ΙΝΚΑ – ΔΤ 450 19.06.13: Nα εφαρμοστεί τώρα η απόφαση του ΣτΕ για την ΕΡΤ!

ΙΝΚΑ – ΔΤ 450 19.06.13

Οι Αποφάσεις των ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΟΧΙ Πρέπει να εκτελούνται

Δεν υπάρχει το πρέπει υπάρχει το ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΜΟΝΟ

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Της ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ

ΜΕ ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΙΜΗ

Το ΙΝΚΑ καλεί την Κυβέρνηση να κάνει μόνη της αυτό που έχει υποχρέωση και μάλιστα να είναι το υπόδειγμα νομιμότητας προς τον Ελληνικό Πληθυσμό που Κυβερνά.

Δεν υπάρχει κύριοι της τρικωματικής αλλά και εσείς  της αντιπολίτευσης, μηχανισμός ποινών στην κυβέρνηση όταν δεν εφαρμόζει όσα υποχρεούται.

Η άποψη: θα μας κρίνετε μετά την λήξη της τετραετίας μοιάζει με φωνή από την ΑΒΥΣΣΟ.

Υποθέτουμε, πως και εσείς το καταλαβαίνετε πως το δικαίωμά σας να κριθείτε στο τέλος της τετραετίας, ανεβάζει την ευθύνη σας σε ύψιστα επίπεδα αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού, αφού αναθέτει στον εαυτό σας νε ελέγχει τον εαυτό σας.

Τι ποιο τιμητικό να ορίζεται ότι, εσύ ο ίδιος πρέπει να ελέγχεις τον εαυτό σου.

Πως μπορεί να υπάρξει διαδικασία να αρνηθείτε αυτή την υψηλότερη και από την μεγίστη τιμή στον γήινο χώρο.

Η Ελληνική δημοσιογραφία, δεν ασχολήθηκε ποτέ ούτε σχολίασε αυτή την μεγίστη τιμή σας, ούτε παραπονέθηκε ποτέ για την άρνησή σας αυτής της μεγίστης τιμής.

Γιατί η Ελληνική Δημοσιογραφία δεν παίρνει θέση, με αναμνηστικά εμβόλια θα λέγαμε όπως αυτά της γρίπης, ώστε και εσείς οι 300 να βρίσκεσθε ενεργοί στην εφαρμογή της αυτοεπιβολής στην νομιμότητα.

Η απάντηση είναι, καλόπιστα, ότι, σέβεται εσάς τους εκλεγμένους και αποφεύγει να σας δημιουργεί ενοχές με συναφή προβληματισμό των Ελλήνων αν είστε άξιοι αυτής της μεγίστης τιμής της αυτοπροσαρμογής στην νομιμότητα.

Και αυτός, ο ευρέως διάχυτος σεβασμός της Ελληνικής Δημοσιογραφίας, απέναντι σε εσάς τους 300, ανεβάζει ακόμα ψηλότερα την μεγίστη τιμή να κρίνετε εσείς τον εαυτό σας μέχρι την λήξη της τετραετίας σας.

Το ΙΝΚΑ ζητά το αυτονόητο, να εφαρμοστεί τώρα η απόφαση του ΣτΕ για την ΕΡΤ.

Γιάννα>Εγω ήλθα για να μείνω. Οι πολιτικοί φοβήθηκαν αυτό που έγινε του 2004, γι αυτό με πολέμησαν!

http://www.kourdistoportocali.com/articles/21959.htm

-Εγω ήρθα για να μείνω. Οι πολιτικοί θα ξεκουμπιστούν. Αυτοί που τρόμαξαν με αυτό που έγινε στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τους σόκαρε η ανταπόκριση των Ελλήνων στον εθελοντισμό. Τους ξεβόλεψε. Αυτοί έχουν μάθει να μην αλλάζει τίποτε. Αυτό είναι το σύστημά τους...

Αυτά και άλλα πολλά είπε η θρυλική Γιάννα Αγγελοπούλου στους Νέους Φακέλους με αφορμή το βιβλίο της.

Ο  υπουργός Οικονομικών του Σημίτη Νίκος Χριστοδουλάκης, με αποκαλούσε πλούσια βρόμα και με κορόιδευε παρέα με τον Σημίτη. Ο Καραμανλής ήθελε να φύγει το γρηγορότερο από το Μαξίμου, ο Γιώργος Παπανδρέου ήθελε να μπει στο κάδρο της Λωζάννης, εγώ τον απέρριψα. Ο Αβραμόπουλος με πολεμούσε, η Ντόρα με ζήλευε, ο Βενιζέλος είναι αλαζών και πομπώδης, ο Πάγκαλος αφερέγγυος..”

Ένα υπέροχο βιβλίο με το οποίο ξεχέζει τους Έλληνες πολιτικούς χρησιμοποιώντας τις δικές τους απαξιωτικές φράσεις για το προσωπό της είναι το My Greek Drama της Γιάννας Αγγελοπούλου.

Λέει δηλαδή για την πολιτική τάξη που μας έφτασε ως εδώ όλα όσα υποψιαζόμαστε και κουβεντιάζουμε, ακόμη και στο τελευταίο καφενείο:Ιντριγκαδόροι, αριβίστες, ανεπαρκείς, τυχοδιώκτες, επικίνδυνοι. Στην ουσία το δράμα της Γιάννας διηγείται κι ένα μέρος του δράματος του ελληνικού λαού, ο οποίος έχει μπλέξει με το συγκεκριμένο πολιτικό προσωπικό.

Η Γιάννα ετοιμάζει την μεγάλη επιστροφή σε μια συγκυρία που η Ελλάδα έχει ανάγκη από ηγέτες που είναι διατεθειμμένοι να πετάξουν πάνω από τις φτηνές ίντριγκες, τις πολιτικές παράγγες, τις στημένες αποφάσεις τις Δικαιοσύνης, τον ασφυκτικό έλεγχο του κράτους από τον μηχανισμό του παρακράτους που οι ίδιοι δημιουργούν με το που αναλαμβάνουν την διακυβέρνηση της χώρας.

Το βιβλίο καταλήγει όπως γράφει ο Βασίλης Τσακίρογλου στο Πρώτο Θέμα με μια ρήση από την Ασκητική του Νίκου Καζαντζάκη "Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Άμα δε σωθεί εγώ θα φταίω".

Πριν επιδοθεί κάποιος στην ανάλυση των πιθανών κινήτρων που ώθησαν την κυρία Αγγελοπούλου να εκδώσει την αυτοβιογραφία της, μια διαπίστωση έρχεται σχεδόν αυθόρμητα: αν το βιβλίο «Το Ελληνικό μου Δράμα» είναι, όπως λέει η ίδια, «μια ιστορία ζωής και αγάπης, επιτυχίας και αποτυχίας, προδοσίας και δικαίωσης, απομνημονεύματα που αφορούν εξίσου στην πορεία της Ελλάδας όσο και στη δική μου», φαίνεται πως δεν είναι μόνο η Ελλάδα που δυσκολεύεται να ξεπεράσει τους Ολυμπιακούς του 2004 αλλά και η ίδια. Διότι ένα κομμάτι μεγαλύτερο από το μισό του βιβλίου της είναι αφιερωμένο στο πριν, στη διάρκεια και το μετά αυτής της ανεπανάληπτης και καθ’ οιονδήποτε τρόπο κρίσιμης διοργάνωσης. Καθώς, μάλιστα, το «Ελληνικό μου Δράμα» επί του παρόντος κυκλοφορεί μόνο στα αγγλικά, αναρωτιέται κανείς τι θα μπορούσε να καταλάβει ένας μη Ελληνας διαβάζοντας τις περιπέτειες της γυναίκας που ανέλαβε να διευθύνει μια παρανοϊκά μεγάλη και σύνθετη επιχείρηση όπως η προετοιμασία μιας ολόκληρης χώρας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.


Η κυρία Αγγελοπούλου φαίνεται εκ προοιμίου αποφασισμένη να μη χαριστεί σε κανέναν, όσο υψηλά ιστάμενος και αν υπήρξε, όσο προβεβλημένος ή περιβεβλημένος με κύρος και αν εξακολουθεί να είναι. Καθώς διηγείται το «Ελληνικό της Δράμα», η κυρία Αγγελοπούλου δεν διστάζει να περάσει γενεές δεκατέσσερις πρωθυπουργούς, υπουργούς, πολιτικά και λοιπά πρόσωπα που στάθηκαν εμπόδιο στην απόπειρά της να προσφέρει τις ύψιστες δυνατές υπηρεσίες στην πατρίδα της.




ΠΟΛΙΤΙΚΟΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΣΚΙ ΚΑΙ ΣΚΙΤΣΑ  ΑΛΑ ΛΑΡΑ ΚΡΟΦΤ

Εμμέσως λοιπόν ο αλλοδαπός αναγνώστης συνειδητοποιεί ότι η Ελλάδα, αναμφισβήτητα, όταν θέλει μπορεί, αλλά συνήθως παραμένει έρμαιη των μεθοδεύσεων μικροπρεπών και ανάξιων πολιτικών ηγετών. Προκειμένου να ολοκληρωθεί μια σημαντική δουλειά και να μην πνιγεί στη διαφθορά, στη γραφειοκρατία, στην ανικανότητα ή σε όλα αυτά μαζί, χρειάζεται ένας ηγέτης -εν προκειμένω μια ηγερία- με την πυγμή και την αποφασιστικότητα της κυρίας Αγγελοπούλου. Αυτό το συμπέρασμα συνάγεται, σχεδόν αιφνιδιαστικά, όταν εκείνη γράφει, με κυνική σχεδόν ειλικρίνεια, ότι «η δημόσια προσφορά ήταν το όνειρό μου από παιδί και έγινε το έργο ζωής μου ως ενήλικης. Εχω επιστρέψει σε αυτή την αρένα, ελαφρώς τραυματισμένη αλλά πολύ πιο σοφή λόγω των εμπειριών μου. Είμαι πεπεισμένη πως όχι μόνο μπορώ να κάνω εγώ τη διαφορά, αλλά επίσης ότι εγώ μπορώ να κάνω τη διαφορά στη ζωή ηγετών που θα ξεχωρίζουν και που αυτοί με τη σειρά τους θα κάνουν τη διαφορά στη ζωή πολύ περισσότερων ανθρώπων». Οι συγκεκριμένες φράσεις ακούγονται περισσότερο σαν πολιτικό μανιφέστο παρά σαν στιγμή του «ελληνικού της δράματος».

Φυσικά, η κυρία Αγγελοπούλου δεν παραλείπει να υπενθυμίσει την τάξη της, προσθέτοντας αριστοτεχνικά πινελιές χλιδής στο κείμενο του βιβλίου της: Ο Yves Saint Laurent, ο Valentino, ο Hermes κ.λπ. παρελαύνουν στις σελίδες του «My Greek Drama» δίπλα στον Κώστα Σημίτη, στον Δημήτρη Αβραμόπουλο ή στην Ντόρα Μπακογιάννη και τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Και για όσους θαμπωθούν από τη λάμψη των μαργαριταριών και δυσκολευτούν να διαβάσουν ανάμεσα στις γραμμές, η τελευταία φράση του βιβλίου βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Η κυρία Αγγελοπούλου, παραθέτοντας ένα χωρίο από την «Ασκητική» του Νίκου Καζαντζάκη, δηλώνει ότι όχι μόνο είναι έτοιμη, αλλά έχει καθήκον να αναλάβει δράση: «Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω».

Κώστας Καραμανλής: ήθελε να φύγει από το Μαξίμου

«Αντίθετα από άλλους ιδιοκτήτες ΜΜΕ που χρησιμοποιούσαν τη δημόσια επιρροή τους για τα ιδιωτικά οικονομικά τους συμφέροντα, εμείς είχαμε προ πολλού αποφασίσει να στρέψουμε τα επιχειρηματικά μας ενδιαφέροντα μακριά από την Ελλάδα. Η πρόθεσή μας με την εφημερίδα ήταν να ενθαρρύνουμε την κυβέρνηση της Ν.Δ. στις προσπάθειές της να γίνει πιο κεντρώα, πιο ανοιχτόμυαλη και πιο προοδευτική. [...] Το πράγμα δεν δούλεψε. Η κυβέρνηση πίστευε ότι δεν υπήρχε λόγος να εμπλέξει μια εφημερίδα που, ούτως ή άλλως, ήταν στο πλευρό της. Παραπονεθήκαμε επανειλημμένως και τελικά ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής δέχτηκε να μιλήσει με κάποιον από την εφημερίδα μας στο Μέγαρο Μαξίμου. [...] Ο πρωθυπουργός καθόταν στην πολυθρόνα του και δίπλα του ο Γιάννης Παπουτσάνης, στην άκρη ενός καναπέ. Καθώς η συζήτηση τελείωνε, ο Γιάννης ζήτησε από τον πρωθυπουργό να επιλέξει εκείνη τη μία και μόνη στιγμή της προεδρίας του που θα διατηρούσε για πάντα σαν ανεκτίμητη αφότου είχε ολοκληρώσει τη θητεία του. Ηταν αυτό που οι δημοσιογράφοι ονομάζουν “ερώτηση-πάσα”, κάτι που δεν θα δυσκόλευε κανέναν πολιτικό, πόσο μάλλον έναν βετεράνο όπως ο πρωθυπουργός. Του έδωσε την ευκαιρία να δείξει την ανθρώπινη πλευρά του ενώ την ίδια στιγμή μοιραζόταν κάτι που ήταν στ’ αλήθεια πολύτιμο για τον ίδιον. Ωστόσο, η ερώτηση φαίνεται ότι αναστάτωσε τον Καραμανλή. Σκέφτηκε για αρκετή ώρα πριν σκύψει προς το μέρος του Γιάννη και, χτυπώντας τον φιλικά δύο φορές στο πόδι -σημάδι πως ήταν έτοιμος να εκμυστηρευτεί κάτι που ήταν ταυτόχρονα προσωπικό αλλά και προαποφασισμένο- “η πιο ευτυχισμένη στιγμή για μένα”, είπε, “θα είναι όταν θα φεύγω από εδώ μέσα”. Ο Γιάννης Παπουτσάνης έπαθε σοκ. Εγώ δεν εξεπλάγην τόσο πολύ, εκτός ίσως από το ότι ο πρωθυπουργός παραδεχόταν ανοιχτά κάτι τέτοιο. Ο ελληνικός λαός τού είχε δώσει μια ιστορική ευκαιρία να ηγηθεί ενός έθνους έτοιμου να λειτουργήσει διαφορετικά, με μια καινούργια νοοτροπία [...] Κι εκείνος σιχαινόταν και μόνο την ιδέα ότι θα ήταν ο ηγέτης του».

Σε ένα άλλο σημείο του βιβλίου η κυρία Αγγελοπούλου σημειώνει: «Ο πρωθυπουργός έκανε αμέσως νόημα στον δήμαρχο Αθηναίων, τον Δημήτρη Αβραμόπουλο, και τον ενημέρωσε για την πρόταση που μου είχε κάνει και ότι την είχα δεχτεί. Το πρόσωπο του δημάρχου έγινε άσπρο - άσπρο με την απόχρωση του θυμού. Γρήγορα όμως ανέκτησε το ευπρεπές προσωπείο του και κάλεσε τον Θόδωρο και εμένα σε δείπνο.

Το γεύμα ήταν μια περίεργη υπόθεση σε ένα πολυνησιακό εστιατόριο, με τον Αβραμόπουλο να σπαταλά ολόκληρη τη βραδιά για να μας εξηγήσει πόσο επικίνδυνη ήταν η αποστολή που αναλάμβανα και τους λόγους για τους οποίους έπρεπε να το ξανασκεφτώ. Κατόπιν, όταν ο Θόδωρος ρώτησε ποια ήταν η εντύπωσή μου, του είπα ότι ο δήμαρχος δεν ήθελε να αναλάβω τη δουλειά επειδή προφανώς είχε τον τότε πρόεδρο και την επιτροπή διεκδίκησης των Ολυμπιακών του 2004 στο τσεπάκι του. “Θέλει να έχει αυτός τον έλεγχο”, είπα, “με φοβάται”. Ισως εγώ θα έπρεπε να τον φοβόμουν περισσότερο. Αποδείχθηκε ότι ήταν ο πολιτικός που δεν ξεφεύγει ούτε χιλιοστό από τους τύπους, που δεν κάνει τίποτα από την πραγματική δουλειά, αλλά που δεν χάνει την ευκαιρία να καρπωθεί τα εύσημα για τα επιτεύγματα των άλλων. Θα είχα παρόμοια προβλήματα με άλλη μία δήμαρχο Αθηναίων, την Ντόρα Μπακογιάννη κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Παρόλο που οι πολιτικοί θα καταπίεζαν μονίμως τη δουλειά μου, θα υποτιμούσαν τις ικανότητες και την ορμή μου, τελικά όμως θα αποτύγχαναν να υπονομεύσουν την επιτυχία μου».

Για τις κατασκευαστικές

«Δεν είχαν έλεος»
«Ανάγκασαν την κυβέρνηση να ανεβάσει τις τιμές»

«Η Ελλάδα, μια μικρή χώρα, διαθέτει μόνο μια χούφτα κατασκευαστικών εταιρειών που θα μπορούσαν να εκτελέσουν την ποικιλία των έργων μέσα σε τόσο πιεστικές προθεσμίες. Και το εκμεταλλεύτηκαν αυτό. Εδειχναν να συμπεριφέρονται με έναν ενορχηστρωμένο τρόπο. Ανάγκαζαν την κυβέρνηση να χορεύει στον ρυθμό που αυτές της όριζαν και χρησιμοποίησαν τη θέση τους για να επηρεάσουν τις αναθέσεις, το κοστολόγιο και να εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες της κυβέρνησης.

Συνέβη πολλές φορές οι διαγωνισμοί να αποβαίνουν άγονοι έως ότου οι τιμές ανέβαιναν σε ένα επίπεδο που οι εταιρίες θεωρούσαν αποδεκτό. Η κυβέρνηση απλώς δεν είχε την εμπειρία, τη γνώση, την ισχύ ή, ενδεχομένως, την πολιτική πυγμή να ορθώσουν ανάστημα σε αυτές τις επιχειρηματικές συμμαχίες, ειδικά καθώς τα ΜΜΕ ήταν συχνά κομμάτι αυτής της ενορχήστρωσης. Ημασταν στο έλεος των κατασκευαστικών εταιρειών - μόνο που αυτές δεν είχαν κανένα έλεος. Σε όλα τα έργα που ήταν οριακά ως προς την προθεσμία τους απαιτήθηκαν διπλές και αργότερα τριπλές βάρδιες προκειμένου να είμαστε βέβαιοι ότι θα ολοκληρωθούν στην ώρα τους. Οι προμηθευτές ένιωθαν ελεύθεροι να υπερχρεώνουν υλικά και μεταφορικά. Οι υπερβάσεις του κοστολογίου ήταν τεράστιες. Και οι ψίθυροι φούντωναν ότι χειροτέρευαν ακόμη περισσότερο εξαιτίας των δωροδοκιών σε διαπλεκόμενα κυβερνητικά στελέχη. Σαν να μην πλήρωνε ήδη αρκετά η Ελλάδα, η κυβέρνηση πρόσφερε ειδικά “μπόνους” σε εργολάβους για την έγκαιρη και εντός προδιαγραφών παράδοση των έργων που είχαν αναλάβει. Ο χρόνος μετρούσε ανάποδα για τους Ολυμπιακούς και το κόστος της υποδομής ήταν ήδη ένα μεγάλο ζήτημα. Πρότεινα στον πρωθυπουργό να εξετάσει το ενδεχόμενο ιδιωτικών επενδυτικών πρωτοβουλιών, μια μέθοδο συγχρηματοδότησης έργων δημόσιας υποδομής από ιδιωτικά κεφάλαια. Αργότερα τα έργα θα περνούσαν σε ιδιωτικές επιχειρήσεις έναντι ενοικίου. Αλλά ο Σημίτης δεν ήθελε να ακούσει τίποτα γι’ αυτό το ζήτημα. “Αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να κάνουμε”, μου είπε. “Τι θα πουν κοινό και ΜΜΕ;”»

Κώστας Σημίτης - Νίκος Χριστοδουλάκης:

«ΝΑ ΦΟΡΑ ΤΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΤΗΣ»


«Τελικά άρχισα να πείθομαι ότι ο πρωθυπουργός, τουλάχιστον με την καρδιά του, υποστήριζε τις προσπάθειές μου. Ωστόσο, η μετριοπαθής του προσέγγιση ήταν πρόβλημα για μένα. Παρόλο που έδινε την εντολή στους υπουργούς του να μου παρέχουν οτιδήποτε χρειαζόμουν, ο ίδιος παρέμενε απρόθυμος να τραβήξει αφτιά όταν εκείνοι παράκουγαν τις οδηγίες του. Οι κορυφαίοι εκ των συμβούλων του με αντιμετώπιζαν σαν ξένη και, ακόμη χειρότερα, σαν μέλος της αντιπολίτευσης. Θυμάμαι μια επίσκεψη στο γραφείο του Σημίτη για να διεκδικήσω τη χρηματοδότηση του γραφείου μας στο Ζάππειο, η οποία είχε ήδη εγκριθεί. Τον κοίταζα που σήκωσε το ακουστικό και τηλεφώνησε στον οικονομικό του σύμβουλο Νίκο Χριστοδουλάκη, ζητώντας εξηγήσεις για την καθυστέρηση της εκταμίευσης. Είδα τον Σημίτη να χαμογελά και να κουνά το κεφάλι του. Οταν έκλεισε το τηλέφωνο με διαβεβαίωσε ότι “ο Νίκος θα φροντίσει το ζήτημα”. Ο “Νίκος” δεν είχε καμία τέτοια πρόθεση. Είχα φιλικές σχέσεις με έναν δημοσιογράφο που έτυχε να βρίσκεται δίπλα στον Χριστοδουλάκη όταν εκείνος σήκωσε το τηλέφωνο. Κι ενώ ο Σημίτης χαμογελούσε και έκανε νεύματα διαβεβαιώνοντάς με ευγενικά ότι θα έπαιρνα αυτό που ζητούσα, ο οικονομικός του σύμβουλος εξέφραζε ανοιχτά την απέχθειά του: “Εχω κι αυτή την πλούσια βρόμα που έρχεται εδώ και παίζει τα παιχνίδια της, λες και θα κερδίσουμε τη διοργάνωση των Ολυμπιακών”, έλεγε στους δημοσιογράφους. “Ανήκει στην αντιπολίτευση -σε αυτούς που έχουν όλο το χρήμα- και θέλει να ξοδέψουμε τα δικά μας λεφτά για να πετάει εκείνη από δω κι από κει με το ιδιωτικό της αεροπλάνο, να φορά τα διαμάντια της και να πίνει ποτά με τα σπουδαία πρόσωπα. Και στο τέλος θα χάσουμε τη διοργάνωση”. Οταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε τι σκόπευε να κάνει, ο Χριστοδουλάκης απάντησε: “Ο πρωθυπουργός θα ξεχάσει τι της υποσχέθηκε και εκείνη θα αναγκαστεί να ξαναπάει σ’ αυτόν και να παραπονεθεί ξανά από την αρχή”».

Γιώργος Παπανδρέου: για λίγη προβολή

«Από τη στιγμή που είχε αρχίσει να φαίνεται ότι η Αθήνα είχε αυξημένες πιθανότητες να κερδίσει τη διοργάνωση των Ολυμπιακών, ορισμένοι πολιτικοί ήθελαν να βγουν μπροστά. Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο μετέπειτα πρωθυπουργός, ο οποίος ήταν τότε υπουργός Εξωτερικών όχι μόνο επέμενε να είναι μαζί μας στη Λωζάννη, αλλά απαιτούσε να είναι μέλος της επιτροπής που θα παρουσίαζε την υποψηφιότητά μας. Είπα στον υπουργό Εξωτερικών “όχι” και αρνήθηκα να αλλάξω το πρόγραμμά μας. Εξοργισμένος από την απόρριψή μου, ο Παπανδρέου πήρε τηλέφωνο τον Σημίτη, ο οποίος προφανώς του απάντησε: “Είναι απόφαση της κυρίας Αγγελοπούλου”. Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό για τον ΓΑΠ και αποτάθηκε στον Σάμαρανκ, ο οποίος όμως ήταν καλά ενημερωμένος και του απάντησε: “Είναι απόφαση της Γιάννας”».

Ντόρα Μπακογιάννη - Κωνσταντίνος Μητσοτάκης: αντιπάθεια και προδοσία

«Μια άλλη προσβολή που άκουγα υπερβολικά συχνά ήταν πως ήμουν ναρκισσίστρια που είχα θέσει υποψηφιότητα για το δημοτικό συμβούλιο μόνο και μόνο για να γίνω διάσημη. Αυτό ήταν εντελώς άδικο. Υπήρξαν πάρα πολλοί πολιτικοί που βρήκαν ανοιχτές πόρτες για τα δημόσια αξιώματα. [...] Ενα άτομο που δεν έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη για μένα και δεν έμπαινε στον κόπο να το κρύψει ήταν η κόρη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η Ντόρα Μπακογιάννη. Υπό την ιδιότητά της ως προϊσταμένη του πολιτικού του γραφείου, η Ντόρα είχε προσπαθήσει ανεπιτυχώς να με εμποδίσει να έρθω σε επαφή με τον πατέρα της, όταν έκανα τα πρώτα μου βήματα στην πολιτική. Το γεγονός αυτό εκείνη το αντιμετώπιζε σαν αποτυχία και δεν είχε σκοπό να την επαναλάβει. Ηταν έξαλλη που εγώ είχα έρθει στη Νέα Δημοκρατία χωρίς κομματικές διασυνδέσεις ή συστάσεις. Θεωρούσε το ότι ερχόμουν απέξω σαν βαρύ πολιτικό αμάρτημα. “Ποια είναι αυτή η Δασκαλάκη και τι θέλει; Πιστεύει ότι μπορεί να εκλεγεί μόνο και μόνο επειδή είναι όμορφη;” έλεγε στη μητέρα της με έναν μορφασμό αηδίας, χωρίς να νοιάζεται για το ποιος θα μπορούσε να την ακούει. Την έχω ακούσει με τα ίδια μου τα αφτιά να με χαρακτηρίζει “θρασεία και ξεδιάντροπη”.
[…] Πίστεψα ότι είχα κερδίσει μια θέση στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του 1989. Παρά τις όποιες αντιπάθειες που αιωρούνταν στην ατμόσφαιρα, ο αρχηγός του κόμματος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης φαινόταν να ενστερνίζεται τις φιλοδοξίες μου. Επαίνεσε την ενέργειά μου και την αφοσίωσή μου και υποσχέθηκε ότι θα με περιελάμβανε στο ψηφοδέλτιο για τις επόμενες εκλογές. [...] Ενα πρωινό του Μαΐου, την ημέρα που η Ν.Δ. θα παρουσίαζε το ψηφοδέλτιό της, ο Μητσοτάκης με κάλεσε στο γραφείο του για αυτό που, όπως πίστευα, θα ήταν η επίσημη ευλογία του. [...] “Ξέρεις, Γιάννα, ήθελα πολύ να σε περιλάβω στο ψηφοδέλτιο”, άρχισε να λέει ο Μητσοτάκης, “αλλά δέχτηκα μεγάλη πίεση. Υπάρχουν άνθρωποι μεγαλύτεροι σε ηλικία από εσένα που περιμένουν περισσότερο καιρό αυτή την ευκαιρία”. Εάν ντρεπόταν έστω και ελάχιστα για το πώς με είχε παραπλανήσει δεν ήμουν σε θέση να το ανιχνεύσω. Ημουν τόσο ξαφνιασμένη, πληγωμένη και θυμωμένη για την προδοσία του -και ταπεινωμένη από την επιλογή του να μου ανακοινώσει την απόφασή του την τελευταία στιγμή- ώστε, για πρώτη φορά στη ζωή μου, δεν μπορούσα ούτε καν να μιλήσω. Απλώς καθόμουν απέναντί του και τον κοίταζα, με δάκρυα να κυλούν στο πρόσωπό μου. Δεν μου είχε περάσει από τον νου ότι θα χρειαζόμουν αδιάβροχη μάσκαρα.  […] Κέρδισα εύκολα στις εκλογές του 1990, με ψήφους κατά 25% αυξημένες σε σχέση με την πρώτη μου υποψηφιότητα. Η Νέα Δημοκρατία είχε κερδίσει με μεγάλη διαφορά, επίσης. Και ένιωθα έως και χαρούμενη που έβλεπα τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη -έναν άνθρωπο που με είχε καθοδηγήσει σαν πνευματικός πατέρας αλλά και με είχε προδώσει- να αναλαμβάνει επιτέλους καθήκοντα πρωθυπουργού. Υπήρχε ειρήνη πλέον ανάμεσά μας και, εάν χρειάζονται επιπλέον αποδείξεις γι’ αυτό, θα γινόταν νονός στον δεύτερό μου γιο, τον Δημήτρη (σε μια μοναδική τελετή, στην οποία χοροστάτησε, για πρώτη φορά, ο Παναγιώτατος Βαρθολομαίος, ο Οικουμενικός Πατριάρχης)».

Θόδωρος Πάγκαλος: αφερέγγυος και αχάριστος

«Είχα προγραμματίσει να πάω στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ το 2000 μαζί με τον υπουργό που ήταν αρμόδιος για τους Αγώνες της Αθήνας 2004, τον Θεόδωρο Πάγκαλο, προκειμένου να επιδείξουμε ότι η Ελλάδα θα τιμούσε τη δέσμευσή της με ανανεωμένες δυνάμεις. Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν εκείνος επικαλέστηκε κάποιες φτηνές δικαιολογίες και δεν ήρθε ποτέ στην Αυστραλία. Χρειάστηκε πολλή διπλωματία εκ μέρους μου προκειμένου να πείσω την υφήλιο ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει με τους Ολυμπιακούς, ενώ δεν υπήρχε εκεί κανένας εκπρόσωπος της κυβέρνησης για να με υποστηρίξει. Κι αυτό συνιστούσε μεγάλη ειρωνεία, καθώς ο Πάγκαλος με είχε χρίσει πρέσβειρα το 1998 και ήταν φιλοξενούμενός μας στην Ιταλία, στη Βερόνα, απολαμβάνοντας Βέρντι, μία μόλις εβδομάδα πριν από το ταξίδι μας στην Αυστραλία!».

Ευάγγελος Βενιζέλος: αλαζών και πομπώδης

«Είχα μια ιδιωτική συνάντηση με τον πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη και τον υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού Ευάγγελο Βενιζέλο. Τους παρουσίασα το σχέδιο για το πώς το κοινό θα ενημερωνόταν για τις αλλαγές που θα συνέβαιναν στην καθημερινότητά του, τις οποίες θα εφαρμόζαμε πριν και κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων. [...] Ο Βενιζέλος ήθελε να περιμένουμε έως την τελευταία στιγμή πριν από τους Αγώνες και απλώς να περάσει τότε έναν καινούριο νόμο που θα όριζε όλες τις αλλαγές και θα προέβλεπε ποινές για τους παραβάτες. Είπα σε αυτόν και τον πρωθυπουργό ότι η ιδέα του ήταν απαράδεκτη. “Ο ελληνικός λαός δεν θα δεχτεί να του πουν τι να κάνει την τελευταία στιγμή”. Εκείνος επέμεινε και με το αλαζονικό και πομπώδες ύφος του, χωρίς καν να με κοιτάζει, είπε στον Σημίτη: “Το δικό μου σχέδιο είναι το καλύτερο”. Κι έτσι είπα και στους δύο ότι “εάν επιμείνετε σε αυτή την προσέγγιση, θα παραιτηθώ και κατόπιν μπορείτε να περάσετε τον νόμο την τελευταία στιγμή”.[…] Οι κοινοί άνθρωποι, οι απλοί Ελληνες, όλοι αυτοί που δεινοπαθούν εξαιτίας όσων νέμονται την εξουσία, δεν είχαν πρόβλημα μαζί μου. Απεναντίας, ακριβώς όπως τους υπηρετούσα από τη θέση μου στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας και στο Κοινοβούλιο, ένιωθα ότι είχα κερδίσει τόσο την αγάπη όσο και τον σεβασμό τους. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Σημίτη δεν μπορούσε να ισχυριστεί ότι απολάμβανε ούτε την αγάπη, ούτε τον σεβασμό του λαού. [...]

Κατάλαβα πώς ένιωθε όταν μου πρότεινε μια παρανοϊκή και απρεπή πρόταση (η οποία ήταν ιδέα του Βενιζέλου). Η “Αθήνα 2004” είχε την ιδέα να μετατρέψει την αφή της ολυμπιακής φλόγας σε ένα παγκόσμιο γεγονός -για πρώτη φορά στην ιστορία δρομείς θα μετέφεραν τη δάδα σε πέντε ηπείρους-, κάτι που είχε προκαλέσει ενθουσιασμό διεθνώς. Ομως, το ελληνικό κομμάτι της λαμπαδηδρομίας, με όλη την ανυπομονησία του κοινού για τους Ολυμπιακούς που πλησίαζαν, δεν θα άρχιζε παρά μόνο μετά τις εθνικές εκλογές, δηλαδή πολύ αργά για να βοηθήσει τον Σημίτη. Ετσι λοιπόν ο πρωθυπουργός πρότεινε να οργανώσουμε μια λαμπαδηδρομία πολύ νωρίτερα, μεταφέροντας τη δάδα από την Ολυμπία στο Καλλιμάρμαρο, τον τόπο τέλεσης των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων το 1896, μερικές μόνο ημέρες πριν οι ψηφοφόροι οδεύσουν προς τις κάλπες. Με όσο περισσότερο σεβασμό μπορούσα να δείξω, είπα στον πρωθυπουργό ότι αποκλειόταν μία επιπλέον λαμπαδηδρομία. Δεν θα μπορούσα να μετατρέψω μια ιερή ολυμπιακή παράδοση σε ένα πολιτικό εργαλείο για την κυβέρνηση - ή οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα. Οι Ολυμπιακοί ανήκαν στον ελληνικό λαό, όχι στην ελληνική κυβέρνηση».

Τα ολυμπιακά διαμάντια είναι παντοτινά

«Οταν ανακοινώθηκε ότι η Αθήνα θα φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς του 2004 χαθήκαμε μέσα στο πανδαιμόνιο. [...] Ούτε κι εγώ δεν ξέρω πόσοι με άρπαξαν και με φίλησαν. Επρεπε να ψάχνω συνεχώς τα μαργαριταρένια μου σκουλαρίκια -ένα ξεχωριστό δώρο που μου είχε φέρει ο σύζυγός μου από την Ιαπωνία μόλις είχε γεννηθεί ο Δημήτρης- μαζεύοντάς τα από το πάτωμα για να μην τα ποδοπατήσουν ή χαθούν μέσα στον πανζουρλισμό.

Είχα νικήσει τη Ρώμη στο δικό της παιχνίδι. Είχα έρθει, είχα δει και είχα κατακτήσει. Veni, vidi, vici! Ακολούθησε ένα τεράστιο πάρτι στο Lausanne Palace Hotel -στο οποίο εμφανίστηκα με ένα σύνολο Yves Saint Laurent- όπου όλη η αποστολή και οι φίλοι μας από άλλες χώρες και πόλεις χόρεψαν έως τις πρώτες πρωινές ώρες.
[…] Τη βραδιά του τελικού του Euro 2004 ο Θόδωρος κι εγώ έπρεπε να παρευρεθούμε σε ένα γάμο συγγενών μας στο ξενοδοχείο "Μεγάλη Βρεταννία", στο Σύνταγμα. [...] Οταν ετοιμαζόμασταν να φύγουμε, το αυτοκίνητό μας είχε περικυκλωθεί εντελώς από ένα πλήθος ανθρώπων που πανηγύριζαν. Είχαν ξεχυθεί στους δρόμους, ανεμίζοντας ελληνικές σημαίες για να πανηγυρίσουν τη νίκη μας στο ποδόσφαιρο. Διάφοροι με αναγνώρισαν και άρχισαν να ζητωκραυγάζουν για μας. Παρά τις προειδοποιήσεις της προσωπικής μας ασφάλειας, κατεβάσαμε τα τζάμια και χαιρετούσαμε τον κόσμο. Ημουν τόσο ενθουσιασμένη που άπλωσα το χέρι μου και άγγιξα εκατοντάδες χέρια. Ηξερα ότι δεν υπήρχε κίνδυνος για μένα ή το δαχτυλίδι που φορούσα.

[…] Στην τελετή λήξης η καρδιά μου ήταν ανέλπιστα ανάλαφρη. Το σύνολο του Valentino που φορούσα -μια ολομέταξη μπλούζα και κάτω ένα παντελόνι σε ροδακινί απόχρωση που τονιζόταν με μια κορδέλα- ήταν απλό αλλά σικ, άνετο και εορταστικό. […] Ο Θόδωρος σαν ταχυδακτυλουργός που κάνει τα νούμερά του μπροστά στο κοινό απολαμβάνει τις αντιδράσεις μου όσο απολαμβάνω κι εγώ τις εκπλήξεις. Θυμάμαι κάποια γενέθλιά μου στο Λονδίνο π.χ. που μου πρόσφερε μια σειρά από κουτιά Tiffany με δώρα κρυμμένα κάτω από άλλα δώρα. Μόνο αφού υποκρίθηκα ότι ήμουν ενθουσιασμένη για το κινητό τηλέφωνο ή ένα απλό ρολόι ανακάλυψα ένα δαχτυλίδι Harry Winston ασορτί με δύο πανέμορφα σκουλαρίκια. Ο Θόδωρος τα κάνει όλα πιο διασκεδαστικά από ό,τι μπορούν να είναι από μόνα τους. Είκοσι χρόνια τώρα και δεν έχω βαρεθεί ούτε στιγμή δίπλα του.

[…] Οταν βρισκόμασταν μόνο οι τέσσερίς μας (σ.σ.: Γιάννα και Θόδωρος Αγγελόπουλος, Κώστας και Δάφνη Σημίτη) στη μεγάλη τραπεζαρία (με τις μοναδικές μας ταπετσαρίες και το χαλί που κάποτε ανήκε στην Γκρέτα Γκάρμπο), ο πρωθυπουργός άρχισε να μιλά για την οργανωτική προσπάθεια των Ολυμπιακών. [...] Ο Σημίτης ήθελε να μάθει εάν θα σκεπτόμουν να αναμιχθώ στην επιτροπή, ενδεχομένως από το Λονδίνο, σαν αντιπρόεδρος, με διεθνείς αρμοδιότητες. Εκείνο που σκέφτηκα ήταν “ήμουν επικεφαλής της κίνησης που έφερε τους Ολυμπιακούς στην Ελλάδα και τώρα μου ζητάς να γυρίσω σαν νούμερο δύο; Δεν θυμάσαι ότι μου αρέσει μόνο το νούμερο 1;”. (σ.σ.: Οταν ο Σημίτης ζήτησε να μην παραστεί η Γιάννα στον γάμο του Παύλου, γιου του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου). Κι έτσι έμεινα στο σπίτι. Ντρεπόμουν για τον εαυτό μου και ένιωθα απογοήτευση που θα έχανα την τελετή, καθώς είχα αγοράσει ειδικά για την περίσταση ένα ωραίο συνολάκι (παρόλο που δεν ήταν τόσο εντυπωσιακό όσο η τουαλέτα που θα μου έραβε ο Ζαν-Πολ Γκοτιέ για το γάμο του Πρίγκιπα Γουίλιαμ και της Κέιτ Μίντλετον). […] Βρισκόμασταν με τον Θόδωρο στο Σάλτσμπουργκ για το φημισμένο φεστιβάλ όπερας. Ημουν ενθουσιασμένη που βρισκόμουν εκεί, απολάμβανα το θέαμα και το κοινό που φορούσε επίσημα βραδινά ενδύματα, όταν όμως δύο άτομα δίπλα μας άρχισαν να γιουχάρουν την παράσταση -κάτι σύνηθες στον κύκλο των ειδικών επί της όπερας- ήθελα να τους καρφώσω με τις Manolo Blahnik γόβες μου».

Το πορτοφόλι των Αγγελόπουλων «πόνεσε» για την Ολυμπιάδα

«Εάν η Αθήνα θα μπορούσε ποτέ να έχει πιθανότητες να διεκδικήσει με αξιώσεις τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, απλώς δεν είχε νόημα να περιμένω να γίνουν πράγματα από την κυβέρνηση. Πάντα ήταν ο Θόδωρος που έλεγε “πλήρωσέ το να τελειώνουμε” ή “πρόσλαβέ τους”. Κι έτσι πληρώναμε το ενοίκιο για τα κεντρικά μας γραφεία, τους μισθούς και τις αμοιβές των συνεργατών από την τσέπη μας. Ισως σε αυτό βασίστηκε η κυβέρνηση, παρόλο που ο πρωθυπουργός πάντα έδειχνε ότι ντρεπόταν και έσπευδε να με διαβεβαιώσει λέγοντας: “Το ξέρετε, κυρία Αγγελοπούλου, ότι θα σας αποζημιώσουμε”. Αυτό δεν συνέβη ποτέ. Αφού τελείωσε η εκστρατεία, η τελική οικονομική μου αναφορά αποκάλυπτε ότι ο Θόδωρος κι εγώ είχαμε ξοδέψει 5 δισ. δραχμές ή περί τα 15 εκατ. δολάρια από τα δικά μας χρήματα για την καμπάνια. Και σε αυτά δεν περιέλαβα το κόστος χρήσης του ιδιωτικού μας τζετ με το οποίο πετούσαμε όποτε ο χρόνος πίεζε - κάτι που συνέβαινε τις περισσότερες φορές. Την ίδια στιγμή που παρέδιδα στους λογιστές την τελική οικονομική μου αναφορά, ο Θόδωρος κι εγώ στέλναμε μια επιστολή στην κυβέρνηση Σημίτη διαγράφοντας ολόκληρο το χρέος. “Το κάναμε για την πατρίδα μας”, έλεγε το γράμμα. Κι αυτή ήταν η απόλυτη αλήθεια».

ΣΥΣΚΕΨΗ

Με την τσάντα Hermès δίπλα στον Σημίτη 

«Για πρώτη φορά ο Σημίτης δημιούργησε ένα διυπουργικό όργανο αποτελούμενο από όλους τους υπουργούς που είχαν ανάμιξη με την Ολυμπιάδα και εμένα, ώστε να συντονίζονται όσο καλύτερα γινόταν όλες οι εμπλεκόμενες εταιρείες. Ο πρωθυπουργός προήδρευε αυτοπροσώπως αυτής της επιτροπής. Θυμάμαι την πρώτη φορά που συσκεφθήκαμε στο γραφείο του πρωθυπουργού. Τοποθέτησα την τσάντα μου, μια Hermès από δέρμα αλιγάτορα, στη θέση δίπλα σε εκείνη του πρωθυπουργού. Πριν αρχίσει η συνεδρίαση, ένας υπουργός μετέφερε την τσάντα μου στην άλλη άκρη του μεγάλου τραπεζιού. Καθώς ο Σημίτης έμπαινε στην αίθουσα με άκουσε με τα ίδια του τα αφτιά -και ο διάλογός μου με έναν από τους υπουργούς του δεν ήταν ιδιαίτερα κόσμιος- να λέω “δεν θα πλησιάσεις ποτέ ξανά την τσάντα ή τα προσωπικά μου έγγραφα”. Ο πρωθυπουργός γύρισε στον υπουργό του και του είπε: “Η θέση της κυρίας Αγγελοπούλου είναι εδώ, δίπλα στη δική μου”. Το θέμα έληξε. Από τότε και στο εξής καθόμουν πάντα δίπλα στον πρωθυπουργό».

Η «Αθήνα 2004» επέστρεψε 123,5 εκατ. ευρώ στο Ελληνικό Δημόσιο

«Οταν το κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας άρχισε να αναφέρεται σαν ένας από τους παράγοντες που συνέτειναν στο χρέος της Ελλάδας, ένιωσα αποτροπιασμό. Δεν θα έπρεπε να εκπλαγώ, όμως. Οταν αναζητούνται ένοχοι, τα γεγονότα τείνουν να παραμερίζονται. [...]

Εως το 2009, όταν ξέσπασε η κρίση, η Ελλάδα είχε δημιουργήσει ένα δημόσιο χρέος 365 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ίδιας της κυβέρνησης, οι επενδύσεις που έγιναν για την Ολυμπιάδα με δημόσιο χρήμα αντιστοιχούν σε 6 δισ. ευρώ μόνο - λιγότερο από το ένα εξηκοστό του συνολικού χρέους του 2009! Το ποσό που είχε στη διάθεσή της η οργανωτική επιτροπή του "Αθήνα 2004", για το οποίο ήμουν εγώ άμεσα υπεύθυνη, απέδωσε στο κράτος ένα υπόλοιπο 123,5 εκατ. ευρώ με το πέρας των Αγώνων. Στις 15 Ιανουαρίου του 2013 ένας βουλευτής, ονόματι Γιάννης Πανούσης, ρώτησε τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα ποιο ήταν, επιτέλους, το πραγματικό κόστος των Αγώνων του 2004. Ο Στουρνάρας άρχισε να αραδιάζει αριθμούς. Ξεκίνησε με τη συνολική δαπάνη των 8,5 δισ. ευρώ, από τα οποία αφαίρεσε τα περίπου 2 δισ. ευρώ της οργανωτικής επιτροπής “Αθήνα 2004” διότι αυτά δεν είχαν εκταμιευτεί από το ελληνικό κράτος αλλά ήταν χρηματοδότηση μέσω της πώλησης τηλεοπτικών δικαιωμάτων, χορηγιών και εισιτηρίων».

Η «Σούπερ Γιάννα» δεν είναι βιονική

«Σχεδόν αμέσως μετά το τέλος της Ολυμπιάδας ένιωθα λίγο περίεργα. Δεν ήταν κάτι που μπορούσα να προσδιορίσω, αλλά δεν ήμουν ακριβώς ο εαυτός μου. [...] Τον Ιανουάριο του 2005 ένας γιατρός στην Ελβετία που με εξέτασε είπε στον σύζυγό μου ότι έπρεπε να μπω αμέσως στο νοσοκομείο: “Η σύζυγός σας είναι σοβαρά άρρωστη. Το αίμα της είναι σαν νερό”. [...]

Βλέπει τον εαυτό της ως Γιάννα Κροφτ

Αλλά δεν υπάρχουν μυστικά σε αυτό τον κόσμο. Τα νέα πάντα μαθαίνονται. Συχνά δεν έχει να κάνει με το σε ποιον μιλάς, αλλά με πολλούς στους οποίους δεν μιλάς. Η σιωπή εκ μέρους μου ήταν πάντα σαν να ανέμιζα κόκκινο πανί. Αφού αρνήθηκα να απαντήσω σε πολλές κλήσεις, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο κόσμος άρχισε να αναρωτιέται εάν έχω κάποιο πολύ σοβαρό πρόβλημα. Ηξεραν ότι θα χρειαζόταν κάτι πολύ σοβαρό για να θέσει εκτός λειτουργίας μια γυναίκα τόσο ζωντανή όσο εγώ. Μοιραία έφτασαν ως εμένα φήμες που με ήθελαν στο νεκροκρέβατο. [...] Ηθελα απεγνωσμένα πίσω ξανά την παλιά μου ζωή. Είχα περάσει περισσότερες από έξι εβδομάδες στο νοσοκομείο. [...] Τα κουτσομπολιά έλεγαν ότι το αεροπλάνο θα έφερνε στην Ελλάδα το “φέρετρό” μου. [...] Οι άνθρωποι με κοίταζαν σαν να βλέπουν φάντασμα. Μόνο αργότερα κατάλαβα γιατί είχαν εκπλαγεί τόσο που με είδαν. Προφανώς σκέφτονταν: “Θεέ μου, είναι ζωντανή!”».

18 Ιουνίου 1821: Η Μάχη της Λαγκάδας (Μενιδίου Αιτωλοακαρνανίας).

Η σχετικά άγνωστη, αλλά καθοριστική μάχη του ηρωικού '21.
Γιατί εμείς οι Έλληνες δεν πρέπει να ξεχνάμε τις ρίζες μας, αλλά και τις μάχες που δώσαμε στο διάβα των αιώνων.
ΓΙΑΤΙ Η ΑΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΓΕΝΝΑ ΡΕΠΟΥΣΗΔΕΣ!

Χρήστος Αλεξόπουλος
Μενίδι Αιτωλοακαρνανίας

http://users.uoa.gr/~nektar/history/tributes/makriyannis/a02.htm

Στρατηγοῦ Μακρυγιάννη - Ἀπομνημονεύματα

Βιβλίον Α´, Κεφάλαιον δεύτερον

Ὁ Μακρυγιάννης ἑνοῦται μετὰ τῶν εἰς Πέτα ἐπαναστατῶν. - Ἀναδρομὴ πρὸς τὰ γενόμενα πρὸ τῆς ἐξόδου του. - Μάχη εἰς Κούλια τοῦ Μακρυνόρους - Μάχαι εἰς Κομπότι. - Μάχη εἰς Λαγκάδαν. - Μάχαι εἰς Πέτα. - Τὰ εἰς Καλαρρύτας καὶ Πλάκαν. - Μάχαι εἰς Πλάκαν. - Μάχη εἰς Σχορέτσαινα. - Τὰ εἰς Ἅγναντα. - Καταστροφὴ τῶν Καλαρρυτῶν καὶ Πλάκας. - Καταστροφὴ Μελισσουργοῦ καὶ Ματσουκιοῦ. - Τὰ μετὰ τὴν ἔξοδον τοῦ Μακρυγιάννη ἐξ Ἄρτας. - Μάχη εἰς Σταυρὸν Τσουμέρκων. - Μάχη εἰς Πέτα. - Τοπικὴ συνέλευσις προκρίτων τῶν χωρίων Ἄρτας. - Ἀποφάσεις περὶ προσποιητῆς συμμαχίας μετὰ τῶν Ἀλβανῶν. - Μέτρα περὶ ἐξοικονομήσεως τῶν στρατοπέδων. - Κάθοδος Σουλιωτῶν καὶ Ἄγο Βάσιαρη ἐκ Σουλίου. - Συμφιλίωσις Μάρκου Μπότσαρη μετὰ Γώγου Μπακόλα. - Φθορὰ τῶν ἐκ Πελοποννήσου φυγόντων Ἀλβανῶν. - Τὰ εἰς Μακρυνόρος. - Δυσαρέσκειαι Ἀλβανῶν. - Ἐκστρατεία Ἑλλήνων εἰς Νιοχώρι. - Μάχη εἰς Πέντε Πηγάδια.

---

Εἶχα μιλήση κάτι Κορφιάτων, Κεφαλλωνίτων, Ζακυθινῶν, ὁποῦ δούλευαν εἰς Ἄρτα, καὶ τοὺς εἶχα δώση ἄρματα, τοὺς εἶπα καὶ τά ῾βγαλαν εἰς τ᾿ ἀμπέλια καὶ τά ῾χωσαν μὲ τὰ δικά μου καὶ μὲ πολεμοφόδια καὶ μία νύχτα τὰ πήραμε καὶ πήγαμε εἰς τοῦ Πέτα. Ηὔρα τοὺς καπεταναίους, τοὺς εἶπα τὰ τί δοκίμασα καὶ ὅ,τι μου εἶπε ὁ μπέγης. Καὶ ἔμεινα μὲ τὸν γενναῖον καὶ ἀγαθὸν Γῶγον Μπακόλα. Ἦταν πολλὰ ὀλίγοι οἱ δικοί μας ἐκεῖ καὶ εἰς Λαγκάδα καὶ δὲν μποροῦσαν νὰ κινηθοῦν διὰ πουθενά. Ἀφοῦ μάθαν οἱ Ἀρτηνοὶ ὁποῦ ἔφυγα, φεύγαν καὶ αὐτεῖνοι κρυφὰ καὶ ἔρχονταν καὶ μ᾿ ἀντάμωναν καὶ καθόμαστε μαζὶ καὶ ἄξαινε ὀλίγον τὸ μπουλούκι μας. Πρῶτα κινηθήκαμε δεκοχτῶ ὅλοι ἀπὸ Ἄρτα.

Ὁ ἀρχιστράτηγος τοῦ Σουλτάνου ὁ Χουρσὶτ πασσᾶς ἀφοῦ ἔμαθε ὅτι χτύπησε καὶ ἡ ἀνατολικὴ Ἑλλάς, ὁ Διάκος καὶ οἱ ἄλλοι, ἄρχισε νὰ τὸ στοχάζεται, νὰ στέλνη παντοῦ ἀσκέρια καὶ πολεμοφόδια εἰς τὶς θέσες τὶς ἀναγκαῖες. Θέλει νὰ ῾φοδιάση καὶ τὸν Ἔπαχτον ὡς σημαντικὸν κάστρο καὶ θέση ἀναγκαία. Διατάττει τὸν Σμαήλπασσα Πλιάσα ὡς ἄξιον πασιά, ὁποῦ τὸν εἶχε εἰς τὴν Γλυκειά, καὶ ἔστειλε ἄλλους ῾σ ἐκείνη τὴ θέση, καὶ ὁ Σμαήλπασσας νὰ πάρη τὸ σῶμα του νὰ πάγη εἰς τὸν Ἔπαχτον μὲ δύναμη καὶ πολεμοφόδια νὰ ῾φοδιάση τὸ κάστρο καὶ ὅλες τὶς ἄλλες θέσες ῾σ ἐκεῖνα τὰ μέρη καὶ νὰ σταθῆ ἐκεῖ κεφαλή. Ἦρθε εἰς Ἄρτα τὰ 1821, Μαγιοὺ 26 μὲ πλῆθος ἀσκέρι. Ἀφοῦ μάθαν ὅτ᾿ εἶναι ὑποψίες, διαλύθηκαν καὶ ἔμεινε μὲ πολλὰ ὀλίγους, ὡς ὀχτακόσιους. Καὶ μὲ αὐτοὺς τὶς 28 Μαγιοὺ κινήθη διὰ ἐκεῖ ὁποῦ ῾ταν διαταμένος. Καὶ εἰς τὸ Μακρυνόρο, εἰς τὴν Κούλια ἦταν πολλὰ ὀλίγοι Ἕλληνες καὶ τοὺς χτύπησαν γενναίως καὶ πατριωτικῶς καὶ σκότωσαν ἀρκετοὺς καὶ πλήγωσαν καὶ τοὺς πῆραν λάφυρα καὶ μὲ τὰ μαχαίρια τοὺς φέραν κυνηγώντα ὡς ὄξω εἰς τὸ Μακρυνόρο. Καὶ οἱ Τοῦρκοι πῆγαν εἰς Κομπότι καὶ μείναν. Καὶ μαθαίνοντας αὐτὸν τὸν χαλασμὸν τῶν Τούρκων εἰς τὴν Κούλια, ψύχωσαν οἱ Ἕλληνες καὶ πολιόρκησαν σὲ ὅλα τὰ μέρη συνφώνως τοὺς ντόπιους Τούρκους καὶ φρουρές, σὲ Βόνιτζα, Βραχώρι, Μισολόγγι καὶ ὅλα τὰ μέρη τῆς δυτικῆς Ἑλλάδος. Καὶ παντοῦ μὲ μεγάλη γενναιότητα τοὺς πολιορκήσανε.

Τῆς 30 Μαγιοῦ ὁ Καραϊσκάκης καὶ ὁ Γιαννάκη Κουτελίδας, ἀφοῦ μάθαν τοὺς Τούρκους εἰς τὸ Κομπότι, πῆραν σαράντα Ἕλληνες καὶ πῆγαν καὶ πολέμησαν ἀρκετὲς ὧρες καὶ ὡς ὀλίγοι οἱ Ἕλληνες φύγαν χωρὶς νὰ βλαφθῇ οὔτε τὸ ῾να τὸ μέρος, οὔτε τ᾿ ἄλλο.

Τῆς 8 Γιουνίου ξαναπῆγαν πίσω εἰς τὸ Κομπότι ὁ Καραϊσκάκης καὶ ὁ Κουτελίδας μὲ τοὺς ὀλίγους Ἕλληνες καὶ πολέμησαν ὡς ἕξι ὦρες καὶ σκοτώθηκαν κάμποσοι Τοῦρκοι καὶ πληγωθήκανε. Ἐπληγώθη καὶ ὁ Καραϊσκάκης εἰς τὴν φύση, περιπαίζοντας τοὺς Τούρκους τοὺς γύρισε τὸν κῶλο καὶ πληγώθη.

Τότε ἔγραψε ὅλα αὐτὰ ὁ πασσᾶς τοῦ Χουρσὶτ πασσᾶ καὶ τοῦ λέγει ὅλους αὐτοὺς τοὺς πολέμους καὶ νὰ τοῦ στείλῃ δύναμιν, ὅτ᾿ εἶναι ἀδύνατος. Καὶ τὸ ῾στειλε τὸν Χασάμπεγη Βεργιόνη, τὸν Μπεκίρη Τζογαδοῦρο, τὸν Σοῦλτζε Κόρτζα, καὶ ἄλλους πολλοὺς μπιμπασᾶδες, ὡς ἑφτὰ χιλιάδες. Πῆγαν εἰς Ἄρτα καὶ ἐκεῖ συνάχτηκαν καὶ πῆγαν εἰς Κομπότι καὶ κάμαν σκέδιον ν᾿ ἀφήσουνε ὅλη τὴν ἀδυναμίαν ὀπίσω εἰς Κομπότι καὶ αὐτεῖνοι ὅλοι ὡς ἕξι χιλιάδες εἰς τὸ γελέκι νὰ κινηθοῦν διὰ τὴν Λαγκάδα, ὁποῦ ῾ναι ἕνα στένωμα ὅλο κοντόρεικον καὶ ἀγριόβατα τυλιμένον. Καὶ ἐκεῖ, τὴν θέση ἐκείνη τὴν βαστοῦσε ὁ Γῶγος, ὁ Ἴσκος, ὁ Γιωργάκη Βαλτινός, ὁ Καραγιαννόπουλος, καὶ ἦταν καὶ ὀχτὼ Τοῦρκοι μὲ τοὺς Ἕλληνες, κεφαλὴ ὁ Σουλεϊμὰν Βερνόζης, ὅλοι ἐκεῖ ὀγδοήντα ἕνας. Ριχτήκανε ὅλη αὐτείνη ἡ δύναμη τῶν Τούρκων ῾σ αὐτοὺς τοὺς ὀλίγους. Ὁ Γῶγος τοὺς εἶπε νὰ μὴν ρίξῃ κανένας, ἂν δὲν ρίξῃ πρῶτος αὐτός. Ριχτήκανε ἀπάνου τους οἱ Τοῦρκοι μὲ μεγάλη γενναιότητα, ὅτι ἐκείνη ἡ ῾μέρα ἐκεῖ ἦταν ἡ τύχη καὶ τῶν Τούρκων καὶ Ἑλλήνων. Παίρναν οἱ Τοῦρκοι μίαν πέτρα καὶ βαίναν εἰς τὸ μέτωπον καὶ ῾σ τ᾿ ἄλλο χέρι τὸ σπαθὶ καὶ κάμαν πλῆθος γερούσια ἀναντίον τῶν Ἑλλήνων καὶ ὅλο σκοτώνονταν χωρὶς νὰ βγάλουν ἀποτέλεσμα. Ὅτι τότε οἱ Ἕλληνες ὁρκίστηκαν νὰ δουλέψουν διὰ θρησκεία καὶ πατρίδα καὶ δὲν τοὺς κόλλαγε μολύβι, οὔτε σπαθί.1

Ἀφοῦ πολέμησαν σὰν λιοντάρια Τοῦρκοι καὶ Ἕλληνες περίτου ἀπὸ ὀχτὼ ὧρες, σκοτώθηκαν Τοῦρκοι ἐκεῖ ἀπάνου ἀπὸ χίλιοι καὶ ἦταν τὰ κουφάρια τους ἕναν χρόνον ἄλυτα, ξεράθηκαν. Καθὼς ἐπέσανε καὶ πληγωμένοι ἀρκετοί, γιόμωσε ἡ Ἄρτα. Καὶ τοὺς πῆραν ὀμπρὸς οἱ Ἕλληνες μὲ τὰ μαχαίρια καὶ τοὺς πῆγαν κυνηγώντας ὡς τὸ Κομπότι σκοτώνοντας καὶ παίρνοντας λάφυρα. Δὲν κατηγοριῶνται οὔτε οἱ Ἕλληνες εἰς τὴν ἀντρεία, οὔτε οἱ Τοῦρκοι σὰν λιοντάρια πολέμησαν καὶ τὰ δυὸ μέρη. Ὅμως ἡ ἀδικία, ὅσο νὰ κάμῃ ἡ ἀντρεία, νικιέται, ὅτι βῆκαν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ τὸν δρόμον οἱ Τοῦρκοι. Ὅλοι οἱ ἀρχηγοί, ὁποῦ ῾ταν ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἐκεῖ, καὶ οἱ στρατιῶτες κάμαν τὰ χρέη τους. Λαμπρύνεται καὶ δοξάζεται ὁ μακαρίτης Γῶγος. Χάριτες τοῦ χρωστάγει ἡ πατρίς, ὡς λιοντάρι πολεμοῦσε καὶ ὡς φιλόσοφος ὁδηγοῦσε. Καὶ ἀνάστησε τὴν πατρίδα ἐκείνη τὴν ἡμέρα. Ἂν διάβαιναν αὐτείνη ἡ Τουρκιὰ τότε, καθὼς ἑτοίμαζε κι᾿ ἄλλες μεγάλες δύναμες ὁ Χουρσὶτ πασσᾶς, θὰ λευτέρωναν ὅλους τους πολιορκουμένους παντοῦ, ὁποῦ τοὺς πολιορκοῦσαν οἱ Ἕλληνες εἰς Βόνιτζα, Βραχώρι καὶ ἀλλοῦ. Καὶ ἀπολπίστηκαν σὰν μάθαν αὐτὸν τὸν σκοτωμὸν αὐτεινῶν. Καὶ τοὺς κυρίεψαν ὅλους τους Τούρκους παντοῦ οἱ Ἕλληνες καὶ λευτέρωσαν αὐτὰ τὰ μέρη. Ὁ πόλεμος ἔγινε τὰ 1821, Γιουνίου 18. Ἕλληνας δὲν σκοτώθη κανένας.

Τῆς 28 τοῦ ἴδιου ἔγινε μικρὴ μάχη εἰς τὸ Πέτα. Ὀλίγοι σκοτώθηκαν καὶ λαβώθηκαν Τοῦρκοι. Τῆς 29 ξαναπῆγαν πίσω εἰς τὸ Πέτα πολλοὶ Τοῦρκοι καὶ οἱ πασσᾶδες. Καὶ οἱ Ἕλληνες ὀλίγοι. Καὶ πολέμησαν γενναίως καὶ τὰ δυὸ μέρη ἀπὸ τὴν αὐγὴ μπονόρα ὡς τὸ δειλινό. Καὶ χάλασαν τοὺς Ἕλληνες. Σκότωσαν καὶ τὸν ἀρχηγόν τους, τὸν γενναῖον καὶ καλὸν πατριώτη Σκαρμίτζο. Ἡ πατρίς του ἀπὸ τὸ Βάλτο, ἦταν εἰς τὸ μυστήριον καὶ θυσίασε διὰ τὴν πατρίδα ἀρκετὰ καὶ τὴν ἴδιαν του ζωή. Τὴν θέσιν τοῦ Πέτα τὴν κυρίεψαν οἱ Τοῦρκοι. Καὶ ὅταν γίνονταν αὐτεῖνοι οἱ πολέμοι, ἐμεῖς εἰς τὸ κάστρο τραβούσαμε μαρτύρια ἀπὸ τοὺς Τούρκους δέρνοντας καὶ βασανίζοντας.

Εἰς τὰ τέλη τοῦ Γιουνίου ὁ Μῆτρο Κουτελίδας καὶ ὁ Μῆτρο Γῶγος καὶ καὶ ὁ Γιαννάκη Ράγγος πολιόρκησαν τὸν Κώστα Πουλῆ εἰς τὸ Μοναστήρι τῶν Καλαρρύτων, ὁποῦ ἦταν μὲ τοὺς Τούρκους. Τὴν ἴδια ἐποχὴ κινήθη ὁ Γῶγος καὶ πῆγε εἰς τὴν Πλάκα, ὁποῦ τὴν βαστοῦσαν πολιορκία. Τοὺς πολέμησε γενναίως, κυρίεψε τὴν θέση, σκότωσε ἀρκετοὺς καὶ πλῆθος λάφυρα κάμαν οἱ Ἕλληνες καὶ τοὺς πῆγαν κυνηγώντα ὡς δυὸ ὧρες.

Ἀφοῦ ἔμαθε αὐτὸν τὸν χαλασμὸν τῶν Τούρκων ὁ Χουρσὶτ πασσᾶς εἰς τὴν γειτονιά του, ὅτ᾿ εἶναι πλησίον ἀπὸ τὰ Γιάννενα, καὶ τὸν κυριεμὸ τῆς θέσης, στέλνει μίαν μεγάλη δύναμη περίτου ἀπὸ ὀχτὼ χιλιάδες καὶ κεφαλὴ τὸν Ἀλήπασσα Μωραΐτη καὶ ἄλλους. Αὐτείνη τὴν ἑτοιμασίαν τὴν παράγγειλαν τοῦ Γώγου ἀπὸ τὰ Γιάννενα φίλοι του, καὶ τότε ὁ Γῶγος παραγγέλνει αὐτὸ τοῦ Ἴσκου, τοῦ Βαρνακιώτη, τοῦ Κουτελίδα, ὅτ᾿ ἦταν μὲ πολλὰ ὀλίγους ὁ Γῶγος, καὶ ἦρθαν ἀπὸ βραδὺς αὐτεῖνοι ὅλοι μιντάτι. Καὶ τὴν αὐγὴ μπονόρα πῆγαν οἱ Τοῦρκοι καὶ ἄρχισε ὁ πόλεμος πολλὰ πεισματώδης καὶ βάσταξε ἀπὸ τὴν αὐγὴ ὡς τρεῖς ὧρες νὰ νυχτώσῃ. Καὶ κάνουν ἕνα σκοτωμὸν τῶν Τούρκων μεγάλον καὶ βγάζουν τὰ σπαθιὰ οἱ Ἕλληνες καὶ τοὺς ἀφάνισαν πολλὰ περισσότερον ἀπὸ τὰ πρῶτα.

Ἀφοῦ ἔμαθε καὶ αὐτὸ ὁ Χουρσὶτ πασσᾶς, γύρευε νὰ πάγῃ μόνος του καὶ δὲν τὸν ἄφησαν. Καὶ ἔστειλε ἄλλους πολλοὺς Τούρκους καὶ κεφαλές. Μαθαίνοντας αὐτείνη τὴν μεγάλη ἑτοιμασίαν ὁ Γῶγος, ἔστειλε τοῦ Μαρκομπότζαρη καὶ πῆγε μιντάτι καὶ πιάστη ὁ πόλεμος τὴν ἄλλη ἡμέρα ἀπὸ δυὸ ὧρες νὰ φέξῃ ὡς τὸ σουρούπωμα. Καὶ τοὺς ρίχτηκαν τῶν Τούρκων καὶ τοὺς καταφάνισαν ῾στὸν σκοτωμόν, καὶ ζωντανοὺς καὶ βίον καὶ σημαῖες τῶν Τούρκων πιάσαν καὶ τὸν Κώστα Πουλῆ ζωντανόν, ὁποῦ ῾ταν μὲ τοὺς Τούρκους. Τὶς ἴδιες ἡμέρες πῆγαν οἱ Τοῦρκοι εἰς τὰ χωριὰ Σκορέτζαινα καὶ ἐκεῖ ἦταν ὁ Κιτζοπάσκος καὶ ὁ Γιαννηκώστας, γενναῖον παληκάρι καὶ καταπληγωμένος ἀπὸ τοὺς πολέμους. Ρίχτηκαν τῶν Τούρκων καὶ ἐκεῖ καὶ τοὺς καταδιάλυσαν καὶ σκοτώθηκαν καὶ ἐκεῖ Τοῦρκοι ὄχι πολλὴ ποσότη.

Τὴν ἴδια ἐποχὴ πῆγαν καὶ εἰς τὰ χωριὰ Ἄγναντα πολλοὶ Τοῦρκοι νὰ σκλαβώσουν καὶ νὰ χαλάσουν τὸ σκέδιον τῶν Ἑλλήνων. Πῆγε ὁ Γῶγος, ὁ Κατζικογιάννης, ὁ Δράκος, οἱ Τζαβελαῖγοι καὶ ἄλλοι ἀξιωματικοὶ καὶ ἄρχισε ὁ πόλεμος ἀπὸ τὴν αὐγὴ ὡς τὸ γιόμα πολλὰ πεισματώδης καὶ γενναῖος. Καὶ οἱ Τοῦρκοι καὶ οἱ Ἕλληνες πολέμησαν ἀντρείως. Καὶ τοὺς ἔκαμαν ἕνα χαλασμὸν καὶ ἐκεῖ τῶν Τούρκων μεγάλον καὶ τοὺς διάλυσαν.

Τὴν ἴδια ἐποχὴ ὁ Γιαννάκη Ράγγος, ὁ Κουτελίδας, ὁ Μητρογῶγος πῆγαν εἰς τοὺς Καλαρρύτες, ἦταν ὡς τρακόσοι Τοῦρκοι. Τοὺς πολέμησαν καὶ τοὺς ἔβγαλαν καὶ πῆραν τὴν θέση οἱ Ἕλληνες καὶ τὴν βαστοῦσαν. Ὀλίγοι οἱ Ἕλληνες, πῆγαν πολλὴ Τουρκιά. Δὲν εἶχαν προσοχὴ οἱ Ἕλληνες εἰς τὰ στενά, εἶπαν ὅτι σώθηκαν οἱ Τοῦρκοι, καὶ χάλασαν τοὺς Ἕλληνες καὶ ἀφανίστηκαν οἱ δυστυχεῖς Καλαρρυτιῶτες, ὁποῦ ῾ταν οἱ πλέον πλούσιοι ῾σ ἐκεῖνα τὰ μέρη, κ᾿ ἔμειναν διακονιαραῖγοι. Ἀφανίστηκαν αὐτεῖνοι καὶ ὁ τόπος τους ἐρήμαξε.

Μ᾿ αὐτείνη τὴν ὁρμὴ οἱ Τοῦρκοι καὶ κουράγιον, ὀπόλαβαν εἰς τοὺς Καλαρρύτες, οἱ ἴδιγοι Τοῦρκοι πῆγαν εἰς τὴν Πλάκα, ὀλίγοι οἱ Ἕλληνες ἐκεῖ καὶ τοὺς χάλασαν καὶ κέρδεσαν καὶ τὴν θέσιν ἐκεῖ.

Τὴν ἴδια ἐποχὴ ὅλοι αὐτεῖνοι οἱ Τοῦρκοι τῆς Πλάκας πῆγαν εἰς τὰ χωριὰ Μελισσουργοὺς καὶ Ματζούκι καὶ χάλασαν καὶ κεῖ τοὺς Ἕλληνες μὲ μεγάλη τους ζημίαν, τῶν Ἑλλήνων. Καὶ αὐτὸ τὸ θάρρος τῶν Τούρκων ἦταν ἀπὸ τὴν ἀνοησίαν ἐκείνων ὁποῦ πῆγαν εἰς τοὺς Καλαρρύτες μὲ ξερὴ φαντασίαν. Χάθηκαν τόσοι ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν ἀμέλειάν τους κ᾿ ἔλαβαν καὶ κουράγιον οἱ Τοῦρκοι μεγάλον. Δὲν ἦταν ἀπὸ κακίαν τῶν Ἑλλήνων, ὅμως πρώτη φορὰ ἔμπαιναν σὲ τέτοιον ἀγώνα, δὲν ἤξεραν οἱ ἄνθρωποι καλὰ τὴν πολεμική. Καὶ γίνηκαν καὶ πολλὰ λάθη.

Τὸν Σεπτέβριον μήνα τὸ ἴδιον ἔτος εἰς τὸ Τζουμέρκο ῾στὸν Σταυρὸν ἦρθαν Τοῦρκοι περίτου ἀπὸ πέντε χιλιάδες. Ὁ Γῶγος, ὁ Μπαλωμένος, ποτὲ δὲν βγαίναμε τρακόσοι πενήντα. Ὁ πόλεμος ἄρχισε ἀπὸ τὴν αὐγὴ ὡς τὸ βράδυ. Ἦρθαν μιντάτια δικά μας ὁ Ράγκος, ὁ Κατζικογιάννης καὶ ἔγινε ἕνας χαλασμὸς τῶν Τούρκων μεγάλος καὶ πλῆθος λάφυρα πῆραν οἱ Ἕλληνες. Καὶ τὰ δυὸ μέρη πολεμήσαμε ἀντρείως. Ὅμως βγάλαμε τὰ δανεικά, ὁποῦ κέρδεσαν τόσους πολέμους οἱ Τοῦρκοι, καὶ τοὺς τζακίσαμε τὴ μύτη ἐκεῖ. Καὶ ὁ χερότερος Ἕλληνας ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἔκαμε τὸ χρέος του. Ὅμως προτιμιέται καὶ δοξάζεται ὁ Γῶγος ὁ ἀθάνατος. Δὲν στοχάζεταν θάνατον αὐτὸς ὁ ἀγαθὸς πατριώτης. Θέ, συχώρεσε τὴν ψυχή του, καὶ σύ, πατρίδα,νὰ τὸν μακαρίζης ὅσο εἶσαι πατρίδα ἐλεύτερη.

Σεπτεβρίου ἕντεκα οἱ Τοῦρκοι τῆς Ἄρτας μάθαν ὅτ᾿ ἤμαστε ὀλίγοι εἰς τοῦ Πέτα καὶ μία μεγάλη δύναμη θὰ ῾ρχονταν ἄξαφνα τὴν αὐγὴ μπονόρα νὰ μᾶς χαλάση. Ὁ Δεσπότης τῆς Ἄρτας μας παράγγειλε αὐτό, καὶ μᾶς βάνει ὁληνύχτα ὁ Γῶγος καὶ μεράζει τοῦ κάθε ἑνοῦ τὸ ταμπούρι του καὶ τὸ φκιάσαμε. Ἡ θέση τοῦ Πέτα εἶναι πολλὰ ἐκτεταμένη καὶ ἀδύνατη σὲ πολλὲς μεριές. Ξημέρωσαν νύχτα οἱ Τοῦρκοι, ἤφεραν καὶ κανόνια. Τότε οἱ Ἕλληνες φοβώνταν τὰ κανόνια πολύ, ὅτι ἦταν ἀτζαμῆδες ἀπὸ αὐτά. Κεφαλὲς τῶν Τούρκων ὁ Χασᾶν πασσᾶς καὶ ὁ χασνατάρης τοῦ Χουρσὶτ πασσᾶ, ὁ Σμαήλπασσα Πλιάσας, ὁ Σμαήλπασσα Γιαννιώτης, ὁ Χασάμπεγη Βεργιόνης, ὁ Σεφτήπασσας, ὁ Γιακόβης, ὁ Μαξούταγας, ὁ Σοῦλτζε Κόρτζας, κι᾿ ἄλλοι πολλοὶ σερασκέρηδες περίτου ἀπὸ ἐννιὰ χιλιάδες. Ἀρχηγὸς τῆς θέσης ὁ Γῶγος, ὁ Σταμούλη Μαλεσιάδας μ᾿ ὀλίγους Βαλτινοὺς καὶ ὁ Δημοτζέλιος μὲ Ξερομερίτες. Τὸ ὅλο ἤμασταν ὡς τρακόσοι πενήντα. Ἔβαλε ὁ Γῶγος τὸν Φῶτο Σκαλτζογιάννη ἀπὸ τὴν πλάτη μὲ πενήντα καὶ κάθονταν. Ἄρχισε ὁ πόλεμος ἀπὸ τὴν αὐγὴ ὡς τὸ δειλινό, πεθάναμε ἀπὸ τὴν δίψα. Ὁ πόλεμος πολλὰ πεισματώδης καὶ συχνὰ γερούσια ἀπάνου μας. Ἕνα μπεγόπουλο δὲν ἔβαινε θάνατον, ὁλοένα γερούσια ἔκανε καὶ τοῦ ρίχναμε καὶ δὲν μπορούσαμε νὰ τὸ βαρέσουμε κανεὶς ἀπὸ ῾μάς. Ὁ Γῶγος ἤφερνε γύρα σὲ ὅλα τὰ ταμπούρια μὲ φουσέκια εἰς τὴν ποδιά του. Ἔρχεται εἰς τὸ ταμπούρι μας, μᾶς λέγει: «Μὴν καῖτε τὰ φουσέκια ἀδίκως μ᾿ αὐτὸν τὸ γουρνομύτη, στεκᾶτε νὰ ρίξω ἐγὼ μόνος μου, λέγει, ὅτι ἐσεῖς δὲν ξέρετε, καὶ νὰ μοῦ φέρετε τὸ κεφάλι του νὰ τὸ ἰδῶ ὕστερα». Τοῦ λέμε: «Ἐκεῖνος ὁποῦ τὄχει δὲν μᾶς τὸ δίνει νὰ σοῦ τὸ φέρωμε, τὸ θέλει ὁ ἴδιος. – Τώρα τὸ λέπετε», μᾶς λέγει. Ἀπάνου ὁπύ ῾κανε γερούσι, τοῦ δίνει ἕνα ντουφέκι εἰς τὸ μέτωπον καὶ ἔπεσε ξερός. Τοῦ λέγει: «Γκιντί, γουρνομύτι, μὲ τὰ παιδιὰ παίζεις ὁλημέρα καὶ μὄκαψαν ἀδίκως τὰ φουσέκια!» Ὕστερα τοῦ πήγαμε τὸ κεφάλι καὶ τὸ εἶδε. Τὸ δειλινὸ μίλησε ἐκεινῶν ὁποῦ ῾ταν κρυμμένοι ἀπὸ τὶς πλάτες, καὶ ρίχτηκαν ἐκεῖνοι, οἱ ξαπόστατοι, καὶ ἐμεῖς καὶ κάμαμε ἕναν μεγάλον σκοτωμὸν τῶν Τούρκων καὶ τοὺς πήγαμε ὡς τὸ ποτάμι κυνηγώντα καὶ πήραμε καὶ τόσα λάφυρα, καὶ πᾶνε κακωσέχοντα οἱ Τοῦρκοι εἰς τὴν Ἄρτα. Σκοτώθηκα τρεῖς ἀπὸ ῾μᾶς καὶ ἕξι πληγωμένοι. Ἐπληγώθηκα καὶ ἐγὼ ὀλίγον εἰς τὸ δεξὶ ποδάρι. Ὁ Σταμούλη Μαλεσιάδας ἐφέρθη πολλὰ ἀντρείως, – ὅλοι πολέμησαν γενναίως, ὅμως αὐτὸς περισσότερον, πολεμιστὴς γενναῖος καὶ ὁδηγίες φρόνιμες.

Ὅσες βολὲς βγαίναν οἱ Τοῦρκοι ἐκεῖ, ὅλο αὐτὰ πάθαιναν, ποτὲς δὲν κέρδεσαν. Ὅτ᾿ εἶναι πολλὰ πλησίον ἡ Ἄρτα καὶ βγαίναν κάθε ὀλίγον πεζούρα καὶ καβαλλαρία. Καὶ ὅσους πολέμους κάναμε μὲ τοὺς Τούρκους εἰς Κουμιτζᾶδες καὶ ῾σ ἄλλα μέρη, ὁποῦ πέρναγαν οἱ Τοῦρκοι μὲ ζαϊρέδες, ὅλο χαλιῶνταν. Ἤτανε πολλὰ ἄξιος καὶ γενναῖος ὁ Γῶγος καὶ τυχερὸς εἰς τὸν πόλεμον καὶ μὲ πολὺ κουμάντο.

Τελειώνοντας ὁ πόλεμος συνάχτηκαν καὶ οἱ πρόκριτοι τῶν χωριῶν τῆς Ἄρτας καὶ οἱ νοικοκυραῖγοι καὶ μιλήσανε πὼς θὰ βαστάξουν αὐτὸν τὸν μεγάλον ὀχτρό, ὁποῦ ῾ταν πνιμένος ὅλος αὐτὸς ὁ τόπος ἀπὸ τὰ Γιάννινα, Ἄρτα, Πρέβεζα, Σούλι, ὅλο αὐτὸ τὸ καυκὶ πλῆθος τουρκιὰ καὶ πασσάδες καὶ ὅλο νέοι κουβαλιώνταν ἀπ᾿ οὖλα τὰ μέρη τῆς τουρκιᾶς καὶ Ἀρβανιτιᾶς ἐξ αἰτίας τοῦ Ἀλήπασσα τὴν πολιορκία. Καὶ ὕστερα γεννήθη καὶ τὸ δικό μας τὸ Ἑλληνικὸν κ᾿ ἐμεῖς τὸ πηγαίναμε σκεπασμένο ὅτι δουλεύομε διὰ τὸν Ἀλήπασσα, τὸν ἀφέντη μας, νὰ τὸν σώσωμε, ὅτι ἀδίκως τὸν κατατρέχει ὁ Σουλτάνος. Αὐτὰ βγαίναμε, νὰ ἐλκύζωμε τοὺς Τούρκους Ἀρβανίτες, τὸ κόμμα τοῦ Ἀλήπασσα, νὰ τοὺς ἔχωμε φίλους αὐτούς, νὰ μᾶς βοηθήσουνε κι᾿ αὐτεῖνοι, ὅτι ἤμαστε ὀλίγοι καὶ οἱ Τοῦρκοι πλῆθος. Ἀφοῦ συνάχτηκαν οἱ πρόκριτοι καὶ οἱ νοικοκυραῖγοι, μιλήσαμε νὰ εἶναι αὐτὸ τὸ μυστήριον κρυφό, καὶ τῶν ἀνθρώπων τοῦ Ἀλήπασσα νὰ τοὺς λέμε συντρόφους διὰ τὸν σωμὸ τοῦ Ἀλήπασσα. Ἀφοῦ μιλήσαμε δι᾿ αὐτό, εἴπαμε καὶ μὲ τί μέσα θὰ βαστήσουμεν τὸν πόλεμον. Καὶ δὲν εἴχαμεν οὔτε ὅπλα οἱ περισσότεροι, οὔτε τ᾿ ἀναγκαῖα τοῦ πολέμου ὅλοι. Ἀποφάσισαν οἱ νοικοκυραῖοι ὅτι ἡ τυραγνία τῶν Τούρκων – τὴν δοκιμάσαμεν τόσα χρόνια, δὲν ὑποφέρνονταν πλέον. Καὶ δι᾿ αὐτείνη τὴν τυραγνία, ὁποῦ δὲν ὁρίζαμεν οὔτε βίον, οὔτε τιμή, οὔτε ζωὴ (ξέραμεν κι᾿ ὅτ᾿ ἤμασταν ὀλίγοι καὶ χωρὶς τ᾿ ἀναγκαῖα τοῦ πολέμου) ἀποφασίσαμεν νὰ σηκώσωμεν ἄρματα ἀναντίον αὐτῆς τῆς τυραγνίας. Εἴτε θάνατος, εἴτε λευτεριά. Τώρα ὁποῦ ἀρχίσαμεν, νὰ τοὺς πολεμήσωμεν καὶ νὰ θυσιάσωμεν καὶ τὸ βίον μας εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ ῾σ ἐκείνους ὁποῦ δὲν ἔχουν τὸν τρόπον, νὰ τοὺς ζωοτροφίζωμεν καὶ νὰ κάνουν καὶ ἐκεῖνοι τὰ χρέη τοὺς διὰ τὴν πατρίδα. Τότε σύστησαν τοὺς ἀνθρώπους τοὺς τίμιους καὶ πρόβλεπαν διὰ τ᾿ ἀναγκαῖα καὶ δὲν καρτεροῦσαν οἱ ἄνθρωποι. Ἀπὸ ῾κείνους πάλε ὅποιος εἶχε τὸν τρόπον τοὺς ἔδινε καὶ τὸ δικό του καὶ πολέμαγε καὶ διὰ τὴν λευτεριὰν τοῦ πολιτικὸς καὶ στρατιωτικός, ἦταν τὸ ἴδιον. Καὶ αὐτὸ τὸ σύστημα ἦταν σὲ ὅλη τὴν πατρίδα, καὶ μὲ αὐτὸ τὸ σύστημα πορέψαμε δυὸ χρόνια. Τηρᾶτε τὸ ἱστορικὸν ἐκείνου τοῦ καιροῦ πόσο προβοδέψαμεν, πόση ἁρμονίαν εἴχαμε, πόση ὁμόνοια καὶ ἀδελφωσύνη.2

Ἀφοῦ ὁ Γῶγος σύναξε τοὺς νοικοκυραίγους καὶ μίλησε καὶ ἀκολούθησαν τὴν ἐργασίαν του ὁ καθείς, ἔγραψε καὶ εἰς τὸ Σούλι, ὁποῦ ῾ταν τοῦ Ἀλήπασσα ἀσκέρια, Ἀρβανίτες, σύνφωνα μὲ τοὺς Σουλιῶτες καὶ λέγαμεν ὅλοι ὅτι δουλεύομεν νὰ βγάλωμεν τὸν δίκαιον Ἀλήπασσα (καὶ ἂν ἔβγαινε αὐτὸς ὁ σκύλος, ἤμαστε χαμένοι, ὅτι ὅλη τὴν Ἐταιρίαν μας τὴν ἤξερε, ὅτι τὴν πρόδωσε ἕνας Ἐφτανήσιος, τὄδειξε ὅλα τὰ ἔγγραφα καὶ ὅρκον, κι᾿ αὐτὸς τὰ ῾στειλε τοῦ ἴδιου Σουλτάνου καὶ τοῦ ἔλεγε νὰ τὸν συχωρέση, ὅτι θὰ κιντυνέψη τὸ βασίλειόν του, καὶ αὐτὸς νὰ διαλύσῃ ὅλα αὐτά, νὰ δώση νιζάμι. Ὁ Σουλτάνος παντήχαινε ὅτ᾿ εἶναι πρόφασες αὐτεινοῦ διὰ νὰ συχωρεθῇ, ὅτ᾿ ἦταν φώτιση θεοτικὴ νὰ γένῃ αὐτὸ καὶ τοὺς στράβωνε ὅλους, καὶ δὲν ἔβαλε πίστη. Ἀφοῦ ἔγραψε ὁ Γῶγος ῾στὸ Σούλι, ἦρθε ὁ Ἄγο Βάσιαρης, ὁ ἀρχιστράτηγος τοῦ Ἀλήπασσα, πολλὰ φρόνιμος καὶ γενναῖος, ἦρθε μὲ πολλοὺς ἀξιωματικούς, καὶ Σουλιῶτες ὁ Νότη Μπότζαρης, Νάση Φωτομάρας. Μάρκο Μπότζαρης καὶ ἄλλοι ἀξιωματικοί. Τοῦ Μάρκου τὸν πατέρα τὸν εἶχε σκοτώση ὁ Γῶγος εἰς τὴν Ἄρτα – τὸν ἔβαλε ὁ Ἀλήπασσας– καὶ εἶχαν ὄχτρια μὲ τὸν Γῶγον. Ὅταν ἦρθε εἰς τὸ Πέτα φιλήθηκαν μὲ τὸν Γῶγον αὐτὸς καὶ ὁ Νότης καὶ εἶπαν, «Ὅ,τι εἶχε γίνει τότε καὶ σκότωσες τὸν ἄνθρωπό μας σ᾿ ἔβαλε ὁ τύραγνος. Αὐτὰ τώρα ἀλησμονήθηκαν καὶ εἰς τὸ ἑξῆς εἴμαστε φίλοι καὶ ἀδελφοί. Καὶ νὰ τηράξωμεν τὸ ἔργον τοῦτο». Καὶ φιλιώθηκαν. Μίλησαν ὕστερα καὶ μὲ τοὺς Τούρκους καὶ κάμαμεν σάρτια, ὁμιλίες ν᾿ ἀγωνιστοῦμεν νὰ βγάλωμεν τὸν Ἀλήπασσα. Αὐτὰ μιλήσαμεν μὲ τοὺς Τούρκους. Καὶ μὲ τοὺς Ἕλληνες μυστικῶς τοὺς εἴπαμεν διὰ τὴν λευτεριὰ τῆς πατρίδος, καὶ νὰ βαστιέται πολλὴ μυστικότη νὰ μὴν τὸ μάθουν οἱ Τοῦρκοι, τὸ κόμμα τ᾿ Ἀλήπασσα, καὶ τοὺς πιάσωμεν ὀχτρούς. Καὶ ἔχωμεν τὴν ἀνάγκη τους ν᾿ ἀδυνατίζωμεν τὴν δύναμη τοῦ Σουλτάνου.

Εἰς τὴν Πελοπόννησο ἦταν πολλοὶ Ἀρβανίτες μὲ τὸν Χουρσὶτ πασσᾶ, τοὺς ἄφησε ὀπίσω εἰς τὴν Πελοπόννησο. Ὅτ᾿ ἦταν φίλοι τοῦ Ἀλήπασσα αὐτεῖνοι ὅλοι, καὶ κεφαλὴ αὐτεινῶν ἦταν ὁ Ἐλμὰζ Μέτζος κι᾿ ἄλλοι ἀξιωματικοί, ὡς χίλιοι ἄνθρωποι. Δὲν τοὺς πῆρε μαζί του ὁ Χουρσὶτ πασσᾶς ὅταν βῆκε ἀπὸ τὴν Πελοπόννησο καὶ διατάχτη ἀπὸ τὸν Σουλτάνο διὰ νὰ πολεμήσῃ τὸν Ἀλήπασσα. Ἀφοῦ σήκωσε ντουφέκι ἡ Πελοπόννησο καὶ ἡ Ρούμελη, ὡς φίλοι δικοί μας αὐτεῖνοι, ἀγροικηθήκαμε μὲ τοὺς Πελοποννήσιους καὶ τοὺς ἔβγαλαν ἔξω ἀπὸ τὸ Βραχώρι καὶ Μακρυνόρο. Ἀφάνισαν οἱ Ἕλληνες τοὺς περισσότερους δολερῶς, καὶ κατεξοχὴ οἱ Βαλτηνοί. Οἱ Τοῦρκοι οἱ δυστυχισμένοι ἔλπιζαν ὅτι μέναν πίσω, ὅτι ἦταν νηστικοὶ καὶ ἀπόστασαν, κι᾿ αὐτεῖνοι τοὺς σκότωναν καὶ τοὺς γύμνωναν.

῾Στὴν ἄκρη ῾στὸ Μακρυνόρο, κοντὰ εἰς τὸ Κομπότι, εἶναι ἕνα ρέμα καὶ ἐκεῖ μέσα ἐπνίξανε πολλοὺς Τούρκους. Τοὺς δέναν μίαν τριχιὰ εἰς τὸν λαιμὸν καὶ τοὺς τελείωναν καὶ τοὺς ρίχναν μέσα. Ἕναν δὲν τὸν πνίξαν καλὰ καὶ τὸν γύμνωσαν καὶ τὸν ἄφησαν καὶ φύγαν, ὅτι τελείωσαν τὴν ἐργασίαν τοὺς τοὺς ξέκαμαν ὅλους. Τότε ὁ μισοπνιμένος τὴν νύχτα σηκώνεται γυμνὸς κ᾿ ἔρχεται εἰς τὸ Κομπότι. Ἤμασταν ὅλοι ἐκεῖ καὶ ἑτοιμαζόμαστε, νὰ ῾ρθουν κι᾿ ἀπὸ τὸ Μισολόγγι, Βραχώρι κι᾿ ὅλα αὐτὰ τὰ μέρη, καὶ Ξερόμερον καὶ Βάλτο, νὰ συναχτοῦνε οἱ ὁπλαρχηγοὶ ἀπὸ αὐτὰ τὰ μέρη νὰ πᾶμεν νὰ πολεμήσωμεν τὴν Ἄρτα, νὰ τὴν κυργέψωμε. Καὶ τοὺς προσμέναμεν εἰς τὸ Κομπότι νὰ συναχτοῦνε ὅλα τ᾿ ἀσκέρια. Ἦταν εἰς τὸ Κομπότι καὶ ὁ Ἐλμὰζ Μέτζος καὶ οἱ ἄλλοι ἀξιωματικοὶ Τοῦρκοι μὲ τοὺς ὀλίγους Τούρκους ὁποῦ λαγάρισαν, καὶ πρόσμεναν καὶ τοὺς ἀποσταμένους, ὁποῦ μείναν ὀπίσω καὶ δὲν ξέραν ὁποῦ τοὺς τελείωσαν εἰς τὸν πνιμόν. Τὰ μεσάνυχτα πάγει ὁ πνιμένος κι᾿ ἀνταμώνει τὸν Ἐλμάζη καὶ τοὺς ἄλλους καὶ τοὺς λέγει ὅλη τὴν ὑπόθεσιν, κ᾿ ἔρχονται ἐκεῖ ὁποῦ ῾ταν οἱ καπεταναῖγοι, ὁ Γῶγος καὶ οἱ ἄλλοι, ὁποῦ ῾μαστε συνασμένοι νὰ πάμεν νὰ βαρέσωμεν ἕνα χωριὸν ὁποῦ τὸ ῾λεγαν Νιοχώρι (ἦταν πολλοὶ Τοῦρκοι ἐκεῖ καὶ ῾σ τ᾿ ἄλλα τὰ χωριά) καὶ νὰ σώσωμεν καὶ τοὺς κατοίκους, νὰ τοὺς περάσωμεν ἐδῶθε ἀπὸ τὸ ποτάμι.3 Τότε παρουσιάζουν οἱ Τοῦρκοι τὸν μισοπνιμένον καὶ μολογάγει αὐτὸ τὸ ἀπάνθρωπον κάμωμα. Καὶ τὴν αὐγὴ πήγαμε ὅλοι καὶ εἴδαμεν τὸ ἀμολόγητον κακόν. Τότε οἱ δυστυχεῖς ἀξιωματικοὶ Τοῦρκοι κι᾿ ὅσοι μείναν βάλαν τὶς φωνὲς καὶ σ᾿ ἔπαιρνε ἡ νίλα. Καὶ εἶπαν: «Θέ μου, τί μας ὀργίστης ἐμᾶς τοὺς δυστυχεῖς; καὶ οἱ ὀχτροί μας μᾶς σκοτώνουν, καὶ οἱ φίλοι μας, ὁποῦ μᾶς δίνουν τὸν λόγο τῆς πίστης νά ῾μαστε φίλοι, μὲ τὴν ἀπιστιὰ μᾶς σκοτώνουν κρυφίως». Ἐφαρμακωθήκαμεν ὅλοι, τί νὰ τοὺς ἀποκριθοῦμεν, οὔτε ἤξερε κανεὶς ἀπὸ τοὺς καπεταναίους αὐτό, οὔτε ἀπὸ ῾μᾶς. Τοὺς παρηγορήσαμεν, ὅμως τὸ καρφὶ τοὺς ἔμεινε τῶν Τούρκων.4

Σηκωθήκαμεν καμμιὰ τρακοσιαριὰ ἀπ᾿ οὕλους τους καπεταναίους (ἔδωσαν ἀναλόγως ὁ Γῶγος ἔδωσε ἐμένα μὲ καμμιὰ τριανταριά) κι᾿ ὁ Καραϊσκάκης κεφαλή μας ὀλωνῶν, καὶ πήγαμε διὰ τὸ Νιοχώρι καὶ τ᾿ ἄλλα τὰ χωριὰ νὰ χτυπήσωμεν τοὺς Τούρκους καὶ νὰ πάρωμεν τοὺς κατοίκους ῾στὴν ἐξουσία μας καὶ ζαϊρέδες, ὅτι δὲν εἴχαμεν. Ἡ κακή μας τύχη, τὸ ποτάμι εἶχε πολὺ νερό, ἦταν τὰ πρωτοβρόχια, ἔβαλαν ἐμένα μ᾿ ὀλίγους, ὁποῦ ῾ξερα τὸν τόπον, νὰ περάσω, νὰ ἰδοῦνε καὶ οἱ ἄλλοι. Γυμνωθήκαμεν, βάλαμεν εἰς τὸ νῶμο μας τὰ σκουτιά μας κι᾿ ἅρματά μας καὶ μπροστὰ ἐγὼ καὶ κοντὰ ὅσους εἶχα μὲ κίντυνο τῆς ζωῆς μας, καὶ νύχτα, κακοπεράσαμεν. Ἀφοῦ εἶδαν ὁποῦ περάσαμεν ἐμεῖς, ἄρχισε νὰ ῾μπῃ ὁ Καραϊσκάκης μὲ τοὺς ἄλλους. Πέρναγε ἕνας μ᾿ ἕνα ἄλογον καβάλλα, τὸν ἔλεγαν Γιωργάκη, γουρούνι ἀπελέκητο ἦταν, ἔπεσε ῾σ ἕνα βόθηλα ῾στὴν ἄκρη, ἦταν γλίνα καὶ βούλιαξε μὲ τ᾿ ἄλογόν του. Ἔβαλε τὶς φωνές: «Χαθήκαμεν!» Ἄκουσε τ᾿ ἀσκέρι αὐτὸν τὸν λόγον, ὁποῦ ῾ταν ῾στὴν μέση ῾στὸ ποτάμι, κιότεψαν ὅλοι καὶ γύρισαν ὀπίσω καὶ κόντεψαν νὰ πνιγοῦν. Τότε ἐμεῖς μείναμεν μόνοι μας ἀπὸ πέρα. Μᾶς ἔννοιωσαν οἱ Τοῦρκοι, πιάσαμεν τὸν πόλεμον. Πήραμεν καμπόσους κατοίκους γυμνοὺς καὶ δυστυχεῖς, τρομάξαμεν νὰ τοὺς σώσωμεν καὶ νὰ σωθοῦμεν ἀπὸ τὸν πόλεμον τῶν Τούρκων κι᾿ ἀπὸ τὸ ποτάμι. Καὶ ἔπαθαν οἱ δυστυχεῖς οἱ κάτοικοι ἀπὸ τοὺς Τούρκους ἐξ αἰτίας αὐτὸ τὸ κίνημα. Τοὺς εἶπαν οἱ Τοῦρκοι ὅτι αὐτεῖνοι φέραν ἐμᾶς.

Τὸν Ὀκτώβριον μήνα διατάζει ὁ Χουρσὶτ πασσᾶς πολὺ ἀσκέρι ἀπὸ τὰ Γιάννενα μὲ ζαϊρέδες καὶ πολεμοφόδια νὰ πιάσουνε εἰς τὰ Πέντε Πηγάδια. Εἶναι σὰν κάστρο, ἦταν χάνι καὶ τὸ ῾φκειασαν οἱ Τοῦρκοι σὰν κάστρο. Εἶναι τὰ μισὰ τῶν Γιωαννίνων κι᾿ Ἄρτας καὶ Σουλίου, θέση δυνατὴ καὶ ἀναγκαία. Ἦταν Τοῦρκοι μέσα καὶ τοὺς πολιορκοῦσαν οἱ Σουλιῶτες κι᾿ ἄλλοι καὶ οἱ Τοῦρκοι τοῦ Ἀλήπασσα, ὁποῦ ῾ταν μαζί μας. ῾Στὸν ἴδιον καιρὸν διατάζει ὁ Χουρσὶτ πασσᾶς καὶ τοὺς Τούρκους τῆς Ἄρτας ν᾿ ἀφήσουνε τὴν φρουρὰ εἰς Ἄρτα καὶ συνφώνως νὰ χτυπήσουνε κι᾿ ἀπὸ τὰ δυὸ μέρη ῾σ τὰ Πέντε Πηγάδια τοὺς δικούς μας. Αὐτὸ τὸ πρόδωσαν τῶν δικῶνε μας κι᾿ ἀπὸ τὰ Γιάννενα κι᾿ ἀπὸ τὴν Ἄρτα καὶ μᾶς παράγγειλαν κ᾿ ἐμᾶς, ὅταν κινηθοῦν ἀπὸ τὴν Ἄρτα, νὰ κινηθοῦμεν κ᾿ ἐμεῖς ἀπὸ τῆς πλάτες τους, καθὼς θὰ ῾καναν καὶ οἱ ἄλλοι οἱ δικοί μας. Κινήθηκαν οἱ Τοῦρκοι ἀπὸ τὰ Γιάννενα κι᾿ ἀπὸ τὴν Ἄρτα συνφώνως, κατὰ τὴν ὁμιλίαν τους, μὲ ζαϊρέδες καὶ πολεμοφόδια ἀρκετά, νὰ πέσουν εἰς τοὺς πολιορκητᾶς. Ἐκινήθηκαν καὶ ἀπὸ τὰ δυὸ μέρη, κΈμεις ἀπὸ τὶς πλάτες τους, καθὼς καὶ οἱ ἄλλοι. Ἅμα πλησιάσαν ῾σ τὰ Πέντε Πηγάδια, τοὺς γίνη ἕνας σκοτωμὸς τῶν Τούρκων καὶ πήραμε ὡς διακόσους ζωντανοὺς καὶ λάφυρα καὶ ἕντεκα μπαϊράκια καὶ ὅλους τους ζαϊρέδες καὶ πολεμοφόδια. Καὶ διαλυθήκανε οἱ Τοῦρκοι κακῶς κακοῦ.

ΣHMEIΩΣEIΣ

1. Τώρα τοὺς λέγει ὁ Βιάρος καὶ ὁ Ἀγουστίνος: «Ποιὸς σᾶς εἶπε νὰ σκοτωθῆτε καὶ ν᾿ ἀφήσετε χῆρες γυναῖκες κι᾿ ἀρφανὰ παιδιά; Σύρτε διακονέψετε», τοὺς λέγει. Καὶ ὁ Ἀγουστίνος δὲν εἶχε οὔτε γομάρι, ὅταν ἦρθε ἀπὸ τοὺς Κορφούς, καὶ τώρα ἔχει εἴκοσι ἄτια κι᾿ ἀλάφια καὶ πλατόνια. Καὶ παραλυσίες πλῆθος. Ἀπὸ τὸν Μουχτάρπασσα καὶ Βελήπασσα γλυτώσαμε καὶ εἰς τὴν ἠθικὴν αὐτείνων ἀντέσαμε.

2. Ὕστερα ὁ κύριος Μαυροκορδάτος καὶ οἱ συνάδελφοί του μᾶς ἤφεραν τὰ φῶτα τῆς φατρίας καὶ τῆς μεγάλης διχόνοιας. Καὶ ὁ Βιάρος καὶ Ἀγουστίνος μᾶς λένε: «Ποιὸς σᾶς εἶπε νὰ πιάσετε ντουφέκι; Σύρτε καὶ διακονέψετε». Ἀπὸ τὸν Χασάνη φύγαμεν ῾ς τὸν Βιάρο καταντήσαμεν καὶ τὸν Ἀγουστίνο καὶ ὀπαδούς τους. Κι᾿ ὁ τόπος γιομάτος σπιγούνους. Ὅλοι αὐτεῖνοι οἱ φερτικοὶ νοικοκυραίους μᾶς κάμαν· μᾶς μαθαίνουν γράμματα, ὁποῦ δὲν τά ῾χαμεν ἀκούση. Καὶ ὁ Θεὸς τὸ καλό.

3. Ξιστορίζω ἀκολούθως αὐτό.

4. Καὶ ὅταν μπήκαμεν εἰς τὴν Ἄρτα, σημειώνω τί πάθαμεν.

http://www.menidi.gr/istoria.htm

Τουρκοκρατία. Από το 1449 η ευρύτερη περιοχή αποτέλεσε σαντζάκι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Κατά την διάρκεια του Οθωμανικού ζυγού δραστηριοποιούνται αρματωλοί και κλέφτες, τα κατορθώματα των οποίων έχουν γίνει θρύλος. Η περιοχή δεν θα γνωρίσει στενά τον τουρκικό ζυγό εξαιτίας της ύπαρξης των κλεφταρματωλών.

Κατά τη διάρκεια της επανάστασης η ανάμειξη των κατοίκων του Βάλτου, σ’ αυτήν, ήταν ζωηρή. Η περιοχή του Βάλτου ήταν από τις πρώτες που κήρυξαν την έναρξη του αγώνα για την ελευθερία.

Ονομαστή θα μείνει η μάχη που διεξήχθη στα στενά του Μακρυνόρους, στη θέση Παλιοκούλια – Λαγκάδα (ονόματα αγωνιστών*)εναντίον των τουρκικών στρατευμάτων του Ισμαήλ που είχαν σταλεί κατά διαταγή του Χουρσίτ, πασά των Ιωαννίνων, να καταπνίξουν την επανάσταση στο Μεσολόγγι. Έγινε σκληρή μάχη, η οποία έληξε με βαριές απώλειες από την πλευρά των Τούρκων εξαναγκάζοντάς τους να γυρίσουν πίσω άπρακτοι και να καθυστερήσει έτσι η προσπάθεια κατάπνιξης της εξέγερσης. Η μάχη αυτή συνέβαλλε ως ένα μικρό λιθαράκι στο οικοδόμημα της επανάστασης.

http://www.menidi.gr/istoria.htm#Agonistes Lagkadas

Αγωνιστές που πολέμησαν στη μάχη της Λαγκάδας. (κάντε κλικ πάνω στα ονόματα για προβολή περισσότερων πληροφοριών)

Από τον πολύ ενδιαφέροντα δικτυακό τόπο  http://www.kosmasaitolos-atlas.gr αντιγράψαμε αγωνιστές που πολέμησαν στη μάχη της Λαγκάδας.

• ΚΑΒΟΥΡΑΣ ΝΙΚΟΣ -1832 (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Κ)
  Από τη Λεπενού. Πολέμησε και διακρίθηκε στη Λαγκάδα, το Μακρυνόρος, το Κομπότι, το Πέτα, την Άρτα, το Βουλγαρέλι κ.α. Βρέθηκε, επίσης, στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου και κατά την έξοδο πληγώθηκε. …
   
  28 Νοέμβριος, 2008
• ΖΟΥΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 1789- (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Ζ)
  Από το Κριεκούκι(Καστράκι). Διέπρεψε στις μάχες Μακρυνόρους, Κομποτίου, Λαγκάδας, Άρτας, Πέτα, αλλά και στην τρομερή μάχη τού Λουτρακίου, όπου έδειξε μοναδική καρτεροψυχία και γενναιότητα.ΠΗΓΕΣ &n …
   
  28 Νοέμβριος, 2008
• ΖΙΑΓΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Ζ)
  Από το Σύντεκνο. Τάχθηκε, εξ αρχής, στο στράτευμα του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Εν συνεχεία, μετέβη στον οπλαρχηγό Ιωάννη Ράγκο, στις τάξεις τού οποίου παρέμεινε μέχρι το τέλος τού Αγώνα (1828). Έλαβε …
   
  28 Νοέμβριος, 2008
• ΖΑΡΚΙΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ -1838 (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Ζ)
  Από τη Στάνου. Πολέμησε στις μάχες Μακρυνόρους, Λαγκάδας, Πέτα, Πλάκας και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου, κατέχοντας βαθμό αξιωματικού. Σκοτώθηκε το 1838, μαχόμενος, ως επιτετραμμένος τής κυβερν …
   
  27 Νοέμβριος, 2008
• ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΩΣΤΑΣ (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Δ)
  Από τη Δούνιστα(Σταθά). Πολέμησε υπό τις οδηγίες τού Ανδρέα Ίσκου στις μάχες Μακρυνόρους, Λαγκάδας, Κομποτίου, Πέτα, Άρτης, Σταυρού, Πλάκας και σε όλο το διάστημα της δεινής πολιορκίας τού Μεσολογ …
   
  27 Νοέμβριος, 2008
• ΓΑΤΟΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Γ)
  Από το Κριεκούκι(Καστράκι). Υπηρέτησε την πατρίδα απ' αρχής τής Επαναστάσεως μέχρι τέλους. Παρευρέθη στις μάχες Λαγκάδας, Μακρυνόρους, Πέτα, Σταυρού Βουλγαρελίου και Πλάκας όπου έδειξε μεγάλο …
   
  27 Νοέμβριος, 2008
• ΒΑΚΡΑΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Β)
  Από τη Λεπενού. Μαζί με τον αδελφό του Κώστα έλαβαν μέρος στις μάχες Λαγκάδας, Μακρυνόρους, Κομποτίου, Πέτα-όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Γ. Σκαρμίντζος- Άρτας, Βουλγαρελίου, καθώς και στην πολιορκί …
   
  27 Νοέμβριος, 2008
• ΒΑΚΡΑΚΟΣ ΚΩΣΤΑΣ (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Β)
  Από τη Λεπενού. Από την αρχή τής Επανάστασης πολέμησε στις μάχες: Λαγκάδας, Μακρυνόρους, Κομποτίου, Πέτα, Άρτας, Σταυρού Βουλγαρελίου, Τζουμέρκων και στο Μεσολόγγι. Μετά την Έξοδο ακολούθησε τον Κ …
   
  27 Νοέμβριος, 2008
• ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Α)
  Από τη Λεπενού. Κατά τον Αγώνα χρημάτισε, αρχικά, υπό τον οπλαρχηγό Γ. Σκαρμίντζο με τον οποίο συμμετείχε στις μάχες τού Μακρυνόρους, τής Λαγκάδας και τού Κομποτίου(όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός). Μ …
   
  27 Νοέμβριος, 2008
• ΑΓΓΕΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ -1826 ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ '21 (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Α)
  Από τα Σαρδίνινα. Προσέφερε τις υπηρεσίες του στον Αγώνα υπό τις οδηγίες Ανδρέα Ίσκου και κατόπιν υπό τον Γεώργιο Ζέρβα. Έλαβε μέρος στις μάχες Μακρυνόρους, Αγ. Γεωργίου, Λαγκάδας, Πέτα καθώς και …
   
  24 Οκτώβριος, 2008
• ΚΑΚΑΡΑΝΤΖΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΙΛΙΑΡΧΟΣ (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Κ)
  Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Συμμετείχε στις μάχες Μακρυνόρους, Λαγκάδας, Ανίνου, Άρτας, Σταυρού, Οξιάς, Λιδωρικίου, καθώς και στη μεγάλη πολιορκία τού Μεσολογγίου με τον βαθμό τού χιλίαρχου(το σχ …
   
  19 Οκτώβριος, 2008
• ΣΟΥΚΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ -1839 ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟΣ ΤΟΥ '21 (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Σ)
  Από τη Λαγκάδα. Ανθυπολοχαγός. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης πολέμησε στη δυτική Στερεά, ξεχωρίζοντας για τη γενναιότητά του. Στη θέση, μάλιστα, Λαγκάδι, λόγω τού φιλοκινδύνου πνεύματός του, δέ …
   
  17 Οκτώβριος, 2008
• ΨΩΡΙΑΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΧΙΛΙΑΡΧΟΣ ΤΟΥ '21 (Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας/Ψ)
  Από το Σύντεκνο. Αγωνιστής τού 1821. Πολέμησε ως σωματάρχης στις μάχες Λαγκάδας, Βουλγαρελίου, Πετρίλου, Κομποτίου, Πέτα, Λουτρακίου, Άρτας, Ξηρομέρου, Σκάλας Αιτωλικού, καθώς και στην τελευταία π …
   

http://www.kosmasaitolos-atlas.gr

Μερικές επισημάνσεις σχετικά με το "Βοήθεια στο Σπίτι" που οι συνάδελφοι πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψιν...

Κάποιες ερωτήσεις (υπόψιν και των συναδέλφων στα "Βοήθεια στο Σπίτι"):

1) Ποια σχέση έχουν στελέχη του ΕΚΚΕ (του πάλαι ποτέ Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών) με ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΒΣΣ;

2) Το ερωτηματολόγιο με τα "στατιστικά" ποιος τους επέβαλε να το ζητήσουν μέσω ΕΕΤΑΑ; Μήπως κάποιο συγκεκριμένο "ιδιωτικό" ΒΣΣ, που πρόσφατα μάλιστα εγκαινίασε σε μεγάλο δήμο της Αθήνας την έναρξη λειτουργίας του; Το οποίο μάλιστα ιδιωτικό ΒΣΣ θέλει να έχει κεντρικά τον έλεγχο των "στατιστικών στοιχείων", δηλαδή των προσωπικών δεδομένων δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων ΕΝ ΤΗ ΑΓΝΟΙΑ ΤΟΥΣ;

3) Έχουν αυτά τα άτομα από το ΕΚΚΕ κάποια σχέση με τη ΔΗΜΑΡ; Γι αυτό το συγκεκριμένο (συγκυβερνών) κόμμα επιτέθηκε ΛΥΣΣΑΛΈΑ στους συναδέλφους που αντιδρούν για το "Κατ' Οίκον  Φροντίδα", που προωθείται δολίως από την κυβέρνηση; Μήπως έχει επομένως και η ΔΗΜΑΡ κάποια σχέση με την απάιτηση συμπλήρωσης του επίμαχου ερωτηματολογίου;

4)  Πίσω από πόσες ΜΚΟ, που θα μετατραπούν αυτόματα σε "παρόχους" του "Κατ' Οίκον Φροντίδα" είναι συγκεκριμένα στελέχη και πολιτευτές της ΔΗΜΑΡ;

5)  Η ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος), ενώ τα γνωρίζει όλα αυτά και μάλιστα σε όλη την έκτασή τους, γιατί δεν κάνει τίποτα; (Αλλά τι να περιμένει κάποιος από την καταπράσινη ΚΕΔΕ, η οποία άλλωστε εκπροσωπεί το 5% του εκλογικού σώματος, αλλά ελέγχει το 95% των δήμων;)

6)  Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου λήγει η παράταση που δόθηκε στα ΒΣΣ. Αληθεύει ότι την ημέρα αυτή θα κατατεθεί ως Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου το ΤΕΛΙΚΟ σχέδιο για το "Κατ' Οίκον  Φροντίδα", ενώ μέχρι τότε θα παραμυθιάζουν τους εργαζόμενους με σενάρια περί συγχρηματοδότησης, ένταξης των δομών στο νέο ΚΠΣ κλπ, κλπ; Μήπως οι συνάδελφοι να γίνουν πιο επιφυλακτικοί και να αναζητήσουν (όσο μπορούν βέβαια) το σχέδιο για το "Κατ' Οίκον" που είναι στην τελική φάση επεξεργασίας του;...


Αυτά προς το παρόν.
Και μη σπεύσουν κάποιοι στο γνωστό παιγνίδι των απειλών και των πιέσεων, γιατί να ξέρουν ότι για τα συγκεκριμένα ερωτήματα που θέτω ανωτέρω "πηγή" είναι e-mail που έλαβα από συγκεκριμένο άτομο που ανήκει στη ΔΗΜΑΡ. (από τα ελάχιστα που "φοράνε παντελόνια εκεί μέσα...), με επισυναπτόμενο αρχείο Word και μάλιστα ΕΝΥΠΟΓΡΑΦΟ! Ας προσέχουν λοιπόν, γιατί αυτή τη φορά έχω λάβει κι εγώ τα μέτρα μου και πολλοί θα χάσουν τον ύπνο τους. (δημοτικές και περιφερειακές εκλογές έρχονται...)

Συνάδελφοι προσοχή!
Και προσοχή στα άτομα με τα οποία μιλάτε (από κυβέρνηση και κόμματα)!

Χ.Α.

O Πάστορας της Διαπλοκής> Από το βρώμικο 89, ως το βρώμικο 2013

http://www.kourdistoportocali.com/articles/21938.htm

Η πολιτική διαδρομή του Φώτη Κουβέλη ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τα διαπλεκόμενα συμφέροντα με τα οποία διατηρούσε και διατηρεί σχέσεις εξάρτησης και αποτελεί σε μόνιμη βάση το όχημα τους για την υλοποίηση των σχεδίων εκτροπής. Ο Φώτης Κουβέλης έδωσε εξετάσεις και πέρασε με άριστα όταν συμμετείχε, παίζοντας μάλιστα καθοριστικό ρόλο στο βρώμικο ’89, την εποχή που τα συμφέροντα επιχείρησαν να αφανίσουν πολιτικά τον Ανδρέα Παπανδρέου. Από τότε αποτελεί προνομιακός συνομιλητής και για αυτό διάφοροι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες στήριξαν και στηρίζουν το μόρφωμα που λέγεται ΔΗΜΑΡ.

Ο Πάστορας της διαπλοκής που συνωμοτεί τώρα προκειμένου να αποδομήσει την κυβέρνηση και τον Αντώνη Σαμαρά, κατά απαίτηση της διαπλοκής, είναι πολλαπλά εκτεθειμένος τόσο απέναντι στη κοινωνία όσο και απέναντι στον Ευάγγελο Βενιζέλο τον οποίο επιχειρεί να εγκλωβίσει στο βρώμικο κόλπο.

Ρωτάμε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ αν είναι ενήμερος για τις μυστικές συναντήσεις και τις επαφές του Φώτη Κουβέλη με διάφορα πολιτικά και επιχειρηματικά παράκεντρα.
Ρωτάμε επίσης τον ίδιο τον Φώτη Κουβέλη να μας πει πόσα στελέχη του κόμματος έχει διορίσει από το παράθυρο σε νευραλγικές θέσεις στη ΔΕΗ, τον ΟΠΑΠ, την ΕΡΤ, και τις υπόλοιπες ΔΕΚΟ. Ο Lykavitos θα δημοσιοποιήσει σύντομα τη λίστα της ντροπής με τα διορισμένα κομματόσκυλα της ΔΗΜΑΡ για να μάθει ο λαός ολόκληρη την αλήθεια για τον Πάστορα της διαπλοκής.

lykavitos.gr

Πανελλαδικές 2013: Παρασκευή 21 Ιουνίου οι βαθμολογίες

http://olympia.gr/2013/06/18/%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-2013-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CE%AE-21-%CE%B9%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%B9-%CE%B2/

 Την Παρασκευή τελειώνει η αγωνία των υποψηφίων για τις επιδόσεις τους στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις, αφού τότε αναμένεται να ανακοινωθούν από το υπουργείο Παιδείας οι βαθμολογίες. Σύμφωνα με πληροφορίες, σήμερα ολοκληρώνεται η διαδικασία της βαθμολόγησης των γραπτών, ενώ τις δύο επόμενες ημέρες θα πραγματοποιηθούν οι απαιτούμενοι έλεγχοι. Οι βαθμοί των υποψηφίων θα αναρτηθούν στα σχολεία το μεσημέρι της Παρασκευής, αλλά οι υποψήφιοι θα μπορούν να δουν τη βαθμολογία τους και μέσα από την ιστοσελίδα του υπουργείου (www.minedu.gr), πληκτρολογώντας τον οκταψήφιο κωδικό τους.

Η ανακοίνωση των βαθμών ανοίγει τον δρόμο και για την υποβολή των μηχανογραφικών δελτίων από τους υποψηφίους. Προς το παρόν δεν έχει ανακοινωθεί η σχετική προθεσμία, αλλά κατά πάσα πιθανότητα η διαδικασία θα ξεκινήσει την ερχόμενη εβδομάδα.

Τέλος, συνεχίζονται οι εξετάσεις των ειδικών μαθημάτων, που θα ολοκληρωθούν το Σάββατο με τον Ελεγχο Μουσικών Ακουστικών Ικανοτήτων.

Το νοικοκύρεμα και άλλες ιστορίες «επικουρικής» τρέλας στον ΕΔΟΕΑΠ (της Πόπης Χριστοδουλίδου)

http://zoornalistas.blogspot.gr/2013/06/blog-post_3326.html

Ο ιδρυτής  της παράταξης "Δημοσιογράφοι για την δημοσιογραφία", "ταπεινός" όπως πάντα,(αστειεύομαι φυσικά), πήρε το μικρόφωνο, παρά το γεγονός, πως, η Γενική Συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ είχε ματαιωθεί και πολύ σωστά, λόγω έλλειψης απαρτίας και ενημέρωσε τους συναδέλφους συνταξιούχους κυρίως για τα...έργα του στον ΕΔΟΕΑΠ. Προκλητικός, ο κ. πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ, για αυτό και αποστομωτική η απάντηση μας.
 Γιατί έχουμε χρέος να λέμε και να υπερασπιζόμαστε την αλήθεια προς κάθε κατεύθυνση και όσο και όποιους κι αν... πονάει!
Ο κ. Πάνος Σόμπολος, αγαπητοί συνταξιούχοι του κλάδου μας, είναι ο πρώτος και καλύτερος, που πρότεινε στο Δ.Σ. του ΕΔΟΕΑΠ την μείωση των επικουρικών συντάξεων...
Ήταν έτοιμος μάλιστα να την προχωρήσει, μετά από συζήτηση και σχετική απόφαση του Συμβουλίου.
Αλλά, την μετέθεσε για τον Σεπτέμβρη ή για να είμαι απολύτως ακριβής, την μετέθεσε, για να..
τελειώσουν πρώτα, οι εκλογές στην ΕΣΗΕΑ.
Τόσο εγώ, όσο και ο συνάδελφος, Γιάννης Αγγέλης εξετάζουμε με βαριά ευθύνη και μελετάμε την μείωση για  181 συνταξιούχους, που λαμβάνουν επικουρική, πάνω από 1.000 ευρώ, μέσο όρο 1.100 ευρώ και ανώτερη 1.283 ευρώ...
Γιατί, θεωρούμε και είναι πράγματι αδιανόητο, μέσα στην σκληρή και ζοφερή πραγματικότητα, που ζουν οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ και όλοι οι  Έλληνες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, άνεργοι, απλήρωτοι και κακοπληρωμένοι και με δεδομένο, ότι  στον ΕΔΟΕΑΠ δεν υπάρχει πια "αγελάδα" να γεννάει... χρήματα, δεν μπορεί να υπάρχει σύνταξη, πάνω από 1.000 ευρώ
΄Η και λίγο πιο κάτω...
Σεβόμαστε όλους τους συναδέλφους, που εργάστηκαν πολλά χρόνια.
Αλλά, σήμερα, η κατάσταση είναι άκρως επικίνδυνη για το Ταμείο.
Φυσικά, διευκρινίζω πως ο κ.Σόμπολος εξ αρχής έφερε θέμα  δραστικής περικοπής επικουρικών συντάξεων γενικά κι αυτή την άποψη υποστήριξε σθεναρά!
Επίσης, επειδή ο κ. Σόμπολος μίλησε για νοικοκύρεμα, "ευλογώντας" τα γένια του, οφείλω να απαντήσω δημόσια, πως, παρά την επιμονή,  την δική μου και του Γιάννη Αγγέλη να παραιτηθεί άμεσα, ο κύριος, που προσελήφθη από την προηγούμενη διοίκηση,  με παχυλό μισθό και "αέρα", για να λογιστικοποιήσει και να εισπράξει το αγγελιόσημο και δεν το έπραξε, (προσέξτε μιλάμε για παραίτηση, γιατί είναι εξωφρενικό να του πληρώσουμε και πλούσια... αποζημίωση), όπως παραδέχτηκε, άλλωστε ο ίδιος, ο καλοπληρωμένος υπάλληλος ενώπιον του Δ.Σ του Ταμείου, ο κ. Σόμπολος ούτε στήριξε την άποψη αυτή, αλλά ούτε μέχρι σήμερα μερίμνησε ως πρόεδρος να βάλει τα πράγματα στη θέση τους!
Οσο για το νοικοκύρεμα, και επειδή δεν το συνηθίζω να μασάω τα λόγια μου, η επίπονη εργασία, για να σταματήσουν οι σπατάλες, η ...οικονομική αιμορραγία, οι προκλητικές και σκανδαλώδεις συμβάσεις με κάποιο ή κάποια νοσοκομεία, η μη χρηστή διαχείριση των οικονομικών του Ταμείου μας, τα...παραμάγαζα κάποιων, που ζημίωναν συστηματικά τον ΕΔΟΕΑΠ και η επαναδιαπραγμάτευση όλων των συμβάσεων προς τα κάτω με διαγνωστικά κέντρα και νοσοκομεία, με διαφάνεια και πάνω από το τραπέζι, που ήδη προχωρά  και άλλα πολλά, δεν είναι έργο, βεβαίως-βεβαίως, του κ. προέδρου.
Ειλικρινά, για αυτό το δύσκολο έργο, εργαζόμαστε 12ωρα και το κάνουμε με μεράκι, ευθύνη και πραγματική αγάπη για τον ΕΔΟΕΑΠ ο γ.γ Νίκος Καρούτζος, (γράφω εντίμως την αλήθεια κι ας είμαστε ΑΠΕΝΑΝΤΙ ιδεολογικά, πάντα και για πάντα με τον γ.γ, καθώς, εμείς είμαστε συνειδητά αντιμνημονιακοί αριστεροί στις πράξεις πρώτα και μετά στα λόγια), αλλά και πρώτα και κύρια,  και με εμφανή ήδη αποτελέσματα και όφελος για το Ταμείο, η Επιτροπή του Ταμείου Υγείας - Περίθαλψης, το ΤΥΠ , Χριστοδουλίδου, Αγγέλης, Ζαφειροπούλου.
Να θυμίσουμε εξάλλου, πόσο σθεναρά υποστηρίξατε στο Δ.Σ. κύριε Σόμπολε την παραμονή συνταξιούχου δημοσιογράφου σε μη συμβεβλημένο Ιδιωτικό Νοσοκομείο για τα προβλήματα υγείας του...
 Και μόλις προσφάτως, την επιμονή σας  να πληρώσει το Ταμείο  στο εξωτερικό ιατρικές εργασίες γιου καλοπληρωμένης συναδέλφου, η οποία, στην εκπομπή της προσέλαβε δημοσιογράφους και τους ασφάλισε στο ΙΚΑ.
Ούτε στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, αλλά ούτε και στον ΕΔΟΕΑΠ!
Αυτά, κύριε Σόμπολε, για να γνωρίζουμε, όλοι μας, πως στον λόγο και μάλιστα τον ... εκβιαστικό, προκειμένου να παίξετε προεκλογικά  παιχνίδια εις βάρος του Δ.Σ. του ΕΔΟΕΑΠ και με γνώμονα τις εκλογές της ΕΣΗΕΑ, υπάρχει και ο αντίλογος.
Η αλήθεια είναι το μοναδικό μας πάθος!
 Και ως αιρετοί,  στο Δ.Σ του ΕΔΟΕΑΠ
 θα την υπηρετούμε καθημερινά και θα ενημερώνουμε τους μετόχους - μέλη για τα πάντα.
Και ότι πράττουμε, θα γίνεται για την υπεράσπιση της αλήθειας, την οποία θα μαθαίνουν εγκαίρως ΟΛΟΙ οι μέτοχοι - μελη του ΕΔΟΕΑΠ!

 Καλημέρα σας!

*Πρόεδρος Επ.ΤΥΠ και μέλος του Δ.Σ του ΕΔΟΑΕΠ
μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕΣΥ
μέλος της ΕΣΗΕΑ 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝ ΤΕΛΕΙ Ο “ΣΦΑΓΕΑΣ” ΤΗΣ ΕΡΤ; Μία ΝΔ τρέχει να υπερασπισθεί τους εκλεκτούς του Παπανδρέου…

http://olympia.gr/2013/06/18/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%88%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%83-%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%BD-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B3/

Μέσα στο κακόγουστο τσίρκο γύρω από τις εξελίξεις με την ΕΡΤ, πέρασε στα ψιλά η παρέμβαση του παμμέγιστου Παπανδρέου, ο οποίος… καταδίκαζε τις κυβερνητικές ενέργειες. Τι και αν αυτές αποτελούσαν υλοποίηση του δικού του σχεδιασμού.

Θα ήταν άλλο ένα παραλήρημα εάν δεν υπήρχε ένα λεπτό σημείο. Η χειρουργική ακρίβεια με την οποία κινήθηκε ο πολιτικός σφαγέας της ΕΡΤ, κύριος Στουρνάρας, που παραπέμπει άμεσα στις αντίστοιχες μεθοδεύσεις Παπακωνσταντίνου – Βενιζέλου.

Τα τρία αυτά ολέθρια για την Ελλάδα πρόσωπα, Παπακωνσταντίνου – Βενιζέλος – Στουρνάρας, ακολούθησαν την ίδια μεθοδολογία σε πλείστες όσες περιπτώσεις γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ένας συνεκτικός κρίκος, ένα μαεστρικό χέρι που τους κατευθύνει. Πιο μπορεί να είναι αυτό;

Ο κύριος Αναστάσιος Μπάνος έγινε γνωστός από την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, όπου σύμφωνα με δημοσιεύματα που ο ίδιος διέψευσε, φερόταν να “κρέμασε” τον Παπακωνσταντίνου στην κατάθεση του στους οικονομικούς εισαγγελείς. Δεν υπήρχε περίπτωση να το έκανε θα πούμε εμείς. Ήταν άλλωστε ο νομικός του σύμβουλος.

(ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΜΕΓΕΝΘΥΣΗ)

Νομικός σύμβουλος λοιπόν του υπουργού οικονομίας, Παπακωνσταντίνου. Που όμως, έμεινε στην θέση του και στην θητεία του Ε. Βενιζέλου. Αυτή την χρυσή θητεία με τα χαράτσια όπου χρειαζόταν λεόντεια νομική υποστήριξη για να περάσουν. Ο κύριος Μπάνος ήταν εκεί. Το όνομα του, υπάρχει σε δημοσιεύματα της εποχής με πολύ σκληρούς τίτλους: “Ποιος είναι ο «δήμιος» των δημοσιογράφων της ΕΡΤ”, έγραφε το newpost κατονομαζοντας ευθέως τον κύριο Μπάνο!

Πως θα μπορούσε όμως αυτός ο αφανής πρωταγωνιστής της περιόδου Παπανδρέου να επηρεάζει την κυβέρνηση Σαμαρά;

Μα ο κύριος Μπάνος εξακολουθεί να είναι σύμβουλος του κυρίου …Στουρνάρα! Του πολιτικού δήμιου της ΕΡΤ αλλά και της οικονομίας, που συνεχίζει το θεάρεστο έργο των προκατόχων του. Ίσως αυτό να εξηγεί την όλη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε αλλα κυρίως να επαναφέρει το ερώτημα σε αυτούς που περιφερόμενοι υπερασπίζονται τις μεθοδεύσεις Στουρνάρα: Ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο;