Τα αποτελέσματα για τα Πειθαρχικά και το Μεικτό της ΕΣΗΕΑ

http://zoornalistas.blogspot.gr/2013/06/blog-post_6992.html

Η Εφορευτική Επιτροπή της Ε.Σ.Η.Ε.Α. ανακοίνωσε τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της 18ης και 19ης Ιουνίου 2013 για τα Πειθαρχικά Συμβούλια και το Μεικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ.
Για το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό ο Περικλής Κοροβέσης ήρθε πρώτος με 787 ψήψους ενώ για το Δευτεροβάθμιο η Μιμή Τουφεξή είναι πρώτη με 738 σταυρούς.
Αναλυτικά: 

Α. ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

Ψήφισαν: 3.307 Έγκυρα: 2.766 Άκυρα: 209 Λευκά: 332
Έλαβαν:

1. ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ

ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ	787
ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ	528
ΓΚΙΩΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ	432..
ΔΟΥΛΓΕΡΑΚΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ (ΚΑΙΤΗ)	419
ΚΑΡΡΕΡ ΑΡΗΣ	407
ΚΑΡΑΜΠΑΤΣΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ	387
ΦΡΥΣΣΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ	313
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΣ	289
ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ ΕΥΑ	280
ΤΖΑΝΗΣ ΧΑΡΙΛΑΟΣ (ΧΑΡΗΣ)	235
ΑΝΔΡΙΑΝΟΥ ΕΛΕΝΗ	231
ΡΟΖΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ	225
ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ	220
ΚΟΛΟΒΟΥ ΜΑΡΙΑ	217
ΞΥΔΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ	110
ΡΟΣΣΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ	62

 

2. ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ

ΤΟΥΦΕΞΗ ΜΟΣΧΑΝΘΗ (ΜΙΜΗ)	738
ΤΡΑΪΟΥ ΕΛΕΝΗ	585
ΑΞΕΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ	536
ΤΣΙΡΟΣ ΠΑΝΟΣ	442
ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ ΜΗΝΑΣ	399
ΣΙΜΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ	377
ΜΑΚΡΙΝΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ	324
ΔΑΜΟΦΛΗ ΒΕΡΑ	318
ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΙΔΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ	297
ΠΡΙΤΣΑΠΙΔΟΥΛΑΣ-ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ-ΑΝΔΡΕΑΣ	297
ΧΑΛΙΚΙΑΣ ΣΠΥΡΟΣ	265
ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΚΗ ΧΡΥΣΑΝΘΗ	197
ΜΑΡΚΟΥΛΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ	174
ΣΠΑΝΔΩΝΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ-ΝΙΚΟΛΑΟΣ	143

 Επειδή κατά το άρθρο 30 παρ. 9 του Καταστατικού κανείς υποψήφιος για το Πρωτοβάθμιο και το Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο δεν συγκέντρωσε την πλειοψηφία του 50% +1 εκείνων που ψήφισαν, η ψηφοφορία θα επαναληφθεί την Τετάρτη και την Πέμπτη, 26 & 27 Ιουνίου 2013.

Β. ΜΕΙΚΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΜΕΣΟ
902 TV
Υποψήφιος:	ΠΑΝΤΕΛΟΓΛΟΥ ΟΡΕΣΤΗΣ
Ψήφισαν:		12
Έγκυρα:		9
Άκυρα-Λευκά:		3
Έλαβε:	ΠΑΝΤΕΛΟΓΛΟΥ ΟΡΕΣΤΗΣ	9
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
902 ΑΡΙΣΤ. ΣΤΑ FM
Υποψήφιος:	ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ψήφισαν:		8
Έγκυρα:		7
Άκυρα-Λευκά:		1
Έλαβε:	ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ	7
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ALPHA TV
Υποψήφια:	ΖΗΣΙΔΟΥ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ (ΜΑΧΗ )
Ψήφισαν:		45
Έγκυρα:		34
Άκυρα-Λευκά:		11
Έλαβε:	ΖΗΣΙΔΟΥ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ (ΜΑΧΗ )	34
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ANTENNA TV
Υποψήφιος:	ΜΑΖΑΝΙΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
Ψήφισαν:		37
Έγκυρα:		29
Άκυρα-Λευκά:		8
Έλαβε:	ΜΑΖΑΝΙΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ	29
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ

CHANNEL 9
Υποψήφια:	ΠΕΤΡΟΓΙΑΝΝΗ ΦΩΤΕΙΝΗ
Ψήφισαν:		3
Έγκυρα:		2
Άκυρα-Λευκά:		1
Έλαβε:	ΠΕΤΡΟΓΙΑΝΝΗ ΦΩΤΕΙΝΗ	2
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
CITY PRESS
Υποψήφια:	ΘΑΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ
Ψήφισαν:		3
Έγκυρα:		0
Άκυρα-Λευκά:		3
Έλαβε:	ΘΑΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ	3
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ESPRESSO
Υποψήφια:	ΣΟΛΩΜΟΥ ΕΛΕΝΑ
Ψήφισαν:		32
Έγκυρα:		17
Άκυρα-Λευκά:		15
Έλαβε:	ΣΟΛΩΜΟΥ ΕΛΕΝΑ	17
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
EURONEWS
Υποψήφιος:	ΓΙΑΝΝΙΣΗΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ
Ψήφισαν:		10
Έγκυρα:		10
Άκυρα-Λευκά:		0
Έλαβε:	ΓΙΑΝΝΙΣΗΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ	10
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
FLASH 96,00
Υποψήφιος:	ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
Ψήφισαν:		13
Έγκυρα:		8
Άκυρα-Λευκά:		5
Έλαβε:	ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ	8
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ

GOAL NEWS
Υποψήφιος:	ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΣΩΤΗΡΗΣ
Ψήφισαν:		21
Έγκυρα:		20
Άκυρα-Λευκά:		1
Έλαβε:	ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΣΩΤΗΡΗΣ	20
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
NOVASPORTS
Υποψήφιος:	ΓΑΒΑΛΑΣ ΝΙΚΟΣ
Ψήφισαν:		10
Έγκυρα:		9
Άκυρα-Λευκά:		1
Έλαβε:	ΓΑΒΑΛΑΣ ΝΙΚΟΣ	9
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
STAR CHANNEL
Υποψήφιος:	ΒΟΤΣΚΑΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Ψήφισαν:		62
Έγκυρα:		49
Άκυρα-Λευκά:		13
Έλαβε:	ΒΟΤΣΚΑΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ	49
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΑΘΗΝΑ 9,84
Υποψήφιος:	ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ
Ψήφισαν:		57
Έγκυρα:		45
Άκυρα-Λευκά:		12
Έλαβε:	ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ	45
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Υποψήφιοι:	ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ ΟΜΗΡΟΣ
	ΘΕΟΔΩΡΑΚΑΚΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ
Ψήφισαν:		122
Έγκυρα:		108
Άκυρα-Λευκά:		14
Έλαβαν:	ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ ΟΜΗΡΟΣ	26
	ΘΕΟΔΩΡΑΚΑΚΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ	82
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΔΩΡΑΚΑΚΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΑΥΓΗ
Υποψήφιος:	ΤΕΡΖΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Ψήφισαν:		38
Έγκυρα:		23
Άκυρα-Λευκά:		15
Έλαβε:	ΤΕΡΖΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ	23
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΒΗΜΑ FM 99,5
Υποψήφιος:	ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Ψήφισαν:		15
Έγκυρα:		12
Άκυρα-Λευκά:		3
Έλαβε:	ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ	12
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ
Υποψήφιοι:	ΔΙΑΝΑ ΑΝΝΑ
	ΠΟΥΛΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
Ψήφισαν:		40
Έγκυρα:		37
Άκυρα-Λευκά:		3
Έλαβαν:	ΔΙΑΝΑ ΑΝΝΑ	14
	ΠΟΥΛΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ	23
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ Ο ΠΟΥΛΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Υποψήφιος:	ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ
Ψήφισαν:		25
Έγκυρα:		8
Άκυρα-Λευκά:		17
Έλαβε:	ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ	8
	ΔΕΝ ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΕΘΝΟΣ
Υποψήφιοι:	ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
	ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΥ ΕΦΗ (ΕΥΜΟΡΦΙΑ)
	ΜΠΕΝΕΑ ΜΑΙΡΗ
Ψήφισαν:		96
Έγκυρα:		92
Άκυρα-Λευκά:		4
Έλαβαν:	ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ	4
	ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΥ ΕΦΗ (ΕΥΜΟΡΦΙΑ)	40
	ΜΠΕΝΕΑ ΜΑΙΡΗ	48
	Η ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΘΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Υποψήφιος:	ΣΧΙΝΑΣ ΟΡΕΣΤΗΣ
Ψήφισαν:		55
Έγκυρα:		47
Άκυρα-Λευκά:		8
Έλαβε:	ΣΧΙΝΑΣ ΟΡΕΣΤΗΣ	47
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ 94 FM
Υποψήφιος:	ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Ψήφισαν:		7
Έγκυρα:		7
Άκυρα-Λευκά:		0
Έλαβε:	ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ	7
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΕΡΑ
Υποψήφιοι:	ΜΑΝΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ
	ΣΑΝΤΟΡΙΝΑΙΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ
	ΤΣΙΜΠΙΔΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Ψήφισαν:		119
Έγκυρα:		111
Άκυρα-Λευκά:		8
Έλαβαν:	ΜΑΝΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ	14
	ΣΑΝΤΟΡΙΝΑΙΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ	23
	ΤΣΙΜΠΙΔΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ	74
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ Ο ΤΣΙΜΠΙΔΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Η ΠΡΑΣΙΝΗ
Υποψήφιος:	ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ψήφισαν:		5
Έγκυρα:		4
Άκυρα-Λευκά:		1
Έλαβε:	ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ	4
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΗΜΕΡΗΣΙΑ
Υποψήφιος:	ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
Ψήφισαν:		26
Έγκυρα:		11
Άκυρα-Λευκά:		15
Έλαβε:	ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ	11
	ΔΕΝ ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΚΑΝΑΛΙ 1 (90,4 FM)
Υποψήφιος:	ΜΠΟΥΡΣΙΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Ψήφισαν:		16
Έγκυρα:		12
Άκυρα-Λευκά:		4
Έλαβε:	ΜΠΟΥΡΣΙΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ	12
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΚΕΡΔΟΣ
Υποψήφια:	ΚΟΡΙΔΗ ΦΩΦΗ
Ψήφισαν:		29
Έγκυρα:		23
Άκυρα-Λευκά:		6
Έλαβε:	ΚΟΡΙΔΗ ΦΩΦΗ	23
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ

ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
Υποψήφιος:	ΖΩΗΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ
Ψήφισαν:		38
Έγκυρα:		33
Άκυρα-Λευκά:		5
Έλαβε:	ΖΩΗΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ	33
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΝΕΤ
Υποψήφιοι:	ΓΡΥΛΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
	ΝΙΚΟΛΑΡΆ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ
Ψήφισαν:		137
Έγκυρα:		123
Άκυρα-Λευκά:		14
Έλαβαν:	ΓΡΥΛΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ	41
	ΝΙΚΟΛΑΡΑ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ	82
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ Η ΝΙΚΟΛΑΡΑ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ
ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ
Υποψήφιος:	ΣΙΑΔΗΜΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
Ψήφισαν:		7
Έγκυρα:		5
Άκυρα-Λευκά:		2
Έλαβε:	ΣΙΑΔΗΜΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ	5
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
Υποψήφιος:	ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ
Ψήφισαν:		20
Έγκυρα:		12
Άκυρα-Λευκά:		8
Έλαβε:	ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ	12
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
Ρ/Σ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Υποψήφιος:	ΠΑΠΠΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Ψήφισαν:		9
Έγκυρα:		7
Άκυρα-Λευκά:		2
Έλαβε:	ΠΑΠΠΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ	7
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Υποψήφιος:	ΣΑΚΑΡΕΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
Ψήφισαν:		52
Έγκυρα:		31
Άκυρα-Λευκά:		21
Έλαβε:	ΣΑΚΑΡΕΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ	31
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ

ΣΚΑΙ 100,3
Υποψήφιος:	ΣΑΚΛΑΜΠΑΝΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ
Ψήφισαν:		28
Έγκυρα:		22
Άκυρα-Λευκά:		6
Έλαβε:	ΣΑΚΛΑΜΠΑΝΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ	22
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΣΚΑΪ TV
Υποψήφιος:	ΔΑΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Ψήφισαν:		36
Έγκυρα:		30
Άκυρα-Λευκά:		6
Έλαβε:	ΔΑΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ	30
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ
Υποψήφιοι:	ΓΕΡΑΡΔΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ
	ΣΒΕΡΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Ψήφισαν:		14
Έγκυρα:		12
Άκυρα-Λευκά:		2
Έλαβαν:	ΓΕΡΑΡΔΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ	5
	ΣΒΕΡΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ	7
	Η ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΘΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ
ΤΑ ΝΕΑ
Υποψήφιος:	ΝΤΕΛΕΖΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Ψήφισαν:		58
Έγκυρα:		43
Άκυρα-Λευκά:		15
Έλαβε:	ΝΤΕΛΕΖΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ	43
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ

ΤΟ ΒΗΜΑ
Υποψήφιος:	ΠΑΠΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Ψήφισαν:		62
Έγκυρα:		44
Άκυρα-Λευκά:		18
Έλαβε:	ΠΑΠΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ	44
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Υποψήφιος:	ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Ψήφισαν:		14
Έγκυρα:		10
Άκυρα-Λευκά:		4
Έλαβε:	ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ	10
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΣΕ ΕΠΙΣΧΕΣΗ ΣΤΗΝ «Χ.Κ. ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ»-«ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»
Υποψήφιος:	ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
Ψήφισαν:		13
Έγκυρα:		11
Άκυρα-Λευκά:		2
Έλαβε:	ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ	11
	ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ:
Υποψήφιοι:	ΓΙΑΝΝΗΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
	ΕΛΛΗΝΟΥΔΗ-ΠΕΡΛΕΓΚΑ ΑΡΙΣΤΟΥΛΑ (ΑΡΙΣΤΕΑ)
	ΚΑΣΤΡΙΝΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
	ΜΑΛΤΕΖΟΥ ΣΟΦΙΑ
	ΠΑΝΤΟΥΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Ψήφισαν:		622
Έγκυρα:		580
Άκυρα-Λευκά:		42
Έλαβαν:	ΓΙΑΝΝΗΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ	188
	ΕΛΛΗΝΟΥΔΗ-ΠΕΡΛΕΓΚΑ ΑΡΙΣΤΟΥΛΑ (ΑΡΙΣΤΕΑ)	107
	ΚΑΣΤΡΙΝΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ	189
	ΜΑΛΤΕΖΟΥ ΣΟΦΙΑ	359
	ΠΑΝΤΟΥΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ	139
	Εκλέγεται η ΜΑΛΤΕΖΟΥ ΣΟΦΙΑ
	Για τις υπόλοιπες δύο θέσεις η ψηφοφορία θα επαναληφθεί.

Υπενθυμίζεται ότι οι επαναληπτικές αρχαιρεσίες για τους υποψηφίους που δεν συγκέντρωσαν

την πλειοψηφία του 50% +1 επί των ψηφισάντων, θα επαναληφθεί την Τετάρτη και την Πέμπτη,

26 και 27 Ιουνίου 2013.

Η ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Έντεκα μέλη της διοίκησης της "Αττικό Μετρό" διώκονται για 220 παράνομες προσλήψεις: Από dealer καζίνο, οδηγός συρμών !!!!

http://logia-starata.blogspot.gr/2013/06/220-dealer.html

Για 220 παράνομες προσλήψεις διώκονται 11 μέλη της διοίκησης της "Αττικό Μετρό", οι οποίοι ήδη έχουν κληθεί σε απολογία από την Εισαγγελία.

Σύμφωνα με την "Καθημερινή της Κυριακής", οι μισές από τις προσλήψεις αυτές έγιναν σε διάστημα τριών εβδομάδων, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2009. Να σημειωθεί ότι πρόκειται για την περίοδο που ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ανακοίνωσε την προκήρυξη εκλογών και λίγες μέρες αργότερα διαλύθηκε η Βουλή με Προεδρικό Διάταγμα.

Η Εισαγγελία κατηγορεί τα μέλη της διοίκησης για πρόκληση αδικαιολόγητης αύξησης του κόστους της μισθοδοσίας και για ελάττωση της περιουσίας της επιχείρησης κατά περίπου 3.782.000 ευρώ. Είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιείται ο νόμος περί καταχραστών του δημοσίου για να αξιολογηθούν ποινικά "ρουσφετολογικές προσλήψεις".

Συνεντεύξεις χωρίς πρακτικά

Στο κατηγορητήριο τονίζεται ακόμη ότι για τις προσλήψεις δεν έγινε καμία πρόσκληση ή ανακοίνωση ενδιαφέροντος, κάτι που σημαίνει ότι οι υποψήφιοι ειδοποιήθηκαν με τρόπους που δεν προσέφεραν σε όλους τις ίδιες πιθανότητες ενώ δεν έχουν αποσταλεί και βιογραφικά ενώ ορισμένα έχουν σταλεί από φαξ του ΥΠΕΧΩΔΕ.

Από τα "περίεργα" επίσης, είναι ότι για τις συνεντεύξεις που ελήφθησαν δεν τηρήθηκαν πρακτικά, με υποψηφίους που κρίθηκαν αρνητικά να προσλαμβάνονται σε θέσεις χαμηλής ειδίκευσης. Άλλοι ενώ απορρίφθηκαν το 2008, επέστρεψαν μετά από ένα χρόνο και προσελήφθησαν.

Από dealer καζίνου...οδηγός συρμών

Αποτέλεσμα όλων των προαναφερόμενων ήταν μουσικός με μοναδική εργασιακή εμπειρία σε ορχήστρα μουσικών εκδηλώσεων να προσληφθεί ως οδηγός συρμών, όπως και ένας ένας άλλος άνδρας, που είχε εμπειρία 13 ετών ως dealer σε καζίνο. Ως υπεύθυνος σταθμός προσελήφθη άνδρας με εργασιακή εμπειρία σε τοποθέτηση τεντών, συσκευασία CD και άνεργος στη συνέχεια.

Και έχει και συνέχεια: Δύο άτομα έδωσαν συνέντευξη μετά την πρόσληψη τους ενώ μία γυναίκα εργαζόταν έως την πρόσληψη της ως μετακλητή υπάλληλος του υπουργείου Πολιτισμού.

Μετά τις αθρόες προσλήψεις, η αναλογία κόστους μισθοδοσίας προς τα συνολικά έσοδα αυξήθηκε από 48% το 2007 σε 74% το 2009.


news247.gr

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ! ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ – Η Βραζιλιάνικη αστυνομία σταμάτησε να πολεμάει τους διαδηλωτές και συμμετείχε μαζί τους!

http://attikanea.blogspot.gr/2013/06/amazing-brazilian-police-stop-fighting.html

Να τα βλέπουν οι δικοί μας...
Δικαιολογίες δεν υπάρχουν...Αυτή η αστυνομία προστατεύει πραγματικά τους ανθρώπους..




Πηγή

Οι θνησιγενείς κυβερνήσεις συνεργασίας στην Ελλάδα από το 1926 μέχρι σήμερα.

http://hassapis-peter.blogspot.gr/2013/06/1926.html

Ελλάδα και κυβερνήσεις συνεργασίας: Ιστορική αναδρομή από το 1926 μέχρι σήμερα

Γράφει ο Λάζαρος Λασκαρίδης
Κουλτούρα κυβερνήσεων συνεργασίας, όπως η σημερινή, αλλά κατά κάποιον τρόπο όμορων πολιτικών χώρων, είχε η Ελλάδα τόσο κατά την προπολεμική περίοδο όσο και τα κατοπινά χρόνια.

Η αρχή έγινε με την κυβέρνηση «ιστορικού συμβιβασμού» που προέκυψε μετά την εκλογική αναμέτρηση της 7ης Νοεμβρίου 1926, η οποία είχε πολλά και ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά. Το πρώτο ήταν ότι συμμετείχαν σε αυτή και οι δυνάμεις των βασιλοφρόνων, που είχαν απόσχει από τις εκλογές της 16ης Δεκεμβρίου 1923, οι οποίες ακολούθησαν την Επανάσταση του 1922 και την «εκτέλεση των εξ». Το δεύτερο ότι ήταν η πρώτη αναμέτρηση που έγινε με κάλπες και ψηφοδέλτια (εγκαταλείφθηκε οριστικά το σφαιρίδιο) καθώς και με αναλογικό σύστημα. Το τρίτο ότι πήρε για πρώτη φορά μέρος το ΚΚΕ ως αυτόνομη πολιτική οντότητα στο σχήμα Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών, έλαβε 4,38% και 10 έδρες. Δηλαδή, μπορούμε να υποστηρίξουμε πλέον ότι εκτός από το ΠΑΣΟΚ που στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις κινήθηκε κοντά (πιο κάτω) από το… ιδρυτικό ποσοστό του και το ΚΚΕ επιστρέφει σε αυτό που έλαβε πριν από 86 χρόνια!

Οι κάλπες του 1926 έδωσαν σχεδόν ισοψηφία σε βουλευτές  ανάμεσα στο βενιζελογενές και στο αντιβενιζελικό στρατόπεδο. Υπερτερούσε κατά δέκα το βενιζελογενές, έχοντας 143 επί συνόλου 286 αλλά δεν γινόταν καν λόγος για αξιοποίηση των κομμουνιστικών ψήφων. Αυτός ήταν ο κυρίαρχος διαχωρισμός που γινόταν τότε παρότι οι πρωταγωνιστές του «εθνικού διχασμού» ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο βασιλιάς κατοικούσαν στην αλλοδαπή. Βασικοί πυλώνες του πρώτου χώρου ήταν η Ένωση Φιλελευθέρων (είχε προκύψει από τους Προοδευτικούς Φιλελεύθερους του Γεωργίου Καφαντάρη και τους Συντηρητικούς του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου) που πρώτευσε με 31,63% και 108 έδρες και τη Δημοκρατική Ένωση του Αλεξάνδρου Παπαναστασίου που κατέλαβε την τέταρτη θέση με 6,48% και 17 έδρες.

Η άλλη πλευρά εκπροσωπήθηκε κυρίως από το Λαϊκόν Κόμμα του Παναγή Τσαλδάρη με 20,27% και 63 έδρες και το Κόμμα Ελευθεροφρόνων του Ιωάννη Μεταξά (15,74% και 54 βουλευτές).

Έφευγαν ο ένας μετά τον άλλο

Κι εκεί που φαινόταν πολιτικό αδιέξοδο τα τέσσερα πρώτα κόμματα της νέας Βουλής κατέληξαν σε κυβερνητική συνεργασία με πρωθυπουργό τον μάλλον αποστασιοποιημένο από την ενεργό πολιτική, φιλοβασιλικό αλλά μετριοπαθή, Αλέξανδρο Ζαΐμη, που ορκίστηκε στις 4 Δεκεμβρίου. Στις 17 Αυγούστου 1927 ανασχηματίστηκε η κυβέρνηση μετά την αποχώρηση του Λαϊκού Κόμματος που επιθυμούσε ακόμα μεγαλύτερη επαναφορά αποστράτων αξιωματικών στις Ένοπλες Δυνάμεις ενώ από τις 8 Φεβρουαρίου 1928 στη σύνθεσή της δεν βρίσκονταν ούτε στελέχη της Δημοκρατικής Ενώσεως μετά την αποχώρηση του Παπαναστασίου λόγω αντίθεσής του με τις συμβάσεις που υπέγραφε ο υπουργός Συγκοινωνιών Μεταξάς.

Όλες αυτές οι εξελίξεις οδήγησαν σε νέες εκλογές στις 19 Αυγούστου 1928, τις οποίες κέρδισε με χαρακτηριστική άνεση (ποσοστό46,94%) ο επανακάμψας Βενιζέλος.

Ο Κρης πολιτικός ουσιαστικά  εξάντλησε την τετραετία και διενήργησε τις εκλογές της 26ης Σεπτεμβρίου 1932, οι οποίες έφεραν σχεδόν απόλυτη ισοψηφία όχι μόνο Λαϊκών και Φιλελευθέρων αλλά και σε έδρες ανάμεσα στους συμμάχους του καθενός.

Τη λύση έδωσαν νέες κάλπες στις 5 Μαρτίου 1935, όταν επικράτησαν οι δεξιές- φιλοβασιλικές δυνάμεις. Ακολούθησαν ένα αποτυχημένο βενιζελικό κίνημα, νέες εκλογές χωρίς τους βενιζελικούς, η επαναφορά του βασιλιά, κι άλλες κάλπες, η δικτατορία του Μεταξά, ο πόλεμος, η απελευθέρωση, η αναμέτρηση της 31ης Μαρτίου 1946 (χωρίς τη συμμετοχή της ισχυρής τότε Αριστεράς) και ο εμφύλιος…

Η παραχώρηση της πρωθυπουργίας

Κι ακριβώς, κατά τη διάρκεια του τελευταίου,  για να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» ο πρωθυπουργός και αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος Ντίνος Τσαλδάρης προσέφερε την προεδρία της κυβέρνησης αρχικά στον εξωκοινοβουλευτικό Δημήτριο Μάξιμο (24 Ιανουαρίου έως 29 Αυγούστου 1947) και στη συνέχεια, αφού επανέκαμψε ο ίδιος για 9 μόλις μέρες, στον γηραιό Θεμιστοκλή Σοφούλη των Φιλελευθέρων. Ο Σαμιώτης πολιτικός παρέμεινε στην αρχή μέχρι το θάνατό του στις 24 Ιουνίου 1949. Τον διαδέχθηκε ο εξωκοινοβουλευτικός Αλέξανδρος Διομήδης κι εκείνον ο Πρόεδρος της Βουλής Τζον Θεοτόκης, ο οποίος εγκατέλειπε την πολιτική και ανέλαβε να διενεργήσει τις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950.

Μαζί δεν έκαναν…

Εκείνες οι κάλπες έδωσαν την πλειοψηφία στα τρία κόμματα του Κέντρου, των Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου, ΕΠΕΚ του Νικολάου Πλαστήρα και Δημοκρατικού Σοσιαλιστικού του Γεωργίου Παπανδρέου. Όμως η συνεννόηση ανάμεσα στον κεντροδεξιό Βενιζέλο, στον κεντροαριστερό Πλαστήρα και στον Παπανδρέου του «μεσαίου χώρου» δεν ήταν (ειδικά ανάμεσα στους δύο πρώτους) διόλου εύκολη.

Κυβέρνηση σχημάτισε αρχικά ο Βενιζέλος (23 Μαρτίου-15 Απριλίου), ακολούθως ο Πλαστήρας μέχρι τις 21 Αυγούστου, όταν ανέλαβε και πάλι ο Βενιζέλος, ο οποίος οδήγησε τον τόπο στην αναμέτρηση της 9ης Σεπτεμβρίου 1951.
Τότε ο Πλαστήρας πήρε διακριτά την πρωτοκαθεδρία του Κεντρώου χώρου, αφήνοντας πίσω του τον Βενιζέλο και τον Παπανδρέου εκτός Βουλής. Σχημάτισε κυβέρνηση στις 27 Νοεμβρίου αλλά οι εσωτερικές πιέσεις, το Παλάτι και ο ξένος παράγων τον ώθησαν σε προκήρυξη νέων εκλογών για τις 16 Νοεμβρίου 1952. Εκεί, με πλειοψηφικό σύστημα και σε συνασπισμό της ΕΠΕΚ με το Κόμμα Φιλελευθέρων ηττήθηκε καθαρά από τον Ελληνικό Συναγερμό του νέου ηγέτη της Δεξιάς Αλεξάνδρου Παπάγου, με τον τελευταίο να έχει και τον… Παπανδρέου στους συνδυασμούς του!

Στα Ιουλιανά

Οι επόμενες κυβερνήσεις συνεργασίας στη χώρα μας, διαδοχικές και τρεις τον αριθμό, σχηματίστηκαν μετά την αποστασία βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος, της Ενώσεως Κέντρου, από τις 15 Ιουλίου 1965 με πρωθυπουργούς κατά σειρά τους Γεώργιο Αθανασιάδη- Νόβα, Ηλία Τσιριμώκο και Στέφανο Στεφανόπουλο έχοντας όλοι τους τη στήριξη της ΕΡΕ του Παναγιώτη Κανελλόπουλου και του μικρού Κόμματος Προοδευτικών Σπύρου Μαρκεζίνη ο πρώτος και ο τρίτος.

Από το 1974 κι έπειτα

Η μεταδικτατορική Ελλάδα βρίσκει τους πραξικοπηματίες να αναθέτουν την πρωθυπουργία στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος σχημάτισε μεν κυβέρνηση που είχε κορμό τους παλαιούς του συνεργάτες στην ΕΡΕ αλλά συμπεριέλαβε και στελέχη τόσο της Ενώσεως Κέντρου, των αποστατών αλλά και των αντιστασιακών «Νέων Πολιτικών Δυνάμεων».

Οι τέσσερις κάλπες που ακολούθησαν (1974, 1977, 1981 και 1985) έδωσαν μονοκομματικές κυβερνήσεις. Σχήματα συνεργασίας προέκυψαν μόνο μετά τις εκλογές της 18ης Ιουνίου 1989 (ανάμεσα στη Ν.Δ. του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και του ενιαίου τότε Συνασπισμού, του ΚΚΕ και της ΕΑΡ του Λεωνίδα Κύρκου, με πρωθυπουργό τον Νεοδημοκράτη βουλευτή Τζαννή Τζανετάκη) κι εκείνων  της 5ης Νοεμβρίου του ιδίου έτους, με τον καθηγητή Ξενοφώντα Ζολώτα και τη στήριξη Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμού.

Πολλά χρόνια μετά (11 Νοεμβρίου 2011) ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. και ΛΑΟΣ «τα βρήκαν» στο πρόσωπο του Λουκά Παπαδήμου ενώ από το 2012 ο Αντώνης  Σαμαράς πέραν από το κόμμα του, στηρίχθηκε από το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ. Και πλέον μόνο από το ΠΑΣΟΚ…

Ιστορικά πάντως προκύπτει ότι καμία κυβέρνηση συνεργασίας δεν συμπλήρωσε ούτε καν δύο χρόνια ζωής!

Πηγή:  istorikesphotografies

ΓΙΑΤΙ ΓΟΝΑΤΙΖΟΥΜΕ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ;

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2013/06/blog-post_23.html

Του Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

“Θεέ μου…Είμαι πεσμένος… Σήκωσέ με. Ανάστησέ με. Σώσε με!…”

Κατά την «έσχατη» και «μεγάλη» και «σωτήρια» ημέρα της Πεντηκοστής, κατά την οποία μας αποκαλύφθηκε και προσκυνούμε και δοξάζουμε το μέγα μυστήριο της Αγίας και Ομοουσίου και Ζωοποιού και Αδιαιρέτου και Ασυγχύτου Τριάδας, του Ενός και Μοναδικού Θεού. του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, αμέσως μετά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, τελούμε τον «Εσπερινό της Γονυκλισίας», κατά τον οποίο ψάλλουμε ύμνους αφιερωμένους κατ’ εξοχήν στο Πανάγιο Πνεύμα, το τρίτο Πρόσωπο της Τρισηλίου Θεότητας, που είναι «φως και ζωή και ζώσα πηγή νοερά.
Πνεύμα σοφίας, Πνεύμα συνέσεως, αγαθόν, ευθές, νοερόν, ηγεμονεύον, καθαίρον τα πταίσματα, Θεός και θεοποιούν, πυρ εκ πυρός προϊόν, λαλούν, ενεργούν, διαιρούν τα χαρίσματα».
Αμέσως μετά την «Είσοδο» του Εσπερινού, κι αφού ψαλεί το «Φως ιλαρόν» και το πανηγυρικό Μέγα Προκείμενο «Τίς Θεός Μέγας ως ο Θεός ημών; Συ ει ο Θεός, ο ποιών θαυμάσια μόνος!» σε ήχο βαρύ, μεγαλόπρεπο, αντάξιο του νοήματος και του μηνύματός του, ο Διάκονος μας καλεί, κλήρο και λαό, να γονατίσουμε και ν’ απευθύνουμε στο Θεό γονυπετείς λόγο ικεσίας: «Έτι και έτι, κλίναντες τα γόνατα, του Κυρίου δεηθώμεν».

Από τη λαμπροχαρμόσυνη αγία ημέρα του Πάσχα μέχρι και σήμερα, η γονυκλισία ήταν απαγορευμένη. Σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες, και για να υπογραμμίζεται το χαρούμενο και σωτήριο μήνυμα των αναστάσιμων βιωμάτων της Εκκλησίας, η προσευχή των Ορθοδόξων γίνεται «ορθοστάδην». Σε όρθια δηλαδή στάση, και όχι με γονυκλισία.

Όμως την ώρα τούτη το «ορθοστάδην» παραμερίζεται, όχι μόνο για να χαιρετίσουμε θεοπρεπώς το Πανάγιο Πνεύμα, «δι’ ου Πατήρ γνωρίζεται και Υιός δοξάζεται, και παρά πάντων γινώσκεται μία δύναμις, μία σύνταξις, μία προσκύνησις τής Αγίας Τριάδος», μα και για να πούμε κατά πως ταιριάζει σε παραστρατημένους, όπως είμαστε όλοι μας, χωρίς εξαίρεση, το «ημάρτομεν!», και να ζητήσουμε το έλεος του Θεού, την άφεση, την κάθαρση, τη συγγνώμη.
Τη γονυκλισία την ονομάζει ο λαός μας και «μετάνοια». Γιατί η στάση του μετανοούντος είναι το «κλίνειν τα γόνατα». Κάτω τα γόνατα, κάτω και το πρόσωπο,σημαίνει απλούστατα: «Θεέ μου, βρίσκομαι κάτω. Είμαι πεσμένος. Έχω καταντήσει “γη και σποδός”. Σήκωσέ με. Ανάστησέ με. Σώσε με!…». Έτσι, σήμερα που ήρθε στον κόσμο ο Παράκλητος, το Πνεύμα της Αληθείας το «καθαίρον(που καθαρίζει)  τα πταίσματα», καλούμαστε να πάρουμε στάση (όχι μόνο σώματος, μα και ζωής!) μετανοούντος:

«Έτι και έτι, κλίναντες τα γόνατα, του Κυρίου δεη­θώμεν».
Στην Κρήτη λένε οι παλαιότεροι: «Και στην κορυφή του βουνού να βρεθείς τούτη την ημέρα ολομόναχος, θα πρέπει να γονατίσεις και να κάμεις το σταυρό σου». Και κρύβουν τα λόγια τούτα την αίσθηση της πραγματικής μετοχής στη ζωή του Ενός Σώματος της Εκκλησίας, ανεξάρτητα από εξωτερικές συνθήκες. Την αίσθηση της εν Θεώ τω εν Τριάδι οργανικής ενότητας των πιστών, όπου κι αν οι συγκυρίες της ζωής τους θέλουν να βρίσκονται… Και γονατίζει ο πιστός όπου κι αν είναι: Στην εκκλησιά του· στο σπίτι του ή στο νοσοκομείο, αν είναι άρρωστος·· στο πλοίο του, αν θαλασσοπορεί· στο βουνό στον κάμπο· στη στάνη· στο δάσος· στην ξενιτιά· στο κάτεργο· στη φυλακή… Όπου βρίσκεται!

«Έτι και έτι, κλίναντες τα γόνατα, του Κυρίου δεη­θώμεν».
Η πρώτη Ευχή της Γονυκλισίας απευθύνεται στον «Άχραντο, αμίαντο, άναρχο, αόρατο, ακατάληπτο, ανεξιχνίαστο, αναλλοίωτο, ανυπέρβλητο, αμέτρητο, ανεξίκακο Κύριο», τον «Πατέρα του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού» και Τον παρακαλεί, με μόνο συνήγορό μας τη δική Του «συμπάθεια», να μας δεχθεί καθώς προσπέφτουμε ενώπιον Του μετανοημένοι και φωνάζοντας το «ημάρτομεν!». Του θυμίζει πως από τη μήτρα της μητέρας μας ήδη, Αυτόν μονάχα είχαμε για Θεό μας, αλλά, επειδή τη ζωή μας τη χαραμίσαμε στη ματαιότητα, μείναμε γυμνοί από τη βοήθειά Του και δεν έχουμε λόγια για ν’ απολογηθούμε. Όμως παίρνουμε Θάρρος από τους οικτιρμούς Του και κράζουμε: «Αμαρτίας νεότητος ημών και αγνοίας μη μνησθής, και εκ των κρυφίων ημών καθάρισον ημάς».(Μη θυμηθείς τις αμαρτίες που κάναμε στα νιάτα μας, όταν είχαμε άγνοια των εντολών Σου, και από τα κρυφά και ανομολόγητα κρίματα της καρδιάς μας καθάρισέ μας).  Του ζητά, πριν βρεθούμε πίσω στο χώμα, σ’ Αυτόν να μας αξιώσει να επιστρέψουμε! Να ζυγομετρήσει τις αμαρτίες μας με τους οικτιρμούς Του και ν’ αντιπαραθέσει την άβυσσο των οικτιρμών και του ελέους Του στο πλήθος των πλημμελημάτων μας! Να μας ρύσει, να μας γλυτώσει από την αβάσταχτη τυραννία του διαβόλου! Ν’ ασφαλίσει τη ζωή μας μέσα στους άγιους και ιερούς Του νόμους και να μας συνάξει όλους στη Βασιλεία Του. Και καταλήγει ικετευτικά: «Δος συγγνώμη σε όσους ελπίζουν σε Σένα… καθάρισέ μας με την ενέργεια του Αγίου Σου Πνεύματος».

Πρόκειται για προσευχή «αντρίκια»! Εξομολογητική, χωρίς προσπάθειες άσκοπης δικαιολογίας ή αποποιήσεως ευθυνών. «Ημάρτομεν!» «Αμαρτίας νεότητος ημών και αγνοίας μη μνησθής!» «Εκ των κρύφιων ημών καθάρισον ημάς!» «Δος συγγνώμην τοις ελπίζουσιν επί Σε!» Δεν είναι λόγια αυτά! Είναι βέλη που σαϊτεύουν την πατρική καρδιά του Ανεξίκακου και Πολυέλεου και Φιλάνθρωπου Θεού!…
«Έτι και έτι, κλίναντες τα γόνατα, του Κυρίου δεηθώμεν».
Η δεύτερη Ευχή απευθύνεται στο Κύριο ημών Ιησού Χριστό, το «απαύγασμα του Πατρός»( που πηγάζει από τον πατέρα), τον «της ουσίας και της φύσεως Αυτού απαράλλακτον και αμετακίνητον χαρακτήρα», την «πηγή της σωτηρίας και της χάριτος» και Του ζητά να μας ανοίξει Αυτός, ο «διδούς ευχήν τω εύχομένω»(αυτός που δίνει προσευχή στον προσευχόμενο), τα αμαρτωλά μας χείλη και να μας διδάξει «πώς δει και υπέρ ων χρή προσεύχεσθαι» – ρεαλιστική παραδοχή πως χωρίς Αυτόν, ούτε να Τον ζητήσουμε μπορούμε, ούτε να Του ζητήσουμε τα συμφέροντα ξέρουμε.

Κι αφού Του δηλώσει με ταπείνωση πως περιμένουμε η ευσπλαχνία Του να νικήσει το άμετρο πλήθος των αμαρτιών μας. Του λέει πως με φόβο θείο στεκόμαστε μπροστά Του, έχοντας ρίξει την απελπισία της ψυχής μας μέσα στου ελέους Του το πέλαγος, και Του ζητάει για λογαριασμό μας: «Κυβέρνησε μου την ζωήν… και γνώρισέ μου το δρόμο που θα  πορευτώ». «Το Πνεύμα της Σοφίας Σου, χάρισε στη σκέψη μου. Πνεύμα συνέσεως δώρισε στην «αφροσύνη» μου. Τα έργα μου ας τα κατευθύνει πνεύμα θεοφοβίας. Πνεύμα ευθές και ηγεμονικό μη μου στερήσεις, για ν’ αξιωθώ, με του Αγίου Πνεύματος την καθοδήγηση, να εργάζομαι τις εντολές Σου και πάντοτε να νιώθω την παρουσία Σου». Και κορυφώνει: «Την Σην ικετεύω αγα­θότητα. Όσα ηυξάμην απόδος μοι εις σωτηρίαν»(την καλοσύνη Σου ικετεύω: Όσα σχετικά με τη σωτηρία μου Σου ζήτησα προσευχόμενος, χάρισέ μου), για να Του υπογραμμίσει πιο κάτω πως Αυτός είναι η μοναδική μας ελπίδα, παρά τις αμαρτίες μας: «Σε Σένα μόνο αμαρτάνουμε, αλλά και Σένα μόνο λατρεύουμε.

Δεν ξέρουμε να προσκυνούμε άλλο  Θεό, ούτε να υψώνουμε ικετευτικά τα χέρια μας σε κάποιο άλλο Θεό ». Κι αυτός ο τονισμός ότι Αυτός είναι ο μοναδικός μας Θεός, το μοναδικό μας, δηλαδή, και έσχατο καταφύγιο, θέλει -αν μπορούμε να το πούμε έτσι (χωρίς, πάντως, άσεβη διάθεση)- να κινήσει το φιλότιμο του Θεανθρώπου να μας δώσει χέρι βοηθείας, να μας χαρίσει την άφεση και τα προς σωτηρία αιτήματα, δεχόμενος τη γονυκλισία και την προσευχή μας, «ως θυμίαμα δεκτό, αναλαμβανόμενο ενώπιον της υπεράγαθης Βασιλείας Του».

Είναι και τούτη η ευχή μια προσευχή τολμηρή. «Σοι μόνω αμαρτάνομεν, αλλά και Σοι μόνω λατρεύομεν». Δεν ξέρουμε να προσκυνούμε ξένο θεό, ούτε να υψώνουμε χέρια ικετευτικά σ’ άλλο θεό έξω από Σένα! Ομολογία πτώσεως, φθοράς, εξαχρειώσεως, έσχατου κινδύνου! Αλλά ταυτόχρονα και ομολογία πίστεως, θεοφοβίας, ζωντανής ελπίδας σ’ Αυτόν που είναι «η ελπίς πάντων των περά­των της γης» (Ψαλμ. 64: 6), και αγάπης λατρευτικής γι’ Αυτόν που «πρώτος ηγάπησεν ημάς» (Α’ Ίωάν. 4: 19). Προσευχή δίχως φαρισαϊσμούς και υποκρισίες. Σωστό ξέσπασμα αληθινά ορθόδοξης καρδιάς!…

«Έτι και έτι κλίναντες τα γόνατα, του Κυρίου δεηθώμεν».

Ακολουθεί η τρίτη Ευχή, που απευθύνεται κι αύτη στο δεύτερο Πρόσωπο της Υπερουσίου Τριάδος, που είναι «η πηγή που πάντοτε και ασταμάτητα αναβλύζει ζωή και φως, η δημιουργική Δύναμη που είναι αιώνια όπως ο Πατέρας, Εσύ που εκπλήρωσες κατά τον καλύτερο τρόπο, πανέμορφα, ό,τι χρειαζόταν για τη σωτηρία των ανθρώπων», Ιησούς Χριστός, που έλυσε τους άλυτους δεσμούς του θανάτου και έσπασε του άδη τα κλειδιά και καταπάτησε τα πλήθη των πονηρών πνευμάτων, και πρόσφερε τον Εαυτό Του για χατίρι μας «άμωμον ιερείον»(αψεγάδιαστη θυσία) και θυσία άχραντη, και με θεόσοφο δόλωμα αγκίστρωσε τον «αρχέκακο και βύθιο δράκοντα» και τον δέσμευσε για πάντα, και τον κατέστησε αδύναμο κι ανίσχυρο, να περιμένει το «πυρ το άσβεστο» (Μάρκ. 9: 45) και το «σκότος το εξώτερο» (Ματθ. 25: 30). Απευθύνεται στον Υιό που είναι «η μεγαλώνυμος Σοφία του Πατρός», «αΐδιον φως εξ αϊδίου φωτός. Ήλιος δικαιοσύνης» και Τον καθικετεύει:.

Συ που μας αξίωσες να φτάσουμε σ’ αυτή τη μεγάλη ήμερα της Πεντηκοστής, δέξου ακόμα μια ικεσία μας. Όχι για μας τους ίδιους τούτη τη φορά, μα γι’ αυτούς που έφυγαν πριν από μας. Για τους κεκοιμημένους συγγενείς μας κατά σάρκα και όλους τους «οικείους της πίστεως». Συ που και κατ’ αυτή τήν «παντέλεια» και «σωτηριώδη» εορτή μας αξίωσες να δέχεσαι «ιλασμούς ικεσίους» γι’ αυτούς που βρίσκονται στον Αδη, δίνοντας μας μεγάλες ελπίδες, άκουσε τη φωνή μας που αξιοσυμπάθητα Σου απευθύνουμε: «Ανάπαυσον τας ψυχάς των δούλων Σου των προκεκοιμημένων», εκεί που υπάρχει, το φως κ’ η δροσιά κ’ η αναψυχή, εκεί που δεν υπάρχει πόνος, λύπη ή στεναγμός. Ανάπαυσε τα πνεύματά τους με τους δικαίους, γιατί αυτοί που βρίσκονται στον Άδη δεν μπορούν να Σου ζητήσουν συγγνώμη, αλλά μονάχα εμείς που ζούμε Σε ευλογούμε και Σε ικετεύουμε και τις εξιλαστήριες ευχές και ιερουργίες Σου προσφέρουμε για τις ψυχές τους!

Κι επισυνάπτεται σ’ αυτή και δεύτερη Ευχή υπέρ των τεθνεώτων, των νεκρών, απευθυνόμενη σ’ Αυτόν που είναι «της αναστάσεως ημών Αρχηγός και των βεβιωμένων(όσων πράξαμε) αδέκαστος και φιλάνθρωπος Κριτής και της μισθαποδοσίας Δεσπότης και Κύριος», ικετεύοντας Τον: «Ανάπαυσον πάντας, τους πατέρας εκάστου και μητέρας και αδελφούς και αδελφάς και τέκνα, και ει τι άλλον ομογενές και ομόφυλον, και πάσας τας προαναπαυσαμένας ψυχάς επ’ ελπίδι αναστάσεως, ζωής αιωνίου, και κατάταξον τα πνεύματα αυτών και τα ονόματα εν βίβλω ζωής», στην αγκαλιά του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, στη Χώρα των Ζώντων, στη Βασιλεία των ουρανών, στον Παράδεισο. Και ανάστησε και τα σώματα όλων μας κατά την αγία ήμερα της επαγγελίας Σου. Γιατί είναι αλήθεια πως δεν υπάρχει θάνατος για τους δούλους του Θεού, μα φεύγουν απ’ το σώμα κι έρχονται σε Σένα, τον Κύριο. Φεύγουν από τα λυπηρά κι έρχονται «στα καλύτερα και τα πιο ευχάριστα», σε Σένα, που είσαι η ανάπαυση και η χαρά!

Ζητά γι’ άλλη μια φορά συγχώρηση αμαρτημάτων για όλους, ζώντες και κεκοιμημένους, από τον μόνο Αναμάρτητο: «Δος μας συγγνώμη, άφεση και συγχώρηση για τα παραπτώματά μας, τα θεληματικά και τα αθέλητα, αυτά που κάναμε ξέροντας πως είναι κρίματα, και αυτά που κάναμε έχοντας άγνοια, τα φανερά, τα κρυφά, όσα διαπράξαμε με έργα, με το λογισμό μας και με λόγια, κάθε συναναστροφή και σε κάθε κίνησή μας… » και καταλήγει: «Και στους μεν αποβιώσαντες δώρισε  ελευθερία και άνεση δώρισε, και εμάς που είμαστε εδώ ευλόγησε, χαρίζοντας μας  το τέλος της ζωής μας  καλό και ειρηνικό».

Λέει κάποιος Άγιος πως τίποτε δεν συγκινεί τόσο το Θεό, όσο η προσευχή υπέρ των κεκοιμημένων. Επειδή «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια», οι προαπελθόντες δεν έχουν πια τη δυνατότητα να βοηθήσουν τον εαυτό τους. Έτσι, μοναδική φωνή γι’ αυτούς είναι η φωνή μας! Μοναδική ικεσία τους η δική μας ικεσία! Μοναδική προσευχή τους η προσευχή μας! Για το λόγο αυτό , αυτή η τρίτη Ευχή της Γονυκλισίας έχει ξεχωριστή βαρύτητα και σημασία! Είναι προσευχή αγάπης και ελεημοσύνης και φιλαδελφίας και ευγνωμοσύνης, για πρόσωπα που βρίσκονται πια στα χέρια του Θεού!

«Έτι και έτι, κλίναντες τα γόνατα…»

Τί να προσθέσει κανείς στην τριπλή αυτή γονυκλινή ευχή της Εκκλησίας; Τί επί πλέον να ζητήσει από το Θεό; Μονάχα έναν ύμνο εκκλησιαστικό που είναι ιερή υπόσχεση με την  ευκαιρία της Πεντηκοστής, ύμνο του Εσπερινού της παραμονής, διαλέγω σαν επίλογο καί επιστέγασμα των ταπεινών τούτων γραμμών:
«Εν ταις αυλαίς Σου υμνήσω Σε τον Σωτήρα του κόσμου, και κλίνας γόνυ προσκυνήσω Σου την αήττητον δύναμιν, έν εσπέρα και πρωί και μεσημβρία, και εν παντί καιρώ ευλογήσω Σε, Κύριε»! Που θέλει να πει: «Στις εκκλησίες Σου μέσα θα Σε υμνήσω, τον Σωτήρα του κόσμου, και θα γονατίσω να προσκυνήσω την αήττητη δύναμή Σου, και βράδυ, και πρωί, και μεσημέρι, και κάθε ώρα και στιγμή θα Σε ευλογήσω, Κύριε».

*Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ, «Οσμή ζωής», εκδ. Άθως

Η Πεντηκοστή, το Άγιο Πνεύμα και ο Τριαδικός Θεός

http://www.pentapostagma.gr/2013/06/giorti-pentikosti.html#ixzz2X1ZQdFOd

Μιχαήλ Χούλη, Θεολόγου

Πολλά δώρα χαροποιούν καθημερινά τους ανθρώπους και σε παγκόσμιο επίπεδο. Ένα όμως δώρο, που μας δόθηκε εξ ύψους, κυριολεκτικά χαροποίησε και χαροποιεί ολόκληρη την ανθρωπότητα. Και αυτό είναι η κάθοδος εκ των Ουρανών του Αγίου Πνεύματος, η έλευση της χάριτος του Παρακλήτου, του τρίτου δηλαδή προσώπου της Αγίας Τριάδος, κατά την Πεντηκοστή (Πράξ. 2, 1-41). 

Πράγματι, 10 ημέρες μετά την Ανάληψη του Κυρίου, 50 από την Ανάστασή Του, γεννήθηκε η Εκκλησία σε ένα ανώγι της Ιερουσαλήμ, καθώς το Άγιο Πνεύμα έθεσε το θεμέλιο της ζωής της, καταβαίνον με τη μορφή πύρινων γλωσσών και εγκαθιστάμενο χαρισματικά στους αποστόλους, σε πολλούς άλλους μαθητές και μαθήτριες του Χριστού, αλλά και στην Υπεραγία Θεοτόκο Μαρία, τη μητέρα του Κυρίου (συνολικά σε 120 περίπου πρόσωπα), ενώ ήσαν προσευχόμενοι και συγκεντρωμένοι όλοι εκεί. Το γεγονός περίτρανα αποδείχθηκε με τη μοναδική αμέσως μετά διδασκαλία του αποστόλου Πέτρου -δια της οποίας προστέθηκαν 3.000 άτομα στην Πρώτη εκείνη Εκκλησία- αλλά και στη συνέχεια των υπολοίπων αποστόλων, και τα εκπληκτικά θαύματα που επιτέλεσαν. Μάλιστα η μεταστροφή του αποστόλου Παύλου και τα μεγάλα θαύματα που και εκείνος έκανε (βλ. Πράξεις των Αποστόλων) βεβαιώνουν την ύπαρξη και δράση του Αγίου Πνεύματος εν τω κόσμω. 

Ο Χριστός το είχε προαναγγείλει κατά το Μυστικό Δείπνο, που ετελέσθη λίγο πριν συλληφθεί και σταυρωθεί. Τους είπε: «Αν με αγαπάτε, τηρήστε τις εντολές μου. Κι εγώ θα παρακαλέσω τον Πατέρα να σας δώσει άλλον Παράκλητο (άλλον δηλαδή συνήγορο, συμπαραστάτη και υπερασπιστή εκτός από τον Χριστό, Α΄ Ιω. 2,1), το Πνεύμα της αληθείας, ώστε να είναι ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ μαζί σας…. (άρα δεν αποστάτησε ποτέ η Εκκλησία, σύμφωνα με τα λεγόμενα διαφόρων προτεσταντικών κύκλων). Το Πνεύμα αυτό δεν μπορεί να το δεχτεί ο κόσμος, γιατί ούτε το διακρίνει ούτε το γνωρίζει. Εσείς το γνωρίζετε, γιατί μένει κοντά σας και ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΣΑΣ (αλλάζει πνευματικά τους πιστούς). Δεν θα σας αφήσω ορφανούς. ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΩ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ. Σε λίγο ο κόσμος δεν θα με βλέπει πια, ΕΣΕΙΣ ΟΜΩΣ ΘΑ ΜΕ ΒΛΕΠΕΤΕ (εν Αγίω Πνεύματι), γιατί εγώ εξακολουθώ να ζω. Το ίδιο ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΖΕΙΤΕ (ενωμένοι κατά χάριν με το Χριστό)…. Αυτά σας τα δίδαξα όλον αυτό τον καιρό που βρίσκομαι κοντά σας. Αλλά το Πνεύμα το Άγιο, ο Παράκλητος, που θα στείλει ο Πατέρας στο όνομά μου, ΕΚΕΙΝΟΣ (είναι επομένως πρόσωπο και όχι δύναμη Θεού) ΘΑ ΣΑΣ ΔΙΔΑΞΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ (άρα η Εκκλησία κατέχει την αλήθεια) και θα φέρει στη μνήμη σας όλα όσα σας έχω πει εγώ» (Ιω. 14,15-25). Η προφητεία αυτή του Χριστού πραγματοποιήθηκε επακριβώς. Μετά την Ανάληψή Του ξανάρθε ο Χριστός εν Αγίω Πνεύματι και ζει έκτοτε μέσα στους πιστούς, μέσα στην Εκκλησία (Ιω. 17,24-26) ως το τέλος της ιστορίας. Αυτό ήθελε να πει ο Ιησούς όταν μίλησε στους μαθητές Του κατά το Μυστικό Δείπνο ως εξής: «Σε λίγο δεν θα με βλέπετε πια, αλλά και ΠΑΛΙ ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΜΕ ΔΕΙΤΕ» (Ιω. 16,16). Ζει επομένως ο Χριστός ανάμεσά μας με έναν άλλο τρόπο, εν Αγίω Πνεύματι. 

Είναι λοιπόν η Πεντηκοστή η εκπλήρωση του σκοπού της Δημιουργίας, αλλά και το νόημα της ιστορίας. Διότι εν Αγίω Πνεύματι πάσα ψυχή ζωούται (Ακολουθία Μικρού Παρακλητικού Κανόνα προς την Υπεραγία Θεοτόκο, Α΄ Αντίφωνο Αναβαθμών), αλλά και διότι το Άγιο Πνεύμα είναι ΕΚΕΙΝΟΣ (ως πρόσωπο της Αγίας Τριάδος) που ερευνά τα βάθη του Θεού (Α΄ Κορ. 2,10-11), λυπείται (Εφ. 4,30), οδηγεί στην αλήθεια (Ιω. 16,13) και τοποθετεί τους επισκόπους (Πρ. 20,28). Ακόμη, τελεί τα Μυστήρια, διδάσκει την προσευχή (Βασιλεύ ουράνιε Παράκλητε…) και αποτελεί την ψυχή της Εκκλησίας. Στην αρχή της Δημιουργίας «Πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος» (Γέν. 1,2) και επώασε και ζωοποίησε τα πάντα. Χωρίς το Άγιο Πνεύμα μάλιστα, ο άνθρωπος μπορεί να είναι σπουδαίος καλλιτέχνης, αθλητής, επιστήμονας, φιλόσοφος κ.λπ., αλλά δεν έχει μέσα του τη χάρη του Θεού, αφού ο Παράκλητος είναι που μεταγγίζει την αληθινή και αιώνιο ζωή σ’ όλη την Εκκλησία, ως τέλειος Θεός που είναι, και όχι κτίσμα, όπως πίστευαν οι Πνευματομάχοι αλλά και σήμερα αντιτριαδικές, ακραίες προτεσταντικές ομάδες, που το θεωρούν απλά ως ενέργεια και πνοή του Θεού. Ο απ. Παύλος γράφει ότι «Ο ΚΥΡΙΟΣ είναι το Πνεύμα» (Β΄ Κορ. 3,17) και αλλού: «Ο ΚΥΡΙΟΣ (το Άγιο Πνεύμα) να κατευθύνει τις καρδιές σας στην αγάπη του Θεού και στην υπομονή του Χριστού» (Β΄ Θεσσαλ. 3,5). Άλλωστε και η Παλαιά Διαθήκη ομιλεί για Τρεις Κυρίους: Στη Γένεση κεφ. 18 αν και φιλοξένησε ο Αβραάμ τρεις άνδρες, εν τούτοις προσφωνεί μόνο τον έναν με τη λέξη ΚΥΡΙΕ και στο κεφ. 19 αναφέρεται η καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρρων από δύο Κυρίους εξ ονόματος τρίτου Κυρίου, ενώ στον Ψλμ. 109 αναφέρονται τα εξής καταπληκτικά: «Είπε ο Κύριος (ο Πατέρας) στον Κύριό μου (τον Χριστό): κάθισε στα δεξιά μου μέχρι να κάνω τους εχθρούς σου χαλάκι για τα πόδια σου» (109,1). Στον στίχο 5, μιλάει ο πρώτος Κύριος (Πατέρας) και, απευθυνόμενος στον δεύτερο Κύριο (Υιό), του λέγει: «Ο ΚΥΡΙΟΣ στα δεξιά σου (Άγιο Πνεύμα) συνέτριψε την ημέρα της οργής του τους βασιλείς της γης». Φαίνεται εξάλλου ότι ο Θεάνθρωπος Ιησούς κατέχει και πάλι την κεντρική θέση (όπως γίνεται σ’ όλη την Αγία Γραφή). 

Το Άγιο Πνεύμα δίνει Ζωή (Β΄Κορ. 3,6) και εκπορεύεται από τον Πατέρα (Ιω. 15,26). Συμπροσκυνείται δε μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό, όπως ορίζει και το Σύμβολο της Πίστεώς μας. Ο Θεάνθρωπος έστειλε τους αποστόλους να διδάσκουν και βαπτίζουν «ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ (και όχι ‘στα ονόματα’, διότι υποδηλώνονται ως ένας Θεός) του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» (Μτθ. 8,19), που σημαίνει ότι ο Θεός είναι ένας αλλά υπάρχει εν τρισιν υποστάσεσιν. Επιπλέον το Πνεύμα γνωστοποιεί στους αποστόλους τι πρόκειται να τους συμβεί: «σε όποια πόλη πηγαίνω, το Άγιο Πνεύμα μού γνωστοποιεί ότι με περιμένουν δεσμά και διωγμοί», αποκαλύπτει ο θείος Παύλος (Πρ. 20,23/ 21,11), εμπνέει τους χριστιανούς (Πρ. 21,4), εμποδίζει το κήρυγμα του ευαγγελίου σε ορισμένες πόλεις και τους κατευθύνει αλλού (Πρ. 16, 6-7) και χορηγεί τις προφητείες και την αλήθεια: «Καμία προφητεία δεν προήλθε ποτέ από ανθρώπινο θέλημα, αλλά εμπνευσμένοι από το Άγιο Πνεύμα, αξιώθηκαν άγιοι άνθρωποι να μιλήσουν εκ μέρους του Θεού (Β΄ Πέτρ. 1,21). 

Η Πεντηκοστή υπήρξε και είναι για τον κόσμο μια αντι-Βαβέλ, αφού ξεκαθαρίζει τη σύγχυση που ακολούθησε η ανθρωπότητα μετά το προπατορικό αμάρτημα, επανοδηγεί στο Θεό και προσφέρει τα χαρίσματα του Θεού στους ανθρώπους, με κορυφαίο χάρισμα την αγάπη, την αγάπη μάλιστα προς τους εχθρούς, που είναι ανύπαρκτη στις προχριστιανικές και εξωχριστιανικές θρησκείες (βλ. Α΄ Κορ. 13ο κεφ.). Μεταβάλλει μάλιστα το Άγιο Πνεύμα την καθημερινή μας ζωή μέσα από την εκκλησιαστική λατρεία, διότι τα Μυστήρια αγιάζουν την κτίση και την μεταβάλλουν σε φορέα της άκτιστης χάρης, αφού άλλωστε η Εκκλησία είναι πνευματικό νοσοκομείο και όχι ιδεολογία, θεραπεύει τους αμαρτωλούς και τους καθιστά αγίους, και αυτό πραγματοποιείται καθημερινά στη ζωή των πιστών με την ταπείνωση, μετάνοια, αγάπη, νηστεία (κακιών πρώτα και μετά τροφών) και τη Θεία Μετάληψη. Όλα αυτά επειδή ακριβώς το Άγιο Πνεύμα έχει κατασκηνώσει στην Εκκλησία, άνευ του οποίου κανείς δεν μπορεί να αναγνωρίσει το Χριστό ως Κύριο και Θεό (Α΄ Κορ. 12,3). 

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος συμβουλεύει και μας υποδεικνύει το νόημα ύπαρξης της Εκκλησίας, όταν λέγει: «Δυνάμεθα αεί Πεντηκοστήν επιτελείν» (P.G. 50,454), δια της μυστηριακής ζωής μας και του αγιασμού μας και δια των έργων της αγάπης. Τότε και εμείς γινόμαστε «πλήρεις Πνεύματος Αγίου» (Πρ. 6,3), η μοναξιά και ο εγωισμός απομακρύνονται εν τη αδελφική ενότητι της Ενορίας και η αληθινή θεογνωσία και τα χαρίσματα – τάλαντα (ταλέντα) αυξάνονται στους πιστούς, επ’ ευλογία του Θεού και σωτηρία του λαού Του. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι «πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον, άνωθεν εστί καταβαίνον», από τον Τριαδικό δηλαδή Θεό, καθώς και ο Παύλος με μοναδικό τρόπο ευλογεί: «Η χάρις του ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ και η αγάπη του ΘΕΟΥ και η κοινωνία του ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ μετά πάντων υμών» (Β΄ Κορ. 13,13). 

ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ:

Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ Ο΄, Αποστολικής Διακονίας, Αθ. 1981
Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας, 2003
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ, ΟΕΔΒ, Αθ. 2005
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΑ, Νικολάου Νευράκη, Αθ. 1999
Εικόνα: από: religiousnet.blogspot.com

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ, ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ (Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ)

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=12482:takis-fokopoulos&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279

Ενώ η παράσταση στο «θέατρο Μαξίμου» τωνεπαγγελματιών πολιτικάντηδων την στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές βρίσκεται στη τρίτη πράξη της, είναι πια φανερό τι παίχθηκε στα παρασκήνια. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δεν αποτελούσαν επίθεση κατά τηςδημοκρατίας, όπως ψευδώς παρουσίασε το θέμα ηΑριστερά της παγκοσμιοποίησης, στην Ελλάδα και διεθνώς. Και αυτό, γιατί η «δημοκρατία» της κοινοβουλευτικής Χούντας, που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, δεν κινδύνευσε ποτέ από το προσωρινό «κλείσιμο» την ΕΡΤ που στόχο είχε να τρομοκρατήσει τα λαϊκά στρώματα ώστε να περάσουν ευκολότερα:

- η «μεταρρύθμιση» της δημόσιας τηλεόρασης με βάση τα πρότυπα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που περιλαμβάνουν μαζικές απολύσεις των εργαζομένων σε αυτή, ωστε να ικανοποιηθούν και οι απαιτήσεις της τροικας που απαιτούσε ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις 2.000 υπαλλήλων μεχρι το τέλος του μήνα απο τους διαχειριστές του Ελληνικού προτεκτοράτου (πολιτική και πολιτειακή εξουσία, δικαστική εξουσία κλπ)

- τα χειρότερα μέτρα που θα ακολουθήσουν σύντομα, δηλαδή, οι μαζικές απολύσεις στον δημόσιο τομέα, οι ιδιωτικοποιήσεις και, γενικότερα, το ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου

- το κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων, Πανεπιστημιακών Σχολών, αν όχι και Πανεπιστημίων, και η γενικότερη κατάρρευση κάθε κοινωνικής υπηρεσίας, πάντα προς όφελος των «μεταρρυθμίσεων» που θα μας κάνουν πιο «αποδοτικούς» στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι όλες αυτές οι κοινωνικές υπηρεσίες, με προεξάρχουσα τη δημόσια τηλεόραση, δεν χρειάζονται ριζικές αλλαγές για να ικανοποιούν πραγματικά τις λαϊκές ανάγκες. Όμως οι αλλαγές αυτές δεν έχουν καμιά σχέση με τις μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η λογική της αγοράς, παρά τους αποπροσανατολιστικούς μύθους του ΣΥΡΙΖΑ, ο αρχηγός του οποίου πριν μερικούς μόλις μήνες θαύμαζε τον δήθεν «αγώνα κατά του νεοφιλελευθερισμού» κάποιων εξίσου απατηλών λατινοαμερικάνικων ηγεσιών, όπως αυτή της Βραζιλίας, όπου σήμερα εξελίσσεται μια μαζική λαϊκή εξέγερση.

Έτσι, στην Ελλάδα, συνδικαλιστικά σωματεία στον Τύπο, όπως η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζόμενων Ομοσπονδιών και Ενώσεων του Τύπου (η οποία «οργάνωσε» το φιάσκο της δήθεν διαρκούς απεργίας των ΜΜΕ) χαιρέτισε την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ως «νίκη της δημοκρατίας» και των εργαζομένων στην ΕΡΤ (όπως άλλωστε έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ). Δηλαδή, ουσιαστικά χαιρέτισε την απόφαση που νομιμοποιούσε τη σφαγή των υπαλλήλων της, αφού τo ΣτΕ δεν θεώρησε την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου αντισυνταγματική, όπως δεν θεώρησε παλαιότερα αντισυνταγματικά τα Μνημόνια και το χαράτσι…Παράλληλα, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ καλούσαν σε ...24ωρη «γενική απεργία» (μερικών κλάδων), για την «τιμή των όπλων», όπως έκαναν από τότε που ξεκίνησε η οικονομική καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων.

Αντίστοιχα, η Ευρωπαϊκή Αριστερά που παντοιοτρόπως ενισχύει την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στην εξαπάτηση του Ελληνικού λαού ότι, μέσα στην ΕΕ, θα μπορούσε να σταματήσει η σημερινή καταστροφή, μαζί με την Ευρωπαϊκή ελίτ, καταδίκαζαν το «κλείσιμο» της ΕΡΤ, χωρίς να αναφέρει κανένας τους ότι το «κλείσιμο» αυτό ουσιαστικά απαιτήθηκε (έστω έμμεσα) από την ίδια ελίτ, μέσω της τρόικας, με την πλήρη βέβαια σύμπνοια της ελληνικής ελίτ.

Αλλά και για κάποιους «Μαρξιστές της συμφοράς» η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση δεν είναι νέο συστημικό φαινόμενο, η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) είναι ανύπαρκτη, και η Ελλάδα δεν αποτελεί προτεκτοράτο της αλλά, αντίθετα, (με βάση στατιστικά στοιχεία και «αναλύσεις» που θα έκαναν… μετεξεταστέο οποιονδήποτε φοιτητή οικονομικών σε έγκυρο Πανεπιστήμιο) είναι μια «ιμπεριαλιστική χώρα» (sic!) Και αυτό, τη στιγμή που ακόμη και διεθνείς οργανισμοί την μετατάσσουν σήμερα στη κατηγορία των υπανάπτυκτων χωρών!— Αντίθετα, για αυτούς τους «αναλυτές» ο βασικός παράγοντας στο «κλείσιμο» της ΕΡΤ ήταν η ντόπια ελίτ, μέσω της Digea των μεγαλοεκδοτών, οι οποίοι, στην «ιμπεριαλιστική» Ελλάδα, προφανώς λειτουργούν ανεξάρτητα από την Υ/Ε! Ευτυχώς, δηλαδή, που υπάρχουν και φωτισμένοι Μαρξιστές στον διεθνή χώρο (π.χ. Leslie Sklair) που προσπαθούν να αναλύσουν το νέο φαινόμενο της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, αντίθετα με τα Μαρξιστικά απολιθώματα μέσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΚΚΕ, που δεν έχουν πάρει είδηση για τη σημασία του φαινομένου, ενώ στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εσκεμμένα το αγνοούν επειδή βολεύονται μέσα στην ΕΕ. Όλοι αυτοί μιλούν για «ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις» με βάση τον «Ιμπεριαλισμό» του Λένιν, που αναφέρεται στον καπιταλισμό των ιμπεριαλιστικών κρατών-εθνών του 19ου αιώνα και έχει ελάχιστη σχέση με τον παγκοσμιοποιημένο κόσμο μας, όπου μόλις προχθές η Υ/Ε αποφάσισε την έναρξη άμεσων διαπραγματεύσεων για την εμπορική ενσωμάτωση ΕΕ και ΗΠΑ στην μεγαλύτερη, ιστορικά, εμπορική συμφωνία!

Περιττό να προσθέσω ότι η υπό κατάληψη ΕΡΤ έδειξε για άλλη μια φορά τον ρόλο της σαν φερέφωνο τηςΥ/Ε και της ντόπιας ελίτ. Έτσι οι ίδιες ανώδυνες «αιρετικές» φωνές παρέλαυναν από τα μικρόφωνα των ίδιων εκφωνητών που λειτουργούσαν σε όλη την κρίση, αποκλείοντας κάθε φωνή που θα έθετε το θέμα της πραγματικής αιτίας της καταστροφής στην πλήρη ενσωμάτωση της χώρας στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, μέσω της ένταξης της στην ΕΕ.

Συμπερασματικά, το «κλείσιμο» της ΕΡΤ αποτελεί την ώρα μηδέν για το Ελληνικό προτεκτοράτο, αφού αποτελεί την κορύφωση της κρίσης, αλλά συγχρόνως και την έναρξη της τελικής φάσης «Κινεζοποίησης» του...

*Δημοσιεύθηκε στην «Ελευθεροτυπία» την Κυριακή 23 Ιουνίου 2013