η «έκρηξη» από την κ. Καραμανλή: «Να πάτε στον Χαρδούβελη και να του πείτε να πάει να γα...».

Για την αντιπολίτευση μας καταγγέλλουν τα μέλη μας, ότι δεν έκοψε τις φλέβες της, ούτε παραιτήθηκε ομοθυμαδόν, για να διακόψει την πολιτική τρέλα και τον βασανισμό των Ελλήνων, ενώ εκλέχτηκαν και πληρώνονται για αυτό, όπως πιστεύουν οι πολίτες.

Για αυτό, το τι δουλειά έχει να πληρώνεται η αντιπολίτευση, αφού έργο δεν έχει, παρά φαίνεται, πως είναι, για να περιμένει να σαπίσει η ανενόχλητη κυβέρνηση και να αναλάβει αυτή με τους ίδιους όρους του ανενόχλητου στην δική της περίοδο που θα κυβερνά.

Ο Πούτιν είπε ότι: Η Ελλάδα έχει Συστημικό Πρόβλημα. Μμμμμμμμ …..

Ας αφήσουμε τον Πούτιν και ας μας απαντηθεί το ερώτημα των μελλών μας : το τι δουλειά έχει να πληρώνεται η αντιπολίτευση, αφού έργο δεν έχει, παρά φαίνεται πως είναι για να περιμένει να σαπίσει η ανενόχλητη κυβέρνηση και να αναλάβει αυτή με τους ίδιους όρους του ανενόχλητου στην δική της περίοδο που θα κυβερνά.

Μας εξηγούν τα μέλη μας ότι, ο μη εργαζόμενος δεν μπορεί να πληρώνεται.

Πιστεύουν ότι εκεί στη Βουλή, η κυβέρνηση παράγει έργο εναντίον των Ελλήνων, αυτό που βλέπουμε με μορφή καθημερινών φοροκαταιγίδων κόψιμο μισθών και μετά κατασχέσεων, νόμων που πάσχουν άφθα και ανακαλούνται σβουριχτά, κάθε μέρα, και η αντιπολίτευση βγάζει πύρινους λόγους και ερωτήσεις και επερωτήσεις που καλύπτουν το ωράριο απασχόλησης των υπαλλήλων της Βουλής και ένα έτοιμο τζάμπα κατακλυσμό ειδήσεων των ΜΜΕ.

Και ο καιρός περνά καλά για τους 300.

Σε αυτό, στην εντολή - ανάθεση των πολιτών προς την αντιπολίτευση, να εμποδίζει και να διορθώνει την κυβέρνηση, ποιο δημοσιονομικό ρόλο – έργο ρωτούν, αναθέτει ο κανονισμός της Βουλής, για να μπορεί να πληρώνεται η αντιπολίτευση για αυτό το έργο.

Αυτό μας ρωτούν.

Αλλά υπνούνται μακάρια οι Νομικοί & Πολιτικοί Επιστήμονες Δημοσιολόγοι αντί να τοποθετηθούν.

Κάτι φαίνεται μας λένε πως λείπει από το, σύστημα διοίκησης χώρας σαν μαγαζί, που λειτουργεί στην Ελλάδα.

Φαίνεται μας λένε πως, διά της ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΗΣ του Χ. Τρικούπη, με στόχο την διοικητική πολιτική σταθερότητα ενάντια στους βασιλείς τότε, παρασχέθηκε με απαγόρευση ενόχλησης, στο πλειοψηφούν κόμμα, ως ιδιωτικής χρήσης η χώρα μέχρι τις επόμενες εκλογές.

Ωσάν μαγαζί δηλαδή σε ένα μαγαζάτορα για 4 χρόνια και, μετά, αν δεν τα πήγε καλά, σε έναν επόμενο μαγαζάτορα και άλλον, χωρίς να δοθεί στους πολίτες αποζημίωση από τον προηγούμενο.

Μαγαζί δηλαδή του πρωθυπουργού που βγάζει το πλειοψηφούν κόμμα, τραπεζοκαθίσματα δηλαδή που κάθε φορά αλλάζει θέση, στους νόμους στις διοικήσεις στις αρμοδιότητες στις υπηρεσίες, ώστε, μέχρι να τα μάθουν οι πολίτες και να προσαρμοστούν, να έρθει ό άλλος να τα αναποδογυρίσει και να ψάχνουν οι πολίτες πάλι να προσαρμοστούν, μέχρι να τα αναποδογυρίσει ο επόμενος.

Αυτό όμως μοιάζει με τον όρο Συστημικό Πρόβλημα.

Για ορθολογική τακτοποίηση και κλείδωμα του Συστήματος Διαχείρισης της Ελλάδας, δεν μίλησε ούτε έκοψε τις φλέβες της καμία αντιπολίτευση και απλά φαίνεται σύμπραξη και συναίνεση στην διατήρηση αυτής της πηγαίας ανωμαλίας. 

Η μόνη παρηγοριά στα αδιέξοδα του βίου

http://www.agioritikovima.gr/thlogos/item/42304-%CE%B7-%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%AC-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%AD%CE%BE%CE%BF%CE%B4%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CE%AF%CE%BF%CF%85

Εκεί που οι πατέρες και πνευματικοί σηκώνουν τα χέρια, εκεί που αδυνατούν να βοηθήσουν τον άνθρωπο, εκεί που ο μεγαλύτερος πόνος σ’ αυτή τη γη επισκέπτεται τον άνθρωπο, εκεί που δεν υπάρχει λογική, μόνο η Παναγία μπορεί να προσφέρει την παρηγοριά.

Ο άνθρωπος λένε, μπορεί να αντέξει πολλά βάσανα, αλλά αυτό που δεν αντέχει με τίποτα, είναι ο χαμός ενός παιδιού. Στην Ελλάδα υπάρχει η συνήθεια, όταν κάποιος πεθάνει σχετικά νέος, να ρωτούν οι άλλοι. Έχασε κανένα παιδί; Όταν λαμβάνουν αρνητική απάντηση, τότε λένε ότι φεύγει ευτυχισμένος.

Τα βάσανα της ζωής κατανοούνται μόνο με την πάροδο του χρόνου και ποτέ με τη λογική. Η Παναγία παρεμβαίνει με το δικό της τρόπο και ο Θεός ποτέ δεν αφήνει το πλάσμα του να βασανίζεται πέραν των δυνάμεων του. Όλα αυτά βεβαίως μπορούν να γίνουν κατανοητά μόνο στη διαδρομή του χρόνου και όχι στη στιγμιαία εξέλιξη τους.

Στην εκκλησιαστική γραμματεία, διαβάζουμε την ιστορία μιας χήρας με δύο παιδιά. Έχασε τον άντρα της στα νιάτα της και από εκείνη τη στιγμή αφιέρωσε τη ζωή της στην Εκκλησία και τη φροντίδα των δύο παιδιών της. Ολημερίς δούλευε και το βράδυ προσευχόταν για τα παιδιά της.

Όταν τα παιδιά της ενηλικιώθηκαν και έγιναν δύο ξακουστοί λεβέντες και η βασανισμένη μάνα καμάρωνε και χαιρόταν, συνέβη το αναπάντεχο. Μια μέρα αρρώστησαν τα παιδιά της και σε λίγες μέρες πέθαναν και τα δύο. Απαρηγόρητη τα έβαλε με το Χριστό και την Παναγία, εγκατέλειψε την Εκκλησία και έκλαιε και καταριόταν τα χρόνια που θυσίασε βοηθώντας τους ανθρώπους.

Μια νύκτα όμως εμφανίστηκε η Παναγία στο όραμα της και της αποκάλυψε το λόγο που πέθαναν τα παιδιά της. Ήταν ερωτευμένα της είπε, με την ίδια κοπελιά και σκόπευε ο ένας να σκοτώσει τον άλλο. Τώρα, της είπε, είναι και τα δύο παιδιά σου χαρούμενα στον παράδεισο. Θα ήταν καλύτερα το ένα σου παιδί να ήταν στη φυλακή και το άλλο στον τάφο; Η χαροκαμένη μάνα βρήκε παρηγοριά, επέστρεψε χαρούμενη κοντά στη Εκκλησία και δοξολογούσε δίπλα την Παναγία και το Χριστό, που πήραν τα παιδιά της, στον παράδεισο. Τώρα ήλπιζε και αγωνιζόταν να συναντήσει τα παιδιά της στον παράδεισο.

Παναγιώτη Καπαρή

Η Παναγία Τσαμπίκα της Ρόδου και τα Θαύματα σε άτεκνες (ΒΙΝΤΕΟ)

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2014/09/blog-post_35.html

 

 

9 Σεπτεμβρίου: Εορτή μνήμης των Δικαίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης

http://www.agioritikovima.gr/diafora/vioiagiwn/item/42233-%CE%B5%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AE-%CE%BC%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B7%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BD-%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%81%CF%89%CE%BD-%CE%B9%CF%89%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82

Γιορτάζουμε σήμερα 9 Σεπτεμβρίου, ημέρα μνήμης των Δικαίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης.
Η σύναξη των δικαίων γονέων της Υπεραγίας Θεοτόκου, σύμφωνα με την αρχαία εκκλησιαστική , παράδοση, ορίστηκε την επομένη του γενεσίου της Θεοτόκου, για τον λόγο ότι αυτοί έγιναν πρόξενοι της παγκόσμιας σωτηρίας με την γέννηση της αγίας θυγατέρας τους.

«Τελείται δε η σύναξις αυτών εν τω εξαέρω οίκω της Θεοτόκου, πλησίον της μεγάλης εκκλησίας εν τοις Χαλκοπρατείοις».
Να αναφέρουμε, λοιπόν, ότι ο Ιωακείμ ήταν γιος του Ελιακείμ από τη φυλή του Ιούδα και απόγονος του Δαβίδ. Έκπτωτος του θρόνου, ιδιώτευε στην Ιουδαία και το περισσότερο χρονικό διάστημα στην Ιερουσαλήμ, όπου είχε μέγαρο με βασιλικό κήπο. Παντρεύτηκε την Άννα, θυγατέρα του Ματθάν Ιερέως από τη φυλή του Λευΐ και της Μαρίας, γυναικός αυτού, από τη φυλή του Ιούδα.
Επειδή οι φυλές, Βασιλική και Ιερατική, συγγένευαν μεταξύ τους, διότι η Βασιλεία εθεωρείτο ίση με την Ιεροσύνη, δεν έδιναν ούτε έπαιρναν θυγατέρες από άλλες φυλές που θεωρούνταν κοινές.
Έτσι λοιπόν, αφού θεάρεστα πέρασε τη ζωή του το άγιο αυτό ζευγάρι, ο μεν Ιωακείμ πέθανε οκτώ χρόνια από τα Εισόδια της κόρης του Θεοτόκου σε ηλικία 92 ετών, η δε Άννα 11 μήνες μετά τον θάνατο του Ιωακείμ, σε ηλικία 83 ετών.
(Την δε Θεοτόκο απέκτησαν θαυματουργικά, όπως σε προηγούμενο βιογραφικό σημείωμα αναφέραμε, σε ηλικία 80 ετών ο Ιωακείμ και 70 η Άννα).
Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!
Απολυτίκιο:
Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.
Η Δυάς η αγία και Θεοτίμητος, Ιωακείμ και η Άννα ως του Θεού ανχιστείς, ανυμνείσθωσαν φαιδρώς ασμάτων κάλλεσιν ούτοι γαρ έτεκον ημιν, την τεκούσαν υπέρ νούν, τον άσαρκον βροτωθέντα, εις σωτηρίαν του κόσμου, μεθ' ης πρεσβεύουσι σωθήναι ημάς.

Με πληρ. από τον Ορθόδοξο Συναξαριστή
 Επιμέλεια: Κυριάκος Διαμαντόπουλος

Η Χάρη της Θείας Κοινωνίας την κρατούσε όλη την εβδομάδα χωρίς ανάγκη τροφής

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2014/09/blog-post_80.html

Η κλάσις του άρτου, Ψαλτήριο Θ΄ αιώνος, Μονή Παντοκράτορα Αγ. Όρους Κώδιξ 61

 

Ζούσε κάποτε μια ενάρετη και αγία γυναίκα, η οποία κοινωνούσε κάθε Κυριακή με ευλάβεια και ταπείνωση. Το θαυμαστό ήταν ότι μετά την χάριν της αγίας αυτής Μεταλήψεως ήτο υγιής όλη την εβδομάδα, χωρίς καθόλου να δοκιμάζει τροφή επίγεια, παρά μόνον την αγία Αναφορά.

Κάποιος ενορίτης, ανέφερε το θαύμα στον επίσκοπο κι αυτός του ζήτησε να της δώσει να φάει απλό άρτο, για να δουν αν από τη Θεία Χάρις είχε τόσο μεγάλη βοήθεια ή από φαντασία και πλάνη του δαίμονα.

Η γυναίκα έφαγε τον άρτο, νομίζοντας ότι είναι σώμα Κυριακό, όπως τις άλλες φορές και μόλις επέστρεψε στην οικία της, πείνασε τόσο πολύ που δεν κατάφερε να κρατήσει νηστεία. Πήγε τότε στον Πνευματικό και είπε ότι για τις αμαρτίες της, ο Θεός της στέρησε την προτέρα Χάρη κι έτσι δεν μπορούσε να κάμει νηστεία ούτε μια ώρα.

Μόλις πληροφορήθηκε αυτά ο Επίσκοπος, την κοινώνησε τον άγιο Άρτο και ευθύς εξαφανίστηκε η πείνα και κάθε ανάγκη του σώματος.

Έτσι έγινε φανερό ότι με την χάριν της Θείας Κοινωνίας φυλάγονταν όλη την εβδομάδα χωρίς να φάει τίποτε, και πλέον δεν την εμπόδισε ο Αρχιερέας από την Θεία Μετάληψη.

ΠΗΓΗ : ΑΓΑΠΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ, ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ, ΕΝ ΒΕΝΕΤΙΑ 1851, σ.198.

Η αλήθεια για την Εθνική ομάδα μπάσκετ

http://www.antinews.gr/ANTISPORTS/i-alitheia-gia-tin-ethniki-omada-mpasket/

«Επίσημη αγαπημένη» εδώ και χρόνια, μια ομάδα που λατρεύεται από το 1987 και μετά από τους Έλληνες φιλάθλους, έχουμε την εντύπωση ότι τα τελευταία χρόνια πέρα από τα αντικειμενικά προβλήματα που κάθε χρόνο έχει, έχει πέσει στην παγίδα της αποφυγής της αυτοκριτικής. Η δε κριτική που της επιφυλάσσουν τα εγχώρια μέσα είναι σχεδόν πάντα διθυραμβική. Σε νίκες και ήττες.
Για τον αποκλεισμό από τη Σερβία, όλοι μιλούν για την «καλή μέρα» που βρέθηκαν οι γείτονες και την αντίστοιχη «κακή» δική μας. Ο αποκλεισμός δηλαδή ήταν τυχαίος, συγκυριακό αποτέλεσμα της μιας βραδιάς.
Η ιδιότυπη αυτή «προστασία» της ομάδας έχει γίνει η τέλεια συνταγή αποτυχίας. Είναι δεδομένο ότι από το 2009 και την 3η θέση στο Πανευρωπαϊκό με τον Καζλάουσκας στο τιμόνι, η ομάδα δεν έχει καταφέρει κάτι αξιόλογο.
Κι αν το 2012 έφταιγε για όλα ο Ζούρος και το 2013 ο Τρινκιέρι, φέτος ο Φώτης Κατσικάρης πήρε τα εύσημα. Με σκορ 5-1 και αποκλεισμό από την φάση των «16» συνεχίζει στον πάγκο της Εθνικής.
Οι αλήθειες όμως για την Εθνική ομάδα μπάσκετ είναι συγκεκριμένες και όποιος δεν τις αναφέρει , κακό κάνει στην ίδια την ομάδα.
Πρώτον η Εθνική έχει πάψει να είναι προτεραιότητα για πολλούς παίκτες . Κουφός και Σχορτσιανίτης, δύο βαριά κορμιά δε συμμετέχουν στην ομάδα. Η παρουσία τους στη 12άδα της Εθνικής απαραίτητη, καθώς με Μπουρούση ως βαρύ σέντερ δεν πας μακριά. Διαμαντίδης και Σπανούλης χάθηκαν μέσα στην κόντρα των αιωνίων. Έστω κι αν αποτελούν διαφορετικές περιπτώσεις, η ταυτόχρονη παρουσία στην Εθνική των δύο κορυφαίων γκαρντ της Ευρώπης θεωρείται εδώ και χρόνια αδύνατη. Ο Περπέρογλου μπορεί να μην έχει τη φρεσκάδα του Παπανικολάου ή τα φυσικά προσόντα του Αντετοκούνμπο, έχει όμως την εμπειρία των κρίσιμων ματς, ένα στοιχείο που τόσο έλειψε από το ματς με τη Σερβία. Μια πεντάδα παίκτες λοιπόν πρώτης γραμμής δεν βρέθηκαν για διαφορετικούς λόγους ο καθένας κοντά στην ομάδα. Αν σε αυτούς προσθέσουμε Φώτση και Μπράμο, ο κατάλογος όλο και μακραίνει.
Δεύτερον, η ομάδα αλλάζει κάθε χρόνο φιλοσοφία. Τα χρόνια μετά τον μεγάλο Νίκο Γκάλη, βασικό στοιχείο των επιτυχιών (1994, 1995 και κυρίως 2005, 2006) ήταν η προσήλωση στην άμυνα. Αυτό έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια και ενδεχομένως είναι ένας κρίσιμος παράγοντας για τις αποτυχίες την τελευταία πενταετία. Προσπαθώντας να παίξουμε ελκυστικό μπάσκετ, ξεχάσαμε την άμυνα. Κι αν τρως 90 πόντους από τους Σέρβους, πρέπει να έχεις τα προσόντα να τους βάλεις περισσότερους.
Τρίτον, η «παγίδα» του 5-0 στον όμιλο. Είναι άδικο λένε με μια νίκη να αποκλείεσαι. Κανείς όμως από αυτούς που κερδίσαμε δεν μπήκε στην οκτάδα. Ο όμιλος μας ήταν τελικά χαμηλής ποιότητας. Κι αν η Σενεγάλη ήταν αδύνατο να κοντράρει την Ισπανία, η Κροατία υποτάχθηκε στους Γάλλους και η μεγάλη Αργεντινή παραδόθηκε στους Βραζιλιάνους. Την ώρα δηλαδή που εμείς πανηγυρίζαμε τις νίκες έναντι χαμηλής δυναμικότητας αντιπάλων, οι Σέρβοι έχτιζαν χαρακτήρα και ομάδα τρώγοντας τη μία σφαλιάρα πίσω από την άλλη, σε έναν πολύ δύσκολο όμιλο. Και οι τέσσερις πρώτες ομάδες του ομίλου που διασταυρωθήκαμε στα νοκ άουτ ματς μπήκαν στην οκτάδα.
Τέταρτον, οι επιλογές του Κατσικάρη ήταν προσανατολισμένες στους αντιπάλους στον όμιλο. Ο Γλυνιαδάκης κλήθηκε να παίξει κόντρα στο δεινόσαυρο του Πουέρτο Ρίκο, ενώ ο Γιάνκοβιτς θα ήταν απείρως χρησιμότερος στο ματς με τη Σερβία. Ο Καββαθάς που ήταν πέρυσι στην ομάδα δεν ταίριαζε στη νέα φιλοσοφία, αλλά η ρακέτα μας ήταν τόσο soft που μάλλον θα ήταν χρήσιμος. Ο Βασιλειάδης δεν δικαίωσε τον προπονητή του και πέρα από το πρώτο ματς δεν προσέφερε το μακρινό σουτ για το οποίο και πήρε θέση στη 12άδα.
Τελευταία ένσταση η επιλογή της ομοσπονδίας να πάει η ομάδα στο Μουντομπάσκετ με κάθε τρόπο και κάθε κόστος. Χρήσιμες παραστάσεις και εμπειρίες ασφαλώς, αλλά ίσως θα ήταν προτιμότερο για μια νέα ομάδα με νέο προπονητή να παίξει προκριματικά για το Ευρωμπάσκετ του 2015, έχοντας ένα πλάνο τριετίας έως τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.
Η «μεγάλη ιδέα» που έχουν οι ιθύνοντες για την ομάδα. Προσπαθούσαμε να αποφύγουμε την Ισπανία έως τα ημιτελικά, λες και Σερβία και Βραζιλία τους είχαμε στο τσεπάκι. Η φιλοσοφία του βήμα-βήμα της εποχής Γιαννάκη δεν υπάρχει πια. Η φιλοσοφία του να γίνουμε τόσο καλοί ώστε να μπορούμε να κοντράρουμε ακόμη και τους Ισπανούς, επίσης αναζητείται.
Όλα αυτά δεν έχουν σκοπό να ακυρώσουν την προσπάθεια των παικτών και τις όμορφες μπασκετικές βραδιές που μας χάρισαν. Θα ήταν άδικο για τα παιδιά που παράτησαν τις διακοπές τους για να τρέχουν στο Καρπενήσι και σε επίπονη πρώιμη προετοιμασία για χάρη της Εθνικής. Είναι άδικο κυρίως για τον Νίκο Ζήση, που δεν είπε ποτέ όχι στην Εθνική, που για χρόνια υποδυόταν τον «κομπάρσο» για να μη θιχτούν οι «αστέρες». Είναι άδικο για τον Μπουρούση που τα έδωσε όλα, για Πρίντεζη και Καϊμακόγλου που είναι ένα εξαιρετικό δίδυμο πάουερ φόργουορντ, για Παπανικολάου και Αντετοκούνπο που άφησαν πολλές υποσχέσεις για το μέλλον, για τον Νικ Καλάθη που δεν σνόμπαρε την ομάδα και κατέβηκε.
Ο σχεδιασμός της ομάδας όμως δεν αφορά τα παιδιά. Κι εκεί η ομοσπονδία μαζί με την τεχνική ηγεσία πρέπει να αποφασίσει. Ή θα χτίσει μια εντελώς νέα ομάδα με τετραετή προγραμματισμό, ή θα επιλέξει ποιον ή ποιους έμπειρους παίκτες θα χρίσει ηγέτες, θα εξασφαλίσει την παρουσία τους κάθε καλοκαίρι και θα στηριχτεί πάνω τους. Το σίριαλ κάθε καλοκαιριού με το ποιος έχει όρεξη να κατέβει και ποιος αποφάσισε (με προτροπή της ομάδας του ή όχι) να ξεκουραστεί, πρέπει να λήξει.
Κανείς δεν είναι μεγαλύτερος παίκτης από τον Νοβίτσκι, που για πολλά καλοκαίρια έβαζε στον μπασκετικό χάρτη τη Γερμανία, ενώ πρωταγωνιστούσε στο ΝΒΑ.
Η συμμετοχή στην Εθνική ομάδα είναι εθελοντική. Θα ήταν πολύ χρήσιμο να μάθαινε η τεχνική ηγεσία τις προθέσεις του καθενός έγκαιρα, για να κάνει τα πλάνα της και να φτιάξει ομάδα στη βάση μιας συγκεκριμένης αγωνιστικής φιλοσοφίας.
Διαφορετικά, κάθε χρόνο θα έχουμε «μπαλώματα» πάνω σε απουσίες, θα αποτυγχάνουμε συνέχεια, θα είμαστε διαρκώς άτυχοι και θα αφήνουμε πάντα υποσχέσεις για το μέλλον…
Μικρός Οδυσσέας

Η Ρωσία, το ΝΑΤΟ και η Υπερεθνική Ελίτ. (Του Τάκη Φωτόπουλου)

http://hassapis-peter.blogspot.gr/2014/09/blog-post_96.html

Ενώ, σε ένα στρατοκρατούμενο Κάρντιφ, το ΝΑΤΟ βυσσοδομεί για το πώς θα υποτάξει άμεσα μεν τον λαό της Ανατολικής Ουκρανίας στη χούντα που του επέβαλε με «πραξικόπημα από τα κάτω» η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε), αλλά έμμεσα και τον ίδιο τον Ρωσικό λαό, που στη μεγάλη πλειοψηφία του στηρίζει τον αγώνα τους, η ίδια η Ρωσική ελίτ αντιμετωπίζει μια κρίσιμη επιλογή. Και όσον αφορά το ΝΑΤΟ, είναι σε όλους βέβαια γνωστός ο ρόλος του ως ίσως ο πιο επιθετικός πολιτικοστρατιωτικός οργανισμός στην Ιστορία, που μόνο

το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, άμεσα ή έμμεσα, έχει χύσει ποτάμια αίματος για να συντρίψει κάθε λαό που, έστω δυνητικά, θα αντιστεκόταν στην πλήρη ενσωμάτωσή του στην ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία, Ουκρανία κ.λπ.) Γι’ αυτό και οι «λαοπρόβλητες» Νατοϊκές ελίτ, που αποφασίζουν τώρα ακόμη και για πόλεμο, στον οποίο θα καλέσουν μετά τα λαϊκά στρώματα να δώσουν τη ζωή τους, δεν μπορούσαν να κυκλοφορούν στην Ουαλία παρά μόνο κάτω από την ένοπλη προστασία χιλιάδων στρατιωτικών, αστυνομικών, σεκιουριτάδων κ.λπ..

Δεν είναι όμως το ίδιο γνωστός ο διχασμός της Ρωσικής ελίτ πάνω στο κρίσιμο θέμα της ενσωμάτωσης στην Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της δημιουργίας ενός πραγματικά εναλλακτικού πόλου, σε αντίθεση με τον ψευδό-εναλλακτικό πόλο των BRICS χωρών που, (εκτός Ρωσίας), είναι πλήρως ενσωματωμένες στη ΝΔΤ. Είναι άλλωστε φανερό σήμερα πως καμία ενσωματωμένη στη ΝΔΤ χώρα, δεν μπορεί να εγκαθιδρύσει σχέσεις ισοτιμίας με την Υ/Ε —κυρίως την «Ομάδα των 7»—που την διαχειρίζεται, ακόμα και αν είναι μια ισχυρή χώρα του μεγέθους της Ρωσίας. Γι’ αυτό άλλωστε σύσσωμη η Υπερεθνική Ελίτ επιχειρεί σήμερα να υπονομεύσει το σχέδιο για την Ευρασιατική Ένωση, το οποίο, κάτω από την ηγεσία της Ρωσίας, θα μπορούσε να δημιουργήσει τη βάση για μια δημοκρατική παγκόσμια τάξη κυρίαρχων εθνών, σε αντίθεση με τη ΝΔΤ που ουσιαστικά κατεδαφίζει την οικονομική και εθνική κυριαρχία.

Περιττό να προσθέσουμε πως οι «Μαρξιστές της συμφοράς», οι οποίοι δεν έχουν πάρει μυρωδιά από τις σεισμικές αλλαγές που επήλθαν από το νέο συστημικό φαινόμενο της ανάδυσης, και σε συνέχεια, της κυριαρχίας, των πολυεθνικών τα τελευταία περίπου 30 χρόνια, και από την συνακόλουθη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, μιλούν ακόμη για ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις. Και αυτό, σε αντίθεση με τη στάση υπέρ της Ευρασιατικής Ένωσης που εύστοχα υιοθέτησε τόσο το Κομουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, όσο και το Ουκρανικό Κομουνιστικό Κόμμα. Προφανώς, για τις Μαρξιστικές αυτές διάνοιες οι συγκρουόμενοι ιμπεριαλισμοί είναι, από τη μια μεριά, αυτός των χωρών της Υ/Ε που σε αγαστή σύμπνοια ελέγχουν την παγκόσμια οικονομία και σε συνεργασία με τις ελεγχόμενες από αυτές χώρες αποτελούν την «διεθνή κοινότητα» και, από την άλλη ο εναλλακτικός Ρωσικός «ιμπεριαλισμός». Ένας ιμπεριαλισμός που ούτε κανένα ιμπεριαλιστικό πόλεμο έχει κάνει στην ΝΔΤ, ούτε ελέγχει σημαντικές υπερεθνικές επιχειρήσεις, και διαθέτει ελάχιστη, αν όχι οριακή, υπέρ-εθνική κυριαρχία —δηλαδή, συγκέντρωση οικονομικής, πολιτικής, στρατιωτικής, μιντιακής και πολιτιστικής δύναμης στο διεθνές επίπεδο. Εκτός, βέβαια, αν θεωρήσουμε μη ιμπεριαλιστικές μόνο τις κομουνιστικές χώρες, οπότε μένουμε βασικά με την Βόρεια Κορέα!

Αντίθετα, όπως προκύπτει από σειρά σημαντικών ενδείξεων, η Ρωσία δεν είναι ακόμη πλήρως ενσωματωμένη στην ΝΔΤ, παρά την πρόσφατη ένταξή της στην Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου (ΠΟΕ) που την οδηγεί σε αυτήν. Γι’ αυτό και το ΚΚ Ρωσίας σωστά ζητά την άμεση έξοδο της χώρας από τον ΠΟΕ —σε αντίθεση με το ΚΚΕ που (αν δεν σφάλλουμε), δεν το έχουμε δει να προβάλλει παρόμοιο αίτημα! Έτσι, η Ρωσία:

• δεν είναι πλήρες μέλος της Υ/Ε και όταν την έβαλαν σαν «τσόντα» στην Ομάδα των «7+1», κάθε φορά που η κυβέρνησή της εναντιωνόταν στην συστηματική περικύκλωση της χώρας από την Υ/Ε και το ΝΑΤΟ, πρώτα στη Γεωργία και τώρα στην Ουκρανία, αποπέμπονταν πάραυτα από την Υ/Ε 

• η οικονομική της ελίτ δεν είναι ενσωματωμένη στην υπερεθνική οικονομική ελίτ αφού δεν ελέγχει σημαντικές, καθαρά ιδιωτικές, πολυεθνικές και επομένως δεν ασκεί οποιονδήποτε σημαντικό έλεγχο στους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς (ΔΝΤ, Παγκ. Τράπεζα, ΠΟΕ κ.λπ.) που ελέγχει η Υ/Ε. Ακόμη η ανάπτυξη, η έρευνα και η τεχνολογία της δεν εξαρτώνται βασικά από τις πολυεθνικές στο έδαφός της (όπως π.χ. στην Κίνα). Παρόλα αυτά, οι «ολιγάρχες» της, (δηλαδή οι κλεπτοκράτες που έγιναν καπιταλίστες από το ξεπούλημα των σοβιετικών επιχειρήσεων) διακαώς επιθυμούν την πλήρη ενσωμάτωση στην ΝΔΤ, αλλά βρίσκονται αντιμέτωποι με το άτυπο λαϊκό μέτωπο κατά της παγκοσμιοποίησης που περιλαμβάνει από κομουνιστές μέχρι πατριώτες και ορθόδοξους

•  η πολιτικο-στρατιωτική της ελίτ έχει αποκλειστεί από τους υπερεθνικούς πολιτικοστρατιωτικούς οργανισμούς που ελέγχει η Υ/Ε, (ΝΑΤΟ κ.λπ.) και έχει εξοστρακιστεί ακόμη και από τον κύριο υπερεθνικό πολιτικό οργανισμό τον ΟΗΕ, τη Γενική Συνέλευση του οποίου ελέγχει η «διεθνής κοινότητα» (βλ. π.χ. την ψηφοφορία για την Ουκρανία), ενώ στο Συμβ. Ασφαλείας, αν έχει αποφύγει μέχρι τώρα αποφάσεις για εμπάργκο, αν όχι και για στρατιωτική επέμβαση εναντίον της, το οφείλει μόνο στο βέτο που είχε κερδίσει η ΕΣΣΔ 

• η υπερεθνική μιντιακή της δύναμη είναι οριακή, αφού τα διεθνή ΜΜΕ ελέγχονται από πολυεθνικές και μεγιστάνες της Υ/Ε. Γι’ αυτό και ο μέσος δυτικός πολίτης αυτό που έχει «καταλάβει» για την Ουκρανία είναι ότι κάποιος κακός δικτάτορας (Πούτιν) κάνει εισβολές κ.λπ. για να ξανακτίσει την Σοβιετική Ένωση! 

Η κρίσιμη, επομένως, επιλογή από την οποία θα κριθεί η τύχη όχι μόνο της Ρωσίας και της Ευρασιατικής Ένωσης, αλλά όλων μας, θα γίνει στη Ρωσία. Εκεί θα κριθεί εάν θα επικρατήσει τελικά το παγκοσμιοποιημένο τμήμα της ελίτ της, ή αντίθετα το πατριωτικό. Εάν, δηλαδή, θα υποταχθούμε στην παγκόσμια διακυβέρνηση της Υ/Ε, ή εάν θα κτίσουμε ενώσεις εθνών με εθνική και οικονομική κυριαρχία που θα στηρίζονται στην αυτοδυναμία —προϋπόθεση για κάθε συστημική αλλαγή στο μέλλον...

Πηγή: inclusivedemocracy.org