Σάββατο 15 Ιουνίου 2013

Για την Βιβλιοθήκη Ανδρίτσαινας και το διαπραττόμενο πολιτιστικό έγκλημα

http://boraeinai.blogspot.gr/2013/05/blog-post_4769.html

Σαν βόμβα έσκασε σήμερα η μελετώμενη από την τρόικα εσωτερικού κατάργηση της Ιστορικής Βιβλιοθήκης της Ανδρίτσαινας . Η είδηση σόκαρε όχι μόνον τους κατοίκους της Ανδρίτσαινας αλλά ολόκληρη την Ηλεία, την Πελοπόννησο και τους ανά τον κόσμο φίλους της ιστορικής βιβλιοθήκης που βλέπουν την ελληνική τρόικα εσωτερικού να ισοπεδώνει τα πάντα χωρίς τον παραμικρό δισταγμό και με πλήρη ασέβεια προς την πολιτιστική κληρονομιά των Ελλήνων.

Τι πράττουν οι ανιστόρητοι...

Φυσικά δεν μιλάμε για μια τυχαία βιβλιοθήκη αντιθέτως μάλιστα μιλάμε για μια ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ της οποίας το Ιστορικό Αρχείο της περιέχει προεπαναστατικά, επαναστατικά και μετεπαναστατικά έγγραφα χειρόγραφα και φιλοξενεί το αξιόλογο αρχείο του Αγαθόφρωνα Νικολόπουλου(Κωνσταντίνου Νικολοπουλου - Αγαθόφρωνα) που περιέχει επίσης επιστολές με υπογραφή του Ζαν Ζακ Ρουσό, του βασιλιά Όθωνα, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, των Αναγνώστη και Παναγιώτη Κανελλόπουλου, των Πάνου, Γενναίου και Μάρκου Κολοκοτρώνη, υλικό της οικογένειας Πλαπούτα, Πρακτικά της Πελοποννησιακής Γερουσίας και το αρχείο του Χαράλαμπου Χριστόπουλου. Επίσης σε αυτήν υπάρχουν παλιά βιβλία και χειρόγραφα Φράγκων, Ενετών και οπλαρχηγών του ’21, αλλά και αντίγραφα των αετωμάτων του Επικούρειου Απόλλωνα του Αλκαμένη που κοσμούν τους διαδρόμους της (οι περίφημες «αμαζονομαχία» και «κενταυρομαχία»).

Δεν καταλαβαίνω λοιπόν οι ανιστόρητοι τροικάνοι εσωτερικού και εξωτερικού τι επιδιώκουν να κερδίσουν .

Να κερδίσει το «κράτος» τι από την μείωση της δαπάνης των δύο υπαλλήλων της βιβλιοθήκης που παράγουν έργο για 10 και αμείβονται με τις χαμηλότερες αποδοχές σ’ όλο το Δημόσιο; (Θα αρκούσε η απόλυση ενός από τους καλοπληρωμένους συμβούλους υπουργών και βουλευτών για να καλύψει την δαπάνη και των δύο υπαλλήλων της βιβλιοθήκης. Αλλά θα μου πείτε που τέτοιες ευαισθησίες..).

Η μήπως επιδιώκουν κέρδη πολλά από την αστεία επιχορήγηση, που ντρεπόμαστε και να την αναφέρουμε όταν μάλιστα θέλουμε να λεγόμαστε κράτος με τεράστια πολιτιστική κληρονομιά και ότι επιδιώκουμε μάλιστα να αναπτύξουμε και τουριστική βιομηχανία;

Οι αγράμματοι και άσχετοι από πολιτισμό δεν γνωρίζουν ότι γενικότερα οι βιβλιοθήκες προσφέρουν θαυμάσιο, απαραίτητο και μετρήσιμο έργο, εξυπηρετώντας εκατομμύρια πολίτες, με αστείες επιχορηγήσεις που κινούνται από 2.000 – 10.000 € ετησίως για κάθε βιβλιοθήκη;

Το μόνο που μπορεί να καταφέρουν είναι να ακυρώσουν ότι έγινε χρόνια ολόκληρα με την προσφορά κάποιων πατριωτών ευεργετών και την εργατικότητα ελάχιστων ρομαντικών ευσυνείδητων που με περισσό μεράκι έκαναν την βιβλιοθήκη Ανδριτσαίνας «σπίτι» τους και όαση πολιτισμού.

Φαίνεται όμως ότι οι ανιστόρητοι τροικάνοι εσωτερικού δεν γνωρίζουν και κάτι ακόμα, ότι στις σημερινές άθλιες συνθήκες για τους πολίτες οι βιβλιοθήκες μας είναι καταφύγιο και μόνη διέξοδος σαν κέντρα πληροφόρησης και πνευματικής ανάτασης. Αλλά είπαμε, που τέτοιες ευαισθησίες...

Αν όλα αυτά όμως δεν τα καταλαβαίνουν οι αρμόδιοι θα περίμενα ότι ο καταγόμενος από την Ζαχάρω φίλος κ. Λάμπρος Κανελλόπουλος, Πρόεδρος της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής UNICEF και πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ θα είχε την ευαισθησία (που δεν του λείπει) να αντιδράσει αποτελεσματικά στο πολιτιστικό έγκλημα που διαπράττεται εις βάρος της Ανδρίτσαινας και του Νομού Ηλείας γενικότερα.

Όσον αφορά την αξία της Βιβλιοθήκης Ανδρίτσαινας για τον ελληνικό τουρισμό αξίζει να διαβάσετε την επιστολή του Martin McDarren που δημοσίευσα σε παλαιότερη ανάρτησή μου για την Ανδρίτσαινα και αξίζει πολύ περισσότερο από όλα αυτά που εγώ έγραψα παραπάνω.

(http://boraeinai.blogspot.gr/2012/07/blog-post_9717.html - Η Αρχόντισα της πέτρας και η Βιβλιοθήκη της Ανδρίτσαινας)

Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΙΝΑΣ

«Δεν ξέρω αν θα μπορεί να γίνει επανεκκίνηση της οικονομίας της Ελλάδας και δεν ξέρω αν η κρίση της πολιτικής μπορεί να οδηγήσει σε πολιτειακό εκφυλισμό.

Μήτε ξέρω αν η κρίση του συστηματικά ηλίθιου κοινοβουλευτισμού και η διαπλεγμένη διαφθορά θα φέρει στο τέλος την απάλειψη των όποιων ισχνών υπολειμμάτων δημοκρατίας.

Αυτό που ξέρω στα σίγουρα είναι ότι τίποτα δεν μπορεί να εκκινήσει από ένα έθνος που έχει χώσει τον πολιτισμό του βαθιά στον βόρβορο της αμάθειας και του αυτοεξευτελισμού».

Ήταν 3.696 σπάνιοι τίτλοι, μαζεμένοι ένας προς έναν και φυλαγμένοι με ευλαβική επιμέλεια από τον Έλληνα βιβλιοθηκάριο του Ινστιτούτου της Γαλλίας στο Παρίσι, Αγαθόφρωνα Νικολόπουλο και τον πατέρα του.

Γραφτά που ξεκινάνε από το 1502 μ.Χ. και κάποιοι τόμοι ανάμεσα τους δυσεύρετοι ή και μοναδικοί στον κόσμο. Ένας θησαυρός που το μόνο που χρειάζεται, είναι τα κατάλληλα μάτια για να τον δουν. Μια δωρεά, από κείνες που ορίζουν το νόημα της λέξης ευεργέτης.

Τούτα αποτελούν καρπούς των κόπων ενός Ανθρώπου, που πείνασε και κακοπάθησε για τούτο το έργο. Το έργο που στο τέλος κόστισε την ίδια τη ζωή του και του στέρησε την ευκαιρία να δει τη γη που έθρεψε τους προγονούς του.

Η Ιδιωτική βιβλιοθήκη που στέριωσε από τα ακάματα χέρια του Αγαθόφρωνα, ήταν μια από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη του 18ου αιώνα, κι εξακολουθεί να είναι ένας πανέμορφος ανθός στον κήπο της παγκόσμιας βιβλιολογίας.

Το 1838, ο Αγαθόφρων Νικολόπουλος αποφάσισε να δωρίσει μια από τις σημαντικότερες ιδιωτικές συλλογές βιβλίων που γνώριζε η Ευρώπη εκείνης της εποχής. Αποφάσισε να δώσει στη γενέτειρα που δεν πρόλαβε να δει και να ζήσει, το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει κάποιος σε μια κοινωνία.

Προσπάθησε να εμφυσήσει τα υψηλότερα ιδανικά της ανθρώπινης διάνοιας στην πονεμένη πατρίδα του κι αυτά ήταν η γνώση κι ο πολιτισμός, η αγάπη για τη μάθηση και τις τέχνες, το πνεύμα και η χάρη της μουσικής και της καλλιέργειας.

Απόκτημα δύσκολο, σχεδόν θείο είναι η καταγραμμένη γνώση, που στις προθέσεις του Αγαθόφρωνα ήταν να αποτελέσει το εναρκτήριο λάκτισμα για την αναβίωση της παιδείας και των ιδανικών των Ελλήνων. Ήταν στόχος του να αποκτήσει η πόλη της Ανδρίτσαινας κι η τότε μικρή Ελλάδα (που περιορίζονταν στην Πελοπόννησο και τη Ρούμελη) έναν ανεκτίμητο θησαυρό, μα όχι μόνο αυτό.

47 κιβώτια ήταν κατάμεστα με τα βιβλία που ετοίμασε ο Κωνσταντίνος Αγαθόφρων Νικολόπουλος όταν ένα καρφί που εξείχε από μια σανίδα του έσκισε το χέρι. Ο τέτανος έφαγε τις σάρκες του κι ο θάνατος τον βρήκε στο Παρίσι.

Δεν πρόλαβε να γυρίσει και να συνοδέψει την δωρεά του στα πατρογονικά χώματα. Δεν είδε ποτέ την περιπόθητη Γη των Αρκάδων και τους μυριοπόθητους ανθρώπους της. Μα η κληρονομιά του έμελλε να ζήσει την δική της οδύσσεια... και πολύ φοβάμαι ότι αν και είδε τελικά τον προορισμό της, δεν έφτασε ακόμα στην Ιθάκη της.

Ο Νικολόπουλος, περισσότερο πιστεύω πως ήθελε να βοηθήσει με την προσφορά του στην επανεκκίνηση της τιτάνιας πολιτισμικής κληρονομιάς που φέρουν στη πλάτη τους οι άνθρωποι τούτης της βασανισμένης Αρκαδικής χώρας, παρά να αναγνωριστεί με τιμές και δόξες.

Δεν ξέρω η θα γινόταν και πώς, αν ο Αγαθόφρων επιζούσε και εκπλήρωνε το όνειρο του να δει τη Γη των προγόνων του. Δεν ξέρω πόσο θα προστάτευε την περιουσία του από την κωλυσιεργία και την αμορφωσιά των τοπικών προυχόντων του νεότευκτου ελληνικού κράτους.

Δεν ξέρω τι άλλο φορτίο είχε να δώσει η καρδιά του για να κάνει πράξη το όνειρο του. Μα πέρασαν τριάντα εννιά χρόνια πριν τα βιβλία που ταξίδεψαν από τον έκτο όροφο της οδού Καστιλιόν 12 στο Παρίσι, φτάσουν στην Ανδρίτσαινα, βγουν από την σκοτεινή φυλακή τους και ταχτοποιηθούν σε ράφια.

Για τριάντα εννιά ολόκληρα χρόνια σάπιζαν και πολλά απ' αυτά καταστράφηκαν μέσα στο ναό της Αγίας Βαρβάρας που παραχώθηκαν και σχεδόν ξεχάστηκαν. Άχρηστα κι ανεκμετάλλευτα κατά τη διάρκεια που το έθνος την Ελλήνων τα χρειάζονταν περισσότερο από ποτέ.

Λένε ότι πολλοί τόμοι που είχαν ανεκτίμητη αξία, κλάπηκαν και πουλήθηκαν από ντόπιους και ξένους κάπηλους. Μα δεν μπορώ να διασταυρώσω τούτη την πληροφορία. Συναντάω στόματα ερμητικά κλειστά κι εύθικτους εγωισμούς.

Τα χρόνια κύλισαν και πέρασαν κι η ευθύνη βάρυνε στους ώμους των ανθρώπων.

Το 1875 ξεκίνησαν να κτίζονται τα Διδακτήρια που σχεδίασε ο Μιλτιάδης Κανελλόπουλος, καθηγητής στη σχολή ευελπίδων και καλός μηχαντκός. Τα έφτιαξε σε σχήμα Π με ανοιχτή την Β.Α. πλευρά τους, για να έχουν φως από τον ήλιο.

Τα λεφτά που χρειάστηκαν, συγκεντρώθηκαν από έρανο κι από τη γενναία δωρεά του Αγγέλου Γιαννικέση, Πρόξενου της Ελλάδας στην Τεργέστη.

Το έργο τελείωσε και παραδόθηκε το 1879, έγιναν τα εγκαίνια και τα βιβλία του Αγαθόφρωνα Νικολόπουλου βρήκαν επιτέλους στέγη στον πρώτο όροφο του κτιρίου.

Από το 1998 η βιβλιοθήκη στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτήριο που είναι δίπλα στο ιστορικό Γυμνάσιο της Ανδρίτσαινας.

Στις μέρες μας, δεν υπάρχει πετρέλαιο νια να πολεμηθεί το βουνίσιο κρύο της Ανδρίτσαινας και το όποιο σύστημα αφύγρανσης δεν μοιάζει να δουλεύει. Η μπογιά από τα ταβάνια πέφτει σε φαρδιές φλούδες και σχεδόν ακούω παράπονα από τα βιβλία που μπορεί να αυγάτισαν αλλά δεν καλοπερνάνε.

Έγγραφα με την υπογραφή του Ζαν Ζακ Ρουσό, κείμενα και αφιερώσεις διάσημων ανδρών (βιβλιόσημα, οικόσημα Δουκών, Βαρώνων κ.λ.π., επιστολές του βασιλιά Όθωνα, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, των Αναγνώστη και Παναγιώτη Κανελλόπουλου, των Πάνου, Γενναίου και Μάρκου Κολοκοτρώνη, υλικό της οικογένειας Πλαπούτα, Πρακτικά της Πελοποννησιακής Γερουσίας και άλλα σημαντικά έγγραφα βρίσκονται στο έλεος της κρίσης, όχι της οικονομίας όσο των αξιών.

Ξέρω ότι είναι κάποιοι που έχουν κάνει σκοπό της ζωής τους την συντήρηση και την ευζωία των βιβλίων του Αγαθόφρωνα. Μα δεν μπορούν να σηκώσουν όλο το τεράστιο βάρος της κληρονομιάς στους ώμους τους. Έστω κι αν είναι ταγμένοι, είναι απελπιστικά λίγοι και φτωχότεροι από ποτέ.

Αλλά κοιτάω γύρω μου και βλέπω μάντρες να χτίζονται ασύστολα και καλλωπιστικές φανφάρες να πληρώνονται αδρά. Ακούω για γρηγορόσημα και μπαγαποντικές πρακτικές που τρώνε χρήμα και κόπους. Μαθαίνω για πυρόπληκτα που δεν κάηκαν ποτέ κι αποζημιώθηκαν. Ξέρω για δωρεές που πεθαίνουν στα συρτάρια κι ανακαλούνται...

Αυτό που θέλω όμως, είναι να δω κάποιον μεγαλοπιασμένο να πάρει τη σκυτάλη από τον Αγαθόφρωνα και να τιμήσει το κληροδότημα του. Να δω κάποιον προύχοντα να κάνει πράξεις για το Πνευματικό απόκτημα της Ανδρίτσαινας, Να δω ανθρώπους εκλεγμένους, να καταλαβαίνουν ότι η μοναδική πραγματική τους περιουσία δεν είναι αυτά που χωράνε οι τσέπες τους, μα εκείνα που γεμίζουν το μυαλό και την καρδιά τους.

Θέλω επιτέλους να δω φιλέλληνες Έλληνες.

Ευχή και δώρο, αν είσαι ικανός και ισάξιος, είναι η κληρονομιά του πνεύματος, μα κατάρα τρομερή αν υπολείπεσαι σθένους αυτών που στην κληροδότησαν.

«Εν τοσούτω δε φροντίσατε ίνα καταστήσητε τάχιστα τουλάχιστον κατά το παρόν, σχολείον ελληνικόν και άξιόλογον, οπέρ αφ'ου συν θεώ έλθω εις Ανδρίτζαιναν κατά τον μέγα μου πόθόν, κατασταθήσεταί, ως ελπίζω, κοινή Ακαδημία δι' όλην την Πελοπόννησον».

Martin McDarren

Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ανδρίτσαινας από andritsainβιβλιοθήκηlib

Ένα βιβλίο για το χειρόγραφα του αρχείου της βιβλιοθήκης θα το κατεβάσετε εδώ:

http://www.grammaeditions.gr/downloads/andritsaina.pdf

Μια ολόκληρη ταινιοθήκη στο P.C. σας!

One click away to more than 1100 film archive site ............

1199 ταινίες - Μιά ολόκληρη ταινιοθήκη για σας ! ! ! !

Ένα ανεπανάληπτο δώρο. Μια ολόκληρη ταινιοθήκη στο P.C. σας.

Μ' ένα απλό κλικ στο παρακάτω sight μπορείτε να διαλέξετε μία από τις 1199 ταινίες

http://moovizon.com/

Ζητά πίσω τη δωρεά που έκανε στο Αρχείο της ΕΡΤ!

Πηγή: flashnews.gr

Τη δωρεά που έκανε στο τμήμα Αρχείου και Μουσείου της ΕΡΤ, των πάνω από χιλίων δίσκων βινυλίου και cd, με σπάνιες εκτελέσεις έργων κλασσικής μουσικής, ζητά πίσω ο κ. Μανώλης Βραχνάκης από το Ηράκλειο.

Ο κ. Βραχνάκης σε επιστολή του προς τον υπουργό Οικονομικών και τον προϊστάμενο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης, αναφέρει ότι μετά το θάνατο του Έφορου Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Κρήτης Μανώλη Μπορμπουδάκη, τα παιδιά του, Αλέξανδρος και Μαρία, του παραχώρησαν τμήμα της προσωπικής του δισκοθήκης.

Στη συνέχεια ο κ. Βραχνάκης δώρισε το υλικό αυτό στο αρχείο της ΕΡΤ γιατί θεωρούσε ότι ήταν ο μοναδικός δημόσιος φορέας που θα μπορούσε να το αξιοποιήσει και να το ψηφιοποιήσει.

Επειδή όμως, όπως τονίζει, μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, φοβάται για την τύχη του αρχείου, ζητά την επιστροφή της δωρεάς στον ίδιο.

Διαβάστε την επιστολή του κ. Μανώλη Βραχνάκη:
Προς Υπουργό οικονομικών, προϊστάμενο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης.

Υπουργέ των οικονομικών,

Όσο ακόμα μπορούμε να επικοινωνούμε, γιατί δεν ξέρω αν αύριο μεθαύριο σε τούτη τη χώρα θα υπάρχουν επικοινωνίες όπως τις ξέρουμε, σου στέλνω αυτήν την επιστολή, την οποία και κοινοποιώ στον Ελληνικό λαό, μιας και τον αφορά άμεσα.

Πριν δύο χρόνια μετά από πολύ σκέψη και με την προτροπή της φίλης, δημοσιογράφου στην ΕΡΑ Ηρακλείου, κυρίας Νέλλυς Κατσαμά, ήρθα σε επικοινωνία με το Τμήμα Μουσείο και Αρχείο της ΕΡΤ και συγκεκριμένα με τον κ. Χριστόφορου Μπόκα.

Όχι, δεν ήθελα να ζητήσω κάτι, ήθελα να προσφέρω κάτι. Κάτι που κατά την κρίση μου ήταν σημαντικό και, δεν θα έπρεπε να μείνει στα μπαούλα μου.

Πριν, τά όλο και σκληρότερα οικονομικά μέτρα των μνημονιακών κυβερνήσεων, που και συ συμμετέχεις, με ανάγκαζαν να εκποιήσω τα πάντα για να πληρώνω τα κέρατα, να έμενε αυτό το πολύτιμο υλικό σιρμαγιά και παρακαταθήκη στον ελληνικό λαό.

Έκρινα πως μονάχα ένας δημόσιος φορέας με το κύρος της ΕΡΤ και μια ομάδα ειδικών ανθρώπων σαν αυτούς που εργάζονται στο Τμήμα Αρχείο και Μουσείο, θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν.

Βρέθηκα να έχω στην κατοχή μου, υπουργέ των οικονομικών, μια μεγάλη και ιδιαίτερη μουσική δισκοθήκη, ενός σημαίνοντος πνευματικού Άνδρα της πόλης μας, του Ηρακλείου.

Ο εκλιπών είχε ζήσει αρκετά χρόνια στην Αγία Πετρούπολη, και λάτρης της καλής μουσικής, αναζητούσε και αγόραζε ότι καλύτερο κυκλοφορούσε κείνα τα χρόνια.

Πάνω από χίλιοι δίσκοι βινυλίου και ακτίνας (κοινώς cd), με σπάνιες εκτελέσεις έργων κλασσικής μουσικής, από ορχήστρες των χωρών του Ανατολικού Μπλοκ, αλλά και από τη δύση, καθώς και συλλογές «ιδιαίτερης» μουσικής της πατρίδας μας.

Επικοινώνησα με τον κύριο Χριστόφορο Μπόκα. Πακέταρα τους δίσκους, πλήρωσα την ACS, και στις 02-02-2011 απέστειλα στην ΕΡΤ τρία δέματα βάρους 75κιλών. (Μιλάω με νούμερα για να καταλαβαινόμαστε).

Το μόνο που ζήτησα, υπουργέ των οικονομικών, ήταν όταν το αρχείο ψηφιοποιηθεί να αντιγράψουν και να μου στείλουν και μένα ένα στικάκι, (ξέρεις, σαν αυτά που κυκλοφορούν στην αγορά με ονόματα και καταθέσεις ελλήνων φορολογουμένων).

Νάχω μια ανάμνηση του θησαυρού που πέρασε απ΄ τα χέρια μου βρε αδερφέ, αυτό μονάχα!

Υπουργέ των οικονομικών Στουρνάρα,

Επειδή ποτέ δεν είχα εμπιστοσύνη στο πρόσωπο και στις πολιτικές επιλογές σου,

Επειδή φοβάμαι ότι η προσφορά-δωρεά μου θα αποτελέσει περιουσιακό στοιχείο προς εκποίηση από εσένα και τους πολιτικούς προϊσταμένους σου,

Επειδή φοβάμαι για την τύχη και κατάληξη της δωρεάς μου, όχι βέβαια πως οι άνθρωποι της ΕΡΤ δε θα σεβαστούν την πολιτιστική μας κληρονομιά αλλά… ξέρω γω αν σε κάποιο ντου, τα όργανα προστασίας του πολίτη δε τα κάνουν όλα λαμπόγυαλο,

Επειδή ρίξατε μαύρο ακόμα και στο τμήμα Μουσείο και Αρχείο της ΕΡΤ, στερώντας από τους Έλληνες πολίτες την πρόσβαση σε ένα μεγάλο κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς τους,

Για όλα τα παραπάνω:

Αίρω την προσφορά-δωρεά μου προς το τμήμα Μουσείο και Αρχείο της ΕΡΤ και σου ζητώ με δικιά σου ευθύνη και έξοδα να συσκευάσεις τα 75 κιλά των δίσκων μου και να μου τα αποστείλεις το συντομότερο δυνατό.

Καταλαβαίνεις, θέλω εγώ να προφυλάξω αυτό που, για μένα και για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, έχει αξία.

Και επειδή, υπουργέ οικονομικών, πολλά περνούν από το μυαλό μου θέλω να ξέρω τι έχεις σκοπό να κάνεις με το Μουσικό σχολείο Ηρακλείου που εδρεύει στην πρώην αμερικανική βάση Γουρνών.

Δώρισα και και 670 cd, κλασσικής και όχι μόνο μουσικής. Βλέπεις το κράτος προίκισε το σχολείο με δυο τρεις δίσκους από τους ένδοξους ολυμπιακούς αγώνες του 2004, νάχουν να ακούνε τα παιδιά.

Αν σκοπεύεις να βάλεις και κει λουκέτο, που θεωρώ πιθανό, να πάω από τώρα να σε βγάλω από τον κόπο…

Α, και σε ένα σχολείο, στον Αη Γιάννη Ηρακλείου, Ξηρουδάκη 17, πήγα καμιά 600ριά βιβλία, παλιατζούρες τίποτα σπουδαίο, μυθιστορήματα ελλήνων και ξένων συγγραφέων, ποίηση, θέατρο, δοκίμια, μελέτες, καμιά 150ριά τεύχη του περιοδικού.

Διαβάζω, τεύχη για το θέατρο, τον κινηματογράφο, τις τέχνες, παλιατζούρες λέμε τώρα. Τι να κάνω και για αυτά, πες μου.

Μην νομίσεις πως είμαι κάποιος μεγαλοφοροφυγάς και μου στείλεις τα όργανά σου, μεροκαματιάρης ήμουν πάντα και άνεργος, καμιά φορά και αγρότης, στο νοίκι, δεν έχω τίποτα, ένα ποδήλατο, μια μοτοσικλέτα 14 χρόνων, πολλά βιβλία και άλλα τέτοια ακόμα, και ένα σκυλί τριάμισι κιλά, τη Θοδωρίτσα. Καλώς να ορίσετε…

Περιμένω την απάντησή σου, όπως εσύ με πιέζεις και περιμένεις να πληρώσω τους φόρους μου, (υπέρ τοκογλύφων και άλλων σκοτεινών δυνάμεων-αγορών).

Για όλα τα παραπάνω υπάρχουν πλήρη στοιχεία που είναι στη διάθεσή σου. Έχω κρατήσει την ίδια λίστα που παρέλαβε η ΕΡΤ, και αυτούς τους δίσκους περιμένω. Τα πλήρη στοιχεία μου είναι παρακάτω…

Μανώλης Βραχνάκης

Γιατί φοβάσαι τον άνεμο;

από e-mail

Πολλά, πολλά, πολλά χρόνια πριν ο Βούδας γίνει… Βούδας, σ’ ένα δάσος της Ινδίας ζούσε ένας μικρός θηλυκός ελέφαντας. Είχε δέρμα λευκό και μεταξένιο σαν τα πούπουλα του κύκνου. Κι όσο μεγάλωνε, οι άνθρωποι που τύχαινε να τριγυρνούν στο δάσος θαμπώνονταν από την ομορφιά του. Κι όταν πια μεγάλωσε για τα καλά, το μέγεθος και η δύναμή του ήταν τέτοια, που όποιος το συναντούσε έμενε έκθαμβος. Κι όλοι στη χώρα μιλούσαν γι’ αυτόν το μεγαλόσωμο, δυνατό, λευκό, θηλυκό, όμορφο ελέφαντα.

Μόλις ο βασιλιάς έμαθε για την ύπαρξή του, θέλησε να τον αποκτήσει. Έστειλε τους εκπαιδευτές του να τον βρουν. Κι αφού τον κυνήγησαν σε ολόκληρο το δάσος, κατάφεραν να τον παγιδεύσουν χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο σχοινένιο δίχτυ. Τον μετέφεραν μέχρι το παλάτι κι εκεί τον έδεσαν σε έναν πάσαλο.

Ο βασιλιάς ήθελε να είναι σίγουρος ότι ο ελέφαντας θα υπακούει κάθε εντολή του κι έτσι όταν δεν υπάκουε τους εκπαιδευτές – πράγμα που συνέβαινε συχνά, αφού δεν κατάφερνε πάντα να καταλαβαίνει τι ζητούσαν από αυτόν – εκείνοι τον χτυπούσαν με τα ραβδιά τους. Σύντομα ο ελέφαντας απέκτησε ένα σωρό μελανιές και ήταν μόνιμα τρομαγμένος.

Μια μέρα τρελάθηκε σχεδόν απ’ το φόβο του. Στάθηκε στα πίσω πόδια του και η αλυσίδα που τον κρατούσε δέσμιο έσπασε. Φοβισμένοι οι εκπαιδευτές το έβαλαν στα πόδια κι έτσι ο όμορφος, λευκός ελέφαντας κατάφερε να ξεφύγει. Έτρεξε προς τα βουνά κι έφτασε όσο πιο μακρυά μπορούσε για να γλιτώσει απ’ τους ανθρώπους. Τον αναζήτησαν για πολύ καιρό, αλλά κάποια στιγμή τα παράτησαν. Ήρθε και η ώρα που ξέχασαν πια και την ίδια την ύπαρξή του.

Ο ελέφαντας όμως δεν τους είχε ξεχάσει. Κάθε φορά που φυσούσε λίγο παραπάνω – ή και πολύ παραπάνω – το έβαζε στα πόδια πανικοβλημένος κι έτρεχε από δω κι από κει δίχως να ξέρει που πηγαίνει, σε κύκλους, παραπαίοντας ανάμεσα σε όποια δέντρα συναντούσε στο διάβα του.

Παρόλο που ήταν πλέον ελεύθερος, εξακολουθούσε να ζει σα να ‘ταν φυλακισμένος από τους εκπαιδευτές του βασιλιά και ήταν τόση η αγωνία του που ξεχνούσε να φάει. Με τον καιρό το δυνατό, μεγάλο σώμα του έχασε τη δύναμή του κι έμεινε πετσί και κόκκαλο. Τρέχοντας συνέχεια, πλημμυρισμένος τρόμο, συχνά παραπατούσε κι έπεφτε σε βράχια, πεσμένα κλαδιά ή ακόμα και τρύπες στο έδαφος. Γι’ άλλη μια φορά, ένα σωρό μελανιές “στόλιζαν” το λευκό του δέρμα.

Οι μοναδικές στιγμές που ο ελέφαντας ένιωθε λίγη γαλήνη, ήταν όταν μπορούσε για λίγο ν’ ακουμπήσει στον κόρμο ενός συγκεκριμένου δέντρου, μέχρι να καταφέρει να πάρει μιαν ανάσα. Το δέντρο αυτό είχε λείο, χοντρό κορμό και η σκιά των φύλλων του ήταν πυκνή και σιγομουρμούριζε απαλά κάθε που φυσούσε λίγο.

Ο Βούδας λοιπόν εκείνο τον καιρό υπήρχε ως δέντρο.

Κι όποτε ο ελέφαντας ξεκουραζόταν ακουμπώντας πάνω του, μπορούσε να νιώσει το φόβο που τον βασάνιζε και τον συμπονούσε βαθιά. Μια μέρα που ο ελέφαντας έτρεμε περισσότερο από ποτέ στηριγμένος στον κορμό του, το δέντρο δεν άντεξε και του μίλησε. Κυματίζοντας τα φύλλα του, ψιθύρισε τα παρακάτω λόγια:

Γιατί φοβάσαι τον άνεμο;

Ο άνεμος το μόνο που κάνει είναι να μετακινεί τα σύννεφα και να στεγνώνει την πρωινή πάχνη!

Ψάξε βαθιά μέσα στο νου σου –

Εκεί θ’ ανακαλύψεις το δεσμώτη σου και δεν είναι άλλος από το φόβο σου.

Δεν είχε προλάβει καλά-καλά το δέντρο ν’ αποσώσει τα λόγια του κι ο ελέφαντας χαμογέλασε. Ξαφνικά συνειδητοποίησε πως δεν είχε ν’ ανησυχεί για τίποτε άλλο πέρα από την ίδια τη συνήθεια του φόβου. Κι από εκείνη τη μέρα και μετά ζούσε πλέον γαλήνια. Απολάμβανε τη ζωή στο νέο του σπιτικό, το βουνό. Είχε ανακαλύψει πως να είναι ελεύθερος.

Πηγή: http://spiritoftrees.org/fearing-the-wind

ΔΙΗΓΗΜΑ ΖΩΗΣ!

από e-mail

"Καθώς στεκόταν μπρος στην τάξη της την Ε' δημοτικού, την πρώτη ημέρα του σχολείου η κυρία Τζοβάννα είπε στα παιδιά ένα ψέμα.
Όπως οι περισσότερες δασκάλες, κοίταξε τους μαθητές της και είπε ότι τους αγαπούσε όλους το ίδιο.
Αλλά αυτό ήταν αδύνατον, διότι εκεί στην μπροστινή σειρά, βυθισμένο στο κάθισμά του ήταν ένα μικρό αγόρι, ο Μάνος Μανούσας.
Η κυρία Τζοβάννα είχε παρακολουθήσει τον Μάνο την προηγούμενη χρονιά και είχε προσέξει ότι ο Μάνος δεν έπαιζε καλά με τα άλλα παιδιά.
Τα ρούχα του ήταν τσαλακωμένα. Πάντα φαινόταν ότι χρειαζόταν μπάνιο. Και ο Μάνος μπορούσε να είναι πολύ δυσάρεστος.
Στο σχολείο που δούλευε η κυρία Τζοβάννα έπρεπε να επιθεωρήσει του κάθε μαθητού το ιστορικό.
Άφησε του Μάνου το ιστορικό να το διαβάσει τελευταίο. Όταν όμως διάβασε το ιστορικό που έγραφαν οι προηγούμενες δασκάλες έμεινε έκπληκτη!
Η δασκάλα της Α' δημοτικού έγραφε: «Ο Μάνος είναι ένα φωτεινό παιδί με έτοιμο πάντα το χαμόγελο. Κάνει τις εργασίες του σωστά και προσεγμένα, και έχει καλούς τρόπους. είναι χαρά να τον έχουμε κοντά μας».
Η δασκάλα της Β' δημοτικού έγραφε: «Ο Μάνος είναι άριστος μαθητής. Αγαπητός από τους συμμαθητές του, αλλά φαίνεται προβληματισμένος εξ αιτίας της μητέρας του που έχει μια ανίατη ασθένεια, η ζωή στο σπίτι θα είναι δύσκολη».
Η δασκάλα της Γ' δημοτικού έγραφε: «Ο θάνατος της μητέρας του ήταν πολύ σκληρός και οδυνηρός για αυτόν.
Προσπαθεί να κάνει καλά τις εργασίες του, αλλά ο πατέρας του δε δείχνει πολύ ενδιαφέρον.
Η ζωή του σπιτιού σύντομα θα τον επηρεάσει εάν δε παρθούν ορισμένα μέτρα».

Η δασκάλα της Δ' δημοτικού έγραφε: «Ο Μάνος έχει αποσυρθεί και δεν δείχνει ενδιαφέρον για το σχολείο. Δεν έχει πολλούς φίλους και πολλές φορές κοιμάται στην τάξη».
Διαβάζοντας όλα αυτά η κυρία Τζοβάννα κατάλαβε το πρόβλημα και ντράπηκε πολύ για τον εαυτό της.
Αισθάνθηκε ακόμη χειρότερα, όταν οι μαθητές της της έφεραν χριστουγεννιάτικα δώρα. Όλα ήταν διπλωμένα σε πολύχρωμα χαρτιά με ωραίους φιόγκους, εκτός από του Μάνου.
Το δώρο του ήταν άγαρμπα διπλωμένο σε μια καφετιά χοντρή σακούλα του μανάβη. Η κυρία Τζοβάννα δυσκολεύτηκε να το ανοίξει εν μέσω των άλλων δώρων.
Μερικά παιδιά άρχισαν να γελάνε όταν έβγαλε από τη σακούλα ένα βραχιόλι που λείπανε μερικές από τις ψεύτικες αδαμάντινες χάντρες και ένα μπουκάλι ένα τέταρτο γεμάτο άρωμα.
Αλλά έπνιξε τα γέλια των μαθητών καθώς είπε θαυμαστικά πόσο όμορφο ήταν το βραχιόλι φορώντας το στο χέρι της και βάζοντας μερικές σταγόνες στον καρπό του χεριού της.
Ο Μάνος έμεινε λίγο παραπάνω στο σχολείο στο σχόλασμα για να πει «κυρία Τζοβάννα σήμερα μυρίζατε όπως ακριβώς μύριζε η μαμά μου».

Όταν έφυγαν τα παιδιά έκλαιγε για περίπου μισή ώρα. Από εκείνη την ημέρα η κυρία σταμάτησε να διδάσκει ανάγνωση, γραφή και αριθμητική.
Έδειχνε ιδιαίτερη προσοχή στο Μάνο. Καθώς δούλευε μαζί του το μυαλό του ζωντάνευε. Όσο πιο πολύ τον ενθάρρυνε τόσο πιο γρήγορα ανταποκρινόταν.
Έως το τέλος του χρόνου ο Μάνος είχε γίνει ένα από τα πιο έξυπνα παιδιά της τάξης του, και παρόλο το ψέμα ότι θα αγαπούσε όλα τα παιδιά το ίδιο η κυρία Τζοβάννα ευνοούσε τον Μάνο ιδιαίτερα.
Μετά από ένα χρόνο βρήκε ένα σημείωμα κάτω από την πόρτα της. Ήταν από τον Μάνο. Της έλεγε ότι ακόμη ήταν η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του.
Πέρασαν έξι χρόνια πριν πάρει άλλο σημείωμα από τον Μάνο.
Της έγραφε ότι τελείωσε το Λύκειο και ήταν τρίτος στην τάξη του, και ότι ακόμη ήταν η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του.
Μετά τέσσερα χρόνια πήρε άλλο ένα σημείωμα που της έλεγε ότι παρόλο που τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα κατάφερε να επιμείνει και να συνεχίσει τις σπουδές του, και ότι σύντομα θα αποφοιτούσε από το πανεπιστήμιο με τις μεγαλύτερες διακρίσεις.
Την διαβεβαίωνε ότι αυτή ήταν η πιο αγαπητή δασκάλα που είχε σε όλη του την ζωή.
Πέρασαν ακόμη τέσσερα χρόνια και έφτασε ακόμα άλλο ένα γράμμα.

Αυτή τη φορά εξηγούσε ότι αφού πήρε το δίπλωμά του αποφάσισε να προχωρήσει πιο πολύ και να κάνει διδακτορικό.
Στο γράμμα εξηγούσε ότι αυτή παρέμεινε η πιο καλή και αγαπητή δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του.
Μα τώρα το όνομά του ήταν πιο μακρύ Dr. Εμμανουήλ Σ. Μανούσος.
Η ιστορία δεν τελείωνε εκεί. Υπήρξε ακόμη ένα γράμμα εκείνη την άνοιξη. Ο Μάνος της ανακοίνωνε ότι είχε γνωρίσει μια υπέροχη κοπέλα την οποία θα παντρευόταν.

Της εξηγούσε ότι ο πατέρας του είχε πεθάνει πριν μερικά χρόνια και αναρωτιόταν αν θα συμφωνούσε να παραβρεθεί στο γάμο και να καθόταν στη θέση της μητέρας του γαμπρού.

Βεβαίως η κυρία Τζοβάννα δέχτηκε. Στο γάμο φορούσε εκείνο το βραχιόλι που της είχε δωρίσει κάποια Χριστούγεννα -χρόνια πίσω. Ναι, εκείνο το βραχιόλι που έλειπαν οι αδαμάντινες πέτρες.
Και βεβαιώθηκε ότι φορούσε το ίδιο άρωμα που θυμόταν ότι φορούσε η μητέρα του Μάνου στα τελευταία τους Χριστούγεννα μαζί.
Όταν συναντήθηκαν αγκαλιάστηκαν με στοργή.
Ο κ. Μανούσος ψιθύρισε στο αυτί της κυρίας Τζοβάννας «Σας ευχαριστώ κυρία Τζοβάννα που πιστεύατε σε μένα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με κάνατε να νιώθω σπουδαίος και μου δείξατε πως εγώ μπορούσα να διαφέρω».

Η κυρία Τζοβάννα με δάκρυα στα μάτια ψιθύρισε:
«Μάνο μου λάθος κατάλαβες. Εσύ ήσουν που δίδαξες σε εμένα πώς να διαφέρω. Δεν ήξερα πώς να διδάσκω μέχρι που σε γνώρισα».

Διαβάστε στα «Επίκαιρα» που κυκλοφορούν: Φοροδιαφυγή μαμούθ πολυεθνικών στην Ελλάδα

Δωρεάν προσφορά: Ιστορία της Κατοχής, το 5^ο τεύχος:

Οι πρώτες αντιδράσεις και η πολιτική ζωή στην κατεχόμενη Ελλάδα.

Η δραματική νύχτα της Κατοχής προκαλεί σταδιακά το λαϊκό θυμό…

- Αγνωστα στοιχεία και ντοκουμέντα.

- Τα πρόσωπα – Η αλήθεια – Τα παρασκήνια.

Διαβάστε στα «Επίκαιρα» που κυκλοφορούν:

Φοροδιαφυγή μαμούθ πολυεθνικών στην Ελλάδα

Aσυδοσία που οδηγεί στην απώλεια δισεκατομμυρίων για το Ελληνικό Δημόσιο.

Αδειάζουν τη χώρα από ρευστό και πληρώνουν ψίχουλα στο κράτος, τη στιγμή που πλειστηριάζονται κατοικίες για λίγα ευρώ...

• Σενάριο «εθελουσίας εξόδου» της Ελλάδας απ το ευρώ με μπόνους... αναπτυξιακά κονδύλια.

Ψήνουν πρόταση στο παρασκήνιο.

• «Κούρεμα» καταθέσεων το 2014.

Η ΕΕ ενημέρωσε την κυβέρνηση.

• Έρχονται νέο Μνημόνιο και επιπλέον μέτρα λιτότητας.

• Αντίστροφη μέτρηση για το νέο «κούρεμα» του δημόσιου χρέους.

• Το παρασκήνιο του ναυαγίου για τη ΔΕΠΑ.

Οι αθέατοι χειρισμοί.

• Ζώνη ελευθέρου εμπορίου ΗΠΑ – ΕΕ: Ευρωπαϊκό άλμα προς λάθος κατεύθυνση.

• Ψήφος σε ομογενείς 3^ης γενιάς – Προεδρική Δημοκρατία: Αρθρο-Προμήνυμα συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά.

• Εθνική Αμυνα: Απόφαση – έγκλημα για τον αφοπλισμό της χώρας.

• Πριν αλέκτορα φωνήσαι εξαέρωση το sucess story.

• Ταυτισμένος με τον άξονα Βερολίνου - Βρυξελλών ο Σαμαράς.

• Τα εθνικά «καίνε» τον ΣΥΡΙΖΑ.

• Το σχέδιο εξόντωσης των ιδιοκτητών: Τα χαράτσια του ενιαίου φόρου ακινήτων.

• Η τελική μάχη για την Κύπρο.

• Το τέλος του «Σουλτάνου».

• Αραβικό «ντόμινο».

• «Αμερικανικός φασισμός».

Μια χώρα στα χέρια των εταιρειών.

• Κατασκευή εθνικού πολεμικού πλοίου.

• Ράπισμα στους παραχαράκτες: Χέμινγουεϊ και Χόρτον απαντούν στη Ρεπούση.

• Αστεγοι στην Αθήνα: Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία.

• Συνεντεύξεις:

- Χρήστος Ζώης, Πρόεδρος Νέας Μέρας: «Δεν αποζητούμε να καταστούμε συνιστώσα κόμματος»

- Ιωάννης Στουγιαννίδης, Επίτιμος Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας στη Ζιμπάμπουε: Υπάρχουν πολύ μεγάλες ευκαιρίες για τους Έλληνες

- Αννα Παναγιωτοπούλου, ηθοποιός: «Λύσεις μπορεί να δοθούν μόνο μέσα από τους θεσμούς της Δημοκρατίας

Μετά την ΕΡΤ θα ακολουθήσουν η Εκκλησία, οι ΔΕΚΟ και οι άλλοι οργανισμοί;

http://justiceforgreece.wordpress.com/2013/06/14/%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%81%CF%84-%CE%B8%CE%B1-%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%B8%CE%AE%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%B7-%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%AF-2/

Πρίν τρία χρόνια είχα γράψει ότι με την αλλαγή οργανογράμματος σε μια δημόσια υπηρεσία, νόμιμα και συνταγματικά μπορεί να απολυθεί ο κάθε υπάλληλος. Ο δάσκαλος του Βενιζέλου, ο Μανιτάκης που τον έκαναν υπουργό, έλεγε τότε γενικώς ότι οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων ήταν αντισυνταγματικές. Εκανε λάθος Απόδειξη το σημερινό συμβάν της απόλυσης των αντιπαραγωγικών υπαλλήλων της ΕΡΤ απο την παραγωγική κυβέρνηση.

Ακουσα ότι ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών αντέδρασε στο θέμα αυτό. Εδώ διερωτάται κανείς με τί οργανόγραμμα ως δικαιολογία θα απολυθούν κάποια στιγμή ιερείς. Η απάντηση είναι απλή. Με αλλαγή του αριθμού των Μητροπολιτών και των Μητροπόλεων ανα περιφέρεια. Στην επόμενη δόση η Εκκλησία θα ανεξαρτοποιηθεί και απο το κράτος. Πρίν όμως ένα μέρος της περιουσίας της θα περάσει στο ΤΑΙΠΕΔ και στα χέρια των δανειστών αφού η Εκκλησία υπάγεται στο κράτος. Επόμενος στόχος το φορολογικό καθεστώς του Αγίου Ορους.

Απο χτές, μετά την αποτυχία της κυβέρνησης να πωλήσει τη ΔΕΠΑ και τη ΔΕΣΦΑ σε Ρωσικές εταιρείες σε καλή τιμή και για Εθνικούς λόγους, περίμενα κάποια “εξτρεμιστική” πράξη προκειμένου να στραφεί η προσοχή του κόσμου αλλού.

Επιβεβαιώθηκα (βλέπετε εδώ). Η κυβέρνηση πέταξε όλο τον κόσμο έξω απο την ΕΡΤ ενώ τα μέλη της συνεχίζουν να παίρνουν ολόκληρο το μισθό τους.

Η μόνη λύση για την Ελλάδα είναι η αύξηση της παραγωγής με Ελληνικά χέρια και μυαλά. Ολα με σχεδιασμό και οργάνωση.

Αντί αυτού η κυβέρνηση προχωράει σε:

μείωση μισθών και συντάξεων
απολύσεις
μεταφορά της ασφάλισης σε ιδιωτικές εταιρείες
αλλαγή του συνταξιοδοτικού και ένωση ταμείων, υγιών και όχι
διάλυση του στρατού και μείωση αποδοχών
μείωση των δυνατοτήτων της υγείας και της παιδείας
χρήση του ΕΣΠΑ για ψηφοθηρία αντί για παραγωγικές διαδικασίες
επαναφορά των δανειοδοτήσεων σε φίλους χωρίς σοβαρούς και παραγωγικούς επενδυτικούς στόχους
επιδότηση της κοινωνικής εργασίας που δεν παράγει τίποτα

Το management με οικονομολόγους μπορεί να βελτιστοποιήσει αποτελέσματα και όχι να δημιουργήσει αποτελέσματα σε μια επιχείρηση. Αυτό γίνεται μόνο με το R&D (έρευνα και ανάπτυξη), με την τεχνολογία και όχι με τη καθημερινή παπαρολογία επι παντός επιστητού και γελοίου των ΜΜΕ της προπαγάνδας ή τις φωνές χωρίς ουσία της αντιπολίτευσης.

Μια αντιπολίτευση δεν μπορεί να είναι απλά η στήριξη του αντιθέτου ούτε να είναι παραπειστική, αναχρονιστική και ευθυνόφοβη. Δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια. Οι πολίτες πρέπει να τα αντιλαμβάνονται αυτά αλλά και οι πολιτικοί. Ο χρόνος αυτού του πολιτικού συστήματος πέρασε, όπως και αυτών που το ανέδειξαν και το προσάρμοσαν στις ανάγκες τους.

Ελπίζω η Ελλάδα να αναγεννηθεί πρίν καεί ολόκληρη. Η οσμή των τριών της συγκυβέρνησης θυμίζει την οσμή της Χούντας του1967 και όσων επακολούθησαν. Τότε χάθηκε η Κύπρος…

Υπενθυμίζω, ότι ο λόγος για τον οποίο δεν πωλήθηκαν οι ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ στις Ρωσικές εταιρείες είναι γιατί δεν τους δόθηκαν νομικές διαβεβαιώσεις απο τη κυβέρνηση, ότι όσα χρωστούσαν στη ΔΕΠΑ και τη ΔΕΣΦΑ οι Ελληνικές εταιρείες που συμμετείχαν ως εκ θαύματος ΚΑΙ στον διαγωνισμό θα τα πλήρωναν. Βασικά η κυβέρνηση ήθελε οι Ρώσοι να τους τα χαρίσουν. Δεν το πέτυχαν και χάλασε η δουλειά. Αυτή είναι η γνώμη μου. Περισσότερα εδώ.

Πρέπει σε αυτό το σημείο όμως να πούμε και μερικά σωστά πράγματα…

Δεν είναι κακό αυτό που έκανε η κυβέρνηση απο πρακτική άποψη. Η διασικασία αυτή είναι η καλύτερη για περιπτώσεις σαν της ΕΡΤ και περιμένω ότι το ίδιο θα γίνει και με τις ΔΕΚΟ και τους άλλους οργανισμούς του δημοσίου. Τέτοιες διαδικασίες όμως απόλυσης και επαναπρόσληψης γίνονται αυθημερόν δεν κρατούν ως το Σεπτέμβρη διότι τότε αποσταθεροποιούν τη χώρα.

Η ΕΡΤ δεν ήταν ποτέ παραγωγική. Και η κυβέρνηση όμως το ίδιο. Δεν διαχειρίζεται σωστά τα πράγματα. Η κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας για να μεταθέσει έστω τους απολυμένους υπαλλήλους της ΕΡΤ που δεν θα ξαναπροσλάβει. Ετσι γίνεται στις οργανωμένς κοινωνίες ή σε αυτές που οι κυβερνήσεις ισχυρίζονται ότι κάνουν το σωστό για το καλό όλων.

Η κυβέρνηση Σαμαρά δανείζεται, γεμίζει τις τράπεζες πάλι με λεφτά, πετάει έξω από το σύστημα όσους δεν κάνει κέφι και μετά βάζει μέσα στη στάνη με το φαγητό τους δικούς της γιατί έρχονται και εκλογές… Αυτό είναι και απάνθρωπο και ρατσιστικό και φασιστικό.

Ακολουθεί το ΦΕΚ κατάργησης της ΕΡΤ, το οποίο υπογράφουν ο Στουρνάρης του ΙΟΒΕ και ο Συμεών Κεδίκογλου, ιστορικά πλέον πρόσωπα, ζωντανές αξίες…

…

Αντί επιλόγου

H κίνηση Σαμαρά ετοιμάζει την παράδοση της κυβέρνησης στη νέα φρουρά της εξουσίας του αποτυχημένου πολιτικού συστήματος και των συνεργατών του πολλών διορισμένων και στην ΕΡΤ, που επί μισό αιώνα δήθεν παλεύει για τη δημοκρατία και έχει κάνει τη χώρα βόθρο, ένα μπορδέλο.

Με τις εκλογές, θα υπάρξει μια αλλαγή προσώπων όμως δεν θα αλλάξει τίποτα και η εξέγερση θα έλθει ένα πρωί. Οι εκλογές δεν είναι τίποτα άλλο από μια γομολάστιχα στην οποία όλα ξεχνιώνται και χάνονται οι αποδείξεις κατά των ενόχων.

Σημειώστε ότι:

H απεργία της ΕΣΗΕΑ είναι υπέρ της κυβέρνησης.
O ερχομός εκλογών θα δράσει υπέρ της διαγραφής των αδικημάτων Παπανδρέου, Βενιζέλου και Παπακωνσταντίνου, όπως και πολλών άλλων αδικημάτων που συνιστούν μια γενοκτονία και μια πράξη ρατσισμού κατά του Ελληνικού λαού.
Στις επαναπροσλήψεις στην ΕΡΤ φυσικά πρώτη επιλογή θα είναι οι τριπλοθεσίτες, αυτοί που δουλεύουν και σε εφημερίδες και σε ιδιωτικά κανάλια.
Το ΜEGA άραγε με 100 εκ. δάναειο γιατί να παραμένει ιδιωτικό; Γιατί οι τράπεζες να είναι υπο ιδιωτικό έλεγχο όταν ανακεφαλαιώθηκαν με χρήματα του δημοσίου; Tα λεφτά που έφαγαν οι τραπεζίτες κλπ ποιός θα τα επιστρέψει; Γιατί όλοι είναι έξω; Σας φαίνεται λογικό οι τράπεζες να δανείζουν τους πολίτες τα δικά τους χρήματα; Γιατί το κράτος δεν έχει έλεγχο στις τράπεζες; Γιατί οι εφοπλιστές να μη πληρώνουν φόρους;
Σε ποιόν θα πάει το αρχειακό υλικό της ΕΡΤ, το οποίο ανα πάσα στιγμή μπορεί να εξαφανισθεί απο το κτίριο της ΕΡΤ; Πού είναι ο εισαγγελέας;
Η ΕΡΤ ΑΕ θα μετονομαστεί σε ΝΕΡΙΤ ΑΕ (Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία Ιντερνετ Τηλεόραση) και γίνεται Νομοθετικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου δηλαδή γίνεται μεταβιβάσιμη σε ιδιώτες. Το ΤΑΙΠΕΔ δηλαδή αποκτά δυνατότητες να παραδώσει την πρώην δημόσια τηλεόραση σε δανειστές ή σε άλλο ενδιαφερόμενο στην επόμενη φάση του ξεπουλήματος της χώρας. Η προσθήκη της λέξης “Ιντερνετ” στο τίτλο της ΕΡΤ είναι “λάθος Ελληνικά” αλλα και τεχνολογικά αναίτια.

Αν υπάρξει ποτέ απόσπασμα στην Ελλάδα που να σκοτώσει τους πραγματικούς ενόχους της σημερινής τραγικής κατάστασης θα ήθελα να ήμουν εκείνος που θα έλεγε τη λέξη ΠΥΡ…

Υπάρχει όμως και ένας άλλος δρόμος που τον διακρίνω ως μοναδικό. Τότε όμως, όλοι πρέπει να κάνουν την υπέρβαση…

απόσπασμα από http://zcode-gr.blogspot.jp/

ΣΧΟΛΙΑ:

1. “Δεν είναι κακό αυτό που έκανε η κυβέρνηση απο πρακτική άποψη.” Είναι! Και είναι επειδή κατάργησαν την ΕΡΤ για να αρπάξουν οι δανειστές την περιουσία της Πρώτη προτεραιότητα η διάσωση της περιουσίας της ΕΡΤ ! Η κυβέρνηση δεν παραβίασε το Σύνταγμα για να φτιάξει κάτι καλό, αλλά για να αρπάξει κάτι καλό. Ούτε σε θεωρητικό επίπεδο όμως δεν είναι καλή λύση και αυτό επειδή είναι παράνομη. Η αποδοχή της ισοδυναμεί με νομιμοποίηση της παρανομίας και συνεισφέρει στην δημιουργία προηγούμενου. Η παρανομία πάντα είναι κακή λύση, είθε θεωρητικά μιλάμε είτε πρακτικά.

Την ΕΡΤ είπαν ότι την σκότωσαν επειδή ήταν ανάπηρη. Ναι ήταν, αλλά ήταν επειδή η κυβέρνηση της έσπασε τα πόδια. Όσο για την δολοφονία, αυτή έγινε για να αρπάξει ο κληρονόμος την περιουσία της και όχι για να γλιτώσουμε εμείς τα έξοδα όποιας νοσηλείας της. Δείτε εδώ ποια σκότωσαν Απάντηση πολιτών στην κυβερνητική προπαγάνδα

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΟΜΩΣ, Ο ΦΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΝΟΣ .

2. “Με τις εκλογές, θα υπάρξει μια αλλαγή προσώπων όμως δεν θα αλλάξει τίποτα και η εξέγερση θα έλθει ένα πρωί. Οι εκλογές δεν είναι τίποτα άλλο από μια γομολάστιχα στην οποία όλα ξεχνιώνται και χάνονται οι αποδείξεις κατά των ενόχων.” ΟΧΙ αν ο κόσμος καταλάβει ότι οι βουλευτικές εκλογές διεξάγονται για την εκλογή αντιπροσώπων και όχι κυβέρνησης. Την κυβέρνηση δεν την επιλέγουμε και δεν την ελέγχουμε εμείς αλλά οι αντιπρόσωποι μας. Αν το καταλάβουμε αυτό όλοι και επιβάλουμε την εφαρμογή του συντάγματος και την εξασφάλιση του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε όλους τους πολίτες, λύνεται το πρόβλημα. Το νομοθετικό πλαίσιο υπάρχει αλλά ποιος να το εφαρμόσει σωστά ;; Και όταν λέω σωστά εννοώ να εφαρμόσει μόνο τις συνταγματικές διατάξεις. Όπως επιβάλει άλλωστε και το ίδιο το Σύνταγμα “ Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.”

Τέλος, η εξέγερση είναι για τους δούλους, όχι για τους πολίτες. Οι πολίτες άλλα κάνουν …