ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΟΤΙ ΤΟ "ΣΥΣΤΗΜΑ" ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ!!!

http://epamnt.blogspot.gr/2012/11/blog-post_4.html

Δεν θα κρυφτώ. Σήμερα θα τα πω ως έχουν. Και όποιος θέλει ας ακούσει...

Στους τρόπους της πειθώ υπάρχει το "καρότο" και υπάρχει και το "μαστίγιο"... Προσωπικά προτιμώ το καρότο...

Αλλά σήμερα δυστυχώς είναι ώρα για λίγο μαστίγωμα... Σας προειδοποίησα...

Αν δεν θέλετε να επηρεαστεί η ηρεμία σας, μην το διαβάσετε. Οι υπόλοιποι, ας πάμε παρακάτω...

Τι νέα έχουμε σήμερα;

Δεν είναι αυτό που νομίζετε...

• Ξεχάστε για λίγο τα "εργασιακά"...
• Ξεχάστε για λίγο τα "μέτρα"...
• Ξεχάστε για λίγο τι είπε ή δεν είπε ο τάδε ή ο κείθε πολιτικός...
• Ξεχάστε για λίγο τις λίστες, τις ίντριγκες, τα παραπολιτικά και τις άλλες παραπλανήσεις και τις άλλες "ειδήσεις"...

Δεν είναι αυτά τα σημαντικά νέα... Είναι κάτι άλλο...

 Τα νέα είναι μαύρα. ΚΑΤΑΜΑΥΡΑ ΣΑΣ ΛΕΩ! Δεν πάμε καλά. Δεν πάμε ΚΑΘΟΛΟΥ καλά. Όλα μα ΟΛΑ τα εργαλεία του "συστήματος", δηλαδή των ψευτών, των λωποδυτών, των δωσίλογων, των ραγιάδων που ντρέπονται να είναι Έλληνες, των Τραπεζών (κεντρικών και μη), των υπόλοιπων λεφτάδων και των φίλων τους έξω και μέσα στην Ελλάδα κρυφών και φανερών, ΠΑΣΧΙΖΟΥΝ γιά ένα πράγμα και ΜΟΝΟ: ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ. 

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΔΗΣΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ! 
ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ...

 Για όσους δεν το κατάλαβαν ακόμα τι εννοώ ας το κάνουμε ακόμα πιο λιανά... ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ότι το σύστημα μας θέλει τους περισσότερους από εμάς ΝΕΚΡΟΥΣ, και τους υπόλοιπους, τους θέλουν ΣΚΛΑΒΟΥΣ. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.  Τόσο απλά, τόσο ψυχρά και τόσο απροκάλυπτα. Δεν πρόκειται περί συνωμοσίας. Και δεν πρόκειται ούτε για τρελές ιδέες περί νεφελίμ, εξωγήινους και δεν ξέρω τι άλλο.

 Υπάρχουν κρυφές συνωμοσίες, το ξέρω και το ξέρετε. Αλλά δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε με αυτές. Γιατί; Γιατί πολύ απλά, αρκεί να κοιτάξετε γύρω σας, αρκεί να ακούσετε τι λένε οι διάφοροι στυλοβάτες του "συστήματος" και να ξέρετε ένα-δύο νούμερα για να το καταλάβετε. Όχι, δεν εννοώ τα νούμερα της οικονομίας, αν και αρκούν και αυτά... Σήμερα έχει μαστίγωμα οπότε ας δούμε ένα άλλο νούμερο. Αρκεί το "επίσημο νούμερο" των 2500 με 3000 αυτοκτονιών που έγιναν μέχρι σήμερα. Αλλά δεν είναι απλά νούμερο... Αυτό θα το έλεγε κάποιος ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ... Αλλά όταν έχουμε συγκεκριμένα συμφέροντα και τους λίγους από εμάς που αγωνίζονται να τους σταματήσουν, στην πραγματικότητα αυτό που λαμβάνει χώρα λέγεται ΠΟΛΕΜΟΣ. 

Τι βλέπουμε γύρω μας;

 Τα ξέρουμε. Αλλά ας τα ξαναπούμε χάριν πληρότητας. Βλέπουμε αυτοκτονίες καθημερινά. Βλέπουμε συνταξιούχους να μην μπορούν να ζήσουν με την πενιχρή σύνταξή τους. Βλέπουμε πολίτες να μην μπορούν να πληρώσουν τα Χαράτσια και φόρους, αλλά το Κράτος ΚΑΤΟΧΗΣ να τους τα ζητά άσχετα με τις επιπτώσεις τρομοκρατώντας τους. Βλέπουμε νοσοκομεία να μην μπορούν να πληρώσουν τα βασικά. Το ίδιο και με τα φάρμακα. Βλέπουμε ανεργία άνευ προηγουμένου. Βλέπουμε καταρρακωμένους, οργισμένους εργάτες που δεν έχουν πληρωθεί εδώ και μήνες, χωρίς ελπίδα εύρεσης εργασίας, να χάνουν κάθε ελπίδα επιβίωσης. Και το κακό συνεχίζεται με αυξανόμενους ρυθμούς. Μαγαζιά κλείνουν, επιχειρήσεις εξαϋλώνονται. Καταθέσεις και κομποδέματα έχουν ξοδευτεί σε φόρους και χαράτσια. Χαράτσια που ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ στο ΑΧΑΝΕΣ ΧΡΕΟΣ που ΑΥΤΟΙ δημιούργησαν. Παιδιά πεινούν στα σχολεία. Άνθρωποι να τρώνε από τα σκουπίδια.

 Αυτά βλέπουμε. Από την άλλη βλέπουμε και άλλα, οι διαδηλώσεις διαλύονται με την βία. Οι υπάλληλοι "προστασίας του πολίτη" της κατοχικής ΧΟΥΝΤΑΡΑΣ, χτυπούν αλύπητα τον Λαό, τον παππού τους, τον αδελφό τους την μάνα τους και τα παιδιά τους. Το αίμα του Λαού έχει αρχίσει εδώ και καιρό να χύνεται με διάφορους τρόπους. Τα μέσα μαζικής πολτοποίησης εγκεφάλων και συνειδήσεων, με νύχια και με δόντια προσπαθούν απροκάλυπτα πλέον, να συγκρατήσουν την οργή του κόσμου προβάλλοντας συνεχώς και αδιαλείπτως ότι μπορούν, χρησιμοποιώντας ότι εργαλείο ψυχολογικής υποταγής έχουν και δεν έχουν. Δημοσιογράφοι φυλακίζονται, πολίτες προσάγονται, διαδηλώσεις καταστέλλονται, οι κατασχέσεις αυξάνονται. Οι λίστες αποκρύπτονται, οι πραγματικοί καταχραστές του πλούτου της Πατρίδας μας προστατεύονται...

Τι κάνουν λοιπόν οι ταγοί του "Συστήματος";

 Όποιος έχει αυτιά και ακούει, όποιος έχει μυαλό για να κατανοήσει, ΗΔΗ ξέρει ότι ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ είναι στο κόλπο. Είτε το θέλουν είτε όχι. Είτε το κάνουν από βλακεία, είτε από δόλο, είτε από άγνοια, είτε από ραγιαδισμό ή πρόθεση να προδώσουν τον Λαό είτε έχουν ξεπουλήσει την ψυχή τους στον Σατανά. Είτε λένε το αντίθετο είτε όχι. Στο τέλος δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ τι λένε, ποιος ο αυτοπροσδιορισμός τους και τι φαίνεται ή μας λένε ότι κάνουν. Και δεν έχει ΚΑΜΙΑ σημασία απολύτως, γιατί το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: Στο δρόμο που είμαστε τώρα θα πεθάνουμε! Τόσο απλά και τόσο απροκάλυπτα.

 Για την συγκυβέρνηση τι να πούμε που δεν έχει ειπωθεί μέχρι τώρα; Αυτοί κάνουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ότι περνά από το χέρι τους, να καταστρέψουν ολόκληρη την Ελλάδα. Ψέματα, εκβιασμοί, υποκρισίες, αυτοί κυριολεκτικά έχουν ξεπεράσει κάθε πραγματικό και φανταστικό όριο ακόμα και του πιο ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΥ προδότη όλης της Ιστορίας ολόκληρης της ανθρωπότητας.  Ότι κάνουν, ότι λένε, όπου και να βρίσκονται, όποια ώρα της ημέρας και να είναι, ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ όλων των υποδομών, το ξεπούλημα των πάντων και την μαζική εξολόθρευση του Λαού.

 ΔΕΝ τους απασχολεί αν είσαι φτωχός, μεσαίος, πλούσιος. Δεν τους ενδιαφέρει αν έχεις κάνει παρανομίες, αν είσαι αριστερός, δεξιός, οτιδήποτε άλλο ή τίποτα. Δεν τους ενδιαφέρει αν έχεις πτυχία, αν μιλάς ξένες γλώσσες ή ξέρεις κάποια τέχνη πολύ καλά. Δεν τους ενδιαφέρει αν τώρα έχεις ακόμα λεφτά, θα σου τα πάρουν ΟΛΑ έτσι και αλλιώς! Δεν τους ενδιαφέρει αν ήσουν μέρος τους κάποτε, αυτό που επιζητούν τώρα πια είναι η καταστροφή σου! Για αυτούς, θα εφαρμοστούν σύντομα ΟΛΟΙ οι νόμοι. Ηθικοί, νομικοί, πνευματικοί και πρακτικοί. Η λυσσασμένη οργή του κόσμου, θα τους πιάσει κάποια στιγμή... Δεν υποστηρίζω την βία ενάντια οποιουδήποτε, ακόμα και προς ΞΕΓΥΡΙΣΜΕΝΩΝ και ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΩΝ ΠΡΟΔΟΤΩΝ όπως αυτοί. Απλά εδώ περιγράφω αναπτυσσόμενες δυνάμεις που ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ, ούτε καν αυτοί με όλα τα μέσα που διαθέτουν, να παραβλέψουν ή να αποφύγουν...

Τι κάνει η αντιπολίτευση;

 Για την αντιπολίτευση πάλι έχουν ειπωθεί πολλά. Ένα συνονθύλευμα από πρώην μέλη του ΠΑΣΟΚ, και της ΝΔ, ακραία στοιχεία δεξιάς και αριστεράς με ψυχοπαθολογικές εμμονές σε καταστροφικές μινιμαλιστικές ουτοπίες ή μίσους. Όλοι τους, έχουν πιαστεί από την άνετη και καλοπληρωμένη (από το υστέρημα του Λαού) ζωή του πολιτικού, και μέσα στην αρρωστημένη τους ύπαρξη εκεί στον "Ναό της Δημοκρατίας" όπως τους αρέσει να τον αποκαλούν, έχουν ξεχάσει προφανώς ότι μόλις μερικά μέτρα μακριά από τον ναό της ακολασίας τους, υπάρχει ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΑΙΜΟΦΥΡΤΟΣ που έχει έρθει αντιμέτωπος με τον θάνατό του.

 Οι λίγοι που έχουν κάποια έστω ελάχιστα μικρή συνείδηση, καταπιάνονται και σπαταλούν τον απολύτως πολύτιμο χρόνο τους με ΑΝΟΥΣΙΑ θέματα και ΑΧΡΗΣΤΕΣ ασχολίες, λες και αυτά θα επιφέρουν οποιαδήποτε βελτίωση στην κρίση που περνά η Χώρα. Ο ένας, μαζεύει υπογραφές ξέροντας πολύ καλά ότι το καθεστώς θα τις αγνοήσει όπως και τόσες άλλες. Ο άλλος, αρέσκεται στο να κάνει ανούσια καλέσματα και στείρους λόγους. Και ο τρίτος, βάζει λάδι στην φωτιά φυτεύοντας θανατηφόρο μίσος στους οπαδούς του. Ο τέταρτος, δεν κάνει απολύτως τίποτα. Λες και οι ελάχιστοι αυτοί υπηρέτες του Λαού, αυτοί οι μετρημένοι στο ένα χέρι που έχουν μείνει, δεν θέλουν να ασχοληθούν με κάτι που θα μπορούσε να πλήξει το ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΘΑΝΑΤΟΥ που μας έχει επιβληθεί. Εάν υπάρχουν πραγματικά και αυτοί. Ο Λαός όμως βλέπει. Τους παρακολουθεί όλους από κοντά. Βλέπει ποιος κάνει αγώνα για τον Λαό και το Έθνος. Βλέπει ποιος δεν κάνει τίποτα. Και πιο σημαντικά, βλέπει ποιος έχει δώσει λόγο στους καταστροφείς από το εξωτερικό... Και ο Λαός δεν ξεχνά...

Τα συνδικάτα της παραπλάνησης;

 Οι "αξιοσέβαστες" για τους "αγώνες" τους, ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και λοιποί μέλη οργανισμοί τους, αρκούνται σε γελοίες, αναποτελεσματικές και ανούσιες 24ωρες απεργίες κάθε τόσο, ξέροντας πολυ καλά ότι δεν θα υπάρξει κανένα απολύτως αποτέλεσμα. "Αγώνες", που δεν θα τους αποκαλούσε κανείς ως "αγώνες" παρά αυτοί οι ίδιοι οι λοβοτομημένοι, που έχουν την εντύπωση ότι ο απλός πολίτης θα τους πιστεύει για πολύ ακόμα...

 Αυτοί, σαν αηδιαστικές και σιχαμερές βδέλλες, έχουν προσκολληθεί στα κόμματα του παρελθόντος για βοήθεια. Στα κόμματα που σαν νεκροζώντανα ζόμπι έχουν βαλθεί με ζωώδες ένστικτο να μας κατασπαράξουν τα μυαλά.  Και οι ηγεσίες των συνδικάτων ξέρουν πολύ καλά ότι ο οργανισμός ξενιστή στον οποίο έχουν προσκολληθεί πεθαίνει. Και ως εκ τούτου, ρουφούν δαιμονισμένα ότι τελευταίο αίμα έχει να τους δώσει... Όχι το αίμα των κομμάτων βέβαια αλλά το αίμα του Λαού.

 Αλλά δεν έχουν καταλάβει ότι όταν το αίμα του Λαού αρχίσει να βράζει, τότε θα τους φανεί πολύ καυτό και πικρό για να το καταναλώσουν... Και τότε, ως ξενιστές που είναι, ο πόνος αυτού που τους ταΐζει τόσα χρόνια τώρα, θα περάσει σε αυτούς με ολέθρια γι αυτούς αποτελέσματα. Η εξαφάνισή τους για πάντα, είναι προ των θυρών...

Που οδηγεί ο πόνος του Λαού;

 Πόνος λοιπόν. Πόνος βασανιστικός, που προηγείται του επόμενου σταδίου που είναι η εν ψυχρώ εκτέλεση από τον ίδιο τον βασανιστή. Ο κόσμος όμως, λόγω του πόνου που προκαλείται, έχει ήδη αρχίσει να δείχνει σοβαρότατα σημάδια ανοσίας στον κατάφωρα ανήθικο νεύρο-ψυχολογικό προγραμματισμό που επιτελείται. Η τρομοκρατία έχει ήδη αρχίσει να γίνεται αναποτελεσματική. Τι μένει για το σύστημα να εφαρμόσει λοιπόν; Αυτό που μένει, είναι η απερίφραστη και αχαλίνωτη βία, ΕΔΩ στον πραγματικό κόσμο, ΟΧΙ απλά στο μυαλό...

Για όσους δεν το κατάλαβαν ακόμα, ορίστε και η περίληψη...

ΣΥΜΠΟΛΙΤΗ ΕΛΛΗΝΑ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΓΙΟΣ Ή ΚΟΡΗ, ΑΚΟΥΣΕ, ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΥΤΟ:

Νομίζεις ακόμα ότι οι ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΕΣ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ σε χρήματα, φάρμακα, γιατρούς και λοιπές κοινωνικές παροχές, η ύφεση και η ανεργία θα οδηγήσουν σε κάτι άλλο εκτός από τον όλεθρο;

ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ ενάντια σε όλους μας, στο Ελληνικό Έθνος. Θέλουν να ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΠΡΩΤΑ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ  ΓΙΑΤΙ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ, ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΩΡΑ; Και μετά έρχεται και η σειρά μας...

ΣΕ ΡΩΤΑΩ, ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ;;;
ΘΕΛΟΥΝ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΚΑΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΣΟΥ, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ! 

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΣΚΛΑΒΟ!
ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΣΚΛΑΒΩΝ!

Νομίζεις ότι θα έχεις εργασία για πολύ ακόμα, για να προσέχεις αυτούς που δεν μπορούν; Η μήπως στηρίζεσαι ήδη στην σύνταξή τους;

Το τραγικότερο είναι ότι ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ! Θα συνεχίσουν μέχρι να πεθάνουμε αρκετοί!

ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΤΩΡΑ;;;

ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΦΤΟΥΜΕ ΣΑΝ ΤΙΣ ΜΥΓΕΣ!

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!
ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ!
ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ!
ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ!
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ!
ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΡΓΑΝΩΘΕΙΤΕ!
ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ!

ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!!!

Σ. Κατσούλης 

Μαζικός θρήνος στην Κίνα για την αναχώρηση Σαμαρά! Πρωτοφανείς εκδηλώσεις πένθους και οδύνης!

http://www.kourdistoportocali.com/articles/21184.htm

Από τον Νίκο Ζαχαριάδη

Με δάκρυα απόγνωσης μούσκεψαν τα πορτραίτα του Αντώνη Σαμαρά οι πολυάριθμοι θαυμαστές του, μόλις έμαθαν ότι το αεροπλάνο του Γητευτή των Κινέζικων κεφαλαίων (άλλη μια προσφώνηση του Έλληνα πρωθυπουργού...), απογειώθηκε.

Ήδη τα γιγαντιαία αυτόγραφα που ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε μοιράσει με την υπογραφή του, στον κόσμο που τον πολιορκούσε συνέχεια, φαίνεται ότι θα αποτελέσουν αντικείμενα πόθου για την κινεζική νεολαία.

Σύμφωνα πάντα με τους δημοσιογράφους που αναμετέδωσαν από τα site τους και τα blog τους, λεπτό προς λεπτό την πορεία του Αντώνη Σαμαρά προς την αποθέωση, ιδιαίτερα απαρηγόρητες ήταν οι Κινέζες μαθήτριες που τον πλησίασαν εκείνο το πρωί και τον άγγιξαν, φωνάζοντάς του να τις διορίσει κι εκείνες κάπου.

Επίσης, δεν ήταν λίγοι οι Κινέζοι που, παρασυρμένοι από το πάθος και τον ενθουσιασμό, έκαναν τατουάζ το πρόσωπο του Αντώνη Σαμαρά, καθώς γι’ αυτούς είναι ένας σύγχρονος Μάρκο Πόλο που ανοίγει, με τις εξερευνήσεις του, τον δρόμο του Γουάν.

Λίγο πριν αναχωρήσει μάλιστα, ο Κινέζος πρωθυπουργός που όχι μόνο τον συνόδεψε μέχρι το αεροδρόμιο αλλά περπάτησε και μαζί του τα τελευταία μέτρα αγκαλιάζοντάς τον με λατρεία, έβαλε με τρόπο μέσα στο σακάκι του Αντώνη Σαμαρά, μερικά Γουάν (για καλή τύχη) και του χαμογέλασε λέγοντάς του με αυτά «να κεράσει τα παιδιά» (Μουρούτη κτλ), μόλις βρεθούν στο Αζερμπαϊτζάν... Κίνηση που ερμηνεύτηκε από τους δημοσιογράφους ως ανεπίσημη έναρξη των κινεζικών επενδύσεων στη χώρα μας.

(Σημείωση: Το κείμενο αυτό και η φωτογραφία που το συνοδεύει, αποτελούν προϊόν επινόησης με στόχο τη σάτιρα και σε καμμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Καταναλώστε τα υπεύθυνα)

Κάντε Like στη σελίδα του Moufanet στο Facebook

Protagon

Film Spirit: Κρίση, δράμα και βραβεία (Της Μαρίτας Μελέτη & της Ηρώς Μητρούτσικου)

http://www.attikipress.gr/51831/krish-drama-kai-vraveia

Της Μαρίτας Μελέτη & της Ηρώς Μητρούτσικου 

Η Ελλάδα της κρίσης, οι αναλογίες με το παρελθόν, οι κατεστραμμένες έως ανύπαρκτες οικογενειακές σχέσεις και βραβεία, άπειρα βραβεία, από την Αθήνα μέχρι τις Κάννες, αποτελούν το κινηματογραφικό τοπίο αυτής της εβδομάδας. Πιο αναλυτικά: 

Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού 

(Δραματική, 2012) Ελληνική ταινία σε σκηνοθεσία του Έκτορα Λυγίζου με τους Γιάννη Παπαδόπουλο, Λίλα Μπακλέση, Κλεοπάτρα Περάκη.

Η πείνα είναι μια οριακή κατάσταση του σώματος, άρα και του νου. Μεθυστική, απελπιστική, αποκτηνωτική. Κάδρο που κάποιοι γεμίζουν με μποέμ φαντασιώσεις, κάποιοι άλλοι με λαϊκίστικες ρητορείες. Βεβαίως, καμιά θεωρία δεν μπορεί να σε βάλει στη θέση κάποιου που δεν έχει τίποτα να φάει και τριγυρνά με άδειο στομάχι κι εξίσου άδειο μυαλό. Μήπως μπορεί μια ταινία να σε βάλει σε τόσο δεινή θέση; Ο Έκτορας Λυγίζος το επιχειρεί διασκευάζοντας την «Πείνα» του Κνουτ Χαμσούν. Η κάμερα ακολουθεί κατά πόδας τον νεαρό πρωταγωνιστή. Ο 22χρονος Γιώργος είναι καλλιτέχνης και άνεργος. Ζει σε ένα μικρό αθηναϊκό διαμέρισμα. Δεν έχει λεφτά, όχι μόνο για να πληρώσει νερό, ρεύμα, νοίκι, αλλά ούτε και για να φάει. Όταν τον πετάνε έξω από το σπίτι, παίρνει μόνο το καναρίνι του και φεύγει. 

O Λυγίζος -στο σενάριο και στην κάμερα- ακολουθεί, σε απόσταση αναπνοής, τον πρωταγωνιστή και δεν μας δίνει πότε γενικά πλάνα. Όσο δεν είναι στυλιζαρισμένη η κίνηση της κάμερας, τόσο συχνά έρχεται σε αντίθεση με την σωματική γλώσσα του ήρωα, που είναι το ίδιο ιδιαίτερη με τον χαρακτήρα του. Ακόμα και πριν δοκιμάσει το φαγητό του πουλιού, τον βλέπουμε να συμπεριφέρεται σχεδόν σαν πουλί στο σπίτι και στο μπαλκόνι του... Η κινηματογράφηση θυμίζει λίγο ντοκιμαντέρ, που εισβάλλει ακόμα και στις πιο μύχιες στιγμές των ηρώων του. Στόχος του, μάλλον, είναι να εισβάλει και στον θεατή και να τον φέρει αντιμέτωπο με την πραγματικότητα του ήρωα!

Ο ξανθός πρωταγωνιστής προκαλεί την ανησυχία του θεατή, επειδή εκ πρώτης όψεως δεν ταυτίζεται με καμία ομάδα υψηλού κινδύνου. Είναι ένας έκπτωτος άγγελος της διπλανής πόρτας (κυριολεκτικά και μεταφορικά), ο οποίος δεν θέλει να ομολογήσει την έκπτωσή του, αλλά ούτε και να ζητήσει τη βοήθεια κανενός! Ο Λυγίζος αφήνει τον ήρωά του αποκομμένο από οποιαδήποτε εξήγηση, και ακόμη περισσότερο από οποιαδήποτε «λογική» ή έστω ανεξέλεγκτα κτηνώδη απόπειρα κορεσμού της πείνας του, τον χρησιμοποιεί περισσότερο σαν ένα πιόνι. Με εξαίρεση έναν υπέροχο μονόλογο, ο ήρωας που σκιαγραφεί ο Λυγίζος, αυτό το πεινασμένο «αγόρι», δε μοιάζει με πλήρη ήρωα που έχει βουτήξει στην κόλαση, αλλά με γοητευτικό περφόρμερ σε μια σειρά οπτικά ελκυστικών εικόνων και με συμβολισμούς γύρω από την Ελλάδα της κρίσης.

Το καναρίνι είναι ο μόνος του φίλος και ο αντικατοπτρισμός του. Και οι δύο είναι φυλακισμένοι και οι δύο ένα πράγμα ξέρουν να κάνουν καλά: να τραγουδάνε! Αυτό όμως είναι κάτι που στον πρωταγωνιστή δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Ίσως αν γνώριζε Γερμανικά... να είχε βρει δουλειά! Αβοήθητοι κι οι δύο (το καναρίνι μέσα στο κλουβί κι ο νέος αρνούμενος να επιστρέψει στη μητέρα του, με την οποία δεν έχει καμία ψυχική επαφή), κάθε μέρα καταποντίζονται περισσότερο. Το αδιέξοδο του ήρωα είναι το αδιέξοδο της γενιάς του, αλλά και ολόκληρης της χώρας μας.

Λίγο πριν το τέλος, σε μία άκρως συμβολική σκηνή, ο ήρωας θα σκεπάσει τον μοναδικό του φίλο με μια ελληνική σημαία (για να τον προστατέψει από τις γάτες) και θα τον κρύψει κάτω από σπασμένα αγάλματα ηρώων της επανάστασης! Λιτή και ρεαλιστική ταινία, η οποία ή θα σε πάρει μαζί της και θα σε ταξιδέψει και θα εμπλακείς κι εσύ ή θα σε σοκάρει και θα την αρνηθείς. Δυστυχώς, όμως, οι άνθρωποι που ψάχνουν τα σκουπίδια για φαΐ (άστεγοι ή μη) είναι δίπλα μας κάθε μέρα και όλο και πληθαίνουν... Η ταινία κατάφερε να αποσπάσει τρία βραβεία (καλύτερης ταινίας, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και πρώτου ανδρικού ρόλου) από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, καθώς και διακρίσεις σε πολλά διεθνή φεστιβάλ. Δείτε την στο «Δαναός»

11 Συναντήσεις με τον Πατέρα μου

(Δραματική) Ελληνική ταινία, σκηνοθεσία του Νίκου Κορνήλιου με τους Λάμπρο Αποστόλου, Εύα Στιλάντερ, Εύα Γαλογαύρου.

Με υποψηφιότητες καλύτερης ταινίας και πρώτου ανδρικού ρόλου στα βραβεία της Ακαδημίας Κινηματογράφου, η ταινία του Κορνήλιου μας διηγείται την ιστορία της Εύας, μιας νεαρής κοπέλας που σπουδάζει κλασικό τραγούδι, η οποία συναντά για πρώτη φορά τον πατέρα της, φύλακα σε μάντρα φορτηγών, ο οποίος αγνοούσε μέχρι τώρα την ύπαρξή της. Αμήχανοι και οι δύο, προσπαθούν να βάλουν ο ένας τον άλλον στη ζωή του. Τοπίο για μια ακόμη φορά η Αθήνα της οικονομικής κρίσης. Ωραίες ερμηνείες, λιτή σκηνοθεσία. Δείτε την στο «Λαΐς».

Almanya - Καλωσήρθατε στη Γερμανία

της Γιασεμίν Σαμντερελί (2011)

Μια κωμωδία με απίστευτο χιούμορ, έξυπνη, συγκινητική και προπάντων αληθινή, φτιαγμένη με πολύ αγάπη! Ο ήρωας θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένας Έλληνας από κάποιο ορεινό χωριό. Οι αναλογίες είναι σχεδόν ίδιες! Ένας νεαρός Τούρκος, μην μπορώντας να ζήσει την οικογένειά του πηγαίνει, με το μεταναστευτικό ρεύμα του 1960, στην Γερμανία ως εργάτης. Καταφέρνει να φέρει εκεί και την οικογένειά του, φτιάχνουν την ζωή τους και γέρος πια, μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια του κάνει ένα ταξίδι, πίσω στο χωριό, διηγούμενος το πως αντιμετώπισαν αυτή τη μετανάστευση και τις δυσκολίες που συνάντησαν με απίστευτα χιουμοριστικό τρόπο! Οι διάλογοι είναι πανέξυπνοι (Λένε ότι οι Γερμανοί πίνουν όλο coca cola και είναι κανίβαλοι, γιατί σταύρωσαν τον Θεό τους και κάθε Κυριακή πίνουν το αίμα του και τον τρώνε) και με ιδιαίτερο (συχνά φολκλορικό) χιούμορ. Βγαίνεις με μια ανάλαφρη νοσταλγική, γλυκόπικρη γεύση από την αίθουσα, γεμάτος συναισθήματα! Δείτε την στο «Έλλη».

Μια Αξιοπρεπής Οικογένεια (A Respectable Family)

(Δραματική) Γαλλοϊρανική ταινία, σκηνοθεσία Μασούντ Μπάκσι με τους Μπαράκ Χαμιντιάν, Μεχρντάντ Σεντιγκιάν, Μεχράν Αχμαντί.

Ένας Ιρανός ακαδημαϊκός, που ζει στη Δύση, επιστρέφει στην πατρίδα του για να διδάξει στο πανεπιστήμιο, εγκλωβίζεται όμως σε μια υπόθεση κληρονομιάς που κρύβει πολλά οικογενειακά μυστικά. Αναμειγνύοντας το προσωπικό δράμα με το συλλογικό, το δράμα με το θρίλερ και την προσπάθεια της ιρανικής κοινωνίας να βρει την ταυτότητά της στο σήμερα, ο Μπάσκι κατάφερε να βγάλει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα με συμμετοχή και στο δεκαπενθήμερο σκηνοθετών στο περσινό Φεστιβάλ των Κανών.

Πνεύμα Θεατρικό: Μια μεγαλειώδης και δύο υπερβολικά απλές παραστάσεις (Από την Ηρώ Μητρούτσικου)

http://www.attikipress.gr/51833/mia-megaleiwdhs-kai-dyo-ypervolika-aples-parastaseis

Από την Ηρώ Μητρούτσικου

O Γιάννης Χουβαρδάς, τελειώνοντας τη θητεία του στο Εθνικό Θέατρο, μάς αποχαιρετά με μια μεγαλειώδη και συγχρόνως λιτή παράσταση. Διαλέγει ένα υπέροχο κείμενο και το σκηνοθετεί απλά, χωρίς σκηνικά, χρησιμοποιώντας κυρίως τον μπροστινό χώρο της σκηνής, όπως είχε κάνει και πριν δυο χρόνια στην Κυρά της Θάλασσας του Ίψεν.

Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα

Ο Ευγένιος Ο’ Νιλ (1888-1953) -επηρεασμένος από τον Φρόιντ (1856-1939), ο οποίος μέχρι τον θάνατό του σχεδόν μελετούσε το οιδιπόδειο-  γράφει το 1931 το «Mourning Becomes Electra». Σε αυτό το τεράστιο έργο παίρνει τον μύθο της «Ορέστειας», για την ακρίβεια τα δύο πρώτα έργα της τριλογίας («Αγαμέμνων» και «Ερινύες»), και τα μεταφέρει στην Αμερική του 1865, αμέσως μετά το τέλος του εμφυλίου.

Ο πατέρας (ο Καραζήσης σαν άλλος Αγαμέμνων) επιστρέφει από τον πόλεμο στο πλούσιο σπίτι του, όπου τον περιμένει εναγωνίως η συντηρητική ερωτευμένη μαζί του κόρη του (η Πρωτόπαππα σαν άλλη Ηλέκτρα), καθώς και η σύζυγός του, η οποία δεν αντέχει άλλο να είναι παντρεμένη μαζί του. Η σύζυγος (η Καριοφυλλιά σαν άλλη Κλυταιμνήστρα) βάζει τον εραστή της, μακρινό συγγενή του άντρα της (ο Γάλλος σαν άλλος Αίγισθος), να την βοηθήσει στη δολοφονία. Έπειτα επιστρέφει κι ο γιος (Λούλης) από τον πόλεμο, όπου τον είχε στείλει η αδερφή του για να ανδρωθεί και να ξεκολλήσει από τη μάνα του! Σαν άλλος Ορέστης, χαμένος, με ψυχολογικά προβλήματα και οιδιπόδειο, πείθεται από την αδερφή του να σκοτώσει τον εραστή της μάνας του, ο οποίος στην ουσία την «κλέβει» από εκείνον! Η μάνα αυτοκτονεί και ο γιος, πάντα ερωτευμένος μαζί της, αυτοκτονεί κι αυτός. Χωρίς καμία λύτρωση (όπως συμβαίνει στις «Ευμενίδες» του Αισχύλου) η Λαβίνια-Ηλέκτρα, που αρχικά είχε ξανανιώσει μετά τον θάνατο της μάνας της και του εραστή της, πληρώνει τον εσωτερικό πόλεμο των γονιών της και κλείνεται, πια, στο σπίτι, σφραγίζει τα παράθυρα και μένει να πεθάνει, άκληρη, για να σβήσει η κατάρα.

Ο Χουβαρδάς είχε την ευφυΐα να χρησιμοποιήσει τον σιδερένιο τοίχο του θεάτρου που αποκλείει την σκηνή σε περιπτώσεις πυρκαγιάς, ως τοίχο του τεράστιου νοσηρού σπιτιού της οικογένειας Μαν. Όταν ο τοίχος ανεβαίνει (με τον χαρακτηριστικό ήχο) βλέπουμε το εσωτερικό του πλούσιου σπιτιού, το οποίο, όμως, αποτελείται μόνο από τρεις πάγκους αναμονής! Τα πορτρέτα της οικογένειας που καταδυναστεύουν τους ήρωες δεν είναι παρά live γκρο πλαν των ίδιων των ηρώων. Τις κάμερες για αυτά το πορτρέτα χειρίζονται τέσσερις άλλοι ηθοποιοί, ο καθένας σε αντίστιξη με κάθε ρόλο, οι οποίοι αρχικά παρουσιάζονται σαν θεατές που ανεβαίνουν, δυσαρεστημένοι στην σκηνή, φωτογραφίζουν με τα κινητά και διαβάζουν τις τεράστιες σκηνικές οδηγίες του Ο’ Νιλ! Ήταν ένα εύρημα που έδινε πότε πότε μια εύθυμη νότα (κυρίως με Μπαζάκα και Τσιτσάκη), αλλά δεν λειτουργούσε πάντα (ειδικά οι Λυμπεροπούλου-Κοτανίδης). Μέσα σε αυτό το αφαιρετικό σκηνικό τα κουστούμια της Ι. Τσάμη έδιναν μια υπέροχη νότα. Φορέματα της εποχής (1840-60) με τεράστια κρινολίνα και υπέροχα υφάσματα σε μετέφεραν στον σωστό σκηνικό χρόνο, όταν τα ήθη ήταν πολύ διαφορετικά... Η παράσταση τελειώνει την Κυριακή. Υπάρχουν μόνο εισιτήρια περιορισμένης ορατότητας, αλλά αξίζει να την δείτε.

Δύο πρεμιέρες στο Bob festival

To Bob festival, που διοργανώνουν για 6η χρονιά οι Abovo, φέτος είχε (εκτός από τις καλύτερες νεανικές παραστάσεις της χρονιάς που πέρασε) και τρεις πρεμιέρες. Είδα τις δύο, οι οποίες ήταν σαν προπαραστάσεις (work in progress). Δηλαδή, θα δουλευτούνε κι άλλο και θα παρουσιαστούνε ξανά στο κοινό, την νέα χρονιά, πιο ολοκληρωμένες. Και οι δύο ήταν όχι απλά αξιόλογες, αλλά και πολύ ιδιαίτερες, φτιαγμένες από νέους δημιουργούς, με απλά μέσα, χειροποίητες, χωρίς σκηνικά. Ήταν και οι δύο μια νέα πρόταση.

ΓΑΜ

Το βιβλίο της Κατερίνας Έσσλιν σκηνοθετεί ο Δημήτρης Μπογδάνος μαζί με 13 ηθοποιούς!

Κάθε ηθοποιός κάθεται ως θεατής μέχρι να έρθει η ώρα να μας πει την ιστορία του. Μικρά κείμενα διαποτισμένα με χιούμορ, ρομαντισμό, αλλά και κυνισμό. Μια όμορφη σύμπραξη, ιδιαίτερη, πολύ φρέσκια και προσεγμένη, όπως ήταν και τα απλά κουστούμια τους!

Rev-illusion

Ο Γιώργος Αγγελόπουλος των AbOvo συμπράττει με τρεις νεανικές ομάδες (Cheek Bones, Χα!, katayis teater) και τους σκηνοθετεί στην πραγματική ιστορία του People’s temple, μιας αίρεσης ενός τρελού ηγέτη και των χιλίων ανθρώπων που τον πίστεψαν και έγιναν θύματά του. Μια παράσταση, πολύ ιδιαίτερη, χωρίς φώτα, κουστούμια ή αντικείμενα! Το μόνο φως είναι οι φακοί που χρησιμοποιούν οι ίδιοι οι ηθοποιοί, τονίζοντας μόνο τα σημεία του σώματος ή τα πρόσωπα τα οποία επιλέγουν!

To  bobfestival  ολοκληρώνεται, κι αυτό, την Κυριακή (στο Bios).

Πρόσκληση σε θεατρική παράσταση

• Αυτή την Πέμπτη θα ήθελα να σας προσκαλέσω στην αυτοσχεδιαστική παράσταση που ΠΑΙΡΝΩ ΜΕΡΟΣ!!!!

Φανταστείτε μία παράσταση που επινοείται μπροστά στα μάτια σας.
Φανταστείτε εσείς να διατάζετε και οι ηθοποιοί να εκτελούν τις επιθυμίες σας.
Φανταστείτε να είστε η κριτική επιτροπή ενός διαγωνισμού αυτοσχεδιασμού από τον οποίο θα αναδειχθεί επί τόπου ο καλύτερος αυτοσχεδιαστής της βραδιάς.
Φανταστείτε να κλαίτε από τα γέλια.

Συγχαρητήρια! Μόλις δημιουργήσατε στο μυαλό σας μια παραστάση της improVIBE!

Θεατρικός αυτοσχεδιασμός σημαίνει γέλιο, αυθόρμητες δημιουργίες και διασκεδαστικές παραστάσεις.

Ο θίασος ανεβαίνει στη σκηνή και.... Δεν έχουν την παραμικρή ιδέα τί πρόκειται να κάνουν! Ευτυχώς που έχουμε εσάς, το κοινό, που θα πλάσετε την παράσταση όπως θέλετε.

Στις, γεμάτες αυθορμητισμό και αυτοσχεδιασμό, παραστάσεις που οργανώνει η improVIBE θα δείτε δώδεκα ταλαντούχους ηθοποιούς να αυτοσχεδιάζουν επί σκηνής με βάση τις δικές σας προτάσεις. Μέχρι το τέλος της βραδιάς όμως, μόνο ένας θα παραμείνει και θα ανακηρυχθεί Maestro της παράστασης! Και το καλύτερο είναι ότι δύο παραστάσεις δεν πρόκειται ποτέ να είναι ίδιες μεταξύ τους!

Αυτή την Πέμπτη 23 του μήνα, στις 9.00μμ στην Ενδορφίνη  Theater Bar. 

 Βιργινίας Μπενάκη 7 στο Μεταξουργείο, μόλις 2 τετράγωνα δίπλα από το μετρό Μεταξουργείο. (Χάρτης - http://goo.gl/maps/zreNu)

Είσοδος 5 ευρώ. αλλά: Δωρεάν είσοδος αν ρίξετε το ζάρι και φέρετε έξι!

Ελπίζουμε να σας δούμε όλους εκεί.

Σελίδα του event στο Facebook εδώ: http://www.facebook.com/events/133168196873253/

• Το 3ο Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών «Τα 12 Κουπέ», ένας καθιερωμένος πια θεσμός που διοργανώνεται με επιτυχία από την Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ και την Τατιάνα Λύγαρη εδώ και τρία χρόνια, θα πραγματοποιηθεί και φέτος για 3η συνεχή χρονιά, από τις 24 Μαΐου έως τις 2 Ιουνίου.

Όλες οι ομάδες εμφανίζονται καθημερινά σε ένα κυλιόμενο πρόγραμμα 4 ωρών από τις 7 το απόγευμα έως τις 12 το βράδυ.

ΕΙΣΟΔΟΣ  4 € για 4 performances ανά ημέρα.      έναρξη προπώλησης για τις performances της κάθε ημέρας από 7 μ.μ. 

Αμαξοστοιχία-Θέατρο «το Τρένο στο Ρουφ» Σιδηροδρομικός Σταθμός Ρουφ, επί της οδού Κωνσταντινουπόλεως,( Προαστιακός Ρουφ ή μετρό Κεραμεικός)   τηλ: 210-5298922 / 6937-604988

• ΣυναιΘέατρο  (Συναίσθημα/Θέατρο)  ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ     με τη Μάρα Μπαρόλα "Παίζω πώς είμαι για να υπάρξω."

      Δέκα μεγάλοι ρόλοι του παγκόσμιου θεάτρου, μας δίνουν την ευκαιρία να ανιχνεύσουμε την εσωτερικότητά μας.

Μέσα λοιπόν από το ασφαλές περιβάλλον μιας ομάδας με κοινό στόχο γεννιέται ο ηθοποιός-μάγος. Ακριβώς όπως στις πρωτόγονες κοινωνίες, όταν η ανάγκη της επιβίωσης επέβαλλε τη συνομιλία με τους θεούς, ξεπρόβαλε ο μάγος. Με την πίστη της ομάδας και το πρόσχημα του ρόλου, ο μάγος πετύχαινε το αντίστοιχο του σύγχρονού μας ηθοποιού: ξέφευγε από τον εαυτό του και υποδυόμενος ουσιαστικά ένα ρόλο, κατόρθωνε να “συνδεθεί” με τη θεϊκή του φύση.”

 Η Μάρα Μπαρόλα είναι ηθοποιός. Έχει επίσης σκηνοθετήσει στο θέατρο και γράψει τέσσερα θεατρικά έργα, τα δύο σε συνεργασία.

Υπήρξε καθηγήτρια θεατρικού αυτοσχεδιασμού στη σχολή κωφών Ελλάδας. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια αυτογνωσίας, επίτευξης στόχων, NLP, ψυχανάλυσης και έχει συνεργαστεί με ψυχαναλυτές σε drama therapy.

Έχει διδάξει τεχνικές θεάτρου και αυτοσχεδιασμό σε άτομα και σε ομάδες.

 Κάθε Πέμπτη, από 23 Μαΐου ως 13 Ιουνίου.  Ώρες: από τις 19.00 έως τις 22.00 το βράδυ.

Χώρος: Τεμπών 2 (πίσω από το “Υγεία”, στη Νέα Φιλοθέη Αμαρουσίου).   Κόστος: 50 ευρώ (προπληρωτέα)  Επικοινωνία-κράτηση θέσης: 210 6105706/ κινητό: 6948 273933

ΙΝΚΑ – ΔΤ 441 21.05.13: Ο όμιλος Λάτση, το ξέπλυμα και το βαρύ πρόστιμο

ΙΝΚΑ – ΔΤ 441 21.05.13

ΤΡΑΠΕΖΕΣ – ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΝΗΣΟΙ ΚΕΗΜΑΝ ΕΧΟΥΝ Η ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ

ΟΙ ΕΠΙΧΟΡΗΓΟΥΜΕΝΟΙ ΟΛΟΙ ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΙ, οι τράπεζες με δισεκατομμύρια επιχορηγήσεις, πως και δεν ελέγχονται, όχι από τον εαυτό τους η την κάθε Rock ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΞΕΝΟ, από το ΣΔΟΕ το πόθεν έσχες των μελών των Διοικητικών Συμβουλίων τους, πιθανολογούμε πως θα βγάλει και τους Έλληνες και την Κυβέρνηση από το τρυπάκι.

Φαίνεται πως το ΙΝΚΑ έχει δίκιο να ζητά το πόθεν έσχες των τραπεζικών στελεχών.

Ο όμιλος Λάτση, το ξέπλυμα και το βαρύ πρόστιμο

Διεθνώς εκτεθειμένο αφήνει τον τραπεζικό βραχίονα του ομίλου Λάτση το βαρύ πρόστιμο που επέβαλε, την περασμένη Τετάρτη, η αρμόδια εποπτική αρχή του Λονδίνου στην EFG Private Bank Ltd., για ανεπαρκείς διαδικασίες αποτροπής του ξεπλύματος χρήματος από πελάτες της, μεταξύ των οποίων διαπιστώθηκε ότι βρίσκονται 94 πολιτικώς εκτεθειμένα πρόσωπα, αλλά και 13 πελάτες της τράπεζας, που έχουν συνδεθεί με σοβαρές υποθέσεις εγκλημάτων, μεταξύ των οποίων αδικήματα διαφθοράς και ξέπλυμα χρήματος (η σχετική ανακοίνωση της FCA, στα αγγλικά, μπορεί να αναγνωσθεί εδώ:http://www.fca.org.uk/news/efg-private-bank.

Το πρόστιμο στη λονδρέζικη θυγατρική του ελβετικού ομίλου EFG, άλλοτε απώτερου μητρικού ομίλου και της ελληνικής Eurobank, προκάλεσε αίσθηση στο Σίτι του Λονδίνου, καθώς είναι αρκετά υψηλό: έφθασε τα 4,2 εκατ. λίρες, αλλά, όπως ανακοινώθηκε, θα είχε ανέλθει σε 6 εκατ. λίρες, αν η EFG δεν είχε συμβιβασθεί με τις αρχές από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας ελέγχου.

Μάλιστα, σε αυστηρές δηλώσεις για το θέμα, με «ζωηρή» δημόσια επίπληξη της EFG, προχώρησε η Τρέισι Μακντέρμοτ, επικεφαλής του τμήματος ελέγχων και οικονομικού εγκλήματος της Financial Conduct Authority (FCA), δηλαδή της νεοσύστατης βρετανικής αρχής, η οποία από την 1η Απριλίου 2013 ασκεί τις σχετικές ελεγκτικές αρμοδιότητες, που ως τώρα ασκούνταν από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (Financial Services Authority - FSA).

Όπως τόνισε η Τ. Μακτνέρμοτ, βασικός στόχος της FCA είναι να διασφαλίσει ότι «το χρήμα στο βρετανικό τραπεζικό σύστημα είναι καθαρό». Στην περίπτωση της EFG, ανέφερε, «οι πολιτικές ελέγχου φαίνονταν καλές στα χαρτιά, αλλά στην πράξη αποδείχθηκε ότι απέτυχαν να διασφαλίσουν την αντιμετώπιση των κινδύνων ξεπλύματος χρήματος. Αυτές οι αστοχίες δικαιολογούν την επιβολή ενός βαρέως προστίμου από την FCA».

Σε μια περίοδο που προκαλούν ιδιαίτερες συζητήσεις στην Ελλάδα οι περιπτώσεις πολιτικών προσώπων και συνεργατών τους, οι οποίοι εμπλέκονται σε υποθέσεις διακίνησης και ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, προκαλούν ιδιαίτερη εντύπωση τα αποτελέσματα των ελέγχων στην EFG, καθώς διαπιστώθηκε ότι σχεδόν 100 (94, για την ακρίβεια) πολιτικά εκτεθειμένα πρόσωπα διατηρούσαν λογαριασμούς στην τράπεζα, χωρίς να έχει διασφαλισθεί επαρκώς ότι αποφεύγεται το ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος!

Σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό ορισμό, ως πολιτικά εκτεθειμένα πρόσωπα νοούνται τα πρόσωπα στα οποία έχει ανατεθεί σημαντικό δημόσιο λειτούργημα, οι άμεσοι στενοί συγγενείς τους ή τα πρόσωπα που είναι γνωστά ως στενοί συνεργάτες τους.

Η EFG Private Bank στο Λονδίνο, μια μικρή τραπεζική «μπουτίκ» για πελάτες μεγάλης περιουσίας, εξυπηρετούσε συνολικά 3.342 λογαριασμούς πελατών, εκ των οποίων ένα υψηλό ποσοστό (σχεδόν 3% του συνόλου των λογαριασμών) αφορούσε πελάτες που είχαν χαρακτηρισθεί ως πολιτικώς εκτεθειμένα πρόσωπα.

Παρά ταύτα, όπως διαπίστωσε η FCA κατά τους ελέγχους της, οι οποίοι σημειωτέον είχαν αρχίσει από το 2011, επί των ημερών άσκησης της εποπτείας από την FSA, η EFG Private Bank δεν εφάρμοζε για αυτά τα πολιτικά εκτεθειμένα πρόσωπα της τις αυστηρές οδηγίες που έχουν δοθεί από τις αρχές, για την αποτροπή του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος.

Συνολικά, 400 λογαριασμοί πελατών, ή ποσοστό 12% των συνολικών λογαριασμών που τηρούνταν στην EFG, είχαν καταταγεί από την τράπεζα στην κατηγορία υψηλού ρίσκου για ξέπλυμα χρήματος, χωρίς όμως να εφαρμόζονται οι προβλεπόμενες διαδικασίες αποτροπής της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Πολλοί από τους πελάτες υψηλού κινδύνου είχαν τις έδρες τους σε υπεράκτιους παραδείσους, κατ’ εξοχήν ύποπτους για διευκόλυνση ξεπλύματος.

Η FCA έλεγξε δειγματοληπτικά 36 λογαριασμούς πελατών της τράπεζας και διαπίστωσε ότι σε 17 περιπτώσεις είχαν κατηγοριοποιηθεί ως υψηλού κινδύνου για ξέπλυμα, αλλά χωρίς να εφαρμόζονται οι πρόνοιες για την αποτροπή του αδικήματος.  Ακόμη χειρότερα, 13 από αυτούς τους 17 φακέλους πελατών διαπιστώθηκε ότι αφορούσαν πελάτες της τράπεζας για τους οποίους υπήρχαν ενδείξεις εγκληματικής δραστηριότητας, ή είχαν κατηγορηθεί επισήμως από τις αρχές για σοβαρά αδικήματα διαφθοράς και ξεπλύματος χρήματος.

Η FCA αναφέρει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πλημμελών ελέγχων σε κατ’ εξοχήν ύποπτο πελάτη: πελάτης της τράπεζας ήταν η κόρη προσώπου που είχε κατηγορηθεί για σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα, ξέπλυμα χρήματος και φόνο (!). Η γυναίκα δήλωσε στην τράπεζα ως πηγή προέλευσης της περιουσίας της τον πατέρα της, αλλά η FCA διαπίστωσε ότι «υπήρχε ανεπαρκής πληροφόρηση στα αρχεία της τράπεζας για να εξηγηθεί πώς κατέληξε η τράπεζα στο συμπέρασμα ότι ήταν αποδεκτό το ρίσκο αυτό, ή πώς θα μετριάζονταν τέτοια ρίσκα».

Η λίστα Λαγκάρντ και... ο Άκης

Ο όμιλος της EFG σημειώνεται ότι απασχόλησε πρόσφατα τη δημόσια συζήτηση και στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της διερεύνησης από τη Βουλή της υπόθεσης με τη λεγόμενη «λίστα Λαγκάρντ». Η Μαρία Παντελή, που εξετάσθηκε από τους βουλευτές, καθώς εμφανιζόταν στη λίστα ως χειριστής λογαριασμού με μεγάλα ποσά (ο λογαρισμός ανήκε σε εταιρεία διαχείρισης κεφαλαίων, που εξαγοράσθηκε από τον όμιλο EFG), είχε διαψεύσει με δηλώσεις της ότι η ίδια ή ο όμιλος Λάτση εμπλέκονται σε υποθέσεις διακίνησης μαύρου πολιτικού χρήματος.

«Τι θέλουν να μου πουν, δηλαδή;», έλεγε χαρακτηριστικά. « Ότι υπάρχει μαύρο πολιτικό χρήμα, πού; Ότι η EFG International , μια τράπεζα που ήταν εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Ελβετίας, έκανε ξέπλυμα χρημάτων; Αυτό θέλουν να μου πουν; Ας πάνε να το ψάξουν. Εγώ δεν το πιστεύω αυτό. Εγώ, δούλευα σε μια εταιρία η οποία ήταν αναγνωρισμένη στο χώρο της, αγοράστηκε από την EFG International του ομίλου Λάτση, οπότε όποιος πιστεύει ότι αυτή η εταιρία έκανε ξέπλυμα χρημάτων –δημοσιογράφος ή πολιτικός, - ας πάει στον κ. Λάτση να του το πει κατά πρόσωπο. Σε μένα το λέει, που ήμουν υπάλληλος;  Ας πάει να τον ρωτήσει “Έκανες ξέπλυμα, άνθρωπε μου;”».

Σε μια άλλη υπόθεση, που βρίσκεται υπό διερεύνηση από τις αρμόδιες αρχές, διαπιστώθηκε ότι από λογαριασμό που τηρούνταν στην EFGΛουξεμβούργου και ο οποίος είχε ως τελικό δικαιούχο Έλληνα μεγαλοεπιχειρηματία του λιανικού εμπορίου και της κινητής τηλεφωνίας είχαν σταλεί το 2007 τρία εμβάσματα, συνολικού ποσού σχεδόν 1,5 εκατ. ευρώ, με αποδέκτη εταιρεία του υπόδικου, σήμερα, στενού συνεργάτη του Άκη Τσοχατζόπουλου, Γ. Σαχπατζίδη. Η σχετική δικογραφία εξακολουθεί να ελέγχεται από αρμόδιο ανακριτή, έχοντας διαχωριστεί από τις άλλες εκκρεμείς υποθέσεις του Άκη Τσοχατζόπουλου. 

Ο Ιπποκράτης – ο Προέδρος του ΙΣΑ και δήμαρχος Αμαρουσίου κ. Πατούλης – η αιμοδοσία της «Χρυσής Αυγής» και η άγνοια του όρκου του Ιπποκράτη από τον κ. Πατούλη (από τον πολίτη Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου)

«Η ουτοπία και η εξέγερση είναι οι δίδυμες αδερφές που αποτελούν τον εμβρυουλκό του μέλλοντος» (Ο συγγραφέας)

Ο Ιπποκράτης – ο Προέδρος του ΙΣΑ και δήμαρχος Αμαρουσίου κ. Πατούλης – η αιμοδοσία της «Χρυσής Αυγής» και η άγνοια του όρκου του Ιπποκράτη από τον κ. Πατούλη

Είναι γνωστό ότι πριν από αρκετό καιρό οι βουλευτές της «Χρυσής Αυγής» ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να κάνουν αιμοδοσία στο κόμμα τους για αίμα που θα προορίζεται μόνο για Έλληνες.

Κάποιοι μιξοειδείς προοδευτικοί βγήκαν λαύροι εναντίον αυτής της αιμοδοσίας, χαρακτηρίζοντάς την ως… παράνομη και ρατσιστική!!!

Ανάμεσά τους και ο δήμαρχος – γιατρός και αγαπημένος των καναλιών ο οποίος βρέχει-χιονίζει έχει το μόνιμο στασίδι στα κανάλια. Πότε προλαβαίνει να κάνει το δήμαρχο – πού αλήθεια έμαθε τα στοιχειώδη για την αυτοδιοίκηση δεν γνωρίζω – και πότε το γιατρό είναι απορίας άξιον.

Επειδή όμως φαίνεται ότι ούτε το ένα ούτε το άλλο γνωρίζει καλά, βγήκε και είπε ότι: «Όποιοι γιατροί πάνε σε αυτή την εκδήλωση θα τους αφαιρεθεί η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος!!!

Γιατί, είπε τηλεοπτικώς, ότι η πράξη τους αυτή θα συνιστά παραβίαση του όρκου του Ιπποκράτη!!! Όμως, όπως λέει και η σοφή παροιμία: Αγαπά ο θεός τον κλέφτη, αγαπά και τον νοικοκύρη.

Έτσι τα μεσάνυχτα του Πάσχα –σε επανάληψη- βγήκε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ ο γιατρός Νίκος, ο οποίος αποκάλυψε ότι ουδαμού του όρκου τού Ιπποκράτους υπάρχει τέτοια απαγόρευση και συνεπώς ο… προοδευτικός κ. Πατούλης ψεύδεται ή κάνει μέγα λάθος! Μάλιστα, ο γιατρός Νίκος που διάβασε προφανώς τον όρκο του δασκάλουκατέθεσε και τούτο το ιστορικό παράδειγμα: Κληθείς ο Ιπποκράτης από το βασιλιά των Περσών (Ξέρξη) να πάει στην Περσία για να δώσει τις ιατρικές του συμβουλές για τη διάσωση του στρατού του από την ενσκήψασα επιδημία, ο Ιπποκράτης αρνήθηκε να το κάνει γιατί απάντησε με τον αγγελιοφόρο: «Δεν έρχομαι γιατί είστε βάρβαροι».

Το έκανε αυτό παρά το γεγονός ότι και γιατρός ήταν και τα δώρα ήταν πολλά!

Συνεπώς καλό και αξιοπρεπές  και επιστημονικά επιβεβαιωμένο θα ήταν για τον κύριο ιατρόν και δήμαρχον να δώσει μια απάντηση αν ο όρκος του Ιπποκράτη διαλαμβάνει τοιαύτην απαγόρευσιν.

Όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο –και μάλιστα με διττήν ιδιότητα και ομιλείς δημοσίως- δεν μπορείς να λες παρλαπίπες, αν βέβαια ο γιατρός Νίκος έχει δίκαιο.

Αυτά ανεξαρτήτως του απόλυτου δικαιώματος που έχει ο αιμοδότης να δίνεται το αίμα του όπου θέλει. ΑΙΜΑ είναι αυτό και όχι δημοτικοί ψήφοι των λαθρομεταναστών τους οποίους δίνουν όπου θέλουν, έστω και παράνομα) (γι’ αυτό το ζήτημα προσεχώς με αφορμή την υπ’ αριθ. 460/2013 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας).

Αυτά για τους… προοδευτικούς!

Αθήνα, 21/05/ 2013

Ο πολίτης Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου

«Αν δεν υπήρχαν οι μειοψηφίες οι άνθρωποι θα ζούσαν στην εποχή των σπηλαίων» (Έριχ Φρομ)

ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΒΙΝΤΕΟ: ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2013/05/blog-post_8719.html

Η λήψη του βίντεο αρχίζει απο το καραβάκι μετά τον αρσανά (λιμανάκι) της Αγίας Άννης, και στην διάρκεια του θά δούμε τα Κατουνάκια, Καρούλια, Κλέφτικο, και Καυσοκαλύβια:

Αμέσως μετά βλέπουμε διάφορα όμορφα τμήματα του μονοπατιού απο Καυσοκαλύβια - Άγιος Νείλος.

Όποιος αγαπάει την πεζοπορία και δέν έχει γνωρίσει το Άγιον Όρος, θα συνιστούσα να επισκεφτεί το περιβόλι τής Παναγίας για μια νέα πανέμορφη διαδρομή, με απώτερο σκοπό την πνευματική αναζήτηση και τήν ψυχική γαλήνη.

Γιώργος Κοντογιώργης: «Η σημερινή κρίση είναι προάγγελος του τέλους της ελληνικής κοινωνίας».

http://hassapis-peter.blogspot.gr/2013/05/blog-post_6528.html

Συνέντευξη του Γιώργου Κοντογιώργη, στον Γιώργο Κιούση της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ».

Ο γνωστός πανεπιστημιακός και συγγραφέας μιλάει για την εγκλωβισμένη Αριστερά και τη σύγκλισή της με τη Δεξιά, για το «νεκρόφιλο» πολιτικό σύστημα και το κράτος, με τα αστικά παράσιτα που σιτίζει, ως υπαιτίους λόγους της ελληνικής κακοδαιμονίας

«Η Αριστερά βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Εχασε το παλαιό ιδεολογικό της στίγμα, που αναγόταν στη διαχείριση της μετάβασης από τη δεσποτεία στον ανθρωποκεντρισμό, και παλινδρομεί ανάμεσα σε ένα παρελθόν που έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και στο διαγκωνισμό της με τις δυνάμεις του κρατικού ή του πλανητικού φιλελευθερισμού, ως προς το ποιος είναι ο πιο αποτελεσματικός διαχειριστής του συστήματος. Εάν θέλει να επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο, μία επιλογή έχει μόνο. Να προτάξει τη ριζική μεταβολή της σχέσης μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής με τη μεταβολή της κοινωνίας των πολιτών σε πολιτειακό εταίρο, αντί να επιδιώκει το ρόλο του καθοδηγητή της. Να υπερβεί τη λογική της διαμεσολάβησης και να εναγκαλιστεί το πολιτικό πρόταγμα της αντιπροσώπευσης». Για το ρόλο της Αριστεράς, το «νεκρόφιλο» πολιτικό σύστημα, το κράτος ως υπαίτιο της ελληνικής κακοδαιμονίας, μιλάει στην «Κ.Ε.» ο Γιώργος Κοντογιώργης, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. 

* «Των Ελλήνων οι κοινότητες», για να θυμηθούμε και το σχολικό εγχειρίδιο της Ιστορίας μας... 

- Η ερώτηση, όπως διατυπώνεται, αγγίζει την καρδιά του ελληνικού προβλήματος. Τι ήταν ο ελληνικός κόσμος πριν από τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους; Οι καθεστωτικοί διανοούμενοι, που διακινούν μηρυκαστικά τη δυτικοευρωπαϊκή δικαιοταξία, διδάσκουν ότι ο ελληνισμός ήταν ένα απλό προσάρτημά της, μια περιφέρεια, κάτι σαν τις τριτοκοσμικές χώρες σήμερα σε σχέση με τη δυτική πρωτοπορία. Η προσέγγιση αυτή, πέραν του ότι είναι ανιστορική και στρεβλωτική του ιστορικού γεγονότος, περιέχει εντέλει μια βαθιά ιδεολογική στόχευση: τη δικαιολόγηση της μετέπειτα ηγεμονίας της δυτικής Ευρώπης, τον θεμελιωδώς μη δημοκρατικό χαρακτήρα της νεοτερικής πολιτείας και, για τα καθ' ημάς, την απόκρυψη του γεγονότος ότι στο όνομα του εξευρωπαϊσμού κληθήκαμε να οπισθοδρομήσουμε ολοκληρωτικά, στις απαρχές της ελληνικής ιστορίας, στην προ-σολώνεια εποχή. 

Πριν από την Επανάσταση 

* Θέλετε να γίνετε πιο συγκεκριμένος; 

- Ο ελληνισμός πριν από την Επανάσταση εξακολουθούσε να είναι δομημένος με όρους κοσμοσυστήματος, του οποίου η ιδιοσυστασία αναγόταν στην ιστορική του μήτρα, δηλαδή στη σταθερά της ανθρωποκεντρικής οικουμένης, που είχε ως θεμέλια κοινωνία την πόλη/κοινό. Αυτό που αποκαλούμε κοινότητες σήμερα είναι η μεθερμήνευση της εφαρμογής του κοινού στην πέραν των Αλπεων Εσπερία, δηλαδή στο φεουδαλικό πεδίο, όπου μετακενώθηκε ολόκληρο το θεσμικό και πραγματολογικό περιβάλλον του ελληνικού κοσμοσυστήματος. Με αυτό ως όχημα ξεκίνησε η Αναγέννηση και με αυτό πορεύτηκε η δυτική Ευρώπη έως το τέλος περίπου του 19ου αιώνα. Στην ιταλική χερσόνησο, όπου η μετακένωση αυτή υπήρξε άμεση, δημιουργήθηκαν οι πόλεις κατά το παράδειγμα των ελληνικών πόλεων/κοινών της βυζαντινής εποχής. Το ενδιαφέρον της επισήμανσης αυτής έγκειται στο ότι ο ελληνικός κόσμος όχι μόνο δεν διήλθε από τη φεουδαρχία, αλλά ότι βίωνε κατά τρόπο αδιάλειπτο, μέχρι τέλους, στο εσωτερικό των κοινών, πολιτειακά συστήματα που ανάγονται στις ιστορικές τους καταβολές: τη δημοκρατική αυτοκυβέρνηση κ.λπ. Ακόμη και η οθωμανική δεσποτεία σεβάστηκε την ανθρωποκεντρική ιδιαιτερότητα του ελληνικού κόσμου, διότι είχε συμφέρον γι' αυτό. Ωστε η μετάβαση της ελληνικής κοινωνίας δεν έγινε, όπως στη Δύση -και στον κόσμο-, από τη φεουδαρχία στον ανθρωποκεντρισμό, αλλά από το ανθρωποκεντρικό κοσμοσύστημα μικρής κλίμακας σε εκείνο της μεγάλης κλίμακας. 

* Τι σημαίνει αυτό για την εξέλιξη του ελληνικού κόσμου; Και ποιος το κατήργησε; 

- Η κατάργησή του σήμανε την ολοκληρωτική επάνοδο της ελληνικής κοινωνίας στις ανθρωποκεντρικές απαρχές του ελληνικού κόσμου. Ο εξευρωπαϊσμός σήμανε την αναγκαστική εναρμόνιση της ελληνικής κοινωνίας με το βηματισμό της υπόλοιπης Ευρώπης. Ετσι, από το Σύνταγμα της δημοκρατικής αυτοκυβέρνησης του Ρήγα και εκείνα της Επανάστασης, ή την προεδρική διακυβέρνηση του Καποδίστρια, οδηγηθήκαμε στη βαυαρική απολυταρχία. Η μοίρα του προ-εθνοκρατικού ελληνικού κόσμου διαγράφηκε με την αποτυχία της Επανάστασης και την ολοκληρωτική εξάρτησή του από τις δυνάμεις της ευρωπαϊκής απολυταρχίας. Την κατάργηση πάντως του συστήματος των κοινών την επέβαλαν οι Βαυαροί στο όνομα του εξευρωπαϊσμού. Οπως διατείνονται οι ίδιοι στο σκεπτικό τους, η δημοκρατία καλλιεργεί τα ταπεινά ένστικτα της κοινωνίας, δεν είναι συμβατή με την έννοια της προόδου που διδάσκει η ευρωπαϊκή νεοτερικότητα. Η μετα-φεουδαλική Ευρώπη δεν μπορούσε να διανοηθεί τη μεταφορά στο επίπεδο της νέας θεμέλιας κοινωνίας -του κράτους-έθνους- του πολιτειακού παραδείγματος της πόλης/κοινού. 

* Ορισμένα παραδείγματα αυτής της εξέλιξης; 

- Εχει ενδιαφέρον να προσέξουμε πως ό,τι θεωρήθηκε έκτοτε ως μη προσήκον με την έννοια της προόδου, και απερρίφθη ή συνοδεύτηκε με τη μομφή του οπισθοδρομικού, ήρθε η Ευρώπη να το υιοθετήσει έναν έως ενάμιση αιώνα αργότερα. Ιδού ορισμένα παραδείγματα: αξιώθηκε από τον Καποδίστρια να εισαχθεί η τιμοκρατική ψήφος, για να προσομοιάσουμε στην Ευρώπη. Ο κυβερνήτης αντέτεινε ότι η καθολική ψήφος αποτελεί ιστορικό κεκτημένο του Ελληνα. Η καθολική ψήφος καθιερώθηκε στην Ευρώπη μόλις την παραμονή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Η ελληνική κοινωνία γνώρισε εξαρχής τα διαστρωματικά και όχι τα ταξικά κόμματα. Τα ταξικά κόμματα εμφανίζονται σε περιόδους μετάβασης, όπως από τη φεουδαλική στην ανθρωποκεντρική κοινωνία. Η ελληνική κοινωνία βίωνε ακόμη τότε το σύστημα της εταιρικής οικονομίας, που προσεγγίζει την εργασία όχι ως μια εξωθεσμική παράμετρο, αλλά ως συμμέτοχο του οικονομικού συστήματος. 

Πολιτική ατομικότητα 

* Η κοινωνία της μη εξαρτημένης εργασίας; 

- Αποτελεί άγνωστο τόπο και σήμερα στον κόσμο της νεοτερικότητας. Τέλος, η ελληνική κοινωνία διέθετε μια εξαιρετική πολιτική ανάπτυξη, που αναγόταν στο γεγονός της θεσμισμένης παρουσίας της στην πολιτεία, μέσα στα κοινά. Η ανάπτυξη αυτή υποδεικνύει μια συμπεριφορά πολιτικής ατομικότητας, εν αντιθέσει προς τις ευρωπαϊκές κοινωνίες, που βίωναν την πολιτική συμπεριφορά ως άμορφη μάζα. Η πολιτική ατομικότητα λειτουργεί θεσμικά μέσα στην αντιπροσωπευτική ή τη δημοκρατική πολιτεία. Η πολιτική μάζα κατηχείται και καθοδηγείται από δυνάμεις που λειτουργούν ως ενδιάμεσοι μεταξύ ιδιωτικής κοινωνίας και πολιτείας. Περιττεύει να πω ότι τα προτάγματα της προεπαναστατικής περιόδου, που ήταν αυτοφυή, θα χρειαστούν πολλές δεκαετίες ακόμη για να τα προσεγγίσει ο νεοτερικός άνθρωπος. 

* Αυτό τι σημαίνει για την ελληνική κοινωνία του κράτους-έθνους; 

- Εδώ βρίσκεται η βάση του νεοελληνικού προβλήματος. Πρώτον, το νεοελληνικό κράτος συγκροτήθηκε σε μια από τις πιο καθυστερημένες, την εποχή εκείνη, περιοχές του ελληνισμού και εντελώς κατεστραμμένη από τον πόλεμο. Δεύτερον, το κράτος αυτό δεσμεύτηκε από τις Δυνάμεις δίκην προτεκτοράτου. Τρίτον, καταργώντας τη θεσμισμένη συλλογικότητα της ελληνικής κοινωνίας, ξέμεινε στον Ελληνα η νοοτροπία της πολιτικής ατομικότητας. Ετσι, ενώ πριν το πρόβλημά του επιδίωκε να το επιλύσει στη «μάζωξη» του κοινού, τώρα όφειλε να προστρέξει στον πολιτικό, που οικειοποιήθηκε την πολιτική αρμοδιότητα. Εφεξής εκαλείτο να διαπραγματευτεί την ψήφο του. Η πολιτική ανάπτυξη λειτούργησε στο νέο περιβάλλον ως εφαλτήριο για να μεταβληθεί ο πολίτης σε πελάτη, το πολιτικό σύστημα σε ακραιφνώς πελατειακό. Οι πολιτικές, με τη σειρά τους, έπαψαν να αναφέρονται στη συλλογικότητα, έγιναν όχημα αποδόμησης της κοινωνικής συλλογικότητας. Τέταρτον, η πολιτική τάξη χρησιμοποίησε το πρόταγμα της εθνικής ολοκλήρωσης ως πρόσχημα για εσωτερικούς λόγους. 

* Τη θέλησε πραγματικά; 

- Ποτέ. Γι' αυτό και την υπονόμευσε συστηματικά. Και τούτο διότι γνώριζε καλά ότι εάν το ελληνικό κράτος περιελάμβανε στο έδαφός του μείζονες αστικές περιοχές, άρα και την ελληνική αστική τάξη, η θέση της θα άρμοζε σ' εκείνη του προέδρου ορεινής κοινότητας. Στην καλύτερη περίπτωση, η πολιτική εξουσία θα αποκτούσε έναν ισχυρό συνέταιρο στην άσκηση της εξουσίας. Στο όνομα της Μεγάλης Ιδέας, η «αυτόχθων» πολιτική τάξη κατέστρεψε τον ελληνισμό. Η κοινωνία που διέθετε αστική τάξη αδιάλειπτα, από την αρχαιότητα, κατέληξε να επιτρέψει στους κόλπους της μόνο ορισμένα αστικά παράσιτα, που σιτίζονταν βασικά από το κράτος. Η δαιμονοποίηση της όποιας αυτόνομης επιχειρηματικότητας εγγράφεται στη λογική αυτή. Αρκεί να αναλογιστούμε τι ήταν τότε ο ελληνισμός, υπό συνθήκες εθνικής κατοχής, και τι αντιπροσωπεύει σήμερα. Η σημερινή κρίση είναι η τελευταία μιας αλυσίδας καταστροφών, που προαναγγέλλει το τέλος της ελληνικής κοινωνίας. 

Οι καθεστωτικές ελίτ 

* Να συναγάγουμε ότι το κράτος και όχι η κοινωνία είναι υπαίτιο της ελληνικής κακοδαιμονίας; 

- Προφανώς δεν άλλαξε το DNA του Ελληνα με την είσοδό του στο κράτος-έθνος. Το κράτος που εννοεί να ενσαρκώνει το πολιτικό σύστημα, προσιδιάζει σε μια κοινωνία που μόλις εξέρχεται από τη φεουδαρχία. Οχι όμως σε μια βαθιά ανθρωποκεντρική κοινωνία. Οι στρεβλώσεις που επισημαίνονται οφείλονται ακριβώς στο αναντίστοιχο του προ-πολιτικού (προ-αντιπροσωπευτικού και προ-δημοκρατικού) κράτους με την προσιδιάζουσα στη δημοκρατία ή, κατ' ελάχιστον, στην αντιπροσώπευση πολιτική ανάπτυξη της ελληνικής κοινωνίας. Παρ' όλα αυτά, οι καθεστωτικές και βαθιά αντιδραστικές ελίτ, με προέχουσα τη διανόηση, προκειμένου να υποστηρίξουν το διακύβευμα του κράτους, έριξαν όλο τους το βάρος στην ενοχοποίηση της κοινωνίας και του παρελθόντος της. Η άποψη αυτή, όπως προείπα, είναι εξ ολοκλήρου ανιστορική και περιέχει ιδεολογικό δόλο, αν όχι βαθιά άγνοια. 

* Υστερα από περίπου δύο αιώνες, πώς γίνεται να εξακολουθεί να επηρεάζει τα πράγματα το κληρονομημένο παρελθόν; 

- Μα διότι τίποτε δεν άλλαξε στο μεταξύ. Το πολιτικό σύστημα εξακολουθεί να είναι δομημένο έτσι ώστε να υπηρετεί αποκλειστικά την πελατειακή αποδόμηση της κοινωνικής συλλογικότητας, να δίνει προτεραιότητα στην ιδιοποίηση του δημόσιου αγαθού, να είναι ολοσχερώς αποκομμένο από το εθνικό γίγνεσθαι. Η περίοδος της μεταπολίτευσης μπορεί να οριστεί ως η ολοκληρωτική επαναφορά στο πλέον απεχθές καθεστώς της φαυλοκρατίας του 19ου αιώνα. Η συμπεριφορά της πολιτικής τάξης, το κράτος στο σύνολό του, λειτουργεί στη λογική των επάλληλων κύκλων ολιγαρχικών συμμοριών που λυμαίνονται το δημόσιο αγαθό, με κορυφαίο ενορχηστρωτή τη Βουλή, δηλαδή τους φορείς της κομματοκρατίας. 

* Η ελληνική κρίση δεν είναι απλώς πολιτική... 

- Εχει αποκλειστικά εσωτερικά αίτια. Η δυτική κρίση εξέθεσε την κομματοκρατία, η οποία, όπως γνωρίζουμε, προτίμησε να θέσει τη χώρα σε καθεστώς εξωτερικής κατοχής, προκειμένου να διατηρήσει τα κεκτημένα της. Εχει ενδιαφέρον να προσεχθεί ότι μέχρι σήμερα δεν άγγιξε καν τους πυλώνες της καταστροφής, δηλαδή τον εαυτό της, ως πολιτικό σύστημα, τη δημόσια διοίκηση και τη νομοθεσία, που οικοδομεί τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Εννοεί να διαχειριστεί την κρίση χωρίς να επιδείξει καν την ελάχιστη αλληλεγγύη προς τη χειμαζόμενη κοινωνία. 

* Το διακύβευμα επομένως είναι η υπέρβαση της κομματοκρατίας; 

- Σαφώς ναι. Ομως η υπέρβασή της δεν θα γίνει διατηρώντας ανάλλακτο το παρόν πολιτικό σύστημα. Και τούτο διότι το πολιτικό σύστημα αποτελεί την πρωτογενή αιτία της κομματοκρατίας. Θέλω να πω ότι το τέλος της κομματοκρατίας θα επέλθει με την αντιπροσωπευτική μετεξέλιξη του πολιτικού συστήματος. Με τη θεσμισμένη επανείσοδο της κοινωνίας των πολιτών στην πολιτεία. 

* Εχετε ισχυριστεί ότι το πολιτικό σύστημα είναι «νεκρόφιλο»... 

- Βεβαίως, για να αναδείξω το γεγονός ότι στις κορυφαίες θέσεις αναδεικνύονται είτε οι πολιτικά νεκροί (λ.χ. στην προεδρία) είτε τα παραταξιακά σκουπίδια. Είναι τυχαίο ότι όλες σχεδόν οι ηγεσίες και οι κορυφαίοι των κομμάτων προέρχονται από την πλέον απεχθή πλευρά της λεηλατικής κομματοκρατίας, τις φοιτητικές παρατάξεις; Αναλογιζόμαστε άραγε τι διδάχτηκαν εκεί οι άνθρωποι αυτοί; Αν όχι, ας διερωτηθούμε γιατί το πολιτικό αυτό σύστημα δεν παράγει ουδέ καν φιλοδοξία υστεροφημίας. 

* Και ο ρόλος της Αριστεράς; 

- Η Αριστερά βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Εχασε το παλαιό ιδεολογικό της στίγμα, που αναγόταν στη διαχείριση της μετάβασης από τη δεσποτεία στον ανθρωποκεντρισμό, και παλινδρομεί ανάμεσα σε ένα παρελθόν που έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και στο διαγκωνισμό της με τις δυνάμεις του κρατικού ή του πλανητικού φιλελευθερισμού, ως προς το ποιος είναι ο πιο αποτελεσματικός διαχειριστής του συστήματος. Ποτέ στο παρελθόν η Αριστερά δεν είχε τόσο λίγα να πει για το παρόν και το μέλλον του κοινωνικού ανθρώπου. Δεν εξέπεσε στα μάτια της κοινωνίας επειδή η τελευταία έγινε συντηρητική, όπως λέγεται συχνά, αλλά διότι δεν αναγνωρίζει καμία διαφορά στον πολιτικό της λόγο ή στις συμπεριφορές της. Σήμερα τα σημεία της σύγκλισης της Αριστεράς και της Δεξιάς είναι πολύ περισσότερα από αυτά που τις χωρίζουν. 

Η Αριστερά σε σταυροδρόμι 

* Τι επιλογές έχει; 

- Εάν η Αριστερά θέλει να επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο, μία επιλογή έχει μόνο. Να προτάξει τη ριζική μεταβολή της σχέσης μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής με τη μεταβολή της κοινωνίας των πολιτών σε πολιτειακό εταίρο, αντί να επιδιώκει το ρόλο του καθοδηγητή της. Να υπερβεί τη λογική της διαμεσολάβησης και να εναγκαλιστεί το πολιτικό πρόταγμα της αντιπροσώπευσης. Να αξιώσει την πολιτειακή θέσμιση και, συνακόλουθα, τη χειραφέτηση, αντί για τη χειραγώγηση της κοινωνίας. 

Πηγή:  enet.gr

Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΕΞΑΓΕΙ «ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΣ»! - Του ΔΙΟΝΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΥ

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=12091:eleftheratos-stratodikes&catid=81:kivernisi&Itemid=198

Τελικά, ποιά απεργία στην Ελλάδα θα μένει εκτός «γύψου»; Μαθαίνουμε ότι επίκειται ρηξικέλευθη παρέμβαση της ΔΗΜΑΡ, ώστε να αποφεύγονται «ακρότητες». Πώς; Με ισορροπημένη διαχείριση χρόνου και χώρου.

Οι εκπαιδευτικοί θα μπορούν να απεργούν το καλοκαίρι. Οι ναυαγοσώστες από Νοέμβριο έως Φεβρουάριο, με προσωπικό ασφαλείας για τους χειμερινούς κολυμβητές. Οι ναυτεργάτες καθ' όλο το έτος, αλλά μόνο στην ηπειρωτική Ελλάδα. Έτσι, για να τιμηθεί και το σύνθημα «θάλασσα στα Τρίκαλα, τρένο για την Κρήτη», που φώναζε σαρκαστικά ο κόσμος το 1974 στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του ακροδεξιού Γαρουφαλιά. Ελεύθερα θα απεργούν οι εργαζόμενοι όσων νοσηλευτικών μονάδων καταργούνται.

Οι «στρατοδίκες» του ηλεκτρονικού και έντυπου Τύπου εμπλουτίζουν την υστερία τους με ένα κλισέ, θρασύ και βλακώδες συνάμα: «Αυτά μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες γίνονται» διατείνονται οι υμνητές της εδώ συντελούμενης «σωτηρίας» των λαμπρών ...πρωτοκοσμικών συνθηκών: Μισθοί «Ειδικής Οικονομικής Ζώνης», υποσιτισμένα παιδιά, νοσοκομεία δίχως υλικά. «Τριτοκοσμικό» λοιπόν και το Βερολίνο, όπου οι εκπαιδευτικοί κήρυξαν απεργία σε εξεταστική περίοδο. Σου' ρχεται να παραλλάξεις λίγο τις «Τρύπες»... «Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο, τι γίνεται στον κόσμο μην κοιτάς - στο λεει ο 'Σκάι', στο λεει το 'Μέγκα', μην βγάζεις άχνα, το κεφάλι σου θα φας».

Ας επιτραπεί η κατάθεση μιας προσωπικής εμπειρίας, από το Παρίσι - πριν από δέκα χρόνια, παρά κάτι.Αρχές Ιουλίου 2003 ο γράφων βρέθηκε εκεί, έχοντας στις αποσκευές του και το εισιτήριο για μια συναυλία των Ρόλινγκ Στόουνς στο «Σταντ ντε Φρανς». Η τύχη όμως της συναυλίας ήταν αβέβαιη, όπως και πολλών ακόμη κονσέρτων, θεατρικών παραστάσεων, εν γένει καλλιτεχνικών εκδηλώσεων που είχαν προγραμματιστεί σε όλη τη Γαλλία, ως είθισται σε καλοκαιρινές περιόδους. Ο λόγος: Απεργούσαν οι εργαζόμενοι στον τομέα του θεάματος -τεχνικοί, ηθοποιοί, κλπ. Πολλοί από αυτούς ζούσαν με ένα είδος επιδόματος ανεργίας που οι εργοδότες προτιμούσαν να χορηγούν, αντί να υπογράφουν κανονικά συμβόλαια. Όταν οι εργοδότες αποφάσισαν πως κι αυτή ακόμη η χορήγηση επιδομάτων τους ...έπεφτε βαριά οι εργαζόμενοι του κλάδου ξεσηκώθηκαν.

Ματαιώθηκαν ορισμένα φημισμένα φεστιβάλ, όπως της Αβινιόν ή του Αιξ αν Προβάνς. Σε άλλες, πολλές περιπτώσεις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις έγιναν κανονικά, αφού όμως προηγουμένως εκπρόσωποι των εργαζόμενων ενημέρωσαν το κοινό για τους λόγους της κινητοποίησης.

Κάμποσες ώρες προτού αρχίσει η συναυλία στο «Σταντ ντε Φρανς» (ήταν πλέον βέβαιη η διεξαγωγή της) κι ενώ έπινα καφέ με γνωστούς που διέμεναν κι εργάζονταν στο Παρίσι, σκέφθηκα τι θα γινόταν στην Ελλάδα σε ανάλογη περίπτωση. Η απάντηση στο ...νοερό ρητορικό ερώτημα ήταν ασφαλώς ανατριχιαστική - και προ Μνημονίων. Αποτόλμησα λοιπόν την άλλη ερώτηση: «Κατακρεουργούσε» ο γαλλικός Τύπος τους απεργούς; Ούρλιαζε πως «δυσφημούν» τη χώρα που ήταν γεμάτη από ξένους, πολλοί εκ των οποίων είχαν καταφθάσει ειδικά για συναυλίες και παραστάσεις;

«Εισαγωγή» στην απάντηση ήταν ένα τρανταχτό γέλιο... «Πλάκα κάνεις; Κουδούνια θα κρεμάσουν οι Γάλλοι σε όποιον τους πει ότι οι συνθήκες ζωής τους είναι το δευτερεύον και πρωτεύον το πρόγραμμα των τουριστών. Ίσα- ίσα, πολλά ΜΜΕ επικρίνουν την κυβέρνηση και τους εργοδότες, τονίζοντας πως με εργαζόμενους -είλωτες θα καταλήξει θλιβερή καρικατούρα ο θεσμός των καλοκαιρινών πολιτιστικών εκδηλώσεων στη Γαλλία».

Αρκετές φορές έως τώρα έχουν κλείσει τα γαλλικά μουσεία, λόγω απεργιών. Ε, δεν κατηγορήθηκαν οι απεργοί για ...εθνική υπονόμευση. Δεν ξαμολήθηκαν οι γάλλοι ρεπόρτερ για να βρουν αγανακτισμένους τουρίστες (σε αναλογία «εννέα θυμωμένοι - ένας ήρεμος») , έτοιμους να δηλώσουν ότι η περαιτέρω ζωή τους στο Ντάλας ή το Τόκιο θα είναι αφόρητη, επειδή βρήκαν κλειστό του Λούβρο.

Γαλλική ιδιαιτερότητα; Όχι, όπως πιστοποιούν και τα τελευταία χρόνια. Ιδού λοιπόν ποια είναι η δέουσα τόνωση των ελληνικών εξαγωγών: Εξαγωγή «εισαγγελέων», πολιτικών τε και δημοσιογραφικών!

Τολμούν να διαδηλώνουν οι ιταλοί φοιτητές (Νοέμβριος 2010), ανεβασμένοι στον Πύργο της Πίζας, στο Κολοσσαίο, στο μπαλκόνι της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου και δεν βρίσκεται κάποιος συμπατριώτης τους να τους ρίξει στα λιοντάρια του ηθικού στιγματισμού; Δεν πάει ο Μπάμπης του 'Σκάι', ντυμένος Διοκλητιανός, να τους πει πόσα «τηλεδικεία» στήνονται στην Ελλάδα εάν αναρτηθεί κάποιο πανό στην Ακρόπολη;

Κλείνουν οι βέλγοι χαλυβουργοί τους δρόμους στα σύνορα με τη Γερμανία και την Ολλανδία και δεν τρέχει ο Πρετεντέρης να εκφράσει τον αποτροπιασμό του που κυκλοφορούν ελεύθεροι οι «δράστες»; Όχι, να μην σταλεί ο Μανώλης Καψής. Αυτός, για να «βαρύνει» το κατηγορητήριο, ίσως ανακαλύψει και κλειστάσύνορα του Βελγίου με Ελβετία και Αυστρία.

Ακυρώνονται πτήσεις σε Γερμανία και Ισπανία και παραλείπει ο Άδωνις να ζητήσει άμεση απόλυση των μιασμάτων; Καταλαμβάνουν οι εργαζόμενοι του εργοστασίου «Πεζό -Σιτροέν» τα γραφεία του συνδέσμου βιομηχάνων και δεν μιλά ο Σίμος για την «τρομοκρατία των συντεχνιών»; Δεν τρέχει εκεί ο Δένδιας, επικεφαλής αγήματος που θα φωνάζει «απόψε θα γίνει της Ιερισσού»;

Εδώ και τώρα, λοιπόν, η Ελλάδα να εξάγει πάλι τα «φώτα» της! Για να λακίσουν οιθολοκουλτουριάρηδες που ακόμη επηρεάζονται από τον παλιό Διαφωτισμό... Αυτή οφείλει να είναι η πολυτιμότερη συμβολή της χώρας στην ασθμαίνουσα ευρωπαϊκή ολοκλήρωση: Να απαλλάξει τον ολοκληρωτισμό από κάθε δισταγμό. Χρέος ελληνικό, ύψιστο. Μεγαλύτερο κι από το δημόσιο...

*Δημοσιεύθηκε στο "ΠΡΙΝ" την Κυριακή 19 Μαϊου 2013.

Δευτέρα 20 Μαϊου 2013.