ΙΤΑΛΙΑ: Ο Δήμος της Βενετίας καταργεί τους όρους «πατέρας» και «μητέρα» από τα επίσημα έγγραφά του

http://www.pentapostagma.gr/2013/09/blog-post_9962.html#ixzz2fAd30YMC

Ο δήμος της Βενετίας έχει περάσει ένα νόμο που απαγορεύει τους όρους «μητέρα» και «πατέρας» σε έντυπα που πρέπει να συμπληρώσουν οι γονείς για να κερδίσουν μια θέση για τα παιδιά τους στους δημόσιους παιδικούς σταθμούς.

Η πολιτική για τα «πολιτικά δικαιώματα και την καταπολέμηση των διακρίσεων» εισήχθη από την δημοτικό σύμβουλο Camilla Seibezzi, η οποία είπε ότι οι αλλαγές στη γλώσσα αποτελούν θεμελιώδη στόχο για την καταπολέμηση των «στερεοτύπων». «Η γλωσσική κατασκευή αποτελεί μια κατηγορία της σκέψης, μια καθημερινή πρακτική», είπε .

Η εφημερίδα, ‘Corriere del Veneto’, αναφέρει ότι οι όροι θα πρέπει να αντικατασταθούν από τους όρους "γονέας 1" και "γονέας 2". Η αλλαγή φαίνεται όμως ότι δεν έγινε δεκτή από τον κόσμο και η Seibezzi υπέβαλε καταγγελία στην αστυνομία ότι δέχτηκε λέει, απειλές, σε μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης.

Η Seibezzi (φωτο) είπε στην εφημερίδα La Nuova ότι οι «οικογένειες του ουράνιου τόξου» («οικογένειες» ομοφυλόφιλων) που δεν αναγνωρίζονται στο ιταλικό δίκαιο είναι «η πραγματικότητα της καθημερινής μας ζωής». Η Seibezzi, που εργάζεται στον τομέα της πολεοδομίας, διορίστηκε από τον δήμαρχο της Βενετίας, Giorgio Orsoni, για να διευθύνει την νεοσυσταθείσα αντιπροσωπεία για τα «δικαιώματα LGBTQ των πολιτών και κατά των διακρίσεων» .

«Προχωράω μπροστά», είπε. «Ξέρω ότι δεν θα είμαι ‘δημοφιλής’, αλλά είμαι πεπεισμένη ότι έχουμε κάνει το σωστό πράγμα . Αποκάλεσε την αλλαγή "ένα πολύ μικρό βήμα προς τα πολιτικά δικαιώματα όλων" .

Ο Σύμβουλος για τη Νεολαία, Gianfranco Bettin, δήλωσε στην εφημερίδα, " Έχετε διαβάσει, απίστευτα, ότι αυτό σημαίνει «το τέλος της οικογένειας» ή «την ακύρωση των ρόλων της μητέρας και του πατέρα». Στην πραγματικότητα, η χρήση μόνο του όρου «γονιός»... δεν αφαιρεί κανένα ρόλο από κανέναν και δεν φέρνει το τέλος σε κάτι."

Η κίνηση αυτή έχει λάβει τις ανάμικτες απαντήσεις από τους πολιτικούς, ακόμη και από το Δήμαρχο Orsoni, ο οποίος είπε ότι δεν είχε κληθεί. «Δεν ήξερα τίποτα», είπε. "Οι εκπρόσωποι, πριν από την έναρξη κάθε πρωτοβουλίας, θα πρέπει να μιλούν μαζί μου."

Ο Simone Venturini, ηγέτης της παράταξης ‘Unione dei Democratici Cristiani e di Centro’ ( UDC ), δήλωσε: «Η αντιπροσωπεία των δικαιωμάτων των πολιτών είναι μια προσωπική απόφαση του δημάρχου και δεν έχει συμφωνηθεί από την πλειοψηφία, έτσι ώστε κάθε πρωτοβουλία θα πρέπει να αξιολογείται ή να απορρίπτεται.

«Δεν αισθανόμαστε ότι δεσμευόμαστε από τη συμφωνία της πλειοψηφίας της αντιπροσωπείας αυτής», πρόσθεσε . «Για εμάς, η οικογένεια αποτελείται από άνδρες και γυναίκες, αλλά αυτό δεν αφαιρεί τα δικαιώματα των άλλων. Το να επεξεργάζεσαι τους όρους «μητέρα» και «πατέρας» δεν νομίζω ότι δίνει υπόσταση στα δικαιώματα".

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Ο Ελληνας Κέννεντι> Πρόεδρος η Γιάννα και αρχηγός ο γιος της Παναγιώτης στο κόμμα που ετοιμάζουν οι Αγγελόπουλοι

http://www.kourdistoportocali.com/articles/23794.htm

Από την Ιόλη Πιερίδη

 -Eγώ είμαι Κρητικιά, δεν σηκώνω μύγα στο σπαθί μου. Σας λέω επίσης ότι έχω και κρητικά μαχαίρια...
Έχοντας στο πλευρό της τον σύζυγό της Θόδωρο Αγγελόπουλο, την μητέρα της και τον γιο της Παναγιώτη, η Γιάννα Αγγελοπούλου παρουσίασε, τη Δευτέρα, στο Ηράκλειο Κρήτης το πολυσυζητημένο της βιβλίο σε εκδήλωση που διοργάνωσαν το Λύκειο Ελληνίδων σε συνεργασία με το Δήμο Ηρακλείου,  την εταιρεία "Αλτσχάιμερ" και την "Ομάδα Συνεργασίας Ελληνικού Οδηγισμού».

"Δε σηκώνω μύγα στο σπαθί μου ως Κρητικιά. Σημασία δεν έχουν τα χρήματα και οι τίτλοι αλλά οι σχέσεις με τους ανθρώπους".

Όπως είπε άρχισε να γράφει το βιβλίο  όταν η χώρα μπήκε σε περίοδο κρίσης και ύφεσης. Όπως είπε "Το μάθημα, δυστυχώς, ξεχάστηκε. Όχι από τους πολίτες όμως. Ό,τι έκανα το έκανα για να μάθουν έξω ότι υπάρχει και η άλλη Ελλάδα, της ομαδικότητας, της επιτυχίας. Καμία άλλη χώρα δεν ανέλαβε τους Ολυμπιακούς και τους υλοποίησε αντί για 7 σε 4 χρόνια".
Κι αν η ίδια δήλωσε παρούσα εάν την χρειασθεί η πατρίδα στην πραγματικότητα το πρόσωπο που κέρδισε τις εντυπώσεις ήταν ο γιος της Παναγιώτης. Βαθιά πολιτικοποιημένος ο ίδιος και με ανατρεπτική ματιά ετοιμάζεται να μπει στον πολιτικό στίβο της χώρας και όλο αυτό το διάστημα η Γιάννα προετοιμάζει το έδαφος.
Φυσικά ο γιος της Αγγελοπούλου δεν θα μπει στην πολιτική σαν δεκανίκι του ΣΥΡΙΖΑ αλλά ωςο Έλληνας Κέννεντυ. Μεθοδικά και σε συνεργασία με τους Κλίντον ο Θόδωρος και η Γιάννα Αγγελοπούλου ετοιμάζουν το κόμμα στο οποίο εκείνη θα είναι Πρόεδρος και ο γιος της Παναγιώτης αρχηγός.
Είναι πολύ πιθανό και ανάλογα με τις εξελίξεις η ανακοίνωση να γίνει πριν την Άνοιξη του 2014.
Όσο αφορά την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από το άρθρο του νεαρού Αγγελόπουλου στην "AV" με τίτλο Η εποχή των Τεράτων και το οποίο είχε προκαλέσει σάλο.>

Για τη συνέχιση του αγώνα είναι επιτακτική ανάγκη η δηµιουργία ενός ηγεµονικού πολιτικού µετώπου, µιας κρίσιµης µάζας κοµµάτων, συνελεύσεων, σωµατείων και πολιτών, που θα παλέψει για την πολιτική-κοινωνική χειραφέτηση και θα εκπονήσει ένα µεταβατικό πρόγραµµα εκτάκτου ανάγκης για την υπεράσπιση των λαϊκών συµφερόντων. Βασικοί άξονες πρέπει να είναι η στάση πληρωµών και η διαγραφή του χρέους σε ρήξη µε την Ε.Ε., η αναδιανοµή του εισοδήµατος εις βάρος του κεφαλαίου και υπέρ της µισθωτής εργασίας, η υπεράσπιση του δηµόσιου και δωρεάν χαρακτήρα των κοινωνικών αγαθών (υγεία, παιδεία), η εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικών επιχειρήσεων και η χάραξη βιοµηχανικής πολιτικής µε στόχο την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανακούφιση των εργαζοµένων, η θέσπιση αποκεντρωµένων αµεσοδηµοκρατικών θεσµών και η κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας.

Η βίαιη έκρηξη οργής της φτωχής και αποκλεισµένης νεολαίας της Αγγλίας και οι επερχόµενες κοινωνικές συγκρούσεις προοιωνίζουν το ευρωπαϊκό φθινόπωρο θερµό, και καθιστούν επίκαιρα τα λόγια του Αντόνιο Γκράµσι: «Ο παλιός κόσµος πεθαίνει και ο καινούργιος πασχίζει να γεννηθεί. Ζούµε στην εποχή των τεράτων».

Ετσι λειτουργούν τα σοβαρά κράτη: Λαμόγια πήγαν να σορτάρουν την μετοχή της Gazprom και βρέθηκαν στην φυλακή. Εδώ συμμορίτες του χρηματιστηρίου είναι ακόμα έξω.

http://olympia.gr/2013/09/17/%CE%B5%CF%84%CF%83%CE%B9-%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CF%83%CE%BF%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%AC-%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7-%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%8C/

Μεγάλη επιχείρηση πριν από λίγο της Ρωσικής αστυνομίας με 7 συλλήψεις “επενδυτών” που επιχείρησαν να σορτάρουν την μετοχή της Gazprom και της Sberbank, συνολικής αξίας 580 εκ. Ρουβλιων.

Οι δύο εταιρείες θεωρούνται θεμελιώδεις για την Ρωσική οικονομία και οι έλεγχοι στην διακίνηση των μετοχών αλλά ειδικά στα παράγωγα είναι δρακόντιοι.

Στην Ελλάδα βέβαια, οι Πανταλάκηδες, οι Στουρνάρες, οι Σημίτηδες και όσοι άλλοι συμμετείχαν στο πάρτι του χρηματιστηρίου, μετατρέποντας ακόμα και τα βαριά χαρτιά σε “φούσκες” συνεχίζουν να ζουν σε παραδείσιες συνθήκες την ώρα που η Ελληνική κοινωνία νιώθει τα αποτελέσματα του σκανδάλου στο πετσί της.

Όσο για τον Προβόπουλο του Τ3 – Τ10, ας μην το συζητήσουμε καλύτερα. Η ώρα που θα αποκαλυφθούν τα πλοκάμια της συγκάλυψης, είναι κοντά…

Για τα δημοσιογραφικά μαντρόσκυλα του MEGA-ΔΝΤ

http://online-pressblog.blogspot.gr/2013/09/mega-mega.html


Πραγματικά απολαυστικό ήταν το χτεσινό κεντρικό δελτίο του MEGA. Πρόσωπα πανικόβλητα, φωνές που τσάκιζαν ή ανέβαιναν σε ένα απίστευτο κρεσέντο. Παρακολουθώντας το κάποιος θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι κάποια βιβλική καταστροφή έχει χτυπήσει τη χώρα και, προς Θεού, μην πάει ο νους σας στα μνημόνια, τις αλλεπάλληλες φοροεπιδρομές και την αδυσώπητη λιτότητα. Ιερή οργή από τους παρουσιαστές του καναλιού εναντίον όσων τολμούν να αμφισβητούν την αναγκαιότητα του αγίου μνημονίου.


Συνδικαλιστές που μέχρι χτες δεν είχαν καμία επαφή και καμία σχέση με τον κλάδο που εκπροσωπούν, ισχνές μειοψηφίες που μέχρι χτες αποφάσιζαν μόνες τους, ενώ η μεγάλη μάζα των εκπαιδευτικών στήριζε και εμπιστευόταν το υπουργείο, εκπαιδευτικοί που μέχρι χτες ήταν υποκινούμενοι από κάποιο κόμμα ή δεν άντεχαν να χάσουν το μεροκάματο, μαθητές που μέχρι χτες, ως άβουλες μαριονέτες, γίνονταν υποχείρια των αδίστακτων καθηγητών τους, γονείς που μέχρι χτες στέκονταν απέναντι στην αναλγησία των δασκάλων των παιδιών τους, ολόκληρη η εκπαιδευτική κοινότητα φαίνεται πως έχασαν τα λογικά τους και κινούμενοι από κάποια αυτοκαταστροφική μανία αποφάσισαν να κλείσουν το δημόσιο σχολείο. Το δημόσιο σχολείο, που μόνο η πολιτική των μνημονίων και της τρόικας υπερασπίζεται και προστατεύει.


Το δημόσιο σχολείο των φτωχών παιδιών, που αυτή η ίδια πολιτική αγκαλιάζει με στοργή άλλοτε αφήνοντάς τα πεινασμένα, άλλοτε αφήνοντάς τα χωρίς βιβλία, άλλοτε κλείνοντας εν μια νυκτί τα σχολεία τους κι απολύοντας τους καθηγητές τους κι άλλοτε ωθώντας τους γονείς τους στην ανεργία και την εξαθλίωση.


Κι απέναντι στο κλείσιμο των δημόσιων σχολείων, τα ιδιωτικά, που «λειτουργούν απρόσκοπτα», με τον αδιόρατο υπαινιγμό του πόσο χρήσιμη είναι...
η έλλειψη εργασιακών δικαιωμάτων και η εργασιακή ασφάλεια, τα φροντιστήρια, που «δεν απεργούν ποτέ» παρέχοντας προφανώς το μοναδικό είδος «εκπαίδευσης» που χρειάζονται τα παιδιά μας για να περνούν με επιτυχία τις διαρκείς εξετάσεις και να συνηθίζουν στη σκληρή πραγματικότητα του ανταγωνισμού, αλλά και μια κυβέρνηση που δαιμονοποιεί την πολιτική γλώσσα των εργαζόμενων, μονοπωλώντας το δικαίωμα να σκέφτεται και να δρα πολιτικά.


Ξαφνικά οι εκπαιδευτικοί εγκαλούνται γιατί, αντί να κάνουν μια εθιμοτυπική απεργία με καθαρά συνδικαλιστικά (βλέπε συντεχνιακά) αιτήματα, ώστε να μπορούμε να τους συκοφαντούμε όλοι μαζί ότι ενδιαφέρονται μόνο για τη διατήρηση των προνομίων τους, υψώνουν το ανάστημά τους, τεντώνουν το χέρι, δείχνουν με το δάχτυλο την πραγματική αιτία της λαίλαπας που έχει σαρώσει τη ζωή τους και αγωνίζονται για τους μαθητές, τους συναδέλφους, τα σχολειά, τη δουλειά και την αξιοπρέπειά τους.


Σωστά πανικοβάλλεστε, αγαπητοί μέντορες των media. Σταματήστε όμως να μας προσβάλλετε τόσο βάναυσα, γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς. Εμείς νιώθουμε «στο πετσί» μας τα αποτελέσματα της πολιτικής που με τόσο ζήλο εσείς υποστηρίζετε. Καμία εικονική «πραγματικότητα» δεν μπορεί να αλλάξει το βίωμα της καθημερινότητάς μας. Αν δεν μπορείτε να μας σέβεστε, τουλάχιστον μη μας υποτιμάτε. Από το Γραφείο Τύπου της ΟΛΜΕ
ipaideia.gr

Στην προεκλογική εκστρατεία της Μέρκελ και ο Σαμαράς;

http://hassapis-peter.blogspot.gr/2013/09/blog-post_6232.html

Ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς πήγε στις Βρυξέλλες και δηλώνει σε όλους τους τόνους, με την συγχορδία των Μπαρόζο και Σούλτς, ότι οι Ελλάδα σώθηκε, ότι η Ελλάδα περνάει στην ανάπτυξη, ότι δεν πρόκειται να ληφθούν άλλα μέτρα λιτότητας κ.λ.π.

Γιατί ξαφνικά ο κ. πρωθυπουργός, μόλις την τελευταία εβδομάδα προ των γερμανικών εκλογών, δηλώνει σε κάθε ευκαιρία στις Βρυξέλλες ότι δήθεν πέρασε το κακό «όνειρο» για τους Έλληνες; Τι τον έπιασε; Ποιο ακροατήριο έχει στόχο; Μήπως τους αυτοκτονούντες και εξαθλιωμένους Έλληνες ή τους Γερμανούς ψηφοφόρους; 

Γιατί άραγε δικαιώνει από τις Βρυξέλλες την επιλογή των μνημονίων που μας επέβαλε η Γερμανία;

Επειδή όμως λιγόστεψαν επικίνδυνα, για το μνημονιακό τόξο, οι αφελείς στην Ελλάδα, πιθανολογούμε ότι όλη αυτή η σκηνοθεσία της δήθεν επιτυχίας των μνημονίων, τη στιγμή που όλοι οι επιστήμονες δηλώνουν ότι απέτυχαν, εντάσσεται στον προεκλογικό σχεδιασμό της κ. Μέρκελ για να ξεγελαστούν οι Γερμανοί ψηφοφόροι.

Την ίδια στιγμή η κ. Μέρκελ κάνει το δικό της «δώρο» προς τον κ. Σαμαρά δηλώνοντας ότι οι αποφάσεις για το νέο πρόγραμμα της Ελλάδας δεν θα ληφθούν τώρα, αλλά το 2014 (σε αντίθεση με αυτά που πριν λίγες ημέρες είπε ο Ντάϊσενμπλουν), στέλνοντας έτσι το μήνυμα ότι θα του επιτραπεί να επιβιώσει πολιτικά μέχρι το Καλοκαίρι του 2014. Πιθανόν εκεί, περί την Άνοιξη, ο κ. Σαμαράς περιμένει κάποιο νέο δώρο από την κ. Μέρκελ για να θέσει το δίλημμα των εκλογών: "Σαμαράς και δώρο ή Τσίπρας και χάος;". 

Αυτή είναι η ιστορία του Πέτρου. Και αξίζει να τη διαβάσεις για να τον βοηθήσεις.

http://koukfamily.blogspot.gr/2013/09/blog-post_6092.html

Ήταν στην Πέμπτη Δημοτικού όταν μια μέρα άρχισα να παρατηρώ τον Πέτρο. Έναν συμμαθητή μου από την πρώτη δημοτικού που ποτέ δεν του έδωσα καμία σημασία, ώσπου μια μέρα ο δάσκαλος μας του αγόρασε μια τυρόπιτα από το κυλικείο του σχολείου και του την πρόσφερε.

Tης Ελευθερίας Μεταξά

Ο Πέτρος την πήρε με χαμηλωμένα μάτια λέγοντας του ευχαριστώ. Μου ήρθε παράξενο γιατί ο δάσκαλος έκανε κάτι τέτοιο. Την επόμενη μέρα ένας άλλος δάσκαλος του σχολείου μας, έδωσε κάτι άλλο από το κυλικείο στον Πέτρο. Ο Πέτρος είχε μπει πια για τα καλά στο στόχαστρο της παρατήρησης μου.

Ανακάλυψα ότι οι δάσκαλοι και ο διευθυντής του σχολείου είχαν ένα ιδιαίτερο πάρε δώσε με τον Πέτρο πότε κάτι από το κυλικείο πότε ένα τετράδιο η ένα βιβλίο κάποιες τσάντες με ρούχα η τρόφιμα που έδιναν κάθε τόσο στην γιαγιά του, σιγανές συζητήσεις που κατέληγαν πάντα με ένα ευχαριστώ για αυτά που κάνετε, να σας έχει ο Θεός καλά, αν δεν ήσασταν εσείς και άλλα πράγμα που μου τραβούσε όλο ένα και πιο πολύ την προσοχή, εξάπτοντας την φαντασία μου όλο ένα και περισσότερο.

Δεν μοιράστηκα τις σκέψεις μου με κανέναν συμμαθητή μου, ή φίλο μου άφηνα την ιστορία να με συναρπάζει σαν συνωμοτικό σενάριο ταινίας βάζοντας τον εαυτό μου σε ρόλο Σέρλοκ Χολμς έγινα η κρυφή σκιά του δόλιου συμμαθητή μου, τόσο καλά κριμένη σκιά που δύσκολα θα την έβλεπε κάποιος ανυποψίαστος. Αλλά δυστυχώς όλα τα ωραία πράγματα τελειώνουν γρήγορα.

Ένα πρωινό στην αυλή του σχολείου είδα τον αδελφό μου να φορά το καλό μπουφάν του , ή αυτό νόμιζα ότι είδα, πλησίασα να του μιλήσω… αλλά δεν ήταν αυτός. Από πίσω πλάτη όπως τον έβλεπα εγώ ήταν ίδιος ο αδελφός μου. Ψιλός ξανθός , μα σαν πλησίασα το τοπίο άλλαξε, το μπουφάν το φορούσε ο Πέτρος, του ζήτησα συγγνώμη για το λάθος και έφυγα με μια ζαλάδα αφάνταστη και με χιλιάδες ερωτήματα. Ναι του έμοιαζε του αδελφού μου, αλλά ο αδελφός μου ήταν δυο χρόνια μεγαλύτερος μου και είχε τελειώσει το δημοτικό πήγαινε γυμνάσιο δεν θα μπορούσε να είναι αυτός, κοίταξα γύρω και όλοι μοιάζαμε.

Μη σε γελά αυτό που λέω δεν ήμασταν πανομοιότυπα ανδρείκελα ούτε παράκρουση είχα πάθει ήμασταν όλοι παιδιά. Παιδιά του σχολείου που έπαιζαν στο διάλειμμα στην ίδια άυλη.

Σε αυτό ήμασταν όλοι ίδιοι. Όταν γύρισα σπίτι μου το μεσημέρι είπα στην μητέρα μου τι έγινε. Η μητέρα μου νοιάστηκε πιο πολύ για της αντιδράσεις του Πέτρου πάρα για τις δίκες μου. "Δεν πιστεύω να είπες κάτι στο παιδί για το μπουφάν;" Με ρώτησε σχεδόν έντρομη. "

Όχι τι να του πω, ότι το μπουφάν του μοιάζει με το αδελφού μου; Και γιατί νομιζόμαστε για το τι θα πει ο Πέτρος". Ξαφνικά ο Πέτρος θέμα συζήτησης εντόνου προβληματισμού μέσα στο σπίτι μας. Ποιος ήταν τελικά αυτός ο Πέτρος, τόσα χρόνια ούτε είχα δει ότι υπάρχει και τώρα το μπουφάν του αδελφού μου στα χέρια του η έγνοια της μάνας μου ο εκλεκτός των δασκάλων, ο κόσμος άρχισε να γυρνά γύρω από τον ΠΕΤΡΟ. Σαν να γκρεμίζονταν ο κόσμος γύρω μου και χτίζονταν από την αρχή.

Κατά ένα παράδοξο τρόπο αυτό έγινε. "Αχ, παιδί μου" Είπε η μάνα μου καθώς με αγκάλιαζε κρατώντας με κοντά της, σαν από φόβο να μην φύγω . "Αυτό το παιδάκι και η αδελφούλα του είναι ορφανά, έχασαν την μάνα τους και τον πατέρα τους. Τα μεγαλώνει η γιαγιά τους, δόξα τον θεό που υπάρχει και αυτή και δεν είναι τα παιδιά σε κανένα ίδρυμα. Αλλά χήρα και αυτή τι να τα κάνει, με μια μικρή συνταξούλα πως να τα ζήσεις, γρια γυναίκα στην ηλικία της γιαγιά σου είναι". Πραγματικά στην ηλικία της γιαγιάς μου, καθώς είπε και η μάνα μου, το πρόσωπο του ανθρώπου δεν γερνά από τα χρόνια, το τσακίζει και το χαράζει η στεναχώρια και η δυστυχία που ζούμε τα προβλήματα μας τσακίζουν, η πάλη με την ζωή.

Περάσαν πολλά χρονιά για να καταλάβω τι ακριβώς έλεγε η μάνα μου.
Το καταλάβαινα κάθε φορά και περισσότερο σαν κοίταζα τις δικές της χαρακιές στο πρόσωπο και τώρα τις δικές μου. "Έζησε τον πόλεμο, πέρασε την κατοχή την πείνα την φτώχεια την στέρηση,και ακόμα την περνάει, μαζί με τα εγγόνια της, τα ορφανά," τσάκισε η φωνή της και τα μάτια της είχαν βουρκώσει καθώς μιλούσε σφίγκωντας με πιο κοντά της ακόμη περισσότερο, "έχασε τον άντρα της τον προστάτη του σπιτιού της, και έχασε και τον γιο της και την νύφη της πόσα να αντέξει ο άνθρωπος παιδί μου. Και η παναγία να ήταν θα λύγιζε".

Η μάνα μου είχε ήδη λυγίσει, και μόνο που τα έλεγε."Να, βοηθάμε όλοι, όσο μπορούμε, και οι δάσκαλοι στο σχολείο από το υστέρημα τους, γιατί το σχολείο δεν είναι μόνο να σας μάθει να γράφετε και να διαβάζετε είναι να σας κάνει ανθρώπους, να σας δώσει ιδανικά, αξίες να νιώθετε και να κατανοείτε, και η γειτονιά βοηθάει, όσο μπορούμε, ο κάθε ένας μας, σε φτωχόγειτονιά είμαστε, μα υπάρχουν άνθρωποι που είναι ακόμα πιο φτωχοί από εμάς και έχουν την ανάγκη να τους απλώσουμε το χέρι μας και να τους νοιαστούμε και το μπουφάν δεν του έκανε πια του αδελφού σου, να το πετάξω κρίμα παιδί μου το καλό του ήταν, μα έτσι γρήγορα που μεγαλώνετε, δεν του έκανε το έδωσα στο παιδάκι να το φορέσει να ζεσταθεί, να χαρεί και αυτό, μην του πεις τίποτα του παιδιού, ούτε σε κανένα άλλο παιδάκι να πεις αυτά που σου είπα για τον Πέτρο, έχω τον λόγο σου. Μην στεναχωρηθεί το παιδί, δεν πρέπει."

Δεν μπόρεσε να συγκρατήσει το δάκρυ που κύλισε στο μάγουλο της, μόνο το σκούπισε γρήγορα, μην την δω να κλαίει. Η μητέρα μου είχε γεννηθεί λίγο πριν τον πόλεμο, είχε δει και αυτή πολλά. Έζησε την κατοχή την φτώχεια την στέρηση. Ήξερε πως είναι. Ήξερε όμως πιο πολύ πως είναι να είσαι άνθρωπος και να απλώνεις το χέρι σου να κρατήσεις ένα άλλο ανθρώπινο χέρι . Να το κρατήσεις, όχι περιστασιακά να ελεημονίσεις , μα πραγματικά να γνοιαστείς να είσαι διπλά του και να συμπονέσεις μαζί με αυτόν που υποφέρει. Στο χωρίο που έζησε έτσι ξεπέρασαν τον πόλεμο την κατοχή. Έπιασαν σφιχτά ο ένας το χέρι του άλλου, νοιάστηκαν ο ένας για τον άλλο, έδωσαν ο ένας στον άλλον το υστέρημα τους. Αυτό προσπαθούσε να μου μάθει τόσα χρονιά , να νοιάζομαι και να απλώνω το χέρι στους ανθρώπους. Ξέρεις πιο ναι το πολυτιμότερο που μπορείς να πάρεις από έναν άνθρωπο ,όχι τα λεφτά του, μα την αγάπη του. Ο Πέτρος της ιστορίας μας τελείωσε το δημοτικό και έπιασε δουλειά στα δώδεκα του χρόνια. Έπρεπε να αναλάβει τις ευθύνες του καθώς είπαν όλοι, τι ευθύνες μπορούσε να έχει ένα δωδεκάχρονο παιδί, δεν το κατάλαβα,το μόνο που κατάλαβα ήταν ότι μεγάλωσε νωρίς πολύ νωρίς.

Σε λίγες μέρες θα ανοίξουν πάλι τα σχολειά. Τα προαύλια θα γεμίσουν φωνές από παιδιά , σε μια γωνιά θα είναι και ο Πέτρος , με τα χέρια σταυρωμένα, δεν θα τα απλώσει να ζητήσει τίποτα δεν το έκανε τότε, δεν θα το κάνει πότε. Εμείς πρέπει να το κάνουμε.

Εμείς πρέπει να απλώσουμε το χέρι να νοιαστούμε τον Πέτρο που πολύ φοβάμαι ότι δεν θα είναι ένας σε όλο το σχολείο , μα ένας σε κάθε τάξη αν όχι και παραπάνω. Από την 1 έως τις 10 Σεπτεμβρίου τα σχολειά θα είναι ανοιχτά, η διεύθυνση του σχολείου, τα γραφεία των δασκάλων η των καθηγητών, θα είναι ανοιχτά ας περάσουμε, να βοηθήσουμε τους δασκάλους, τους καθηγητές του Πέτρου να μπορέσουν να του δώσουν από εμάς την αγάπη μας, ένα τετράδιο, μια κασετίνα ένα κουτί με χρώματα να ζωγραφίσει με τα δικά μας χρώματα και τα δικά του χέρια την μορφή των ανθρώπων κάνοντας την πολύχρωμη και όχι μαύρη και γκρι, μα πολύχρωμη και ζεστή.Όλοι έχουμε κοντά μας στην γειτονιά μας ένα σχολείο, όλοι περάσαμε από την σχολική άυλη. Ας περάσουμε και πάλι.

Ας κάνουμε μια επίσκεψη κρατώντας ένα δώρο για τον Πέτρο. Καλή σχολική χρονιά Πέτρο.
Έλα αρχίζουμε μαζί.

πηγή

Τα πέτρινα χρόνια της εκπαίδευσης

http://tolimeri.blogspot.com/2013/09/blog-post_6536.html#ixzz2fAX0jIK9

 

 Γράφει ο Αντίνοος

Επειδή μάλλον δεν έχει γίνει κατανοητή η πολιτική της μνημονιακής συγκυβέρνησης αναφορικά με την Παιδεία, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:

1.Το νέο σχέδιο του Υπουργείου Παιδείας προβλέπει πανελλαδικές εξετάσεις σε κάθε τάξη του Λυκείου. Δηλαδή οι μαθητές, για την προαγωγή τους στην επόμενη τάξη και για να πάρουν απολυτήριο Λυκείου, θα περνούν από εξετάσεις πανελλαδικού χαρακτήρα. Μετά και από το απολυτήριο, όσοι επιθυμούν να εισαχθούν σε κάποιο Πανεπιστήμιο θα υποβάλλονται σε νέες πανελλήνιες εξετάσεις για τέταρτη φορά.

Τα μαθήματα της τελικής εξέτασης για την εισαγωγή σε ΑΕΙ θα είναι 4, ωστόσο θα μετρούν και οι βαθμολογίες όλων των προηγούμενων ετών.

Αποτέλεσμα:

α.Μαζική φυγή των μαθητών από τα Γενικά Λύκεια. Ποιος έχει το κουράγιο να δώσει ΤΕΣΣΕΡΙΣ φορές Πανελλήνιες; Ποιος γονέας μπορεί να ανταπεξέλθει στα φροντιστηριακά έξοδα;

β.Το σχολείο μετατρέπεται σε εξεταστικό κέντρο. Στόχος η στείρα εκμάθηση γνώσεων και η παπαγαλία. Απουσία κρίσης=εκμετάλλευση.

γ.Σωρεία λουκέτων στα Γενικά Λύκεια. Γιατί να παραμείνει ανοικτό ένα σχολείο χωρίς μαθητές; Άρα, δεν χρειάζονται ούτε οι καθηγητές. Στον Καιάδα!

2.Το μεγάλο πάρτι όμως, γίνεται με τα Τεχνικά Λύκεια. Τι προβλέπει το νέο νομοσχέδιο;

Στη Β’ και την Γ’ τάξη 22 ώρες θα δίνονται σε μαθήματα ειδικότητας. Από αυτές οι μισές ώρες θα γίνονται στο σχολείο για τη θεωρητική κατάρτιση και οι υπόλοιπες σε παραγωγικές μονάδες.

Πάμε πάλι γιατί μάλλον δεν προσέξατε την τελευταία πρόταση: οι μισές ώρες θα γίνονται στο σχολείο για τη θεωρητική κατάρτιση και οι υπόλοιπες σε παραγωγικές μονάδες.

Παραγωγικές μονάδες; Μαθητεία; Παιδική εργασία!!!

Νέοι και νέες 15-18 ετών, θα εργάζονται ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΙ για μισθούς ΠΕΙΝΑΣ, ΧΩΡΙΣ ΕΝΣΗΜΑ, σε επιχειρήσεις που θα εκμεταλλεύονται το παρόν καθεστώς. Κάλυψη θα υπάρχει μόνο σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος.

Αποτέλεσμα:

α.Αύξηση της ανεργίας. Ο εργοδότης, δεν έχει κανένα λόγο να προσλάβει πτυχιούχους, όταν μπορεί να παράξει το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα με φθηνά εργατικά χέρια. Μην ξεχνάτε ότι στόχος του εργοδότη, ήταν και είναι μόνο η αύξηση του κέρδους, με δραματική μείωση του κόστους.

β.Αθρόα μετανάστευση. Ο νέος ΕΡΓΑΤΗΣ που δεν δύναται να βρει πλέον δουλειά - αφού θα έχει αντικατασταθεί από έτερα 15χρονα- θα μεταβεί σε βιομηχανικές χώρες για να παρέχει τις υπηρεσίες του. Ποια είναι η πιο κοντινή ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ χώρα της ΕΕ; Η Γερμανία! Bingo!!!

γ.Δραματική αύξηση της παροχής υπηρεσιών παιδείας από ιδιώτες. Ο νέος που μέχρι πρότινος φοιτούσε σε ΕΠΑΛ και η ειδικότητά του καταργήθηκε, θα αναγκαστεί να μεταβεί σε Ιδιωτικά ΙΕΚ προκειμένου να καλύψει τα κενά.

Ποια άρθρα της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού και του Ελληνικού Συντάγματος, καταστρατηγούνται:

Είναι το νομοσχέδιο παράνομο και αντισυνταγματικό; Και όμως είναι! Ρίξτε μία ματιά στο άρθρο 32 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (ΟΗΕ), που επικυρώθηκε από την Ελληνική Δημοκρατία, στις 2 Δεκεμβρίου 1992.

Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο 32:

Άρθρο 32

1.Τα Συμβαλλόμενα Κράτη αναγνωρίζουν το δικαίωμα του παιδιού να προστατεύεται από την οικονομική εκμετάλλευση και από την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας που ενέχει κινδύνους ή που μπορεί να εκθέσει σε κίνδυνο την εκπαίδευσή του ή να βλάψει την υγεία του ή τη σωματική, πνευματική, ψυχική, ηθική ή κοινωνική ανάπτυξή του.

2. Τα Συμβαλλόμενα Κράτη παίρνουν νομοθετικά, διοικητικά, κοινωνικά και εκπαιδευτικά μέτρα για να εξασφαλίσουν την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Για το σκοπό αυτόν, και λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές διατάξεις των άλλων διεθνών οργάνων, τα Συμβαλλόμενα Κράτη ειδικότερα:

α) Ορίζουν ένα κατώτατο όριο ή κατώτατα όρια ηλικίας για την είσοδο στην επαγγελματική απασχόληση.

β) Προβλέπουν μια κατάλληλη ρύθμιση των ωραρίων και των συνθηκών εργασίας.

γ) Προβλέπουν κατάλληλες ποινές και άλλες κυρώσεις, για να εξασφαλίσουν την αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος άρθρου.

Το παρόν υπερψηφισθέν νομοσχέδιο, δεν παραβιάζει όμως μόνο το Διεθνές Δίκαιο αλλά και το ίδιο το Σύνταγμα της χώρας.

Σύμφωνα με το άρθρο 16 παρ. 2 του Συντάγματος:

H Παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική,

πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της  εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και  υπεύθυνους πολίτες.

Συμπέρασμα:

Η γαλαζοπράσινη μνημονιακή συγκυβέρνηση, καταπατώντας κάθε έννοια Δικαίου, προωθεί την προβατοποίηση και αποβλάκωση μεγάλης μερίδας του ελληνικού πληθυσμού.

Οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, γνωρίζουν πάρα πολύ καλά το γνωστό απόφθεγμα του Φράνσις Μπέικον, «η γνώση είναι δύναμη». Και αυτή τη δύναμη, φροντίζουν να την αφαιρέσουν από το σύνολο του ελληνικού λαού.

Γιατί λαός χωρίς γνώση, λαός χωρίς ΠΑΙΔΕΙΑ, μετατρέπεται σε άβουλη και χειραγωγήσιμη μάζα που αδυνατεί να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της.

Γονείς, μαθητές, καθηγητές αλλά και το ίδιο το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, οφείλουν να προστατεύσουν ως κόρη οφθαλμού το βασικότερο ίσως πυλώνα του ίδιου του εθνικού μας κράτους. Την εκπαίδευση.

Μην ξεχνάτε ποτέ, τη ρήση του μεγαλύτερου ίσως φιλοσόφου και στοχαστή, της αρχαίας Ελλάδας. Του Σωκράτη:

Η παιδεία, καθάπερ ευδαίμων χώρα, πάντα τ’ αγαθά φέρει.

Η μόρφωση, όπως ακριβώς μια εύφορη γη, φέρνει όλα τα καλά.

31 χρόνια χωρίς το Μάνο Λοΐζο

Από ό,τι θυμάμαι πάντως ο Μάνος είχε προβλήματα με την καρδιά του και στο τέλος υπέστη δύο σοβαρά εγκεφαλικά επεισόδια.
Το σημειώνω γιατί στο δημοσίευμα του "sansimera.gr", αναφέρεται ότι πέθανε "χτυπημένος από την επάρατη νόσο"...

http://logia-starata.blogspot.gr/2013/09/31.html


Ο Μάνος Λοΐζος γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1937 στο χωριό Άγιοι Βαβατσινιάς της επαρχίας Λάρνακας. Ήταν το μοναδικό παιδί του Ανδρέα Λοΐζου και της Δέσποινας Μανάκη, κόρης γεωπόνου από τη Ρόδο. Η οικογένειά του μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου προς αναζήτηση καλύτερης τύχης, όταν ο Μάνος ήταν επτά ετών.

Με τη μουσική ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια. Γράφτηκε σε τοπικό Ωδείο και άρχισε να μαθαίνει βιολί, αλλά κατέληξε στην κιθάρα. Μετά την αποφοίτησή του από το Αβερώφειο Γυμνάσιο της Αλεξάνδρειας το 1955 ήλθε στην Αθήνα και γράφτηκε αρχικά στη Φαρμακευτική Σχολή και στη συνέχεια στην ΑΣΟΕΕ. Στις αρχές του 1960 ήλθε η μεγάλη στροφή στη ζωή του, όταν αποφάσισε να εγκαταλείψει τις σπουδές του και να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη μουσική.

Για να επιβιώσει κάνει διάφορες δουλειές, από γκαρσόνι σε ταβέρνα μέχρι γραφίστας και διακοσμητής. Το 1962 έρχεται σε επαφή με τον Μίμη Πλέσσα, ο οποίος μεσολαβεί στη «Φίλιπς» για την ηχογράφηση του πρώτου του τραγουδιού. Είναι το «Τραγούδι του δρόμου», ελληνική απόδοση του Νίκου Γκάτσου σ' ένα ποίημα του Λόρκα με ερμηνευτή τον Γιώργο Μούτσιο.

Το Απρίλιο του 1962 έγινε ιδρυτικό μέλος και αντιπρόεδρος στο Σύλλογο Φίλων Ελληνικής Μουσικής (ΣΦΕΜ), με στόχο τη στήριξη του έργου του Μίκη Θεοδωράκη, αλλά και την προβολή νέων δημιουργών. Στις τάξεις του συλλόγου θα βρεθούν πολύ γρήγορα ο Χρήστος Λεοντής, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Διονύσης Σαββόπουλος, η Μαρία Φαραντούρη, ο Νότης Μαυρουδής, ο Φώντας Λάδης, ο Μάνος Ελευθερίου και πολλοί άλλοι. Αναλαμβάνει τη διεύθυνση της χορωδίας του συλλόγου και με αυτή συμμετέχει το καλοκαίρι στις παραστάσεις της μουσικής επιθεώρησης του Μίκη Θεοδωράκη «Όμορφη Πόλη» που ανεβαίνει με μεγάλη επιτυχία στο Θέατρο Παρκ.

Τον Μάρτιο του 1965 παντρεύεται τη Μάρω Λήμνου, τη μετέπειτα συγγραφέα παιδικών βιβλίων, γνωστή ως Μάρω Λοΐζου. Ένα χρόνο αργότερα, τον Αύγουστο του 1966, θα γεννηθεί η κόρη τους Μυρτώ. Τα επόμενα χρόνια θα είναι αρκετά δημιουργικά για τον συνθέτη. Γράφει τραγούδια και μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας μπήκε πολλές φορές στο στόχαστρο των αρχών για τις αριστερές πολιτικές του πεποιθήσεις. Μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 συνελήφθη και πέρασε 10 μέρες στα κρατητήρια στης Ασφάλειας.

Μέσα στο ξέφρενο κλίμα της μεταπολίτευσης συμμετέχει στις μεγάλες λαϊκές συναυλίες της εποχής και στο τέλος του 1974 κυκλοφορεί το δίσκο «Τα Τραγούδια του Δρόμου», με όλα εκείνα τα τραγούδια του που είτε είχαν απαγορευτεί τα προηγούμενα χρόνια, είτε δεν τους είχε επιτραπεί η ηχογράφηση από τη λογοκρισία της επταετίας.

Την τριετία 1974 - 1977 υπήρξε ένας από τους βασικούς εκφραστές του πολιτικού τραγουδιού. Το 1978 αναλαμβάνει την προεδρία της Ένωσης Μουσικοσυνθετών Ελλάδας και πρωτοστατεί στη δημιουργία φορέα είσπραξης των πνευματικών δικαιωμάτων. Τον ίδιο χρόνο παντρεύεται σε δεύτερο γάμο την ηθοποιό Δώρα Σιτζάνη.

Στην εικοσαετή μουσική του διαδρομή έγραψε μερικά από τα καλύτερα ελληνικά τραγούδια, συνεργαζόμενος με τους στιχουργούς Γιάννη Νεγρεπόντη, Φώντα Λάδη, Μανώλη Ρασούλη, Δημήτρη Χριστοδούλου και Λευτέρη Παπαδόπουλο, με τον οποίο γνωρίστηκε το 1965 και έγιναν αχώριστοι φίλοι. Τα τραγούδια του, γεμάτα λυρισμό και τρυφερότητα, ερμήνευσαν μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, όπως ο Γιάννης Καλατζής, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, η Χάρις Αλεξίου, ο Γιάννης Πουλόπουλος, ο Γιάννης Πάριος, η Μαρία Φαραντούρη, ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Δήμητρα Γαλάνη.

Ο Μάνος Λοΐζος έφυγε νωρίς από τη ζωή στις 17 Σεπτεμβρίου 1982. Άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο της Μόσχας, χτυπημένος από την επάρατη νόσο.

sansimera.gr

ΟΙ «ΤΣΙΡΟΝΙΚΟΙ» ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ (Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ)

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=13390:mpogio-tsironikos&catid=81:kivernisi&Itemid=198

Ο Εκτωρ Τσιρονίκος (1881 - 1964) ήταν κεφαλαιοκράτης. Είχε επιχειρήσεις εφοπλιστικές, κατασκευαστικές, επενδυτικές.

Ο Εκτωρ Τσιρονίκος ήταν δοσίλογος, συνεργάτης των Γερμανών επί Κατοχής.

Ο Τσιρονίκος επί Κατοχής διετέλεσε υπουργός Γεωργίας και Επισιτισμού στη γερμανο-διορισμένη «κυβέρνηση» του Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου. Στη συνέχεια ανέλαβε υπουργός Οικονομικών και Εθνικής Οικονομίας, υπουργός Εθνικής Προνοίας και αντιπρόεδρος στη γερμανο-διορισμένη «κυβέρνηση» του Ιωάννη Ράλλη.

Επαναλαμβάνουμε:

Ο Τσιρονίκος ήταν ο αντιπρόεδρος της «κυβέρνησης» των γερμανοτσολιάδων του Ράλλη, της «κυβέρνησης» δηλαδή που ίδρυσε τα «Τάγματα Ασφαλείας». Τα «Τάγματα Ασφαλείας» ήταν αυτά που χτυπούσαν το ΕΑΜ και ήταν η εμπροσθοφυλακή των Γερμανών όταν οι ναζί δολοφονούσαν τους 120 πατριώτες στα Γιαννιτσά το Σεπτέμβρη του '44. Τα «Τάγματα Ασφαλείας» ήταν η οπισθοφυλακή των Γερμανών όταν ο ΕΛΑΣ απελευθέρωνε την Καλαμάτα και τη Μεσσηνία από τους χιτλερικούς.

Σύμφωνα με τον G. Aly στο βιβλίο του «Το λαϊκό κράτος του Χίτλερ», ο Εκτωρ Τσιρονίκος ήταν αυτός που είχε φροντίσει για την πώληση από Ελληνες χρηματομεσίτες του κλεμμένου χρυσού των Εβραίων της Θεσσαλονίκης στο Χρηματιστήριο Αθηνών, με σκοπό να εφοδιαστεί η Βέρμαχτ με το απαραίτητο ρευστό που χρειαζόταν για τις ανάγκες των μονάδων Κατοχής.

Το Σεπτέμβρη του 1944 ο Τσιρονίκος πήγε στη Βιέννη, όπου σχημάτισε ναζιστική «κυβέρνηση» Ελλήνων γερμανόφιλων, μαζί με τους Ι. Πασσαδάκη και Κ. Γούλα. Ηταν μάλιστα ο «πρωθυπουργός» αυτής της «κυβέρνησης»...

Μετά την Απελευθέρωση καταδικάστηκε σε θάνατο από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων, αλλά το 1952 του δόθηκε χάρη...

Στο περιοδικό της Χρυσής Αυγής (τεύχος Δεκέμβρης 1983), στη δεύτερη σελίδα, μέσα σε ειδικό πλαίσιο ώστε να τονίζεται ευδιάκριτα το ιδεολογικό πρόσημο της συγκεκριμένης οργάνωσης, σε περίοπτη θέση έτσι ώστε να μην υπάρχουν αμφιβολίες για τις ιστορικές της αναφορές και για το πολιτικό της πρόταγμα, δημοσιεύεται κείμενο υπό τον τίτλο «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ», το οποίο καταλήγει ως εξής:

«Γιατί ΕΜΕΙΣ μόνο ΕΜΕΙΣ είμαστε ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ, μελλοντικοί ανατροπείς της διαφθοράς, μελλοντικοί Δημιουργοί της Πολιτείας του Ηλιου, της Πολιτείας του Ελληνικού Μεγαλείου, της ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ».

Η υπογραφή του εν λόγω δημοσιεύματος (με κεφαλαία γράμματα) είναι: «ΕΚΤΩΡ ΤΣΙΡΟΝΙΚΟΣ».

Αυτό είναι το «Ελληνικό Μεγαλείο» της Χρυσής Αυγής: Τίποτα λιγότερο από το ναζιστικό «μεγαλείο» των γερμανοτσολιάδων Τσιρονίκων.

Αυτός είναι ο «πατριωτισμός» με τον οποίο βρωμίζει τα χώματα της Ελλάδας η Χρυσή Αυγή: Ο «πατριωτισμός» του αρχιδοσίλογου Τσιρονίκου.

Αυτά είναι τα ινδάλματα της Χρυσής Αυγής: Οι Τσιρονίκοι.

Αυτή είναι η Χρυσή Αυγή: Ενα εκτροφείο Τσιρονίκων.

Και να γιατί το μένος της ενάντια στο ΚΚΕ: Γιατί το ΚΚΕ ήταν αυτό που ηγήθηκε του ανεξίτηλου αγώνα του λαού ενάντια στους ναζί και στα ντόπια σκουλήκια - όργανά τους, τους Τσιρονίκους.

*Δημοσιεύθηκε στο "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ" τη Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013

ΘΥΜΟΣ ΚΑΙ ΟΡΓΗ (του Αγίου και Μεγάλου Βασιλείου)

http://www.agioritikovima.gr/diafora/theologikos-log/diafora/28629-thumos-kai-orgi

Ο θυμός (όταν σωστά τον χειρίζεται ο άνθρωπος) είναι το νεύρο της ψυχής, διότι τονώνει στην προσπάθεια των καλών έργων.

Ο θυμός που εκδηλώνεται όταν πρέπει και όπως πρέπει, ισχυροποιεί την υπομονή και την εγκράτεια. Όταν όμως ενεργεί αντίθετα προς τον ορθό λόγο, γίνεται τρέλα.

Θυμός είναι έξαψη και απότομο ξέσπασμα του πάθους, ενώ οργή είναι μόνιμη λύπη και διαρκή ορμή για την ανταπόδοση αυτών που προκάλεσαν τη λύπη (δηλαδή εν θερμό εκδίκηση).

Κανείς να μη επιτιμά με εμπάθεια τους αμαρτάνοντες.

Διότι το να ελέγχει κανείς με θυμό και οργή τον συνάνθρωπό του δεν σημαίνει ότι τον ελευθερώνει από την αμαρτία, αλλ’ ότι πέφτει ο ίδιος σε σφάλματα.

Μπορεί να κατορθώσει κάποιος να μη οργίζεται, όταν πιστεύει ότι βλέπει πάντοτε με τη σκέψη του τον Θεό και τον πάντοτε παρόντα Κύριο.

Διότι ποιος υπήκοος μπροστά στον άρχοντα τολμά ποτέ να κάνει κάτι που τον δυσαρεστεί; 

Αρνήθηκε ο Σ. Βιτάλης (Πρόεδρος του Πατριωτικού Μετώπου), κοινή εμφάνιση με ομιλητές της Χ.Α. και κλώνων του ΠΑΜ στην Κρήτη.

Αθήνα, 17 Σεπτεμβρίου 2013.

Αρνήθηκε ο Σ. Βιτάλης, κοινή εμφάνιση με ομιλητές της Χ.Α. και κλώνων του ΠΑΜ στην Κρήτη.

Υλοποιώντας την αντιεμφυλιοπολεμική πολιτική επιλογή του Πατριωτικού Μετώπου, ο Πρόεδρος του Κινήματος κ. Σταύρος Βιτάλης, αρνήθηκε να συμμετάσχει σε ημερίδα στην Κρήτη, στην οποία θα εμφανίζονταν και ομιλητές της Χ.Α. αλλά και ενός από τους στημένους και γελοίους «αριστερούς» κλώνους του ΠΑΜ.

Σε αγαστή συνεργασία, οι «αριστεροί» του κλώνου του ΠΑΜ, με τους ακροδεξιούς της Χ.Α., επιχείρησαν να παγιδεύουν τον Πρόεδρο του Κινήματος, με πρόσχημα «εισήγηση του για την Ζειά», και τον αγώνα του Πατριωτικού Μετώπου, να επαναπροσδιοριστεί η πρωτογενής παραγωγή της χώρας, στη βάση των μη μεταλλαγμένων σπόρων και φυτών.

Για να δικαιολογήσουν τη μη συμμετοχή του κ. Βιτάλη, και την μή πραγματοποίηση της εκδήλωσης, οι διοργανωτές της ημερίδας για τη Ζειά, επέλεξαν μάλιστα να ανακοινώσουν πως «η ημερίδα δεν θα γίνει, μια που η οροφή του Πολιτιστικού Κέντρου του Ατσιπόπουλου Ρεθύμνου όπου θα γίνονταν η ομιλία… γκρέμισε».

Σε προσωπική του δήλωση, σχετική με την απόφασή του αυτή, ο Πρόεδρος του ΠΑΜ, δήλωσε:

«Καλώ τους όποιους διοργανωτές τέτοιου τύπου ημερίδων, να μην επιχειρούν κομματική ή εμπορική εκμετάλλευση της πάρα πολύ σημαντικής αυτής υπόθεσης.

Το Πατριωτικό Μέτωπο, είναι ταγμένο να υπηρετεί την αλήθεια και μόνον αυτήν, όσο κι’ αν είναι ενοχλητική για τα κομματικά και τα εμπορικά συμφέροντα κάποιων.

Ο αρχαίος σπόρος, στην καθαρότερή του μάλιστα μορφή, ήδη καταφθάνει τις επόμενες ημέρες στην Ελλάδα για να διανεμηθεί και να σπαρθεί από τους καλλιεργητές, σε τιμή και ποιότητα, που δεν έχει καμία σχέση με αυτά που πουλάνε οι διάφοροι μεσσίτες αισχροκερδώντας, και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν οι διάφορες κομματικές, ιδιοτελείς και πελατειακού τύπου ομάδες. Οι οποίες, ως κακέκτυπα των καθεστωτικών κομμάτων, είτε πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες και θεραπείαν δια πάσαν νόσον και δια πάσαν μαλακίαν, είτε οδηγούν το Λαό για μια ακόμη φορά στο εμφυλιοπολεμικό μίσος.

Την ίδια ώρα, το Κίνημα, στις κρούσεις που του γίνονται από «ακροαριστερά» και «ακροδεξιά», να πάρει θέση, να ταχθεί δηλαδή με ένα από τα στρατόπεδα που σχηματίζονται, καλεί για μια ακόμη φορά τον ελληνικό Λαό, να μείνει μακριά από τον εμφύλιο που στήνουν συστηματικά ξένα κέντρα. Έναν εμφύλιο, που όλα δείχνουν πως διακαώς επιθυμούν οι της κατοχικής κυβέρνησης και υλοποιούν κυρίως, ΣΥΡΙΖΑ και ΧΑ, συνεπικουρούμενοι από "οργανώσεις" του τύπου, -φα και -αντιφα.

Να μην ξεχνά ο Λαός μας πως, ο εμφύλιος, κόστισε σε ψυχές 70.000 νεκρούς, ενώ έστειλε την Ελλάδα, τουλάχιστον 100 χρόνια πίσω, σακατεύοντας κάθε προοπτική ανάπτυξής της, σε όλα τα επίπεδα.

Να καταλάβει ο Λαός, πως η μόνη διέξοδος από την κρίση, είναι ο ειρηνικός δρόμος της Ισλανδίας. Ο δρόμος της Άμεσης Δημοκρατίας δηλαδή».

Πατριωτικό Μέτωπο
Πολιτικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας
Συνδεδεμένο Μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης 

Γραφεία Αθηνών:
Διδυμοτείχου 15-17,
10444, Κολωνός, Αθήνα
Τηλ. 2105141413, Φαξ: 2105141442
Τηλ. Προέδρου: 6980292626 http://www.pamet.gr pametopo@gmail.com

https://www.facebook.com/pametopo   

«Αλληλέγγυον»
Συνεταιριστικό Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Κεντρικό:
Αγίας Σοφίας 50
10444, Κολωνός, Αθήνα
Τηλ. 2105141443, Φαξ: 2105141442www.allilegion.gr allilegion@gmail.com 

ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΣΟΦΙΑΣ, ΠΙΣΤΕΩΣ, ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ

http://www.agioritikovima.gr/diafora/vioiagiwn/28544-eorti-t%CE%BFn-agi%CE%BFnΓιορτάζουμε σήμερα 17 Σεπτεμβρίου, ημέρα μνήμης της Αγίας Σοφίας και των θυγατέρων αυτής, Πίστης, Ελπίδας και Αγάπης.

Η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη μαρτύρησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού (117 – 138 μ.Χ.). Οι τρεις θυγατέρες της Αγίας Σοφίας, πήραν τα ονόματα τους από το χωρίο της Καινής Διαθήκης: «νυνί δέ μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τά τρία ταύτα, μείζων δέ τούτων η αγάπη.» ( Α' Κορινθίους. 13:13).

Η Αγία Σοφία, τίμια και θεοσεβής γυναίκα, γρήγορα χήρεψε και με τις τρεις κόρες της ήλθε στη Ρώμη. Εκεί καταγγέλθηκαν ως φημισμένες χριστιανές. Τότε ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε ότι οι τέσσερις γυναίκες ήταν χριστιανές και διέταξε να τις συλλάβουν.

Αφού απομόνωσαν τη μητέρα, άρχισαν να ανακρίνουν τις κόρες. Πρώτη παρουσιάστηκε στο βασιλιά η δωδεκάχρονη Πίστη. Με δελεαστικούς λόγους ο Ανδριανός προσπάθησε να πείσει την Πίστη να αρνηθεί το Χριστό και θα της χορηγούσε τα πάντα, για να ζήσει ευτυχισμένη ζωή, αλλά αντιμετώπισε το άκαμπτο φρόνημα της νεαρής.

Τα λόγια της Αγίας Γραφής αποτέλεσαν δυναμική απάντηση της Πίστης: «εν πίστει ζώ τή τού υιού τού Θεού τού αγαπήσαντός με καί παραδόντος εαυτόν υπέρ εμού» (Γαλ. 2: 20) δηλαδή «ζω εμπνεόμενη από την πίστη μου στον Χριστό, που με αγάπησε και έδωσε τον εαυτό Του για τη σωτηρία μου». Τότε, μετά από βασανιστήρια, την αποκεφάλισαν.

Επίσης με τα λόγια της Αγίας Γραφής απάντησε και η δεκάχρονη Ελπίδα, όταν τη ρώτησαν αν αξίζει να υποβληθεί σε τέτοια βασανιστήρια: «ηλπίκαμεν επί Θεώ ζώντι, ός εστι σωτήρ πάντων ανθρώπων, μάλιστα πιστών» (Α΄ Τιμοθ. 4:10). Δηλαδή, «ναι, διότι έχουμε στηρίξει τις ελπίδες μας στον ζωντανό Θεό, που είναι σωτήρ όλων των ανθρώπων, και ιδιαίτερα των πιστών». Αμέσως τότε και αυτή αποκεφαλίστηκε.

Αλλά δεν υστέρησε σε απάντηση και η εννιάχρονη Αγάπη. Είπε ότι η ύπαρξή της είναι στραμμένη «εις τήν αγάπην τού Θεού καί εις τήν υπομονήν τού Χριστού» (Β’ Θεσσαλ. 3: 5). Βέβαια δεν άργησαν να αποκεφαλίσουν και αυτή.

Περήφανη για τα παιδιά της η Σοφία, ενταφίασε με τιμές τις κόρες της και παρέμεινε για τρεις μέρες στους τάφους τους, παρακαλώντας το Θεό να την πάρει κοντά του. Ο Θεός άκουσε την προσευχή της και η Σοφία παρέδωσε το πνεύμα της δίπλα στους τάφους των παιδιών της.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.
Ως ελαία κατάκαρπος ανεβλάστησας εν ταίς αυλαίς του Κυρίου, Σοφία μάρτυς σεμνή, και προσήγαγες Χριστώ καρπόν ηδύτατον τους της νηδύος σου βλαστούς, δι' αγώνων ευαγών, Αγάπην τε και Ελπίδα συν τη θεόφρονι Πίστει, μεθ' ων δυσώπει υπέρ πάντων ημών.

Το Απολυτίκιο ψάλλει ο αρχ. π. Νικόδημος Καβαρνός

Με πληρ. από τον Ορθόδοξο Συναξαριστή

Επιμέλεια: Κυριάκος Διαμαντόπουλος

ΔΕΙΤΕ 98 ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΖΩΝΗΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ!

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2013/09/98.html

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ:

ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΙΣ 98 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ.