Κυριακή Γ' Νηστειών: Ο Σταυρός δεν είναι λυπηρός αλλά χαρμόσυνος!

http://imverias.blogspot.gr/2014/03/blog-post_22.html

Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ μας εἶναι τὸ σύμβολο τῆς νίκης τῆς ζωῆς ἐπὶ τοῦ θανάτου. Ἡ παροῦσα ζωὴ εἶναι ἕνας ἀδυσώπητος ἀγῶνας ὑπέρβασης τοῦ θανάτου. Κάθε κτίσμα ἀγωνίζεται νὰ ξεπεράσῃ τὰ ὅρια τῆς κτιστότητός του, νὰ ξεπεράσῃ τὴν φθορὰ τοῦ κόσμου, τὸ μηδενισμὸ καὶ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν ἀνυπαρξία.  

Ὅλα τὰ ὄντα ἀγαποῦν τὴν ζωή. Γι’ αὐτὸ καὶ εἶναι ἀπαραίτητη ἡ σύνδεση μὲ τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς. Καὶ αὐτὸ γίνεται μόνον διὰ τοῦ Σταυροῦ, διότι ἐπάνω του καρφώθηκε ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, ὁ σαρκωμένος Λόγος τοῦ Πατρός. Χωρὶς Σταυρὸ εἶναι σίγουρη ἡ κυριαρχία τοῦ αἰώνιου θανάτου, χειρότερο τοῦ ὁποίου δὲν ὑπάρχει.  

Ἡ Ἐκκλησία σήμερα, στὸ μέσον ἀκριβῶς τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, τὸν προβάλλει, γιὰ νὰ μᾶς διδάξῃ πώς, ὅταν ἔχουμε τὸν Σταυρὸ στὸ μέσον τῆς ζωῆς μας, μποροῦμε νὰ φθάσουμε ἕως τὸ τέρμα, ποὺ εἶναι ἡ Ἀνάσταση. Θέλει νὰ μᾶς δώσῃ δύναμη νὰ συνεχίσουμε τὸν πνευματικό μας ἀγῶνα μὲ διάθεση θυσιαστική, μέσα σὲ πνεῦμα κατανύξεως, δακρύων κατανύξεως, ἀλλὰ καὶ χαρᾶς γιὰ τὸ ἐπερχόμενο τέλος, τὴν Ἀνάσταση.

Ὁ Σταυρὸς δὲν εἶναι λυπηρός, ἀλλὰ χαρμόσυνος. Τὸν ἀτενίζουμε μὲ λαχτάρα καὶ θαυμασμό, τὸν ἀσπαζόμαστε ὡς σωτήριο, τὸν προσκυνοῦμε σαρκωθέντα, γιατὶ ὁ Σταυρὸς δὲν εἶναι πρωτίστως τὸ σχῆμα τοῦ ξύλου, ἀλλὰ Αὐτὸς ποὺ ἅπλωσε τὰ χέρια Του ἐπάνω Του καὶ ἔγινε Σταυρός, δίνοντας ἀξία μὲ τὸ σχῆμα τῶν χεριῶν καὶ τοῦ σώματός Του στὸ ξύλο. Σταυρὸς εἶναι ὀ ἴδιος ὁ Χριστὸς στὸ Γολγοθά, ὁ νικητὴς τοῦ κόσμου, γι’ αὐτὸ καὶ τὸ πάνσεπτο σχῆμα τοῦ ξύλου, ἐπάνω στὸ ὁποῖο καρφώθηκε, γίνεται ἀπὸ ὄργανο καταδίκης ἀφορμὴ σωτηρίας.

Φρίττουν καὶ τρέμουν οἱ δαίμονες, κάθε φορὰ ποὺ διὰ τοῦ Σταυροῦ ἁγιάζεται ὁ κόσμος, γιατὶ θυμοῦνται ὅτι δι’ αὐτοῦ ὁ θάνατος θανατώθηκε, ὅτι διὰ τοῦ θανάτου τοῦ Σωτῆρος κατελύθη τὸ κράτος τοῦ ᾅδη καὶ σώθηκε ἡ ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴν ἐξουσία τους. Τρελαίνονται στὴ σκέψη πὼς ὁ ἄνθρωπος τοὺς ἐξευτέλισε καὶ τοὺς νίκησε στὸ πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου, γι’ αὐτὸ καὶ λυσσαλέα ἀγωνίζονται νυχθημερὸν καὶ δίχως σταματημὸ νὰ ἀποτρέψουν τὸν κάθε ἄνθρωπο ἀπὸ τὸ σταύρωμα τῶν παθῶν του.

Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ πίστη τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς Ἀναστάσεως. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀφορμὴ τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἄσκησής μας στὴν περίδο αὐτή, ἡ Ἐκκλησία βλέπει τὴν τρίτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν ὡς συνέχεια τῶν Κυριακῶν τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ φωστῆρος τῆς Ὀρθοδοξίας, ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ. Στὶς θρησκεῖες τοῦ κόσμου καὶ τὶς χριστιανικὲς αἱρέσεις ἡ ἀλήθεια εἶναι διαστρεβλωμένη, κουτσουρεμένη, ψευδής, ἀνυπόστατη, ἀδύναμη, καταστροφική, δαιμονιώδης. Γι’ αὐτὸ καὶ ἐκτὸς τῆς ὀρθοδόξου ἀσκήσεως καὶ πνευματικῆς μυστηριακῆς ζωῆς ὅλα ἐπιτρέπονται, ἀπὸ τὰ πιό χαλαρὰ μέχρι καὶ τὰ πιό αὐστηρὰ καὶ ἀπάνθρωπα. Ὁ ζυγὸς ὅμως τοῦ Χριστοῦ εἶναι χρήσιμος καὶ ἐλαφρὺς γιὰ ὅσους διακρίνουν μέσα του τὴν ἀλήθεια ποὺ σῴζει.

Στοὺς ὀκνηροὺς καὶ χαλαροὺς χριστιανοὺς ἡ πορεία διὰ τοῦ Σταυροῦ φαντάζει δύσκολο ἐγχείρημα. Ἡ πλειονότητα τῶν χριστιανῶν θέλει νὰ φθάσῃ στὸν Θεὸ ἀβασάνιστα, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ κατανοήσῃ πὼς αὐτὴ ἡ πορεία εἶναι ὄντως εὔκολη καὶ πὼς ἡ μοναδικὴ δυσκολία της εἶναι ἡ γεναία ἀπόφαση. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὂν μὲ ἀπεριόριστες δυνατότητες καὶ τὸ μόνο ποὺ τὸν περιορίζει εἶναι ἡ ἐμμονή του στὴν ἀναποφασιστικότητα. Χρειαζόμαστε ἕνα ξύπνημα, γιὰ νὰ σηκωθοῦμε ἀπὸ τὸν ὕπνο τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος. Ναί! κοιμώμαστε, ἀδελφοί μου, ὅσο εἴμαστε σὲ ἐγρήγορση γιὰ τὰ τοῦ κόσμου, διότι αὐτὸς ὁ κόσμος θὰ παρέλθῃ ἀνεπιστρεπτί. Ὁ Σταυρὸς εἶναι τὸ ξυπνητήρι μας· ἡ ὥρα περνᾶ· τὸ τέλος πλησιάζει· ὁ χρόνος ἐγγίζει στὸ τέρμα του· ὁ Χριστὸς ἔρχεται· κι ἔρχεται μὲ τὸν Σταυρό Του, ποὺ θὰ φανῇ σὲ ὅλη τὴ γῆ, σὲ ὅλο τὸ σύμπαν. Ἂν δὲν μᾶς βρῇ μὲ τὸν Σταυρὸ στοὺς ὤμους, τότε κι ἐμεῖς δὲν θὰ ἀνήκουμε στὴν μερίδα Του, δὲν θὰ ἔχουμε θέση στὴν πλευρά Του, στὴν πλευρὰ τῶν σταυροαναστημένων πιστῶν Του.

Γιὰ νὰ σηκώσουμε στοὺς ὤμους μας τὸν δικό μας Σταυρό, χρειάζεται πρωτίστως νὰ ἀγαπήσουμε τὸ σταυρικὸ φρόνημα, ποὺ εἶναι θυσία τοῦ ἑαυτοῦ μας. Αὐτὸ τὸ σταυρικὸ φρόνημα ὅμως ὁδηγεῖ στὴν Ἀνάσταση. Ἂν θέλουμε τὸν Χριστὸ Ἀναστάντα, δὲν γίνεται νὰ μὴν Τὸν θέλουμε καὶ Σταυρωθέντα. Γι’ αὐτὸ καὶ ἂν θέλουμε κι ἐμεῖς νὰ βιώσουμε τὴν προσωπική μας Ἀνάσταση, χρειάζεται νὰ περάσουμε μέσα ἀπὸ τὴν δίοδο τῆς προσωπικῆς μας σταυρώσεως, ποὺ θὰ μᾶς  βγάλῃ στὴν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν. 

π. Στυλιανός Μακρής

Το οικουμενικό μήνυμα του 1821

http://aktines.blogspot.gr/2014/03/1821_23.html

Το οικουμενικό μήνυμα του 1821

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Καθώς ετοιμαζόμαστε να εορτάσουμε τη διπλή εορτή, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την Ελληνική Επανάσταση, είναι χρήσιμο να συνειδητοποιήσουμε ότι το 1821 ήταν ταυτοχρόνως μία εθνική και μία οικουμενική, πανανθρώπινη επανάσταση. Ηταν πρωτίστως εθνική εξέγερση με σύνθημα «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία». Ορθόδοξη πίστη, αντιστασιακό πνεύμα του Ελληνισμού, κοινοτική αυτοδιοίκηση, κρυφά και φανερά σχολεία, η ικανότητα του έθνους μας στο εμπόριο και τη ναυτιλία, αυτά ήσαν τα κυριότερα θεμέλια της εθνικής ανεξαρτησίας. Υπάρχει, όμως, και η οικουμενική διάσταση του Αγώνος. Το 1821 ξεπέρασε τα σύνορα και συγκίνησε πολλά έθνη ανά την υφήλιο.

Αραβόφωνοι ορθόδοξοι χριστιανοί, οι Ρουμ Ορτοντόξ του Λιβάνου, ξεσηκώθηκαν μαζί μας κατά των Τούρκων. Ο Χατζημιχάλης Νταλιάνης κατέβηκε από τη Βόρειο Ηπειρο για να τους ενσωματώσει στην κοινή προσπάθεια. Ακόμη και σήμερα στα σπίτια των Ρωμιών ορθοδόξων του Λιβάνου και της Συρίας βρίσκεις εικόνες του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, αν και ο ίδιος ουδέποτε επισκέφθηκε την περιοχή αυτή.

Κατά το Α’ Επιστημονικό Συνέδριο της Ιεράς Συνόδου για τις ιστορικές πηγές του 1821 (κυκλοφορείται ήδη ο σχετικός τόμος) κατατέθηκαν μαρτυρίες για τη συμβολή του 1821 στην επαναστατική διάθεση των Ιταλών του 19ου αιώνος και στην ενοποίηση της Ιταλίας. Αντιθέτως με όσα διαδίδουν ορισμένοι ξενομανείς, η Ελληνική Επανάσταση αφύπνισε τους Ιταλούς επαναστάτες και δεν συνέβη το αντίθετο.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκινήθηκαν από την ελληνική εξέγερση και έστειλαν πολλούς φιλέλληνες, όπως ο ιατρός Σάμουελ Γκρίντλεϊ Χάου. Ο Διονύσιος Σολωμός στον «Υμνον εις την Ελευθερίαν» τονίζει ότι με την Εθνεγερσία των Ελλήνων «γκαρδιακά εχαροποιήθη και του Βάσιγκτον η γη», η χώρα του Τζορτζ Ουάσινγκτον, δηλαδή οι ΗΠΑ. Στη Λατινική Αμερική πολλές εξεγέρσεις εντοπίων κατά των αποικιοκρατών εμπνεύσθηκαν από την Ελληνική Επανάσταση.

Στη δυτική Ευρώπη ο φιλελληνισμός επηρέασε τον λαό και τους διανοητές. Ο Γάλλος ζωγράφος Ντελακρουά απεικόνισε συγκλονιστικά τη σφαγή της Χίου, ενώ για το ίδιο γεγονός ο Βίκτορ Ουγκό έγραψε το περίφημο ποίημα «Το Ελληνόπουλο». Στη Ρωσία, ο Πούσκιν έγραψε έργα σχετικά με το 1821. Η Εξοδος του Μεσολογγίου προκάλεσε διαδηλώσεις φοιτητών στο Παρίσι και στο Λονδίνο.

Αθάνατο 1821, ελληνικό και πανανθρώπινο!

 Κυριακάτικη δημοκρατία,23/03/2014

ΨΗΦΟΛΗΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΕΝΤΑΚΟΣΑΡΙΚΟΥ! (Του Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ)

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=15765:2014-03-23-10-31-03&catid=58:oikonomiki-politiki&Itemid=182

Τι μνημόνια, πολιτικές θέσεις και ιδεολογίες! Αυτά είναι παρωχημένα! Ζήτω οι πολιτικές παραδόσεις των ηγετών μας που έρχονται από την… Τουρκοκρατία και μας δείχνουν το μέλλον! Όσο ο Αντώνης Σαμαράς προσπαθούσε να πείσει τους Έλληνες ότι η «πολιτική Τσολάκογλου» που ακολουθεί ως πρωθυπουργός είναι η σωστή έτρωγε τη χλαπάτσα σύννεφο! Είδε και απόειδε και γύρισε στις ρίζες του: ανακοίνωσε ότι θα μοιράσει από 500 ευρώ σε 1.000.000 ψηφοφόρους , αρχής γενομένης από τους αστυνομικούς και τους στρατιωτικούς!

Τι διάολο, σου λέει, από ένα εκατομμύριο οικογένειες που θα πάρουν ελεημοσύνη τόσο αχάριστοι θα είναι όλοι; Δεν θα μας ψηφίσουν κάνα – δυό εκατομμύρια άτομα από δαύτους; Έτσι και πετύχει το κόλπο, σωθήκαμε κι εγώ κι ο Βενιζέλος! Το ότι ο Σαμαράς, συνεχίζοντας την ολέθρια μνημονιακή πολιτική του Γιωργάκη Παπανδρέου, έχει εξοντώσει οικονομικά και κοινωνικά κάπου δέκα εκατομμύρια Έλληνες, το θεωρεί «ασήμαντη λεπτομέρεια». Πιστεύει ότι ο λαός μας είναι τόσο ηλίθιος ώστε να… ζαλιστεί από το πεντακοσάρικο που θα του δώσει δέκα-δεκαπέντε μέρες πριν από τις ευρωεκλογές – ως τις 9 Μαΐου, είπε – και να ξαναψηφίσει τους πολιτικούς απατεώνες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που τον κατάντησαν σ’ αυτά τα χάλια. Οι υπολογισμοί του Σαμαρά βασίζονται στην εν γένει σωστή κοινωνιολογική προσέγγιση πως όσο πιο εξαθλιωμένος οικονομικά είναι ένας λαός τόσο πιο δουλόφρων και χαμερπής γίνεται και όντως συμπεριφέρεται γλοιωδώς σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Εμείς όμως έχουμε τη βαθύτατη πεποίθηση ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει πέσει στον πολιτικοκοινωνικό βόρβορο, όπως ελπίζει και νομίζει ο Σαμαράς. Ναι μεν δεν έχει ακόμη εξεγερθεί για μια σειρά λόγους, η ανάλυση των οποίων δεν είναι της παρούσης, αλλά είναι αποφασισμένος να εκδικηθεί με την ψήφο του τους «πολιτικούς δολοφόνους» του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που καταβαράθρωσαν το βιοτικό του επίπεδο. Οι ευρωκάλπες θα αποδείξουν σε δύο μήνες ποιος έχει δίκιο, ο Σαμαράς ή οι ορκισμένοι εχθροί του.

Μέχρι τώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν είχε ανακοινώσει η κυβέρνηση τα ακριβή κριτήρια βάσει των οποίων θα δώσει το πεντακοσάρικο στους ιδιώτες, ενώ ήταν ακριβέστατη στο ποιοι αστυνομικοί και στρατιωτικοί θα το πάρουν. Για τους ιδιώτες διοχέτευσε στα μέσα ενημέρωσης ανεπισήμως για να μετρήσει τις αντιδράσεις τα ποσά των 7.000 ευρώ ετήσιου εισοδήματος ή των 10.000 ευρώ, αν οι ψηφοφόροι έχουν δύο παιδιά. Θα δούμε την τελική της απόφαση και θα κρίνουμε, αναφορικά με τους ιδιώτες. Ορισμένες εξοργιστικές συγκρίσεις όμως μπορούν να γίνουν ήδη από τώρα σε σύγκριση με τους ένστολους. «Κύκλοι» του υπουργείου Οικονομικών ανακοίνωσαν ότι το επίδομα του 500ρικου θα το πάρουν 64.056 ψηφοφόροι, οι οποίοι κατανέμονται ως εξής: 33.745 στρατιωτικοί και υπάλληλοι του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, όπως και 26.525 αστυνομικοί. Σε αυτούς θα προστεθούν 2.315 λιμενικοί και 1.480 πυροσβέστες. Με άλλα λόγια, το 94% των ένστολων ψηφοφόρων που θα πάρουν το πεντακοσάρικο θα είναι στρατιωτικοί (52,7%) και αστυνομικοί (41,4%) – δύο κοινωνικές ομάδες που σχεδόν στο σύνολο τους ψηφίζουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Το προκλητικό όμως βρίσκεται στα κριτήρια που ισχύουν για τους ένστολους ψηφοφόρους: Αρκεί να παίρνουν κάτω από 1500 ευρώ μεικτά μισθό κάθε μήνα, χωρίς τις προσαυξήσεις (νυχτερινά και πενθήμερα). Ωστόσο 1.500 επί 122 κάνει 18.000 ευρώ το χρόνο, που μαζί με τα επιδόματα ξεπερνάει άνετα το ετήσιο εισόδημα τις 20.000 ευρώ.

Γιατί ένας μισθωτός στον ιδιωτικό τομέα, πατέρας με δύο ανήλικα παιδιά, δεν θα πάρει το 500ρικο του Σαμαρά αν έχει μεικτές μηνιαίες αποδοχές πάνω από 715 ευρώ, ενώ θα το πάρει ένας νεαρός μόνιμος λοχίας με υπερδιπλάσιες μηνιαίες αποδοχές (1.500 ευρώ συν τα επιδόματα του μισθού του) ή ένας επίσης νεαρός ΜΑΤατζής με τις ίδιες αποδοχές με τον λοχία; Επειδή δέρνει τον κόσμο που ζητάει αυξήσεις; Κάθε χούντα, κοινοβουλευτική ή πραξικοπηματική, επιδιώκει να έχει για πραιτοριανούς υποστηρικτές το στρατό και την αστυνομία , και φυσικά η κοινοβουλευτική «χούντα» Σαμαρά-Βενιζέλου δεν ήταν δυνατόν να αποτελέσει εξαίρεση. Η γερμανόδουλη κυβέρνηση της συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έχει πετσοκόψει άγρια τους μισθούς και τις συντάξεις ακόμη και των στρατιωτικών και των αστυνομικών και προσπαθεί τώρα με το 500αρικο που προκλητικά τους δίνει να εξαγοράσει την αφοσίωση τους σε αυτήν την κυβέρνηση. Ο Σαμαράς θεωρεί φυσικά τους στρατιωτικούς και τους αστυνομικούς το ίδιο ηλίθιους με τον υπόλοιπο λαό και ποντάρει στο ότι οι δεξιές πολιτικέ πεποιθήσεις τους θα τους κάνουν να χάψουν το δόλωμα. Ίσως να μην έχει κι άδικο. Ο ίδιος ο ΟΟΣΑ αναφέρει σε έκθεση του ότι στη διάρκεια της πενταετίας της κρίσης ως και το 2012 το κάθε άτομο στην Ελλάδα έχασε μεσοσταθμικά 4.400 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι μέσα στην πενταετία μα έφαγαν σχεδόν 50 δις (4.400 επί 11 εκατ. κάτοικοι) ευρώ. Τώρα ο Σαμαράς δίνει …μισό δισεκατομμύριο ευρώ (μόλις το … 1% των όσων μας έκλεψαν!) και ελπίζει με αυτό να πετύχει την παραμονή του στην εξουσία.

Όσο για την πολιτική φαρσοκωμωδία με τους δύο βουλευτές της ΝΔ και τους δύο του ΠΑΣΟΚ που διαφωνούν με τη ρύθμιση της κυβέρνησης για το γάλα, προκειμένου να ακριβύνει η τιμή του κατ΄επιθυμία των ελλήνων γαλακτοβιομηχάνων και να πλακώσουν οι εισαγωγές από το εξωτερικό, κανείς δεν την παίρνει στα σοβαρά. Οι πάντες είναι απολύτως βέβαιοι ότι αυτή η κατάπτυστη και απεχθής Βουλή των πολιτικών δοσίλογων θα περάσει και αυτό το νόμο της τρόικας με τη συνήθη κοινωνική επιθετικότητα και υποτελή δουλικότητα των βουλευτών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που σε λίγο σχεδόν όλοι τους θα αποτελούν παρελθόν.

*Δημοσιεύθηκε στο «Πριν» της Κυριακής 23 Μαρτίου 2014