Πόσο παραγωγικό είναι σαν
ηθικό παράδειγμα και σαν εικόνα για την κυβέρνηση, αυτό που βλέπουμε να
συμβαίνει με τις καθαρίστριες, όταν μάλιστα έχουν, μέχρι τώρα
τουλάχιστον, δικαιωθεί δικαστικά;
Στις διάφορες τηλεοπτικές συζητήσεις μόνο μια φορά
αισθάνθηκα πως ήρθα σε δύσκολη θέση. Δεν είχα απέναντι μου κανέναν
τεμπέλη ψευτοαριστερό, που μου έλεγε τα ψυχεδελικά και ασυνάρτητα, που
λένε μερικοί για την χώρα και τα προβλήματα της κι είναι συνήθως σαν να
κλέβω εκκλησία. Ήταν στον ΣΚΑΙ, όταν βγήκαν ζωντανά οι καθαρίστριες του
Υπουργείου Οικονομικών. Βρέθηκα να λέω αμήχανα «ελπίζω να βρεθεί λύση»
και τέτοιες ανοησίες. Γιατί όταν ο άλλος είναι στον δρόμο, αφού έκανε
την πιο ταπεινή δουλειά και τον φτύνουν, ανοησίες είναι τα ευχολόγια.
Δεν ήταν μόνο που τότε δεν γνώριζα το ζήτημα κι
αιφνιδιάστηκα. Υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια που με έκανε να νοιώσω
ντροπή. Την είπα, αλλά η δικαίως ωρυόμενη εκπρόσωπος των γυναικών αυτών,
μάλλον ούτε καν την άκουσε, ενόσω παραβίαζε ανοιχτές πόρτες στην κοινή
λογική αλλά και στα δικά μου συναισθήματα, ενώ εκπροσωπούσα στην
κουβέντα την ΝΔ. Η γιαγιά μου απ’ τον πατέρα μου, ξενόπλενε σε σπίτια
για να επιβιώσει με τα τέσσερα ορφανά παιδιά της. Η μια αδερφή του
πατέρα μου, υπερήλικας συνταξιούχος πια, δούλεψε κι αυτή όλη της τη ζωή
καθαρίζοντας σπίτια. Καθαρίστριες με λίγα λόγια. Κι όχι στην ασφάλεια
του δημοσίου αλλά στην ωραία ζούγκλα του «ιδιωτικού τομέα». Δεν υπάρχει
όμως καμμιά σημαντική διαφορά ανάμεσα τους και στις γυναίκες που είδα
προχθές να απομακρύνονται με σπρωξιές και κεφαλοκλειδώματα από την
Αστυνομία. Σκούπα, σφουγγαρόπανο και αμοιβή κινέζου κούλη.
Δεν γνωρίζω ποιο είναι το «δημοσιονομικό όφελος» από την απόλυση τους.
Γνωρίζω πως ένας ημέτερος αντιπρόεδρος της Βουλής έχει διορίσει εκεί το
μισό του σόϊ, με αμοιβές πολύ μεγαλύτερες από των γυναικών που
καθαρίζουν τουαλέτες και σφουγγαρίζουν τους διαδρόμους απ’ όπου περνούν
τα διορισμένα σόγια δεξιών κι αριστερών, όταν καταδέχονται να πάνε στις
Εφορίες. Γνωρίζω πως η Βουλή έχει πολύ περισσότερους υπαλλήλους από την
Ομοσπονδιακή Βουλή της Γερμανίας, που έχει 80.000.000 πληθυσμό. Γνωρίζω
πως στρατιές αμειβομένων συμβούλων εργοδοτούνται από Υπουργεία και
Οργανισμούς. Θυμάμαι δε, διορθώστε με αν κάνω λάθος, και την Βουλή να
ψηφίζει απαλλαγή των Βουλευτών από τα διόδια!
Όταν λοιπόν στα ψηλά δώματα δεν νοιώσανε και κανά φοβερό πόνο από
περικοπές σε μισθούς και θέσεις εργασίας ημετέρων, πόσο δίκαιο είναι και
τι είδους παράδειγμα ηγεσίας να εξαθλιώνεις τους πλέον ταπεινούς;
Αλλά, αν θέλετε, να το δούμε και ψυχρά, «επικοινωνιακά». Πόσο
παραγωγικό είναι σαν ηθικό παράδειγμα και σαν εικόνα για την κυβέρνηση,
αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει με τις καθαρίστριες, όταν μάλιστα έχουν,
μέχρι τώρα τουλάχιστον, δικαιωθεί δικαστικά; Θα μας τραβήξει το αυτί η
Τρόϊκα; Φοβόμαστε πως θα αποτελέσει προηγούμενο για άλλη κατηγορία;
Το ότι η γιαγιά μου και η θεια μου κάνανε την ίδια δουλειά, το ότι το
είπα, δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι, ούτε μπορεί να δικαιολογήσει την μη
εκτέλεση του καθήκοντος μου απέναντι στους ανθρώπους της τάξης μου.
Γιατί ως φιλελεύθερος και μαχητικός πατριώτης πιστεύω στην ενότητα της
κοινωνίας, όμως πρώτον, αυτό δεν σημαίνει πως οι τάξεις δεν υπάρχουν και
δεύτερον, η ενότητα αυτή πρέπει να βασίζεται στην κοινωνική δικαιοσύνη
και πρόνοια κι όχι στην καταστολή και τον κοινωνικό δαρβινισμό. Το
«όποιοι μπορούν ας επιβιώσουν» δεν είναι φιλελεύθερη πολιτική κι είναι,
το λέω χωρίς υπερβολή, αντιπατριωτική, όταν αδικεί τους πλέον αδύναμους
μέσα στο Έθνος.
Λοιπόν, απλές και καθαρές κουβέντες. Δεν ξέρω αν είναι ή γίνανε
«συριζαίες». Δεκάρα δεν δίνω. Άνθρωποι είναι και δη αδικούμενοι. Το
καθήκον μου απέναντι σε αυτές τις γυναίκες και σε ό,τι θεωρώ δίκαιο κι
επωφελές, επιβάλλει μια ξεκάθαρη θέση, που δεν μπορεί να είναι το «κι
εγώ από προλετάριους κατάγομαι αλλά νίπτω τας χείρας μου και σας εύχομαι
υγεία και καλή τύχη».
Με μια λοιπόν άμεση πρωτοβουλία από την κορυφή της ηγεσίας, να παύσει
το δημόσιο να αντιδικεί με αυτές τις γυναίκες. Να αποδεχτεί την
δικαστική απόφαση και την επιστροφή στις εργασίες τους. Και το κονδύλιο
που θα λείψει από το ταμείο, άμα θα μας «μαλώσουν» οι δανειστές, να
αντικατασταθεί με ισοδύναμο κόβοντας το αντίστοιχο ποσό από τους μισθούς
βουλευτών, υπουργών κι υφυπουργών, περιορίζοντας θέσεις ημετέρων,
«επιστημονικών συμβούλων» και λοιπών συγγενών. Από τον Πρωθυπουργό ως
τον τελευταίο βουλευτή ας κόψουν όλοι ένα τετρακοσάρι από τον μισθό τους
και να το δώσουν σε αυτές που ζουν με την σκούπα και το ξεσκονόπανο.
Ένα ωραίο παράδειγμα ηγεσίας, μια μικρή προσφορά των
πατέρων του Έθνους και της διακομματικής γραφειοκρατίας σε λίγες
εκατοντάδες εργαζόμενες της κατώτερης κλίμακας, πιο κάτω δεν έχει, και
στις οικογένειες τους. Απλά πράγματα. Ας τελειώσει τώρα αυτή ντροπή.
Υπάρχουν άλλοι, ισχυροί και κραταιοί, για να επιδείξει το κράτος την
δύναμη του. Εδώ, ας σκύψει και τείνει το χέρι. Δεν είναι φιλανθρωπία.
Είναι καθήκον. (Δημοσιεύεται στην Δημοκρατία)
@NikosXrist: Αριστερά το σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη..Δεξιά
το σπίτι του Παύλου Μελά στην Κηφισιά..ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!!
Λογικό να τιμάται ο σφαγέας Κεμαλ, ο άνθρωπος που καθ’ ομολογίαν του ίδιου του Χιτλερ υπήρξε ο δάσκαλος του φασισμού
και δημιουργός του Μουσολινι. Σήμερα, στην Ελλαδα, κουμάντο κάνουν
ακομα οι σφαγείς του Ελληνισμού και τα ντόπια εγγόνια τους. Οι Μελαδες
και οι Βελουχιώτηδες πρεπει να εξαφανιστούν απο την συλλογική μνήμη.
Ωστε τα μνημόνια να ειναι μονόδρομος…
Διαβάσαμε στα Μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι υπάρχουν σοβαρά ενδεχόμενα
για την Καλοκαιρινή περίοδο 2014, το πυροσβεστικό
σώμα να έχει στην διάθεση του 50% λιγότερα
εναέρια μέσα, σε σχέση με τα προηγούμενα
έτη .
Θέλω να σας θυμίσω ότι η Ηλεία κατά το παρελθόν ήταν από τους πρώτους Νομούς της χώρας που κτυπήθηκαν
ασύστολα από τις πυρκαγιές και κατά γενική ομολογία, παραμένει ακόμα νούμερο (1) σε βαθμό επικινδυνότητας
.
Όπως καταλαβαίνετε για όλους εμάς τους απλούς πολίτεςτου Νομού Ηλείας ( Και Όχι Μόνο)
δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα που έχουν σχέση με την προσωπική μας ασφάλεια
αλλά και την προστασία της ιδιωτικής μας περιουσίας και πρέπει να απαντηθούν από
την υπηρεσία σας .
Με την παρούσα επιστολή μας θα θέλαμε να μας ενημερώσετε ως πολίτες
με τον όρο καταναλωτές για τα εναέρια μέσα που η Π.Υ θα διαθέσει για τον Νομό Ηλείας
για την καλοκαιρινή περίοδο 2014, καθώς ,
και αν επανδρωθούν με πρόσθετο προσωπικό τα τμήματα των πυροσβεστικών υπηρεσιών-
κλιμακίων του Νομού μας .
Καλέστε τους φίλους σας να δηλώσουν ότι τους αρέσει η Σελίδα μας, η σελίδα της ΦΛΟΓΑΣ https://www.facebook.com/sillogosfloga στο facebook,ωστε να ενημερωθουν οσο το δυνατον περισσοτεροι σχετικα με τον καρκινο στην παιδικη ηλικια.
Σχηματίστε μια αλυσίδα αγάπης γύρω απο τα παιδια με καρκινο που
αγωνιζονται για τη ζωή και την υγεία τους. Η υποστήριξη σας είναι η
δύναμη τους.
Στο πάνω μέρος της σελίδας, δεξιά, απλά πατήστε "Προσκαλέστε" και καλέστε τους φίλους σας να μοιραστούν τη σελίδα με όλους εμάς.
ΓΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ !!!
Το 1922 ήρθε από την Μικρασία με τους πρόσφυγες ένα ορφανό
Ελληνόπουλο, ονόματι Συμεών. Εγκαταστάθηκε στον Πειραιά σε μια
παραγκούλα και εκεί μεγάλωσε μόνο του.
Είχε ένα καροτσάκι και έκανε τον αχθοφόρο, μεταφέροντας πράγματα στο
λιμάνι του Πειραιά. Γράμματα δεν ήξερε ούτε πολλά πράγματα από την πίστη
μας.
Είχε την μακαρία απλότητα και πίστη απλή και απερίεργη. Όταν ήρθε σε
ηλικία γάμου νυμφεύθηκε, έκανε δύο παιδιά και μετακόμισε με την
οικογένεια του στη Νίκαια. Κάθε πρωί πήγαινε στο λιμάνι του Πειραιά για
να βγάλει το ψωμάκι του.
Περνούσε όμως κάθε μέρα το πρωί από το ναό του αγίου Σπυρίδωνος, έμπαινε
μέσα, στεκόταν μπροστά στο τέμπλο, έβγαζε το καπελάκι του και έλεγε:
«Καλημέρα Χριστέ μου, ο Συμεών είμαι. Βοήθησέ με να βγάλω το ψωμάκι
μου».
Το βράδυ που τελείωνε τη δουλειά του ξαναπερνούσε από την Εκκλησία,
πήγαινε πάλι μπροστά στο τέμπλο και έλεγε: «Καλησπέρα Χριστέ μου, ο
Συμεών είμαι. Σ ευχαριστώ που με βοήθησες και σήμερα».
Και έτσι περνούσαν τα χρόνια του ευλογημένου Συμεών. Περίπου το έτος
1950 όλα τα μέλη της οικογενείας του αρρώστησαν από φυματίωση και
εκοιμήθησαν εν Κυρίω. Έμεινε ολομόναχος ο Συμεών και συνέχισε αγόγγυστα
τη δουλειά του αλλά και δεν παρέλειπε να περνά από τον άγιο Σπυρίδωνα να
καλημερίζει και να καλησπερίζει τον Χριστό, ζητώντας την βοήθεια Του
και ευχαριστώντας Τον.
Όταν
γέρασε ο Συμεών, αρρώστησε. Μπήκε στο Νοσοκομείο και νοσηλεύτηκε
περίπου για ένα μήνα. Μια προϊσταμένη από την Πάτρα τον ρώτησε κάποτε:
-Παππού, τόσες μέρες εδώ μέσα δεν ήρθε κανείς να σε δει. Δεν έχεις
κανένα δικό σου στον κόσμο; -Έρχεται, παιδί μου, κάθε πρωί και απόγευμα ο
Χριστός και με παρηγορεί. -Και τι σου λέει, παππού; -«Καλημέρα Συμεών, ο
Χριστός είμαι, κάνε υπομονή». «Καλησπέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι, κάνε
υπομονή».
Η Προϊσταμένη παραξενεύτηκε και κάλεσε τον Πνευματικό της, π.
Χριστόδουλο Φάσο, να έρθει να δει τον Συμεών μήπως πλανήθηκε. Ο π.
Χριστόδουλος τον επισκέφθηκε, του έπιασε κουβέντα, του έκανε την ερώτηση
της Προϊσταμένης και ο Συμεών του έδωσε την ίδια απάντηση.
Τις ίδιες ώρες πρωί και βράδυ, που ο Συμεών πήγαινε στο ναό και
χαιρετούσε τον Χριστό, τώρα και ο Χριστός χαιρετούσε τον Συμεών. Τον
ρώτησε ο Πνευματικός: -Μήπως είναι φαντασία σου; -Όχι, πάτερ, δεν είμαι
φαντασμένος, ο Χριστός είναι. -Ήρθε και σήμερα; -Ήρθε. -Και τι σου είπε;
-Καλημέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι. Κάνε υπομονή, σε τρεις μέρες θα σε
πάρω κοντά μου πρωΐ – πρωΐ. Ο Πνευματικός κάθε μέρα πήγαινε στο
Νοσοκομείο, μιλούσε μαζί του και έμαθε για την ζωή του. Κατάλαβε ότι
πρόκειται περί ευλογημένου ανθρώπου. Την τρίτη ημέρα πρωΐ – πρωΐ πάλι
πήγε να δει τον Συμεών και να διαπίστωσει αν θα πραγματοποιηθεί η
πρόρρηση ότι θα πεθάνει.
Πράγματι εκεί πού κουβέντιαζαν, ο Συμεών φώναξε ξαφνικά: «Ήρθε ο
Χριστός», και εκοιμήθη τον ύπνο του δικαίου. Αιωνία του η μνήμη. Αμήν.
Η υπόσχεση του Κυρίου.
(...) Εμείς σήμερα πού γιορτάζουμε τη δική μας Πεντηκοστή, πρέπει να
γνωρίζουμε ότι την ήμερα αυτή, όταν εορταζόταν η Πεντηκοστή των Εβραίων,
ήλθε το Άγιο Πνεύμα στους Μαθητές του Χριστού. Επειδή, λοιπόν, οι Άγιοι
Πατέρες θεώρησαν καλό να ξεχωρίσουν τις γιορτές για να τιμήσουν με τον
τρόπο αυτό το μεγαλείο του Παναγίου και Ζωοποιού Πνεύματος, γι' αυτό
αύριο εορτάζουμε το Πανάγιο Πνεύμα, πού είναι μία υπόσταση της Αγίας
Τριάδος και θα πούμε το πώς ήλθε στους Αποστόλους.
Ο Κύριος μας πριν απ' το σωτήριο πάθος Του είχε υποσχεθεί ότι θα
στείλει το Άγιο Πνεύμα. Κι όπως υποσχέθηκε, έκανε. Είχε πει τότε στους
Μαθητές Του: «Σάς συμφέρει να φύγω Εγώ. Αν δε φύγω εγώ δε θα έλθει ο
Παράκλητος (=τό Άγιο Πνεύμα)». Κι αλλού είπε: «Όταν έλθη Εκείνος (δηλ. ο
Παράκλητος = το Άγιο Πνεύμα), θα σας διδάξει και θα σας οδηγήσει σε
κάθε αλήθεια». Κι ακόμη: «Θα παρακαλέσω τον Πατέρα και θα σας στείλει
άλλον Παράκλητο (εννοείται: αντί για Έμενα πού θα φύγω), θα σας στείλει
το Άγιο Πνεύμα της Αληθείας, το όποιο εκπορεύεται απ' τον Πατέρα». Και
επίσης μετά το Πάθος, όταν ανερχόταν προς τον ουρανό, τους είπε: «Εσείς
να μείνετε στην Ιερουσαλήμ, έως ότου πάρετε δύναμη απ' τον ουρανό».
Αυτό, λοιπόν, το οποίο υποσχέθηκε ο Χριστός, συνέβη την ήμερα της
Πεντηκοστής. Η εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος
Ενώ ήταν όλοι συγκεντρωμένοι στο υπερώο της Ιερουσαλήμ και περίμεναν,
όταν ήλθε η μέρα της Πεντηκοστής, περίπου κατά τις εννέα η ώρα το πρωί,
ξαφνικά ακούστηκε βροντή απ' τον ουρανό τέτοια, ώστε νόμιζες ότι θα
ακουσθεί σε όλη την Οικουμένη. Τότε φάνηκε το Άγιο Πνεύμα όμοιο με
πύρινες γλώσσες και κάθισε σε καθέναν απ' αυτούς. Κάθισε όχι μόνο στους
δώδεκα Μαθητές, αλλά και στους εβδομήκοντα! Και μιλούσαν πλέον όλοι
ξένες γλώσσες! Καθένας δηλαδή απ' τους αποστόλους μιλούσε όλες τις
γλώσσες! Κι ας μη νομισθή ότι ο απόστολος μιλούσε τη δική του την
εβραϊκή γλώσσα, ενώ οι ακροατές άκουγαν τη γλώσσα τη δική τους! Όχι! Ο
κάθε Απόστολος καταλάβαινε και μιλούσε τη γλώσσα κάθε άλλου έθνους.
Ήταν τόσο παράξενο και πρωτόγνωρο αυτό, ώστε οι άνθρωποι πού
συγκεντρώθηκαν νόμισαν ότι οι Μαθητές ήταν μεθυσμένοι. Μη μπορώντας
άνθρωποι να καταλάβουν πώς ήταν δυνατό οι απόστολοι να μιλάνε τη γλώσσα
του καθενός, τους πέρασαν για μεθυσμένους. Άλλοι πάλι απορούσαν κι
αναρωτιούνταν: «Τί να σημαίνη άραγε αυτό το φαινόμενο;». Ήταν τότε εκεί
συγκεντρωμένοι για την εορτή άνθρωποι από όλα τα πέρατα της γης: Πάρθοι,
Μήδοι κι Ελαμίτες, οι όποιοι προ ολίγου είχαν αιχμαλωτισθεί από τον
Αντίοχο.
Ο ερχομός του Παναγίου Πνεύματος έγινε αφού πέρασαν δέκα μέρες απ' την
Ανάληψη του Χριστού. Δεν έγινε ταυτόχρονα με την Ανάληψη. Οι Απόστολοι
έπρεπε να Το περιμένουν, γιατί αυτή ή προσμονή έκανε εντονότερη την
επιθυμία τους γι' Αυτό. Μερικοί λένε ότι σε καθεμιά από τις ήμερες αυτές
καθένα απ' τα αγγελικά τάγματα πήγαινε και προσκυνούσε τη θεωθείσα
σάρκα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, κι ότι μετά τη συμπλήρωση των εννέα
ήμερων (κατά τις όποιες προσκύνησαν τα αγγελικά τάγματα), τη δέκατη
ήμερα, ήλθε το Άγιο Πνεύμα. Ο ερχομός Του σήμαινε τη συμφιλίωση του Θεού
με το ανθρώπινο γένος, κι ή συμφιλίωση αυτή έγινε δια του Υιού.
Οι συμβολισμοί του ερχομού του Αγίου Πνεύματος
Το Άγιο Πνεύμα ήλθε πενήντα μέρες μετά το Πάσχα, για να μας
υπενθυμίζει τον Παλαιό Νόμο (τις Δέκα Εντολές) πού δόθηκε στο Μωϋσή. Οι
Ισραηλίτες πήραν τις Δέκα Εντολές πενήντα ήμερες μετά τη διάβαση της
Ερυθράς θαλάσσης. Αξιοπρόσεκτη, μάλιστα, είναι η σχέση πού έχουν τα
τωρινά μ' εκείνα τα παλιά. Εκεί ήταν το όρος, εδώ το υπερώο. Εκεί ήταν
το πυρ, εδώ οι πύρινες γλώσσες. Αντί για τις βροντές και τη νεφέλη πού
είχαμε εκεί, εδώ τώρα έχουμε το δυνατό φύσημα του ανέμου.
Το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε με τη μορφή γλωσσών, για να δείξει τη
συγγένεια Του με το ζώντα Λόγο, το Χριστό. Ή ακόμη, για να δείξει ότι οι
Απόστολοι επρόκειτο να διδάξουν και να οδηγήσουν με τη γλώσσα όλα τα
έθνη. Οι γλώσσες ήταν πύρινες, για να δείξει ότι ο Θεός είναι πυρ
κατανάλισκαν και καθαρίζει, όπως ή φωτιά. Οι γλώσσες φάνηκαν χωριστά
πάνω απ' τον καθένα για να δειχθούν έτσι τα χαρίσματα του Αγίου
Πνεύματος, τα όποια μοιράζονται στον καθένα.
Ο ερχομός του Αγ. Πνεύματος έγινε μάλιστα ήμερα εορτής για να είναι
πολλοί άνθρωποι συγκεντρωμένοι και να μπόρεση το γεγονός αυτό να γίνει
γνωστό παντού. Έτσι, όσοι θα παρευρίσκονταν το Πάσχα και θα 'βλεπαν τα
όσα έγιναν με το Χριστό, θα δόξαζαν το Θεό για όσα θα έβλεπαν και θα
μάθαιναν. Έγινε δε η επιφοίτηση Του κατά την ήμερα της Πεντηκοστής,
γιατί έπρεπε την ίδια ήμερα να ξεχυθεί πλούσια η Χάρη Του. Έτσι έκανε κι
ο Χριστός, ο Οποίος στη διάρκεια του νομικού Πάσχα παρέδωσε στους
Μαθητές Του το δικό Του Πάσχα, το αληθινό.
Το Άγιο Πνεύμα δεν κάθισε στο στόμα, αλλά στα κεφάλια των Αποστόλων,
γιατί με τον τρόπο αυτό περιέλαβε (και περιέβαλε) το ηγεμονικό του
ανθρώπου, το υπερέχον του σώματος και το νου, απ' τον οποίο η γλώσσα
παίρνει το λόγο. Ακόμα θα μπορούσαμε κι αλλιώς να το εξηγήσουμε: Επειδή ή
χειροτονία γίνεται στην κεφαλή του χειροτονουμένου, έτσι και το Άγιο
Πνεύμα χειροτονεί τους αποστόλους στο κεφάλι, και ως γλώσσα διακηρύττει
ότι από τώρα αυτοί θα είναι διδάσκαλοι όλης της Οικουμένης.
Επίσης, πάλι υπάρχει εδώ και ο «ήχος» και η «φωτιά», πού η παρουσία
τους ήταν έντονη στο όρος Σινά, όταν οι Εβραίοι έλαβαν το Νόμο. Αυτό
γίνεται για να επιβεβαιωθεί ότι και τότε-και τώρα είναι το ίδιο το Άγιο
Πνεύμα, το Οποίο νομοθετεί και ορίζει τα πάντα. Εξάλλου δημιουργήθηκε
σύγχυση ανάμεσα στο πλήθος, γιατί ακούστηκε σαν να φυσούσε ξαφνικά
δυνατός άνεμος. Όλοι τότε νόμισαν ότι έφθασε η ώρα να εκπληρωθούν όλα
όσα τους είχε προαναγγείλει ο Χριστός για το τέλος και την καταστροφή
του κόσμου. Ακόμη χρειάζεται να προσέξουμε, ότι είπε «ωσεί» πυρός, δηλ.
«σαν φωτιά», για να μη θεώρηση κανείς ακούγοντας αυτά, ότι υπάρχει κάτι
υλικό στο Άγιο Πνεύμα.
Το Άγιο Πνεύμα δόθηκε τρεις φορές με διαφορετικό τρόπο απ' το Χριστό
στους Μαθητές Του. Την πρώτη φορά πριν απ' το Πάθος Του, αλλά πολύ
αμυδρά. Πάλι, μετά την Ανάσταση Του ο Χριστός με εμφύσημα είπε στους
Μαθητές Του πιο καθαρά: «Λάβετε Πνεύμα Άγιον...». Και τώρα ξεκάθαρα και
ολοφάνερα τους έστειλε το Άγιο Πνεύμα. Ή για να το πούμε καλύτερα, Αυτό,
το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε, φωτίζοντας πιο τέλεια και αγιάζοντας τους
Αποστόλους και μέσω αυτών έκανε δική Του ολόκληρη πραγματικά την
οικουμένη!
Στην εφημερίδα "Ορθόδοξος Τύπος" που κυκλοφορεί από χθες δημοσιεύεται ένα κείμενο-ποταμός,
το οποίο υπογράφουν Αγιορείτες πατέρες που διαμένουν εκτός Ιερών Μονών
σε εξαρτήματα, όπως Ησυχαστήρια, Κελλιά, Καλύβια και Ερημητήρια. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους η επιστολή αυτή αποτελεί διαμαρτυρία για όσα συμβαίνουν στην Πατρίδα μας και στο Άγιον Όρος. Αναλυτικά αναφέρουν:
Είμεθα μια ομάδα από Αγιορείτες Πατέρες, που κατοικούμε εκτός Ιερών
Μονών σε εξαρτήματα, όπως Ησυχαστήρια, Κελλιά, Καλύβια και Ερημητήρια. Την
επιστολή αυτή την δημοσιεύουμε, ως διαμαρτυρία για όσα συμβαίνουν στην
Πατρίδα μας και στο Άγιον Όρος, το «Περιβόλι της Θεοτόκου».
Ξεκαθαρίζουμε τις θέσεις μας ότι δεν συμφωνούμε με όσα γίνονται τον
τελευταίο καιρό και κυρίως οικουμενιστικά και νεοεποχίτικα. Τα θέματα,
με τα οποία δεν συμφωνούμε είναι τα κάτωθι:
• Οικουμενιστικές υποδοχές Πατριάρχου χωρίς καμιά διαμαρτυρία των Ιερών
Μονών, των Ιερών Σκητών και άλλων Σεμνείων. Υποδοχή Οικουμενιστών
σημαίνει και αποδοχή των αιρετικών φρονημάτων τους. Καί το χειρότερον,
όχι μόνον υποδοχή αλλά και συλλείτουργα μετ᾽ αυτών των εγνωσμένων
Οικουμενιστών γίνονται. • Πλήρης αδιαφορία των Ιερών Μονών για τα θέματα Πίστεως και Ιεράς Παραδόσεως. • Κοσμικοποίησις, τουριστικοποίησις από το κακό στο χειρότερο, μαγαζιά, καφενεδάκια με παραδοσιακά αλλά και νεοεποχίτικα σκευάσματα και ποτά με καλαμάκι. Μόνο σουβλάκια δεν ψήνουν (ακόμη) στις Καρυές.
• Πολλοί προσκυνητές εξαπατώνται αγοράζοντας εργόχειρα από τα
μαγαζάκια, νομίζοντας ότι είναι αγιορείτικα και δεν είναι. Τα
περισσότερα είναι απ᾽ έξω, από Κίνα, Ρουμανία, Αλβανία, ακόμη και από
μουσουλμάνους ως ηκούσθη. (Μαγαζάκι στις Καρυές πωλούσε εικόνες της
Αγίας Οικογένειας, Ιωσήφ μνηστήρος, Παρθένου Μαρίας και του Παιδός
Χριστού, προτεσταντικού τύπου).
• Υποδοχή κοσμικών αρχόντων, Πρωθυπουργών, βουλευτών, πολιτικών,
εγνωσμένων για τους αντίχριστους και ανθελληνικούς νόμους, που ψηφίζουν. • Απαγγέλλουν οι τοιούτοι το Σύμβολο της Πίστεως και την Κυριακή προσευχή, μασόνοι όντες, στον Ι. Ναό του Πρωτάτου στις Καρυές.
• Τούς υποδέχονται τα μοναστήρια με τιμές και δόξες, αυτούς που πίνουν το αίμα του λαού με τις φορολογίες και τις περικοπές.
• Πλήρη συμπόρευσις με όλες τις εξουσίες αδιακρίτως.
• Συμπεριφορά αδιαφορίας για κάθε αξία, ήθος, παράδοσι, Πατρίδα,
Παιδεία και τα λοιπά, που δηλώνει η μασονική συνείδησι η αιχμαλωσία στην
Νέα Εποχή.
• Κονδήλια - χρήμα έργα στο Άγιον Όρος, την στιγμή που ο λαός έξω
αυτοκτονεί για ένα πιάτο φαί. Καί άλλοι ψάχνουν να φάνε κάτι απ᾽ τα
σκουπίδια.
• Η παναίρεσις του Οικουμενισμού και η προδοτική δουλοπρεπής και αμφιρέπουσα στάσι των Ιερών Μονών. • Η αδιαφορία του Αγίου Όρους για τον πόνο, τις αγωνίες και την εξαθλίωσι του λαού. (Μόνον ελάχιστοι ενδιαφέρθησαν).
• Γιά το γκρέμισμα της Παιδείας.
• Γιά την κατάκτησι της Πατρίδος από τους μουσουλμάνους ψευδομετανάστες.
• Κατάργησι του αβάτου εν προδιατεταγμένη· μας παραπλανούν και ούτε καν ενδιαφέρονται για την τήρησι του πατροπαραδότου θεσμού.
• Διαφωνούμε με την πράξι κάποιων Ι. Μονών, που έβαλαν χαρτιά στις
πόρτες Κελλιών εξ αλλοδαπής Μοναχών, για να εγκαταλείψουν τους τόπους
της ασκήσεώς τους και το Άγιον Όρος. (Κάποιοι Μοναχοί από Ορθόδοξες
χώρες έρχονται κατά καιρούς από ευλάβεια στο Άγιον Όρος, για να
μονάσουν. Οι πλήστοι προκόβουν στην μοναχική ζωή και καρποφορούν
πνευματικά. Μεταξύ αυτών έρχονται κάπου κάπου και κάποιοι απρόκοπτοι,
μέθυσοι, θεληματάρηδες, ανυπάκουοι και ακατάστατοι. Κάποιοι απ᾽ αυτούς
έκοψαν κέδρα στον Άθωνα και κατασκεύασαν κελλιά. Καί άλλες παρόμοιες
αταξίες έκαμαν). Πρέπει να εντοπίζωνται οι ένοχοι και αυτοί μόνο να
εκδιώκωνται. Όχι, όλοι γενικά οι αλλοδαποί Μοναχοί, οι πλήστοι των
οποίων είναι ακτήμονες, ασκητικοί και ενάρετοι πολλές φορές καλύτεροι
και από μας. Τούς θέλει η Παναγία.
• Να εξέλθη το ταχύτερον δυνατόν η Ορθόδοξος Εκκλησία και το
Οικουμενικό Πατριαρχείο από τον οικουμενιστικό οργανισμό, που λέγεται
«Παγκόσμιον Συμβούλιον Εκκλησιών», διότι η παγίδευσι της Ορθοδόξου
Εκκλησίας σ᾽ αυτόν και η εμμονή της σ᾽ αυτόν, θα φέρη ολέθρια
αποτελέσματα. Διότι στόχος αυτού του Οργανισμού είναι η υποταγή όλων των
θρησκειών και πιστών και «Εκκλησιών» στην Πανθρησκεία. Διότι όπως
έγραψε και ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς, «με το να βρίσκεται η Ορθόδοξος
Εκκλησία σ᾽ αυτό το Συμβούλιο, μόνο και μόνο αυτό αποτελεί ανήκουστον
προδοσίαν». • Ανησυχία πολλών Αγιορειτών ότι η λήψις από την Ευρώπη των χρημάτων για αναπαλαίωσι των Ι. Μονών του Αγίου Όρους,
δίνει την ευκαιρία στους Ευρω-σιωνιστές και το δικαίωμα διά την επιβολή
των οικουμενιστικών τους στόχων και σχεδίων και στον Ιερό τούτο Τόπο.
• Δεν είμεθα σύμφωνοι με την δικέφαλον Αδελφότητα της Ιεράς Μονής
Εσφιγμένου. Οι «ιθαγενείς» είναι οι νόμιμοι. Να προσέξουν όμως και οι
Ζηλωτές Πατέρες κάποιες ακρότητες επικίνδυνες. (Αναβαπτισμούς
Νεοημερολογιτών και προσφυγή για δικαίωση σε Διεθνή Οικουμενιστικά
Δικαστήρια).
• Εγράψαμε τα ανωτέρω, όχι για να επικρίνωμε κανένα, αλλά για να
εξυπνήσωμε διανοίας ληθαργούσας, προ του κινδύνου αλλοτριώσεως και
αλλοιώσεως των πατροπαραδότων θεσμών του Ιερού Τόπου και της Ιεράς ημών
Παραδόσεως.
Σαν σήμερα 7 Ιουνίου του 2002 η δημοσιογράφος Μαλβίνα Κάραλη άφησε την
τελευταία της πνοή σε ηλικία 50 ετών. Η Μαλβίνα Κάραλη έδινε τη δική της
μάχη κατά του καρκίνου για πολλούς μήνες… όμως δεν τα κατάφερε. Η
είδηση του θανάτου της σκόρπισε τη θλίψη. Το πραγματικό της όνομα ήταν
Μαρία-Ελένη Σακκά
Εγώ γλίτωσα και δεν είμαι πλέον σαν κι εσάς. Και χόρτασα. Και λεφτά. Και οικογένεια κι αγάπη. Κυρίως αγάπη. Στο... μέτωπο αγγίγματα-φιλιά. Και πλάι στα χείλη. Εγώ που,
μέχρι πέρυσι, αν με άγγιζες ακόμα και εξ αποστάσεως, ούρλιαζα "πίσω μου
σ' έχω σατανά".
Εγώ χόρτασα. Ένα χειμώνα αγάπη. Μια άνοιξη ελπίδα. Κι ένα καλοκαίρι
προοπτική. Ολόκληρο προοπτικές. Εγώ, η ξεγραμμένη. Χρειάστηκε να
ξεγραφτώ, για να μπορέσω και να συμμορφωθώ και να αγαπήσω και να αγγίξω
και να ανταποδώσω και τα πάντα. Εγώ. Όχι πια ορφανή. Γεμάτη. Επαρκής.
Μισοσίγουρη. Και "ωραία", όπως με ήθελα. Με μακριά μαλλιά. Να ερεθίζουν
ώμους και πλάτη".
Τα
αποτελέσματα των ευρωεκλογών έστεφαν με επιτυχία τη μεγαλύτερη
προσπάθεια της Άγκυρας να συσπειρώσει εκλογικά και να ελέγξει πολιτικά
τη μουσουλμανική μειονότητα. Η συντριπτική πλειονότητα των
μουσουλμανικών ψήφων κατευθύνθηκε στο τουρκόφρονο Κόμμα Ισότητας Ειρήνης
και Φιλίας (ΚΙΕΦ/DEB). Το πανελλαδικό ποσοστό του είναι 0,75% (42.627
ψήφοι), αλλά κατέκτησε την πρώτη θέση στους νομούς Ροδόπης (42%) και
Ξάνθης (26%).
Σύμφωνα
με υπολογισμούς στις αγροτικές περιοχές στη Ροδόπη οι μουσουλμάνοι το
ψήφισαν κατά περίπου 95%, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στις αστικές
περιοχές είναι χαμηλότερο (περίπου 65%). Τα αντίστοιχα ποσοστά στην
Ξάνθη είναι σημαντικά μικρότερα. Όσον αφορά στους μουσουλμάνους Ρομά,
υπολογίζεται ότι μόνο ένας στους τέσσερις ψήφισε το τουρκόφρονο κόμμα.
Το ΚΙΕΦ απέτυχε πλήρως να διεισδύσει στους μουσουλμάνους της
Δωδεκανήσου, όπως και σε μειονοτικούς που έχουν μετοικήσει σε άλλες
περιοχές.
Στόχος
της Άγκυρας ήταν να κάνει επίδειξη δύναμης και να εγγράψει υποθήκες. Το
μέγεθος της μειονότητας δεν επιτρέπει την υπέρβαση του ορίου του 3% για
την είσοδο στη Βουλή αυτόνομου μουσουλμανικού συνδυασμού. Γι’αυτό και η
έμφαση δίνεται στη μεγιστοποίηση των ανταλλαγμάτων που μπορεί να
αποσπάσει ο ελεγχόμενος από το τουρκικό προξενείο σκληρός πυρήνας της
μειονότητας παζαρεύοντας τις μουσουλμανικές ψήφους με τα ελληνικά
κόμματα στις επόμενες εθνικές εκλογές.
Στις
αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 οι αυτόνομοι μειονοτικοί συνδυασμοί
στους δήμους Ξάνθης και Κομοτηνής είχαν αποτύχει να συσπειρώσουν τις
μουσουλμανικές ψήφους. Είχε καταστεί σαφές ότι, λόγω των ευκαιριών
εκλογής αλλά και των τοπικών και προσωπικών αντιθέσεων, η συσπείρωση της
μειονότητας σ'αυτού του είδους τις εκλογικές αναμετρήσεις ήταν πρακτικά
αδύνατη. Γι’ αυτό και η Άγκυρα επέλεξε να κάνει επίδειξη δύναμης στις
ευρωεκλογές. Για το σκοπό αυτό κατέβασαν από το ράφι το κόμμα που είχε
ιδρύσει ο μακαρίτης αυτονομιστής Σαδίκ και το έριξαν στη μάχη με σύνθημα
«Όλοι μαζί είμαστε πιο δυνατοί». Λόγω των πιέσεων που τους ασκήθηκαν,
αλλά και επειδή δεν είχαν ελπίδες εκλογής μουσουλμάνοι πολιτευτές και
άλλοι παράγοντες της μειονότητας αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους στα
ευρωψηφοδέλτια των ελληνικών κομμάτων στα οποία ανήκουν! Και όχι μόνο
αυτό. Όλοι σχεδόν πήγαν στα γραφεία του τουρκόφρονου ΚΙΕΦ για να
δηλώσουν ότι το στηρίζουν στις ευρωεκλογές.
Το
έμμεσο πλην σαφές μήνυμά τους ήταν ότι όλες οι μουσουλμανικές ψήφοι
πρέπει να κατευθυνθούν στο μειονοτικό κόμμα. Το ίδιο μήνυμα έστειλαν η
ενεργός συμμετοχή του Τούρκου προξένου στην προεκλογική εκστρατεία του
ΚΙΕΦ, καθώς και η προβολή του από την τουρκική τηλεόραση. Το μεγαλύτερο
μέρος της προεκλογικής εκστρατείας όμως έγινε στα τζαμιά.
Η Σαμπιχά και το προξενείο Τη
στοίχιση πίσω από τις επιταγές του τουρκικού προξενείου έσπασε η
συμμετοχή της Ρομά ακτιβίστριας Σαμπιχά στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.
Γι’αυτό και αμέσως εκδηλώθηκε λυσσαλέα αντίδραση όχι μόνο από το
βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στην Ξάνθη Ζεϊμπέκ, αλλά και συνολικά από τη
Νομαρχιακή Επιτροπή του κόμματος η οποία έχει συνηθίσει να ασκεί τοπική
πολιτική και να δίνει εκλογικές μάχες λαμβάνοντας καθοριστικά υπόψη τις
επιθυμίες του τουρκικού προξενείου.
Η
συνέχεια είναι γνωστή. Αν και η Κεντρική Επιτροπή είχε εγκρίνει με
ευρεία πλειοψηφία την υποψηφιότητα της Σαμπιχά, η Κουμουνδούρου όχι μόνο
την έκοψε, αλλά την αντιμετώπισε, μάλιστα, με ανθρωποφαγικό τρόπο. Η
αυτοκριτική του Τσίπρα στην τηλεοπτική συνέντευξή του στον Alpha ήταν
ένα παρήγορο σημάδι, το οποίο όμως δεν είχε πρακτική αξία. Ο
Χριστόπουλος, που δημοσίως δήλωσε ότι εργάστηκε για να κοπεί η Σαμπιχά
και που χαρακτήρισε τη μουσουλμανική μειονότητα «ένα ενιαίο συμπαγές
πράμα», παρέμεινε στο ευρωψηφοδέλτιο, επιβεβαιώνοντας την ισχύ της
εθνομηδενιστικής πτέρυγας. Ας σημειωθεί ότι η Νομαρχιακή Επιτροπή του
ΣΥΡΙΖΑ, που είχε χαλάσει τον κόσμο για την υποψηφιότητα της Σαμπιχά,
είχε προτείνει ενθέρμως την υποψηφιότητα (για το Περιφερειακό Συμβούλιο)
του δεδηλωμένου Τούρκου εθνικιστή Κουρτ, ο οποίος υπερηφανεύεται για
τις σχέσεις του με τον αρχηγό των Γκρίζων Λύκων.
Οι
προσδοκίες της Κουμουνδούρου, ότι με τη θυσία της Σαμπιχά ο ΣΥΡΙΖΑ θα
διατηρούσε τα ποσοστά του στη μειονότητα και στις ευρωεκλογές
διαψεύστηκαν. Τα ποσοστά του στη Ροδόπη και την Ξάνθη καταβαραθρώθηκαν,
όταν πανελλαδικά κατάκτησε την πρωτιά. Η μαζική μετακίνηση στο
τουρκόφρονο ΚΙΕΦ απέδειξε ότι η εκλογική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ στους
μουσουλμάνους ήταν δοτή και καθόλου παγιωμένη.
Η
υπόθεση Σαμπιχά λειτούργησε σαν καταλύτης για να τεθούν ευρύτερα
ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο που η Κουμουνδούρου αντιλαμβάνεται το
εθνικό συμφέρον και, βεβαίως, για την ικανότητά της να χειριστεί τα
εθνικά θέματα. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ποσοστό της τάξεως του 4% δεν είχαν
μεγάλη σημασία τα όσα έλεγαν τα στελέχη του. Τώρα όμως που ζητά από τους
Ελληνες να του εμπιστευτούν τη διακυβέρνηση, οι εθνομηδενιστικές
αντιλήψεις κόστισαν πολύ και σε ψήφους και σε πολιτική εμπιστοσύνη. Μια
ματιά στα εκλογικά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ στη Μακεδονία και στο χριστιανικό
πληθυσμό της Θράκης το αποδεικνύει.
Στη
Θράκη όμως δεν παίζεται μόνο ένα παιχνίδι κομματικής αριθμητικής.
Παίζεται κι ένα επικίνδυνο για τα εθνικά συμφέροντα παιχνίδι. Το
καταδεικνύει η δήλωση Ερντογάν στα τέλη του 2013 «Η Θράκη είναι η
ζωντανή ιστορία της Τουρκίας και η εκπρόσωπος του ιστορικού παρελθόντος
της στην Ευρώπη». Οι Τούρκοι επιδιώκουν να μετατρέψουν τη μουσουλμανική
μειονότητα σε γεωπολιτικό έρεισμα, με στόχο την έμμεση πλην σαφή
αποσταθεροποίηση της ελληνικής κυριαρχίας στην περιοχή.
«Στρατηγικό βάθος» Η
ρητορική αυτή δεν είναι σκόρπιες κουβέντες. Είναι οργανική συνιστώσα
της νεοοθωμανικής στρατηγικής. Πίσω από τον κομψό όρο «στρατηγικό βάθος»
κρύβεται η επιδίωξη της Τουρκίας να αναδειχθεί σε κέντρο και ηγεμόνα
του μεταοθωμανικού χώρου. Οι Ερντογάν και Νταβούτογλου πραγματοποιούν
κάθε χρόνο πολλές επισκέψεις υφαίνοντας ένα δίκτυο σχέσεων και θεσμών
συνεργασίας στη Μέση Ανατολή, στα Βαλκάνια και στον Καύκασο.
Τον
Οκτώβριο 2009, μιλώντας στο Σεράγεβο, ο Νταβούτογλου είχε πει ότι τα
Βαλκάνια κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν «πρότυπο
συνεργασίας σε όλους τους τομείς... Επιθυμούμε μια νέα Βαλκανική, που θα
θεμελιώνεται στις πολιτικές αξίες, στην οικονομική αλληλεξάρτηση, στη
συνεργασία και στην πολιτιστική αρμονία. Όλα αυτά εξασφαλίζονταν στα
οθωμανικά Βαλκάνια... Εμείς θα αναβιώσουμε την εποχή αυτή. Τα οθωμανικά
Βαλκάνια ήταν μια επιτυχημένη ιστορία και τώρα πρέπει να αναγεννηθούν».
Ο
Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δεν είναι αφελής για να οραματίζεται την
αναγέννηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Προσπαθεί να οικοδομήσει ένα
περιφερειακό σύστημα, στο κέντρο του οποίου -και σε ρόλο ηγεμόνα- θα
είναι η Τουρκία. Για να προωθήσει τη στρατηγική αυτή εξιδανικεύει την
Οθωμανική Αυτοκρατορία και την παρουσιάζει σαν καθοριστικό και
ρυθμιστικό παράγοντα της ιστορικής εξέλιξης της ευρύτερης περιοχής. Στην
πραγματικότητα, επενδύει με ιδεολογικο-ιστορικό περίβλημα γεωπολιτικούς
στόχους.
Η
νεοοθωμανική διπλωματία με τίτλο «Μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες»
ήταν ένα όχημα για προβολή ήπιας ισχύος, για διαπραγματεύσεις από
πλεονεκτική θέση και, εντέλει, για διευθετήσεις οι οποίες θα επέτρεπαν
στην Τουρκία να αναδειχθεί σε ηγεμόνα στο μεταοθωμανικό χώρο. Η
διπλωματία αυτή τελικώς έχει βαλτώσει. Η Άγκυρα δεν απέτυχε μόνο να
κλείσει παραδοσιακά μέτωπα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και να
διαμορφώσει όρους ηγεμονίας στην περιοχή. Έχει, επιπλέον, εμπλακεί βαθιά
στις τοπικές αντιθέσεις όχι ως επιδιαιτητής όπως επιθυμούσε, αλλά ως
μέρος του προβλήματος.
Την… κλειδαμπάρωσαν για τέσσερις μήνες τη Βουλή, ως τον Οκτώβρη, ο Σαμαράς κι ο Βενιζέλος! Μετά τα οικτρά για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ
αποτελέσματα των ευρωεκλογών, που να τολμήσουν να κάνουν ανασχηματισμό
με ανοιχτή Βουλή! Πώς να κρατήσουν πειθαρχημένους τους κυβερνητικούς
βουλευτές, ιδίως εκείνους της ΝΔ, οι οποίοι με τα δόντια κρατιούνται για
την ώρα ελπίζοντας ότι θα υπουργοποιηθούν, όταν δουν
ότι δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτούς που καταλαμβάνουν υπουργικές
καρέκλες; Άσε τους άλλους του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι με έχοντες τέτοιες
αυταπάτες και ελπίδες, ξεσπάθωσαν ήδη εναντίον του Βενιζέλου και θέλουν να τον κατασπαράξουν και να πάνε με τον ΣΥΡΙΖΑ, μήπως και σώσουν το πολιτικό τομάρι τους!
Άλλο τα
ψέματα που σερβίρουν για να τα χάφτει ο κοσμάκης, άλλο η πολιτική
πραγματικότητα. Ο Σαμαράς μπορεί να υποκρίνεται ότι «άντεξε» στις
ευρωεκλογές, αλλά το 23% που πήρε είναι το κατά 10 εκατοστιαίες μονάδες χειρότερο αποτέλεσμα που έχει σημειώσει ποτέ η ΝΔ
στις οκτώ φορές που έχουν γίνει ευρωεκλογές στην Ελλάδα. Τρείς φορές
έχει ηγηθεί σε εκλογές της ΝΔ ο Σαμαράς και τρεις φορές η ΝΔ σημείωσε τα
τρία χειρότερα αποτελέσματα της ιστορίας της είτε σε ευρωεκλογές είτε
σε βουλευτικές εκλογές! Είναι δυνατόν να πανηγυρίζει ο Σαμαράς που ο
ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον πρώτο κόμμα, τέσσερις μονάδες μπροστά από τη ΝΔ; Μην
τρελαθούμε κιόλας! Πανηγυρίζει δηλαδή ο Σαμαράς την κατάκτηση της… δεύτερης θέσης στις ευρωεκλογές;
Η κυβέρνηση του δεν ανατράπηκε, σύμφωνοι, αλλά αισθάνεται ο Σαμαράς ότι
το κεφάλι του στέκεται καλά στη θέση του με το 23% που πήρε; Βεβαίως
και αντιλαμβάνεται ότι το σύστημα τον θεωρεί ξοφλημένο και ως εκ τούτου
τον στηρίζει μέχρι να τον αλλάξει με κάποιον άλλο – γι΄αυτό και έκλεισε ξαφνικά τη Βουλή, μην τυχόν και του την κάνουν οι δικοί του με τις πλάτες της ολιγαρχίας και προωθήσουν άλλον στη θέση του!
Σε ακόμη δυσκολότερη θέση βρίσκεται ο Βενιζέλος. Έσπασε κι αυτός όλα τα ρεκόρ ρίχνοντας τα εκλογικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ στο ναδίρ
τόσο στις βουλευτικές όσο και στις ευρωεκλογές. Ο Μπένι μπορεί να
υποκρίνεται ότι «πουλάει τσαμπουκά» στον Σαμαρά και απαιτεί περισσότερα
υπουργεία επειδή… κράτησε το 8% των ψηφοφόρων στο ΠΑΣΟΚ κι έτσι «έσωσε
την κυβέρνηση», αφού το ΠΑΣΟΚ δεν διαλύθηκε αμέσως, αλλά η πραγματικότητα δεν αλλάζει.
Είναι το 8% ποσοστό για το ΠΑΣΟΚ; Θριαμβολογεί δηλαδή ο Βενιζέλος για
το ότι το ΠΑΣΟΚ έπεσε στην… τέταρτη (!) θέση, πίσω ακόμη και από τη
Χρυσή Αυγή, η οποία στις βουλευτικές εκλογές του 2009, πριν από πέντε
χρόνια, είχε 0,29% όταν το ΠΑΣΟΚ είναι 43,92%, ξεπερνώντας τη δηλαδή κατά… 43 εκατοστιαίες μονάδες!
Αναλύσαμε την περασμένη εβδομάδα γιατί τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών
δεν ήταν καλά για τους εργαζόμενους και γιατί δεν ανατράπηκε η κυβέρνηση
παρά τις σοβαρότατες εκλογικές ήττες τόσο της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ, αλλά αυτό καθόλου δεν σημαίνει ότι ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος θα επιβιώσουν πολιτικά. Αντιθέτως, οι διαλυτικές ήττες της ΔΗΜΑΡ και των ΑΝΕΛ στις οποίες οφείλει η κυβέρνηση την επιβίωση της (μαζί με την εκλογική στασιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ) υποσκάπτουν ταυτόχρονα τη θέση του Βενιζέλου.
Το σύστημα, λόγω της εξουδετέρωσης της ΔΗΜΑΡ και των ΑΝΕΛ ως δυνάμει εταίρων υποθετικής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ
στο μέλλον, εταίρων που αναγκαστικά θα είχαν τη μορφή «τσόντας», βλέπει
ότι του παρουσιάζεται μια πολύ πιο ευνοϊκή δυνατότητα: Να εγκλωβίσει
εξαρχής τον ΣΥΡΙΖΑ στην υπηρέτηση και υλοποίηση μιας πολιτικής υπέρ του
συστήματος μέσω της εξαπάτησης του σε κυβερνητική συνεργασία με ένα «μεταΠΑΣΟΚ» χωρίς τον Βενιζέλο ή το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη
ή κάποια σύνθεση και μετάλλαξη των δύο τελευταίων κομμάτων. Αυτό είναι
πολύ πιο συμφέρον για το σύστημα, παρόλο που όπως είναι αυτονόητο
συνεπιφέρει το πολιτικό τέλος του Βενιζέλου και του Σαμαρά ως προσώπων.
Αυτό το βλέπουν όσα στελέχη του ΠΑΣΟΚ βρίσκονται εκτός κυβέρνησης και
γι΄ αυτό πρωτοστατούν στις τοποθετήσεις υπέρ του αναπροσανατολισμού της
πολιτικής του κόμματός τους προς τον ΣΥΡΙΖΑ, απαιτώντας ταυτόχρονα και καθαίρεση του Βενιζέλου από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ,
αφού προφανώς σε μια τέτοια πορεία ο νυν πρόεδρος του κόμματός τους
είναι όχι μόνο άχρηστος αλλά και σοβαρότατο εμπόδιο. Η τοποθέτηση του Κώστα Σκανδαλίδη
στο ραδιοσταθμό Σκάι εκφράζει τις θέσεις της τάσης αυτής, η οποία
τείνει να κυριαρχήσει. Στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το οποίο θα γίνει τον
Οκτώβριο, είπε ο Κ. Σκανδαλίδης, «θα συζητηθούν τα πάντα κι αν αλλάξει η πολιτική και ο κ. Βενιζέλος δεν μπορεί να την αποδεχθεί τότε θα αλλάξουμε αρχηγό»! «Θα αλλάξουμε αρχηγό, τελεία και παύλα»! Ο «γιωργακικός» Θάνος Μωραϊτης
δεν έψαξε να βρεί κανενός είδους προσχήματα: «Απαιτείται νέα ηγεσία
στην παράταξη» έγραψε ωμά σε άρθρο του. Όλα τα «ριγμένα» πρωτοκλασάτα
στελέχη του ΠΑΣΟΚ συμμερίζονται αυτή την άποψη είτε το εκφράζουν
δημοσίως (όπως έκαναν πέραν των προαναφερθέντων οι Δημήτρης Ρέππας, Φώφη Γεννηματά κ.α.) είτε όχι, περιμένοντας την ευκαιρία να εκδηλωθούν χωρίς να διατρέξουν κανένα πολιτικό κίνδυνο – πασόκοι είναι!
Προσοχή, αυτό δεν σημαίνει ότι έχει ήδη οριστικά και αμετάκλητα κριθεί η πολιτική τύχη της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου και η προώθηση εκ μέρους του συστήματος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, σε συνεργασία με κάποιο κεντροαριστερό κομματικό μόρφωμα. Αν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αποδειχθεί ανίκανη να κινητοποιήσει τις μάζες από εδώ και πέρα, καθόλου δεν αποκλείεται να μην προωθηθεί ποτέ ο Τσίπρας στην πρωθυπουργία, όσο κι αν αυτό δεν είναι το πιθανότερο σενάριο αυτή τη στιγμή.
*Δημοσιεύθηκε στο «Πρίν» το Σάββατο 7 Ιουνίου 2014
Για εμάςτους Ορθοδόξους, οι ''αδελφικοί''
εναγκαλισμοί, οι συμπροσευχές και οι κοινές διακηρύξεις του Οικουμενικού
Πατριάρχη με τον πάπα, δεν είναι θέμα πολιτικό ή κοινωνικό. Ούτε είναι
θέμα θρησκευτικό, όπως συνηθίζεται να λέγεται. Είναι ζήτημα που αφορά στην
γνησιότητα και ακεραιότητα της Πίστης μας.
Συνεπώς, πάνω απ' όλα, είναι θέμα
Εκκλησιαστικό.
Και ποιαείναι η διαφορά του θρησκευτικού από
το Εκκλησιαστικό; Δεν είναι το ίδιο πράγμα;
1ον). Το
ΕκκλησιαστικόΓεγονός έχει να κάνει με την οντολογία του ανθρώπου, δηλαδή με
τους λόγους και τον σκοπό της υπάρξεώς του. Ενώ, αυτό που λέμε θρησκεία,
συνιστά εκφύλιση του Εκκλησιαστικού γεγονότος προς την κατεύθυνση του
συναισθήματος.
2ον). Ο πιστόςμέσα στην καρδιά του έχει την ελπίδα.
Ενώ ο θρησκευόμενος λέει ότι είναι αισιόδοξος. Η ελπίδα είναι συστατικό της
εκκλησιαστικής μας ζωής και αναφέρεται σε Θεόν ζώντα. Ενώ η αισιοδοξία είναι
προϊόν ψυχολογικών διεργασιών και σχετίζεται με το εγώ.
3ον). Η Εκκλησία, ως Σώμα Χριστού, προσφέρει στον
άνθρωπο σωτηρία από την φθορά και τον θάνατο. Ενώ η θρησκεία, ως
εκκοσμίκευση του Εκκλησιαστικού Γεγονότος, συνιστά απλά και μόνον μία
φτηνή και εντελώς επιπόλαια ψυχολογική αναπλήρωση.
4ον). Το έργοτης σωτηρίας, μέσα στην Εκκλησία,βασίζεται στην Θεία Χάρη και οι πιστοί
από την πλευρά τους καλούνται, οικειοθελώς, να προσφέρουν την ταπείνωση και την
υπακοή τους στο θέλημα του Θεού.
Ενώ αντίθετα η
θρησκεία, ως συναισθηματική παραφθορά της αποκαλυμμένης Αλήθειας, έχει εγωϊσμό
και ανθρωπαρέσκεια: Ζητάει αγώνες ηθικούς, απορρίπτει την Θεία Χάρη και
θεοποιεί τον ανθρώπινο παράγοντα.
5ον). Η Εκκλησίαέχει ασκητική και φιλότιμο. Ενώ η
θρησκεία έχει καλές πράξεις και αναμονές θεϊκών ανταποδόσεων γι' αυτές.
6ον). Η Εκκλησίαέχει απλότητα και το πολίτευμά της δεν
είναι πολίτευμα αυτού του κόσμου. Ενώ η θρησκεία έχει επίδειξη, δημόσιες
σχέσεις και διαπλοκή με την εξουσία.
7ον). ΗΕκκλησίαείναι θεραπευτήριο. Η θεραπευτική της
ορίζεται με ακρίβεια από αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων, από το ιερό Πηδάλιο
και από την Παράδοση των Αγίων Πατέρων. Διέπεται, δηλαδή, από Ιερούς Κανόνες,
σταθερούς και αιωνίους.
Ενώ η θρησκεία, ως
προϊόν ανθρώπινης επινόησης και όχι ως Πίστη εξ αποκαλύψεως, αδυνατεί να
θεραπεύσει τον Άνθρωπο. Βάζει στην άκρη την Πατερική Παράδοση και εφαρμόζει το
γνωστό ''ο σκοπός αγιάζει τα μέσα''. Δικαιολογεί, δηλαδή, διαφορετικές κατά
περίπτωση συμπεριφορές, ανάλογα με πεποιθήσεις προσωπικές, ανάλογα με εφήμερα
οικονομικά ή γεωπολιτικά συμφέροντα, ανάλογα με την βούληση των εκάστοτε
ισχυρών.
8ον). Στην
Εκκλησίασυμπορεύεσαι με αμαρτωλούς αγωνιστές της Αγιότητας. Ενώ στην
θρησκεία συναντάς αυτοείδωλα.
9ον). Η Εκκλησίαπεριλαμβάνει, ως μέλη της, πρόσωπα
αυτεξούσια και ελεύθερα. Ενώ στην θρησκεία καταργείται η έννοια του προσώπου και
στρατεύονται μαζί της άτομα υποταγμένα σε ''βεβαιότητες'' ασφάλειας και
κέρδους.
Άλλοπράγμα λοιπόν η θρησκεία και άλλο η
Πίστη των Ορθοδόξων.
Άλλο πράγμα οι
στημένες οικουμενιστικές θρησκευτικές παραστάσεις και άλλο το ανόθευτο
Εκκλησιαστικό γεγονός, που εμπειρικά γεύονται, εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια, οι
Άγιοί μας.
Σήμεραστην Ελλάδα, οι περισσότεροι από εμάς
τους Ορθοδόξους, φαίνεται ότι πάψαμε πλέον να βιώνουμε την γνησιότητα της
Εκκλησιαστικής Πνευματικής ζωής.Η Ορθόδοξη Εκκλησιαστική μας συνείδηση
έχει αμβλυνθεί σε τέτοιο βαθμό, που στην ουσία απλώς θρησκεύουμε.
Να γιατί, κλήρος
και λαός, φερόμαστε, όπως φέρονταν και οι πρόγονοί μας λίγο πριν από την Άλωση:
Συμμετοχική παρουσία παπικών αξιωματούχων σε εσπερινούς και Λειτουργίες μέσα
στο Φανάρι, πατριαρχικές συμπροσευχές και ''αδελφικοί'' εναγκαλισμοί με τον
πάπα, συναντήσεις επί συναντήσεων παπικών και Ορθοδόξων ''θεολόγων'',
ανταλλαγές δώρων και τιμητικών διακρίσεων μεταξύ προσκεκλημένων της ''αγίας
έδρας'' και ημετέρων επισκόπων, αναφορές σε ''διαιρέσεις'' της Εκκλησίας και
όχι σε αιρέσεις και σχίσματα, αναγνώριση ''αδελφών Εκκλησιών'' και πάει
λέγοντας.
Τότε, πηγαίναμε μαζί τους από ανάγκη
(πολιορκία της Πόλης από τους Τούρκους).
Τώρα, τρέχουμε από πίσω τους εν ονόματι
τάχα της αγάπης.
http://attikanea.blogspot.gr/2014/06/blog-post_2577.html Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου βρέθηκε στο στόχαστρο των ξένων επενδυτών.
Η πιο πρόσφατη προσθήκη στο περιουσιολόγιο προς πώληση από το ΤΑΙΠΕΔ, είναι το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Ξένοι επενδυτές γνωστοποίησαν το ενδιαφέρον τους στον Γιάννη Στουρνάρα, όταν αυτός συναντήθηκε με την τρόικα στις Βρυξέλλες για να συζητήσουν τον αναμενόμενο ανασχηματισμό.
Ο Γ. Στουρνάρας, που όπως φαίνεται είχε αναλάβει χρέη πρωθυπουργού, παρέλαβε τη λίστα της νέας κυβέρνησης την οποία και παρέδωσε στον Αντώνη Σαμαρά για να την γνωστοποίησει στα ΜΜΕ και να την μάθουν και ο ελληνικός λαός. Στο περιθώριο αυτών των συναντήσεων για την κατάρτιση του ανασχηματισμού, ο Γ. Στουρνάρας, λίγο πριν μετακινηθεί από το Υπ. Οικονομικών φαίνεται πως «έκλεισε» το καλύτερο deal.
Ξένα επενδυτικά funds, τον προσέγγισαν με ένα… θεατρικό ενδιαφέρον. Το αίτημα τους ήταν η αγορά του αρχαίου θεάτρου της Επιδαύρου. Ο Στουρνάρας δεν πίστευε ότι εκτός από το χαρτί του ανασχηματισμού, επέστρεφε στην Ελλάδα με το μεγαλύτερο deal όλων των εποχών. Δεν υπήρξαν δεύτερες σκέψεις. Μόλις πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, απομάκρυνε τον Θεοχάρη και επικοινώνησε με το ΤΑΙΠΕΔ, ενημερώνοντάς τους να προσθέσουν στα «προς πώληση» ακίνητα του δημοσίου και το θέατρο στην Επίδαυρο.
Από το ΤΑΙΠΕΔ, δεν πίστευαν στα αυτιά τους. Το ποσό για το οποίο συζήτησε και απ” ό,τι φαίνεται συμφώνησε ο Γ. Στουρνάρας είναι αστρονομικό. Πολλοί λένε πως δυο – τρία ακόμη θέατρα να πουλήσουμε και αποπληρώνουμε το χρέος μας για τα καλά και έπειτα θα μπορούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις να συνεχίζουν το έργο που έκαναν και πριν έρθει η τρόικα στη χώρα. Ο Γιάννης Στουρνάρας, μετά από αυτή την επιτυχημένη συμφωνία, αναμένεται να γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας.
.jpg)
