Kizlar Kaitesi! Το άγνωστο “Ζάλογγο” του ΠΟΝΤΟΥ!!!

http://antexoume.wordpress.com/2013/05/16/kizlar-kaitesi-%CF%84%CE%BF-%CE%AC%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B6%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B3%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%85/

*Το βίντεο να το δείτε ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ!!!

Πήγα σε έναν ποντιακό σύλλογο,  να μάθω χορούς.  ”Νέος” ακόμα, θαρρώ 2η φορά ήταν, λέει ο δάσκαλος.  Έξω οι άντρες, τώρα θα χορέψουν οι γυναίκες το Κιζλάρ… Όταν είδα την πρώτη που έσερνε το χορό να πέφτει, ωχ λέω η καημένη έπεσε… πέφτει  και η δεύτερη και η τρίτη…. μετά έψαξα το γιατί…

 

Η περιοχή του Δυτικού Πόντου και ιδιαίτε­ρα της Πάφρας αποτελούσε νευραλγικό για τους Τούρκους σημείο και έπρεπε να καταβάλουν κάθε προσπάθεια για να τους εξισλαμίσουν και επειδή δεν το πέτυχαν σκέφθηκαν να τους απαγορεύσουν να ομιλούν την ελληνική γλώσσα και έτσι χάνοντας την ελληνική λαλιά τους θα ήσαν εύκολη λεία στα χέρια των ντερεμπέηδων και για το λόγο αυτό χρησιμοποίησαν εναντίον τους τα όσα καταχθόνια σχέδια είχαν κατά νου και για να επιτύχουν τον σκοπό τους χρη­σιμοποίησαν Τατάρους, Γύφτους, Αρβανίτες και ληστές προερχομένους από τη Συρία, την Περσία κ.τ.λ.».

Επί εποχής Χασάν Αλήμπεη και σε μια προσπάθεια των ανθρώπων του να συλλάβουν νεαρές γυναίκες για να τις στείλουν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής, ένας με­γάλος αριθμός γυναικόπαιδων και νεαρών κοριτσιών μπή­καν, το 1680, μέσα στο κάστρο του Άλυ, το μετέπειτα Κιζ Καλεσί, για να αποφύγουν τη σύλληψη.

Μετά από πολιορκία 48 ημερών, άλλες έγκλειστες έχασαν τα λογι­κά τους, άλλες πέθαναν από πείνα και δίψα, άλλες έφυγαν κρυφά και παραδόθηκαν στους Τούρκους του ντερέμπεη, γιατί δεν άντεχαν τις στερήσεις των 48 ημερών, ενώ μια ομάδα από 30 – 40 νεαρά κορίτσια, για να μην παρα­δοθούν, ανέβηκαν ψηλά στην κορυφή του κάστρου από όπου έπεσαν και αυτοκτόνησαν.

Μετά από όλα αυτά που συνέβαιναν στην περιοχή της Πάφρας, ξεσηκώθηκαν μερικοί λεοντόκαρδοι Έλληνες και ανέβηκαν στα γύρω βουνά και, αφού ζώστηκαν τα άρματα, άρχισαν και αυτοί να κάνουν αντίποινα στους ανθρώπους του ντερέμπεη.

Μέσα από τα τρίσβαθα της ψυχής τους αναπηδούσε η σπίθα της τιμής και του αγώνα, που αποτελούσαν το νόημα της Ελλάδας και της Ορθοδοξίας και έπαιρναν και τη βαριά ευθύνη για έναν άνισο αγώνα, αλλά τίμιο και παλικαρίσιο, κατά του Τούρκου δυνάστη.

Μέσα στη λαίλαπα αυτή των διώξεων και των μαρτυρίων, ξεκινούν μερικοί για τον μεγάλο αγώνα, από το 1690 ακόμη, όταν ο υπόλοιπος Πόντος μένει καθη­λωμένος και αδύναμος να αντιδράσει με οποιονδήποτε τρόπο.

Θανατί Λάγγεμαν ή Κιζλάρ Χοπλαμασί που στην Τουρκική γλώσσα σημαίνει «Πήδημα Κοριτσιών» ή Κιζλάρ Καϊτεσί δηλαδή «μουσικός σκοπός των κοριτσιών» είναι χορός που χόρευαν στην Μπάφρα για να τιμήσουν τις 30-40 κοπέλες από το χωριό Ασάρ που προτίμησαν να πέσουν σε γκρεμό ύψους 150 μέτρων . Έτσι μετά την αυτοθυσία των κοριτσιών το κάστρο ονομάστηκε Κίζ καλεσί (Kiz Kalesi) δηλαδή το «Το Κάστρο των Κοριτσιών».  Ο χορός αναπαριστά την κίνηση της κοπέλας καθώς πηδούσε στο κενό για να συναντήσει τον θάνατο στα απότομα και κοφτερά βράχια. Τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούσαν ήταν ο ζουρνάς με το νταούλι και λιγότερο η λύρα.

Ο ΧΟΡΟΣ!!!

………

Δείτε πανοραμική φωτογραφία της περιοχής πατώντας ΕΔΩ!

Πληροφορίες από το βιβλίο του Οδυσσέα Λαμψίδη,  «Ο Πόντος στους νεώτερους χρόνους»  http://santeos.blogspot.gr/2011/07/blog-post_5318.html και από εδώhttp://www.youtube.com/watch?v=M059MkIzDrw ,

Antexoume…

Παγγερμανισμός – Παντουρκισμός! Η μάστιγα της ανθρωπότητας!

http://olympia.gr/2013/05/19/%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%B7-%CE%BC%CE%AC%CF%83%CF%84/

Σήμερα, ημέρα μνήμης για όλους τους Ποντίους, θα προτιμήσουμε να σιωπήσουμε εμείς και να μιλήσουν κάποιοι ξένοι…

Μικρά, ενδεικτικά αποσπάσματα από τα βιβλία “Η μάστιγα της Ασίας” του George Horton και το “Είκοσιν εξ μήνες εν Τουρκία” ή “ Τα μυστικά του Βοσπόρου”  (στη νεότερη έκδοση) του Henry Morgenthau.
Οποιαδήποτε μεταφορά της  εικόνας του τότε, με αυτά που συμβαίνουν σήμερα, επιτρέπεται, ή να το πούμε καλύτερα, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ!!!

HORTON : Ο ΧΡΥΣΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, ΠΗΓΕ… ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ!!!
MORGENTHAU : ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΧΩΡΕΙΤΕ ΣΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ;;;

George Horton

Δήλωση του Τζωρτζ Χόρτον, Αμερικανού Γενικού Προξένου στην Σμύρνη, στην εφημερίδα “Ουάσιγκτον Σταρς”

“…Δεν πρέπει ,επίσης, να λησμονούμε ότι αι τουρκικαί σφαγαί κατά τας οποίας άνω του ενός εκατομμύριου(Ελληνες) απωλέσθησαν , είναι σχετικώς πρόσφαται και οι Τούρκοι , μετά των οποίων διαπραγματευόμεθα, είναι, ως επί το πλείστον,οι ίδιοι εκείνοι οι άνθρωποι των οποίων τα χέρια είναι βουτηγμένα εις όλο αυτό το αίμα.
Πρέπει να επιδείξουν κάποιο ίχνος μεταμελείας και καταλήγων εκφράζω την αγανάκτησιν μου ως Αμερικανού  δια τον χαρακτηρισμό του Μουσταφά Κεμάλ ως “Γ. Ουασιγκτον” της Τουρκίας.
Ειναι ενας αρχιδολοφόνος και η δημοκρατία του μια καταισχύνη εδραιωμένη εις το αίμα και συντηρούμενη με τους απαγχονισμούς χιλιάδων συμπατριωτών”

…Οι Τούρκοι ήταν σύµµαχοι των Γερµανών κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσµίου Πολέµου και ίσως οι πιο πολύτιµοι. Στην πραγµατικότητα όλος ο χρυσός εξαφανίσθηκε απ’ την Τουρκία και είναι πρόδηλο πού θα ήταν δυνατό να πάει. Η Τουρκική Αυτοκρατορία λεηλατήθηκε έναντι σιταριού και άλλων τροφίµων. Πολλές αµαξοστοιχίες φορτωµένες µε τρόφιµα µε την επιγραφή «Berlin» εκινούντο µε µεγάλη συχνότητα προς την Κωνσταντινούπολη απ’ τη Σµύρνη κι από άλλα µακρυνά σηµεία… (σ.σ Όσον αφορά την σιδηροδρομική γραμμή Αμβούργο – Βαγδάτη, υπάρχουν εκτενή αποσπάσματα στο έργο του Morgenthau, που εξηγεί τι ακριβώς ήθελαν να πετύχουν οι Γερμανοί. Την εκμετάλλευση όλων των υδρογονανθράκων…)

Η ∆ΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ
Η δηµιουργία του Μουσταφά Κεµάλ από µερικές Χριστιανικές χώρες υπήρξε µια απ’ τις πιο ασύνετες, πιο ολέθριες και πιο επικίνδυνες ενέργειες που διέπραξε ποτέ η δυτική διπλωµατία, δολοπλοκία και αντιζηλία. Υπάρχει ανάµεσα στους Μωαµεθανούς µια παράδοση ότι ο Τούρκος είναι η «Σπάθη του Αλλάχ», ο «υπερασπιστής του Ισλάµ» και η«µάστιξ εναντίον των απίστων». Επειδή όµως ο Τούρκος είναι διανοητικά ο κατώτερος απ’ τους Μωαµεθανούς, µε κανένα ή το πολύ µε πολύ λίγα απ’ τα χαρίσµατα και επιτεύγµατα του πολιτισµού και χωρίς πολιτισµένη ιστορία, οι άλλοι µαθητές του Προφήτη δεν τον θεωρούνσαν διανοητικά ή ηθικά ίσο τους.Μόνο σε ένα ιδιαίτερο σηµείο προχώρησε ο Τούρκος πάντοτε ανάλογαµε την εποχή κι αυτό είναι ο τρόπος µε τον οποίο πολεµά. Ίσως είναι τοµόνο παράδειγµα ενός µεγάλου και επιστηµονικά πολεµικού λαού, ο οποίος δεν είναι µεγάλος σε τίποτε άλλο. Ο Τούρκος καταστρέφει, αλλά δεν οικοδοµεί. Ακόµα και οι άλλοι Μωαµεθανοί που είχαν υποταχθεί στην βάναυση και εξοντωτική εξουσία του πάντοτε αγωνίζονταν ν’απαλλαγούν απ’ αυτή και συνεργάσθηκαν µαζί του µόνο στην κοινή δράση εναντίον των Χριστιανών.

Αποσπάσματα από Henry Morgenthau (σ.σ το βιβλίo του έχει πρώτη έκδοση το 1918! Δεν άντεξε να βλέπει αυτά που έκαναν οι Τούρκοι και ζήτησε να φύγει από την Τουρκία… σε κάποια σημεία, σταματά την αφήγηση και λέει ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ, ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙ!)

Τούρκος βουλευτής τον Ιανουάριο του 1914, μου ανέφερε τις λεπτομέρειες της συζήτησης με τον Ταλαάτ.
-Γιατί παραχωρείτε στη Γερμανία τη διοίκηση της χώρας; Δεν καταλαβαίνετε ότι με την στρατιωτική αποστολή η Γερμανία σκοπεύει να κάνει την Τουρκία αποικία της, όπως έκαναν οι Αγγλοι την Αίγυπτο;
Το καταλαβαίνω πολύ καλά, απάντησε ο Ταλαάτ, αλλά γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να ανορθώσουμε τη χώρα με τους δικούς μας πόρους και τα δικά μας μέσα. Σκοπός είναι να επωφεληθούμε από τη βοήθεια των Γερμανών…

…Ο Λίμαν φον Σάντερς, που είχε έρθει το Δεκέμβριο του 1913, ασκούσε μεγάλη επιρροή στον τουρκικό στρατό… Τον Ιανουάριο του 1914, επτά μήνες πριν την κήρυξη του πολέμου, η θέση της Γερμανίας στον τουρκικό στρατό ήταν η εξής : Ένας Γερμανός στρατηγός αρχηγός του τουρκικού Επιτελείου και άλλος ένας ήταν γενικός επιθεωρητής. Είκοσι Γερμανοί ανώτεροι αξιωματικοί είχαν διοικητικές θέσεις μεγάλης σημασίας και ο γερμανόφιλος Εμβέρ ήταν υπουργός Στρατιωτικών.

Πριν τον πόλεμο…ξεπουλάμε κάτι ξένα ομόλογα…το έχουν ξανακάνει;;;
Ο Βαγγενχάιμ λοιπόν μου είπε ότι ο Κάιζερ ρώτησε επίσημα τον καθένα ξεχωριστά: “Είστε έτοιμος για πόλεμο;” Όλοι απάντησαν “ναι”, εκτός από τους επενδυτές. Οι τελευταίοι είχαν πει ότι χρειάζονταν δύο εβδομάδες για να πουλήσουν τις ξένες ομολογίες που κατείχαν και να δυνάψουν δάνεια…
Η σύσκεψη έγινε στις 5 Ιουλίου και το τελεσίγραφο της αυστριακής κυβέρνησης επιδόθηκε στη Σερβίας στις 22 Ιουλίου! Πρόκειται ακριβώς για το διάλειμμα των δύο εβδομάδων που είχαν ζητήσει οι οικονομικοί παράγοντες της Γερμανίας για να ολοκληρώσουν τα σχέδιά τους. Τα δεδομένα όλων των χρηματιστηρίων δείχνουν ότι οι Γερμανοί τραπεζίτες χρησιμοποίησαν επωφελώς αυτό το χρονικό διάστημα…

…Από την εποχή που οι Γερμανοί κατέστρωσαν τα σχέδιά τους για επέκταση στη Μικρά Ασία, θεωρούν τους Έλληνες αυτής της χώρας εμπόδιο στις βλέψεις τους. Αυτό το εμπόδιο ορθώνεται ως φυσικός φραγμός στο δρόμο των Γερμανών προς τον Περσικό κόλπο, όπως η Σερβία στην Ευρώπη. Όσοι έχουν διαβάσει , έστω κι επιφανειακά, την παγγερμανική φιλολογία, γνωρίζουν τη μέθοδο που προτείνεται για την αντιμετώπιση των πληθυσμών που παρεμποδίζουν την ελεύθερη κίνηση της Γερμανίας. Εννοώ τον εκτοπισμό των κατοίκων. Η βίαιη εξορία ολόκληρων λαών, που μεταφέρονται σα ζώα από τη μια άκρη της Ευρώπης στην άλλη είναι μέρος του κατακτητικού προγράμματος της Γερμανίας. Η μέθοδος, που είχε εφαρμοστεί στην Πολωνία, το Βέλγιο και τη Σερβία, εφαρμόστηκε με τον πιο αποτρόπαιο τρόπο, όπως θα αφηγηθώ στην Αρμενία. Ενεργώντας με προτροπή της Γερμανίας, η Τουρκία είχε αρχίσει να εφαρμόζει το μέτρο της εκτόπισης στους Έλληνες υπηκόους της στη Μικρά Ασία. Τρία χρόνια αργότερα , ο Γερμανός ναύαρχος Ούζεντομ, που ναυλοχούσε στα Δαρδανέλλια στη διάρκεια του βομβαρδισμού τους – από τον αγγλικό στόλο- , μου είπε ότι οι Γερμανοί ήταν εκείνοι που “είχαν προτείνει πιεστικά να απομακρυνθούν οι Έλληνες από τα παράλια”. Κατά τον φον Ούζεντομ, τα κίνητρα των Γερμανών ήταν καθαρά στρατιωτικά. Δεν είμαι βέβαιος αν ο Ταλαάτ και οι συνέταιροί του είχαν αντιληφθεί ότι έπαιζαν το παιχνίδι της Γερμανίας, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι οι Γεμρανοί τους παρότρυναν συνεχώς σε αυτό το εγχείρημα. Τα γεγονότα που ακολούθησαν είναι χαρακτηριστικά του συστήματος που εφαρμόστηκε στις σφαγές των Αρμενίων. Οι Τούρκοι κυβερνητικοί υπάλληλοι ορμούσαν βάρβαρα στα θύματά τους, τα συγκέντρωναν σε ομάδες και τα οδηγούσαν στα πλοία, χωρίζοντας τα από τις οικογένειές τους και μη επιτρέποντάς τους να τακτοποιήσουν τις ιδωτικές υποθέσεις τους. Το σχέδιο ήταν να στείλουν τους Έλληνες Οθωμανούς στα νησιά του Αιγαίου…

…Το ότι οι Γερμανοί διήθυναν την επιστράτευση (σ.σ μιλά για πριν τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι ολοφάνερο. Οι αποδείξεις είναι πολλές. Αρκούμαι να αναφέρω ότι έκαναν επιτάξεις στο δικό τους όνομα και για τις δικές τους ανάγκες. Έχω στα χέρια μου φωτοαντίγραφο μια απόδειξης επιταγής, που έχει την υπογραφή του Χούμαν, του Γερμανού ναυτικού ακολούθου. Πρόκειται για την επίταξη ενός φορτίου τσίπουρου. Το έγγραφο έχει ημερομηνία 29 Σεπτεμβρίου 1914 και αναφέρει “Το φορτίο του ατμοπλοίου “Ντεριντζέ” , για το οποίο μου γράφετε στην επιστολή σας της 26ης τρέχοντος , έχει επιταχθεί από εμένα και την γερμανική κυβέρνηση”.
Είναι φανερό ότι η Γερμανία ήταν ο κυρίαρχος στην Κωνσταντινύπολη ακόμα και πριν την είσοδο της Τουρκίας στον πόλεμο.

Έλεγχος του Τύπου τότε, φανταστείτε σήμερα…

…”Σύμφωνα με πληροφορίες ανταποκριτών από τα Δαρδανέλλια, φαίνεται ότι οι περισσότερες από τις οβίδες που εκτόξευσαν οι Γάλλοι και οι Αγγλοι στη διάρκεια του τελευταίου βομβαρδισμού ήταν αμερικανικής προελεύσεως.”
Την εποχή εκείνη η γερμανική πρεσβεία είχε τον έλεγχο της “Ικνταμ” και την κατηύθυνε σύμφωνα με τα συμφέροντα της γερμανικής προπαγάνδας. Μια δήλωση όπως η η παραπάνω, που θα ενσταλαζόταν στα μυαλά ευεπηρέαστων και φανατικών Τούρκων, θα μπορούσε να έχει τραγικά αποτελέσματα. Έτσι, αποφάσισα να αποταθώ στον άνθρωπο που θεωρούσα κύριο υπεύθυνο γι’ αυτή την επίθεση. Τον Γερμανό πρεσβευτή.
Στην αρχή ο Βάγγενχάιμ με διαβεβαίωσε για την αθωότητά του. Ηταν πράος σαν παιδάκι, καθώς διαμαρτυρόταν, λέγοντας ότι δεν είχε ιδέα για το όλο ζήτημα. Του επέστησα την προσοχή στο γεγονός ότι τα γραφόμενα της “Ικντάμ” ήταν σχεδόν ταυτόσημα με τα όσα μου είχε πει ο ίδιος πριν από λίγες μέρες και ότι η εφημερίδα σε ορισμένα σημεία επαναλάμβανε από λέξη τα λεγόμενά του.
“Ή γράψατε το άρθρο ο ίδιος” του είπα “ή καλέσατε τον αρθρογράφο και του δώσατε την κεντρική ιδέα”.
Ο Βαγγενχάιμ κατάλαβε ότι δεν υπήρχε πλέον λόγος να αρνείται.
“¨Λοιπόν” είπε ρίχνοντας το κεφάλι του προς τα πίσω, “τι σκοπεύετε να κάνετε για αυτό;”
Η στάση του με ερέθισε και αποφάσισα να περάσω στην αντεπίθεση.
“Θα σας πω τι πρόκειται να κάνω και νομίζω ότι θα τα καταφέρω να πραγματοποιήσω τις απειλές μου. Ή θα σταματήσετε να υποκινείται αντιαμερικανικά αισθήματα στην Τουρκία ή θα ξεκινήσω κι εγώ μια εκστρατεία υποκίνησης αντιγερμανικών αισθημάτων σ΄αυτή τη χώρα”.
“Ξέρετε βαρόνε το έδαφος σ΄αυτή τη χώρα είναι πολύ γλυστερό κάτω από τα πόδια σας. Γνωρίζετε ότι στην πραγματικότητα οι Αμερικανοί είναι πιο δημοφλείς εδώ, από εσάς. Ας υποθέσουμε πως βγαίνω έξω και λέω στους Τούρκους ότι απλώς τους χρησιμοποιείτε για τους δικούς σας σκοπούς ότι δεν τους βλέπετε σαν συμμάχους, αλλά σαν πιόνια (σ.σ για αυτό ονομάσαμε την τουρκία χτες ως πιόνι!!!) στο παιχνίδι που παίζετε. Υποκινώντας αντιμερικανικά αισθήματα αγγίζετε την πιο ευαίσθητη χορδή μου. Εκθέτετε τα αμερικανικά εκπαιδευτικά ιδρύματα στις επιθέσεις των Τούρκων. Κανείς δεν ξέρει τι είναι ικανοί να κάνουν οι τελευταίοι αν πειστούν ότι οι συγγενείς τους σκοτώνονται από αμερικανικές σφαίρες. Αν δεν σταματήσετε αμέσως, θα γεμίσω σε τρεις εβδομάδες όλη την Τουρκία με μίσος κατά των Γερμανών. Θα είναι μία μάχη ανάμεσά μας και είμαι έτοιμος να την δώσω”.
Η στάση του Βαγγενχάιμ άλλαξε αμέσως. Γύρισε, έβαλε το χέρι του στον ώμο μου και πήρε ένα συμβιβαστικό, σχεδόν τρυφερό ύφος.
“Ελάτε ας συμφιλιωθούμε “ είπε. “Βλέπω πως έχετε δίκιο. Βλέπω ότι παρόμοιες επιθέσεις θα μπορούσαν να θίξουν τους φίλους σας τους ιεραποστόλους. Σας υπόσχομαι ότι θα σταματήσουν.”

Από εκείνη τη μέρα, ο τουρκικός τύπος, δεν έκανε ούτε την παραμικρή εχθρική νύξη για τις ΗΠΑ. Ο απότομος τρόπος που σταμάτησαν οι επιθέσεις μου απέδειξε οι Γερμανοί είχαν επιβάλλει και στην Τουρκία ένα από τα πιο αγαπημένα τους τεχνάσματα! ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ!

Πριν τον πόλεμο…ξεπουλάμε κάτι ξένα ομόλογα…το έχουν ξανακάνει;;;
Ο Βαγγενχάιμ λοιπόν μου είπε ότι ο Κάιζερ ρώτησε επίσημα τον καθένα ξεχωριστά: “Είστε έτοιμος για πόλεμο;” Όλοι απάντησαν “ναι”, εκτός από τους επενδυτές. Οι τελευταίοι είχαν πει ότι χρειάζονταν δύο εβδομάδες για να πουλήσουν τις ξένες ομολογίες που κατείχαν και να δυνάψουν δάνεια…
Η σύσκεψη έγινε στις 5 Ιουλίου και το τελεσίγραφο της αυστριακής κυβέρνησης επιδόθηκε στη Σερβίας στις 22 Ιουλίου! Πρόκειται ακριβώς για το διάλειμμα των δύο εβδομάδων που είχαν ζητήσει οι οικονομικοί παράγοντες της Γερμανίας για να ολοκληρώσουν τα σχέδιά τους. Τα δεδομένα όλων των χρηματιστηρίων δείχνουν ότι οι Γερμανοί τραπεζίτες χρησιμοποιήσαν επωφελώς αυτό το χρονικό διάστημα…

Για τη συμπεριφορά των Γάλλων (ειδικά) αλλά και των υπόλοιπων “συμμάχων” θα επανέλθουμε… 

Antexoume

19 ΜΑΪΟΥ. ΟΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΕΝΝΗΤΩΝ.

http://olympia.gr/2013/05/19/19-%CE%BC%CE%B1%CF%8A%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CF%83-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BD%CE%B5%CE%BA%CF%81%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CE%B3/

ΚΑΜΜΙΑ ΕΝΤΟΛΗ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ, ΚΑΜΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΚΑΜΜΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.

BUT I HAVE orders from the Dead
that warn me:

“DO NOT FORGET ME:
My blood will fill the air you breathe
FOREVER.”

“MY DEATHBIRD is Not DEAD

HE CARRIES ALL MY TEETH:

MY SMILE OF UNFORGETFULNESS,

MY LAUGH!

VRYKOLAKA!

I am the man unburied
who CANNOT sleep
IN FORTY PIECES!!!!!

I am the girl,
dismembered
and unblessed,

I am the open mouth
that drags your flesh
and will never rest

until

MY DEATH IS WRITTEN
IN A ROCK THAT CAN
NOT BE
BROKEN!”
And these are the orders
from The Dead.

19 ΜΑΙΟΥ: Μετά τον θρήνο, ο Πυρίχειος

19 ΜΑΙΟΥ. ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ.

Μετά το θρήνο για τους αδικοχαμένους, σηκώνουμε το ανάστημα όπως στον Πυρίχειο, για να ξαναπούμε σε όλους τους Έλληνες:

Αδέλφια. Χιλιάδες χρόνια τώρα, δεν μας φάγαν τα λιοντάρια, δεν θα μας φάνε τα σκουλήκια.

Με τον αητέντς και την κεμεντσέν να χαηδεύουν τις κεφαλές των νέων γενεών που επιμένουν, που αντιστέκονται, ως Τραντέλλενες.

Σταύρος Βιτάλης, εγγονός του Πόντιου Αντάρτη, Βασίλη Δεμερτζίδη.

Τα πρωτοσέλιδα της Κυριακής (19 Mαίου 2013)

http://online-pressblog.blogspot.gr/2013/05/19-m-2013.html

Σε λίγο τα υπόλοιπα...

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΣΟΚ: Πώς η... Deutsche Bank χρηματοδότησε την γενοκτονία των Ποντίων!

http://koukfamily.blogspot.gr/2013/05/deutsche-bank.html

Γράφει ο Σταύρος Παπαντωνίου

Στο «άδυτα» της γερμανικής πολιτικής των αρχών του 20ου αιώνα, που κατέληξε στην εθνική τραγωδία!

Σπάνια παρασκήνια από την εποχή της γενοκτονίας των Ποντίων και ό,τι προηγήθηκε ιστορικά φέρνουν σήμερα στο φως τα "Παραπολιτικά". Τα τέλη του 19ου αιώνα και οι αρχές του 20ου, ήταν μια περίοδος όπου Γερμανία και Τουρκία , είχαν έρθει πολύ κοντά, με τους Γερμανούς και τον τότε «Κάιζερ» Γουλιέλμο τον Β' , να επιδιώκει και τελικά να πετυχαίνει την διείσδυση στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Τουρκίας.

Οι συγκρίσεις με το σήμερα είναι αναπόφευκτες καθώς το τελευταίο διάστημα οι σχέσεις των δύο χωρών γνωρίζουν ξανά άνθιση , με την Μέρκελ να δείχνει πως θέλει να αντιγράψει το στρατηγικό μοντέλο του προκατόχου της, με το οποίο η Γερμανία βρήκε πάτημα στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, σε έναν ζωτικό γεωστρατηγικό χώρο, όπως είναι αυτός της Μεσογείου, αλλάζοντας άρδην τις ισορροπίες στην περιοχή.

Μια πρώτη γεύση των γερμανικών προθέσεων φάνηκε με την επίσκεψη της Μέρκελ τον Μάρτιο που μας πέρασε στην Άγκυρα, όπου η γερμανίδα πολιτικός «έκλεισε» το μάτι στην Τουρκία, κάνοντας λόγο για την ευρωπαική προοτπική της χώρας.

Η προσέγγιση Γερμανίας-Τουρκίας
Η επίσκεψη αυτή δεν ήταν το μόνο δείγμα , που προδίδει τα γερμανικά σχέδια. Λίγο νωρίτερα ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γκίντο Βεστερβέλε σε συνάντηση που είχε με τον τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωνε με νόημα : «Η Τουρκία μπορεί κάλλιστα να αναλάβει έναν ρόλο που θα αποτελεί γέφυρα για την Ανατολή και τη Δύση", αδειάζοντας ουσιαστικά την Ελλάδα, ενώ την ίδια περίοδο ο γερμανικός τύπος χαρακτήριζε τον Ερντογάν χαρισματικό ηγέτη» και την Τουρκία «ανερχόμενη δύναμη του Βοσπόρου».

Η έρευνα από ιστορικές πηγές της εποχής είναι αποκαλυπτική και δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε αναπόφευκτες συγκρίσεις. Τον περασμένο Απρίλιο εξάλλου, μετά την επίσκεψη της Μέρκελ στην Τουρκία, οι δύο χώρες, έκαναν συμφωνία συμπαραγωγής τεθωρακισμένων Leopard με τη συμμετοχή τούρκων μηχανικών. Είχαν προηγηθεί μεγάλες γερμανικές επενδύσεις στις τηλεπικοινωνίες και την πληροφορική, κάτι που είχε αποκαλύψει και ο Ρέσλερ στα πλαίσια του γερμανοτουρκικού φόρουμ για την ένεργεια τον Απρίλιο που μας πέρασε. «Διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν τεράστιες προοπτικές στην Τουρκία, ειδικά στον ενεργειακό τομέα».

Οι Βαθιές ρίζες της γερμανοτουρκικής φιλίας
Η προσπάθεια διείσδυσης της Γερμανίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Τουρκίας ξεκίνησε ήδη από το 1867, όταν ιδρύεται στην Τουρκία σχολή διδασκαλίας της γερμανικής γλώσσας. Αργότερα κυκλοφορεί στη Γερμανία βιβλίο - οδηγός «Η Μικρά Ασία πεδίο γερμανικού εποικισμού». Ο τότε «Κάιζερ», όπως έμεινε στην ιστορία, επισκέπτεται την Κωνσταντινούπολη και έχει θερμή συνάντηση με τον Σουλτάνο τον οποίο χαρακτηρίζει ως «φίλο», ενώ μοιράζει εκατοντάδες παράσημα στους τούρκους αξιωματούχου. Η στρατηγική της Γερμανίας αρχίζει και ξεδιπλώνεται σε οικονομικό επίπεδο, αρχής γενομένης από την μεγάλη δύναμη της εποχής, τους σιδηρόδρομους. Τα μεγάλα deal αρχίζουν, με την Τουρκία να αρχίζει να μεταβάλλεται σε γερμανικό προτεκτοράτο.

Οι Γερμανοί πολύ σύντομα θα ελέγχουν πλέον όλο σχεδόν το σιδηροδρομικό δίκτυο.Σε βιβλίο της εποχής, γερμανού περιηγητή διατυπώνεται με σαφήνεια η άποψη πως «Η Τουρκία θα ζήσει διά της Γερμανίας». Όλα αυτά περιγράφονται αναλυτικά στο από τον Μιχαήλ Ροδά, διευθυντή τότε του γραφείου τύπου της Ύπατης Αρμοστείας της Σμύρνης, που έζησε όλα τα γεγονότα και γράφει χαρακτηριστικά για την συνάντηση του Κάιζερ με τον Σουλτάνο και σημειώνει με νόημα πως «κολακεύτηκε υπερβολικά από την φιλία του Γερμανού».

Το τραπεζικό deal και η ίδρυση της Deutsche Bank
Οι Γερμανοί δεν σταμάτησαν στους σιδηρόδρομους. Θέλοντας να «μπουν» στο τραπεζοπιστωτικό σύστημα της περιοχής κάνουν τις απαραίτητες κινήσεις.Το 1904 φτάνει στην Ελλάδα εκπρόσωπος της Εθνικής Τράπεζας της Γερμανίας και πείθει τον τότε διευθυντή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Στέφανο Στρέιτ να ιδρύσουν από κοινού, την Τράπεζα της Ανατολής. Βασικός όρος της συμφωνίας, η πλειοψηφία στο Συμβούλιο θα ήταν ελληνική. Η συμφωνία υλοποιήθηκε και η πρωτοφανής ανάπτυξη της τράπεζας , αφού το ελληνικό εμπόριο ήκμαζε, οδηγεί σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου. Εκεί οι Γερμανοί φαίνεται πως βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία και αθέτησαν την αρχική συμφωνία ζητώντας την πλειοψηφία στο συμβούλιο. Η ρήξη ήλθε , κάτι που δεν φαίνεται να πείραξε ιδιαίτερα τον «μεγάλο» Κάιζερ , που ήδη είχε μπει στο παιχνίδι της περιοχής και ήλεγχε το τραπεζικό σύστημα της Αιγύπτου και όλης της Τουρκίας. Η ίδρυση της «νέας» τράπεζας ήταν γεγονός, αφού τότε γεννήθηκε η περίφημη Deutsche Bank, με τα αρχικά ελληνικά αρχικά κεφάλαια, η οποία ανοίγει μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα 200 (!) υποκαταστήματα και αρχίζει να προσφέρει άφθονο χρήμα για επενδύσεις στην Τουρκία. Παράλληλα σε όλη την Τουρκία γίνεται μποικατάζ στα ελληνικά προίόντα και το ελληνικό εμπόριο που γνώριζε άνθιση διώκεται.

Την γενοκτονία των Ποντίων την χρηματοδότησε η Deutsche Bank
Η πολιτική αυτή που εφαρμόστηκε από την συνεργασία Γερμανίας και Τουρκίας, κατέληξε σε μια εθνική τραγωδία, Την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από το κίνημα των νεοτούρκων. Η βοήθεια της Γερμανίας στους νεότουρκους ήταν σε όλα τα επίπεδα, όπως αποκαλύπτουν οι πηγές της εποχής.Χαρακτηριστικό είναι πως οι γερμανικές ακτοπλοικές εταιρείες είχαν βγάλει ανακοίνωση πως τα μέλη των νεοτούρκων μπορούν να ταξιδεύουν δωρεάν με την γερμανική σημαία. Οι ιστορικές πήγες γράφουν χαρακητριστικά «η Deutsche Bank παρέχει άφθονα κεφάλαια στο κίνημα των Νεοτούρκων. Ο Γερμανισμός τους παρέχει όλα τα μέσα , αφού η Πανισλαμική πολιιτκή είναι τέκνο της Παγγερμανικής» . Ο Μιχαήλ Ροδάς, αναφέρει γλαφυρά πως όσα έγιναν και κατέληξαν σε αυτή την τραγωδία του ελληνισμού «γίνονταν χωρίς θόρυβο, με πρόγραμμα, με σύστημα και αφάνταστη υπομονή», τα διαχρονικά δηλαδή χαρακτηριστικά της πολιτικής των Γερμανών.

πηγή

Συρία. Το τελευταίο οχυρό της παγκόσμιας σταθερότητας.(Του Πέτρου Αργυρίου)

http://agriazwa.blogspot.gr/

Συρία. Το τελευταίο οχυρό της παγκόσμιας σταθερότητας.

Του Πέτρου Αργυρίου (Agriazwa.blogspot.com)

 

Για όσους παιδαριωδώς πανηγύριζαν με την προπαγάνδα της «αραβικής άνοιξης» και το παραμύθι της νίκης της δημοκρατίας εις βάρος του αυταρχισμού στη Μέση Ανατολή, είναι καιρός να νιώσουν ντροπή για τη συμπεριφορά τους.

Οι εξελίξεις δείχνουν ένα επιχειρούμενο ντόμινο αναδυόμενων θεοκρατιών σε όλη την περιοχή που αναχαιτίζεται μονάχα από την εκκοσμικευμένη αντίληψη που παρέμεινε από τα καθεστώτα των οποίων η ηγεσία ανατράπηκε.

Οι βασικοί υπαίτιοι για τα δεινοπαθήματα της περιοχής δεν είναι άλλοι από τους άρχοντες του Χάους, την ηγεσία των ΗΠΑ.

Μετά τη διάλυση του Ιράκ και την εγκατάλειψη του σε εμφυλιοπολεμικές περιδινήσεις, οι ΗΠΑ στρέψαν στη συνέχεια την κοινωνική τους μηχανική σε πρώην συμμάχους τους όπως η Αίγυπτος, εγγυήτρια δύναμη της σταθερότητας στην περιοχή  ενώ στρέψαν μέρος της πολεμικής τους μηχανής σε πρώην εχθρούς τους όπως η Λιβύη.

Σκοπός της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής στην περιοχή ήταν ναι μεν τα πετρελαϊκά συμφέροντα και η ενισχυμένη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ προς όφελος του σταθερότερου συμμάχου του του Ισραήλ αλλά ο απώτερος στόχος τους ήταν η δημιουργία τέτοιων συνθηκών που θα τους επέτρεπαν στο εγγύς ή στο απώτερο μέλλον να πλήξουν τον μεγαλύτερο αντιαμερικανικό πόλο στην περιοχή: το Ιράν.

Μετά το βαρύ τίμημα που δέχτηκε το Ιράκ στην πύρρειο νίκη του υπέρ του Ιράν (πολύ αμφίβολο αν κάποιος θα μπορούσε νικητή οποιονδήποτε σε αυτό το σφαγείο διαρκείας) τη δεκαετία του 1980 και την ανταμοιβή του Ιράκ από τους «συμμάχους» τους αμερικανούς με δύο εισβολές και μία κατοχή διαρκείας τα μετέπειτα χρόνια, τα αυταρχικά καθεστώτα των χωρών της περιοχής θα ήταν πολύ διστακτικά στο να υποστηρίξουν. πόσο μάλλον να συμμετέχουν σε ένα μελλοντικό πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Ιράν.

Μετά από χρόνια μιας σκληρά κεκτημένης ισορροπίας τρόμου στην περιοχή, οι αμερικανοί με την προκήρυξη τους το 2001 του πολέμου κατά της τρομοκρατίας, του πολέμου δηλαδή κατά του ακραίου Ισλαμισμού αναζωπύρωσαν τα θρησκευτικά πάθη.  

Η Αλ Κάιντα, μια μικρής εμβέλειας οργάνωση που δημιουργήθηκε από ομάδες «ιερών ισλαμιστών» πολεμιστών που οι ΗΠΑ, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν εξόπλιζαν για να δώσουν στη Σοβιετική Ένωση «το δικό της Βιετνάμ», το Αφγανιστάν τη δεκαετία του 1980, αναβαθμίστηκε μέσω της προπαγάνδας του πολέμου κατά της τρομοκρατίας των αμερικανών στις αρχές του 20^ου σε σύμβολο τους μουσουλμανικού εξτρεμισμού ο οποίος και έκτοτε αρχίζει να αναζωπυρώνεται. Είναι ουσιαστικά οι Αμερικανοί αυτοί που «δημιουργούν» το φάντασμα ενός παγκοσμίου τρομοκρατικού δικτύου όταν στην πραγματικότητα η ισλαμική τρομοκρατία αφορούσε μέχρι και το 2001 πυρήνες απομονωμένους. Ο πόλεμος της τρομοκρατίας ήταν ουσιαστικά ο πόλεμος υπέρ της τρομοκρατίας.

Με τον αντιαμερικανισμό να τροφοδοτεί τον ισλαμικό εξτρεμισμό, οι αμερικάνοι μετά το πέρας της θητείας των επικίνδυνων νεοσυντηρητικών του προέδρου Bush, θα ρίξουν και άλλο λάδι στη φωτιά.

Επί προέδρου Ομπάμα και ενώ η ισλαμική τρομοκρατία φουντώνει στη Μέση Ανατολή και μπορεί πλέον με μεγαλύτερη πειθώ να στρατολογεί καινούριους «ιερούς» τρομοκράτες, οι ΗΠΑ θα στραφούν σε μια από τις πολλές οντότητες που οι ίδιες έχουν μαχαιρώσει πισόπλατα: Στη Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Την ίδια τη Μουσουλμανική Αδελφότητα που οι Αμερικανοί είχαν βοηθήσει τα αυταρχικά κοσμικά καθεστώτα της περιοχής να καταπιέσουν, αυτήν την μουσουλμανική αδελφότητα στήριξαν οι αμερικανοί προκειμένου να ρίξουν τους πρώην συμμάχους τους που πλέον δε συμφωνούσαν με τις απώτερες επιδιώξεις των Αμερικανών στην περιοχή, σπουδαιότερη εκ των οποίων είναι η καταστροφή του Ιράν.

Με την αναζωπύρωση των θρησκευτικών παθών θα αναζωπυρωθούν και οι θρησκευτικές έριδες. Καθώς το Ιράν είναι Σηιτικό, οι Αμερικανοί θα στηρίξουν τα σουνιτικά στοιχεία της περιοχής, ποντάροντας στο ότι το σηιτικό-σουνιτικό μίσος θα ξεπεράσει ακόμη το αντιαμερικανικό μένος και ότι θα μπορέσουν κάποτε να έχουν ευνοϊκότερες συνθήκες για την ούτως ή άλλως επιχειρησιακή δύσκολη πολυπόθητη εισβολή τους στο Ιράν.

Η στήριξη των αμερικανών στους σουνίτες τουλάχιστον για τη δεδομένη χρονική περίοδο φαίνεται από το γεγονός ότι ενώ η «αραβική άνοιξη» έριξε κοσμικά καθεστώτα σε αρκετές χώρες, όταν αυτή έφτασε στο Μπαχρέιν που έχει μεν μεγάλο ποσοστό σηιτών στον πληθυσμό του αλλά με τη σουνιτική βασιλική οικογένεια να έχει την πολιτική εξουσία, αυτή (η αραβική άνοιξη) καταστάληκε παστρικά και σβέλτα και χωρίς πολύ θόρυβο.     

Το διαίρει και βασίλευε των αμερικανών καταδεικνύει μια τυχοδιωκτική γεωπολιτική προσέγγιση: Οι αμερικάνοι αναγορεύουν παλιούς εχθρούς σε συμμάχους, μέσω αυτών ρίχνουν συμμάχους τους και μετά χρησιμοποιούν αυτούς που οι ίδιοι ρίξαν έναντι σε αυτούς που ανεβάσαν: Αυτά τα φροντιστήρια τρόμου που γίνονται για να καταδείξουν την παντοδυναμία της Αμερικής στα πολιτικά πράγματα της περιοχής και να επιβάλλουν την απόλυτη συμμόρφωση στα όποια αμερικανικά κελεύσματα, όντως λειτουργούν στη δημιουργία χάους στην περιοχή και στην ανάδειξη των ΗΠΑ ως μόνιμου ρυθμιστή της κατάστασης, είναι όμως ουσιαστικά αδύνατο να αντιληφθεί κάποιος το πώς μπορούν μακοπρόθεσμα να ωφελήσουν την αμερικανική επιρροή στην περιοχή.

 Μέσα σε όλο αυτό το χάος θα δούμε τρομακτικά παράδοξα: Θα δούμε τους αμερικάνους να εξοπλίζουν την «Αλ Κάιντα» στη Συρία και παράλληλα να βομβαρδίζουν μέσω μη επανδρωμένων πτήσεων μέλη της Αλ Κάιντα στην Υεμένη, έχοντας παράπλευρες απώλειες αμάχους που σπρώχνουν τον τοπικό πληθυσμό απευθείας στην αγκαλία της «Αλ Κάιντα»: Η Λερναία Ύδρα της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής για κάθε κεφάλι της Αλ Κάιντα που κόβει, γεννοβολάει άλλα εκατό.

Νέοι πυρήνες της Αλ Κάιντα που έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν πολεμική εμπειρία στα πεδία των «εμφυλίων» της Μέσης Ανατολής και που παίζουν όλο και μεγαλύτερο ρόλο στα πολιτικά της περιοχής, αυτοί λοιπόν οι νέοι πυρήνες αποτελούν το μεγαλύτερο κίνδυνο για τη δημιουργία μιας πραγματικής Αλ Κάιντα, δηλαδή ενός παγκοσμίου δικτύου ισλαμικής τρομοκρατίας:

Όπως και να το δει κανείς, η Αλ Κάιντα είναι μπάσταρδο της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής: Και όσο περνάει ο καιρός, η απειλή της γίνεται πραγματική και σταδιακά πραγματικά μεγάλη.

Η Συρία

Στη Συρία, η κοσμική εξουσία του Άσαντ ταυτίζεται με μια θρησκευτική μειονότητα που αντιστοιχεί στο 10% του πληθυσμού, τους Αλαουϊτες.

Η πτώση του σύριου προέδρου Άσαντ και η άνοδος σουνιτών στην εξουσία θα μπορούσε κάλλιστα να σηματοδοτήσει το ξεπάστρεμα του Αλαουιτών, των «απίστων καταπιεστών» αλλά και μιας άλλης κατηγορίας απίστων, αυτής των χριστιανών που αντιστοιχεί στο 10% του πληθυσμού.

Για τον Άσαντ λοιπόν, το στοίχημα δεν ήταν μόνο η διατήρηση της εξουσίας αλλά και η προστασία των Αλαουιτών από αντεκδικήσεις.

Παρότι η πλειοψηφία των Σύριων είναι σουνίτες, ο πόλεμος κατά του Άσαντ δεν μετατράπηκε σε μαζική εξέγερση.

Για να ανατραπεί ο Άσαντ λοιπόν χωρίς την αθρόα συμμετοχή στην «εξέγερση» του τοπικού πληθυσμού, κλήθηκαν πάλι τα ένοπλα θρησκευτικά πάθη. Σύντομα, με τη συνδρομή και τηςCIA, ποικίλες ομάδες της Αλ Κάιντα από ποικίλες χώρες, από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν, από τη Σαουδική Αραβία και την Υεμένη, από το Ιράκ μέχρι τη Λιβύη, όπου και όποτε έχει δραστηριοποιηθεί και είναι ακόμη ενεργή η «Αλ Κάιντα», έσπευσαν να ρίξουν τον Άσαντ μετατρέποντας τη Συρία στο μεγαλύτερο πεδίο άσκησης ισλαμικής τρομοκρατίας που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

Οι αμερικανοί θα μπορούσαν να λύσουν το γόρδιο δεσμό με μια ακόμη στρατιωτική επέμβαση αν δεν υπήρχαν δύο παράγοντες: Η Συρία δεν έχει να ταϊσει πετρελαϊκά συμφέροντα και για αυτό το λόγο  οι πετρελαϊκές εταιρίες δε θα είχαν κανένα όφελος να συμμετέχουν στα κόστη μιας τέτοιας επιχείρησης για να εισπράξουν τα πετρελαϊκά οφέλη του πολέμου. Ακόμη σημαντικότερα, η Ρωσία έχει στη Ταρσό ναυτική ρωσική βάση η απώλεια της οποίας θα την απέκοπτε σημαντικά από τη Μεσόγειο.

Κάτω από αυτό το πρίσμα ίσως η τρομοκρατική επίθεση στο μαραθώνιο της Βοστώνης που χρεώθηκε σε Τσετσένο για την επικινδυνότητα του οποίου η FSB είχε εδώ και αρκετά χρόνια ειδοποιήσει το FBI σε συνδυασμό με την πολύ μεγάλη κινητικότητα στην προσέγγιση της Μόσχας από την Ουάσιγκτον ίσως να σηματοδοτούν μια νέα «μοιρασιά» συγκεκριμένων κομματιών της γεωπολιτικής πίτας ανάμεσα σε αμερικάνους και ρώσους. Αυτή η εικασία δεν μπορεί φυσικά να αποδειχτεί, παρά ταύτα κάθε άλλο παρά τυχαίο δεν είναι ότι τον Μάϊο του 2013, αναφέρθηκε μια νέα και μάλλον πρωτοφανής ανίερη συμμαχία: Όχι μόνο ηFSB αλλά πλέον και η CIA φέρεται να παρακολουθεί τον «εξτρεμιστικό» ισλαμισμό της δημοκρατίας του Νταγκεστάν[1] που ναι μεν ανήκει στη Ρωσία αλλά υπάρχουν φόβοι για εξάπλωση του αυτονομιστικού «πολέμου» της Τσετσενίας σε αυτήν. (Ευχαριστούμε τον εξαιρετικό αναλυτή Ιωάννη Μιχαλέτο -http://www.phantis.com/blogs/ioannis-michaletos- που πρώτος υπέδειξε τη χρονική σύμπτωση της βομβιστικής επίθεσης στο Μαραθώνιο της Βοστώνης και της πολύ έντονης αμερικανορωσικής διαπραγματευτικής προσέγγισης χωρίς φυσικά να μπορούμε να είμαστε σε θέση να επιβεβαιώσουμε για το αν υπάρχει αιτιακή σχέση ανάμεσα στα δύο ή για ποιο από τα δύο είναι το αίτιο και ποιο το αποτέλεσμα.)

Στον τίτλο του άρθρου μας αναφέρουμε τη Συρία ως το τελευταίο οχυρό της παγκόσμιας σταθερότητας. Να σας πούμε ευθέως τι εννοούμε:

Οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν για την ανατροπή του Λίβυου ηγέτη Καντάφι φυλάρχους, βασιλόφρονες και πολεμιστές της Αλ Κάιντα.

Είμαστε σε θέση να ξέρουμε ότι αρκετοί από αυτούς λειτούργησαν και ως μισθοφόροι. Αρκετοί από αυτούς νοσηλεύτηκαν στην Ελλάδα όπου μάθαμε ότι πέρα από τα πληρωμένα νοσήλεια τους και την πληρωμένη διαμονή τους σε ξενοδοχεία, οι «αντάρτες» έπαιρναν για αρκετούς μήνες «μισθοφορική αποζημίωση» που άγγιζε τα 2000 ευρώ για τον καθένα τους.

Ο μισθοφορικός «λιβυκός» ιατρικός τουρισμός μας είχε ανησυχήσει τότε εξαιρετικά. (ενδεικτικά διαβάστε το «Λιβυκό Ζήτημα της Ελλάδας»http://agriazwa.blogspot.gr/2012/06/muammar-gaddafi.html).

Δικαίως:

Μετά την ανατροπή/δολοφονία Καντάφι, μέρος των «ιερών» μισθοφορικών ομάδων θα μετακινηθεί προς το Μάλι. Εκεί, σε συνδυασμό με τοπικές εξτρεμιστικές ισλαμιστικές δυνάμεις θα ανατραπεί η μοναδική δημοκρατική κυβέρνηση που είχε ποτέ το Μάλι: Η χώρα θα βυθιστεί σε χάος για να ακολουθήσει η Γαλλική (και γερμανική) πολεμική επέμβαση.

Αυτή τη στιγμή, εν αγνοία τους, οι Αλαουίτες της Συρίας συγκρατούν το χάος, ένα χάος που η Αμερικανική πολιτική ενισχύει μέρα με τη μέρα.

Καθώς όπως είδαμε, οι Αμερικανοί δε θέλουν να επέμβουν μονομερώς, θέλουν την παγκόσμια καταδίκη του καθεστώτος Άσαντ. Για να το πετύχουν αυτό καταφεύγουν σε γνωστές τους δολοπλοκίες: Όπως κάναν και για το καθεστώς Χουσεϊν στο Ιράκ το 2001 όπου και εισέβαλαν προπαγανδίζοντας σε παγκόσμιο επίπεδο ότι το Ιράκ κατείχε όπλα μαζικής καταστροφής, τώρα οι αμερικάνοι κατέφυγαν στο δόλιο επιχείρημα πως οι μυστικές τους υπηρεσίες συνέλεξαν στοιχεία που καταδείκνυαν πως το καθεστώς Άσαντ χρησιμοποίησε χημικά όπλα. Με αυτήν ανυπόστατη κατηγορία οι αμερικάνοι ήλπιζαν για μια ακόμη να υπάρξει μια παγκόσμια καταδίκη και να δρομολογηθούν εξελίξεις που θα οδηγούσαν στην ανατροπή του Άσαντ.

 

Οι αμερικανοί μας έχουν συνηθίσει σε κραυγαλέα ψέματα: Όσον αφορά τον παλαιότερο ισχυρισμό τους για κατοχή όπλων μαζικής καταστροφής από το Ιράκ, το καθεστώς Χουσείν είχε προ πολλού εξαντλήσει το χημικό και το βιολογικό του οπλοστάσιο, κάτι που οι αμερικανοί γνώριζαν πάρα πολύ καλά καθώς ήταν οι μοναδικοί πάροχοι του Ιράκ όσον αφορά χημικά και βιολογικά όπλα (περισσότερα στοhttp://agriazwa.blogspot.gr/2011/01/wikileaks.html).

Τώρα, στην περίπτωση της Συρίας, οι Αμερικάνοι χρησιμοποίησαν λίγο πάλι την ίδια μέθοδο ψέματος: Ο Άσαντ χρησιμοποίησε χημικά όπλα κατά των «αντικαθεστωτικών».

Αυτή τη φορά η παγκόσμια κοινότητα αναχαίτισε προς το παρόν την προπαγάνδα των Αμερικανών. Αξιωματούχος του ΟΗΕ όχι μόνο διέψευσε την χρήση χημικών από το καθεστώς Άσαντ αλλά και δήλωσε ανησυχίες για το αντίστροφο: Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι «αντάρτες» έχουν κάνει χρήση του νευροτοξικού αερίου Σαρίν[2].

Υπό άλλες συνθήκες, η χρήση χημικών όπλων από την «Αλ Κάιντα» θα σήκωνε τεράστιο θόρυβο. Τώρα όμως, η Αλ Κάιντα στον πόλεμο κατά της Συρίας είναι σύμμαχος των αμερικανών. Όπως ήταν και παλαιότερα στον πόλεμο του Αφγανιστάν. 

Υπό άλλες συνθήκες το να βγάζει πολεμιστής της «Αλ Κάιντα» την καρδιά Σύριου και να την τρώει λέγοντας «ορκίζομαι στο Θεό ότι θα φάμε τις καρδιές και τα συκώτια των στρατιωτών του Ασαντ»[3] θα δημιουργούσε παγκόσμιο σάλο και θα επέσυρε την παγκόσμια κατακραυγή.

Στον πόλεμο όμως δεν κερδίζει το δίκαιο.

Στον πόλεμο δεν υπάρχει δίκαιο. Ούτε καν διεθνές. Έτσι μπορεί το Ισραήλ να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο για πολλοστή φορά βομβαρδίζοντας απρόκλητα τη Συρία και να μην ανοίγει δημοσιογραφικό ρουθούνι.

Μπορεί η Τουρκία να θέλει να εκμεταλλευτεί τη δυσμενή θέση της Συρίας για να διεκδικήσει τον ηγεμονικό ρόλο που ονειρεύεται να έχει στον μουσουλμανικό κόσμο φιλοξενώντας και εξοπλίζοντας τρομοκράτες.      

Μπορεί Ισραήλ και Τουρκία να ξεχνούν τους πρόσφατους τους καβγάδες και να συνιστούν το τρίγωνο των Βερμούδων που θα εξαφανίσει τη Συρία ή έστω εκατοντάδες χιλιάδες Σύριους από το χάρτη με την αμέριστη συμβολή ισλαμιστών τρομοκρατών.

Αυτή τη στιγμή, η Συρία, η αυταρχική, καταπιεστική Συριακή κυβέρνηση, περιορίζει και έχει ενθυλακώσει σημαντικούς παραστρατιωτικούς πυρήνες της ισλαμικής τρομοκρατίας. Αν η Συρία πέσει, αυτοί οι πυρήνες θα μεταφέρουν τη δράση, την πολεμική τους εμπειρία αλλά και τη μεταξύ νεοαποκτηθείσα διάδραση και σε άλλες περιοχές, όπου υπάρχει φανατικό εξτρεμιστικό υπόστρωμα.

Οι αμερικάνοι δημιουργούν μέρα με τη μέρα το ανύπαρκτο φάντασμα που «πολεμούσαν» από το 2001: Ένα παγκόσμιο δίκτυο ισλαμικής τρομοκρατίας. Την πραγματική Αλ Κάιντα.

Καμία μετριοπαθής ισλαμική κυβέρνηση δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει μια τέτοια απειλή για τη σταθερότητα. Νέες εστίες αιματοκυλίσματος θα δημιουργηθούν.

Οι πληθυσμοί όφειλαν να ανησυχούν. Κάποιες ηγεσίες όμως όχι. Όταν οι δημοκρατικοί θα δώσουν την ασσίστ της αμερικανικής προεδρίας στους ημίτρελους νεοσυντηρητικούς, οι συνθήκες της παγκόσμιας τρομοκρατίας θα είναι αρκετά άσχημες για να λειτουργήσουν ως άλλοθι για την επέμβαση στο Ιράν.

Η πολεμοχαρής πτέρυγα του Ισραήλ έχει κάθε λόγο να χαίρεται με τη διαιώνιση της πολιτικής της ισχύς που θα δικαιώνεται από ένα εξτρεμιστικό Ισλάμ.

Όσο για την Ελλάδα, σε περίπτωση που οι αριθμητικά μεγάλα μουσουλμανικοί μεταναστευτικοί πληθυσμοί υποκινηθούν ιδεολογικά και χρηματικά, αυτόματα η Ελλάδα γίνεται το προγεφύρωμα μιας νέας τύπου ισλαμιστικής τρομοκρατίας στην Ευρώπη.  ‘Ήδη, πολλαπλοί εξτρεμιστικοί ισλαμικοί θύλακες υπάρχουν και δρουν στα Βαλκάνια. Η προσθήκη σε αυτούς και εν Ελλάδι πυρήνων θα τους είναι εξαιρετικά χρήσιμοι και θα βοηθήσουν λόγω της κομβικής γεωπολιτικής θέσης της χώρας στην όποια επιδίωξη δημιουργίας παγκοσμίων δικτύων.         

Φυσικά, μια τέτοια εξέλιξη δίνει λόγο ύπαρξης στο τελευταίο καταφύγιο του συστήματος εξουσίας στην Ελλάδα: Σε ένα σκληροπυρηνικό δεξιό μπλοκ Νέας Δημοκρατίας- Χρυσής Αυγής το οποίο θα ενισχύεται από οποιαδήποτε κρούσμα ισλαμικής τρομοκρατίας και το οποίο ήδη μέσω της Χρυσής Αυγής έχει δημιουργήσει προϋποθέσεις δικαιολογημένου ανθελληνισμού ικανού να σπρώξει μουσουλμάνους μετανάστες στην αγκαλιά του οργανωμένου ισλαμικού φανατισμού, αν και όποτε υπάρξει τέτοιος και στην Ελλάδα. Απέναντι σε μια τέτοια προοπτική πόλωσης, ούτε οι λογικές νομιμοποίησης των μεταναστών ούτε τα επιχειρήματα πολυπολιτισμικότητας θα μπορέσουν να προστατεύσουν τους Έλληνες και τους μετανάστες. Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πόσο επιτακτική είναι η κατακρήμνιση του συστήματος εξουσίας και των δεκανικιών του έκτακτης ανάγκης στην Ελλάδα. Όχι μόνο για τα κακά που έχουν ήδη προκαλέσει αλλά για τα κακά που θα προκαλέσουν.

Απέναντι σε μια τέτοια δεξιά συσπείρωση που θα χρησιμοποιεί τους μετανάστες ως μπαμπούλα για να διαιωνίσει την  εξουσία του, τα ερωτήματα της συγκατοίκησης στην ακροδεξιά πολυκατοικία θα είναι κρίσιμα: Πως θα μπορεί η αντιαραβική και φιλοϊσραηλινή  πτέρυγα με κορυφαίο της σήμερα τον σύμβουλο του πρωθυπουργού Φάιλο Κρανιδιώτη να διαμορφώσει κοινή πολιτική με τους αντισημίτες της Χρυσής Αυγής;  

Ελπίζω το ερώτημα να μην απαντηθεί ποτέ. Ελπίζω να μη βρεθούμε στα χέρια μιας ακόμη πιο ακροδεξιάς κυβέρνησης. Ελπίζω να τους κατακρημνίσουμε πριν μας ρίξουν ακόμη βαθύτερα στα Τάρταρα. Είναι πλέον η ώρα όλοι οι έλλογοι πολίτες αυτής της χώρας, δεξιοί, αριστεροί, φιλελεύθεροι, κομμουνιστές, αντιεξουσιαστές να καταλάβουν πως αυτό που έχει συμβεί στην Ελλάδα δεν είναι ατυχηματικό και πως ούτε οι ιδέες ούτε τα συμφέροντα κάποιων είναι υπεράνω των ζωών όλων μας. Είναι καιρός οι Έλληνες να σταματήσουν να προβάλουν την επιπολαιότητα και τον ατομικισμό τους σα να ήταν κάποιο αξιοζήλευτο προσόν. Οι καιροί που ζούμε και οι καιροί που έρχονται δεν συγχωρούν. Η επιδείνωση των συνθηκών για τους πολλούς σε παγκόσμιο επίπεδο επελαύνει σαρωτικά. Έχουμε ελάχιστο χρόνο να προλάβουμε να οργανωθούμε απέναντι σε αυτά που έρχονται.   

---

[1] http://www.kavkazcenter.com/eng/content/2013/05/04/17758.shtml

[2] http://www.tanea.gr/news/world/article/5015817/ohe-oi-syrioi-antartes-exoyn-xrhsimopoihsei-aerio-sarin/

[3] http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26511&subid=2&pubid=113042872

Αντιρατσιστικός Νόμος: μπορείς να επιτίθεσαι στην Εθνική Ταυτότητα και Ασφάλεια των Ελλήνων...ΜΟΝΟΝ...αντιληπτόν; - γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

http://aegeanhawk.blogspot.gr/2013/05/blog-post_3165.html

Το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο τελικά πήρε το δρόμο του για νόμος του κράτους.

Κάποιος εκεί πάνω αποφάσισε όπως φαίνεται να τραβήξει τη σκανδάλη.

Κατά της Εθνικής Ταυτότητας του Έλληνα. Κατά της εδαφικής ακεραιότητας.

Κατά του δικαιώματος του Έλληνα ν’ ανησυχεί για την ασφάλειά του.

Το αν θα ψηφιστεί ας μην κάνουμε τον κόπο να το σκεφτούμε καν.

Είναι να μην πάει κάτι για ψήφιση στη Βουλή.

Από την στιγμή που η ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος (κομμάτων) πει «ναι, θα γίνει νόμος», οι «απλοί βουλευτές» θα το ψηφίσουν.

 Υπάκουα, Αδιαμαρτύρητα, Αγόγγυστα, Αδίστακτα. Ακόμη κι όταν δεν συμφωνούν μ’ αυτό.

Κι έτσι, σε λίγες ημέρες θα ξυπνήσουμε και θ’ ακούσουμε ότι κάμποσες εκατοντάδες blogs έκλεισαν γιατί το ΕΣΡ «απλά εφαρμόζει το νέο νόμο». Κατά το δοκούν βεβαίως.

Αν τολμήσεις να σχολιάσεις αρνητικά την «εισβολή λαθρομεταναστών» στη χώρα είσαι «φασίστας-εγκληματίας», εμπίπτεις στις «νέες ποινικές διατάξεις» και «έξω από δω».

Αν αντιθέτως, τολμήσεις να σχολιάσεις άκρως αρνητικά και επιθετικά την δικαιολογημένη ανησυχία των Ελλήνων για την δημόσια και την Εθνική Ασφάλεια, «ούτε γάτα, ούτε ζημιά». Ονόμασε όποιον Έλληνα θέλεις φασίστα-εγκληματία, σπίλωσέ τον, συκοφάντησέ τον, «στόλισέ τον με ότι θέλεις» και κανείς δεν πρόκειται να σε κυνηγήσει για τίποτα.

Η θρασύτατη και αλαζονική παντοδυναμία των ανθελλήνων σε όλο της το μεγαλείο.

Μεγάλο όπλο το ΕΣΡ τελικά.

Πας μια κι έξω. Ούτε εισαγγελέας, ούτε τίποτα. Κι αν κάποιος Πατριώτης «εξέχει» πιο πολύ από τους υπόλοιπους, εντολή για «αυτεπάγγελτη» και κατ’ ευθείαν αυτόφορω, δίκη και καταδίκη.

Θα γίνουν βεβαίως και πολλές μηνύσεις.

Ένθεν κι ένθεν. Θ’ ανάψει ένας πόλεμος μηνύσεων.

Με μια διαφορά όμως.

Οι μηνύσεις των Πατριωτών κατά των ανθελλήνων θα χάνονται σε συρτάρια και διαδρόμους. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα ξεκινάει και κάποια «θολή προανάκριση» που δεν θα καταλήγει ποτέ και πουθενά. Όταν δεν θα καταλήγει στην πανηγυρική αθώωση του ανθέλληνα καταγγελόμενου.

Οι μηνύσεις των ανθελλήνων (εγχώριων και ξένων) όμως κατά των Πατριωτών θα καταλήγουν πάντα και ακαριαία σε αυτόφορω. Δίκη και καταδίκη. Βαρεία, βαρύτατη καταδίκη.

Αυτό περιμένει τους Έλληνες Πατριώτες.

Δεν έχει που δεν έχει τα ΜΜΕ με το μέρος του ο ευρύτερος Πατριωτικός Χώρος (σφιχταγγαλιασμένα με κάθε τι ανθελληνικό, γαρ) θα χάσει κι αυτό το μόνο κανάλι Εθνικού Πατριωτικού Λόγου που του είχε απομείνει: το διαδίκτυο.

Γιατί, μην γελιόμαστε. Μόλις κλείσουν τα πρώτα blogs και μόλις πέσουν οι πρώτες βαριές διώξεις, θα περιοριστούν δραστικά τα κείμενα πατριωτικού προβληματισμού σε ζητήματα Δημόσιας και Εθνικής Ασφάλειας.

Ποιός θα τολμήσει να ονοματίσει τους «υπεύθυνους επίβουλους των Ελλήνων» όταν ξέρει πως την ίδια στιγμή τον περιμένει στη γωνία ο εισαγγελέας και ο αστυνόμος με βαρύτατες ποινές;

Αυτό περιμένει τους Έλληνες Πατριώτες. Που συν τοις άλλοις, στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι «χαμηλότατων έως ανύπαρκτων οικονομικών δυνατοτήτων» για ν’ αντεπεξέλθουν σε τέτοιες πανάκριβες δικαστικές αντιπαραθέσεις.

Μαζί μ’ ένα μεγαλύτερο ακόμη «μπούκωμα» βεβαίως του ποινικού μας συστήματος.

Που πλέον δεν θα έχει ως προτεραιότητα την αντιμετώπιση της καθημερινής ωμής εγκληματικότητας και της μεγαλο-διαφθοράς (όχι πως την είχε ποτέ) που θα έπρεπε να έχει, αλλά το κυνήγι του Πατριωτικού και Εθνικού Λόγου.

Χρησιμοποίησες τη λέξη «λαθρομετανάστης»; Μέσα.

Χρησιμοποίησες τη λέξη «νταβατζής-ελληναράς-συμμορίτης»; Εντάξει, δεν τρέχει και τίποτα.

Είπες πως αυτό που υφίσταται η Ελλάδα δεν είναι «μετανάστευση» αλλά «εισβολή»; Έγκλημα, πας μέσα.

Λες πως πρέπει να ανατραπεί η αριθμητική υπεροχή των Ελλήνων στη χώρα, γι’ αυτό και πρέπει ν’ αυξηθούν οι ξένοι μετανάστες; Δεν τρέχει τίποτα.

Κατηγόρησες τον Ατατούρκ ως σφαγέα των Ελλήνων και των Λαών; Πας μέσα για προσβολή συμβόλου φίλης και σύμμαχης χώρας.

Εκθειάζεις τον Ατατούρκ και χαρακτηρίζεις τους Έλληνες του Πόντου ως σφαγείς των Τούρκων; Εντάξει, δεν τρέχει και τίποτα. Ελευθερία Λόγου και άποψης έχουμε.

Κατηγορείς την αναρχοαριστερά και ξένα κέντρα για ανθελληνισμό; Πας μέσα.

Καις την Ελληνική Σημαία; Εντάξει, δεν τρέχει και τίποτα. Δημοκρατία και Ελευθερία Έκφρασης έχουμε. Στο φινάλε, ένα «απλό πανί είναι που όποτε θέλει το παίρνει και ο άνεμος», σωστά;

Κάπως έτσι θα εξελιχθεί το μοτίβο της καθημερινότητάς μας απο δω και πέρα.

Ένα οργουελικό τοπίο που θ’ ανοίξει στην κυριολεξία το Κουτί της Πανδώρας.

Όλοι αυτοί που ετοιμάζονται να υπερψηφίσουν νύχτα αυτό το ανθελληνικό, εγκληματικό νομοσχέδιο στηρίζονται στο ότι οι Έλληνες ως τώρα έδειξαν τεράστια ανοχή στην καταστροφική πολιτική του μνημονίου.

Ποντάρουν στο ότι και τώρα θα δείξουν την ίδια ανοχή.

Ξεχνώντας πως η λαθρομεταναστευτική εισβολή έχει ξεφύγει ήδη από κάθε όριο συναγερμού.

Ξεχνώντας προκλητικά ότι δολοφονούνται Έλληνες κάθε μέρα.

Ξεχνώντας προκλητικά ότι οπλισμένοι θρασύτατοι ουτσεκάδες επιτέθηκαν με στρατιωτικό σχεδιασμό σε Ελληνική φυλακή «κλιμακώνοντας» την δράση τους.

Μην λαμβάνοντας υπ’ όψιν το ύψος θυμού της Ελληνικής κοινωνίας και εν προκειμένω των Ελλήνων Πατριωτών.

Και παρ’ όλα αυτά, μ’ αυτό το νομοσχέδιο του λένε :

  «ΣΚΑΣΕ και το ΚΕΦΑΛΙ ΜΕΣΑ».

 Θα πρέπει κάποια στιγμή αυτοί οι κύριοι εκεί πάνω να συνειδητοποιήσουν ότι «παίζουν με τη φωτιά».

Γιατί το ένστικτο της αυτοσυντήρησης του Έλληνα Πολίτη είναι πάνω απ’ όλα.

Από τη μια στερούν από τον Έλληνα το δικαίωμα του να «φωνάζει και να διαμαρτύρεται γι’ αυτή την εισβολή και για την απειλή κατά της ζωής του, των Εθνικών του Ριζών, της εδαφικής του ακεραιότητας, Ταυτότητας και Συμβόλων» κι από την άλλη μεθοδεύουν καθημερινά την αφαίρεση κάθε όπλου από τα χέρια των Ελλήνων.

Τη στιγμή που κάποιοι άλλοι εξακολουθούν και την αδίστακτη εγκληματικότητά τους και επιμένουν να είναι ένοπλοι και οργανωμένοι και συνεχίζουν αδίστακτα να εκπέμπουν «ανησυχητικά μηνύματα».

Πόσο τυχαία είναι όλα αυτά;

Πόσο τυχαίο είναι το ότι συμβαίνουν ταυτόχρονα;

Το Δόγμα του Σοκ σε όλο του το μεγαλείο;

Αν είναι να περάσει κάτι σκληρό, σου λέει, θα περάσει ή τώρα ή ποτέ.

Αν είναι να τσακίσουμε κάθε τάση για αντίδραση του Έλληνα στην εθνική καταστροφή του θα πρέπει να του αφαιρέσουμε το δικαίωμα του «Εθνικού Λόγου» και το «Δικαίωμα στην ένοπλη αυτοάμυνα», σωστά κύριοι;

Κι όμως θα υπάρξουν και αυτή τη φορά αυτοί που θα υπερψηφίσουν έναν τέτοιον εγκληματικό εθνοκτόνο νόμο. Όπως τότε με το Λαθρονομοσχέδιο.

Και βεβαίως, θα υπάρξουν κι αυτοί που θα τον εφαρμόσουν.

Κρυπτόμενοι πίσω από το γνωστό: «εγώ δεν ξέρω τίποτα. Εντολές εκτελώ. Υπερασπίζω τους Νόμους και τα Ψηφίσματα του Κράτους. Οποιαδήποτε άλλη στάση μου θα ήταν αντισυνταγματική. Και θα χάσω και την δουλειά μου».

Ξεχνώντας πως πρώτα απ’ όλα, κάποια απ’ αυτά τα ίδια τα Ψηφίσματα που ολόψυχα επιβάλλουν στον Έλληνα Πολίτη, ίσως να είναι αντισυνταγματικά.

Αλλά ποιός θα το κρίνει;

Βλέπεις, ποτέ δεν απαίτησε κανένας σ’ αυτόν τον τόπο – ούτε κι αυτοί οι «επιβολείς κι εφαρμοστές του Νόμου» - την ύπαρξη του ελάχιστου απαραίτητου για την έννομη τάξη και την περιβόητη κοινωνική συνοχή:

ενός Συνταγματικού Δικαστηρίου που θα έκρινε ακόμη και την Νομοθετική Εξουσία.

Έτσι, όποιος θέλει ψηφίζει και δημιουργεί ότι νόμο θέλει. Όσο παράλογος, ακόμη και εθνοκτόνος κι αν είναι.

Και κάποιοι άλλοι, απλά τον εφαρμόζουν καταστρέφοντας και Πολίτες και Κοινωνία και Χώρα.

Τόσο απλά...

Γιώργος Ανεστόπουλος