Η διαχρονική και παγκόσμιας εμβέλειας επιρροή της Λέσχης Βilderberg

http://kostasxan.blogspot.gr/2013/06/ilderberg.html

Του Steve Watson* 
Prisonplanet.com 
8 Ιουνίου 2013 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους 

Παρά τα αμέτρητα παραδείγματα που συγκλίνουν προς το αντίθετο, οι επικριτές και αμφισβητίες δεν παύουν να υποστηρίζουν ότι η Λέσχη Bilderberg δεν διαθέτει καμία ισχύ, αλλά αντίθετα είναι απλά ένα «στέκι» όπου συχνάζουν και φλυαρούν πρώην ισχυροί της διεθνούς ελίτ. Σήμερα, ωστόσο, περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, έχουν προκύψει αποδείξεις ότι στην σύνοδο αυτή παίρνουν σχήμα οι αυριανές πολιτικές και υπογράφονται συμφωνίες πολλών δισεκατομμυρίων μεταξύ των επικεφαλής πολυεθνικών επιχειρήσεων και μεταξύ ηγετών διάφορων κυβερνήσεων. 

Σε χθεσινό της άρθρο, με τίτλο «Λέσχη Bilderberg: Συνομωσία; Όχι, απλά η πιο ισχυρή λέσχη στον κόσμο», η λονδρέζικη εφημερίδα The Telegraph αναφέρει ότι αυτές τις μέρες μια μείζονος σημασίας συμφωνία – η σπουδαιότερη στον κόσμο, για την ακρίβεια – άρχισε να δρομολογείται στην σύνοδο της Λέσχης Bilderberg: 

«Όσο για τους επικεφαλής επιχειρήσεων, είναι μια τέλεια ευκαιρία για να θέσουν τις βάσεις για μελλοντικές διαπραγματεύσεις», αναφέρει το δημοσίευμα.

Η μεγαλύτερη συγχώνευση πετρελαϊκών κολοσσών συμφωνήθηκε σε σύνοδο της Βilderberg.

«Σύμφωνα με το βιβλίο του Tom Bergin «Spills and Spin», μια ερευνητική ματιά στην ιστορία του πετρελαϊκού κολοσσού BP, όπου επιχειρείται και μια ανάλυση της περιβαλλοντικής καταστροφής στον Κόλπο του Μεξικού λόγω εκτεταμένης διαρροής, ο Λόρδος Browne, επικεφαλής της BP, εκμεταλλεύθηκε κατάλληλα έναν περίπατο πλάι στη Λίμνη Κόμο στη σύνοδο Bilderberg του 2004 στην Ιταλία, για να προτείνει την μεγάλη συγχώνευση της BP με την εταιρεία Shell, από την οποία προέκυψε η μεγαλύτερη εταιρεία πετρελαίου στον κόσμο». 

«Μετά τον περίπατο, ο Λόρδος Browne ήταν βέβαιος ότι η συγχώνευση θα πραγματοποιούνταν», αναφέρει το άρθρο. 

Πράγματι, τα χαρτιά παραμένουν σταθερά «πάνω στο τραπέζι» όσον αφορά στην εν λόγω συμφωνία, ενώ εμπειρογνώμονες του κλάδου εκφράζουν την βεβαιότητά τους για το γεγονός ότι είναι απλά θέμα χρόνου η προώθηση της συγχώνευσης. 

Εκπρόσωποι τόσο της ΒP όσο και της Shell συμμετέχουν στην φετινή σύνοδο της Bilderberg, ως συνήθως, καθώς και τα μέλη της ολλανδικής βασιλικής οικογένειας και ο Ολλανδός πρωθυπουργός. Η Shell Oil είναι θυγατρική της Royal Dutch Shell, η οποία ιδρύθηκε βάσει βασιλικής ρήτρας. 

Το δημοσίευμα της Telegraph επισημαίνει επίσης πως ο Λόρδος Healey (φωτό), επί σειρά ετών σύνεδρος της Bilderberg, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα υπενθυμίζει τη σημασία των συζητήσεων που διεξήχθησαν εκεί όσον αφορά τις πολιτικές που χαράχθηκαν και κατά τη διάρκειατου πολέμου του Βιετνάμ, αλλά και (κυρίως) κατά τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης: 

«Ο Λόρδος Healey θυμάται ακόμη το ρόλο της Bilderberg στην σύγκλιση των «αρχιτεκτόνων» ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης – τον Schmidt, τον Pompidou, τον Giscard d'Estaing, τον Leone – για την διεξαγωγή ανοιχτών συζητήσεων με τραπεζίτες και οικονομολόγους γύρω από τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να λειτουργήσει το ευρωπαϊκό νομισματικό σύστημα. 

»Το μεγάλο πλεονέκτημα της όλης υπόθεσης Bilderberg ήταν ότι ποτέ δεν ήταν απαραίτητο να καταλήξει κανείς σε κάποια συμφωνία. Οι σύνεδροι είχαν και έχουν όσο χρόνο χρειάζονται για να συζητήσουν διάφορα ζητήματα με προσωπικότητες που επηρεάζουν τα γεγονότα και τις οποίες κανονικά δεν θα είχαν την ευκαιρία να συναντήσουν». 

Και προσθέτει: «Οι σύνεδροι έχουν την ευκαιρία να εκφράζονται ελεύθερα, πολύ πιο ελεύθερα από ό, τι θα συζητούσαν ο καθένας στη χώρα του». 

Τον ρώτησα: «Θα μπορούσε, άραγε, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ενιαίο νόμισμα να είχαν λάβει τη μορφή που έχουν σήμερα, χωρίς αυτές τις πρώτες συνεδριάσεις της Λέσχης Bilderberg;» 

«Πιστεύω ότι έπαιξαν άκρως σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση και των δύο», μου απάντησε ο Λόρδος . «Αλλά θα ήταν παρακινδυνευμένο να πει κανείς με σιγουριά και σε όλες τις περιπτώσεις, ότι θα είχαν διαμορφωθεί με τη σημερινή μορφή τους».

Πράγματι, έγγραφα που παρουσιάστηκαν σε ζωντανή εκπομπή του BBC και αργότερα κυκλοφόρησαν από την ιστοσελίδα Wikileaks, αποκαλύπτουν ότι μέλη της Bilderberg συζητούσαν για τη δημιουργία του ευρώ, του ενιαίου νομίσματος, σχεδόν 40 χρόνια πριν την πρώτη επίσημη αναφορά στην δημιουργία του στη Συνθήκη του Μάαστριχτ του 1992. 

Σε δημοσίευμά της από τον Μάρτιο του 2009, η εφημερίδα EU Observer αναφέρει: 

«Η σύνοδος του ερχόμενου Ιουνίου της Λέσχης Bilderberg, μιας άτυπης ομάδας που απαρτίζεται από κορυφαίους πολιτικούς, επιχειρηματίες και αναλυτές, υπό την προεδρία του κ. Davignon, ίσως να εστιάσει, μεταξύ άλλων, και στη βελτίωση της κατανόησης σχετικά με μελλοντικές δράσεις, όπως ακριβώς συνέβη με τη συμβολή στη δημιουργία του ευρώ στη δεκαετία του 1990».

Όπως έχουμε διεξοδικά τεκμηριώσει, υπάρχουν πολλά παραδείγματα που λειτουργούν ως αδιάσειστα επιχειρήματα υπέρ της άποψης ότι η Bilderberg δεν είναι απλώς ένα «στέκι» για ανταλλαγές απόψεων, όπως υποστηρίζουν ορισμένοι δημοσιογράφοι του εταιρικού Τύπου, αλλά ένας χώρος όπου διαμορφώνονται συναινέσεις για την εφαρμογή πολιτικών, τόσο στο εθνικό όσο και στο γεωπολιτικό επίπεδο. 

Την άνοιξη του 2002, όταν τα «γεράκια του πολέμου» της κυβέρνησης Bush πίεζαν για εισβολή στο Ιράκ το ίδιο καλοκαίρι, τα μέλη της Bilderberg εξέφρασαν την προτίμησή τους  για καθυστέρηση των επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα η επίθεση να μην ξεκινήσει πριν τον Μάρτιο του επόμενου έτους. 

Το 2006, οι δημοσιογράφοι που είχαν πρόσβαση σε εσωτερικούς κύκλους της Bilderberg προέβλεψαν ότι οι τιμές αγοράς ακινήτων στις ΗΠΑ θα έφταναν πρώτα στα ύψη και αμέσως μετά θα έσκαγε η «φούσκα», με πολύ αρνητικές συνέπειες, γεγονός το οποίο επαληθεύτηκε ακριβώς. 

Τον Ιούνιο του 2008, πληροφορηθήκαμε ότι στην Σύνοδο Bilderberg αποφασίστηκε η δημιουργία των προϋποθέσεων για μια μεγάλων διαστάσεων οικονομική κρίση, γεγονός που ξεκίνησε λίγους μήνες αργότερα, με την κατάρρευση της Lehman Brothers. 

Τελετάρχες της «στέψης» ηγετών ανά τον κόσμο

Παράλληλα, είναι άφθονα τα παραδείγματα που αποδεικνύουν το γεγονός ότι η Bilderberg έχει αναπτύξει πλούσια δράση στα πλαίσια του ρόλου της ως «τελετάρχη» της «στέψης» ηγετών ανά τον κόσμο. Η οργάνωση επιλέγει συνήθως προεδρικούς υποψήφιους, πρωθυπουργούς, καθώς και ανώτερους αξιωματούχους των κυβερνήσεων. 

Παρά την ευρέως διαδεδομένη άποψη που ήθελε τον πρώην Βρετανό πρωθυπουργό Tony Blair να ανακηρύσσεται πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο πρώην πρωθυπουργός του ΒελγίουHerman Van Rompuy επιλέχθηκε για το αξίωμα λίγες μόλις μέρες μετά την συμμετοχή του σε συνεδρίαση-δείπνο της Λέσχης Bilderberg. 

Και ο Bill Clinton και ο Tony Blair «πλασαρίστηκαν» από τη μυστική οργάνωση στις αρχές της δεκαετίας του 1990, προτού καν αναδυθούν στο πολιτικό προσκήνιο. 

Ο υποψήφιος για την θέση του αντιπροέδρου στο πλευρό του Barack Obama, Joe Biden, επιλέχθηκεαπό τον «επιφανή» της Bilderberg, James A. Johnson, και ο συνυποψήφιος του John Kerry για το ίδιο αξίωμα το 2004, John Edwards, είχε επίσης λάβει το «χρίσμα» από την λέσχη, μετά από μια ομιλία του που απέσπασε θετικές εντυπώσεις στη σύνοδο του 2004. 

Παρά το γεγονός ότι τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης, πολλοί «βαρόνοι» των οποίων είναι μέλη της Bilderberg, μονίμως υποτιμούν το ρόλο της επιρροής της λέσχης στα διεθνή δρώμενα, σε ραδιοφωνική συνέντευξή του το 2010 ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ και μέλος της Λέσχης Bilderberg,Willy Claes, παραδέχθηκε  ότι οι συμμετέχοντες στην σύνοδο παίρνουν εντολές να εφαρμόζουν τις αποφάσεις που έχουν διατυπωθεί κατά τη διάρκεια του εκάστοτε ετήσιου συνεδρίου των «μεσιτών εξουσίας» από όλο τον κόσμο. 

Αν και τα θέματα της ημερήσιας διάταξης συνήθως αποκαλύπτονται κατά τη διάρκεια της συνόδου της Bilderberg, γνωρίζουμε ήδη ότι η ομάδα πρόκειται να προωθήσει την εκλογή του υποψήφιου για την αντιπροεδρία στο πλάι του Mitt Romney στις επόμενες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, ενώ ο γερουσιαστής της Φλόριντα Marco Rubio παραμένει σταθερά ένας από τους ευνοούμενους της λέσχης. 

Ο Rubio έκανε πρόσφατα επίδειξη των απόψεών του για την εξωτερική πολιτική σε ομιλία του στοΊδρυμα Brookings της Ουάσιγκτον, στα πλαίσια της οποίας κάλεσε τις ΗΠΑ να επιτεθούν στη Συρία και το Ιράν. 

Το ξενοδοχείο The Grove του Watford φιλοξενεί την φετινή σύνοδο.

Τα πράγματα, όσον αφορά το απόρρητο των συζητήσεων κατά τη διάρκεια της συνόδου, άρχισαν να γίνονται κάπως «σκούρα». Η λέσχη έχει πλήρη επίγνωση του γεγονότος αυτού, εξ ου και οι αστεϊσμοί κάποιων σύνεδρων για την πιθανή διεξαγωγή ανοιχτής συνέντευξης Τύπου. 

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η σύνοδος του 2013 θα πρέπει να θεωρείται ως μια άνευ προηγουμένου «επανάσταση», η οποία προβάλλει εσκεμμένα μια εικόνα ενότητας και σύμπνοιας των μελών στην φετινή συνεύρεσή τους στο ξενοδοχείο The Grove του Watford της Βρετανίας, στα μάτια εκείνων για τους οποίους οι αξίες της διαφάνειας στην διακυβέρνηση και της εταιρικής υπευθυνότητας έχουν τεράστια αξία. 

*Ο Steve Watson συνεργάζεται ως συντάκτης και αρθρογράφος στα ιστολόγια Infowars.com καιPrisonplanet.com του Alex Jones. Έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στις Διεθνείς Σχέσεις στο Τμήμα Πολιτικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Nottingham. Έχει σπουδάσει επίσης Λογοτεχνία και Δημιουργικό Γραπτό Λόγο στο Πανεπιστήμιο του Nottingham Trent. 

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους 

Το βίντεο σοκ της Γαλλικής τηλεόρασης για το Ισλάμ, για όσους δεν το είδατε.

http://olympia.gr/2012/09/25/%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF-%CF%83%CE%BF%CE%BA-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CF%84%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CF%8C%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82/

About these ads

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΡΩΣΩΝ ΣΕ ΛΙΤΑΝΕΙΑ 150 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΩΝ!!!

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2013/06/150.html

ΣΧΟΛΙΟ ΕΛΛΑΣ - ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ: Την ώρα που κάποιοι αναίσχυντοι ανώμαλοι στην Ελλάδα «παρελαύνουν» σε αισχρές και ανήθικες «εκδηλώσεις υπερηφάνειας», οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΟΜΟΔΟΞΟΙ Ρώσοι αδελφοί κάνουν πορεία 150 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΩΝ (!!!) για να λιτανεύσουν την θαυματουργή εικόνα του Αγίου Νικολάου! Χιλιάδες νέοι, γέροι, παιδιά, ακόμα και ανάπηροι, φορτώνονται τα απαραίτητα και περπατούν, διατηρώντας ένα τάμα 600 και πλέον ετών που συγκλονίζει:

Στις 3 Ιουνίου 2013 ξεκίνησε η φετεινή λιτανεία της θαυματουργής εικόνας του Αγίου Νικολάου Velikoretsky, από την πόλη της Kirov στο χωριό Velikoretskoye, στις όχθες του μεγάλου ποταμού, όπου πρίν από 600 χρόνια έχει ανακαλυφθεί θαυματουργή εικόνα.

Η λιτανεία  ξεκινά από τον καθεδρικό ναό του Αγίου Σεραφείμ στο Κίροφ, περνάει μέσα από το χωριό Makar, το χωριό Bobino, και καταλήγει στο χωριό Velikoretskoye.  Οι προσκυνητές,που συμμετέχουν στην λιτανεία, πρέπει να περάσουν μέσα από τα χωράφια, δάση και βάλτους διανύοντας απόσταση πάνω από  150 km (χιλιόμετρα). Οι πληροφορίες λένε ότι στην φετεινή λιτανεία συμμετέχουν πάνω από 30000 άνθρωποι.

Η παράδοση της πομπής Velikoretsky έχει πάνω από έξι αιώνες.Η ανακάλυψη της εικόνας  του Αγίου Νικολάου έγινε το 1383. Ο αγρότης από το χωριό Agalakov Krutitsy βρήκε την εικόνα στις όχθες του Μεγάλου Ποταμού  Great,κοντά στο χωριό Velikoretskoye,εξ ου και το όνομα,της λιτανευτικής  πομπής – Velikoretskaya.

Γύρω στα 1400 η εικόνα στέλνεται,για λόγους ασφαλείας, στην πόλη Khlynov που τότε ονομαζόταν  Vyatka, και αργότερα – Kirov.

Σε  ανάμνηση της εύρεσης της εικόνας του Αγίου Νικολάου,καθιερώθηκε από τα πρώτα χρόνια,η λιτανευτική πομπή  στον τόπο της ανεύρεσης της  και έτσι δημιουργήθηκε η λιτανευτική πομπή Velikoretskaya

Η θαυματουργή όμως εικόνα χάθηκε το 1935 με την καταστροφή του  καθεδρικού ναού Vyatkian Trinity Cathedral..Το 1930 η λιτανευτική πομπή Velikoretskaya  είχε απαγορευτεί και άρχισε να ξαναπραγματοποιείται το 1989,λιτανεύοντας ένα πιστό αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας του Αγίου Νικολάου.

ΔΕΙΤΕ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

 

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ.Pravmir.com

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ.Pravmir.com

Πηγή: fdathanasiou.wordpress.com

Το μεγάλο κόλπο με τα στεγαστικά δάνεια!

http://justiceforgreece.wordpress.com/2013/06/08/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%BF-%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CF%80%CE%BF-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B4%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CE%B9/

Ένα καλοκαιρινό «μπόνους» εκατοντάδων εκατομμυρίων, για τη ρευστότητα και την κεφαλαιακή επάρκεια των πιστωτικών ιδρυμάτων, περιμένουν μέσα στο καλοκαίρι οι Έλληνες τραπεζίτες: η νομοθετική ρύθμιση για τα στεγαστικά δάνεια περιμένουν να φέρει στα ταμεία των τραπεζών χιλιάδες καταναλωτές με λογαριασμούς σε καθυστέρηση, αλλά και να επιτρέψει στις τράπεζες να μεταφέρουν μαζικά δάνεια από την κατηγορία των καθυστερούμενων στα ενήμερα, αποκομίζοντας τεράστια λογιστικά οφέλη.

Πριν οι ελληνικές τράπεζες συρθούν στον γκρεμό μιας κρίσης στεγαστικών δανείων α λα ελληνικά, καθώς ήδη, στο τέλος του 2012, τα καθυστερούμενα στεγαστικά έφθασαν το 22% του συνόλου δανείων αυτής της κατηγορίας, δοκιμάζουν, με την υποστήριξη της κυβέρνησης και της τρόικας, το τελευταίο μεγάλο κόλπο για την αποφυγή ενός κύματος επισφαλειών.

Το «κόλπο» είναι η ρύθμιση που προβάλλεται ως μεγάλη διευκόλυνση των δανειοληπτών σε δυσχέρεια, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί διευκόλυνση… τραπεζιτών στα πρόθυρα νευρικής κρίσης!

Τούτο διότι, όπως επισημαίνουν νομικοί με εξειδίκευση σε τραπεζικά θέματα, επιχειρείται να διευθετηθεί η κρίση με τα ελληνικά δάνεια, που είναι πολύ σοβαρότερη ακόμη και από την αντίστοιχη στις ΗΠΑ ή στην Ιρλανδία (με βάση τα ποσοστά των καθυστερούμενων δανείων), με τρόπο που απαλλάσσει τις τράπεζες από τις ευθύνες τους για τη «φούσκα» των στεγαστικών και μεταφέρει τα περισσότερα βάρη στους δανειολήπτες: αυτοί θα διευκολυνθούν μεν, με μια μείωση δόσεων για λίγα χρόνια, αλλά στο τέλος θα κληθούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους με βάση την αρχική συμφωνία, δηλαδή χωρίς, έστω ελάχιστο, ποσοστό «κουρέματος» στο δάνειο. Ενός «κουρέματος», που θα αποτελούσε μια δίκαιη μεταφορά βάρους στις τράπεζες, για το πρόβλημα που με μεγάλη δική τους ευθύνη δημιουργήθηκε, με τις αλόγιστες χορηγήσεις στεγαστικών δανείων.

Στην πραγματικότητα, η ρύθμιση είναι κομμένη στα μέτρα των τραπεζών, καθώς στόχος της είναι να «φρενάρει» απότομα τις καθυστερήσεις στα στεγαστικά μιας ευρείας κατηγορίας δανειοληπτών με μέσα και χαμηλά εισοδήματα. Ειδικότερα,

$1n  Το βασικό εισοδηματικό κριτήριο που τίθεται, δηλαδή η μείωση του εισοδήματος που δηλώνεται στην εφορία σε ποσοστό τουλάχιστον 20% μέσα στην τριετία 2010-2012, είναι αρκετά «ανοικτό» και επιτρέπει στους περισσότερους Έλληνες να το καλύψουν (ελάχιστοι είναι πλέον όσοι κατάφεραν μέσα στην τριετία του μνημονίου να έχουν μείωση εισοδήματος μικρότερη του 20%).

$1n  Τα υπόλοιπα περιουσιακά κριτήρια που τίθενται («πλαφόν» αξίας ακίνητης περιουσίας 250.000 ευρώ και οικογενειακών καταθέσεων έως 10.000 ευρώ), όπως και το «πλαφόν» στο υπόλοιπο στεγαστικού δανείου, που δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 150.000 ευρώ, στόχο έχουν να απομονώσουν από το ευρύτερο σύνολο δανειοληπτών που έχουν υποστεί μείωση εισοδημάτων τουλάχιστον 20% όσους είναι κατά τεκμήριο φτωχότεροι, άρα είναι και δυσκολότερο για τις τράπεζες να τους «στριμώξουν» αποτελεσματικά, προκειμένου να εισπράξουν τα χρωστούμενα. Ένα άλλο κριτήριο, αυτό που ορίζει ότι ο δανειολήπτης δικαιούται υπαγωγή στη ρύθμιση μόνο αν είναι φορολογικά ενήμερος (εξυπηρετεί, έστω και με ρύθμιση, τις οφειλές του στην εφορία) είναι απλώς μια «πονηριά» του νομοθέτη, με στόχο να φέρει πρόσθετα έσοδα στο Δημόσιο, από όσους θα θελήσουν να σώσουν τα σπίτια τους, μέσω ρύθμισης των στεγαστικών τους (αυτό δεν είναι, βέβαια, καθόλου ευχάριστο για τους δανειολήπτες, που θα κριθούν να περάσουν πρώτα από την εφορία, πριν φθάσουν στην τράπεζα για τη ρύθμιση…).

$1n  Το σημαντικότερο, όμως, κριτήριο της νέας ρύθμισης είναι αυτό που ορίζει ότι δικαίωμα για ελάφρυνση μηνιαίων δόσεων δίνεται μόνο σε όσους δανειολήπτες θεωρούνται ενήμεροι, δηλαδή δεν έχουν ληξιπρόθεσμη οφειλή στην τράπεζα. Αυτό σημαίνει ότι οι χιλιάδες δανειολήπτες, που έχουν μία ή και πολλές περισσότερες καθυστερημένες δόσεις, θα πρέπει πρώτα να βρουν ρευστό για να τις εξοφλήσουν στο σύνολό τους, πριν ζητήσουν από την τράπεζα μείωση δόσης. Οι τραπεζίτες περιμένουν ότι αυτός ο όρος θα φέρει στις τράπεζες ένα μεγάλο μπόνους ρευστότητας, από τους δανειολήπτες που θα σπεύσουν να μετατρέψουν τα δάνειά τους από καθυστερούμενα σε ενήμερα, το οποίο θα εισπραχθεί μέσα στο δεύτερο εξάμηνο του 2013, βελτιώνοντας θεαματικά τη λογιστική εικόνα των τραπεζών.

Τα κεφαλαιακά οφέλη

Αν επιβεβαιωθεί αυτή η προσδοκία, θα υπάρξει, όμως, και ένα μεγάλο κεφαλαιακό όφελος για τις τράπεζες: χιλιάδες δάνεια, που σήμερα μπαίνουν στα καθυστερούμενα και υποχρεώνουν τις τράπεζες να σχηματίζουν προβλέψεις σε βάρος των (πολύτιμων) κεφαλαίων τους, θα αναταξινομηθούν λογιστικά ως «εξυπηρετούμενα», έστω και κατόπιν ρύθμισης, για τα οποία θα μειωθούν δραστικά οι απαιτούμενες προβλέψεις.

Για να γίνει αντιληπτό πόσο μεγάλη είναι η σημασία αυτής της λογιστικής ανακατάταξης, αρκεί να αναφέρουμε το παράδειγμα της Εθνικής Τράπεζας, που έχει και το μεγαλύτερο μερίδιο στη στεγαστική πίστη: στο τέλος του 2012, η Εθνική ενέγραψε στις οικονομικές της καταστάσεις στεγαστικά δάνεια σε καθυστέρηση από μία έως και πάνω από 90 ημέρες, για τα οποία η τράπεζα δεν είχε εγγράψει προβλέψεις για πιθανές απώλειες, το ύψος των οποίων έφθανε τα 2,758 δισ. ευρώ! Εξ αυτών, στην «πρώτη γραμμή» για εγγραφή προβλέψεων ήταν δάνεια 530 εκατ. ευρώ (σε καθυστέρηση άνω των 90 ημερών) και αμέσως μετά ακολουθούν δάνεια 873 εκατ. ευρώ (καθυστέρηση άνω των 30 ημερών). Τα πιο «φρέσκα» καθυστερούμενα δάνεια, για τα οποία η πρώτη ληξιπρόθεσμη οφειλή καταγράφηκε στα τέλη του 2012 (δάνεια σε καθυστέρηση έως 30 ημερών) ανέρχονταν σε 1,354 δισ. ευρώ. Είναι προφανές ότι, αν η ρύθμιση υποχρεώσει αυτούς τους ασυνεπείς δανειολήπτες να καταβάλλουν μαζικά τις καθυστερούμενες δόσεις τους, μόνο η Εθνική θα αποφύγει το σχηματισμό προβλέψεων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ μέσα στο 2013!

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι τράπεζες θα έχουν την ευκαιρία, χάρη στη ρύθμιση, η οποία καλύπτει όλα τα δάνεια, για τα οποία υπάρχουν εμπράγματες εξασφαλίσεις, να δώσουν μια τελευταία ευκαιρία και στους δανειολήπτες με οφειλές από καταναλωτικά δάνεια και κάρτες, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια τις ρύθμισαν, λαμβάνοντας νέα καταναλωτικά δάνεια με προσημείωση ακινήτου. Επειδή είναι χιλιάδες τα ρυθμισμένα καταναλωτικά δάνεια αυτής της κατηγορίας, που ακόμη και μετά τη ρύθμιση πέρασαν και πάλι στα καθυστερούμενα, οι τράπεζες θα αξιοποιήσουν τη νομοθετική ευκαιρία, προκειμένου να επαναφέρουν και αυτά τα δάνεια στο… σωστό δρόμο, αποφεύγοντας το σχηματισμό πρόσθετων προβλέψεων.

Δανειολήπτες μεταξύ σφύρας και άκμονος

Πόσο συμφέρει, όμως, ένα δανειολήπτη να μπει στη ρύθμιση, προκειμένου να σώσει την κατοικία του από τον πλειστηριασμό; Η απάντηση είναι ότι είναι πολύ δύσκολο να γίνει αντικειμενικός και σοβαρός υπολογισμός: στην πραγματικότητα, εξασφαλίζοντας χαμηλές δόσεις τουλάχιστον για δύο χρόνια (ή έως τέσσερα, αν διαπιστωθεί ότι, και μετά την παρέλευση της διετίας, παραμένει σε κακή οικονομική κατάσταση) ο δανειολήπτης θα βρεθεί, μετά τη λήξη της περιόδου χάριτος, να αποπληρώνει το ίδιο «βαρύ» δάνειο, για ένα σπίτι, που πιθανότατα θα συνεχίζει να έχει πολύ χαμηλότερη αξία στην αγορά, από την αξία που είχε όταν το απέκτησε.

Το «στοίχημα» του δανειολήπτη, εν προκειμένω, θα έχει να κάνει με την εξέλιξη της οικονομικής κρίσης και τη δική του θέση, με το πέρασμα του χρόνου: αν έχει καταφέρει, στη διάρκεια της περιόδου χάριτος, να βρει μια νέα δουλειά, ή γενικότερα να αυξήσει τα εισοδήματά του κοντά στα επίπεδα του 2009, θα έχει σοβαρές ελπίδες να σώσει το σπίτι του, πληρώνοντας με συνέπεια το δάνειο. Αν είναι μεταξύ των άτυχων, που και μετά από τέσσερα χρόνια θα είναι άνεργοι ή σε εξίσου κακή οικονομική κατάσταση με το 2013 (η ανεργία θα παραμείνει υψηλή για πολλά χρόνια ακόμη), θα αποδειχθεί ότι μάταια πλήρωνε τις, έστω μειωμένες δόσεις, αφού και πάλι θα βρεθεί μπροστά στον κίνδυνο απώλειας της κατοικίας του, χωρίς δυστυχώς να προβλέπεται ότι θα υπάρξει και τότε άλλη μια ρύθμιση για το δάνειο.

Δυστυχώς για τους Έλληνες δανειολήπτες, σε αντίθεση, για παράδειγμα, με τους Αμερικανούς, το δίκαιο που ισχύει στη χώρα μας, όπως και στις περισσότερες ευρωπαϊκές, δεν τους επιτρέπει να προχωρήσουν στη λεγόμενη «στρατηγική παύση πληρωμών» (strategic default) για τα στεγαστικά τους.

Στις ΗΠΑ, οι δανειολήπτες είχαν τη δυνατότητα, αν δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν το δάνειο, να παραδώσουν το σπίτι στην τράπεζα και να μην έχουν άλλη υποχρέωση απέναντί της. Στην Ελλάδα, όμως, ακόμη και αν παραδοθεί το σπίτι, η περιπέτεια του δανειολήπτη δεν τελειώνει: αν βγει το σπίτι στον πλειστηριασμό και το ποσό που θα «πιάσει» δεν είναι αρκετό για την εξόφληση του υπολοίπου του δανείου, ο δανειολήπτης παραμένει «πιασμένος στην φάκα» για το υπόλοιπο της οφειλής. Δηλαδή, μπορεί να βρεθεί και… ξεσπιτωμένος και χρεωμένος!

Αυτός είναι και ο βασικός λόγος, για τον οποίο όσοι πήραν στεγαστικά δάνεια τη «χρυσή εποχή» των στεγαστικών (και της αγοράς ακινήτων, όπου οι τιμές είχαν φθάσει σε επίπεδα ιστορικού ρεκόρ) δεν έχουν, στην πραγματικότητα, πολλές επιλογές από το να μπουν σε μια ρύθμιση, έστω και αν οι όροι της μόνο γενναιόδωροι δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν για τους ίδιους…

http://www.banks2day.gr/index.php/2013-04-08-09-27-40/item/5163-το-μεγάλο-κόλπο-με-τα-στεγαστικά-δάνεια

.

Σχετικά

.

- Προς Έλληνες Πολίτες και όχι μόνο που έχουν συνάψει Στεγαστικά Δάνεια Αγοραπωλησίας Ακινήτων

- ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΕΦΟΡΙΑΣ

- Τράπεζα: ένας θεσμικός εγκληματίας του κοινού Ποινικού Δικαίου

Ομοφυλοφιλία και «αριστερός» ερμαφροδιτισμός - του Θύμιου Παπανικολάου

http://klassikoperiptosi.blogspot.gr/2013/06/blog-post_7707.html

Ένα άρθρο δημοσιευμένο στο τρίτο τεύχος του ΡΕΣΑΛΤΟ, Δεκέμβρης 2005. Αποκτάει επικαιρότητα...  

Γράφει ο  δημοσιογράφος εκδότης του "Ρεσάλτο" και  συγγραφέας,  Θύμιος Παπανικολάου

Η ελληνική αριστερά ακολουθώντας τα αχνάρια της ευρωπαϊκής αριστεράς αρχίζει να εκτοπίζει και από το λεξιλόγιό της τα βασικά ταξικά ζητήματα και να περιστρέφεται γύρω από περιθωριακά ζητήματα μικρομεταρρυθμίσεων και «μειονοτικών ευαισθησιών».
  Εδώ ο κόσμος καίγεται και οι «αριστερές» ηγεσίες το μόνο «προοδευτικό» που έχουν να πούνε είναι γύρω από το χωρισμό της Εκκλησίας από το κράτος, για τον πολιτικό γάμο, τα «δικαιώματα των μειονοτήτων», το γάμο των ομοφυλοφίλων και τα παρόμοια: ευθυγραμμίζονται πλήρως με όλα τα ιδεολογικά κόπρανα του «εκσυγχρονιστικού νεοφιλελευθερισμού».  
Τα προϊόντα του κοσμοπολιτισμού και τα πολύ-πολιτισμικά ιδεολογήματα τα πλασάρουν σαν πρόοδο και τα καθιστούν «επίκαιρα» πολιτικά ζητήματα.
 
Το πλέον θλιβερό είναι ότι οι καθεστωτικές αριστερές ηγεσίες με σημαιοφόρο τον
κ. Αλαβάνο, φιλοδοξούν να «εμπλουτίσουν» το σοσιαλιστικό κίνημα με τη διεκδίκηση της «χειραφέτησης» των ομοφυλοφίλων.  
 Ουσιαστικά προβάλουν την απαίτηση να αναγνωρίσει το σοσιαλιστικό κίνημα την ύπαρξη κάποιου «τρίτου φύλου» που η φύση τάχα δημιούργησε, πλάι στη γυναίκα και τον άνδρα. Ζητούν να παρέμβουμε σε εντελώς προσωπικά ζητήματα και να υιοθετήσουμε μια εντελώς ανόητη και αντεπιστημονική άποψη: Ότι δηλαδή η ομοφυλοφιλία είναι πολιτικό δικαίωμα και διεκδίκηση! Μια κοινωνική και ψυχολογική διαστροφή την ανάγουν σε διεκδικητικό πολιτικό αίτημα!

Κοινωνική διαστροφή

Οι ιδρυτές του επιστημονικού σοσιαλισμού βεβαίως ασχολήθηκαν ελάχιστα με το θέμα και αυτό δεν οφείλεται στα συντηρητικά ήθη της εποχής τους. Τους απασχολούσαν σοβαρότερα ζητήματα. Στο βαθμό πάντως που ασχολήθηκαν χαρακτήρισαν την ομοφυλοφιλία διαστροφή. Αυτή την άποψη διατυπώνει ο Ένγκελς στην περίφημη μελέτη του για την «καταγωγή της οικογένειας».  
 Θεωρεί μάλιστα ότι οι αρχαίοι Έλληνες τιμωρήθηκαν με τη «διαστροφή της ομοφυλοφιλίας» για την καταπίεση που επέβαλαν στη γυναίκα.  
Ξέρουμε τι λένε για τον Ένγκελς κάποιες τραυματικές περιπτώσεις φιλελευθέρων μικροαστών: ότι είναι ένα «σεξιστικό γουρούνι»! Οι αντιδράσεις τους έχουν την κατανόησή μας.  
«Διαστροφή» επίσης χαρακτηρίζει την ομοφυλοφιλία ένα άλλο «σεξιστικό γουρούνι», ο Λένιν, σε μια δημοσιευμένη συνομιλία του με την Κλάρα Τσέτκιν, το 1920.  
Μήπως όμως οι μεγάλοι δάσκαλοι του επιστημονικού σοσιαλισμού λάθευαν;  
Η επιστήμη έχει αποδείξει ότι τα αίτια της ομοφυλοφιλίας πρέπει να αναζητηθούν όχι στη φύση, αλλά μόνο στο πεδίο της ψυχολογίας και σε τελική ανάλυση στο πεδίο της κοινωνικής μας ύπαρξης.  
 Ο καπιταλιστικός «πολιτισμός», που έχει αναπτύξει τεράστιο κοινωνικό πλούτο, όσο κανένας άλλος πολιτισμός πριν από αυτόν, έχει πληρωθεί με πανάκριβο ψυχικό τίμημα: την παραμόρφωση και εξαθλίωση της ανθρώπινης ευαισθησίας, τον κατακερματισμό των ενστίκτων, την καταστροφή της ψυχοσεξουαλικής ικανότητας για ποιοτική ικανοποίηση των αναγκών, την επιβολή διεστραμμένων κοινωνικών και ερωτικών σχέσεων.
 
Ο σύγχρονος εφιάλτης έχει τα χαρακτηριστικά του δυτικού ατομικισμού: Νευρώσεις, ψυχώσεις, ψυχοσεξουαλικές διαστροφές…

Ζήτημα επιλογής;

Βεβαίως ο προσανατολισμός της σκέψης προς την κατεύθυνση του κοινωνικού καθορισμού των ψυχολογικών διαστροφών ενοχλεί μερικούς. Διατείνονται ότι η ομοφυλοφιλία και η ετεροφυλία είναι απλά ζητήματα «επιλογής»!!! 
 Οι «θεωρητικοί» των ομοφυλόφιλων στο ερώτημα «το πώς γίνεται ένας ομοφυλόφιλος» αντιτείνουν το ερώτημα «το πώς γίνεται ένας ετερόφυλος»! Δηλαδή αρνούνται κάθε αιτιατή σχέση. Η ομοφυλοφιλία ή ετεροφυλία είναι απλά θέματα ατομικής επιλογής.  
Για τους βαγιανάτους και τους λοιπούς «θεωρητικούς» της ομοφυλοφιλίας τα καταλαβαίνουμε τέτοιου είδους «επιχειρήματα». Κάθε άνθρωπος χρειάζεται μια θεωρία που να δικαιολογεί και να δικαιώνει την πράξη του. Το κατά πόσο ανταποκρίνεται στα πράγματα είναι άλλο ζήτημα.  
Τι να πούμε όμως για κάποιους αυτό-καλούμενους μαρξιστές που αποδέχονται την άποψη της «επιλογής»; Πώς είναι δυνατόν μια λειτουργία με πυρήνα την αναπαραγωγή της ζωής να είναι ζήτημα υποκειμενικής επιλογής; Αφήνουμε το γεγονός ότι κάθε «υποκειμενική επιλογή» είναι κοινωνικά καθορισμένη. 
Η αναπαραγωγή μαζί με τη διατροφή-αφοτερίωση, είναι φαινόμενα ταυτόσημα με τη έννοια της ζωής. Δεν θα υπήρχε ζωή χωρίς τη διαρκή αυτό-ανανέωσή της. Κι αυτό στον άνθρωπο και στους άλλους ανώτερους οργανισμούς γίνεται με τη συνεύρεση θηλυκού-αρσενικού. Επομένως η συνεύρεση θηλυκού-αρσενικού είναι νόμος της ζωής και όχι τυχαία επιλογή. Δεν είναι λοιπόν ο φυσικός νόμος που χρειάζεται αιτιολόγηση ( «πώς γίνεσαι ετερόφυλος»), αλλά η παρέκκλιση από αυτόν. Δεν μας φαίνεται παράδοξη η στροφή της πυξίδας στο Βορά. Οπωσδήποτε όμως θα μας προβλημάτιζε η στροφή της νοτιοανατολικά.  
Λένε κάποιοι ότι η σεξουαλική επαφή γίνεται για την ευχαρίστηση και όχι για την αναπαραγωγή. Αν έτσι έχουν τα πράγματα θα πρέπει να δεχτούμε ότι και η διατροφή επίσης γίνεται για την ικανοποίηση της γεύσης και όχι για την επιβίωση.  
Η ηδονή είναι το επακόλουθο των υλικών λειτουργιών και ενστικτωδών δομών του ανθρώπου που υπόκεινται στις παραμορφώσεις και αλλοιώσεις των πολλαπλών κοινωνικών καταπιέσεων. Είναι άλλο πράγμα οι νόμοι της φύσης και της ζωής και άλλο πράγμα η συνείδηση ή οι παραμορφώσεις και ακρωτηριασμοί της φύσης, των ενστίκτων του ανθρώπου και των φυσικών λειτουργιών του. 
 Οι «αριστεροί» που επιμένουν στο αντίθετο πρέπει να αφαιρέσουν από τα εμβλήματά τους το πορτρέτο του Μαρξ και να βάλουν το Χότζα και το γάιδαρό του. Και ο Χότζας πίστευε ότι το να ταΐζεις ή όχι το γάιδαρό σου είναι ζήτημα επιλογής…

Ο «πολιτισμός» του ανταγωνισμού

Κάθε παρέκκλιση από τη φυσική συμπεριφορά έχει να κάνει με το βιασμό του ανθρώπινου ψυχισμού, της ανθρώπινης φύσης: κακοποιούνται εξίσου βάναυσα με το φυσικό περιβάλλον. Ο άνθρωπος έχει καταδικαστεί μέσα στις ταξικές κοινωνίες να επιβιώνει σε ανταγωνισμό (συχνά θανάσιμο) με τα άλλα μέλη της κοινωνίας και επομένως να διαμορφώνει μια επίκτητη ψυχολογία που αντιφάσκει προς το φυσιολογικό της υπόβαθρο. 
 Όλες οι πλευρές της ζωής, μαζί και ο έρωτας, αντικρίζονται υπό το πρίσμα μιας ανταγωνιστικής ψυχολογικής διάθεσης, η οποία είναι εντονότερη στον αγώνα για οικονομική και κοινωνική υπεροχή. 
 Γι αυτό οι άνθρωποι μπορούν να μιλούν όχι μόνο για τις αντιλήψεις της μιας ή της άλλης εποχής στα θέματα της ζωής και του έρωτα, αλλά και για διαφορετικές ταξικές αντιλήψεις.  
Τις διαφορετικές αντιλήψεις για τον έρωτα από κοινωνία σε κοινωνία και από τάξη σε τάξη, δεν παρέλειψε να σημειώσει ο Ένγκελς:  «Ερωτικοί δεσμοί, με τη σύγχρονη έννοια, παρουσιάζονται μονάχα έξω από την επίσημη κοινωνία. Οι βοσκοί που τις χαρές και τους καημούς του έρωτά τους μας τους τραγουδούν ο Θεόκριτος και ο Μόσχος, ο Δάφνης και η Χλόη του Λόγγου, είναι αποκλειστικά όλοι δούλοι που δεν συμμετέχουν καθόλου στο κράτος, στη σφαίρα της ζωής του ελεύθερου πολίτη. Εκτός όμως από τους δούλους, μονάχα στα προϊόντα αποσύνθεσης του κόσμου που έδυε, βρίσκομε ερωτικές περιπέτειες, και με γυναίκες που επίσης βρίσκονται έξω από την επίσημη κοινωνία, με εταίρες, δηλ. με ξένες ή απελεύθερες.»

Ο Φρόιντ, μολονότι οι αστικές του προλήψεις τον εμποδίζουν να βγάλει τα αναγκαία συμπεράσματα, παρατηρεί, επίσης, ότι το προλεταριάτο στα θέματα του έρωτα έχει διαφορετική στάση από τις ιδιοκτήτριες τάξεις, τις «καλλιεργημένες», όπως τις ονομάζει. Αυτό το αποδίδει με ένα φανταστικό παράδειγμα: Δύο κοριτσάκια 5-6 χρόνων, το ένα του ιδιοκτήτη μιας πολυκατοικίας, το άλλο κόρη του θυρωρού, παίζουν. Ανάμεσα στα άλλα παιχνίδια παριστάνουν και το αντρόγυνο. Στη συνέχεια η κόρη του ιδιοκτήτη εξελίσσεται σε νευρωτική και σεξουαλικά ανώμαλη, η κόρη του θυρωρού εξελίσσεται νορμάλ από όλες τις απόψεις. 
 Γιατί;  
Γιατί το «ανεπτυγμένο Εγώ» παρουσιάζει ψυχο-σεξουαλικές διαταραχές; Φταίει η «καλλιέργεια» και ο «πολιτισμός», μας λέει ο Φρόιντ. Είναι το τίμημα που πληρώνει η ανθρωπότητα για την πρόοδο! Αυτό είναι το γενικό συμπέρασμα. Ενώ σωστά διαπιστώνει την αλληλεξάρτηση του χαρακτήρα και της σεξουαλικότητας, δεν περνάει από το μυαλό του, ούτε αναρωτιέται, τι είδους «καλλιέργεια» είναι αυτή και τι «πολιτισμός» διαμόρφωσε την κόρη του ιδιοκτήτη; 
«Καλλιεργημένος» θεωρείται στη σύγχρονη κοινωνία όποιος έχει αφομοιώσει την αστική παιδεία. Με άλλα λόγια αυτός που με τη διδασκαλία και την πρακτική ζωή έχει αφομοιώσει όχι μόνο κάποιες θετικές γνώσεις, αλλά και την αστική ιδεολογία. Τις αντιλήψεις και την ηθική που δικαιώνουν το νόμο της ζούγκλας – τον θεμελιωμένο στην οικονομία της αγοράς. Είναι μια παιδεία που αποδίδει κεντρική σημασία στην προσωπική αξία, το προσωπικό συμφέρον, σε ανταγωνισμό με την αξία και το συμφέρον των άλλων.

Ατομισμός

Αναμφίβολα αυτός ο ατομισμός γεννήθηκε και αναπτύχθηκε μαζί με τον πολιτισμό. Είναι το αποτέλεσμα της βαθμιαίας απόσπασης του ανθρώπου από τη φύση. Επειδή όμως αυτή συντελείται, μέχρι σήμερα, δια μέσου ταξικών κοινωνιών και ταξικών ανταγωνισμών, συνοδευόταν και από μια αναπτυσσόμενη απόσπαση του ανθρώπου από την ίδια του τη φύση.  
Η ομοφυλοφιλία δεν είναι παρά η απόσπαση του ανθρώπου από την ίδια του τη φύση. Στην πρωτόγονη κομμουνιστική κοινωνία, η οποία χαρακτηριζόταν από την ενότητα συμφερόντων των μελών της ομάδας και αποκλειόταν ο ατομισμός, η ομοφυλοφιλία ήταν εντελώς άγνωστη. Στη βάση της συντροφικότητας και της αγάπης η ψυχρότητα και η σεξουαλική ανικανότητα ήταν επίσης φαινόμενα άγνωστα. 
Σε αντίθεση με τη συντροφικότητα που χαρακτήριζε τον πρωτόγονο κομμουνισμό οι ταξικές κοινωνίες και ιδιαίτερα ο καπιταλισμός ανέπτυξαν τον ατομισμό σε θεότητα. Η θεοποίηση του ατόμου είναι η αρχή των μαρτυρίων του και της μοιραίας πτώσης του.Αναπόφευκτα ορισμένα άτομα εξελίχθηκαν σε μάστιγες των συνανθρώπων τους και ολόκληρης της κοινωνίας. Η κοινωνία του ατομισμού είναι η κοινωνία του εξευτελισμού της ανθρώπινης προσωπικότητας: «Η ανώτερη ανάπτυξη της ατομικότητας πληρώνεται με μια ιστορική διαδικασία που κάνει τα άτομα θύματά της»(Μαρξ).
 
Και αυτή η προσωπικότητα νιώθει τόσο πιο εξευτελισμένη, πιο πληγωμένη και πιο μανιασμένη, όσο περισσότερο αυτάρεσκα και ματαιόδοξα στρέφεται στον εαυτό της. Αυτή η προσωπικότητα βρίσκεται μονίμως σε αναμέτρηση με κάθε άλλη. Αγωνίζεται να ανέλθει όσο γίνεται ψηλότερα. Και όταν δεν τα καταφέρνει παρηγορείται υποβιβάζοντας τους διπλανούς της. Τα παθήματα των άλλων, η δυστυχία τους, είναι μια δική της επιτυχία και ευχαρίστηση.  
Στην πραγματικότητα κανείς μας δεν είναι εντελώς απαλλαγμένος από τις ψυχολογικές επιρροές της κοινωνίας που ζούμε, έστω και αν τις καταδικάζουμε και τις πολεμάμε. Σε κάποιες περιπτώσεις όμως ο βαθμός κάνει τη διαφορά.  
Όπως για τον έμπορο το έπαθλο του πετυχημένου ανταγωνισμού είναι ο πελάτης, έτσι για τους επίδοξους εραστές (άντρες και γυναίκες) η προσωπική τους αξία επιβεβαιώνεται στην προτίμηση του άλλου φύλου. Και όταν αντί αυτής έρχεται η απόρριψη, η ψυχολογική καταβαράθρωση είναι τόσο πιο βαθιά και τόσο πιο τραυματική, όσο πιο μεγάλο είναι το πάθος για προσωπική αναγνώριση, κοινωνική υπεροχή και καταξίωση. Με άλλα λόγια είναι τόσο πιο οδυνηρή, όσο περισσότερη σημασία δίνουν τα άτομα στις κυρίαρχες αξίες.

Η μαρξιστική οπτική

Εάν λοιπόν οι ανταγωνιστικές σχέσεις και η ανταγωνιστική ψυχολογία που διαμορφώνουν, είναι το κρυμμένο μυστικό των ψυχο-σεξουαλικών παρεκκλίσεων, μπορεί να αντιμετωπίζουμε τους ομοφυλόφιλους με κατανόηση και ανοχή, αλλά δεν καθαγιάζουμε την κατάστασή τους. Τους θεωρούμε θύματα ενός απάνθρωπου καθεστώτος που πρέπει να ανατραπεί. Για τους μαρξιστές λοιπόν το ζήτημα μπαίνει διαφορετικά: Αγώνας για τη διάλυση ή την εξασθένιση του αστικού Εγώ (πηγή όλων των διαστροφών), αγώνας για μια νέα, συλλογική δομή του Εγώ, ένα είδος ομαδικού Εγώ που αποτελεί την προϋπόθεση για μια νέα συνεργατική δομή των ενστίκτων, που θα είναι το ψυχοσεξουαλικό ισοδύναμο στη συλλογική ιδιοποίηση της παραγωγής.
 
Αν παρόλα αυτά κάποια μικροαστικά στοιχεία επιμένουν να ανάγουν την ομοφυλοφιλία σχεδόν σε αρετή, δεν μας παραξενεύει καθόλου. Ούτε μας παραξενεύει ότι οι «αριστερές» ηγεσίες και ο μικροαστικός επαναστατισμός θέλουν να «εμπλουτίσουν» το σοσιαλιστικό πρόγραμμα με τα «δικαιώματα» των ομοφυλοφίλων. Ο ταξικός και πολιτικός ερμαφροδιτισμός πάει πακέτο με κάθε λογής ερμαφροδιτισμό!
 
Πολιτικά ερμαφρόδιτους και όλους ομοφυλόφιλους θέλει να μας κάνει ο κοσμοπολιτισμός της Νέας Τάξης…


ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Θα αναρτήσουμε ακόμα δύο κείμενα σχετικά, γραμμένα τον Ιούλιο του 2009:
α) Η δουλική φιλοσοφία της «ιδιαιτερότητας»
β). Δεν πρέπει να μένουμε απαθείς στη δολοφονία της σκέψης

Είναι 27 ετών και έχει σκοτώσει 1600 ανθρώπους !!!!

http://logia-starata.blogspot.gr/2013/06/27-1600.html

Είναι μόλις 27 ετών και ευθύνεται για τη δολοφονία περισσοτέρων από 1.600 ψυχών, αφού ανεξάρτητα εάν κάποιος χαρακτηρίζεται ως φίλος ή εχθρός, τρομοκράτης ή όχι, δεν παύει να είναι ένας άνθρωπος όπως όλοι εμείς…

Ο λόγος για τον Μπράντον Μπράιαντ, εκπαιδευμένο χειριστή μη επανδρωμένων αεροσκαφών που έχει εξουδετερώσει στη σύντομη καριέρα του, από το 2006 μέχρι το 2011, περί τους 1.626 στόχους, βλέποντας τους ανθρώπινους στόχους του να ξεψυχούν αιμορραγώντας στην γιγαντοοθόνη του κομπιούτερ του…


Είναι δηλαδή ένα παιδί που εκπαιδεύτηκε να κάνει αυτή τη δουλειά στην τρυφερή ηλικία των 20 ετών και ακολούθησε το αιματοκύλισμα που περιγράψαμε. Πως είναι δυνατόν να μην υποφέρει ήδη από σοβαρές ψυχικές ασθένειες και πως είναι δυνατόν η «ψηφιοποίηση» του πολέμου να μας κάνει να θεωρούμε ότι το κόστος θα είναι μικρότερο και ο πόλεμος καθαυτός πιο «εύκολος», όταν ακούμε νεαρούς «στρατιώτες» να πάσχουν από μετατραυματικό στρες ενώ κάποιοι ίσως δεν έφυγαν και από την πατρίδα τους…

Ο νεαρός μίλησε στο NBC και περιέγραψε μια αποστολή, όπου το UAV που χειριζόταν η ομάδα του κλήθηκε να εξουδετερώσει τρεις άνδρες στο Αφγανιστάν και το έκανε με δυο πυραύλους…Η περιγραφή του είναι συγκλονιστική, κόβει την ανάσα, ο ένας έτρεχε να ξεφύγει με το πόδι κομμένο, ενώ οι άλλοι δύο που αιμορραγούσαν, το κόκκινο χρώμα που κατέγραφε τη θερμότητα των σωμάτων τους στη οθόνη, μίκραινε σταδιακά, καθώς έχαναν τη ζωή τους…

Σήμερα, ανέφερε, «αν κλείσω τα μάτια μου, μπορώ να θυμηθώ και το τελευταίο pixel από την οθόνη», σε μια απόδειξη ότι κάποιες εικόνες έχουν χαραχτεί ανεξίτηλα στο μυαλό του.





defence-point.gr

Η Γερμανική πολιτική έναντι των σφαγών, των χριστιανικών πληθυσμών στην Τουρκία…

http://olympia.gr/2013/06/08/%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B3%CF%8E/

…”Ανήκουμε στην κατηγορία των κρατών που προστατεύουν την Τουρκία, και αυτό πρέπει να καθορίζει τη συμπεριφορά μας”…

“Αν λάβουμε υπόψη μας μόνο τη βίαιη σφαγή 80.000-100.000 Αρμενίων”, γράφει ο Νάουμαν*, “δεν μπορούμε παρά να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να καταδικάσουμε απόλυτα και με άκρα οργή και αποτροπιασμό τόσο τους σφαγείς ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΚΙΝΗΤΕΣ ΤΟΥΣ…

Οι σφαγείς εξολόθρευσαν με τον πιο αποτρόπαιο τρόπο πολύ περισσότερο Αρμένιους από όσους Σάξωνες είχε εξοντώσει ο Καρλομάγνος. Τα βασανιστήρια που περιέγραψε ο Λέπσιους ξεπερνούν όλα όσα γνωρίζουμε ως τώρα. Τι μας εμποδίσζει λοιπόν να πέσουμε πάνω στους τούρκους και να τους φωνάξουμε : “ΧΑΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΤΗΝΗ”! Το μόνο πράγμα που μας εμποδίζει είναι ότι οι Τούρκοι λένε : “Πολεμούμε και μεις για την ύπαρξή μας” ! Και πραγματικά, τους πιστεύουμε…”

“Η πολιτική μας στην Ανατολή, έχει καθοριστεί για πολύ καιρό.Ανήκουμε στην κατηγορία των κρατών ΠΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, και αυτό πρέπει να καθορίζει τη συμπεριφορά μας… … Δεν εμποδίζουμε κανέναν ένθερμο Χριστιανό να ενδιαφερθεί για τα θύματα των φρικτών σφαγών, να αναθρέψει τα παιδιά και να περιθάλψει τους ενήλικους. Ας είναι ευλογημένες από το Θεό αυτές οι καλές πράξεις, όπως όλες οι πράξεις πίστης. Μόνο πρέπει να προσέχουμε, ώστε οι πράξεις φιλανθρωπίας ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ, που μπορεί να αντιστρατεύονται την κρατική πολιτική της Γερμανίας. Οι διεθνιστές, όσοι ασπάζονται τον αγγλικό τρόπο σκέψης, μπορούν να συνταχθούν με τους Αρμένιους, οι εθνικιστές όσοι δεν προτίθενται να θυσιάσουν στον βωμό της Αγγλίας το μέλλον της Γερμανίας, πρέπει να ακολουθούν στα ζητήματα εξωτειρκής πολιτικής, το μονοπάτι που χάραξε που χάραξε ο Μπίσμαρκ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΘΕΩΡΟΥΝ ΑΝΕΛΕΗΤΟ…”

——————-

“Η ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΗΘΙΚΗ!!! ΑΙΤΙΑ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, όσο οδυνηρό και αν είναι αυτό για τα ανθρώπινα αισθήματά μας… Αυτό είναι το καθήκον μας που πρέπει να το παραδεχτούμε και να το ομολογήσουμε ΕΝΩΠΙΟΝ ΘΕΟΥ!!! ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.”

“Αν λοιπόν παρατείνουμε την ύπαρξη του τουρκικού κράτους, ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ…”

(σ.σ Δηλαδή, αν δε σας συμφέρει ΤΗΝ… ΔΙΑΛΥΕΤΕ;;;)

*Φρίντριχ Νάουμαν Γερμανός πολιτικός (1860-1919). Ιδρυτής του Εθνικού κόμματος της Γερμανίας, του οποίου η ιδεολογία, ήταν μείγμα του χριστιανισμού και του σοσιαλισμού. Βουλευτής της δημοκρατίας της Βαιμάρης (1919).

Από το βιβλίο “Τα μυστικά του Βοσπόρου” Η. Morgenthau ( Αμερικανός πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη) , εκδ. Τροχαλία