Γράμμα από τον Παππού μας: Παιδιά μου…(Του γεννήτορα του νέου ελληνικού κράτους, του σοφού Γέρου του Μωριά, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.)

Αθήνα, 20 Σεπτεμβρίου 2013.

Γράμμα από τον Παππού μας: Παιδιά μου…

Αντί Δελτίου Τύπου και φληναφημάτων, απέναντι στο φασισμό αλλά απέναντι και στις κραυγές που ακούγονται απ’ όλες τις πλευρές με τη δολοφονία του δύσμοιρου Παύλου Φύσσα, σήμερα, θεωρούμε άμεση ανάγκη να γυρίσουμε πίσω, στα παλιά. Να ξανανοίξουμε ένα γράμμα-παρακαταθήκη, του Παππού μας.

Του γεννήτορα του νέου ελληνικού κράτους, του σοφού Γέρου του Μωριά, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Σε αυτόν που είναι αφιερωμένο το Σύνταγμα Άμεσης Δημοκρατίας του Κινήματός μας. Σε αυτόν – και στο όνομα αυτού σε όλους όσους θυσιάστηκαν για μια Ελλάδα ελεύθερη και κυρίαρχη -  χρωστάμε τα πάντα.

Σε αυτόν που οι Μαυροκορδάτοι και οι Κωλέτηδες - των οποίων οι απόγονοι και πάλι διαφεντεύουν την Ελλάδα μας -  φυλάκισαν δύο φορές.  Καταδίκασαν σε θάνατο.

Αυτές τις μέρες που οι υπάνθρωποι κάθε τύπου ουρλιάζουν σαν ύαινες, αυτές τις μέρες που το πληγιασμένο κορμί της Πατρίδας και του Λαού μας για μια ακόμη φορά αιμορραγεί, ας ξαναδιαβάσουμε τον λόγο του στους μαθητές του Γυμνασίου στην Πνύκα, στις 13 Νοεμβρίου, του 1838.

Ένα λόγο, που άφθαρτος και επίκαιρος παρά ποτέ, γεμάτος σύνεση και σοφία, σαν  «ιδανική φωνή και αγαπημένη», σαν γράμμα από τον Παππού μας,  μας διδάσκει. Μας δίνει κουράγιο.

Έλληνες. Ελληνίδες. Ιδιαίτερα εσείς Νέοι και Νέες μας. Κάντε τον κόπο να του δώσετε την προσοχή σας. Σας διαβεβαιώνουμε πως αξίζει:

«Παιδιά μου!

Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των.

Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και προ αυτού και ύστερα απ' αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ' αυτά να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ' ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί, και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.

Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ' απλούς ανθρώπους, χωρικούς καί ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.

Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι καί τους υπόταξαν.

Υστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ' εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ [αντιβασιλέα], έναν πατριάρχη, καί του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι τους έλεγε ο σουλτάνος.

Υστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες [προεστοί] εις όλα τα μέρη.

Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα• διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καί τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε καί επτώχαινε.

Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία, και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η Εταιρεία.

Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.

Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα. Άλλά δεν εβάσταξε!.

Ήλθαν μερικοί και ηθέλησαν να γένουν μπαρμπέρηδες εις του κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρμπέρισμά τους. Μα τι να κάμομε; Είχαμε και αυτουνών την ανάγκη.

Από τότε ήρχισεν η διχόνοια και εχάθη η πρώτη προθυμία και ομόνοια. Και όταν έλεγες τον Κώστα να δώσει χρήματα διά τας ανάγκας του έθνους ή να υπάγει εις τον πόλεμο, τούτος επρόβαλλε τον Γιάννη. Και μ' αυτόν τον τρόπο κανείς δεν ήθελε ούτε να συνδράμει ούτε να πολεμήσει. Και τούτο εγίνετο, επειδή δεν είχαμε ένα αρχηγό και μίαν κεφαλή. Άλλά ένας έμπαινε πρόεδρος έξι μήνες, εσηκώνετο ο άλλος και τον έριχνε και εκάθετο αυτός άλλους τόσους, και έτσι ο ένας ήθελε τούτο και ο άλλος το άλλο. Ισως όλοι ηθέλαμε το καλό, πλην καθένας κατά την γνώμη του. Όταν προστάζουνε πολλοί, ποτέ το σπίτι δεν χτίζεται ούτε τελειώνει. Ο ένας λέγει ότι η πόρτα πρέπει να βλέπει εις το ανατολικό μέρος, ο άλλος εις το αντικρινό και ο άλλος εις τον Βορέα, σαν να ήτον το σπίτι εις τον αραμπά και να γυρίζει, καθώς λέγει ο καθένας. Με τούτο τον τρόπο δεν κτίζεται ποτέ το σπίτι, αλλά πρέπει να είναι ένας αρχιτέκτων, οπού να προστάζει πως θα γενεί. Παρομοίως και ημείς εχρειαζόμεθα έναν αρχηγό και έναν αρχιτέκτονα, όστις να προστάζει και οι άλλοι να υπακούουν και να ακολουθούν. Αλλ' επειδή είμεθα εις τέτοια κατάσταση, εξ αιτίας της διχόνοιας, μας έπεσε η Τουρκιά επάνω μας και κοντέψαμε να χαθούμε, και εις τους στερνούς επτά χρόνους δεν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα.

Εις αυτή την κατάσταση έρχεται ο βασιλεύς, τα πράγματα ησυχάζουν και το εμπόριο και ή γεωργία και οι τέχνες αρχίζουν να προοδεύουν και μάλιστα ή παιδεία. Αυτή η μάθησις θα μας αυξήσει και θα μας ευτυχήσει. Αλλά διά να αυξήσομεν, χρειάζεται και η στερέωσις της πολιτείας μας, η όποία γίνεται με την καλλιέργεια και με την υποστήριξη του Θρόνου. Ο βασιλεύς μας είναι νέος και συμμορφώνεται με τον τόπο μας, δεν είναι προσωρινός, αλλ' η βασιλεία του είναι διαδοχική και θα περάσει εις τα παιδιά των παιδιών του, και με αυτόν κι εσείς και τα παιδιά σας θα ζήσετε.

Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος. Όλα τα έθνη του κόσμου έχουν και φυλάττουν μια Θρησκεία. Και αυτοί, οι Εβραίοι, οι όποίοι κατατρέχοντο και μισούντο και από όλα τα έθνη, μένουν σταθεροί εις την πίστη τους.

Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοι σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, δια να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ' ολίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθή η νύκτα του θανάτου μας, καθώς την ημέραν των Αγίων Ασωμάτων θέλει διαδεχθή η νύκτα και η αυριανή ήμερα. Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε και, δια να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του Θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία».

Πατριωτικό Μέτωπο
Πολιτικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας
Συνδεδεμένο Μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης 

Γραφεία Αθηνών:
Διδυμοτείχου 15-17,
10444, Κολωνός, Αθήνα
Τηλ. 2105141413, Φαξ: 2105141442
Τηλ. Προέδρου: 6980292626 http://www.pamet.gr pametopo@gmail.com

https://www.facebook.com/pametopo    

«Αλληλέγγυον»
Συνεταιριστικό Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Κεντρικό:
Αγίας Σοφίας 50
10444, Κολωνός, Αθήνα
Τηλ. 2105141443, Φαξ: 2105141442www.allilegion.gr allilegion@gmail.com 

Διαβάστε στα «Επίκαιρα» που κυκλοφορούν> Τρόικα: Τώρα καταθέσεις, θυρίδες (και πάλι) συντάξεις - Bάζουν τα ιδιωτικά κεφάλαια στην εξίσωση για το χρέος!

Νέα μεγάλη ΔΩΡΕΑΝ προσφορά με τα «Επίκαιρα»:

Η πολιτική ηγεσία και οι ξένοι στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας, του Στέφανου Τσαπάρα

Ο 2^ος τόμος: 1886-1914, Από τη δεύτερη τετραετία του Τρικούπη στις αγγλικές επεμβάσεις και το Κρητικό ζήτημα

Διαβάστε στα «Επίκαιρα» που κυκλοφορούν:

Τρόικα: Τώρα καταθέσεις, θυρίδες (και πάλι) συντάξεις

Bάζουν τα ιδιωτικά κεφάλαια στην εξίσωση για το χρέος 

- Ποιος θα πληρώσει το κόστος πιθανού «κουρέματος» του ελληνικού χρέους

- Πώς σχεδιάζουν να καλύψουν το χρηματοδοτικό κενό

- Τα σχέδια που «καίνε» καταθέσεις, θυρίδες και (πάλι) συντάξεις!

- Το σενάριο της BlackRock για τις «τρύπες» στις τράπεζες

•Ετοιμάζεται ομόλογο με εγγύηση δημόσια ακίνητα για έξοδο-πιλότο στις αγορές

• Σαμαράς – Βενιζέλος:Σκέφτονται δημοψήφισμα-ελιγμό για το Σύνταγμα

• Συνέντευξη:

Γιάννης Μιχελάκης, υπουργός Εσωτερικών: Όχι πρόωρες κάλπες από επιλογή μας - Δεν αλλάζει ο νόμος για τις εθνικές εκλογές

• Ταμείο πυροπλήκτων

Δωρεές 215 εκατ. ευρώ «έχασαν» το δρόμο τους

• Η Αλβανία «ξαναβαφτίζει» τις ελληνικές πόλεις

• Παρέμβαση Ιεχωβάδων στα βιβλία Θρησκευτικών

• Τι πραγματικά συμβαίνει στο Πέραμα

Γιατί η Χρυσή Αυγή αλώνει το κάστρο του ΚΚΕ

• Φάκελος Ισλαμισμός

Πόσο «light» είναι το Ισλάμ στην Τουρκία;

• Συνέντευξη:

Γιάννης Σαχτούρας: Από σερβιτόρος στις ΗΠΑ success story εκατομμυρίων και... ταινία

 Διαβάστε ακόμη στα «Επίκαιρα»:

• Αναμένοντας την εκλογή της Μέρκελ

•  Τα τέσσερα μέτωπα του νέου προϋπολογισμού

Ασφαλιστικό, δαπάνες νοσοκομείων, ληξιπρόθεσμα και έσοδα

  

• Κυβέρνηση: Αναζητείται Plan B εντός και εκτός

• ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ: Δύο κόμματα, μία στρατηγική, ξεχωριστοί δρόμοι;

• ΣΥΡΙΖΑ: Ασκήσεις... ετοιμότητας

- Στο τραπέζι όλα τα σενάρια για την επόμενη μέρα 

- Μεταξύ πλεονάσματος και... Αριστερής Πλατφόρμας

• Ανεξάρτητοι Έλλληνες: Ξέσπασε πόλεμος για το «λιντσάρισμα»

• ΚΚΕ: «Οργανωμένο σχέδιο η κλιμάκωση της βίας»

• Συνέντευξη:

Ανδρέας Ξάνθος, Βουλευτής Ρεθύμνου του ΣΥΡΙΖΑ: Για τον «εξευμενισμό» της τρόικας θυσιάζονται νοσοκομεία, προσωπικό, αξιοπρέπεια...

• Γιώργος Δελαστίκ: Τους... «κουτόφραγκους» της ΕΕ ή εμάς κοροϊδεύει ο Σαμαράς;

• Μιχάλης Ιγνατίου: Η «κόλαση» του Σεπτέμβρη

• Σταύρος Λυγερός: Τα ψέματα τελειώνουν για την κυβέρνηση Σαμαρά

• Η Ευρώπη χωρίς πολιτική ενοποίηση εξελίσσεται σε μπούμερανγκ για την Ελλάδα

• Γκίνα Εκχολτ, διευθύντρια του Νορβηγικού Συνασπισμού για τη διαγραφή του χρέους: Και ο πιστωτής υπεύθυνος για τα χρέη!

- Τι αλλάζει στα ευρωπαϊκά δεδομένα μετά την απόφαση της νορβηγικής κυβέρνησης

• Τα δικαιώματα του εργαζόμενου

Πώς διαμορφώνονται οι μισθοί - Οι νέες κατώτατες αποδοχές

• Σκοπιανό: Ακόμη μία αποτυχία Νίμιτς

Μετά από δεκαοχτώ χρόνια μεσολάβησης του ΟΗΕ, η λύση φαίνεται πως είναι ακόμη μακριά...

• Αποδόμηση Ερντογάν

Η συνέντευξη-κόλαφος του γενικού προξένου των ΗΠΑ στην Κωνσταντινούπολη – Δριμύ «κατηγορώ» από τους Τούρκους μεγιστάνες

• Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος: Η επιστροφή της Ρωσίας

Βαριά ήττα Αγκυρας, Νετανιάχου και Γαλλίας

• Ρωσική αφύπνιση, αμερικανική υποχώρηση

• Σεργκέι Λαβρόφ: Ο αρχιτέκτονας της σύγχρονης ρωσικής διπλωματίας

• Πρίγκιπας Μπαντάρ: Ο σκοτεινός αρχιπράκτορας της Σαουδικής Αραβίας

• Γιατί η τρόικα έχει άδικο για την αμυντική βιομηχανία 

• Η μαφία στον... ιστό του internet

• Ρίτσαρντ Ρεναλντί: Ο φωτογράφος που... ενώνει ζωές

• Συνέντευξη:

Νίκος Χατζηπαππάς, σκηνοθέτης: Η ευρωπαϊκή ενοποίηση ξεκινά από λάθος αφετηρία

Θα έπρεπε να προηγηθεί η πραγματική πολιτική ενοποίηση της νομισματικής και οικονομικής ενοποίησης

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΩΝ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΩΝ

http://www.agioritikovima.gr/diafora/panagia/28830-i-panagia-einai

Η Παναγία είναι η ελπίδα των απελπισμένων, η χαρά των πικραμένων, το ραβδί των τυφλών, η άγκυρα των θαλασσοδαρμένων, η μάνα των ορφανεμένων.

Η θρησκεία του Χριστού είναι πονεμένη θρησκεία, ο ίδιος ο Χριστός καρφώθηκε απάνω στο ξύλο: κ' η μητέρα του η Παναγία πέρασε κάθε λύπη σε τούτον τον κόσμο.

Γι' αυτό καταφεύγουμε σε Κεiνη που την είπανε οι πατεράδες μας: «Καταφυγή»,«Σκέπη του κόσμου», «Γοργοεπήκοο», «Γρηγορούσα»,«Οξεία αντίληψη»,«Ελεούσα», «Οδηγήτρια», «Παρηγορίτισσα» και χίλια άλλα ονόματα, που δεν βγήκανε έτσι απλά από τα στόματα, αλλά από τις καρδιές που πιστεύανε και που πονούσανε.

Μονάχα στην Ελλάδα προσκυνιέται η Παναγία με τον πρεπούμενο τρόπο ήγουν με δάκρυα με πόνο και με ταπεινή αγάπη. Γιατί η Ελλάδα είναι τόπος πονεμένος,χαροκαμένος, βασανισμένος από κάθε λογής βάσανο.

Κι' από τούτη την αιτία το έθνος μας στα σκληρά τα χρόνια βρίσκει παρηγοριά και στήριγμα στα αγιασμένα μυστήρια της ορθόδοξης θρησκείας μας, και παραπάνω από όλα στο Σταυρωμένο το Χριστό και στη χαροκαμένη μητέρα του, που πέρασε την καρδιά της σπαθί δίκοπο.

Σε άλλες χώρες τραγουδάνε την Παναγία με τραγούδια κοσμικά, σαν νάναι καμιά φιληνάδα τους, μα εμείς την υμνολογούμε με κατάνυξη βαθειά, θαρρετά μα με συστολή, με αγάπη μα και με σέβας,σαν μητέρα μας μα και σαν μητέρα του Θεού μας.

Ανοίγουμε την καρδιά μας να τη δει τι έχει μέσα και να μας συμπονέσει. Η Παναγία είναι η πικραμένη χαρά της Ορθοδοξίας, «το χαροποιόν πένθος», «η χαρμολύπη» μας, «ο ποταμός ο γλυκερός του ελέους», «ο χρυσοπλοκώτατος πύργος και η δωδεκάτειχος πόλις».

Φώτης Κόντογλου 

20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ: ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΕΙΑΣ ΑΥΤΟΥ

http://www.agioritikovima.gr/diafora/vioiagiwn/28767-eorti-tou-agiou
Γιορτάζουμε σήμερα 20 Σεπτεμβρίου, ημέρα μνήμης των Αγίων Ευσταθίου, της συζύγου του Θεοπίστης και των δύο παιδιών του Αγαπίου και Θεοπίστου.

Ο Άγιος Ευστάθιος ήταν αξιωματικός περίβλεπτος στη Ρώμη και στη χριστιανική πίστη προσήλθε με θαυμαστό τρόπο.

Όταν κάποτε κυνηγούσε ένα ελάφι, είδε στα κερατά του να φέρει σταυρό και άκουσε μία φωνή που τον καλούσε στην ορθή πίστη. Έτσι πίστεψε και βαπτίστηκε με το όνομα Ευστάθιος από Πλακίδας που ονομαζόταν πριν, καθώς επίσης και η γυναίκα του Τατιανή σε Θεοπίστη, αλλά και τα δυο τους παιδιά Αγάπιος και Θεόπιστος.

Όταν ο αυτοκράτωρ Τραϊανός έμαθε ότι ασπάσθηκε το χριστιανισμό, του αφαίρεσε τον ανώτερο στρατιωτικό βαθμό που είχε και τον εξόρισε με όλη του την οικογένεια. Κατά την πορεία όμως, τον χώρισαν από τη σύζυγο του Θεοπίστη και τα δύο του παιδιά, το Θεόπιστο και τον Αγάπιο. Το γεγονός αυτό, πίκρανε πολύ τον Ευστάθιο.

Μετά από χρόνια, όταν ο Τραϊανός περιήλθε σε μεγάλη πολεμική δυσχέρεια, θυμήθηκε τον ικανότατο αξιωματικό του Ευστάθιο. Τον επανέφερε λοιπόν στην υπηρεσία, και ο Ευστάθιος με τη γενναιότητα αλλά και τη στρατηγική που τον διέκρινε συνετέλεσε κατά πολύ στην νίκη. Στο δρόμο μάλιστα, βρήκε την οικογένεια του και ένοιωσε μεγάλη χαρά.

Ο διάδοχος, όμως, του Τραϊανού, Αδριανός, απαίτησε από τον Ευστάθιο να παραστεί στις θυσίες των ειδωλολατρικών θεών. Ο Ευστάθιος, βέβαια, αρνήθηκε, με αποτέλεσμα να βασανιστεί αυτός και η οικογένεια του. Αλλά η αγάπη τους στο Χριστό ενδυνάμωνε την ψυχή τους στα βασανιστήρια, ενθυμούμενοι μάλιστα τους θείους λόγους, που λένε: «Μακάριος ανήρ ός υπομένει πειρασμόν ότι δόκιμος γενόμενος λήψεται τόν στέφανον τής ζωής, όν επηγγείλατο ο Κύριος τοίς αγαπώσιν αυτόν» (Επιστολή Ιακώβου, α' 12).

Πανευτυχής, δηλαδή, είναι ο άνθρωπος που βαστάει με υπομονή τη δοκιμασία των θλίψεων. Διότι έτσι γίνεται σταθερός και δοκιμασμένος, για να πάρει το λαμπρό και ένδοξο στεφάνι της αιώνιας ζωής, που υποσχέθηκε ο Κύριος σ' αυτούς που Τον αγαπούν.

Τελικά, ο Ευστάθιος με την οικογένεια του πέθαναν μέσα σε χάλκινο πυρακτωμένο βόδι (117 μ.Χ.).

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.
Αγρευθείς ουρανόθεν προς ευσέβειαν ένδοξε, τη του σοι οφθέντος δυνάμει, δι' ελάφου Ευστάθιε, ποικίλους καθυπέστης πειρασμούς, και ήστραψας εν άθλοις ιεροίς, συν τη θεία σου συμβίω και τοις υιοίς, φαιδρύνων τους βοώντας σοι. Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω δείξαντι σε εν παντί, Ιώβ παμμάκαρ δεύτερον.

Το Απολυτίκιο ψάλλει ο αρχ. π. Νικόδημος Καβαρνός

Με πληρ. από τον Ορθόδοξο Συναξαριστή

Επιμέλεια: Κυριάκος Διαμαντόπουλος

"Βαλμάδα Βάλτου Αιτωλ/νίας στο χρόνο": ΄Ενα θαυμάσιο βιβλίο από τον Βαλμαδιώτη καθηγητή κ. Απόστολο Τσακούμη

http://menidi.gr/

Βιβλίο για τη Βαλμάδα

Ο Απόστολος Τσακούμης του Βελισσαρίου εξέδωσε ένα πολύ ωραίο βιβλίο για τη Βαλμάδα με πολλά ιστορικά στοιχεία, πλήθος φωτογραφιών, στατιστικά στοιχεία και επιμελημένη επεξεργασία. 

Το βιβλίο περιγράφει την εξέλιξη της περιοχής στο πέρασμα των χρόνων. 

Όσοι επιθυμούν να προμηθευτούν το πολύ ενδιαφέρον αυτό βιβλίο, μπορούν να επικοινωνήσουν με τον συγγραφέα στο τηλ. 6946405583.

Μεγάλο ενδιαφέρον για το φίλαθλο κοινό της Αιτωλ/νίας έχει το παιχνίδι της Κυριακής Παναιτωλικός - Ολυμπιακός

http://www.sinidisi.gr/%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%ce%b5%ce%bd%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%86%ce%ad%cf%81%ce%bf%ce%bd-%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b9-%cf%84%ce%b7/#sthash.Ux2LinO7.dpuf

Το θέλουν πολύ και οι δύο

Το παιχνίδι με τον πρωταθλητή Ολυμπιακό από μόνο του έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Και για την ίδια την ομάδα του Παναιτωλικού και για τους φιλάθλους. Είναι το πλέον “εμπορικό” από κάθε άποψη, αλλά η χρονική συγκυρία στην οποία γίνεται του προσδίδει επιπλέον ενδιαφέρον. Και οι δύο αντίπαλοι θέλουν να δώσουν απαντήσεις και στον αγωνιστικό τομέα…

Ο Παναιτωλικός στο Αγρίνιο έχει δείξει και το καλό του (με τον ΠΑΟΚ) και το κακό του (με Εργοτέλη) πρόσωπο. Αυτό που θέλει κόντρα στον Ολυμπιακό είναι ν’ αποδείξει ότι μπορεί πολύ περισσότερα απ’ όσα κάποιοι θεωρούν πως είναι σε θέση να κάνει φέτος. Είτε με την αγωνιστική του εικόνα στο παιχνίδι της Κυριακής είτε (πολύ περισσότερο) με το αποτέλεσμα, θέλει να δώσει το στίγμα του.

Θέλει να έχει οφέλη απ’ αυτό το ματς, που ίσως να μην είναι απαραίτητα βαθμολογικά. Ακόμα και η ψυχολογία που μπορεί να του προσφέρει και η καλή εμφάνιση κόντρα τον ισχυρότερο αντίπαλο που θα αντιμετωπίσει στο Αγρίνιο, μπορεί να είναι σημαντικό όφελος.

Άλλος Ολυμπιακός

Ο Ολυμπιακός κυριαρχεί μέχρι στιγμής στο πρωτάθλημα. Μετρά το απόλυτο των επιτυχιών, πανηγυρίζοντας τέσσερις νίκες σε τέσσερα ματς. Με πολύ καλή απόδοση και θεαματικό ποδόσφαιρο στα περισσότερα απ’ αυτά. Με πολλούς αστέρες στη σύνθεσή του και με διάθεση να αποδείξει όσο περνούν οι αγωνιστικές, ότι δεν έχει αντίπαλο στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος.

Από την άλλη, όμως, η ήττα που γνώρισε το βράδυ της Τρίτης στο γήπεδό του από την Παρί Σεν Ζερμέν, με το βαρύ 4-1, προφανώς έχει “τσαλακώσει” την εικόνα που έβγαζε έως τώρα. Παρότι έκανε ένα πολύ καλό α’ ημίχρονο, το υπόλοιπο της αναμέτρησης ήταν εφιαλτικό για τους ερυθρόλευκους.

Αυτό το παιχνίδι δεν μπορεί να μην έχει συνέπειες. Και στην ψυχολογία και στην αγωνιστική εικόνα του Ολυμπιακού. Η κούραση κάποιων ποδοσφαιριστών που τα έδωσαν όλα, είναι δεδομένη. Όπως δεδομένη είναι και η “πολυτέλεια” να διαθέτει στον πάγκο του ισάξιους αντικαταστάτες.

Κανείς δεν μπορεί να προδικάσει ότι στο Αγρίνιο θα δούμε τον άψογο Ολυμπιακό του α’ ημιχρόνου στο Champions League ή τον προβληματικό του β’. Ούτε αν, ένας αγωνιστικά μέτριος σε γενικές γραμμές Ολυμπιακός, θα είναι εύκολος αντίπαλος για τον Παναιτωλικό.

Αν θα έρθει στο Αγρίνιο με περίσσιο πάθος και διάθεση να επανέλθει θριαμβευτικά στα νικηφόρα αποτελέσματα και στις επιτυχίες.

Διαφορετική φιλοσοφία

Ο Παναιτωλικός δουλεύει πολύ στις προπονήσεις αυτής της εβδομάδας στον τομέα της τακτικής. Η αντιμετώπιση του Ολυμπιακού απαιτεί προσαρμογή στα δεδομένα του συγκεκριμένου αντιπάλου. Στον τρόπο που αγωνίζεται, στα ατού που διαθέτει.

Οι κυανοκίτρινοι αναμένεται να έχουν διαφορετική αγωνιστική φιλοσοφία σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια τους. Ο περιορισμός της δράσης του αντιπάλου θ’ αποτελέσει προτεραιότητα αυτή τη φορά. Με περισσότερα τρεξίματα στα δύο τρίτα του αγωνιστικού χώρου, με διαρκή κίνηση και αυτοσυγκέντρωση.

Κατά συνέπεια ο Μάκης Χάβος προσανατολίζεται να επιλέξει και ποδοσφαιριστές οι οποίοι ανταποκρίνονται καλύτερα σ’ αυτή τη φιλοσοφία. Έτσι, αναμένονται αλλαγές στην ενδεκάδα. Ποιοι θα είναι οι “εκλεκτοί” θα φανεί μέσα από τις προπονήσεις των τελευταίων ημερών της εβδομάδας.

Στις προπονήσεις συμμετέχουν όλοι οι παίκτες του, με εξαίρεση τον Καλί, τον Ιωάννου, τον Κουτρομάνο. Από χθες πήρε μέρος στο πρόγραμμα των υπόλοιπων συμπαικτών του και ο Μάουρο Πόι. Ο αργεντινός μεσοεπιθετικός είχε τραυματιστεί στο φιλικό με τον ΠΑΣ Γιάννινα, στις αρχές Αυγούστου στο Αγρίνιο. Πλέον έχει ξεπεράσει τον τραυματισμό του και βελτιώνοντας την φυσική του κατάσταση θα τεθεί σύντομα στη διάθεση του προπονητή του. Δύσκολα θα μπει στην αποστολή του αγώνα με τον Ολυμπιακό, αλλά για τα επόμενα παιχνίδια βάζει σοβαρή υποψηφιότητα.

 ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΟΥΜΠΟΣ

- See more at: http://www.sinidisi.gr/%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%ce%b5%ce%bd%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%86%ce%ad%cf%81%ce%bf%ce%bd-%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b9-%cf%84%ce%b7/#sthash.Ux2LinO7.dpuf

Πένθος στο Χαλκιόπουλο Βάλτου Αιτωλ/νίας (από όπου κατάγεται η μητέρα του) για τον Παύλο Φύσσα

http://www.agrinionews.gr/%CF%80%CE%AD%CE%BD%CE%B8%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%B9%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%BF-%CF%86/

Γιγαντώνεται σ’ όλη την Ελλάδα και στην Αιτωλοακαρνανία το αντιφασιστικό κίνημα μετά τη δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα από το μέλος της Χρυσής Αυγής Γ. Ρουπακιά. Οι αντιδράσεις της κοινωνίας, των συλλογικοτήτων και του πολιτικού κόσμου είναι μεγάλες και αντιλαμβάνονται ότι ήρθε η ώρα όλοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους για να απομονώσουν τη δράση της Χρυσής Αυγής.

Σήμερα σε κλίμα οργής και μεγάλης συγκίνησης έγινε στο νεκροταφείο του Σχιστού η κηδεία του Παύλου Φύσσα. Πλήθος κόσμου βρέθηκε στο Σχιστό για να πει το τελευταίο αντίο στον Παύλο, με αναπάντητα «γιατί» για τον άδικο χαμό του. Στην κηδεία όμως παραβρέθηκαν και πολλοί Αιτωλοακαρνάνες, οι περισσότεροι βαλτινής καταγωγής και για έναν επιπλέον λόγο. Ο Παύλος Φύσσας από την πλευρά της μητέρας του είχε καταγωγή από το Χαλκιόπουλο του Βάλτου και συγγενείς στην περιοχή. Η είδηση της δολοφονίας του λοιπόν προκάλεσε οδύνη για έναν επιπλέον λόγο στο χωριό του δήμου Αμφιλοχίας, κάτοικοι του οποίου μετέβησαν σήμερα στο Σχιστό για την κηδεία.Προφανώς σε μια υπόθεση που συνταράσσει την ελληνική κοινωνία αυτή η παράμετρος δεν δίνει κάποια επιπλέον διάσταση, αλλά ας ξέρουμε εμείς οι Αιτωλοακαρνάνες πως ο άνθρωπος που «έφυγε» άδικα ήταν και από τα μέρη μας.

Η Θεολογική σημασία της καμπάνας

http://www.diakonima.gr/2013/09/20/%CE%B7-%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%82/

Του πρωτοπρ. Βασιλείου Κοκολάκη, εφημερίου Ι. Ν. Υψώσεως Τιμίου Σταυρού Χολαργού

«Για την Εκκλησιά η καμπάνα, η «καμπάνα». Τι ωραία που σημαίνει, που «σημαίνει». Ντιν νταν, «ντιν νταν»…»

ΕΙΝΑΙ μερικές φορές που όταν δεν έχουμε κατανοήσει το βαθύτερο νόημα προσώπων, καταστάσεων, αντικειμένων και λέξεων, εύκολα, αζύγιστα, επιπόλαια και επιδερμικά τα πολεμούμε. Και πρωτίστως μιλώ για τον εαυτό μου.

Γιʼαυτό και ταπεινά καταθέτω τα εξής, για τα οποία αν έχω λάθος διορθώστε με. Και για να γίνουμε σαφέστεροι το θέμα είναι περί καμπανών.

Ας δούμε πρώτα σύντομα την ιστορική τους προέλευση και σημασία, αντλώντας στοιχεία α) από την «Αργολική αρχειακή βιβλιοθήκη ιστορίας και πολιτισμού», και συγκεκριμένα από το άρθρο με τίτλο ¨Καμπαναριά¨του πρωτοπρ. Γεωργίου Σελλή και β) από τον ιστότοπο «Συν-οδοιπορία» και συγκεκριμένα το άρθρο με τίτλο ¨Το σήμαντρο-Σύμβολο μοναχισμού¨.

Πως καθιέρωσαν τα σήμαντρα

Αρχικά είχαμε το σήμαντρο. Το κάλεσμα με σήμαντρα είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Για την πρόσκληση του λαού σε τελετές και συναθροίσεις χρησιμοποιούνταν μεγάλα τεμάχια μετάλλου, κρεμασμένα σε σχοινιά που τα έκρουαν με μεταλλικές η ξύλινες ράβδους. Η χρήση επίσης μικρών κωδώνων αναφέρεται και στη λατρεία των αρχαίων λαών: Σύρων, Αιγυπτίων, Ρωμαίων κ.α.

Στο βιβλίο της Εξόδου αναφέρεται η ύπαρξη χρυσών κωδωνίσκων στις αρχιερατικές στολές. Αντιθέτως, για το κάλεσμα των Ισραηλιτών στις θρησκευτικές συγκεντρώσεις χρησιμοποιούνταν σάλπιγγες, με τις οποίες οι ιερείς γνωστοποιούσαν στο λαό τις νουμηνίες και τα Ιωβηλαία. Είχε θεσπιστεί η Εορτή των Σαλπίγγων την πρώτη του εβδόμου μηνός.

Είναι άγνωστο πότε έγινε η χρήση κωδώνων στη χριστιανική λατρεία για πρώτη φορά. Κατά την περίοδο των διωγμών οι πιστοί καλούνταν είτε με ενημέρωση στην απόλυση της προηγούμενης σύναξης είτε με τους «Θεοδρόμους» η «Λαοσυνάκτες», οι οποίοι, με κίνδυνο της ζωής τους ειδοποιούσαν από πόρτα σε πόρτα για τον τόπο και το χρόνο της επομένης. Κατά την Τουρκοκρατία, την ειδοποίηση ανελάμβανε ο λεγόμενος από τους Έλληνες «κράκτης», από δε τους Τούρκους «τσεχενδεμίν νταβετσί» (δηλ. κλητήρας του Άδη).

Μετά τους διωγμούς εισήχθησαν στους ναούς και στα μοναστήρια τα λεγόμενα «αγιοσίδερα», δηλ. σιδερένια η ξύλινα σήμαντρα, που υπάρχουν μέχρι σήμερα.

Τι συμβολίζει η κρούσις των σημάντρων

Αρχικώς η κρούση του σημάντρου είναι συμβολική. Το μεν μικρό σήμαντρο που χρησιμοποιείται στον Όρθρο συμβολίζει όσα διδάσκει η Παλαιά Διαθήκη, ενώ το μεγάλο σήμαντρο τονίζει το κήρυγμα του Ευαγγελίου. Η κρούση του σιδηρού σημάντρου θυμίζει τη σάλπιγγα του αγγέλου, την οποία θα ακούσουν με αγαλλίαση οι εκλεκτοί κατά την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου. Παράλληλα, η κρούση του ξυλίνου σημάντρου η ταλάντου θυμίζει την κρούση του ξύλου από το Νώε πριν από τον κατακλυσμό και έτσι κατά τις ιερές Ακολουθίες στα μοναστήρια, το σήμαντρο συμβολίζει τον ερχομό των πιστών εντός της Νέας Κιβωτού που είναι η Εκκλησία του Χριστού, ώστε να σωθούν από τον κατακλυσμό της αμαρτίας.

Η καμπάνα, βεβαίως και κυριάρχησε στις πολυπληθείς πλέον πόλεις ως το δυνατότερο σε εμβέλεια μέσο κλήσεως κυρίως των πιστών στους ιερούς ναούς. Το σήμαντρο επανήλθε στους ενοριακούς ναούς κατά τα χρόνια της τουρκοκρατίας, κυρίως λόγω της ανάγκης των πιστών να συγκεντρώνονται και να εκκλησιάζονται κρυφά, χωρίς κωδωνοκρουσίες.

Γνωρίζοντας μάλιστα ότι πολλά μοναστήρια λειτούργησαν και ως «κρυφά σχολειά» την εποχή εκείνη, γίνεται σαφές ότι η κρούση του σημάντρου εξυπηρετούσε και εκπαιδευτικούς σκοπούς, χωρίς να γίνονται αντιληπτοί οι συμμετέχοντες από τους Τούρκους κατακτητές.

Σήμερα, τα ξύλινα και τα σιδηρά σήμαντρα παραμένουν εν χρήσει μαζί με τους κώδωνες μόνο στις ιερές μονές, ενώ καθένα από αυτά κρούεται σε ορισμένο χρόνο που ορίζει η τάξη του μοναστηριού.

Μπορεί μάλιστα να ειπωθεί ότι ο τρόπος με τον οποίο κρούεται το σήμαντρο σε κάθε μονή υποδηλώνει και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα αυτής, τον χαρμόσυνο η πένθιμο, είτε πρόκειται για ανδρικό είτε για γυναικείο μοναστήρι.

Πάντως είναι γεγονός το εύρος των συναισθημάτων που προκαλεί ο ήχος της καμπάνας και των σημάντρων που κοσμούν τις εκκλησίες και τα μοναστήρια της πατρίδας μας: από το κάλεσμα στις ιερές ακολουθίες και την επισήμανση των ιερών στιγμών της λατρείας έως την ειδοποίηση για χαρμόσυνα η δυσάρεστα γεγονότα.

Οι μεγάλες καμπάνες για την πρόσκληση του λαού στις ιερές ακολουθίες εμφανίζονται αρχικά στη Δυτική Εκκλησία. Έχουν πάρει την ονομασία τους από την Καμπανία, περιοχή της Ιταλίας, στην οποία πρωτοκατασκευάστηκαν. Συμβολίζουν τις σάλπιγγες των αγγέλων, που αφυπνίζουν για εγρήγορση.

Στην Ανατολή κάποιος Βυζαντινός χρονογράφος αναφέρει ότι τον Θ  αἰ. ο δούκας της Ενετίας Ούρσος χάρισε στον αυτοκράτορα Μιχαήλ δώδεκα μεγάλες καμπάνες, τις οποίες κρέμασε σε ιδιαίτερο πύργο στην αυλή της Αγίας Σοφίας. Πρώτη φορά τις έβλεπαν οι Βυζαντινοί, όμως τους άρεσαν τόσο, ώστε γενικεύτηκε η χρήση τους.

Οι Τούρκοι απαγόρευσαν τη χρήση τους κατά τη δουλεία, με εξαίρεση το Άγιον Όρος, τα Ιωάννινα και μερικά νησιά, για να μη ταράσσεται ο ύπνος των νεκρών Μουσουλμάνων, γιατί «ο κώδων είναι το μυστικόν όργανον του διαβόλου». Αντίθετα, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γερμανός γράφει: «το σήμαντρο αινίττεται (υμνεί και δοξάζει) τας των αγγέλων σάλπιγγας· διεγείρει δε και τους αγωνιστάς προς τον των αοράτων εχθρών πόλεμον».

Οι πιο παλιές γνωστές καμπάνες συναντώνται τον όγδοο αιώνα. Η κατασκευή τους είναι χονδροειδής και αποτελείται από μεταλλικές πλάκες, συναρμολογημένες με σφυρηλατημένα καρφιά, όπως οι κατοπινοί λέβητες. Αργότερα επικράτησε η κατασκευή τους από χυτό ορείχαλκο άριστης ποιότητας. Η χρήση χρυσού η ασημιού για καλύτερη ηχητική απόδοση ελέγχεται. Το καμπαναριό είναι η θέση από όπου αντηχεί η καμπάνα με τη γλυκιά φωνή της.

Ένα τρανό παράδειγμα προς μίμησιν

Όπως μαθαίνουμε α) από τον ιστότοπο agiosnikolaoskozanis και συγκεκριμένα από την ειδικότερη αναφορά περί του κωδωνωστασίου του εν λόγω Ναού και β) από το άρθρο της Κατερίνας Μάτσου όπου αναφέρεται επίσης στο καμ- παναριό της Εκκλησίας, για τους κατοίκους της Κοζάνης ο ναός του Αγίου Νικολάου δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς το καμπαναριό.

Αξίζει, λοιπόν, μικρός λόγος να γίνει και για το κτίσμα αυτό. Μέχρι τα 1728 ο ναός δεν είχε ούτε καμ- πάνες ούτε σήμαντρα. Ο δυνάστης θεωρούσε πρόκληση και απαράδεκτη ενόχληση την ύπαρξή τους και αυστηρά απαγόρευε τη χρήση τους.

Χρειάστηκαν και πάλι παρεμβάσεις επισήμων και μεσιτείες διάφο- ρες για να δοθεί στα 1728 στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου το δικαίωμα να έχει σήμαντρα σιδερένια και ξύλινα, όχι όμως και καμπάνες. Το γεγονός χαιρετίστηκε από τους Κοζανίτες με πολλή χαρά, έκφραση δε της χαράς τους αποτελεί και η σημείωση στην πίσω πλευρά του σχετικού φιρμανιού που φυλάγεται στη δημοτική βιβλιοθήκη· «Το φερμάνι του Σουλτάνου Μεϊμέτ από όπου έλεος του έκαμεν σεφέρι δια να έχωμεν στην εκκλησίαν του Αγίου Νικολάου σήμαντρα σιδερένια και ξύλινα». Πότε δόθηκε άδεια να ηχούν και καμπάνες δεν είναι γνωστό. Οπωσδήποτε αυτό συνέβη πριν από τα 1855 που στήθηκε το κωδωνοστάσι και τοποθετήθηκαν σ  αὐτὸ και σήμαντρα και καμπάνες.

Το φιρμάνι του 1728 δια την χρήσιν σημάντρων

Με την ανέγερση του κωδωνοστασίου οι Κοζανίτες «έβγαλαν το άχτι τους». Καθώς δεν μπορούσαν να χτίσουν ψηλές και επιβλητικές εκκλησίες, έχτισαν ψηλό και επιβλητικό καμπαναριό. Δεν τους ενδιέφερε η εξωτερική του εμφάνιση και η λεπτή τέχνη, όσο τους ενδιέφερε ο όγκος και προπαντός το ύψος του. Και έγινε για την εποχή του πραγματικά ψηλό -έφτανε στα είκοσι έξι μέτρα, με έξι ορόφους και τρούλο. Και κατασκευάστηκε τετράγωνο και από πελεκητή πέτρα, έργο του κάλφα Ανδρέα από τη Σέλιτσα (σημ. Εράτυρα Βοΐου). Η δαπάνη, 62.152 γρόσια και 37 παράδες, καλύφτηκε από το ειδικό ταμείο που προοριζόταν για τη βελτίωση της λειτουργίας της σχολής. Με δωρεά δε του Ηλία Κουτσιμάνη στην ανατολική πλευρά τοποθετήθηκε ωρολόγι, χρήσιμο πολύ για την εποχή του.

Τέλος, στα 1939 με δωρεά του Κωνσταντίνου Μαμάτσιου προστέθηκε ο έβδομος όροφος και τοποθετήθηκε σύγχρονο ωρολόγι με δείκτες και στις τέσσερις πλευρές και στα 1954 επανεγκαταστάθηκε ο τρούλος, όπως μας πληροφορεί η εντοιχισμένη αναμνηστική πλάκα.

Το κωδωνοστάσι δεν έχει ιδιαίτερη αρχιτεκτονική αξία ούτε στη συνολική του μορφή ούτε σε λεπτομέρειες, με εξαίρεση δυό γλυπτές παραστάσεις στους τρίτο και τέταρτο ορόφους της ανατολικής πλευράς. Είναι όμως μεγάλη η ιστορική του σημασία και η συναισθηματική του αξία. Καθώς οι Κοζανίτες «ως πρόβατα εν μέσω λύκων» περιβάλλονταν από πολλά αμιγή τουρκοχώρια, με την καμπάνα τη μεγάλη του Άι-Νικόλα διατράνωναν τα χριστιανικά και εθνικά τους αισθήματα κι έστελναν μηνύματα υπομονής και ελπίδων αλλά και μηνύματα υπεροχής της διδασκαλίας του «Ναζωραίου» απέναντι στα μουσουλμανικά κηρύγματα των χοτζάδων της περιοχής.

Για το λόγο αυτό οι Τούρκοι των γειτονικών χωριών ζήτησαν νʼ απαγορευθεί η χρήση της μεγάλης καμπάνας. Αλλά οι Κοζανίτες κατάφεραν να διατηρήσουν το δικαίωμα να τη χρησιμοποιούν και με το γλυκό της τον ήχο και τους συμβολισμούς του να γιορτάζουν όλα τα μεγάλα εθνικά γεγονότα και να καταστεί έτσι το καμπαναριό φορέας των παραδόσεων της πόλης και το «εμφανές σύμβολόν» της.

Σχόλιο του συντάκτη: Εκεί πρέπει να φθάσουμε;…να αισθανόμαστε και σήμερα, μέσα στο σπίτι μαςκιόλας, ότι κρατάμε Θερμοπύλες; ε και μη χειρότερα…Ακόμη και σήμερα στην Ιορδανία και στα Ιεροσόλυμα, παρά την παρουσία μουσουλμανικού και εβραϊκού πληθυσμού, ηχούν διάτρανα και ανεμπόδιστα οι καμπάνες των Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Είχαμε την Τρόϊκα, τώρα έχομεν και τον Μουφτή

Εν κατακλείδι, και από μία άλλη σκοπιά,  οι επαναλαμβανόμενοι ήχοι γίνονται μια βιολογική συνήθεια για τον ανθρώπινο οργανισμό. Μετά από μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν ακούει ο άνθρωπος τους τακτικούς καθιερωμένους ήχους του γύρωθεν περιβάλλοντός του όταν π. χ. μένει μόνιμα σε κάποια περιοχή. Οι κάτοικοι δηλ. που διαβιούν κοντά σε αεροδρόμια η σε κομβικά σημεία σιδηροδρομικών ραγών, μετά από ένα χρονικό διάστημα δεν ενοχλούνται στους εκκωφαντικούς ήχους των αεροπλάνων και των τραίνων αντιστοίχως, κατά το συχνότατο πέρα- σμα τους, καθ  ὅτι ο ανθρώπινος οργανισμός έχει προσαρμοσθεί στο άκουσμά τους. Πως εξηγείται λοιπόν να ενοχλούν κάποιους μόνο οι καμπάνες;

Εύλογες βεβαίως είναι και οι υποψίες περί μουσουλμανικού δακτύλου, όπως ενημερωνόμαστε από άλλα σάϊτ. Πραγματικά όμως αναρωτιέται κανείς, γιατί τώρα να ενοχληθούν κάποιοι και να βγει σχετικό εγκύκλιο σημείωμα; Μέχρι τώρα από τότε που υπάρχουν καμπάνες, δεν ηνοχλείτο κανείς!! Ούτε μωρά ούτε γέροι ούτε υγιείς ούτε ασθενείς. Τώρα τάχα όλοι ταυτό- χρονα διαμαρτυρήθηκαν; Δεν είμαστε τόσο αφελείς. Είχαμε την Τρόϊκα, τώρα και τον Μουφτή;

Δεν είναι υπερβολικά παράδοξο για το ένα λεπτό και αν, που χτυπά η καμπάνα τρεις φορές την Κυριακή, και σε κάποιες γιορτές του Χριστού μας, της Παναγίας μας και των αγίων μας μέσα στην εβδομάδα, να έχουν ενοχληθεί οι πάσχοντες από υπερευαισθησία ωτίων;

Υπερβολικό!

Προσκαλεί τους πιστούς και τους απίστους εις τον Παράδεισον

Η καμπάνα έχει δυναμικό ρόλο στη λατρευτική μας παράδοση. Προσκαλεί τους πιστούς και τους απίστους στον Παράδεισο.Όπως ο Νώε τότε προσκαλούσε τους πάντες στην Κιβωτό για να σωθούν. Υπάρχει δηλαδή θεολογική σημασία στην καμπάνα.Το να γίνεται ηπιότερη και συντομότερη κρούση των καμπανών στην ήδη ήπια και σύντομη κρούση τους, σημαίνει κατάργηση του χτυπήματος.

Η Εκκλησία μας ως Σώμα Χριστού και μάλιστα μέσα στο λίκνο της ορθοδοξίας, την Ελλάδα, θα πρέπει να συνεχίσει να χτυπά όχι όπως πάντα αλλά και ακόμη δυνατότερα και περισσότερο τις καμπάνες της, στις δύσκολες ημέρες της πολύπλευρης εξαθλιωτικής και θανατηφόρου κρίσεως. Να βοήσουν και να κραυγάσουν στον Θεό ως σεμνή παράκληση για το έλεός Του. Είναι η μόνη μας ελπίδα! Δεν εννοούμε βεβαίως να σημαίνουν ευκαίρως ακαίρως, για να σπάνε τα νεύρα των γύρωθεν κατοίκων, αλλά στις προβλεπόμενες διατεταγμένες στιγμές. Αν σιγήσουν οι καμπάνες, θα κράξουν οι λίθοι. Με τις καμπάνες εκφράζει η Εκκλησία διάτρανα το πανηγύρι της, έτσι ομολογεί την πίστη της. Σε όποιον αρέσει. Ας πάνε αλλού σε άλλες γειτονιές η χώρες όσοι ενοχλούνται και προτιμούν να ακούν άλλους ήχους και κραυγές μουφτήδων, χεβιμεταλλάδων, δαιμονι- σμένων η δαιμονίων. Έχουν το ελεύθερο επιλογής. Ας μη μας επιβάλλουν όμως τις δικές τους προτιμήσεις. Η ιστορία έχει δείξει πως η στέρηση της ελευθερίας οδηγεί πάντοτε σε απρόσμενες καταστάσεις…

Ταπεινά φρονούμε πως η βασική αιτία που ενοχλούνται κάποιοι από τις καμπάνες, είναι το ότι δεν αγαπούν όσο θα  πρεπε τον ίδιο τον Χριστό και το Ευαγγέλιό Του και όχι ο ανυπόφορος ήχος. Ακόμη και στις ηλεκτρικές καμπάνες υπάρχουν συνδυασμοί πλήκτρων που παράγουν γλυκείς ευχάριστους ήχους.

Επιτέλους: Ας πούμε τώρα και ένα όχι Ας αναλογισθούμε τι λόγο θάδώσουμε επί του φοβερού βήματος ενώπιον του Χριστού; Μήπως και αυτό το Βήμα να το εξαφανίσουμε, επειδή ενδεχομένως μας κατηγορήσουν για ρατσισμό; Μήπως εν τέλει κάποιους, όλα τους ενοχλούν;

Μα επιτέλους ας πούμε και ένα «ΟΧΙ» τώρα μάλιστα που και στον τόπο μας έχουν λυσσάξει α) για να φτιάξουν τζαμιά, β) να καταργήσουν την ευλογημένη για πολλούς λόγους αργία της Κυριακής, ως Ημέρας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, της θεσμοθετημένης από Μεγάλου Κωνσταντίνου και διατηρουμένης έως σήμερα, αλλά και που σφάζουν πλέον στη Συρία συστηματικά και ανελέητα Χρι- στιανούς. Τυχαίος αυτός ο ισλαμικός συνδυασμός; Γιατί αντιλαμβανόμαστε ότι έρχεται άσχημος καιρός, όταν από μακριά βλέπουμε τα μαύρα σύννεφα, και λαμβάνουμε τα μέτρα μας, ενώ τώρα προφασιζόμαστε πως η κοινωνία μας έχει γίνει πλέον πολυπολιτισμική, άρα πρέπει να υποταγούμε στα άλλης μορφής μαύρα σύννεφα;

Οι καμπάνες τους πειράζουν;

Και αν η απάντηση είναι «Ναι, οι καμπάνες», γιατί να μη οργανωθεί μια άλλου είδους καμπάνια κατηχήσεως, που να ερμηνεύει όχι μόνο το βαθύτερο νόημα της υπάρξεώς τους, αλλά και τη μοναδική αληθινή πίστη των Χριστιανών σε σύγκριση με αυτήν την ψεύτικη, αιμοδιψή και δαιμονιώδη του Ισλάμ. Θα προτείναμε στους αναγνώστες να μελετήσουν τους σχετικούς εν προκειμένω καταπληκτικούς διαλόγους του Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά προς τους Χιόνες

Oρθόδοξος Τύπος,13/09/ 2013

Πηγή: http://aktines.blogspot.gr/2013/09/blog-post_2920.html#more

Αν σε ρωτήσουν...

http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2013/09/blog-post_4754.html

• Αν σε ρωτήσουν αν είσαι ρατσιστής ... πες πως είσαι Έλληνας.

• Αν σε ρωτήσουν αν σιχαίνεσαι τους μαύρους ... πες ότι σιχαίνεσαι τις μαύρες ψυχές.


• Αν σε ρωτήσουν αν μισείς τους Εβραίους ... πες πως μισείς τον Σιωνισμό.

• Αν σε ρωτήσουν αν είσαι κατά των ομοφυλοφίλων … πες πως είσαι υπέρ της αναπαραγωγής των ανθρώπων.

• Αν σε ρωτήσουν αν είσαι εναντίον των εκτρώσεων … πες πως είσαι υπέρ της ζωής.

• Αν σε ρωτήσουν τι ομάδα είσαι … πες πως είσαι φίλαθλος.

• Αν σε ρωτήσουν αν κακομεταχειρίζεσαι τα ζώα … πες πως τ’ αγαπάς όλα ... και τα δίποδα.

• Αν σε ρωτήσουν αν είσαι πλούσιος ... πες πως είσαι ... σε αισθήματα.

• Αν σε ρωτήσουν αν χρωστάς … πες πως χρωστάς μόνο στον Θεό.

• Αν σε ρωτήσουν αν υπάρχει Θεός … πες να κοιτάξουν τον ήλιο με γυμνά μάτια.

http://aristidisdikaios.blogspot.gr/2013/09/blog-post_14.html 
http://logia-tou-aera.blogspot.gr/2013/09/blog-post_7317.html 
http://oimaskespeftoun.blogspot.gr/2013/09/blog-post_4894.html

Ειρήνη υμίν: Ο εχθρός δεν είναι μεταξύ μας αλλά απέναντι…

http://kostasxan.blogspot.gr/2013/09/blog-post_375.html

Είμαστε πολύ λίγοι – και αδύναμοι αυτή τη στιγμή – για να είμαστε διαιρεμένοι. Η σημερινή δολοφονία δεν αποτελεί δυστυχώς ένα τυχαίο γεγονός, υπό την ευρεία έννοια του λόγου, το οποίο ως «κεραυνός εν αιθρία» χτύπησε την ελληνική κοινωνία, αλλά αντιθέτως αποτελεί ένα αποτέλεσμα της κοινωνικής εξαθλίωσης την οποία έχει επιβάλλει η Pax Germanica στον ευρωπαϊκό νότο τα τελευταία τριάμισι έτη.

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Δεν χρειάζεται να έχεις δέκα πτυχία για να αντιληφθείς το αυτονόητο, ότι δηλαδή σε καταστάσεις οικονομικού και κοινωνικού μεσαίωνα το «κέντρο» αποδυναμώνεται και οι φυγόκεντρες δυνάμεις κινούνται προς τα «άκρα» – από δεξιά και αριστερά – τα οποία και ισχυροποιούνται, με αποτέλεσμα οι κοινωνίες να γίνονται περισσότερο ριζοσπαστικές, αλλά και λιγότερο ανεκτικές προς τον «αντίπαλο».

Το παράδειγμα της Γερμανίας και της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης αν και χιλιοειπωμένο αποτελεί το αρχετυπικό υπόδειγμα μίας τέτοιας κατάστασης η οποία ξεκίνησε από την οικονομική ανέχεια και το δυσβάσταχτο χρέος του Βερολίνου – υπό τη μορφή των πολεμικών αποζημιώσεων προς τις δυνάμεις της Αντάντ – ακολούθησε τον δρόμο των Σπαρτακιστών και των Φράικορπς, δημιούργησε μία «ανάπηρη» δημοκρατία της οποίας το Σύνταγμα θα πρέπει να σημειωθεί ότι αποτελεί ακόμα και σήμερα μνημείο προοδευτικότητας…


Κατέληξε δε, μέσω της πολιτικής βίας και της κοινωνικής δυσαρέσκειας στην ανάδυση του Τρίτου Ράιχ υπό τη μορφή ενός Εθνικοσοσιαλιστικού ολοκληρωτισμού, ο οποίος θράφηκε από τα δάκρυα ενός ολόκληρου λαού ο οποίος δεν έβλεπε καμία προοπτική σε κανένα κόμμα και πολιτικό σχηματισμό του… δημοκρατικού τόξου.

Πέραν όλων των άλλων λοιπόν, αποτελεί τεράστιο ηθικό, και στρατηγικό ολίσθημα για την σύγχρονη Γερμανία να μην έχει διδαχτεί από την ίδια της την Ιστορία και να πιστεύει ότι αυτό που βίωσε από τους Συμμάχους με την Συνθήκη των Βερσαλλιών θα το επιβάλει στους λαούς του νότου, χωρίς να «ανοίξει ρουθούνι».

Φυσικά, δεν εννοούμε ότι η Γερμανία ή κάθε άλλο κράτος όσο «εταίρος» και να είναι με την Ελλάδα θα ενδιαφερθεί εάν εμείς στην Αθήνα σκοτωθούμε μεταξύ ή όχι, χάριν ανθρωπισμού. Το εντυπωσιακό στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι το γεγονός ότι το Βερολίνο δεν δείχνει να αντιλαμβάνεται ότι αυτό που έχει εκθρέψει με την ανάλγητη συμπεριφορά του στον νότο, θα δημιουργήσει μία τέτοια κατάσταση η οποία θα γυρίσει μπούμερανγκ κατά της ίδιας της πολιτικής του αναφορικά με την «κατάκτηση» της Ευρώπης.

Περνώντας στα δικά μας, την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές η κατάσταση σε αρκετές πόλεις της χώρας μας είναι τεταμένη, ενώ η κηδεία του άτυχου νεαρού, ίσως και να αποτελέσει το σημείο καμπής από το οποίο θα δούμε εάν θα ζήσουμε σε χειρότερη μορφή – τότε δεν είχαμε κρίση – τα Δεκεμβριανά του 2008, ή εάν ο θυμός και η αναταραχή θα εκτονωθεί χωρίς περαιτέρω δράματα.

Δυστυχώς, ακόμα και εάν η κατάσταση ηρεμίσει – παρά το γεγονός ότι οι ενδείξεις συντείνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση – θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι αναγκαίες και ικανές συνθήκες για να οδηγηθούμε στο επόμενο επεισόδιο του συγκεκριμένου έργου δεν πρόκειται να εκλείψουν, οπότε είναι θέμα χρόνου για το πότε θα υπάρξει μία έκρηξη από ένα «τυχαίο» – με ή χωρίς εισαγωγικά -γεγονός από την μία ή από την άλλη πλευρά.

Θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι η πραγματική αιτία της κατάστασης που βιώνουμε τις τελευταίες ώρες δε σχετίζεται με την σύγκρουση «αριστερά-δεξιά», στην ουσία ο πραγματικός εχθρός είναι η σταδιακή και χρόνια κοινωνική εξαθλίωση μεγάλων μαζών της μεσαίας αστικής τάξης της χώρας, η οποία με το έτσι θέλω, αναγκάστηκε τα τελευταία χρόνια να μπει σε μία πρέσα η οποία θα την κάνει πιο… κινεζική, δηλαδή «ανταγωνιστική» στο πλαίσιο της επιτυχούς «προσαρμογής» της Ελλάδα και γενικά της Ευρώπης στις ανάγκες της παγκοσμιοποίησης.

Με άλλα λόγια, ο «εχθρός» δεν χτυπάει τους «αριστερούς» και βοηθάει τους «δεξιούς», ή το αντίθετο, αλλά κάνει κάτι πολύ πιο έξυπνο, γυρνάει τον έναν πόλο απέναντι στον άλλο, με σκοπό με την τακτική του «διαίρει και βασίλευε» να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα και νααποπροσανατολίσει τον λαό από την πραγματική του στόχευση, η οποία δεν θα πρέπει να είναι άλλη από την επίδειξη πραγματικής ομοψυχίας απέναντι σε έναν κοινό αντίπαλο.

Το να φαγωθούμε οι Έλληνες μεταξύ μας, είναι σίγουρο ότι μπορούμε να το κάνουμε πολύ εύκολα και να το κρατήσουμε τόσο ώστε η καταστροφή που θα προκαλέσουμε στον εαυτό μας να καταδικάσει τις επόμενες γενεές, εάν όχι στην πολιτική και οικονομική εξαφάνιση, τουλάχιστον σε μία μακροχρόνια παρακμή και την υπανάπτυξη.

Η απάντησή μας λοιπόν στον κίνδυνο ο οποίος ελλοχεύει μέσα από παρόμοιες καταστάσεις, σε μία άκρως πονηρή περίοδο από κάθε άποψη, είναι μία και μόνο:

Εθνική ομοψυχία και εγρήγορση απέναντι σε κάθε προσπάθεια δημιουργίας μίας έριδας στο εσωτερικό της χώρας η οποία θα μας φέρει σε πολύ μεγαλύτερη θέση αδυναμίας απέναντι στους δανειστές «εταίρους» μας, αλλά και θα τρώσει την ικανότητα του έθνους να επιβάλει τα εθνικά του δίκαια στην περιοχή μας. Η διαφύλαξη της εσωτερικής ασφαλείας και η αποτροπή κάθε προσπάθειας δημιουργίας «θεμάτων» (πάσης φύσεως και με την οποιαδήποτε δικαιολογία) ανά την επικράτεια, αποτελεί μία πραγματική «κόκκινη γραμμή» για κάθε Έλληνα και Ελληνίδα.

Κλείνουμε τη σύντομη αυτή τοποθέτηση με μία παρατήρηση: Σε πείσμα όλων εκείνων οι οποίοι θα έτριβαν τα χέρια εάν στην χώρα δημιουργούνταν συνθήκες πραγματικής αντιπαράθεσης μεταξύ των Ελλήνων, να τους ενημερώσουμε ότι 300 «αριστεροί» και 300 «δεξιοί», ακόμα κι εάν συγκρουστούν στο στυλ «Συμμορίες της Νέας Υόρκης», δεν έχουν καμία σχέση με τη συντριπτική πλειοψηφία του έθνους των Ελλήνων, οι οποίοι δεν είναι «πρόβατα» για να «οδηγηθούν» πέραν της οικονομικής τους σφαγής σε συνθήκες βιολογικής αλληλοεξόντωσης. Όχι αυτή τη φορά τουλάχιστον. Έχει κάποιος δει στις γειτονιές και στα χωριά του στα διάφορα «καφενεία» να συμπλέκονται Έλληνες μεταξύ τους αναφορικά με το τι ακριβώς βιώνουμε σήμερα; Όχι, και μάλλον δεν πρόκειται να το δει.

Το πιθανότερο αποτέλεσμα μέσα από μία τέτοια αναμπουμπούλα θα είναι, ο λαός στην συντριπτική του πλειοψηφία να στρέψει την πλάτη του όχι ο ένας στον άλλον αλλά στο πολιτικό σύστημα ως σύνολο – χωρίς με αυτή την εκτίμηση να εννοούμε ότι δεν υπάρχουν και άξιοι πολιτικοί οι οποίοι πραγματικά αγωνιούν για την τύχη της χώρας και του έθνους.

Ας μην χαίρονται κάποιοι λοιπόν και ας έχουμε οι υπόλοιποι τα μάτια μας ανοιχτά, κυρίως όμως ας έχουμε έτοιμες τις καρδιές μας να δεχτούν τον συμπολίτη μας είτε αυτός είναι «αριστερός», είτε «δεξιός», είτε «κεντρώος». Ο εχθρός δεν είναι μεταξύ μας αλλά απέναντι… 

Πηγή: Defence-Point

ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ «ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ» ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΝ ΔΙΧΑΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2013/09/blog-post_4589.html

Του Δημήτρη Σωτηρόπουλου

Κι εκεί που όλοι παρακολουθούν με ανησυχία τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που προκάλεσε (και προκαλεί) η δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα από μέλος της Χ.Α, άρχισαν να ακούγονται...ξαφνικά κάποιες - δήθεν - νηφάλιες φωνές, που μας προτρέπουν να μην οδηγηθούμε σε εμφύλιο, να υπάρχει Εθνική Ενότητα και να μην σφάξουμε ο ένας τον άλλον!

Ωραία όλα αυτά «κύριοι», όμως, πολύ απλά, δεν δικαιούστε ΕΣΕΙΣ να ομιλείτε! Καλύτερα να βγάλετε τον σκασμό! Και να γιατί:

- Δεν μπορεί να μιλάει για Εθνική Ενότητα, προσθέτοντας παράλληλα την...θεωρία των «δύο ακρων», ο μνημονιακός πρωθυπουργός που εξωθεί τον κόσμο στα άκρα! Ο ίδιος, που μαζί με τα συνεταιράκια του στο Πασοκ επί δεκαετίες ρούφηξαν το αίμα του κοσμάκη, να πλασάρεται τώρα ως...δύναμη ευθύνης και «δημοκρατίας»!!! Ε, όχι! Αυτό πάει πολύ! Πρέπει νά' ναι κανείς ηλίθιος για να πιστέψει πως...ξαφνικά ενδιαφέρθηκαν για τον τόπο και όχι επειδή φοβούνται μήπως χάσουν τις (μόνιμες) καρέκλες τους!

- Δεν μπορεί να μιλάει για Εθνική Ενότητα ο ιθύνων νους της ναζιστικής οργάνωσης, μέλος της οποίας έβαψε τα χέρια του με αίμα συνέλληνα!

Είναι άκρως προκλητικό να παρουσιάζεται ως αθώα περιστερά (!!!) και να αποποιείται των ευθυνών του - ψευδόμενος ασύστολα και στη Βουλή - όταν το κόμμα του πρωτοστατεί στα διχαστικά, εμπρηστικά συνθήματα εδώ και δεκαετίες! Όταν οι χαρακτηρισμοί «προδότης, ανθέλληνας, κουμούνι», στρέφονται με απίστευτη ευκολία κατά δικαίων και αδίκων! Όταν είναι ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΙ μονάχα στους εμφυλίους και τους διχασμούς του παρελθόντος! Έλεος! Έχει και η υποτίμηση της νοημοσύνης μας τα όριά της!

- Δεν μπορεί να μιλάει για Εθνική Ενότητα ούτε η αριστερά, που ΠΑΝΤΟΤΕ την σαμπόταρε, βάζοντας το κομματικό συμφέρον πάνω από το εθνικό! Αυτοί που σκότωσαν αθώο κοσμάκη που ήταν στη δουλειά του, εκείνοι που κάνουν «επαναστατικές ασκήσεις» εναντίον της περιουσίας του απλού πολίτη! Είναι κροκοδείλια τα δάκρυά σας «κύριοι», αφού βολεύεστε αφάνταστα από κάθε είδους «μπάχαλο», ή μάλλον το επιδιώκετε! Είστε καπηλευτές του λαού και των αγώνων του, όπως οι εχθροί σας (;) δεξιοί είναι καπηλευτές της Πατρίδας και της Ορθοδοξίας! Εσείς, από την άλλη, λιντσάρετε όποιον δείτε να κρατά ελληνική σημαία, αποκαλώντας τον φασίστα! Κι έχετε το θράσος να μιλάτε για Εθνική Ενότητα;;;

- Δεν μπορεί, τέλος, το κάθε ελεεινό και τρισάθλιο παπαγαλάκι των εξωνημένων ΜΜΕ να μιλάει για Εθνική Ενότητα! Ο ρόλος σας είναι γνωστός στον λαό, που ανεξαρτήτως των αντιπαραθέσεών του ΕΝΩΝΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΑΣ! Γνωρίζει καλά πως εξυπηρετείτε αμαρτωλά συμφέροντα και τόσα χρόνια όχι μόνο δεν βοηθήσατε στο να αποφευχθεί ο διχασμός, αλλά αντίθετα με την τρομολαγνεία και την προπαγάνδα σας, τον ενισχύσατε! Δεν υπάρχει νοήμων πολίτης αυτής της χώρας που να μην σας αποστρέφεται ολοκληρωτικά!

Και καλά, θα αναρωτηθεί κάποιος: Ποιοι, τέλος πάντων, «δικαιούνται διά να ομιλούν» περί Εθνικής Ενότητας;

Είναι πολύ απλό: Όλη αυτή η σιωπηλή, τεράστια πλειοψηφία που έχει αηδιάσει με όλους και με όλα! Ο λαός που δεν πείθεται πλέον από κανένα κόμμα και απόκομμα! Και αναζητά κάτι άλλο!

Εμείς, δικαιούμαστε να μιλάμε για Εθνική Ενότητα! Διότι πάντα αυτήν επιζητούσαμε, ακόμα και με τους εχθρούς μας! Γιατί δεν βάλαμε ποτέ την τσέπη μας, το κομματικό μαντρί ή την (ξενόφερτη) ιδεολογία μας πάνω από την Ελλάδα! Γιατί θέλουμε επιτέλους, κάποια στιγμή, να εκφράσουμε αυτή την ανάγκη για πραγματική ΕΝΟΤΗΤΑ, μέσα από έναν πολιτικό σχηματισμό, μια παράταξη, κάτι...!

Δεν υπάρχει όμως κάτι τέτοιο, τουλάχιστον προς το παρόν. Ελπίζουμε, να μην αργήσει να έρθει! Και είναι βέβαιο πως δεν θ' αργήσει, αν αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας...!