Φράγμα Κρεμαστών: Φωτο - ηλεκτροσόκ στη μνήμη! Συγκλονιστικές φωτογραφίες - ρετρό!

http://www.agrinionews.gr/%CF%86%CF%81%CE%AC%CE%B3%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%8C%CE%BA-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CE%BD%CE%AE%CE%BC/

Ένα καταπληκτικό δημοσίευμα από τον “Ευρυτάνα ιχνηλάτη” πραγματοποιεί ένα πραγματικό ηλεκτροσόκ στην μνήμη μας ,φέρνοντας εικόνες απ το μακρινό παρελθόν που η προσωρινή ευμάρεια των τελευταίων χρόνων μας έκανε να το λησμονήσουμε!

Το υδροηλεκτρικό φράγμα των κρεμαστών,ένα τεράστιο έργο για την περιοχή,

και 

για πολλά χρόνια ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης κρύβει στο βάθος των

 νερών του ,μυστικά,πόνο,αίμα,και φτώχεια,έτσι όπως γλαφυρά τα περιγράφει

 ο υπογράφων του κειμένου,εργάτης κι αυτός στην πρώτη νιότη του σ ένα έργο

 που σημάδεψε όλη την περιοχή μας.

Το παραθέτουμε αυτούσιο:

Ένα συγκλονιστικό αφιέρωμα του  Θωμά Κώτσια για το blog “Ευρυτάνας ιχνηλάτης”

Το τίμημα της Ανάπτυξης

Αν στο μύθο της αρχαιότητας ο Ηρακλής νικώντας τον μεταμορφωμένο σε ταύρο Αχελώο,

 παίρνει το κέρας σαν σύμβολο της αφθονίας, στα Κρεμαστά η γνώση και η τεχνολογία στα χέρια

των ανθρώπων που δούλεψαν εκεί μεταμορφώνουν την ορμή του σε ηλεκτρικό ρεύμα και τα

νερά του σε μια τεράστια λίμνη, αλλάζοντας οριστικά το τοπίο και τη ζωή των ανθρώπων που

κατοικούσαν κοντά του.

Από το 1955 η Ελλάδα προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές της με πρώτη προτεραιότητα σ΄

 ολόκληρη την ελληνική επικράτεια τον εκτεταμένο εξηλεκτρισμό της χώρας. Ανάμεσα στα

φαράγγια και τα βουνά της ηπειρωτικής Ελλάδας δημιουργούνται γαιοφράγματα και λίμνες

που αλλάζουν οριστικά την εικόνα της. Το «ιδανικό» της εκβιομηχάνισης προσθέτει στο ελληνικό

 τοπίο νέα ιδεολογικά σύμβολα που εξυμνούν το βιομηχανικό πολιτισμό και τις αρετές της

τεχνολογίας. Η μονόπλευρη ανάδειξη της νησιωτικής Ελλάδας που θεμελίωσε η μεταπολεμική

τουριστική πολιτική, αγνοούσε την ομορφιά της άλλης Ελλάδας που σιγά–σιγά σήμερα

 ανακαλύπτουμε.

Πριν την έναρξη του έργου ο χώρος των Κρεμαστών και ότι κάλυψαν τα νερά της λίμνης είναι ένα

 κράμα όπου γη, άνθρωπος, παραδόσεις και το ίδιο το ποτάμι συνθέτουν ένα ενιαίο, σχεδόν κλειστό

 σύνολο. Η περιοχή διαθέτει μια απαράμιλλη φυσική ομορφιά και παρ’ ότι είναι φορτωμένη με

 σημαντικά ιστορικά, πολιτιστικά και θρησκευτικά μνημεία, παραμένει αθέατη και αναξιοποίητη.

Αυτές τις εικόνες του φυσικού χώρου διαδέχονται εκείνες όπου η περιοχή αποψιλώνεται και

 το τοπίο τεμαχίζεται. Στα Κρεμαστά η φυσική αγριάδα του τοπίου αντιδιαστέλλεται με την

 επιβλητικότητα του συνεχούς υψούμενου φράγματος και των εργοταξίων που το περιβάλλουν.

 Γερανοί, βαριά μηχανήματα, αδρανή υλικά, συνθέτουν ένα τραυματισμένο τοπίο με την αθέατη

 πλευρά που αφορά τη συμμετοχή και των ντόπιων στο έργο.

Τα έργα στα Κρεμαστά σημάδεψαν με θετικές και αρνητικές επιπτώσεις έναν κόσμο που για

 αιώνες μέχρι τότε ζούσε έτσι όπως ο καθένας ήξερε και μπορούσε με τις παραδοσιακές

 ασχολίες, τααγροτικά και την κτηνοτροφία. Όμως η εποχιακή αναζήτηση δουλειάς στο φράγμα

 παράλληλα με τις ασχολίες τους σιγά- σιγά τους οδηγεί σε σταθερότερη εργασία, κάνοντας

συνολικά επαναπροσδιορισμούς που τους απομακρύνει από το χθες.

Η διαδικασία αναζήτησης μεροκάματου και οι συνθήκες εργασίας καθορίζονταν από σημειώματα

 παραγόντων της εποχής, ανθρώπων των μηχανισμών και της εξουσίας με αντάλλαγμα τη

χειραγώγηση και τον έλεγχο. Το Αγρίνιο αποτέλεσε το κέντρο διερχομένων για τα Κρεμαστά,

 από εκεί δίνονταν τα σημειώματα για τις εταιρίες όπου η παντοδυναμία του εργοδηγού και

 του επιστάτη ήταν αδιαμφισβήτητη.

Κάποια οικήματα στον οικισμό πάνω από το φράγμα αλλά και κοντά σ’ αυτό δέχονταν να

 ξεκουράζουν τα κουρασμένα απ’ τη δουλειά κορμιά των εργατών που συνωστίζονταν σ’ αυτά

χωρίς όρια. Μια συμβίωση προβληματική, άνθρωποι από κάθε γωνιά της Ελλάδας, κουβαλώντας

 ο καθένας τα δικά του βάσανα, συνυπήρχαν σε ασυντήρητα κτήρια, όπου οι πόρτες γίνονταν

κρεβάτια και όταν έφευγε ο ένας για βάρδια, πήγαινε να κοιμηθεί ο άλλος. Από το ξεκίνημα

των έργων η «Astoria», ένα καφέ-μπαρ στον οικισμό πάνω από το φράγμα  ήταν μετά την

δουλειά, ο τόπος συνάντησης των συμπατριωτών μας για επικοινωνία, ένα τηλεφώνημα.

Να πάρουν ή να στείλουν κάποιο μήνυμα ή λίγα χρήματα στην οικογένεια,  στα χωριά μας

που όλο και κάποιος πήγαινε ή έρχονταν.

Οι συγκρούσεις ήταν καθημερινό φαινόμενο. Για εργατική νομοθεσία και δικαιώματα ούτε λόγος.

Η περιοχή μας παρά τους τραυματισμούς και τις αναπηρίες  συμπατριωτών δεν θρήνησε θύματα,

 από άλλες περιοχές όμως, άνθρωποι στοίχειωσαν με το αίμα τους το έργο φτάνοντας, σύμφωνα με

τα στοιχεία της ΔΕΗ, τους 30 νεκρούς τουλάχιστον!!! Η λαϊκή μας μούσα εκφρασμένη από

άγνωστους παραδοσιακούς τραγουδοποιούς και οργανοπαίκτες αποτύπωσε αυτό τον τραγικό

απολογισμό σε ένα 45αρι δισκάκι της εποχής του pic-up τότε και γινόταν ανάρπαστο τόσο απ’ τους

εργάτες του τεράστιου αυτού έργου όσο και από τους κατοίκους στην περιοχή μας, «Κακό μεγάλο

έγινε στα έργα του Αχελώου, σκοτώθηκαν πολλά παιδιά μέσα στις γαλαρίες…..»

 

Χαρακτηριστικό δείγμα υποτίμησης των μέτρων ασφαλείας και της ανθρώπινης ζωής από την ίδια

 την πολιτεία εκείνα τα …δίσεκτα  χρόνια, ήταν η αντιμετώπιση  μιας αυθόρμητης απόπειρας

διαμαρτυρίας μετά από εργατικό δυστύχημα με ένα νεκρό στα έγκατα μιας από τις γαλαρίες όπου

 έφερε την Επιθεώρηση Εργασίας μόνο μέχρι τα γραφεία της εταιρίας στον οικισμό Ορφανού

πάνω από το φράγμα και όχι στον τόπο του δυστυχήματος, ενώ έξω από τη γαλαρία ο εργοδηγός

 απ’ τη μια πλευρά της εισόδου και ο ταμίας της εταιρίας απ’ την άλλη, διάβαζαν τα ονόματα της

βάρδιας και οι εργαζόμενοι στη σειρά είχαν να επιλέξουν αν θα μπουν μέσα για δουλειά ή θα

περάσουν απ’ τον ταμία για εξόφληση και απόλυση. Για σωματείο βέβαια ούτε λόγος, εκείνα τα

 χρόνια  κάθε κίνηση για συνδικάτο ήταν αδιανόητη όχι μόνο από τους εργοδότες, αλλά από τον ίδιο

 τον κρατικό μηχανισμό.

Σε αυτή την σειρά έξω από την γαλαρία που έπρεπε «να αποφασίσω με το πιστόλι  στον κρόταφο»

 βρέθηκα ό ίδιος ο γράφων σαν εργαζόμενος,  σε μια τρυφερή ηλικία, βίαιης ωρίμανσης  που

 σημάδεψε τη ζωή μου και την αντίληψη μου για τον κόσμο, το δίκιο και το άδικο, τα εργατικά

δικαιώματα, στη δεύτερη φάση των έργων που συνεχίστηκαν για χρόνια και μετά την λειτουργία του

φράγματος και την  δημιουργία της λίμνης.

Η ολοκλήρωση του έργου υπογραμμίζεται απ’ την κυριαρχία των πυλώνων που θα μεταφέρουν

το ρεύμα, τις συντεταγμένες σήραγγες εκτροπής, την εγκατάσταση του εργοστασίου παραγωγής,

 τον τεράστιο υπερχειλιστή.

Το φράγμα δεν είναι μόνο ένα κολοσσιαίο έργο. Η κατασκευή του συνεργεί στη γένεση ενός

 καινούργιου τοπίου, καθώς η τεχνητή λίμνη δημιουργεί απρόβλεπτους νέους φυσικούς

συσχετισμούς. Ο άνθρωπος, βέβαια, από την αρχαιότητα επιχειρούσε το δυναμικό έλεγχο

 των φυσικών στοιχείων με αναπόφευκτες κοινωνικές και αισθητικές συνέπειες. Έτσι και η

 δημιουργία της λίμνης γεννά ταυτόχρονα βίαιες ανατροπές, διαταράσσει τον κοινωνικό ιστό

 και θέτει αναπάντητα ερωτήματα κατά πόσο ορίζεται φυσικό τοπίο αυτό που απαρτίζεται από

φυσικά στοιχεία αλλά δεν είναι, όμως, αποτέλεσμα φυσικής διαδικασίας.

 

Ο Ξεριζωμός

Πολλοί που ο τόπος τους θα χάνονταν κάτω απ’ τα νερά της λίμνης έπρεπε να αποφασίσουν για το

μετά.

Ο χρόνος και η λήθη τείνει να σβήσει απ’ τις μνήμες μας τις συγκλονιστικές εικόνες μιας βίαιης

ανατροπής και να χαθεί έτσι μία σημαντική πλευρά της ιστορίας των κατοίκων της περιοχής μας.

 Ο ξεριζωμός των χωριών μας που βρίσκονται στην κοίτη του Αχελώου με τους παραποτάμους του

και μέσα στα προβλεπόμενα όρια της στάθμης της λίμνης , ήταν μια σκληρή δοκιμασία. Τα παιδιά μας

 πρέπει να ξέρουν ότι κάτω απ’ τη σημερινή ομορφιά της λίμνης, που η φύση δημιούργησε

ξανά και μπορούν σήμερα να χαίρονται, υπάρχουν θαμμένα χωριά, υπάρχουν τα δάκρυα των

 ανθρώπων που ξεριζώθηκαν βίαια απ΄ τον τόπο τους, πληρώνοντας το τίμημα του

εξηλεκτρισμού και της ανάπτυξης της σημερινής σύγχρονης Ελλάδας.

Το 1963 με την ολοκλήρωση του φράγματος για όσους είχαν χωράφια ή σπίτια που θα έπνιγε η

 λίμνη, άρχισε η διαδικασία καταγραφής των περιουσιακών τους στοιχείων προκειμένου να

 αποζημιωθούν. Την ίδια χρονιά η περιοχή μας δοκιμάζεται από πρωτοφανείς  πλημμύρες,

χωριά ολόκληρα χάνονται κάτω από την λάσπη παίρνοντας μαζί τους για πάντα ανθρώπους, όπως

 στο Μικρό Χωριό, ένα κομμάτι της Τατάρνας, το παλιό χωριό Παλιοκάτουνο, τα Κέδρα και πολλά

 άλλα, ενώ ο Αχελώος τεράστιος και αγέρωχος δέχεται όλο αυτό τον όγκο νερού, χωρίς

αντιπλημμυρικά έργα, πνίγει στη λάσπη τον κάμπο της  κοιλάδας του κι ένα μεγάλο μέρος απ΄ τα

 χωράφια που υπήρχαν εκεί δεν ξεχωρίζουν για να καταγραφούν. Τίτλοι ιδιοκτησίας δεν υπάρχουν

 και πολλά απ’ αυτά χαρακτηρίζονται σαν ιδιοκτησίας « ελληνικού δημοσίου». Αρκετοί

συμπατριώτες μας  οδηγούνται μέσω των κομματαρχών στα γραφεία  των πολιτικών παραγόντων

στη γνωστή πελατειακή λογική και σε ένα όργιο επιλεκτικών διευθετήσεων.

Η αυθαίρετη καταγραφή και αποτίμηση των αποζημιώσεων απ’ τη ΔΕΗ ξεσήκωσε

αντιδράσεις και  διοργανώνεται συλλαλητήριο διαμαρτυρίας στη γέφυρα στο χωριό Σίδερα της

Επισκοπής όπου συμμετέχουν όλα τα χωριά που ξεριζώνονταν και έχαναν τις περιουσίες τους.

 Όμως το μετεμφυλιοπολεμικό κλίμα της εποχής δεν επιτρέπει τέτοιες «οχλοκρατικές

και ύποπτα καθοδηγούμενες εκδηλώσεις» κατά της «καθεστηκυίας και εννόμου τάξεως». Τα τάγματα

εφόδου της Χωροφυλακής επιτίθενται στους διαδηλωτές βάναυσα με δακρυγόνα και συλλήψεις

 και οδηγούν πολλούς στα κρατητήρια και τις φυλακές με βαριές κατηγορίες. Έτσι ένας αγώνας για να

 έχουν και οι ίδιοι οι κάτοικοι λόγο στον ξεριζωμό τους καταστέλλεται πριν ξεκινήσει…

 

Χαρακτηριστικό στοιχείο που καταγράφει και τη νοοτροπία της εποχής, ιδιαίτερα όσων έχαναν τα

 σπίτια τους, είναι οι εναλλακτικές προτάσεις της ΔΕΗ για αποκατάσταση των πληγέντων στον

 κάμπο του Αγρινίου, και κυρίως στα χωριά Μεγάλη Χώρα, Τριαντέικα, κ. α. όπου σήμερα ζουν και

προοδεύουν οι συμπατριώτες μας και οι επίγονοι τους. Κυκλοφορούσαν στα χωριά μας οι κατόψεις

των σπιτιών που η ΔΕΗ αναλάμβανε την υποχρέωση να παραδώσει στους δικαιούχους όπου

 προέβλεπαν ένα ή δυο δωμάτια, κουζίνα και λουτρό. Με το δικό μας χαρακτηριστικό τρόπο

 διακωμωδούνταν ιδιαίτερα η ύπαρξη λουτρού (wc) μέσα στο σπίτι και  εκφράζονταν η βεβαιότητα

ότι όλα αυτά είναι παραμύθια και ότι τίποτα δεν πρόκειται να γίνει, γι’ αυτό καλά θα κάναμε να

προτιμήσουμε τις αποζημιώσεις σε χρήμα. Πολλοί με διάφορους τρόπους πέτυχαν και τα δύο, άλλοι

προτίμησαν τα χρήματα. Η περιοχή μας βγαίνοντας μόλις από μια ανταλλακτική οικονομία όπου

οι ανάγκες καλύπτονταν κύρια με ανταλλαγές προϊόντων και ο κόσμος δεν ήταν ιδιαίτερα

εξοικειωμένος με χρήματα και μάλιστα μεγάλα ποσά, για ένα διάστημα είχαμε διάφορα

 κωμικοτραγικά φαινόμενα αλόγιστης σπατάλης αυτών των χρημάτων χωρίς να πιάσουν

 τόπο και να αξιοποιηθούν σωστά, ευτυχώς από λίγους.

Οι μπουλντόζες αρχίζουν το γκρέμισμα, τα σπίτια ισοπεδώνονται και μόνο οι εκκλησίες παραμένουν

 όρθιες από το… «φόβο των Αγίων». Οι άνθρωποί μας μαζεύουν το κουράγιο τους και ότι μπορούν

 να πάρουν μαζί τους αναζητώντας νέους τόπους να στεγάσουν τα όνειρά τους Οι εικόνες είναι

συγκλονιστικές: Οι άνθρωποι αρνούνται την οπισθοχώρηση της παράδοσης μπροστά στον

καλπάζοντα εκσυγχρονισμό του οποίου γίνονται θύματα. Φορτώνουν ότι μπορούν να πάρουν μαζί

τους, ακόμα και από τα γκρεμίσματα των σπιτιών τους, όπως ξυλεία, λαμαρίνες, πορτοπαράθυρα.

 Πολλοί δεν μπορούν να τους αποχωριστούν και ξεθάβουν τα κόκκαλα των νεκρών τους.

Νέες πατρίδες τους υποδέχονται για να ξαναπιάσουν το κουβάρι της ζωής τους απ’ την αρχή,

όχι όμως όπως ήξεραν, αλλά όπως βρήκαν.

Μαζί με το έργο ισοπέδωσης των κτιρίων, για ένα με δύο χρόνια εκατοντάδες συμπατριώτες μας

ανέλαβαν να αποψιλώσουν και να εκμεταλλευτούν τα δάση μέχρι το ύψος της στάθμης που

προβλέπονταν να φτάσουν τα νερά της λίμνης. Τσεκούρια, κόφτρες και για πρώτη φορά

 αλυσοπρίονα αποδεκάτισαν χιλιάδες στρέμματα δάσους με πουρνάρια, αριές, βαλανιδιές,

πλατάνια και άλλα είδη ξυλείας  για την παραγωγή  καυσόξυλων και ξυλοκάρβουνου που

αναπτύχτηκε σε συνεταιριστική βάση και για πολλά χρόνια αργότερα συνεχίστηκε σαν

 μια παράλληλη δραστηριότητα και συνέβαλλε στην τοπική οικονομία.

Η λίμνη άρχισε να κατακλύζει μέρα με τη μέρα τον τόπο. Κάτω απ’ τα νερά της χάνονται για πάντα

σημαντικά μνημεία, γεφύρια, εκκλησίες, μοναστήρια, σπίτια, χωράφια, αλώνια. Από τα διάφορα

ξάγναντα στα υψώματα περιφερειακά της λίμνης, οι άνθρωποι  καθημερινά παρακολουθούν

 την άνοδο της στάθμης και αποχαιρετούν με σπαραγμό αγαπημένα μέρη συνδεδεμένα απόλυτα με

την ζωή τους και την ύπαρξη τους. Οι ξεριζωμένοι σφραγίζουν με ένα  τελευταίο θολό απ’ τα

 δάκρυα βλέμμα τον τόπο τους που θα διατηρείται μόνο στη μνήμη. Οι ηλικιωμένοι δεν θα

 ξαναγυρίσουν για να ταφούν στα χώματα που έζησαν.

Σε λίγο πάνω απ’ τα σπίτια και τα αγαπημένα μέρη θα περνά ένα φέρυ-μπόουτ για να του

ς μεταφέρει με τα τελευταία υπάρχοντά τους στο νέο τόπο που εγκαθίστανται. Τους δρόμους

 που διέκοψε η λίμνη αναλαμβάνουν τώρα να συνδέσουν τούτα τα φέρυ-μπόουτ. Δύο, τα

μεγαλύτερα που ναυπηγήθηκαν επί τόπου, θα εξυπηρετήσουν με πορθμείο (για χρόνια μέχρι να

ολοκληρωθεί η κατασκευή της γέφυρας Επισκοπής) τον οδικό άξονα Καρπενησίου- Αγρινίου.

 Υπάρχουν ακόμα οι προβλήτες κάτω από το χωριό Αι Γιώργης από την πλευρά της Ευρυτανίας και

 πάνω από το πνιγμένο χωριό Αι Βασίλης από την πλευρά την Αιτωλ/νίας. Τα δύο μικρότερα φέρυ,

κάθε Δευτέρα και Παρασκευή ξαναζωντανεύουν τις αυτοσχέδιες προβλήτες των παραλίμνιων

χωριών από ανθρώπους που ακόμα δεν το παίρνουν απόφαση και πηγαινοέρχονται ανάμεσα στον

 παλιό και στον νέο τόπο διαμονής, μαζί με ζώα και πράγματα μέχρι την κατασκευή της γέφυρας

 Τατάρνας, ενός έργου με παγκόσμια κατασκευαστικά ρεκόρ και τεράστιο κόστος για την

 εποχή, που θα μπορούσε να ονομάζεται και «γέφυρα της ντροπής» αφού για 15 ολόκληρα

χρόνια παρέμενε ανεκμετάλλευτη χωρίς δυνατότητες πρόσβασης και οδικής σύνδεσης και από

τις δύο πλευρές της.

Το δρομολόγιο ξεκινά το πρωί  από την προβλήτα του Αι Βασίλη και συνδέει τα χωριά της

 Ευρυτανίας με αυτά του Βάλτου φτάνοντας μέχρι  τη Σιβίστα και τα στενά παλιά περάσματα του

Αχελώου στο δρόμο για Εμπεσό. Επιστρέφει σε μια αντίστροφη πορεία το απόγευμα στον

 Αι Βασίλη με ανταπόκριση λεωφορείου για το Αγρίνιο. Οι ανύπαρκτοι δρόμοι της Ευρυτανίας

 και το μακρινό Καρπενήσι αναδείχνει τη νέα συγκοινωνία  σαν τη σωτήρια λύση επικοινωνίας

για τα παραλίμνια χωριά, ενώ δεν είναι λίγα τα δρομολόγια εκτάκτου ανάγκης με

 τα αυτοσχέδια φορεία στους ώμους των κατοίκων για να μεταφέρουν ασθενείς στις προβλήτες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ιδιαίτερα σημαντική στην διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης, των

τοπίων και των πολιτιστικών και ιστορικών μνημείων που χάθηκαν  καθώς και της τραγικότητας

 των στιγμών αυτής της βίαιης ανατροπής είναι οι φωτογραφίες και το υλικό έτσι όπως

 καταγράφηκε και σώζεται από τον αείμνηστο Κώστα Μπαλάφα, έναν από του μεγαλύτερους Έλληνες

 φωτογράφους της Εθνικής μας Αντίστασης και της μεταπολεμικής Ελλάδας. Μεγάλο μέρος

αυτού του υλικού διατέθηκε από τον φωτογράφο στο Μουσείο Φωτογραφίας της

Θεσσαλονίκης και παρουσιάστηκε σε σχετική έκθεση πριν περίπου μια δεκαετία με τίτλο

 «Τα αντίρροπα ρεύματα του Αχελώου». μερικές από τις οποίες δημοσιεύουμε.

Οι ανατροπές όμως στη ζωή μας σαν συνέπεια αυτού του τεράστιου έργου δεν σταματούν εδώ.

 Ο σχηματισμός της λίμνης βάζει σε νέες περιπέτειες τον τόπο μας, αφού οι γεωλογικές

μεταβολές που συντελούνται κατά την δημιουργία της  δημιουργούν τοπικούς σεισμούς και

 νέα δεινά σε όσους απόμειναν στα χωριά μας. Ένα νέο κύμα ξεριζωμένων δίνει την

χαριστική βολή που μαζί με την φτώχεια  επιδεινώνουν την εγκατάλειψη με μία ανεπίστροφη

πορεία μέχρι σήμερα. Χρόνο με το χρόνο οι κάτοικοι λιγοστεύουν, οι νέοι μας αναζητούν μια

 καλλίτερη ζωή μετανάστες στο εξωτερικό και στα μεγάλα αστικά κέντρα ή στο

Καρπενήσι όπου τους παραχωρούνται οικόπεδα και κάποια δάνεια για να στεγαστούν.

Νέες οικογένειες δημιουργούνται πλέον σπάνια, τα σχολεία κλείνουν, στα μελαγχολικά

καφενεία και στις πλατείες λίγοι απόμαχοι συνθέτουν ένα σκηνικό εγκατάλειψης και παρακμής.

Τα μετέπειτα χρόνια της ψεύτικης ευημερίας και των επιδοτήσεων δεν στάθηκαν ικανά να

αλλάξουν την μοίρα του τόπου. Το όνειρο του διορισμού στο δημόσιο που συντήρησαν και

 εξέθρεψαν οι ίδιοι πολιτικοί που μας κουνούν σήμερα το δάκτυλο για τους δημοσίους

 υπαλλήλους και ψηφίζουν «ναι σε όλα» για… να μας σώσουν, δρούσε αποτρεπτικά στο να

 δημιουργηθούν υποδομές και προϋποθέσεις για να  πιστέψουν όσοι παρέμειναν η ήθελαν να ε

πιστρέψουν και να αξιοποιήσουν με τον κόπο τους. τις όποιες νέες αναπτυξιακές  δυνατότητες

που διέθετε η περιοχή.

Σήμερα με τις  μνημονιακές πολιτικές, όλα αυτά τα έργα που κόστισαν τόσες δαπάνες, στερήσεις

 και πόνο για τον  εξηλεκτρισμό και την αναγκαία ανάπτυξη της χώρας μας, παραδίνονται βορά

 στα νύχια των διεθνών κερδοσκόπων απατεώνων που αποκαλούνται επενδυτές από τους ντόπιους

εκπροσώπους τους, πωλούνται όσο-όσο διαψεύδοντας τις ελπίδες όσων θυσιαστήκαν στο

βωμό για την αυτοδύναμη ανάπτυξη και για την ανεξαρτησία της χώρας μας. Τα υδροηλεκτρικά

 φράγματα και ολόκληρη η ΔΕΗ παραδίδονται στα ιδιωτικά συμφέροντα μαζί με όλες τις

πλουτοπαραγωγικές πηγές, τη δημόσια περιουσία και όλα αυτά ονομάζονται σωτηρία της χώρας μας.

 Τι και αν δεκάδες χιλιάδες νοικοκυριά κάθε χρόνο μετά τα μνημόνια, ξαναγυρίζουν

 στη λάμπα πετρελαίου και στην ξυλόσομπα, τι και αν το ρεύμα το νερό και άλλες παροχές

όπως η παιδεία, η υγεία, από κοινωνικά αγαθά γίνονται εμπόρευμα, τι και αν το αποτέλεσμα αυτής

 της πολιτικής μας οδηγεί σε βαθύτερη ύφεση και ανεργία, γι’ αυτούς τώρα είναι η ευκαιρία και

δεν θα την χάσουν, οι συνέπειες δεν τους αφορούν, αυτές αφορούν εμάς τα θύματα της

πολιτικής τους. Γι’ αυτούς υπέρτατη αξία πάνω από τις ζωές μας είναι το κέρδος,

 έτσι αντιλαμβάνονται τη «σωτηρία της χώρας» πάνω στα συντρίμμια της κοινωνίας.

Αυτή όμως είναι και η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι της οργής μας για να παρασύρει τα

φράγματα και τις όποιες ακόμα αναστολές και ψευδαισθήσεις  μας συγκρατούν και ανεχόμαστε

 μια καταστροφή που ξαναγυρίζει τη ζωή μας πίσω σε κείνα τα χρόνια και που ξεδιάντροπα

 την ονομάζουν «σωτηρία». Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα είναι μακριά αυτή η μέρα.

ΥΓ. Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε το 2003 στο περιοδικό «Απεραντιακά» τεύχος 102 από

τον Θωμά Κώτσια υπεύθυνο έκδοσης του περιοδικού και μέλος τότε του Δ.Σ. του Συλλόγου

Απεραντίων, αναφέρονταν όμως στα όρια του τ. Δήμου Απεραντίων. Σήμερα στη μνημονιακή

 εποχή των μεγάλων ανατροπών και του ξεπουλήματος της ΔΕΗ, το άρθρο βελτιωμένο

 απ’ τον ίδιο με περισσότερα στοιχεία και γενικότερες αναφορές στο σύνολο της περιοχής μας,

 δημοσιεύεται  στο ιστολόγιο “Ευρυτάνας ιχνηλάτης” με αφορμή και τα 50 χρόνια από την μεγάλη

 κοινωνική και περιβαλλοντική ανατροπή που έφερε στη Δυτική Ευρυτανία και την

γειτονική μας Αιτωλοακαρνανία.

(To άρθρο αυτό προσέφερε στο blog “Ευρυτάνας ιχνηλάτης” ο κ. Θωμάς Κώτσιας)

maxi-koromilias.blogspot.com

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ... Η δύναμή μας είναι ο τόπος μας - Καμιά χώρα σαν την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο - Δείτε το γιατί

http://www.defencenet.gr/defence/item/%CE%B7-%CE%B4%CF%8D%CE%BD%CE%B1%CE%BC%CE%AE-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%B9%CE%AC-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF

H δύναμή μας είναι ο τόπος μας. Μια χώρα που πραγματικά όμοιά της δεν υπάρχει σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Μια χώρα που συνδυάζει σε μια γωνιά της Γης, όλα όσα συνδυάζουν άλλες κολοσσιαίες χώρες, αλλά με μια σημαντική διαφορά: Με ήπιο τρόπο και χωρίς να χρειάζεται να διανύσεις τεράστιες αποστάσεις.

Σε ποια χώρα με τόσο υπέροχα καταγάλανα ζεστά νερά (ακόμα και τον χειμώνα η θερμοκρασία της θάλασσας δεν πέφτει κάτω από τους 14 βαθμούς στις παραλίες) μπορεί κάποιος να κολυμπήσει ημέρα και νύχτα χωρίς τον φόβο ... ανεπιθύμητων συναντήσεων;

Σε ποια χώρα τα χιόνια του Παρνασσού ή των Καλαβρύτων μετά από μια πορεία 30' λεπτών τα διαδέχεται η πανέμορφη γαλάζια θάλασσα του Γαλαξιδίου ή του Κορινθιακού;

Σε ποια χώρα μπορείς να κολυμπήσεις στα καταγάλανα νερά και μετά να κάνεις ηλιοθεραπεία μέσα στον αρχαίο ναό, όπως στο Ηραίο της Βουλιαγμένης στην Περαχώρα;

Ποια χώρα έχει Κυκλάδες;

Ποια χώρα έχει Αρχιπέλαγος που η Ιστορία του είναι η ίδια η ιστορία του ανθρώπου; Γιατί αυτό είναι το Αιγαίο: Η Ιστορία του ανθρώπου από το 4.000 π.Χ. μέχρι σήμερα

Ποια χώρα έχει Κρήτη και Κρητικούς;

Ποια χώρα έχει καταπράσινα νησιά αλλά με τόσο ήπιο και ξηρό τους περισσότερους μήνες, κλίμα,όπως έχει το Ιόνιο;

Ποια χώρα έχει τέτοια βουνά και τέτοια ήπια πανίδα όπως η οροσειρά της Ροδόπης και η ανατολική Μακεδονία;

Σε ποια πρωτεύουσα βρίσκεις ελάφια στα δάση σε απόσταση 30' από το κέντρο όπως βρίσκεις στην Πάρνηθα;

Και πάνω απ'όλα ποια χώρα έχει τέτοιους ανθρώπους, όπως οι Έλληνες;

Όλα αυτά και πολλά άλλα αποτυπώθηκαν στον φακό του φωτογράφου Αρη Καλογερόπουλού με έναν πολύ διαφορετικό και εντυπωσιακό τρόπο.

Η ιδέα πίσω από την διαφημιστική καμπάνια με τίτλο «Γνωρίστε τον κόσμο στην Ελλάδα» («Meet the world in Greece») αναδεικνύει ένα μέρος από αυτά που όλοι ξέρουμε, αλλά ίσως δεν εκτιμούμε παρομοιάζοντάς τα με διάφορα μέρη του πλανήτη ή και των ... άλλων πλανητοών του ηλιακού μας συστήματος.

Ζούμε στην ομορφόττερη γωνιά, και ταυτοχρόνως στο ακριβότερο οικόπεδο του πλανήτη.

Στο χέρι μας είναι να μην αφήσουμε κανέναν να μας το αρπάξει.

Στο παρελθόν, κερδίσαμε και χάσαμε εδάφη. Εδάφη που απωλέσθηκαν και ξανακερδίθηκαν μέσα στην πορεία των αιώνων.

Τώρα είμαστε εδώ σε αυτά τα όρια κυριαρχίας που καθορίστηκαν από την Συνθήκη των Παρισίων του 1947 και πρέπει να μείνουμε εδώ. Ούτε βήμα πίσω...

Δείτε το γιατί: 

Δείτε τις υπόλοιπες εικόνες του φωτογράφου για την ίδια καμπάνια

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Συγκλονιστικὴ ὁμιλία μὲ ἀνέκδοτα περιστατικὰ γιὰ τὸν Γέροντα Παΐσιο ἀπὸ τὸν ἱερομόναχο Δαβὶδ ποὺ ἔζησε ἐπὶ 11 χρόνια κοντά του

http://proskynitis.blogspot.gr/

Γράφει ὁ Γιῶργος Σωμαράκης
Πρὸ ἐκπλήξεως πιάστηκαν οἱ ὑπεύθυνοί της Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης, μὲ τὸν κόσμο νὰ ἔχει κατακλύσει τὴν αἴθουσα τοῦ Πνευματικοῦ Κέντρου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, παρότι ἡ ἀφόρητη ζέστη δημιούργησε ἕνα ἀφιλόξενο περιβάλλον. Ἀσφυκτικὰ γεμάτο, ὄρθιοι στοὺς διαδρόμους καὶ στὶς πόρτες οἱ πολίτες τῆς Ἔδεσσας καὶ ὄχι μόνο –εἶχε κόσμο ἀπὸ Σκύδρα, Ἀριδαία ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ γύρω χωριὰ- περίμεναν ὑπομονετικὰ νὰ ἀκούσουν λόγια γιὰ τὸν γέροντα Παΐσιο ἀλλὰ καὶ νὰ παρακολουθήσουν τὸ video ποὺ εἶχε ἑτοιμάσει τὸ σωματεῖο καὶ διέμεινε ἐντελῶς δωρεὰν σὲ cd σὲ ὅλον τὸν κόσμο στὸ τέλος τῆς ἐκδήλωσης. Βέβαια ἂν καὶ τὸ ὀπτικοακουστικὸ αὐτὸ ὑλικὸ εἶναι διάρκειας περίπου μίας ὥρας λόγο τοῦ πολὺ κόσμου παρουσιάστηκαν ἐπιλεκτικὰ κάποια ἀποσπάσματα.

Στὴν μνήμη τοῦ λαοῦ μας ὡς Ἅγιος
Κατὰ τὴν ἔναρξη τῆς ἐκδήλωσης καὶ μὲ τὴν παρουσία τοῦ Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Ἐδέσσης, Πέλλης καὶ Ἀλμωπίας, κ.κ. Ἰωὴλ ἔγινε τὸ καλωσόρισμα ἀπὸ ἐκπρόσωπο τοῦ σωματείου καὶ μεταξὺ ἄλλων εἰπώθηκε: «…Ἐκ μέρους τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης σᾶς καλωσορίζω στὴν σημερινή μας μικρὴ ἐκδήλωση ἀφιέρωμα στὴν μνήμη τοῦ γέροντος Παϊσίου, τοῦ Ἁγιορείτου, ἑνὸς ἀσκητῆ ποὺ ἔχει καταγραφεῖ στὴν μνήμη μας καὶ στὴν μνήμη τοῦ λαοῦ μας ὡς Ἅγιος. Ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη εἶχε τὴν χαρὰ καὶ τὴν εὐλογία νὰ γράψει πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια ἕναν ὀπτικοακουστικὸ δίσκο μὲ τὸν βίο τοῦ γέροντος Παϊσίου. Ἀπόσπασμα αὐτοῦ του δίσκου θὰ παρακολουθήσουμε σήμερα καὶ κατὰ τὴν ἔξοδό σας θὰ πάρετε δωρεάν.Πρὶν ἀπὸ αὐτὸ ὅμως θὰ ἔχουμε τὴν εὐλογία νὰ ἀκούσουμε λόγο ὠφέλιμο, ἀπὸ τὸ περιβόλι τῆς Παναγίας, ἀπὸ τὸν Ἱερομόναχο πατέρα Δαβίδ, ἀπὸ τὸ Ἱερὸν Κελίον τῶν Ἀρχαγγέλων τοῦ Ἁγίου Ὅρους. Θὰ ἤθελα ὅμως πρῶτα νὰ καλέσω στὸ βῆμα τὸν Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας, Πατέρα Ἰωήλ, γιὰ ἕναν χαιρετισμὸ καὶ νὰ εὐλογήσει τὴν ἐκδήλωσή μας».


Μὲ τὰ δύο μου χέρια τὴν εὐλογῶ


«Χαίρομαι ἰδιαίτερα γι’ αὐτὴ τὴν ἐκδήλωση ποὺ γίνεται στὴν αἴθουσα τῆς Μητροπόλεως ὅπου συχνὰ πυκνὰ ἀκούγονται Πνευματικοὶ Λόγοι», εἶπε ὁ Σεβασμιώτατος, ὁ ὁποῖος ἐπίσης χάρηκε ποὺ ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη, παρ’ ὅλο ποὺ ἡ ἕδρα τῆς εἶναι στὴν Θεσσαλονίκη, ἔχει τόσες δραστηριότητες καὶ στὴν ἔδεσσα. Μίλησε ἀκόμη γιὰ τὸν Ἁγιορείτη Δαβίδ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας ἐκλεκτὸς κληρικὸς καὶ εἶναι εὐτυχὴς ποὺ ἀνήκει στὸ δυναμικό της Μητροπόλεως. Ὁ Μητροπολίτης Ἐδέσσης, Πέλλης καὶ Ἀλμωπίας, κ.κ. Ἰωήλ, ἔχει γνωρίσει τὸν πατέρα Παΐσιο καὶ εἶχε καὶ καλὲς ἐμπειρίες καὶ αὐτὸς εἶναι ἕνας ἀκόμη λόγος ποὺ χαίρεται ἰδιαίτερα γι’ αὐτὴν τὴν ἐκδήλωση καὶ ὅπως τόνισε: «μὲ τὰ δύο μου χέρια τὴν εὐλογῶ κι εὔχομαι τὸ σωματεῖο τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης νὰ αὐξάνει καὶ νὰ πληθύνει καὶ νὰ κάνει πάντα τέτοιες καλὲς ἐκδηλώσεις γιὰ τὴν ὑποδομὴ τῶν ἀνθρώπων».

Οἱ ἐμπειρίες τοῦ Ἱερομόναχου Δαβὶδ


Ἀφοῦ εὐχαρίστησε τὸν Μητροπολίτη καὶ τὴν Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη ὁ Ἱερομόναχος πατέρας Δαβὶδ προχώρησε στὴν ἀφήγηση δικῶν τοῦ ἐμπειριῶν ἀπὸ τὴν συχνὴ ἐπαφή του μὲ τὸν γέροντα Παΐσιο.
«Βλέπουμε μέσα στὴν Ἁγία Γραφὴ ὅτι ὅλοι σχεδὸν οἱ Προφῆτες ἦταν συνυφασμένοι μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὴν ἱστορία τῆς θλίψης καὶ τὶς χαρὲς τοῦ Ἔθνους τοῦ Ἰσραήλ. Προφήτεψαν τὶς καταστροφὲς ποὺ θὰ ἔρχονταν, λόγο τῆς ἀποστασίας τους ἀπὸ τὸν ζῶντα Θεό. Προφήτεψαν τὴν Παλιγγενεσία τοῦ Ἔθνους τους. Πολλοὶ Προφῆτες ἔζησαν αὐτὲς τὶς καταστροφές, ζυμώθηκαν μὲ αὐτὸν τὸν ἀνυπότακτο λαὸ καὶ ταλαιπωρήθηκαν μαζί του. Δὲν ἤσαν ἀδιάφοροι ἀντιεισαγγελεῖς αὐτῶν τῶν τιμωριῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ κάθε Προφήτη. Τὸ Προφητικὸ κάλεσμα μέσα ἀπὸ τὴν ἐκκλησία ποτὲ δὲν ἔπαψε νὰ ὑπάρχει….
Ὅμως τὸ προφητικὸ κάλεσμα ἔχει μεγαλύτερη εὐρύτητα καὶ ἀφορᾶ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ λαοῦ. Μὲ αὐτὴν τὴν διάσταση δὲν ἔπαψε ποτὲ νὰ ὑπάρχει. Εἶναι ἀπὸ τὰ ὑψηλὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ μορφὴ τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ἦταν καταλυτικὴ γιὰ τὴν ἱστορία τοῦ ἔθνους μας. Εἶναι ὁ Προφήτης τῆς Ρωμηοσύνης ποὺ μὲ τὸ μαρτυρικό του αἷμα ζωοποίησε τὶς σκλαβωμένες ψυχὲς τῶν ρωμηῶν. Τὰ Προφητικά του λόγια τὰ κράτησαν μέσα στὶς ψυχὲς τοὺς πολλὲς γενιὲς ρωμηῶν. Πολλὰ πράγματα ἀκόμη τὰ ἀναμένουμε νὰ γίνουν. Μίλησε γιὰ τὸ μικρὸ καὶ μεγάλο Ρωμαίικο. Μίλησε γιὰ τὸν προεδρικὸ στρατὸ ποὺ θὰ πορεύεται γιὰ τὴν πόλη. Μίλησε γιὰ τοὺς φόρους ποὺ θὰ βάλουν στὰ κοτέτσια καὶ στὰ παράθυρα τῶν σπιτιῶν, γιὰ τὴν τηλεόραση, γιὰ τὸ τηλέφωνο, γιὰ τὴν ἐκδήλωση ἄλλων γεγονότων ποὺ ἄλλα ἔγιναν καὶ ἄλλα ἀναμένονται νὰ γίνουν.
Λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὅτι τοῦ Προφήτη τὰ λόγια μόνο ἕνας ἄλλος Προφήτης μπορεῖ νὰ τὰ ἑρμηνεύσει. Αὐτὸ τὸ αἰσθάνθηκα κι ἐγὼ στὸ προαύλιο τῆς Παναγούδας ὅταν ἀκούγαμε τὸν Πατέρα Παΐσιο νὰ μᾶς δίνει τὴν ὀρθὴ ἑρμηνεία γιὰ τὰ ἑξαμίλια ποὺ ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός. Ἀπὸ πολλοὺς πολλὰ ἔχουν ἀναφερθεῖ γιὰ τὸ ποιὰ εἶναι αὐτὰ τὰ ἑξαμίλια. Ἀλλὰ ὁ νέος Προφήτης τῆς ρωμηοσύνης, ὁ μακαριστὸς γέροντας ἔδωσε τὴν ἀληθινὴ ἐξήγηση, κάτι τὸ ὁποῖο τὸ ζοῦμε σήμερα ἐμφανῶς μέσα ἀπὸ τὶς ταλαιπωρίες τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους.
Θυμᾶμαι ποὺ μᾶς ἀνέφερε τὸν ἐνθουσιασμό του γιὰ τὸ βιβλίο τοῦ ὑπουργοῦ Ν. Μάρτη περὶ μακεδονικοῦ θέματος τὸ πόσο σωστὰ ἔχει ἀναπτύξει αὐτὸ τὸ θέμα… γι’ αὐτὸ εἶχε ἀναρτήσει στὸ δωμάτιό του ἐκεῖ ποὺ ὑποδεχόταν τὸν κόσμο τὴν προφητεία τοῦ Προφήτου Ἀργύρου γιὰ τοὺς Μακεδόνες.
Τὸν θυμᾶμαι νὰ κρατάει τὸ τετράδιο τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου… Γιὰ τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν πολλοὶ ἔχουν ὠφεληθεῖ ἀλλὰ καὶ πολλοὶ ἔχουν παρεξηγήσει.
Στὴν ἐποχή μας γιὰ τὴν ρωμηοσύνη, αὐτὴν τὴν κοινωνία τῶν ἐθνῶν ποὺ ἔχουν ὡς σύμβολο ἑνότητας τὴν ὀρθοδοξία, γιὰ τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος ἀλλὰ καὶ εἰδικὰ γιὰ τὴν πορεία τῆς ἐκκλησίας μίλησε μόνο ὁ γέροντας Παΐσιος…
Λένε οἱ Πατέρες ὅτι τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὅταν δίδονται ὑπάρχει μία φυσικὴ ὑποδοχή, δηλαδὴ μία φυσικὴ κλίση ἕνα ὑπόστρωμα τοῦ φυσικοῦ χαρίσματος. Γιὰ παράδειγμα τὸ κάλεσμα τῆς κυβερνήσεως γίνεται σὲ ψυχὲς ποὺ εἶναι ἰδιαίτερα ἡγεμονικές, τὸ κάλεσμα τῆς Σοφίας σὲ ψυχὲς ποὺ εἶναι ἰδιαίτερα ὀξυδερκεῖς καὶ νοήμονες… ἐννοεῖται ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ποικιλία τῶν ψυχῶν ἔχει περάσει μέσα ἀπὸ τὴν κάθαρση καὶ τὸν φωτισμό.
Βλέπουμε γιὰ παράδειγμα τὸν Μέγα Βασίλειο νὰ μὴν περιορίζει τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ μόνο στὴν Καισάρεια, ἐνδιαφερόταν γιὰ τὸ πῶς πορευόταν οἰκουμενικὰ ἡ ἐκκλησία, γι’ αὐτὸ τὸν ὀνομάζουμε οἰκουμενικὸ Διδάσκαλο.

Ἐρχόμενοι στὴν περίπτωση τοῦ μακαριστοῦ γέροντα πρέπει νὰ θυμηθοῦμε ὅτι ἀπὸ τὶς πρῶτες μέρες ποὺ γεννήθηκε ἔζησε τὴν προσφυγιά. Ἔχασε τὴν πατρίδα του, πῆγε στὸ στρατὸ καὶ πολέμησε γιὰ τὶς ἀξίες τῆς ἑλληνικῆς φυλῆς μέσα στὴν παραζάλη τοῦ ἐμφυλίου πολέμου.
Πόνεσε γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ, προσευχήθηκε ὑπὲρ αὐτοῦ. Δὲν περιορίστηκε στὸν προσωπικό του ἁγιασμὸ γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Χριστός μας τὸν ἀνέδειξε νέο Προφήτη τῆς Ρωμηοσύνης, μία συνέχεια τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Τὰ λόγια του παρηγοροῦν πλῆθος ἀνθρώπων σὲ πολλὰ ἔθνη. Μπορῶ νὰ πῶ ὅτι ἡ Ἁγία μορφὴ τοῦ ἐνώνει ὅλη τὴν Ὀρθόδοξη Οἰκουμένη, μιλάει στὴν καρδιὰ ὅλων τῶν Χριστιανῶν.
Θυμᾶμαι μία ἄλλη φορᾶ ποὺ μᾶς μίλαγε γιὰ τὶς δύσκολες ἡμέρες ποὺ θὰ ἔρθουν τὶς ὁποῖες θὰ ζήσετε ἐσεῖς μᾶς ἔλεγε.
Στὸ τέλος ὅλων αὐτῶν ὁ ΘΕΟΣ θὰ βοηθήσει τὴν Ἑλλάδα, μάλιστα θὰ φτάσουν τὰ ἔθνη νὰ λένε μὰ τόσο πολὺ ὁ Θεὸς ἀγαπάει τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν βοηθάει; Βέβαια αὐτὴ ἡ βοήθεια τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι ἐπειδὴ τὸ ἀξίζουμε καὶ γιὰ τὴν ἀρετή μας ἀλλὰ γιὰ τὰ αἵματα ποὺ ἔχυσαν οἱ πρόγονοί μας καὶ περισσότερο οἱ ψυχὲς τῶν Ἁγίων καὶ τῆς μάνας μας τῆς Παναγίας …
Προσωπικὰ εὔχομαι, ὕστερα ἀπὸ τὸ διεθνὲς ρεζίλι ποὺ ζοῦμε τώρα νὰ εὐαισθητοποιηθεῖ ὃ Ἕλληνας χριστιανὸς καὶ νὰ ἀποδώσει καρποὺς μετανοίας διότι ὅλοι μας ἔχουμε ξεφύγει ὑπέρμετρα. Βλέπω ὅτι ὁ βίος καὶ τὰ λόγια του μακαριστοῦ γέροντα συγκινοῦν πλῆθος καρδιῶν.
Πολλοὶ ἄνθρωποι γνώρισαν μέσα ἀπὸ αὐτὸν τὸν Θεό, μεταμορφώθηκε ὅλη ἡ ζωή τους. Ἔχω γνωρίσει ἀρκετὲς τέτοιες περιπτώσεις.
Ἡ μορφὴ τοῦ γέροντα λέει πολλὰ ἀπὸ μόνη της ἰδιαίτερα τὰ χαρακτηριστικά του μάτια, μὲ πολὺ πόνο γιὰ τὸν λαὸ τοῦ θεοῦ.
Εὔχομαι ἡ μορφή του, ὁ βίος του καὶ τὰ λόγια του σύγχρονου Ἁγίου νὰ ἐνδυναμώσουν πολλὲς ψυχὲς πρὸς τὴν μετάνοια καὶ νὰ τὶς ξεδιψάσουν μὲ τὴν χάρη τοῦ Χριστοῦ ποὺ τόσο ξεπήδησε πάνω του.

Ζωντανὰ περιστατικὰ τὰ ὁποῖα ζήσαμε τὰ 11 αὐτὰ χρόνια κοντὰ του εἶναι πάρα πολλὰ καὶ μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ δὲν ὑπάρχουν στὰ βιβλία.
Ὅταν πῆγα μικρὸ παιδὶ στὸ Ἅγιο Ὅρος στὶς 3 Ἰουνίου τοῦ ‘83 ἦταν πρώτη φορὰ ποὺ τὸν συνάντησα. Ὅταν μὲ εἶδε μὲ ρώτησε ποῦ πηγαίνω. Τοῦ εἶπα στὸν γέροντα Παΐσιο. Μοῦ λέει δὲν εἶναι ἐδῶ παιδί μου λείπει. Τοῦ λέω γέροντα ἐσεῖς εἴσαστε. Μοῦ ἀπαντάει ἀμέσως, πῆγες στὸν Ἅγιό σου στὴν Θεσσαλονίκη νὰ προσκυνήσεις; Τοῦ λέω γέροντα δὲν πρόλαβα νὰ πάω καὶ ἀμέσως μετά μου ἀπαντάει τί κάνει ὁ φίλος μου ὁ πατήρ Νικόδημος στὴν Πάτρα ὁ πατριώτης σου.Θυμᾶμαι πολλὲς φορὲς μὲ πολὺ ἔξυπνους τρόπους προσπαθοῦσε νὰ διορθώσει καὶ ἐμᾶς ἀλλὰ καὶ τοὺς προσκυνητὲς ποὺ πήγαιναν κοντά του.
Ὅταν ἤθελα νὰ ἀφήσω τὸ σχολεῖο ὁ γέροντας διέβλεψε ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀφήσω τὸ σχολεῖο καὶ ὅταν πῆγα νὰ τοῦ πῶ ὅτι σκέφτομαι αὐτὸ τὸ πράγμα πρὶν τοῦ πῶ μὲ ρώτησε, ἦρθες νὰ μὲ ρωτήσεις ἢ νὰ μοῦ ἀναγγείλεις αὐτὸ ποὺ ἔχεις ἀποφασίσει. Λέω γέροντα θέλω νὰ μοῦ πεῖτε ἐσεῖς τί νὰ κάνω καὶ μὲ ρώτησε ἔτσι χαριέστατα, ἡ σχολὴ σᾶς ἔχει ψυγεῖο;… ἔχει ἀπαντάω… κατάψυξη ἔχει;.. ἔχει, ΄΄θὰ πάρεις τὶς σκέψεις σου αὐτὲς ποὺ θὲς νὰ τελειώσεις τὴν σχολὴ θὰ τὶς βάλεις στὴν κατάψυξη καὶ ἀφοῦ τελειώσεις τὴν τρίτη λυκείου τότε θὰ τὶς φέρεις νὰ ξεπαγώσουνε καὶ νὰ δοῦμε τί θὰ κάνεις΄΄.


Ἦρθε ἕνας ἐπισκέπτης μὲ ἄσχημες σκέψεις καὶ τὸν προτρέψαμε νὰ ἔχει ἕναν πνευματικό, νὰ ἐξομολογεῖται, νὰ μιλάει καὶ ἄρχισε νὰ μᾶς εἰρωνεύεται. Τί χρειάζεται ἡ ἐξομολόγηση ἔλεγε. Τὸν πῆγα στὸν γέροντα. Ὅταν πήγαμε σκάλιζε τὸν κῆπο του, τὸν ρωτήσαμε, γέροντα τί κάνετε καὶ ἀπάντησε, ἐξομολογῶ τὸν κῆπο μου, ὅταν τὸν ἐξομολογῶ βγάζει πολὺ καλὰ πράγματα καὶ κάνω καὶ ἐξαγωγές, ὅταν τὸν ἀφήνω ἀξομολόγητο δὲν κάνει προκοπὴ καὶ ταλαιπωροῦμαι…
Ἦταν μία παρέα καὶ ἔβγαλε ὁ γέροντας νὰ κεράσει ἕνα λουκούμι, ὅταν ἔφτασε στὸν τελευταῖο τὸ λουκούμι τὸ ἔριξε κάτω, τὸ πάτησε, τὸ λέρωσε καὶ τοῦ εἶπε πάρτο νὰ τὸ φᾶς. Λέει γέροντα εἶναι λερωμένο δὲν μπορῶ νὰ τὸ φάω. Αὐτὸ τὸ λουκούμι σου ἀξίζει ἔτσι λερωμένο γιατί ἐσὺ γράφεις ἄσχημα πράγματα καὶ λερώνεις τὴ νεολαία μας. Μάθαμε ὅτι ἦταν σεναριογράφος καὶ ἔγραφε ἄσχημα σενάρια καὶ λέρωνε τὴ νεολαία μας.

Κάποτε ἦρθε μία παρέα ἀπὸ τὴν Ἀθήνα νομίζοντας ὅτι θὰ δοῦν κάποιον μάγο ἢ φακίρη. Ὁ γέροντας κατάλαβε τὴν σκέψη τους καὶ ἔτσι ἔξω ἀπὸ τὸ κελὶ τοῦ βρῆκαν μία ταμπέλα: «ζωολογικὸς κῆπος κλειστός, ἡ μαϊμοὺ λείπει»
Στὶς 19 Ἰανουαρίου τοῦ 1994 ἦταν ἡ τελευταία φορὰ ποὺ τὸν συνάντησα στὸ μοναστήρι τῆς Σουρωτῆς. Μὲ συνάντησε στὸ πλοῖο ἕνα παιδὶ ποὺ εἶχε καρκίνο καὶ εἶχε τρεῖς μῆνες ζωῆς. Τὸν πῆγα στὴν Σουρωτή. Ὅταν εἶδε τὸν γέροντα ἄρχισε νὰ κλαίει μὲ λυγμοὺς καὶ τὸν ἀγκαλίασε. Πρώτη φορὰ συναντιόντουσαν καὶ τοῦ εἶπε: «Γιῶργο, παιδί μου, ἀπὸ τὸ ἴδιο πράγμα ὑποφέρω καὶ ἐγώ, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐσὺ εἶσαι καλὸ παιδί, καὶ εἶσαι φιλότιμο παιδὶ καὶ ἀγαπᾶς καὶ τὴν Παναγία, ἡ Παναγία θὰ σὲ κάνει καλὰ καὶ θὰ ζήσεις, μὴν φοβᾶσαι, ἔχε πίστη. Εἶναι παντρεμένος σήμερα μὲ τρία παιδάκια. Ὁ καρκίνος ἐξαφανίστηκε. Μᾶς ἐπισκέπτεται στὸ Ἅγιον Ὅρος.
Τὸ πρῶτο περιστατικὸ ποὺ εἶχα ζήσει στὸ Ἅγιον Ὅρος ἦταν μὲ ἕνα παιδάκι αὐτιστικό. Ὅταν πῆγε στὸν γέροντα ὁ πατέρας τοῦ παιδιοῦ τὸν παρακάλεσε μὲ τὴν προσευχή του νὰ τὸν βοηθήσουν. Ὁ γέροντας εἶπε ὅτι δὲν ἔχει τίποτα καὶ ἀστειευόμενος τὸ ἔσπρωξε κάτω στὸ χῶμα. Ὅταν σηκώθηκε ἀπὸ κάτω εἶναι ὅπως εἴμαστε ὅλοι μας. Σήμερα εἶναι στὴν Πάτρα παντρεμένος μὲ δύο παιδάκια καὶ δουλεύει στὸ πανεπιστήμιο.
Ἕνας ἄρρωστος μὲ ἐλεφαντίαση. Ἦταν δύσκολα νὰ πάει στὸν γέροντα ὅμως εἶπε ὅτι ἦταν ἀνάγκη. Ὅταν τὸν εἶδε ὁ γέροντας ἔκανε χιοῦμορ… βρὲ παιδί μου τοῦ εἶπε εἶσαι σὰν κινητὸ κρεοπωλεῖο. Κάθε φορᾶ τὸν ἀκουμποῦσε στὸ σημεῖο ποὺ εἶχε τὸ πρόβλημα. Ὅταν τὸν εἴδαμε ξανὰ θεωρήσαμε ὅτι ἦταν ἄλλος ἐπισκέπτης. Ἦρθε φυσιολογικὸς ἄνθρωπος.
Κάποτε συνάντησα ἕναν ταξιτζή. Εἶχε τὴν δική του ἐμπειρία… προσπαθοῦσαν χρόνια νὰ κάνουν παιδιά. Πῆγε ἡ γυναίκα του στὴν Σουρωτή, εἶχε πολὺ κόσμο καὶ περίμενε στὴν σειρά της καὶ ὅταν τὸν εἶδε ἔκανε τὰ παράπονά της ποὺ δὲν μπορούσανε νὰ κάνουνε παιδιά. Θέλεις νὰ κάνεις παιδί, τὴν ρώτησε; Κᾶνε κάνα δύο τώρα καὶ βλέπουμε. Μετὰ ἀπὸ μερικὲς μέρες διεγνώσθη ὅτι ἦταν ἔγκυος καὶ μὲ δίδυμα. Ἔλεγε σὲ πολλοὺς ἀνθρώπους τὸ ὄνομά τους καὶ δὲν μᾶς ἔκανε ἐντύπωση πλέον.
Σὲ κάποιον κληρικὸ τὸν καλωσόρισε ὁ γέροντας καὶ τοῦ εἶπε καλῶς τὸν Φίλλιπο. Λέει πάτερ Κώστα μὲ λένε. Ἐγὼ θέλω νὰ σὲ λέω Φίλλιπο, πειράζει; Ὄχι γέροντα ἄλλα Κώστα μὲ βαπτίσανε. Μετὰ ἀπὸ λίγα χρόνια ἔγινε κληρικὸς καὶ στὴν χειροτονία τὸν ὀνόμασαν Φίλλιπο….
Τὴν εὐχή του νὰ ἔχουμε.

Πηγή: Ἐφημ. ΄΄Πέλλα news΄΄, Σκύδρα/
enromiosini-Αντιγραφή

ΨΕΚΑΣΤΕ-ΣΚΟΥΠΙΣΤΕ-ΤΕΛΕΙΩΣΑΤΕ! ΕΚΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ 6.000 ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ!

http://www.makeleio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=19355:-----6000-&catid=4:2012-02-11-12-49-59&Itemid=2

Με νομοθετική ρύθμιση-εξπρές, που αναμένεται να καταθέσει το υπουργείο Δικαιοσύνης τις επόμενες ημέρες, η κυβέρνηση βάζει τέλος στο καθεστώς της μακρόχρονης δικαστικής

προστασίας που μπορούσαν να πετύχουν συμβασιούχοι του Δημοσίου, οι οποίοι, παρά τη λήξη της εργασιακής σχέσης, κατόρθωναν να παραμένουν στις θέσεις τους μέχρι και 7 χρόνια σε κάποιες περιπτώσεις μέσα από προσωρινές δικαστικές διαταγές.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η νομοθετική διάταξη θα προβλέπει την εκδίκαση όλων των υφιστάμενων προσφυγών συμβασιούχων εντός τριμήνου, περιορίζοντας στο ελάχιστο τη δυνατότητα αναβολών προκειμένου να ληφθούν τελεσίδικες αποφάσεις.

e-go.gr

Αυτούς τους Νεκρούς ποιούς θα τους πάρει ;

http://attikanea.blogspot.gr/2013/06/blog-post_5772.html
 

Αφού η Ελλάδα απουσιάζει επιδεικτικά, σπεύδουν άλλοι να οικειοποιηθούν την δόξα των μαρτύρων.
Βρυξέλλες, Δημήτρης Πορφύρης και Πηνελόπη Σταφυλά
Από που προκύπτει ότι ο ρασοφόρος σφαγιασθέντας είναι ο φραγκισκανός μοναχός Μουράντ ;

Πως ο χριστιανισμός της Δύσης σπεύδει να υιοθετήσει τη « δόξα » των χριστιανών μαρτύρων με επικοινωνιακά τεχνάσματα.

Aνασύρουν απ΄τα αζήτητα τους αποκεφαλισθέντες χριστιανούς και σπεύδουν να τους αναγνωρίσουν οι καθολικοί δίνοντας ταυτότητα στις σωρούς , συνεπικουρούμενοι από κάποια αραβόφωνα μέσα που άλλα έλεγαν πριν τρεις ημέρες.
Χρεώνουν τουλάχιστον τη σωρό του ενός ιερωμένου στον φραγκισκανό μοναχό , Φρανσουά Μουράντ. Πότε
έλεγαν αλήθεια και πότε ψέματα ; Συμπαιγνία συγκάλυψης εκτέλεσης ορθόδοξου επισκόπου ; Ή
απλά την δόξαν των μαρτύρων πολλοί εζήλευσαν ;

1 .Στις 24 06 13 τα έγκριτα Le Point , La Vie , τα επίσημα μέσα της καθολικής Εκκλησίας New-VaThe Vatican Today ,Radio Vatican, αλλά και τα ειδησεογραφικά FIDES, L΄ Oeuvre d΄ Orient, APIC ,το ιταλικό Sir,το Συριακό La Voix de la Syrie ,το La Voix de la Libye και σχεδόν όλα τα μεγάλα καθολικά ιστολόγια όπως « Παρατηρητήριο Χριστιανοφοβίας »,Cath.ch, France Catholique δηλώνουν στερεότυπα ότι ο φραγκισκανός μοναχός π.Φραγκίσκος Μουράντ δολοφονήθηκε μέσα στην Μονή στο Γκασιάνιεχ κοντά στη Χομς κατά την επιδρομή των ανταρτών. Κάποια από αυτά αναφέρουν και μια δεύτερη εκδοχή ότι δηλαδή ενδέχεται να δολοφονήθηκε από αδέσποτη σφαίρα στον τόπο της Μονής από πυρά των ανταρτών. Και οι δύο περιπτώσεις απέχουν κατά πολύ από το σημερινό επικοινωνιακό παιχνίδι υιοθέτησης και οικιοποίησης των νεκρών του αποτρόπαιου σφαγιασμού σε βίντεο.


2. Στις 24 /06 /13 Το ΤΕRRA SANTA .NET (το διεθνές ιεραποστολικό τάγμα στο οποίο ανήκει ο καθολικός μοναχός ) τιτλοφορεί με βεβαιότητα το άρθρο του : « Συρία , ο π.Φραγκίσκος Μουράντ σκοτώθηκε μέσα στο φραγκισκανό μοναστήρι. » Μάλιστα τόσο αυτό το μέσο όσο και κάποια από τα προηγούμενα αναφέρουν ότι η σωρός του περισυλλέχθηκε από μοναχούς ενώ το Vatican Today μίλησε με μια αδελφή που συμμετείχε στην στην ίδια διαδικασία. .Tο Le Point αναφέρει ότι ένας άλλος μοναχός ο π.Firas πήγε από το Κανάγιεχ στη μονή για να περισυλέξει την σωρό του θύματος και να την προετοιμάσει για την ταφή. Στο εν λόγω δημοσιεύμα έκανε αίσθηση η καταγγελτική και αφοριστική δήλωση του υπευθύνου των Φραγκισκανών στη Συρία κ.Χαλίμ Noυτζαίμ ότι « όλος ο κόσμος πρέπει να μάθει ότι υποστηρίζοντας τους αντάρτες η Δύση υποστηρίζει τους ακραίους ισλαμιστές και τους βοηθάει να σκοτώνουν τους χριστιανούς. Μ’αυτήν τη στάση της δε θα παραμείνει ούτε ένας χριστιανός σ΄αυτές τις περιοχές. (ίδε αντίστοιχο ρεπορτάζ μας από 24/06/13 στο εκκλησιαστικό ιστολόγιο sotirios logos gr)» . Σήμερα η ίδια δήλωση αναπαράγεται στο Iran French Radio και στο ιστολόγιο του Alain Jules η ίδια δήλωση από τον ίδιο υπεύθυνο αλλά με παραποίηση της ημερομηνίας της, δηλαδή ότι έγινε αφού έλαβε γνώση του βίντεο.

3. Καθοριστική είναι η μαρτυρία σε mp3 (αλλά και απομαγνητοφωνημένη) , έτερου φραγκισκανού μοναχού που ζει στο Λίβανο και την οποία παραθέτει το New Va-The Vatican Today όπου χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι χάρις σ΄αυτήν επιβεβαιώνεται και η μαρτυρία της μοναχής ότι περισυνέλλεξαν το σώμα.Αυτός που μιλάει διαβεβαιώνει ότι το σώμα του π.Φραγκίσκου Μουράντ έφερε διαμπερή τραύματα από δύο σφαίρες και ότι η σωρός του βρέθηκε στην Μονή.Τι σχέση έχει η εκτέλεση με σφαίρες με τον βάρβαρο σφαγιασμό που προβάλλει το επίμαχο βιντεο ;Τί σχέση έχει ο χώρος της μονής όπου βρέθηκε εδώ και τρεις μέρες η σωρός του μοναχού 150χμ μακριά του Χαλεπίου με την περιοχή Ιντμπλίς όπου έλαβε χώρα η σφαγή και ανήκει στην περιφέρεια Χαλεπίου (περί τα 50χμ απόσταση ) ;

4. Το αξιοπερίεργο είναι ότι τα μέσα που ανασκευάζουν στις 27/06/13 τις συνθήκες θανάτου του φραγκισκανού μοναχού, δηλαδή τα Αl Μanar, Algerie1,RFI και Iran French Radio ισχυριζόμενα ότι αυτός είναι ο σφαγιασθείς στο επίμαχο βίντεο, όλως περιέργως πουθενά δεν μιλούν για Χαλέπι ! Αγνοούν ότι η κύρια κατηγορία που απευθύνεται στους μελλοθάνατους είναι η συνεργασία τους με αρχές του Χαλεπίου σε τέτοιο βαθμό ώστε να πληροφορούν για τη διακίνηση του οπλισμού των ανταρτών στην περιοχή ; Απαλοίφουν το Χαλέπι,το αποσιωπούν.Θέλουν να αποσυσχετίσουν τον σφαγιασμό με το Χαλέπι και ενδεχομένως με πρόσωπα αυτού.π.χ επισκόπους. Όμως είναι πρωτίστως αυτή η διασύνδεση των προσώπων με το Χαλέπι που οδηγεί τα συριακά και λιβανέζικα μέσα αλλά και πλήθος οργανώσεων να μιλούν για επίσκοπο σκοτωμένο και όχι για ιερέα ή μοναχό.

5. Το RFI σήμερα στις 27 Ιουνίου διεκδικεί όψιμα και για πρώτη φορά εκ μέρους των χριστιανών της Δύσης και τους τρεις σφαγιασθέντες, αφού καμία εκκλησιαστική αρχή που αναζητά εναγωνίως την οποιαδήποτε πληροφορία ή ένδειξη περί ζωής ή θανάτου απαχθέντων επισκόπων Χαλεπίου δεν εκδήλωσε -δημοσίως τουλάχιστον-κάποιο ενδιαφέρον ταυτοποίησης. Το RFI σε δημοσίευμα χωρίς προηγούμενο, αναφέρει ότι και τα τρία πρόσωπα είναι μοναχοί, για να ακολουθήσει το Αlgerie 1 και το Αλ Μανάρ που επεξηγηματικά συμπληρώνoυν ότι πρόκειται για τον Φρανσουά Μουράντ και τους δυο ακολούθους του μοναχούς. Σημειωτέον ότι όλα τα δημοσιεύματα των προηγούμενων ημερών τον αναφέρουν ως ερημίτη , ακόμα και στη γαλλική γλώσσα υιοθετούν τον ελληνικό όρο « hermite » .

6 . Η ανάγνωση του κατηγορητηρίου στο υπαίθριο ισλαμικό δικαστήριο ξεκινά με την πρόταση -κλειδί « ακόμη δεν είχαν απελευθερωθεί και…. ». Πρόκειται για άμεση αναφορά εμπλοκής των κατηγορουμένων σε επεισόδιο απαγωγής-ομηρίας τους, ενδεχομένως και πρόσκαιρης απελευθέρωσής τους (μήπως όντως είχαν απελευθερωθεί οι επίσκοποι στις 24/04/13 όταν όλος ο Τύπος το ανακοίνωνε και οι πιστοί τους περίμεναν στις εκκλησίες στο Χαλέπι. Αντίθετα, απαγωγή του συγκεκριμένου καθολικού ιερωμένου και της επικαλούμενης συνοδείας του ποτέ δεν υπήρξε.

Όλα ανασκευάζονται βαθμηδόν με επιτάχυνση αντιστρόφως ανάλογη ως προς την αντίδραση της Ορθόδοξης Εκκλησίας .Τα κενά και οι αντιφάσεις αυτού του εγχειρήματος είναι απροκάλυπτα και εξόφθαλμα. Τα στοιχεία ταυτοποίησης μέχρι στιγμής ανυπόστατα και αλληλοαναιρούμενα.


Πηγή

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ – ΒΟΜΒΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ! ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΜΙΖΕΣ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΝΤΕΣ.

http://olympia.gr/2013/06/28/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%B2%CE%BF%CE%BC%CE%B2%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD/

Ρεπορτάζ: Πέτρος Κουσουλός

Σε εξέλιξη είναι εισαγγελική έρευνα – φωτιά για υπόθεση που μπορεί να εξελιχθεί σε σκάνδαλο μεγατόνων. Σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψε η εκπομπή του GR «Ρεπορτάζ», το θέμα αφορά μια επένδυση που δεν έγινε εξαιτίας αμοιβής ύψους 120 εκατομμυρίων ευρώ που ζητήθηκε από τεχνικό γραφείο «ημετέρου», προκειμένου να τρέξει η «δουλειά» μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και ενός fund για το project του αεροδρομίου του Ελληνικού.

Η ιστορία η οποία απασχολεί τις δικαστικές Αρχές, εκτείνεται χρονικά από το φθινόπωρο του 2011 μέχρι και την άνοιξη του 2012, δηλαδή λίγο πριν τις εκλογές του Μαΐου και χαρακτηρίζεται – από τους καταγγέλλοντες – ως «μεγάλο έγκλημα προδοσίας» καθώς είχε 
ως αποτέλεσμα να ακυρωθεί επένδυση η οποία έφτανε ή ξεπερνούσε τα 12 δισ. ευρώ.

Στον φάκελο ο οποίος διερευνάται από τη δικαιοσύνη, υπάρχουν σαφείς καταγγελίες με πρωταγωνιστές γνωστά πρόσωπα του δημόσιου βίου. Καταγράφονται με λεπτομέρεια οι συναντήσεις τις οποίες είχε ο εκπρόσωπος του Fund με τον διευθυντή ασφαλείας του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, τα γραπτά αιτήματα προς τον τότε υπουργό ανάπτυξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, η συνάντηση στην πλατεία Συντάγματος με τον τότε υφυπουργό ανάπτυξης κ. Θάνο Μωραΐτη αλλά και το μετέπειτα ραντεβού που κλείστηκε στο Ψυχικό.

Εκεί συναντήθηκε με πρόσωπο το οποίο δεν είχε θεσμικό ρόλο στην κυβέρνηση. Αντίθετα, εκπροσωπούσε ως ιδιώτης τεχνική εταιρεία. Το συγκεκριμένο πρόσωπο τού συστήθηκε ως έμπιστος φίλος του κ. Χρυσοχοΐδη και ζήτησε να αναλάβει τη δουλειά. Ο εκπρόσωπος της τεχνικής εταιρείας, που υπήρξε στο παρελθόν στενός συνεργάτης του κ. Χρυσοχοΐδη, ζήτησε ως αμοιβή της εταιρείας του το 1% της συνολικής επένδυσης. Ποσοστό που αντιστοιχούσε περίπου σε 120 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα.

Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή.

Τα πρώτα ραντεβού

Το φθινόπωρο του 2011, αραβικό fund σε συνεργασία με Αμερικανούς επενδυτές, δήλωσε ενδιαφέρον για το project του αεροδρομίου του Ελληνικού. Η μοναδική προϋπόθεση, την οποία έβαζαν ήταν να τούς χορηγηθεί άδεια για κατασκευή καζίνο.

Λόγω της σοβαρότητας του θέματος και επειδή δεν είχαν καμία εμπιστοσύνη στον τότε επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ κ. Κουκιάδη, εκπρόσωπος του fund προσπάθησε να συναντηθεί με τον ίδιο τον πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου.

Τελικά, τον Νοέμβριο του 2011, κατάφερε να συναντηθεί στο γραφείο του, με τον διευθυντή ασφαλείας του τότε πρωθυπουργού. Εκεί ενημερώθηκε ότι με αυτά τα θέματα ασχολείται ο αδελφός του πρωθυπουργού, Νίκος Παπανδρέου, και τού παρασχέθηκε η υπόσχεση μιας συνάντησης.

Στη συνέχεια, τού ζητήθηκε να απευθυνθεί γραπτώς στον τότε υπουργό Ανάπτυξης κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη προκειμένου να συναντηθούν.

Το ραντεβού στο Σύνταγμα και το γραφείο του Ψυχικού

Τελικά την 1η Δεκεμβρίου του 2011, ο μάρτυρας συναντήθηκε με τον υφυπουργό Ανάπτυξης κ. Θάνο Μωραΐτη στην πλατεία Συντάγματος. Η συνάντηση διήρκησε περισσότερο από μια ώρα, ενώ παρών ήταν και ο διευθυντής ασφαλείας του πρώην πρωθυπουργού. Ο εκπρόσωπος του fund ανέφερε τις προθέσεις των επενδυτών.

Από την πλευρά του, ο υφυπουργός τού ζήτησε να καταθέσει γραπτώς το αίτημα του και τού είπε ότι θα οριστεί συνάντηση στο γραφείο του με τον πρόεδρο της εταιρείας αξιοποίησης δημόσιας περιουσίας αλλά και με στέλεχος του Invest in Greece.

Μάλιστα, τού έδωσε και κάρτα με το προσωπικό του e-mail για να στείλει εκεί τις προτάσεις του, όπως και έγινε. Ωστόσο, η συγκεκριμένη συνάντηση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Σε απάντησή του προς την εκπομπή, συνεργάτης του κ. Μωραΐτη, ανέφερε ότι έκτοτε δεν είχε νέα από τον εκπρόσωπο του fund. Eπεσήμανε ότι ο πρώην υφυπουργός δεν είχε τέτοιου είδους αρμοδιότητες. Παραδέχτηκε όμως, τη συνάντηση, αλλά και την ηλεκτρονική αλληλογραφία που υπήρξε μεταξύ των δυο πλευρών!

Μετά από λίγο καιρό, τον Ιανουάριο του 2012, ο διευθυντής ασφαλείας του πρώην πρωθυπουργού οδήγησε τον εκπρόσωπο του fund σε ένα γραφείο στο Ψυχικό. Εκεί, εδρεύει τεχνική – κατασκευαστική εταιρεία η οποία ανήκει σε δυο αδέλφια. Ο ένας εξ αυτών είναι ο άνθρωπος που συστήθηκε ως «έμπιστος» του Χρυσοχοΐδη. Ο άλλος ήταν ο αδελφός του.

Στην αναφορά του, ο μάρτυρας αναφέρει ότι ο εκπρόσωπος της εταιρείας τού είπε ότι μπορεί να αναλάβει την διαπραγμάτευσή του με το Δημόσιο. Αναφερόμενος στο αίτημα των επενδυτών για το θέμα του καζίνο φέρεται να είπε ότι χρειάζεται ειδικό χειρισμό, καθώς δεν προβλεπόταν μέχρι τότε.

Το… άγχος για τις εκλογές και η τροπολογία

Ο εκπρόσωπος της εταιρείας δεσμεύτηκε να ενημερώσει τον άνθρωπο του fund για τα κόστη προώθησης του αιτήματος, με τις αμοιβές και τα έξοδα που απαιτούνταν. Ήθελε όλα να γίνουν προφορικά. Τελικά όμως, τις προτάσεις τις έκανε γραπτά.

Με την πεποίθηση ότι το deal ήταν κοντά και η τότε κυβέρνηση άρχισε να προωθεί διαδικασίες για την χορήγηση άδειας καζίνου στο Ελληνικό. Αυτός ήταν άλλωστε ο απαράβατος όρος των επενδυτών, προκειμένου να προχωρήσουν στο μεγαλόπνοο έργο, των 12 δισ. ευρώ.

Στις 21 Φεβρουαρίου 2012, τα sites και οι εφημερίδες γράφουν για το σχέδιο νόμου, το οποίο προωθούν τα υπουργεία Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης, για την αξιοποίηση του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό και την πρόβλεψη την οποία κάνει για την χωροθέτηση και λειτουργία καζίνο, με την κεκαλυμμένη μορφή χρήσεων τουρισμού και αναψυχής.

Στο άρθρο 2 του σχεδίου νόμου, αναφέρεται ότι στην έκθεση επιτρέπονται οι χρήσεις τουρισμού αναψυχής, όπως ορίζονται στην περίπτωση ένα της παραγράφου Β του άρθρου 11 του νόμου 3986/2011.

Ανατρέχοντας κανείς, στον συγκεκριμένο νόμο αντιλαμβάνεται ότι στην κατηγορία τουρισμός – αναψυχή επιτρέπεται μεταξύ άλλων και η λειτουργία καζίνου.

Το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου εκπλήσσει πολλούς, καθώς μέχρι τότε, τα στελέχη της κυβέρνησης δήλωναν ότι δεν θα γίνει καζίνο στο Ελληνικό, ούτε θα επιτραπεί η καζινοποίηση της χώρας.

Για ποιο λόγο λοιπόν αυτή η μεταστροφή;

Ο μάρτυρας και εκπρόσωπος του fund είναι σαφής, λέει ότι όλα έγιναν προκειμένου κάποιοι να πείσουν τους Άραβες ότι μπορεί να κάνουν ότι θέλουν και ότι μπορούν να πάνε το έργο μέχρι το τέλος αρκεί να ικανοποιηθούν οι οικονομικές τους απαιτήσεις.

Η αμοιβή των 120 εκατ. ευρώ

Από τα στοιχεία τα οποία βρίσκονται στη διάθεση της δικαιοσύνης προκύπτουν τα εξής:

Στις 7 Μαρτίου του 2012, το τεχνικό γραφείο στο οποίο οδηγήθηκε ο εκπρόσωπος του fund από τον διευθυντή ασφαλείας του πρώην πρωθυπουργού έστειλε την πρόταση του. Μέσω αυτής ορίζει ως αμοιβή το 1% της συνολικής επένδυσης, δηλαδή 120 εκατ. ευρώ, καθώς η επένδυση έφτανε τα 12 δισ. ευρώ.

«Με πίεζαν»

Μάλιστα, ο μάρτυρας καταθέτει ότι μετά την υποβολή της πρότασης του γραφείου, στο οποίο τον οδήγησαν, άρχισε να πιέζεται, καθώς δεχόταν αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα, τα οποία τον πίεζαν να αποσπάσει το «ναι» των επενδυτών και να υπογραφεί η σύμβαση, καθώς θα γίνονταν οι εκλογές.

Επίσης, το ίδιο πρόσωπο καταγγέλλει ότι τού προτάθηκε να παρευρεθεί σε συνάντηση στην οποία θα καθοριζόταν η δική του αμοιβή από το ποσό των 120 εκατ. ευρώ της «αμοιβής».

Τελικά, εκείνος μεταβίβασε την αρνητική απάντηση των επενδυτών, οι οποίοι κατάλαβαν ότι το 1% της αμοιβής που ζητούσε το τεχνικό γραφείο δεν ήταν νόμιμες αμοιβές.

«Αυτό θεωρήθηκε από του επενδυτές ως μη νόμιμο και δεν συμβάδιζε με τους κανόνες που πρέπει να αρμόζουν σε διεθνείς διαγωνισμούς ή εκδήλωση ενδιαφέροντος. Φυσικά η Ελλάδα έχασε, επειδή κάποιοι θεώρησαν ως προϋπόθεση προκειμένου να πλουτίσει η πατρίδα τους, ότι πρέπει να πλουτίσουν και εκείνοι», αναφέρει χαρακτηριστικά σε επιστολή του προς τη δικαιοσύνη.

http://www.zougla.gr/politiki/article/erevna-fotia-gia-ependisi-sto-eliniko